PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : *-*_گلم گریه نکن دیگه مرد شدی!_*-*



The Praises to God
۱۳۸۸/۱۱/۲۶, ۰۸:۲۹
بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام
شاید نام تاپیک خیلیا رو یاد یه مداحی از جناب محمود کریمی (که این یه جمله از اون مداحی سبب زدن این تاپیک شد) بندازه ؛ ولی من با گوش دادن به این مداحی (که البته بسیار زیباست و این جمله در اون کاملا به جا بکار برده شده) به یاد یک عادت غلط و شاید بهتره گفته بشه یک روش تربیتی نادرست در فرهنگ خیلی از خانواده های ایرانی افتادم.
خیلیا تا به حال این جمله رو شنیدن و شاید به بعضی از ما هم در زمان کودکی این به اصطلاح نکته گوش زد شده باشه که :


دخترم شما دیگه خانم شدی نباید اینجور رفتار رو داشته باشی !!
پسرم شما دیگه مرد شدی نباید گریه کنی ،مرد که گریه نمیکنه!!
و...
به نظر من این جملات اگر نا به جا و زیاد به کار برده شوند می توانند اثرات بسیار بدی در شکل گیری شخصیت کودک داشته باشند.
جالب اینجاست که برخی از این کودکان زمانی که بزرگ تر می شوند و به سن تکلیف می رسند پدر و مادر گرامیشان مدام در گوش آنها می خوانند که :



شما هنوز بچه ای کی گفته که باید حجاب کنید؟
شما بچه ای ، توون نداری کی گفته باید روزه بگیری؟
بچم گناه داره نمی خواد بهش اصرار کنم نماز بخونه بچه است دیگه ممکنه از نماز زده بشه!


یا اینکه در موارد تصمیم گیری به اونها گوشزد میشه :


شما بچه ای تو کار بزرگترا دخالت نکن !
وقتی بزرگ شدی شما هم می تونی نظر بدی !

دو نکته و دو سوال :

1_دختر بچه ای را فرض کنید که از سن چهار یا پنج سالگی مدام به او تذکر داده شود که شما دیگه خانم شدی نباید این کار رو انجام بدی ،نباید بهانه بگیری و...!؟


در نوع نگرش این دختر بچه نسبت به گروه سنی که در آن قرار دارد نوعی تضاد ایجادنمیشود ؟
و در برخورد با کودکان هم سن خود نوعی خود بزرگ بینی در او ایجاد نمی شود؟


2_ پسر بچه ای رو فرض کنید که به او مدام در برابر گریه هایش برای خواسته های مختلفش به او تذکر داده شود شما مرد شدی ! مرد که گریه نمیکنه !؟


این کودک در آینده دچار نوعی ضعف در ابراز احساسات در برابر حوادث و اتفاقات گوناگون و بعضا ناگوار نمی شود؟


پ.ن:
و البته باید به این آمار توجه داشت که بیشترین علل مرگ و میر در مردان (در ایران)بعد از سوانح رانندگی سکته می باشد که طبق گفته پزشکان (http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2006870)عوامل خطرساز آن از دوران کودکی شکل می گیرند.(چه بسا یکی از عوامل آن تربیت نادرست فرزندان باشد!!)
و نیز این موضوع که آمار مرگ و میر مردان بر اثر سکته های ناشی از فشار های روانی بسیار بیشتر از خانم ها می باشد ( که به نظر من یکی از دلایلش می تونه همین باشه که به کودک خود ابراز احساسات در مواقع مختلف رو آموزش نداده باشیم )

از کارشناسان تقاضادارم راهنمایی کنند و درست یا غلط بودن این برداشت رو از این نوع روش تربیتی بیان کنند.

با تشکر

مونس
۱۳۸۸/۱۱/۲۶, ۱۰:۰۱
الهی به امید تو
تسکر از سوال بسیار خوب شما
تحقیقات نشان داده است كه نوزادان دختر و پسر به یك اندازه گریه مى كنند و دلیل گریه كردن آنها نیز یكسان است، ممكن است گرسنه یا خسته باشند. شاید درد دارند یا خودشان را خیس كرده اند یا بداخلاق شده اند. اما بزرگترها درمورد پسرها اغلب رفتارى مى كنند كه باعث مى شود اشك نریزند و به این دلیل است كه یك پسر بزرگ هیچوقت گریه نمى كند!
اونی که گفته مرد گریه نمیکنه، قطعا یک مادر بوده که طاقت دیدن اشک های پسرش رو نداشته، پس شما باور نکن، مرد هم گریه میکنه!!!
باید به کودکان روشهای صحیح ابراز احساسات و هیجانات را آموزش بدهیم .
باید والدین علاوه بر اینکه بر رفتار خود تسلط دارند ، مهارت مدیریت احساسات را نیز به کودکان یاد بدهند.
دختر بچه ای که سعی می کند در همان دوران کودکی ادای بزرگتر ها را دربیاورد تا مورد تشویق والدینش قرار بگیرد، از دوران کودکی خودش استفاده نمی کند و لذتی نمی برد ، این در حالی است که هر سن به مقتضای خود رفتار خاصی را می طلبد ، کودک باید کودکی کند ، دختر و پسر هم ندارد. چرا که هیجانات و احساسات خود را کودک در بازی ها و شیطنت هایش بروز می دهد.
والدین باید دورادور رفتار کودک را زیرنظر داشته باشند اما مانع شادیهایش و ابراز هیجانات کودک نشوند.
در غیر اینصورت رشد عاطفه و احساسات روند طبیعی خود را طی نمی کند و در نتیجه کودکی که کودکی نکرده در بزرگسالی نیز نمی تواند آنطور که باید احساسات خود را بروز بدهد و ممکن است برای همیشه در وجودش نوعی عقده نهفته باشد که شاید هیچوقت متوجه نشود که از منشائش چیست.
باید به فرزندانمان اجازه ابراز احساسات و هیجانات را بدهیم ، باید شرایطی را فراهم کنیم تا روند طبیعی رشد از کودکی تا بزرگسالی طی شود.
ادامه دارد...

jahangardkocholo
۱۳۸۸/۱۱/۲۶, ۱۴:۲۸
با سلام
منتظر میمونیم تا ادامه اش بیاد

The Praises to God
۱۳۸۸/۱۱/۲۷, ۱۹:۵۸
الهی به امید تو
تسکر از سوال بسیار خوب شما
تحقیقات نشان داده است كه نوزادان دختر و پسر به یك اندازه گریه مى كنند و دلیل گریه كردن آنها نیز یكسان است، ممكن است گرسنه یا خسته باشند. شاید درد دارند یا خودشان را خیس كرده اند یا بداخلاق شده اند. اما بزرگترها درمورد پسرها اغلب رفتارى مى كنند كه باعث مى شود اشك نریزند و به این دلیل است كه یك پسر بزرگ هیچوقت گریه نمى كند!
اونی که گفته مرد گریه نمیکنه، قطعا یک مادر بوده که طاقت دیدن اشک های پسرش رو نداشته، پس شما باور نکن، مرد هم گریه میکنه!!!
باید به کودکان روشهای صحیح ابراز احساسات و هیجانات را آموزش بدهیم .
باید والدین علاوه بر اینکه بر رفتار خود تسلط دارند ، مهارت مدیریت احساسات را نیز به کودکان یاد بدهند.
دختر بچه ای که سعی می کند در همان دوران کودکی ادای بزرگتر ها را دربیاورد تا مورد تشویق والدینش قرار بگیرد، از دوران کودکی خودش استفاده نمی کند و لذتی نمی برد ، این در حالی است که هر سن به مقتضای خود رفتار خاصی را می طلبد ، کودک باید کودکی کند ، دختر و پسر هم ندارد. چرا که هیجانات و احساسات خود را کودک در بازی ها و شیطنت هایش بروز می دهد.
والدین باید دورادور رفتار کودک را زیرنظر داشته باشند اما مانع شادیهایش و ابراز هیجانات کودک نشوند.
در غیر اینصورت رشد عاطفه و احساسات روند طبیعی خود را طی نمی کند و در نتیجه کودکی که کودکی نکرده در بزرگسالی نیز نمی تواند آنطور که باید احساسات خود را بروز بدهد و ممکن است برای همیشه در وجودش نوعی عقده نهفته باشد که شاید هیچوقت متوجه نشود که از منشائش چیست.
باید به فرزندانمان اجازه ابراز احساسات و هیجانات را بدهیم ، باید شرایطی را فراهم کنیم تا روند طبیعی رشد از کودکی تا بزرگسالی طی شود.
ادامه دارد...



تشکر از توضیحات کامل شما

مونس
۱۳۸۸/۱۱/۲۸, ۰۷:۰۱
براى همه آدمها زمانى پیش می آید كه گریه كنند، تعدادى از ما با دیدن مراسم ازدواج بغض مى كنیم و اشك در چشمانمان جمع مى شود یا با دیدن جشن ازدواج در یك فیلم ممكن است به گریه بیفتیم. نخستین روزى كه كودك مان مى خواهد به مهد كودك برود یا روزی كه فرزند 18 ساله مان خانه را به قصد رفتن به دانشگاه ترك مى كند ما شروع به گریه كردن مى كنیم؛ و هستند وقت هایى كه زندگى دستخوش ناملایمات مى شود و ما گریه مى كنیم. هنگامى كه به دیدن دوستى مى رویم كه به سختى بیمار شده یا چیز یا شخص مهمی را ازدست مى دهیم، بى اختیار اشك مى ریزیم. بعضى از ما زمانى كه یك مورد خاص احساسى را تجربه مى كنیم به یكباره بغضمان مى شكند و شروع به گریه كردن مى كنیم یا هنگامى كه از دست همسرمان عصبانى هستیم یا زمانى كه سخت هیجان زده شده ایم، باز هم گریه است كه وجودمان را فرامى گیرد.
روان شناسان مى گویند، اشكها ممكن است به جاى واژه ها به كار بیایند. هنگامى كه نمى توانیم احساس درونى خود را بیان كنیم، آن زمان است كه منفجر مى شویم و اشك مى ریزیم.
"به نقل از تبیان"