PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : استاد عشق



مونس
۱۳۸۸/۱۲/۰۲, ۱۶:۳۰
استاد عشق ( همسری فداکار)

خاطره ای از زندگی علامه طباطبایی

آیت الله ابراهیم امینی نقل می کند که :

زندگی خانوادگی او بسیار باصفا و صمیمیت بود ، در فوت همسرش برخلاف انتظار ما بسیار اشک می ریخت و محزون و متاثر بود، روزی به ایشان عرض کردم: ما صبر و بردباری و تحمل مصائب را باید از شما بیاموزیم، چرا این چنین متاثر هستید؟

ایشان گفتند: """ آقای امینی مرگ حق است ، همه باید بمیریم، من برای همسرم گریه نمی کنم، گریه من از صفا و کدبانوگری و محبتهای خانم است ، من زندگی پرفراز و نشیبی داشته ام ، درنجف اشرف با سختیهایی مواجه می شدم، من از حوائج زندگی و چگونگی اداره بی اطلاع بودم، اداره زندگی به عهده خانم بود."

مونس
۱۳۸۸/۱۲/۰۲, ۱۶:۳۱
در طول مدت زندگی ما، هیچ گاه نشد که خانم کاری بکند که من حداقل در دل بگویم : کاش این کار را نمی کرد یا کاری را ترک کند که من بگویم کاش این عمل را انجام داده بود.

مونس
۱۳۸۸/۱۲/۰۲, ۲۰:۲۱
در تمام دوران زندگی هیچگاه به من نگفت ، چرا فلان عمل را انجام دادی ؟ یا چرا ترک کردی؟ مثلاشما می دانید که کار من در منزل است و همیشه مشغول نوشتن یا مطالعه هستم، معلوم است که خسته می شوم و احتیاج به استراحت و تجدید نیرو دارم، خانم به این موضوع توجه داشت ، سماور ما همیشه روشن بود و چای درست، هر ساعت یک فنجان چای می ریخت و می آورد در اتاق کار من می گذاشت و دوباره دنبال کارش می رفت تا ساعت دیگر ...
من این همه محبت و صفا را چگونه می توانم فراموش کنم؟"""