PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : •*♥*• "والارض وماطحاها"بيست و پنجم ذيقعده ٬روز دحوالارض •*♥*•



║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۰۹, ۰۲:۱۰
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/39655874064281320516.gif
http://sl.glitter-graphics.net/pub/1219/1219629h3em68b8a3.gifhttp://sl.glitter-graphics.net/pub/1219/1219629h3em68b8a3.gif

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/08096656519039123410.gif

بسم الله الرحمن الرحيم

وَ الْأَرْضِ و َمَا طَحَاهَا "

قسم به زمين و كسى كه آن را گسترانيده است.

سوره مباركه شمس - آيه 6

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32419254766053061021.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32419254766053061021.gif)



بيست و پنجم ماه ذي القعده روزدحوالارض است.

دحوالارض را چنين معرفي مي کنند "روزي كه زمين از زير کعبه كشيده و گسترانيده شد.

گر چه اين مطلب يعني کشيده شدن و گسترانده شدن زمين در وحله اول عجيب به نظر ميرسد
اما تعريف واضح تر اين موضوع اين است که گفته شود :

پس از آنکه تمام سطح کره زمين به مدت طولاني در زير آب فرو رفته وخداوند خواست
تا آن را از زير آب بيرون آورد که صحنه زندگي موجودات مهيا گردد .
اولين نقطه اي که از زير آب سر بيرون آورد همان مکان مقدس کعبه و بيت الحرام بود .
اين واقعه نشان دهنده اهميت اين نقطه و مرکزيت آن براي همه عالميان است

روايت است که « امام رضا » عليه السلام فرموده اند:
درشب بيست و پنجم ماه ذى القعده حضرت ابراهيم (ع) و حضرت عيسى (ع) متولد شده اند.

در اين روز رسول خدا صلى الله عليه و آله، به قصد حجة الوداع از مدينه
با يكصد و چهار هزار يا يكصد و بيست و چهار هزار
و حضرت فاطمه (ع) و تمامى اهل بيت خود از راه شجره به مکه عزيمت نمودند.

ونيز روايت است كه حضرت مهدي عج الله تعالي فرجه شريف
در چنين روزي ظهور خواهند كرد ان شاء الله.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32419254766053061021.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32419254766053061021.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۰۹, ۰۲:۱۷
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_47685.jpg


وقايع روز بيست و پنجم ذيقعده

« خروج پيامبر اکرم(ص) از مدينه به قصد حجه الوداع ( 10ق) »

ازطرف پيامبر اکرم(ص) در ماه ذيقعده ي سال دهم هجري قمري به اهالي مدينه و قبيله هاي اطراف اعلام شد که امسال آن حضرت قصد زيارت خانه ي خدا و برپايي مراسم حج را دارد.
به همين جهت، تعداد زيادي از مسلمانان به همراه آن حضرت عازم مکه شدند.
پيامبر اکرم (ص) در روز 25 ذيقعده ي سال دهم هجري قمري از مدينه حرکت نموده و درمکاني به نام ذوالحليفه احرام بست. تمام همسران آن حضرت و يگانه دختر گراميش حضر تفاطمه(س) در اين سفر همرا ه پيامبر(ص) بودند. حضرت علي(ع) نيز پس از ماموريت جهادي وتبليغي در منطقه ي يمن، به دستور پيامبر اکرم(ص) در مراسم بزرگ حجلة الوداع حضوريافت.

چون حج اين سال آخرين حج پيامبر اکرم(ص) بود به حجه الوداع مشهور گرديد. پساز پايان مراسم حجه الوداع هنگام بازگشت به مدينه در مکاني به نام غدير خم پيامبراکرم(ص) در اجتماع يکصد هزار نفري، حضرت علي(ع) را به فرمان خداوند متعال به جانشيني خود منصوب فرمود و همگان با اميرالمومنين علي(ع) بيعت کردند.

آنچه از روايات به دست مى‏آيد، روز ۲۵ ذى‏القعده يكي از مهم‏ترين روزها در طول سال است كه علاوه بر روز هبوط آدم (ع) و ميلاد نوراني حضرت ابراهيم(ع) و حضرت مسيح(ع) است

روزي است كه خداوند متعال براي گل سرسبد خلقت خود يعني بشر، رحمت و بركت خود را گستراند و از نقطه كعبه خشكي را در سراسر كره زمين پخش نمود.
در حقيقت روز دحوالارض، روز گسترش خشكي در زمين و آماده شدن آن براي زندگاني مادي و دنيوي بشر است .

و از ناحيه معصومين(ع) بزرگداشت اين روز بسيار سفارش شده و شايسته است هر فردي در اين روز كه يادآور شروع نزول رحمت الهي است، خداوند را بر تمامي نعمت‏هايي كه قابل شمارش نيستند، شكرگزاري نمايد؛
«و ان تعدوا نعمة الله لا تحصوها».

جالب اين است كه در دعاهي مأثوره در مورد روز دحوالارض، از آن به دحوالكعبه ياد شده است. در اين دعي شريف آمده است:

«اللهم داحي الكعبة... اسئلك في هذااليوم من ايامك التي اعظمت حقها...»
خدايا!ي پهن كننده خانه كعبه! از تو درخواست مى‏كنم در اين روز كه حقوق و اهميت آن را براي عباد، بزرگ شمرده‏اي...

و اين تعبير بيانگر يك حقيقت بسيار مهم است و آن اين‏كه كره خاكي و زمين حقيقتي غير از امتداد و بسط كعبه نيست.

خداوند كعبه را به عنوان «اول بيت وضع للناس» قرارداد و پس از آن نقطه كعبه را به نقاط مختلف كره زمين بسط داد و گستراند.

آنگاه در ادامه همين دعا و در وصف كعبه گسترش يافته مى‏فرمايد:

«و جعلتها عندالمؤمنين وديعة و اليك ذريعة و برحمتك الوسيلة»

در نز مؤمنان امانتي است كه بايد در قبال آن پاسخگو باشند كه چگونه با آن رفتار كردند و حقوقش را حفظ نمودند و براي رسيدن به تو وسيله‏اي است كه از خاك به معراج برسند.

لذا سجده بر خاك كه نهايت خضوع و ذلت است، بهترين وسيله براي اوج و عروج است و در مقابل، زمين نيز واسطه‏اي است براي نزول رحمت الهي و شايد به همين مناسبت باشد كه مطابق برخي روايات، روز دحوالارض روز قيام حضرت حجت(عج) ذكر شده است.




http://www.shiaupload.ir/images/58633034864872682109.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۰۹, ۰۲:۲۴
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_p700.jpg

از امیرالمومنین (علیه السلام ) روایت شده است که فرمودند :

« اولین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد در بیست وپنج ذی القعده بود . کسی که در این روز روزه بگیرد وشبش را به عبادت بایستد ،عبادت صد سال را که روزش را روزه و شبش را عبادت کرده است خواهد داشت.»

در این روز یک میلیون رحمت نازل می شود که نودونه هزار تای آن برای روزه داران این روز و عبادت کنندگان این شب خواهد بود.

هر گروهی که در این روز برای ذکر پروردگار خویش گرد هم آیند ، پراکنده نمی شوند مگر این که خواسته آنان داده می شود .

برای اهل مراقبت و سیر وسلوک ، طاعت وعبادت در این شب اهمیت ویژه ای دارد زیرا نسبت به دیگر ایام مشهور مورد توجه عامه مردم نیست و آنها کمتر در این ایام به طاعت خدا مشغول می گردند ، لذا دحوالارض می تواند از ایام ممتاز سال باشد زیرا توجه در زمان غفلت عموم از مراقبات مهم باعث سرعت اجابت است واعمال نزد حضرت حق بزرگتر وبه قبول نزدیکتر واجر بیشتری دارد.



باشد تا روزی که ملک الموت جانمان را به تسخیر خود می گیرد این اعمال و ترویج آن چراغی ویا آسایشی برای قیامت ومنزل ابدی ما باشد ،

آن روزی که ما به پیشگاه خدا ناله می زنیم و از ذات مقدس ربوبی طلب مهلت به اندازه لحظه ای می کنیم که ندا می رسد هرگز و ما می مانیم واعمال از پیش فرستاده شده .



http://sl.glitter-graphics.net/pub/2083/2083309szg5kkb3xl.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۰۹, ۰۲:۳۰
http://shiaupload.ir/images/r6zt3220crrgn2pc5m0z.jpg

اعمال و فضیلت روز دحو الارض



روز بیست و پنجم روز دحو الارض است و یکی از چهار روزی است که در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است و در روایتی روزه اش مثل روزه هفتاد سال است و در روایت دیگر کفاره هفتاد سال آمده است و هر که این روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت به سرآورد از برای او عبادت صد سال نوشته شود و از برای روزه دار این روز هر چه در میان آسمان و زمین است ، استغفار کنند و این روزی است که رحمت خدا در آن منتشر گردیده است . و از برای عبادت و اجتماع به ذکر خدا در این روز اجر بسیاری است و از برای این روز به غیر از روزه و عبادت و ذکر خدا و غسل و زیارت امام رضا ع است که در این روز افضل عبادات مستحبه است.

درواقع دحوالارض روز شروع حيات بخشي خداوند به جهان خاکي است كه توجه به آن در رواياتو تعيين اعمال خاص همچون روزه ، عبادت ، دعا و غسل واهتمام به آن از سوي معصومين (ع) نشانگر عنايت حضرت حق به اين روز با برکت است


تعبير به اينکه "در روز دحوالارض رحمت خدا منتشر گرديده و از براى عبادت و اجتماع به ذكر خدا در اين روز، اجربسيار است" و امثال آن ، مومنين را بر انجام مستحبات مخصوص اين روز ترغيب مي نمايد . درباره روزه اين روز آمده است :

روزه اين روز همانند روزه هفتاد سال است .
روزه اين روز کفاره گناهان هفتاد سال است .

براي روزهدار اين روز هرکه و هرچه در ميان آسمان و زمين است استغفار مي کند و ..
.
از ديگراعمال اين روز شريف دو رکعت نماز است که در آن حمد و پنج مرتبه سوره "والشمس" خوانده مي شود و بعد از سلام نماز بخواند :

لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّالْعَظِیمِ



پس دعاکند و بخواند :

یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِی عَثْرَتِی یَامُجِیبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِی یَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِیوَ ارْحَمْنِی وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَیِّئَاتِی وَ مَا عِنْدِی یَا ذَا الْجَلالِ وَالْإِکْرَامِ .


و همچنين دعاي "اللهم داحي الکعبه ..." از دعاهاي مخصوص اين روز است .

میرداماد ( ره ) در رساله ی اربعه ایام خود افضل اعمال مستحب را در این روز زیارت حضرت رضا علیه السلام بیان می دارد . چیزی به ذهنم آمد گفتم بنویسم . نمی دانم درست است یا نه . شاید فضیلت زیارت امام رضا در این روز به خاطر این است که کعبه واقعی دل های عاشق ، آستان مصفای اوست . اینم حرف دله دیگه سخت نگیرید .



برو طواف دلی کن نه کعبه گل را


که این خلیل بنا کرد و آن خدای خلیل




http://www.shiaupload.ir/images/52164115962032109209.png

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۰۹, ۰۲:۴۱
http://shiaupload.ir/images/fop55mvb17o3nzog7le.gif


دعاي روز دحو الارض


اللَّهُمَّ دَاحِیَ الْکَعْبَةِ؛وَ فَالِقَ الْحَبَّةِ
ای خدا ای که زمین کعبه را بگسترانیدی
و دانه را در جوف زمین کاشتی


وَ صَارِفَ اللَّزْبَةِ؛وَ کَاشِفَ کُلِّ کُرْبَةٍ
و سختیها را از بندگان برطرف ساختی
و هر غم و اندوه را از دلها زایل نمودی


أَسْأَلُکَ فِی هَذَا الْیَوْمِ مِنْ أَیَّامِکَ الَّتِی أَعْظَمْتَ حَقَّهَا
از تو درخواست می کنم در این روز از ایّام تو
که حقّ آن را بزرگ شمردی


وَ أَقْدَمْتَ سَبْقَهَا؛ وَجَعَلْتَهَا عِنْدَ الْمُؤْمِنِینَ وَدِیعَةً
و بر سایر ایّام از جهت شرف مقدم داشتی
و این روز را نزد اهل ایمان به ودیعت گذاشتی


وَ إِلَیْکَ ذَرِیعَةً ؛ وَبِرَحْمَتِکَ الْوَسِیعَةِ
و آن را وسیله ی خود قرار دادی ،
قسم به این روز و به رحمت وسیع بی انتهایت


أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ الْمُنْتَجَبِ
که درود فرستي بر محمّد(ص) بنده برگزيد ات


فِی الْمِیثَاقِ الْقَرِیبِ یَوْمَ التَّلاقِ
درروز ميثاق نزديک که روز ديدارو ملاقات است


فَاتِقِ کُلِّ رَتْقٍ وَ دَاعٍ إِلَی کُلِّ حَقٍّ
آن بزرگواري که هر در بسته را گشود و به هرحقي دعوت فرمود


وَ عَلَی أَهْلِبَیْتِهِ الْأَطْهَارِ الْهُدَاةِالْمَنَارِ
وبرخاندان پاکيز ه اش وراهنمايان روشني بخش


دَعَائِمِ الْجَبَّارِ وَ وُلاةِ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ
وپايه هاي دين خدا و زمامداران کار بهشت و دوزخ


وَ أَعْطِنَا فِی یَوْمِنَا هَذَامِنْ عَطَائِکَ الْمَخْزُونِ
و عطا کن به ما در اين زور از عطاي موجود در خزينه ات


غَیْرَمَقْطُوعٍ وَ لامَمْنُوعٍ
که نه پايان دارد و نه جلوگيري شود


تَجْمَعُ لَنَا بِهِ التَّوْبَةَ وَ حُسْنَ الْأَوْبَةِ
گرد آوري براي ما بدان توبه و بازکشت خوبي را به سوي خودت


یَا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَ أَکْرَمَ مَرْجُوٍّ
اي بهترين خوانده شدگان و اي بزرگترين مايه اميد


یَا کَفِیُّ یَاوَفِیُّ؛یَا مَنْ لُطْفُهُ خَفِیٌّ
اي کفايت کنند ٬ اي وفا دار ٬ اي که لطفش در نهان و خفاست


الْطُفْ لِی بِلُطْفِکَ وَأَسْعِدْنِی بِعَفْوِکَ
به لطف خويش بر من لطف فرما ٬ و به عفوت سعادتمندم کن


وَأَیِّدْنِی بِنَصْرِکَ وَ لا تُنْسِنِی کَرِیمَ ذِکْرِکَ بِوُلاةِأَمْرِکَ
و به ياريت کمکم ده و از ياد کريمانه ات فراموشم نکن


وَحَفَظَةِ سِرِّکَ وَ احْفَظْنِی مِنْ شَوَائِبِ الدَّهْرِ
ونگاهم دار از آلودگيهاي روزگار


إِلَی یَوْمِالْحَشْرِوَ النَّشْرِ
تاروز حشرو برانگيخت شدن


وَ أَشْهِدْنِی أَوْلِیَاءَکَ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِی
وگواه گير برايم دوستانت را نگاه جان دادنم


وَحُلُولِ رَمْسِی وَ انْقِطَاعِ عَمَلِی وَ انْقِضَاءِأَجَلِی
وسرازيد شدنم در قبر و به پايان رسيدن کردارم و بسرآمدن عمرم




http://shiaupload.ir/images/fop55mvb17o3nzog7le.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۰۹, ۰۲:۴۱
http://shiaupload.ir/images/fop55mvb17o3nzog7le.gif

ادامه دعا ...

اللَّهُمَّ وَاذْکُرْنِی عَلَی طُولِ الْبِلَی
خدايا يادم کن در دوران دراز پوسيده شدنم

إِذَا حَلَلْتُ بَیْنَ أَطْبَاقِالثَّرَی
در آن هنگام که ميان توده ههاي خاک وارد شوم

وَ نَسِیَنِیَ النَّاسُونَ مِنَالْوَرَی
ومردم فراموش کار يکسره فراموشم کنند

وَ أَحْلِلْنِی دَارَالْمُقَامَةِ
ودر خانه ماندني (بهشت ) فرودم ار

وَ بَوِّئْنِی مَنْزِلَ الْکَرَامَةِ وَ اجْعَلْنِی مِنْ مُرَافِقِی أَوْلِیَائِکَ
ودر منزل کرامت جايم ده و از رفقاي دوستانت

وَ أَهْلِ اجْتِبَائِکَ وَ اصْطِفَائِکَ
وبرگزيدگان و مخصوصانت قرارم ده

وَ بَارِکْ لِی فِیلِقَائِکَ
وديدارت را برمن مبارک گردان

وَ ارْزُقْنِی حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلُولِ الْأَجَلِ
و حسن عمل روزيم کن ٬ پيش از آنکه عمرم بسر رسد

بَرِیئا مِنَ الزَّلَلِ وَ سُوءِالْخَطَلِ
درحالي که پاک از لغزش وبدکاري باش

اللَّهُمَّ وَ أَوْرِدْنِی حَوْضَ نَبِیِّکَ
خدايا مرا به حوض نبي ت

مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ
پيامبرت محمد صلى اللّه عليه و آله (يعنى حوض كوثر) واردم كن

وَ اسْقِنِی مِنْهُ مَشْرَبارَوِیّا سَائِغا هَنِیئا
و بنوشان مرا از آن حوض نوشاندنى سيراب كننده و روان و گوارا

لا أَظْمَأُبَعْدَهُوَ لا أُحَلَّأُ وِرْدَهُ وَ لا عَنْهُأُذَادُ
که ديگر تشنه نشوم و از ورود بدان جلوگيريم نكنند و بازم ندارند

وَ اجْعَلْهُ لِیخَیْرَ زَادٍ وَأَوْفَی مِیعَادٍ یَوْمَ یَقُومُالْأَشْهَادُ
و آن را برايم بهترين توشه راه و کاملترين وعد گاه
در روز بپا خاستن گواهان قرار بده

اللَّهُمَّ وَالْعَنْ جَبَابِرَةَالْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ
خدايا دور ساز از رحمتت سرکشان اولين و آخرين را

وَ بِحُقُوقَِ وْلِیَائِکَ الْمُسْتَأْثِرِینَ
وآنانکه به حقوق دوستان برگريزده ات تجاوز و تعدي کردند



http://shiaupload.ir/images/fop55mvb17o3nzog7le.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۰۳:۱۸
http://shiaupload.ir/images/fop55mvb17o3nzog7le.gif


ادامه دعا.....

اللَّهُمَّ وَ اقْصِمْ دَعَائِمَهُمْ
خدايا پايه هاي حکومتشان را درهم شکن

وَ أَهْلِکْ أَشْیَاعَهُمْ وَعَامِلَهُمْ
وپيروان و عمالشان را نابود گران

وَ عَجِّلْ مَهَالِکَهُمْ وَاسْلُبْهُمْ مَمَالِکَهُمْ
و به هلاکتشان تعجيل کن ومملکت هايشان را از آنها بگير

وَضَیِّقْ عَلَیْهِمْ مَسَالِکَهُمْ
وراهها را برايشان تنگ فرما

وَ الْعَنْ مُسَاهِمَهُمْ وَمُشَارِکَهُمْ
و آنانکه با ايشان سهيم و شريک هستند نيز از رحمتت دور کن

اللَّهُمَّ وَعَجِّلْ فَرَجَ أَوْلِیَائِکَ وَ ارْدُدْ عَلَیْهِمْ مَظَالِمَهُمْ
خدايا شتاب کن در فرج دوستانت و حقوق از دست رفته شان
را به آنها باز گردان

وَأَظْهِرْبِالْحَقِّ قَائِمَهُمْ وَاجْعَلْهُ لِدِینِکَ مُنْتَصِرا
وقائمشان را به حق بازگردان و يارى ستاننده

وَ بِأَمْرِکَ فِی أَعْدَائِکَمُ ؤْتَمِرا
دينت و فرمانرواى در ميان دشمنانت قرارش ده

اللَّهُمَّ احْفُفْهُ بِمَلائِکَةِ النَّصْرِ
خدايا فرشتگان يارى دهنده را گرداگردشقرار بده

وَبِمَاأَلْقَیْتَ إِلَیْهِ مِنَ الْأَمْرِ فِی لَیْلَةِالْقَدْر ِ
و بدان دستورى كه در شب قدر بر او فرستى

مُنْتَقِما لَکَ حَتَّی تَرْضَی
وى را انتقام كشَنده براى خودت قرار ده بدان حد که تو خشنود گردي

وَ یَعُودَ دِینُکَ بِهِ وَ عَلَی یَدَیْهِ جَدِیدا غَضّا
و دين تو به وسيله او و بدست او بصورت نو و تازه اى درآيد

وَ یَمْحَض َالْحَقَّ مَحْضاوَ یَرْفِضَ الْبَاطِلَ رَفْضا
و حق کاملا خالص گردد و باطل يكسره از بين برود

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ وَ عَلَی جَمِیعِ آبَائِهِ
خدايا درود فرست بر او و بر همه پدرانش

وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَأُسْرَتِهِ
و قرار ده ما را از اصحاب و نزديكانش

وَ ابْعَثْنَافِی کَرَّتِهِ حَتَّی نَکُونَ فِی زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ
و در زمان رجعت او ما را برانگيز تا ما در زمان او جزء يارانش باشيم

اللَّهُمَّ أَدْرِکْبِنَا قِیَامَهُ
خدايا توفيق درك زمان قيام او را نصيب ما گردان

وَ أَشْهِدْنَاأَیَّامَهُ
و در روزگار ظهورش ما را حاضر كن

وَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَارْدُدْ إِلَیْنَاسَلامَهُ
و درود فرست بر او و سلام او را بسوى ما بازگردان

وَ السَّلامُ عَلَیْهِ وَرَحْمَةُاللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ
و سلام و تحيت و رحمت خدا و بركاتش بر او باد



http://shiaupload.ir/images/fop55mvb17o3nzog7le.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۰۸:۵۰
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_kaabe-mecca.jpg

ياداحی الکعبه...

اللهم داحی الکعبه و فالق الحبه
و صارف اللزبه و کاشف کل کربه
اسئلک فی هذا الیوم من ایامک التی اعظمت حقها
و اقدمت سبقها و جعلتها عند المومنین ودیعه
و الیک ذریعه و برحمتک الوسیعه
ان تصلی علی محمد عبدک المنتخب...

ای خدایی که خانه کعبه را گسترانیدی
و دانه را شکافتی و سختی را برطرف ساختی،
از تو می‏خواهم در این روز از روزهایت که حق آن را بزرگ نمودی...


و بر سایر ایّام از جهت شرف مقدم داشتی

و این روز را نزد اهل ایمان به ودیعت گذاشتی


و آن را وسیله ی خود قرار دادی ، قسم به این روز

و به رحمت وسیع بی انتهایت


که درود فرستي بر محمّد(ص) بنده برگزيد ات


مدتهایی که تصور طول آن از قدرت من و تو خارج است، این کره خاک در زیر آب رها مانده بود. یک روزخداوند اراده کرد مکانی را برای زندگی موجودات و انسان ها به وجود آورد.آن روزخدا به فکر خانه ای برای من و تو بود. از این رو نگاهی به زمین انداخت و آن را برای مقصود خود مناسب دید. اولین نقطه ای که اراده خداوندی آن را از زیر آب بیرون کشید، مکان مقدسی بنام کعبه بود.

سرزمین هر شروع بی پایان! بدین ترتیب حیات در زمین آغاز شد.روز شروع زندگی! روزی مثل امروز. روزی بنام دحوالارض!بیست و پنجمین روز ذی القعده! یکی از چهار روز با عظمت سال در فضیلت روزه. روزی که مورد توجه بزرگان وتوصیه انبیاء و معصومین قرارگرفته است.روزه گرفتن در این روز همانند روزه هفتاد سال است. روزه این روز کفاره گناهان هفتاد سال است .

در روایت آمده که" از برای روزه دار این روز، هر چه در میان آسمان و زمین است استغفار کنند و این روزی است که رحمت خدا در آن منتشر گردیده است. امیرالمومنین علی(ع) درمورد این روز فرمودند:

"اولین رحمتی كه از آسمان به زمین نازل شد، در بیست و پنجم ذی‌القعده بود. كسی كه این روز را روزه داشته و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را كه روزش را روزه و شبش را در عبادت باشد، خواهد داشت. هرگروهی كه در این روز برای ذكر پروردگار بزرگشان گرد هم آیند، پراكنده نمی‌گردند مگر این كه خواسته آنان داده می‌شود.


http://sl.glitter-graphics.net/pub/1820/1820556n6ldbyb7gv.gif

مجیب
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۰۹:۰۳
فرصت‌های معنوی زندگی، نسیم‌هایی الهی هستند که دل و جان آنان را که خود را در معرض آن قرار دادند می‌نوازند و به آنها شادمانی و آرامشی ژرف می‌بخشند. «دحوالارض» نیز از آن‌گونه نسیم‌هاست، که سالی تنها یک‌بار می‌وزد. تکرار دوباره این نسیم روح‌بخش برای آنان‌که جان خویش را از عطر آن آکنده نساختند، نامعلوم است. پس این فرصت طلایی را دریابیم؛ که رسول خدا (ص) فرمودند:
«اِنَّ لِرَبِّکُمْ فی ایامِ دَهْرِکُمْ نََفَحاتٌ فَتَعَرَّضُوا لَها لَعَلَّهُ اَن یصیبَکُمْ نَفْحَةٌ مِنْها فَلا تَشْقَوْنَ بَعْدَها اَبداً؛
همانا در طول زندگی شما نسیم‌هایی از سوی پروردگارتان می‌وزد. هان! خود را در معرض آنها قرار دهید، باشد که چنین نسیمی سبب شود که برای همیشه بدبختی از شما دور ماند».[1]
مولوی نیز با اشاره به این حدیث شریف چنین سروده است:
گفت پیغمبر که نَفْحت[2]‌های حق
اندر این ایام می‌آرد سَبق[3]

گوش و هُش دارید این اوقات را
در ربایید این‌چنین نفحات را

نفحه آمد مر شما را دید و رفت
هر که را می‌خواست جان بخشید و رفت

نفحه دیگر رسید آگاه باش
تا از این هم وا نمانی خواجه باش


[1]. سیوطی، جامع الصغیر، ج 1، ص 95.
[2]. نفحات: نسیم‌ها.
[3]. سَبق:پشت سر هم.

كبوتر دل
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۰۹:۴۳
http://sl.glitter-graphics.net/pub/5/5985fna1mq07oq.gif

برنامه معنوی
زمین، گاهواره زندگی انسان و تمام موجوداتِ زنده است، که با تمام کوه ها، دریاها، درّه ها، جنگل ها، چشمه ها، رودخانه ها، معادن و منابع گران بهایش، نشانه ای از نشانه های آفریدگار به شمار می آید که آن را گسترانیده است. روز دحوالارض ـ روز گسترش زمین ـ روز بسیار مبارکی است و آداب و اعمال ویژه ای دارد؛ از جمله:
1. روزه داشتن که ثواب هفتاد سال عبادت را دارد.
2. احیا و شب زنده داری شب دحوالارض که برابر با یک سال عبادت است.
3. ذکر و دعا.
4. انجام غسل به نیت روزِ دحوالارض و نماز مخصوص آن.
دحوالارض در قرآن
در قرآن کریم به دحوالارض اشاره شده است. خداوند در آیه 30 سوره نازعات می فرماید: «و زمین را بعد از آن (آفرینش آسمان و زمین) گسترش داد». بر اساس نظر بیشتر مفسران، منظور از «دَحیها» در این آیه، همان دحوالارض است.

دحوالارض در کلام خدا (گیتی‌شناسی دحوالارض، مقدّمه خداشناسی)

به گفته مفسّرین، ایه شریفه «وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذلِکَ دَحیها؛ و زمین را بعد از آن با غلتانیدن گسترش داد» (نازعات: 30) اشاره به دحوالارض دارد و «منظور از آن نیز این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب‌های حاصل از باران‌های سیلابی نخستین فراگرفته بود. این آب‌ها به تدریج در گودال‌های زمین جای گرفتند و خشکی‌ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده‌تر شدند تا به وضع فعلی درآمدند.»[5] و نخستین برآمدگی نیز که آشکار شد، کعبه بوده است.
در این‌باره در ایه دیگری به بیانی دیگر می‌خوانیم: «وَ هُوَ الَّذی مَدَّ الْاَرْضَ؛ و اوست کسی که زمین را گسترش داد». (رعد: 3)
در تفسیر این ایه نیز آمده است:
«خداوند زمین را به‌گونه‌ای گسترد که برای زندگی انسان و پرورش گیاهان و جانداران آماده باشد؛ گودال‌ها و سراشیبی‌های تند و خطرناک را به وسیله فرسایش کوه‌ها و تبدیل سنگ‌ها به خاک پر کرد و آنها را مسطح و قابل زندگی ساخت؛ درحالی‌که چین‌خوردگی‌های نخستین آن، به‌گونه‌ای بودند که اجازه زندگی به انسان را نمی‌دادند».[6]
بی‌گمان دحوالارض، نماد مهرورزی و رحمت پروردگار به بندگان خویش و سرآغاز آمادگی و فروتنی کره زمین برای زندگی و سکونت آدمیان بر روی آن بوده است. از این رهگذر پاسداشت دحوالارض، پاسداشت انبوهی از نعمت‌های بی‌پایان خداست که به تدریج بر چهره زمین ساخته و پرداخته شده است تا انسان‌ها، با آرامش بر روی این کره خاکی زندگی کنند.

http://sl.glitter-graphics.net/pub/5/5985fna1mq07oq.gif

كبوتر دل
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۰۹:۴۶
http://shiaupload.ir/images/027spyq3wjbiy0stv2a8.gif


سخنی از ایت‌الله ملکی تبریزی در پاسداشت روز دحوالارض

خداوند بزرگ در چنین روزی زمین را برای سکنای فرزندان آدم و زندگی بر روی آن آماده فرمود، و روزی‌های ما و نعمت‌های پروردگار در چنین روزی گسترش یافته است؛ روزی‌ها و نعمت‌هایی که از شماره بیرون است و کسی را یارای شکر آن نیست. و اگر تو در بزرگی شأن دحوالارض اندیشه نمایی حیرت‌زده خواهی شد. و از این‌جاست که انسان عارف و مراقب روز دحوالارض، در برابر همه این نعمت‌های گوناگون، شکری بر خویشتن واجب می‌بیند، و چون به قلب خویش مراجعه می‌کند، می‌بیند که حتی بر ادای حق ناچیزی از آن همه نعمت‌ها توانا نیست.
و چون بنده‌ای نسبت به آن همه نعمت‌ها شناخت حاصل کند، به عجز و کوتاهی خویش در ادای حق آن نعمت‌های انبوه اقرار خواهد کرد و تلاش خود را در انجام شکر آنها ناچیز خواهد شمرد و همواره خود را در برابر آفریننده آن همه نعمت‌ها سرافکنده خواهد دید.
آورده‌اند که...
حسن بن علی وشّا می‌گوید:
من کودک بودم که شب بیست و پنجم ذی‌القعده با پدرم در خدمت امام رضا(ع) شام خوردیم. آن‌گاه آن حضرت فرمود: امشب حضرت ابراهیم(ع) و حضرت عیسی(ع) متولّد شده‌اند و زمین از زیر کعبه پهن شده است، پس هر که روزش را روزه بدارد، چنان است که شصت ماه را روزه داشته است.
از حضرت علی(ع) روایت است که فرمود: «نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در روز بیست و پنجم ماه ذی‌القعده، روز دحوالارض بوده است. و هرکس این روز را روزه بدارد و شب آن را به عبادت بپردازد، به پاداش عبادت صد‌ساله رسیده است؛ عبادت صد ساله‌ای که روز‌های آن را به روزه و شب‌های آن را به عبادت گذرانیده است. و هر جماعتی که در این روز گِرد هم ایند و به ذکر پروردگار بپردازند، پراکنده نخواهند شد مگر آنکه خواسته‌های آنان برآورده خواهد شد و در این روز هزاران رحمت از سوی پروردگار نازل می‌شود که نودونه درصد آن از آنِ کسانی است که روزش را به روزه و ذکر مشغول باشند و شبش را به احیا و عبادت».

http://shiaupload.ir/images/027spyq3wjbiy0stv2a8.gif

كبوتر دل
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۰۹:۵۶
http://shiaupload.ir/images/kpfs0orujp10gxi50igr.gifدحـوالارض منـزلگـاه رحــمت پروردگـار اسـت و ميعــاد عبـادت و رستــــگاری http://shiaupload.ir/images/kpfs0orujp10gxi50igr.gif

http://www.shiaupload.ir/images/07882634452264002225.gif

neginsabz
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۱۰:۱۳
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_63279213428095486090a.gif
خدایــــا
خدایــــا
خدایـــا
خدایا
زمین کعبه را گستراندی، دانه را در لایه های تاریک زمین شکافتی، مرارت را از دوش بندگان برگرفتی، و غم و اندوه را از دل ها زدودی. عزیزا، در این روز بزرگ و پرفضیلت که نزد مؤمنان به امانتش نهادی ـ تو را به رحمت بی انتهایت سوگند می دهم که بر بنده صالحت، محمد مصطفی و بر خاندان پاکش درود فرستی و از گنجینه الطافت بارانی پایان نیافتنی بر ما فروباری و بر توبه ای خالص و بازگشتی نیکو به سوی خودت یاری مان کنی.
خدایا، ای برترین درگاه حاجت حاجتمندان، ای مایه امید امیدواران، ای چشمه سار الطاف پنهان، به کرمت بر من رحم آور و به غفرانت از من درگذر. به مددت یاری ام کن و هرگز لحظه ای مرا از یاد مبر، ای معبود مهربان من..

http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_63279213428095486090.gif

neginsabz
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۱۱:۰۴
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_02723378035039349869.gif
روز بیست و پنجم ذیقعده، هم زمان با دحوالارض یعنی گسترش یافتن زمین است.
در شب این روز نیز بر اساس روایتی از امام هشتم علیه السلام حضرت ابراهیم و حضرت عیسی علیهماالسلام به دنیا آمده اند.
همچنین این روز به عنوان روز قیام امام زمان مهدی موعود(عج) معرفی شده است.
نیز روز دحوالارض،
جزء چهار روز معروفی است که روزه آن پاداش فراوان داشته و ثواب هفتاد سال روزه گرفتن دارد.
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gif
http://hrgh423.persiangig.com/image/dahvoalarz.jpg
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gif
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_844367ld9w5et228a.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_844367ld9w5et228.gif

توحید صمدی
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۱۵:۴۷
روز بیست و پنجم ذیقعده، هم زمان با دحوالارض یعنی گسترش یافتن زمین است.روز دحوالارض روز زيارتي امام رضا (ع) است و روزه گرفتن در اين روز مصادف با 70 سال روزه و همچنين كفاره 70 سال گناهان است.
وز بیست و پنجم ذیقعده (روز دحو الارض) روز ولادت ابراهیم خلیل‌(ع) و عیسی مسیح‌(ع) است و روزی است که زمین از زیر کعبه گسترده شده است.


از حضرت علی(ع) روایت است که فرمود: «نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در روز بیست و پنجم ماه ذی‌القعده، روزدحوالارض بوده است. و هرکس این روز را روزه بدارد و شب آن را به عبادت بپردازد، به پاداش عبادت صد‌ساله رسیده است؛ عبادت صد ساله‌ای که روز‌های آن را به روزه و شب‌های آن را به عبادت گذرانیده است. و هر جماعتی که در این روز گِرد هم ایند و به ذکر پروردگار بپردازند، پراکنده نخواهند شد مگر آنکه خواسته‌های آنان برآورده خواهد شد و در این روز هزاران رحمت از سوی پروردگار نازل می‌شود که نودونه درصد آن از آنِ کسانی است که روزش را به روزه و ذکر مشغول باشند و شبش را به احیا و عبادت»

neginsabz
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۱۶:۳۰
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gif
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gif
«دَحو» به معنای گسترش است و بعضی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده اند.
منظور از دحوالارض (گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب های حاصل از باران های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود.
این آب ها، به تدریج در گودال های زمین جای گرفتند و خشکی ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده تر شدند. از طرف دیگر،
زمین در آغاز به صورت پستی ها و بلندی ها یا شیب های تند و غیرقابل سکونت بود.
بعدها باران های سیلابی مداوم باریدند،
ارتفاعات زمین را شستند و دره ها گستردند.
اندک اندک زمین هایِ مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان و کشت و زرع به وجود آمد. مجموع این گسترده شدن، «دَحو الارض» نام گذاری می شود.
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_02723378035039349869.gif

neginsabz
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۱۶:۳۷
http://www.shiaupload.ir/images/49043275613148509561.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/49043275613148509561.gif
چشمانم را می بندم.
سبک، آهسته، آرام. دارم خودم را از پشت پلک های روی هم افتاده ام می بینم؛ خودم را که جزئی کوچک از خاک هستم.
نگاهم از خودم سُر می خورد. حالا تجسمِ پلک های بسته ام، معطوف به زمین است.
چشمانم هنوز بسته است و دارم می بینم؛
اما ولادتِ آسمانیِ زمین را. آری، زمین؛ همان وسیعِ بی انتها. آهسته آهسته، دارم لمس می کنم کشیده شُدَنَش را به وسعتِ بودن.
دارم باور می کنم، آرام آرام، بسطِ حرارتِ حیاتش را.
دارم می بینم دست هایش را که در تکاپویِ هستی، مواج است.
ستاره بارانِ سینه فراخش را دارم می بینم که در جریانِ باد، بی قرار شده است.
دارم می بینم که هسته اش کنده می شود و گسترده می شود سفره نفسش بر پهنه پرالتهاب و همیشگیِ دریا.
غرور دریا را می شود احساس کرد در یک جا نشینی اش با زمین مقدس و غرور آسمان را نیز که سینه به سینه، گویی یکی شده است با خاک!
نگاه خورشید را می شود دید؛ می توان دید که داغ شده است گونه های طلایی اش از بازتابِ پرحرارتِ انوار خود بر سطح نوزاد خلقت.
زمین زاده شده است، از مرکز حیات و عرفان.
حالا پلک هایم آرام از هم کنده می شوند و چشم هایم فضا را می کاود.
بر زمین خیره می شوم؛
زمینی که جانش، عصاره قدمت را با خود دارد.
تسبیح می کنم خالقش را، مشتی از سطحِ لطیف دانه هایش برمی دارم و رقصِ ریزشِ آرامش را نظاره گر می شود.
دستم را بو می کشم،
عطر خاک را می بلعم و
سپس زایشِ بستر آسودن را شکر می گویم.

http://www.shiaupload.ir/images/49043275613148509561.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/49043275613148509561.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۱۹:۵۳
http://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gif

http://www.shiaupload.ir/images/49043275613148509561.gifروز دحوالارض http://www.shiaupload.ir/images/49043275613148509561.gif

درچنین ایامی که نزدیک موسم حج می شویم ؛ بندگان هرچه بیشترخود را برای عبادت دردرگاه الهی آماده می کنند .
بیست و پنجم ماه ذیقعده ، روز " دحو الارض " است .

گفته می شود در این روز زمین از زیر مکان کنونی کعبه ، بر روی آب گسترانیده شد .
این شب را از شبهای شریف می دانند
که در آن رحمت الهی نازل می گردد .

برای روز دحوالارض اعمالی چون
روزه ، عبادت و غسل
ذکر شده که ثواب عظیمی نیز برای انجام این اعمال مقررگردیده است .

http://www.shiaupload.ir/images/49043275613148509561.gifشب دَحو الارضhttp://www.shiaupload.ir/images/49043275613148509561.gif

حسن بن علی وشار گفت من کودک بودم که با پدرم در خدمت
امام رضا علیه السلام شام می خوردیم .
شب بیست و پنجم ماه ذی القعده بود .
امام فرموند : امشب حضرت ابراهیم ( ع ) و حضرت عیسی
( ع ) متولد شده اند و زمین از زیر کعبه پهن شده است و قائم
( عج الله تعالی فرجه الشریف ) در این روز قیام خواهد نمود .


http://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۱۹:۵۷
http://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gif

سلام بر دحوالارض، روزی که آسمان و زمین،
برای آدمی آغوش می‌گشایند و نعمت‌هایشان را سوی او روانه می‌کنند.
سلام بر دحوالارض، روزی که برای نخستین بار،
خدا نعمت‌هایش را نازل کرد تا آدمی به مهرش پی ببرد.
سلام بر دحوالارض، روزی که عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
تا ما گم گشتگان کوی دوست، عشق را بجوییم و ببوییم، بلکه در سرای فانی آرام گیریم و آرامش دیگران را بر هم نزنیم، و آرام‌گاه خلایق باشیم.
سلام بر دحوالارض،
روزی که خدا آن را پدید آورد تا بهانه‌ای دیگر بر بهانه‌ها بیفزاید،
بلکه آدمی را از زندان دنیا رها کند و از بند اهریمن برهاند.
سلام بر دحوالارض، روزی که لب بر هم می‌نهیم و از بدگویی دوری می‌کنیم، روزی که چشم می‌بندیم و نازیبایی‌هایی را که زیبایی به چشم می‌آیند، نمی‌نگریم، روزی که از افترا زنندگان دوری می‌کنیم، از واژه تهمت بیزاری می‌جوییم، روزی که تهی‌دستان را دوست خود می‌شماریم و مستکبران را به حال خود رها می‌کنیم، روزی که شمع وجودمان را بار دیگر با شعله ایمان روشن می‌کنیم، بلکه از تاریکی ظلمت ‌کده دنیا بکاهیم،
روزی که آب می‌پاشیم و غبار از تنها راه هستی می‌زداییم و گام‌های نویی را به این راه دعوت می‌کنیم، روزی که واژه واژه می‌نویسیم، بلکه واژه واژه بخوانند و آگاهی منتشر شود و بر شمار آگاهان افزوده شود، روزی که قامت راست می‌کنیم و به دور دست می‌نگریم تا سواری سبزپوش ببینیم که می‌آید تا ما را برهاند و همه روزمان را دحوالارض قرار دهد.

آری! قدسی شدن، تنها ویژه فرشتگان و آدمیان پرهیزکار نیست؛ آنجا که خواست خدا باشد، زمان و مکان و پدیده ‌های به ظاهر بی ‌جان نیز می‌توانند چهره ‌ای قدسی به خود گیرند و مورد تکریم و اهتمام فرشته‌ها و انسان‌ها واقع شوند؛ روز بیست و پنجم ذی‌القعده، روز دحوالارض است، روزی که مورد توجه فراوان اهل بیت علیهم السلام بوده است
و درباره فضیلت‌ها و اعمال این روز احادیث زیادی وارد شده است که در این نوشتار به اجمال بدان اشاره خواهیم کرد.
اما قبل از آن بد نیست در مورد معنا و مفهوم دحوالارض اندکی تامل کنیم؛دحوالارض را به گسترش زمین از زیر کعبه تفسیر کرده‌اند. مرحوم محمدباقر مجلسی نیز در کتاب بحارالانوارجلد 97، صفحه 122 حدیثی از امام رضا علیه السلام آورده است که مضمون آن بدین گونه است که:
«روز بیست و پنجم ذیقعده (روز دحوالارض) روز ولادت ابراهیم خلیل‌علیه السلام وعیسی مسیح‌علیه السلام است و روزی است که زمین از زیر کعبه گسترده شده است».
همچنین نقل شده است که در چنین روزی حضرت آدم ‌علیه السلام به زمین هبوط کرده است.



http://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۱۹:۵۸
http://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gif

از سوی دیگر درجلد بیست و ششم کتاب تفسیر نمونه، ذیل تفسیر آیه سی ام از سوره مبارکه نازعات نیز آمده است:
« آیه شریفه وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذلِکَ دَحیها؛ (و زمین را بعد از آن با غلتانیدن گسترش داد) اشاره به دحوالارض دارد و منظور از آن نیز این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب‌های حاصل از باران‌های سیلابی نخستین فراگرفته بود. این آب‌ها به تدریج در گودال‌های زمین جای گرفتند و خشکی‌ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده‌تر شدند تا به وضع فعلی درآمدند و نخستین برآمدگی نیز که آشکار شد، کعبه بوده است»

لذا از مجموع آیات و روایات چنین بر می آید که بی ‌گمان دحوالارض، نماد مهرورزی و رحمت پروردگار به بندگان خویش و سرآغاز آمادگی و فروتنی کره زمین برای زندگی و سکونت آدمیان بر روی آن بوده است. از این رهگذر پاسداشت دحوالارض، پاسداشت انبوهی از نعمت‌های بی ‌پایان خداست که به تدریج بر چهره زمین ساخته و پرداخته شده است تا انسان‌ها، با آرامش بر روی این کره خاکی زندگی کنند.
از دیگر سو نباید فراموش کرد که فرصت‌های معنوی زندگی، نسیم‌های الهی هستند که دل و جان افرادی را که خود را در معرض آن قرار دادند می‌نوازند و به آنها شادمانی و آرامشی ژرف می‌بخشند و «دحوالارض» نیز از آن‌گونه نسیم‌هاست، که سالی تنها یک ‌بار می‌وزد. تکرار دوباره این نسیم روح‌بخش برای آنان‌که جان خویش را از عطر آن آکنده نساختند، نامعلوم است. پس بیایید این فرصت طلایی را دریابیم؛ که رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرموده اند:

اِنَّ لِرَبِّکُمْ فی ایامِ دَهْرِکُمْ نََفَحاتٌ فَتَعَرَّضُوا لَها لَعَلَّهُ اَن یصیبَکُمْ نَفْحَةٌ مِنْها فَلا تَشْقَوْنَ بَعْدَها اَبداً؛ همانا در طول زندگی شما نسیم‌هایی از سوی پروردگارتان می‌وزد. هان! خود را در معرض آنها قرار دهید، باشد که چنین نسیمی سبب شود که برای همیشه بدبختی از شما دور ماند.

یقینا توصیه‌های اهل‌بیت علیهم‌السلام درباره پاسداشت روز دحوالارض و رعایت آداب و انجام دادن اعمال این روز، از اهتمام آنها به روز دحوالارض خبر می‌دهد و اعمال و رفتار آنها موید این حقیقت است که «دحوالارض» نیز روزی مقدس است که نفحات الهی در آن شروع به وزیدن می کند و مژده آمرزش گناهان را برای بندگان به ارمغان می آورد، پس بیایید با گرامیداشت این روز با عظمت و توجه به امور معنوی سفارش شده در آن من جمله گرفتن روزه در این روز که در روایات متعددی از معصومین علیهم السلام بدان سفارش شده است و ذکر خداوند و خواندن دعاهای وارده که در کتاب مفاتیح الجنان به صورت مفصل بدانها اشاره شده است از فیض این روز عزیز بهره مند گردیم.

در پایان، نوشتار را با حدیث ارزشمندی که در خصوص فضیلت روز دحوالارض از امیرالمومنین علی علیه السلام در کتاب المراقبات صفحه 186 آمده خاتمه می دهیم:
حضرت علی علیه السلام فرموده اند: «نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در روز بیست و پنجم ماه ذی‌القعده، روز دحوالارض بوده است. و هرکس این روز را روزه بدارد و شب آن را به عبادت بپردازد، به پاداش عبادت صد‌ساله رسیده است؛ عبادت صد ساله‌ای که روز‌های آن را به روزه و شب‌های آن را به عبادت گذرانیده است.
و هر جماعتی که در این روز گِرد هم آیند و به ذکر پروردگار بپردازند، پراکنده نخواهند شد مگر آنکه خواسته‌های آنان برآورده خواهد شد و در این روز هزاران رحمت از سوی پروردگار نازل می‌شود که نودونه درصد آن از آنِ کسانی است که روزش را به روزه و ذکر و شبش را به احیا و عبادت مشغول باشند»

http://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gifhttp://www.shiaupload.ir/images/85032481898799219979.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۲۰:۰۰
http://sl.glitter-graphics.net/pub/1820/1820547f3f66c2imi.gif


زمین، مجّهزترین و بزرگ‏ترین سفینه فضایی هستی است
که میلیاردها مسافرش را رایگان به سفر آفاق و انفس می‏برد
و بزرگ‏ترین گاوصندوق بانک جهانی است که سنگ‏های قیمتی و ذخایر خود را در دل سخت کوه‏ها پس‏انداز کرده است.
زمین، راحت‏ترین مهد آسایش است و جوشان‏ترین چشمه معایش. زمین، سیاره‏ای است که جز محبت، سوختی ندارد و تنها در مدار و جاده عشق طواف می‏کند.
و بی‏ هیچ خستگی، از کار شبانه‏روزی خود، لحظه‏ای دست نمی‏کشد.
زمین، امن‏ترین فرودگاه بین المللی پرندگان و وسیع‏ترین انبار آذوقه است که حبوبات، میوه‏ها و سبزی‏های گوناگون را در جشن چهارفصل ایام، به مخلوقات تقدیم می‏کند.
به صحرا بنگرم صحرا ته وینم به دریا بنگرم دریا ته وینم
به هر جا بنگرم کوه درو دشت نشون از قامت رعنا ته وینم
... و زمین در سینه خویش، آلبومی از خاطرات دیدنی گذشتگان دارد؛ خاطراتی که به تعبیر قرآن، درهای عبرت و درس آموزی را به روی ما گشوده است: «قُل سیرُوا فی الارضِ فأُنظُرُا کیفَ کانَ عاقبهُ المُجْرِمینَ»
زمین، پاک‏ترین سجاده خداپرستان است که عاشقانه‏ترین بوسه سجود
را از مُهر عبودیت گرفته‏اند؛ عارفان بی‏ریایی که آسمان را سقف و ستارگان را چراغِ خانه تفکر در آیات الهی برگزیده‏اند.
زمین، مادر مهربانی است که فرزندان خود را در آغوش آرام خود گرفته
و به عشق آنها، چشمه‏های اشک از گوشه‏های چشمان خود به راه انداخته است.
آری! زمین، فیلم مستندی است که سناریوی زندگی خوب و بد ما در آن بازی می‏شود و برای همیشه در بایگانی ملایک حفظ می‏شود.



محمدحسین قدیری



http://sl.glitter-graphics.net/pub/1820/1820547f3f66c2imi.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۲۰:۲۷
http://www.shiaupload.ir/images/06771175390998434205.gif



خدایا، در این روز دلم را دریاب!


موج‏هاى فتنه و هوا و هوس، سرزمین دلم را دربرگرفته است


و در تلاطمى سخت، هر یک دیگرى را چونان شتران،


بر هر سو روان مى‏سازد.
الهى، دلم را کعبه خود گردان و به نور ایمانت محکم کن؛


آنچنان که هیجان هر موجى در تماس با سینه‏ام فرو نشیند


و احساسم چون اسب مهار شده، رام گردد.
پروردگارا! آن‏گونه که در این روز خشکى‏هاى زمین را
در دل امواج گستردى


و توفان آب‏هاى سرکش را
از کبر و غرور و سرکشى بازداشتى،


از کعبه دلم، زیبایى‏هاى فضایل را بگستر


تا طوفان سرکش و طغیان نفسم را مهار کند


و کوه‏هاى سخت و مرتفع عدالت را بر دوش خود حمل کند؛


چشمه‏هاى حکمت و سخاوت از فراز کوه‏ها بجوشد


و دره‏هاى آن از معادن گران‏سنگ عفاف پوشیده شود


و با قله‏ها و صخره‏هاى شجاعت، از لرزش و اضطراب بازماند.
معبودا!
در این روز، مرا براى طواف خودت


در خانه و کعبه دلم محرم ساز!




http://www.shiaupload.ir/images/23089123247462523311.gif

گل نرگس
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۲۰:۴۱
http://sl.glitter-graphics.net/pub/1219/1219629h3em68b8a3.gifhttp://sl.glitter-graphics.net/pub/1219/1219629h3em68b8a3.gif
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_47685.jpg
http://sl.glitter-graphics.net/pub/1219/1219629h3em68b8a3.gifhttp://sl.glitter-graphics.net/pub/1219/1219629h3em68b8a3.gif


سخنی از ایت‌الله ملکی تبریزی در پاسداشت روز دحوالارض

خداوند بزرگ در چنین روزی زمین را برای سکنای فرزندان آدم و زندگی بر روی آن آماده فرمود، و روزی‌های ما و نعمت‌های پروردگار در چنین روزی گسترش یافته است؛
روزی‌ها و نعمت‌هایی که از شماره بیرون است و کسی را یارای شکر آن نیست. و اگر تو در بزرگی شأن دحوالارض اندیشه نمایی حیرت‌زده خواهی شد.
و از این‌جاست که انسان عارف و مراقب روز دحوالارض، در برابر همه این نعمت‌های گوناگون، شکری بر خویشتن واجب می‌بیند،
و چون به قلب خویش مراجعه می‌کند، می‌بیند که حتی بر ادای حق ناچیزی از آن همه نعمت‌ها توانا نیست.

و چون بنده‌ای نسبت به آن همه نعمت‌ها شناخت حاصل کند، به عجز و کوتاهی خویش در ادای حق آن نعمت‌های انبوه اقرار خواهد کرد و تلاش خود را در انجام شکر آنها ناچیز خواهد شمرد و همواره خود را در برابر آفریننده آن همه نعمت‌ها سرافکنده خواهد دید.]

آورده‌اند که...

حسن بن علی وشّا می‌گوید:

من کودک بودم که شب بیست و پنجم ذی‌القعده با پدرم در خدمت امام رضا(ع) شام خوردیم. آن‌گاه آن حضرت فرمود: امشب حضرت ابراهیم(ع) و حضرت عیسی(ع) متولّد شده‌اند و زمین از زیر کعبه پهن شده است، پس هر که روزش را روزه بدارد، چنان است که شصت ماه را روزه داشته است.]
از حضرت علی(ع) روایت است که فرمود: «نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در روز بیست و پنجم ماه ذی‌القعده، روز دحوالارض بوده است.
و هرکس این روز را روزه بدارد و شب آن را به عبادت بپردازد، به پاداش عبادت صد‌ساله رسیده است؛
عبادت صد ساله‌ای که روز‌های آن را به روزه و شب‌های آن را به عبادت گذرانیده است. و هر جماعتی که در این روز گِرد هم ایند و به ذکر پروردگار بپردازند،
پراکنده نخواهند شد مگر آنکه خواسته‌های آنان برآورده خواهد شد و در این روز هزاران رحمت از سوی پروردگار نازل می‌شود که نودونه درصد آن از آنِ کسانی است که روزش را به روزه و ذکر مشغول باشند و شبش را به احیا و عبادت».]

مراقبات، صص 193 و 194.
مفاتیح الجنان، ص 451.
مراقبات، صص 186 و 187.

http://www.shiaupload.ir/images/63774674889407468430.gif

توحید صمدی
۱۳۸۹/۰۸/۱۰, ۲۱:۰۷
در این روز، بخش هایی از کره زمین ـ که سراسر از آب بود ـ شروع به خشک شدن نمود تا کم کم به شکل ربع مسکون امروزین درآید. مطابق روایات، اولین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد مکان کعبه شریف و بیت ا... الحرام بود.

دحو الارض، مطابق با بیست و پنجم ماه ذوالقعده، روزی است که خداوند با نظر به کره زمین، به جهان خاکی حیات بخشید.

از این روز، بخش هایی از کره زمین ـ که سراسر از آب بود ـ شروع به خشک شدن نمود تا کم کم به شکل ربع مسکون امروزین درآید. مطابق روایات، اولین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد مکان کعبه شریف و بیت ا... الحرام بود.

به نظر برخی از مفسران، آیه 30 سوره نازعات (والارض بعد ذلک دحاها) به همین واقعه اشاره دارد.



2. ذوالقعده؛ ماه حرام

ماه ذوالقعده (یا همان ذیقعده در تلفظ فارسی) اولین ماه از ماه های حرام است. ماه های حرام زمان هایی هستند که جنگ در آنها ممنوع بوده و احکام ویژه ای نیز از جهت شرعی و فقهی دارند.

اما استفاده اخلاقی و تربیتی که از این حکم می توان برد این است که: «اگر جنگ و نزاع میان مردمان در این ماه حرام شده است» حتما منازعه و محاربه با خداوند باید بیشتر مورد نفرت قرار گیرد. لذا شایسته است انسان مومن در این ماه ها بیشتر به فکر باشد تا اندیشه و اعضای او با گناه و معصیت، به مخالفت با خداوند برنخیزد.

neginsabz
۱۳۸۹/۰۸/۱۱, ۰۱:۰۸
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gif
http://hrgh423.persiangig.com/image/dahvoalarz.jpg
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gif

neginsabz
۱۳۸۹/۰۸/۱۱, ۱۱:۰۲
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_flowers_46.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_flowers_46.gif
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_nnj.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_nn.gif
در روز بیست وپنجم ذی القعده سفره دیگری از فیوضات و برکات الهی گسترده می شود و میهمانان این ضیافت نورانی، غرق در رحمت و لطف الهی از شمیم بهشتی این روز عطراگین شده و از چشمه سار معارف الهی سیراب می گردند.
آری ،روز بیست وپنجم ذی قعده روز خاص خداست ،
روزی که جلوه ای از عظمت ،
قدرت و حکمت الهی نمایان می شود و بر اساس آیه شریفه ی
"والارض بعد ذلک دحاها"
کره زمین از جرعه حیات نوشید و با پیدایش مکان کعبه معظمه و بیت الله الحرام به خود بالید.
روز بیست وپنجم ذی قعده روز
" دحوالارض"
است
و بهانه ای برای راز و نیاز ،
فرصتی برای عبودیت و خاکساری در برابر خدای بزرگ ،
روزنه ای برای رحمانی شدن و گنجینه ای بی کران از الطاف و عنایات الهی .
روزه گرفتن در این روز معادل روزه هفتاد سال و کفاره هفتاد سال گناه است و در شب و روز آن فرشتگان الهی و هر آنچه در زمین و آسمان است برای توبه کنندگان استغفار می کنند.
دحو الارض روزی است که در آن از خدای کعبه می خواهیم ما را از خزائن بی کرانش و لطف و کرم بی پایانش بهره مند نموده و از آبشار بهشتی توبه و حسن عاقبت بی نصیبمان نفرماید.

دست به دامن خدای بزرگ شویم و در روز دحو الارض که به تعبیر امام رئوف علی بن موسی الرضا(ع)
"نشرت فیه الرحمه"
با توسل به آستان مصفای ضامن آهو، سلطان قلب های عاشق ،امام رضا (ع) چنین زمزمه کنیم که :
خدایا، زمین را گستراندی ،دانه را در لایه های تاریک زمین شکافتی ،
مرارت را از دوش بندگانت بر گرفتی ،
غم و اندوه را از دلها زدودی .
عزیزا، در این روز بزرگ و پر فضیلت که نزد مومنان به امانت گذاشتی تو را به رحمت بی انتهایت سوگند می دهم که به بنده صالحت محمد مصطفی (ص)
و خاندانش (ع) درود بفرست واز گنجینه الطافت ،
بارانی بی پایان بر ما بباران و بر توبه ای خالص و بازگشتی نیکو به سوی خودت یاری مان کن .
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_455d.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_455c.gif
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_flowers_46.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_flowers_46.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۱, ۱۷:۰۰
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_967016616.jpg


در این روز به غیر از روزه و عبادت و ذکر خدا و غسل دُو عمل وارد است اوّل نمازى که در کتب شیعه قُمیّین روایت شده و آن دو رکعت است در صبحگاه در هر رکعت:
بعد از حمد پنج مرتبه سوره وَالشَّمْسِ بخواند و بعد از سلام نماز بخواند:
لا حَوْلَ وَلا قُوَّهَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلىِّ الْعَظیمِ
جنبش و نیروئى نیست جز به خداى والاى بزرگ
پس دعا کند و بخواند:
یا مُقیلَ العَثَراتِ اَقِلْنى عَثْرَتى یا مُجیبَ
اى نادیده گیر لغزشها، نادیده گیر لغزشم را اى اجابت کننده
الدَّعَواتِ اَجِبْ دَعْوَتى یا سامِعَ الاْصْواتِ اِسْمَعْ صَوْتى
دعاها اجابت کن دعایم را اى شنواى صداها بشنو صدایم را
وَارْحَمْنى وَتَجاوَزْ عَنْ سَیِّئاتى وَما عِنْدى یا ذَاالْجَلالِ وَالاْکْرامِ
و به من رحم کن و از گناهانم و آنچه بدى دارم درگذر اى صاحب جلالت و بزرگوارى
دوّم خواندن این دعا است که شیخ در مصباح فرموده مستحبّ است خواندن آن :
اَللّهُمَّ داحِىَ الْکَعْبَهِ وَفالِقَ الْحَبَّهِ وَصارِفَ اللَّزْبَهِ وَکاشِفَ کُلِّ کُرْبَهٍ
خدایا اى گسترنده خانه کعبه و شکافنده دانه و برطرف کننده سختى و گشاینده هر غم و گرفتارى
اَسْئَلُکَ فى هذَا الْیَوْمِ مِنْ اَیّامِکَ الَّتى اَعْظَمْتَ حَقَّها وَاَقْدَمْتَ سَبْقَها
از تو خواهم در این روز از روزهایت که بزرگ گرداندى حقش را و در سبقت پیشش انداختى
وَجَعَلْتَها عِنْدَ الْمُؤْمِنینَ وَدیعَهً وَاِلَیْکَ ذَریعَهً وَبِرَحْمَتِکَ الْوَسیعَهِ
و در نزد مؤ منین آن را به ودیعت نهادى و آن را وسیله اى براى آمدن به پیشگاهت و رسیدن برحمت وسیعت قراردادى
اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ الْمُنْتَجَبِ فِى الْمیثاقِ الْقَریبِ یَوْمَ
که درود فرستى بر محمد بنده برگزیده ات در روز میثاق نزدیک که روز
التَّلاقِ فاتِقِ کُلِّ رَتْقٍ وَداعٍ اِلى کُلِّ حَقٍّ وَعَلى اَهْلِ بَیْتِهِ الاَْطْهارِ
دیدار و ملاقات است آن بزرگوارى که هر در بسته اى را گشود و به هر حقى دعوت فرمود و بر خاندان پاکیزه
الْهُداهِ الْمَنارِ دَعائِمِ الْجَبّارِ وَوُلاهِ الْجَنَّهِ وَالنّارِ وَاَعْطِنا فى یَوْمِنا
و راهنمایان روشنى بخش و پایه هاى دین خدا و زمامداران کار بهشت و دوزخند و عطا کن به ما در این روز
هذا مِنْ عَطآئِکَ الَْمخْزُونِ غَیْرَ مَقْطوُعٍ وَلا مَمْنوُعٍ تَجْمَعُ لَنا بِهِ
از عطاى موجود در خزینه ات که نه پایان دارد و نه جلوگیرى شود گردآورى بدان براى ما
التَّوْبَهَ وَحُسْنَ الاْوْبَهِ یا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَاَکْرَمَ مَرْجُوٍّ یا کَفِىُّ یا وَفِىُّ یا
توبه و بازگشت خوبى را بسوى خودت اى بهترین خوانده شدگان و بزرگوارترین مایه امید اى کفایت کننده اى وفادار اى
مَنْ لُطْفُهُ خَفِىُّ اُلْطُفْ لى بِلُطْفِکَ وَاَسْعِدْنى بِعَفْوِکَ وَاَیِّدْنى بِنَصْرِکَ
که لطفش در نهان و خفا است به لطف خویش بر من لطف فرما و به عفوت سعادتمندم کن و به یاریت کمکم ده
وَلا تُنْسِنى کَریمَ ذِکْرِکَ بِوُلاهِ اَمْرِکَ وَحَفَظَهِ سِرِّکَ وَاحْفَظْنى مِنْ
و از یاد کریمانه‌ات فراموشم مکن به حق زمامداران کار خود و نگهبانان رازت و نگاهم دار از
شَوایِبِ الدَّهْرِ اِلى یَوْمِ الْحَشْرِ وَالنَّشْرِ وَاَشْهِدْنى اَوْلِیآئَکَ عِنْدَ
آلودگیهاى روزگار تا روز حشر و برانگیخته شدن و گواه گیر برایم دوستانت را هنگام
خُرُوجِ نَفْسى وَحُلوُلِ رَمْسى وَانْقِطاعِ عَمَلى وَانْقِضآءِ اَجَلى
جان دادنم و سرازیر شدنم در قبر و به پایان رسیدن کردارم و بسر آمدن عمرم
اَللّهُمَّ وَاذْکُرْنى عَلى طوُلِ الْبِلى اِذا حَلَلْتُ بَیْنَ اَطْباقِ الثَّرى
خدایا یادم کن در دوران دراز پوسیده شدنم در آن هنگام که میان توده هاى خاک وارد شوم
وَنَسِیَنِى النّاسوُنَ مِنَ الْوَرى وَاَحْلِلْنى دارَ الْمُقامَهِ وَبَوِّئْنى مَنْزِلَ
و مردم فراموشکار یکسره فراموشم کرده‌اند و در خانه ماندنى (بهشت ) فرودم آر و در منزل
الْکَرامَهِ وَاجْعَلْنى مِنْ مُرافِقى اَوْلِیآئِکَ وَاَهْلِ اجْتِبآئِکَ وَاصْطِفآئِکَ
کرامت جایم ده و از رفقاى دوستانت و برگزیدگان و مخصوصانت قرارم ده
وَبارِکْ لى فى لِقآئِکَ وَارْزُقْنى حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلوُلِ الاْجَلِ
و دیدارت را بر من مبارک گردان و حسن عمل روزیم کن پیش از آنکه عمرم بسر رسد
بَریَّئاً مِنَ الزَّلَلِ وَسوَُّءِ الْخَطَلِ اَللّهُمَّ وَاَوْرِدْنى حَوْضَ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ
در حالى که پاک از لغزش و بد کردارى باشم خدایا مرا به حوض پیامبرت محمد
صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ وَاسْقِنى مِنْهُ مَشْرَباً رَوِیّاً سآئِغاً هَنیئاً لا اَظْمَاءُ
صلى اللّه علیه و آله (یعنى حوض کوثر) واردم کن و بنوشان مرا از آن حوض نوشاندنى سیراب کننده و روان و گوارا که دیگر
بَعْدَهُ وَلا اُحَلاُ وِرْدَهُ وَلا عَنْهُ اُذادُ وَاجْعَلْهُ لى خَیْرَ زادٍ وَاَوْفى میعادٍ
تشنه نشوم و از ورود بدان جلوگیریم نکنند و بازم ندارند و آن را برایم بهترین توشه راه و کامل‌ترین وعده گاه
یَوْمَ یَقوُمُ الاْشْهادُ اَللّهُمَّ وَالْعَنْ جَبابِرَهَ الاْوَّلینَ وَالاَّْخِرینَ
در روز به پا خواستن گواهان قرار ده خدایا دور ساز از رحمتت سرکشان اولین و آخرین را
وَبِحُقوُقِ اَوْلِیآئِکَ الْمُسْتَاْثِرینَ اَللّهُمَّ وَاقْصِمْ دَعآئِمَهُمْ وَاَهْلِکْ
و آنانکه به حقوق دوستان برگزیده‌ات تجاوز و تعدّى کردند خدایا پایه هاى حکومتشان را در هم شکن
اَشْیاعَهُمْ وَعامِلَهُمْ وَعَجِّلْ مَهالِکَهُمْ وَاسْلُبْهُمْ مَمالِکَهُمْ وَضَیِّقْ
و پیروان و عمالشان را نابود گردان و به هلاکتشان تعجیل کن و مملکتهاشان را از ایشان بگیر و راهها
عَلَیْهِمْ مَسالِکَهُمْ وَالْعَنْ مُساهِمَهُمْ وَمُشارِکَهُمْ اَللّهُمَّ وَعَجِّلْ فَرَجَ
را بر ایشان تنگ فرما و آنانکه با ایشان سهیم و شریک هستند نیز از رحمتت دور کن خدایا شتاب کن در فرج
اَوْلِیآئِکَ وَارْدُدْ عَلَیْهِمْ مَظالِمَهُمْ وَاَظْهِرْ بِالْحَقِّ قاَّئِمَهُمْ وَاجْعَلْهُ
دوستانت و حقوق از دست رفته شان را به آنها باز گردان و قائمشان را به حق ظاهر گردان
لِدینِکَ مُنْتَصِراً وَبِاَمْرِکَ فى اَعْدآئِکَ مُؤْتَمِراً اَللّهُمَّ احْفُفْهُ بِمَلاَّئِکَهِ
و یارى ستاننده دینت و فرمانرواى در میان دشمنانت قرارش ده خدایا فرشتگان یارى دهنده را گرداگردش
النَّصْرِ وَبِما اَلْقَیْتَ اِلَیْهِ مِنَ الاْمْرِ فى لَیْلَهِ الْقَدْرِ مُنْتَقِماً لَکَ حَتّى
قرار ده و بدان دستورى که در شب قدر بر او فرستى وى را انتقام کشَنده براى خودت قرار ده بدان حد
تَرْضى وَیَعوُدَ دینُکَ بِهِ وَعَلى یَدَیْهِ جَدیداً غَضّاً وَیَمْحَضَ الْحَقَّ
که تو خوشنود گردى و دین تو به وسیله او و بدست او بصورت نو و تازه اى درآید و حق کاملاً
مَحْضاً وَیَرْفُِضَ الْباطِلَ رَفْضاً اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ وَعَلى جَمیعِ آبائِهِ
خالص گردد و باطل یکسره از بین برود خدایا درود فرست بر او و بر همه پدرانش
وَاجْعَلْنا مِنْ صَحْبِهِ وَاُسْرَتِهِ وَابْعَثْنا فى کَرَّتِهِ حَتّى نَکوُنَ فى زَمانِهِ
و قرار ده ما را از اصحاب و نزدیکانش و در زمان رجعت او ما را برانگیز تا ما در زمان او
مِنْ اَعْوانِهِ اَللّهُمَّ اَدْرِکْ بِنا قِیامَهُ وَاَشْهِدْنا اَیّامَهُ وَصَلِّ عَلَیْهِ [على
جزء یارانش باشیم خدایا توفیق درک زمان قیام او را نصیب ما گردان و در روزگار ظهورش ما را حاضر کن و درود فرست بر او
مُحَمَّد] وَارْدُدْ اِلَیْنا سَلامَهُ وَالسَّلامُ عَلَیْهِ [عَلَیْهِمْ] وَرَحْمَهُ اللّهِ وَبَرَکاتُهُ

و سلام او را بسوى ما بازگردان و سلام و تحیت و رحمت خدا و برکاتش بر او باد
میرداماد (رَحمَهُ اللّهُ) در رساله «أربعه ایّام» خود در بیان اعمال روز دَحْوُالارض فرموده که زیارت حضرت امام رضاعلیه السلام در این روز افضل اعمال مستحبّه وآکَدِ آداب است .

http://www.shiaupload.ir/images/17180725691182310442.gif

سخن آشنا
۱۳۸۹/۰۸/۱۱, ۱۷:۰۳
فرصت‌های معنوی زندگی، نسیم‌هایی الهی هستند که دل و جان آنان را که خود را در معرض آن قرار دادند می‌نوازند و به آنها شادمانی و آرامشی ژرف می‌بخشند. «دحوالارض» نیز از آن‌گونه سیم‌هاست، که سالی تنها یک‌بار می‌وزد. تکرار دوباره این نسیم روح‌بخش برای آنان‌که جان خویش را از عطر آن آکنده نساختند، نامعلوم است. پس این فرصت طلایی را دریابیم؛ که رسول خدا (ص) فرمودند: «اِنَّ لِرَبِّکُمْ فی ایامِ دَهْرِکُمْ نََفَحاتٌ فَتَعَرَّضُوا لَها لَعَلَّهُ اَن یصیبَکُمْ نَفْحَةٌ مِنْها فَلا تَشْقَوْنَ بَعْدَها اَبداً؛ همانا در طول زندگی شما نسیم‌هایی از سوی پروردگارتان می‌وزد. هان! خود را در معرض آنها قرار دهید، باشد که چنین نسیمی سبب شود که برای همیشه بدبختی از شما دور ماند» (سیوطی، جامع الصغیر، ج 1، ص 95)

بیست و پنجم ذیقعده، هم زمان با دحوالارض یعنی گسترش یافتن زمین است. در قرآن کریم به دحوالارض اشاره شده است. خداوند در آیه 30 سوره نازعات می فرماید: «و زمین را پس از آن (آفرینش آسمان و زمین) گسترش داد». بر پایه نظر بیشتر مفسران، منظور از «دَحیها» در این آیه، همان دحوالارض است.

معنای دحوالارض

دَحو به معنای گسترش است و برخی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده اند. منظور از دحوالارض (گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب های حاصل از باران های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود. این آب ها، به تدریج در گودال های زمین جای گرفتند و خشکی ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده تر شدند.

برنامه های معنوی

1. روزه داشتن که ثواب هفتاد سال عبادت را دارد.
2. احیا و شب زنده داری شب دحوالارض که برابر با یک سال عبادت است.
3. توبه ، استغفار ، ذکر و دعا.
4. انجام غسل به نیت روزِ دحوالارض و نماز مخصوص آن.
5. زیارت حضرت امام رضا (ع)
شب و روز دحوالارض نمازها و ادعیه مخصوصی دارد که کیفیت آنها در کتاب مفاتیح الجنان مرحوم شیخ عباس قمی (ره) آمده است.

مناسبت های دیگر این روز

گذشته از واقعه دحوالارض، رویدادهای دیگری نیز در این روز رخ داده اند که اهمیت آن را دوچندان کرده اند؛ از جمله:

• میلاد ابوالانبیاء حضرت ابراهیم علی نبینا و آله و علیه السلام.

• میلاد حضرت عیسی مسیح ـ علیه السلام.

• خروج رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ از مدینه به همراه هزاران حاجی به سوی مکه، به قصد حجة الوداع. در این سفر وجود مقدس امیرالمؤمنین و حضرت زهرا ـ سلام الله علیهما ـ و نیز همه همسران و بسیاری از اصحاب پیامبر (ص) نیز ایشان را همراهی می‌کردند.

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۱, ۱۷:۲۴
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_682820621318395218010073311552112272675.jpg

زيباي زيبا؛ با رنگينه‏گي چشمگير و با طراوتي سفيد و سبز و آبي! گويي بر پرده خلقت، تنها بهانه آفرينش زمين، اين بوده که «طاووس جلوه‏زار هستي باشد؛ طاووس کهکشان‏ها!
طاووس طنازي که جلوه‏زار رنگ، در کهکشان‏هاست و با ظاهر فناپذيرش، باطني فناناپذير دارد؛ باطني مثل ضمير آيينه‏سان عارفان و عاشقان!
زمين!
زميني که محل نشو و نماي «عشق» است؛ عاشق‏ترين عارفِ روزگاران چنين توصيفش مي‏کند:
«و زمين را آفريد، که دريايي سبز و روان، آن را بر دو مي‏کشد. زمين در برابر فرمان خداوند «جلّ جلاله» فروتن و در برابر شکوه خداوندي‏اش هميشه تسليم است».
زمين؛ زميني که جلوه‏زار تجلّي دست‏هاي نقّاش لا يزال ازلي است و مطرب نيايش‏هاي عاشقانه پيامبر صلي‏ الله‏عليه ‏و‏آله‏وسلم و علي عليه‏السلام !
زمين؛ زميني که آيينه غروب عاشوراست؛ غروبي که هر روز، آتش دلِ زمين را بر پرده «شفق» مي‏آويزد و صيحه فرشتگان را بر ساحل دل‏ها مي‏کوبد!
زميني که يادمان غربت آدم عليه‏السلام و يادگار لالايي حزين حواست!
زمين که در قاموس معرفت اللّه، مهد آسايش و سرير آرامش است: «اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهادا»!
زميني که معرفت زيباشناسي و جمال توحيدي را به انسان آموخت و هنر لا يزالي حضرت حق «جلّ جلاله» را به تماشا گذاشت؛ «پس زمين به وسيله باغ‏هاي زيبا و تن پوش نازک گل برگ‏ها، همه را به سرور و شادي دعوت کرده و با زينت و زيورِ گُل‏ها، فخر کنان، همه را به وجد آورده، شگفت‏زده کرد.»
گل‏ها را براي مشام آشفته عارفان؛ آبشاران را براي تماشاي عاشقان؛ و جاده‏هاي سبز را براي رسيدن به آرزوهاي کودکان، آفريد! دريا را براي تجسّم عظمت و دشت را ادراک و شهود رنگ‏ها آفريد!
چمن را براي نرميِ بستر آهوان و درختان را براي موسيقي جاريِ پرندگان!
«وَ جَعَلَ ذلِکَ بِلاغا لِلْاَنام و رِزْقا لِلْاَنْعَامِ، وَ خَرَقَ الفِجَاجَ فِي آفَامِهَا، وَ أَمَامَ الْمِنَارِ لِلسَّالِکِينَ عَلي جَوَادِّ طُرُقِهَا.
... و آفريد جايگاه مناسبي را که «عشق» بتواند به نشو و نما بپردازد! کوه‏ها سر برآورده و جنگل‏ها به سمت آسمان کشيده شدند؛ چمن‏ها، غرق تماشاي نگاه آهوان گشته و جويباران، دل به زمزمه سِحرانگيز قناري سپردند. اقيانوس‏ها به «تسبيح توحيد» خروشيدند و چشمه‏ها از دلِ عشق، جوشيدن گرفتند؛ تا کسي باشد و بتواند، که بخواند: «هُوَ الَّذي خَلَقَ لَکُمْ مّا فِي الْأَرْضِ جَميعا»
زمين، آراسته شد به زيباترين رنگ‏ها، به زيباترين جاذبه‏ها، به عطرآگين‏ترين هواي جاري در کاينات!
رقص نيلوفرهايش، زمزمه جويبارش، گاهواره دريايش، موسيقي آبشارش، سرود زيباي پرندگان و سکوت دل‏انگيز شب‏هايش، يعني: «اَلَّذي جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ فِراشا.»
زمين آفريده شد، تا با خميره عطرآگين گِلش، «دل»، ساخته و پرداخته شود و دل، «عشق الهي» را در دامان بپروراند.
زمين آفريده شد، تا عاشق از نهايت عشق، سر بر سرير عطرآگين خاک نهاده و آکنده از ياد خداوند «جلّ جلاله» و عطر «نماز» گردد؛ نمازي که ميزانِ ارادت عاشق به حضرت دوست است و مقام والاي وصل!
زمين آفريده شد، تا کعبه، ـ اين صندوق اسرار خداوند ـ جهت‏نماي گم کردگان راه، در کهکشان‏ها باشد!
زمين آفريده شد، تا اجسام ناسوتي، ناراستي‏هاي وجود خويش را از نگاه‏ها پنهان نمايند!
زمين آفريده شد، تا دست‏هاي تاول زده، به صداقت خويش ببالند؛ آن‏گاه که ترازوي عدالت، برابر نگاه‏ها، قد برمي‏افرازد!
زمين آفريده شد، تا هرکسي بتواند «بدي‏ها و خوبي‏هاي» خويش را در آيينه خاک، به تماشا بنشيند!
زمين آفريده شد؛ زيباي زيبا، با رنگينه‏گي چشمگير و طراوتي سفيد و سبز و آبي! تا اين‏که جلوه‏زار هستي را، طاووس رنگ‏هاي بديع باشد؛ طاووس جلوه‏زار عشق، طاووس آيينه خانه هستي!

سيدعلي اصغر موسوي




http://www.shiaupload.ir/images/25244838677077518197.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۸۹/۰۸/۱۱, ۱۸:۴۲
http://www.shiaupload.ir/images/66234309726869073118.gif


اعتقاد به اینکه مکه معظمه خانه و محل دعوت حضرت است و بیانی از دحو الارض و نکاتی درباره بکه و آثار عجیب این خانه
وظیفه دوازدهم - اعتقاد به اینکه مکه معظمه خانه‏ی محمد و آل و محل دعوت ایشان است: این عبارت کاشف از این است که: تشریفاتی که خدا برای خانه‏ی مکه قرار داده به علت آن است که این مکان محل دعوت پیغمبر خاتم صلی الله علیه و اله و سلم و اولاد گرام او می‏باشد، پس این خانه خانه‏ی این خانواده، و این خانواده منسوب به این خانه؛ و منصوب در آن هستند،
و این عبارت اشاره است به آیه 95 سوره 3 آل عمران
ان اول بیت وضع للناس
شأن نزول آیه آن است که: یهود بر مسلمین تفاخر می‏نمودند که بیت‏المقدس افضل از کعبه است؛ به علت آنکه أرض مقدسه، و محل هجرت انبیاء است؛ این آیه بر رد ایشان نازل شد، که این خانه اشرف از همه بقاع زمین است.

و اولیت مکه، از سه جهت می‏باشد.
1- آنکه اول مکانی است که روز دحوالارض(25 ذیقعده) وضع برای زندگانی بشر گردید، یا اینکه اول زمین مکه آفریده شده،
و پس از آن زمین از زیر آن پیدا و آفریده شده؛ و یا اینکه زمین مکه ابتداء از آب خارج شده، و پس از آن زمین از زیر آن پهن، و از آب خارج گردیده است.
که در خبر است که: اول مکانی که از آب خارج و پیدا شده، زمین مکه است، و مانند در سفیدی بود که بر روی آب باشد، پس از آن ربع مسکون از زیر آن از آب خارج شد.
2- آنکه اول خانه‏ای است که برای عبادت وضع شد، که مردم به زیارت آن بروند، و برای نماز قبله‏ی مردم گردید.
از ابی‏ذر روایت شده که: سئل عن النبی صلی الله علیه و اله و سلم عن أول مسجد وضع للناس؛ فقال صلی الله علیه و آله و سلم: ألمسجد الحرام، ثم بیت‏المقدس.
3- آنکه متضمن برکاتیست که مردم برای تبرک و تیمن و طلب حاجات به آن پناه می‏برند.


قوله: به بکه، در معنی بکه سه قول است.
1- بکه مسجدالحرام، و مکه شهر مکه است.
2- بکه خانه‏ی خدا؛ و مکه شهر مکه است.
3- بکه و مکه مترادف، و اصل مکه بکه است، و باء آن را تبدیل به میم نموده‏اند.
و کعبه را کعبه نامیده‏اند؛ به علت اینکه مربعست، و در مقابل آن بیت‏المعمور عرش هم مربع است، و جهت مربع بودن عرش
آن است که کلماتی که اسلام مبتنی بر آن شده،
چهار و آن تسبیحات اربع است:

قوله: و هدی للعالمین: این خانه موجب راهنمائی مردم است، به علت آنکه آثار عجیبه از آن ظاهر شد، مانند آنکه اصحاب فیل قصد خرابی آن نمودند؛ و صد هزار سوار با فیلها به ریاست ابرهه برای خراب کردن آن مهیا شدند؛ و خداوند ابابیل را که مرغهای کوچکی بودند برانگیخت و هر کدام سه دانه سنگ کوچک به منقار و دو چنگال داشتند، و تمام آن صد هزار را هلاک نمودند، و احدی از ایشان جان بدر نبردند.
و جبابره‏ی دیگر هم که نسبت به این خانه قصد سوء نمودند، هلاک شدند، یا مبتلا به بلاهای سخت گردیدند.
ومانند آنکه بیماران در آن استشفاء نموده، شفا یافتند.

منبع : کتاب شرح دعای ندبه

http://www.shiaupload.ir/images/66234309726869073118.gif

درگاه محبوب
۱۳۹۰/۰۷/۳۰, ۱۴:۰۶
معنای دحوالارض

دَحو به معنای گسترش است و برخی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده اند. منظور از دحوالارض (گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب های حاصل از باران های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود. این آب ها، به تدریج در گودال های زمین جای گرفتند و خشکی ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده تر شدند.

برنامه های معنوی

1. روزه داشتن که ثواب هفتاد سال عبادت را دارد.
2. احیا و شب زنده داری شب دحوالارض که برابر با یک سال عبادت است.
3. توبه ، استغفار ، ذکر و دعا.
4. انجام غسل به نیت روزِ دحوالارض و نماز مخصوص آن.
5. زیارت حضرت امام رضا (ع)
شب و روز دحوالارض نمازها و ادعیه مخصوصی دارد که کیفیت آنها در کتاب مفاتیح الجنان مرحوم شیخ عباس قمی (ره) آمده است.

مناسبت های دیگر این روز

گذشته از واقعه دحوالارض، رویدادهای دیگری نیز در این روز رخ داده اند که اهمیت آن را دوچندان کرده اند؛ از جمله:

• میلاد ابوالانبیاء حضرت ابراهیم علی نبینا و آله و علیه السلام.

• میلاد حضرت عیسی مسیح ـ علیه السلام.

• خروج رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ از مدینه به همراه هزاران حاجی به سوی مکه، به قصد حجة الوداع. در این سفر وجود مقدس امیرالمؤمنین و حضرت زهرا ـ سلام الله علیهما ـ و نیز همه همسران و بسیاری از اصحاب پیامبر (ص) نیز ایشان را همراهی می‌کردند.

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۷/۳۰, ۱۷:۱۰
http://www.sobh.org/images/Home/up-date/ramezan1.jpg



دعاي روز دحو الارض

اللَّهُمَّ دَاحِیَ الْکَعْبَةِ؛وَ فَالِقَ الْحَبَّةِ
ای خدا ای که زمین کعبه را بگسترانیدی
و دانه را در جوف زمین کاشتی


وَ صَارِفَ اللَّزْبَةِ؛وَ کَاشِفَ کُلِّ کُرْبَةٍ
و سختیها را از بندگان برطرف ساختی
و هر غم و اندوه را از دلها زایل نمودی

أَسْأَلُکَ فِی هَذَا الْیَوْمِ مِنْ أَیَّامِکَ الَّتِی أَعْظَمْتَ حَقَّهَا
از تو درخواست می کنم در این روز از ایّام تو
که حقّ آن را بزرگ شمردی

وَ أَقْدَمْتَ سَبْقَهَا؛ وَجَعَلْتَهَا عِنْدَ الْمُؤْمِنِینَ وَدِیعَةً
و بر سایر ایّام از جهت شرف مقدم داشتی
و این روز را نزد اهل ایمان به ودیعت گذاشتی

وَ إِلَیْکَ ذَرِیعَةً ؛ وَبِرَحْمَتِکَ الْوَسِیعَةِ
و آن را وسیله ی خود قرار دادی ،
قسم به این روز و به رحمت وسیع بی انتهایت


أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ الْمُنْتَجَبِ
که درود فرستي بر محمّد(ص) بنده برگزيد ات

فِی الْمِیثَاقِ الْقَرِیبِ یَوْمَ التَّلاقِ
درروز ميثاق نزديک که روز ديدارو ملاقات است

فَاتِقِ کُلِّ رَتْقٍ وَ دَاعٍ إِلَی کُلِّ حَقٍّ
آن بزرگواري که هر در بسته را گشود و به هرحقي دعوت فرمود

وَ عَلَی أَهْلِبَیْتِهِ الْأَطْهَارِ الْهُدَاةِالْمَنَارِ
وبرخاندان پاکيز ه اش وراهنمايان روشني بخش

دَعَائِمِ الْجَبَّارِ وَ وُلاةِ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ
وپايه هاي دين خدا و زمامداران کار بهشت و دوزخ

وَ أَعْطِنَا فِی یَوْمِنَا هَذَامِنْ عَطَائِکَ الْمَخْزُونِ
و عطا کن به ما در اين زور از عطاي موجود در خزينه ات

غَیْرَمَقْطُوعٍ وَ لامَمْنُوعٍ
که نه پايان دارد و نه جلوگيري شود

تَجْمَعُ لَنَا بِهِ التَّوْبَةَ وَ حُسْنَ الْأَوْبَةِ
گرد آوري براي ما بدان توبه و بازکشت خوبي را به سوي خودت

یَا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَ أَکْرَمَ مَرْجُوٍّ
اي بهترين خوانده شدگان و اي بزرگترين مايه اميد

یَا کَفِیُّ یَاوَفِیُّ؛یَا مَنْ لُطْفُهُ خَفِیٌّ
اي کفايت کنند ٬ اي وفا دار ٬ اي که لطفش در نهان و خفاست

الْطُفْ لِی بِلُطْفِکَ وَأَسْعِدْنِی بِعَفْوِکَ
به لطف خويش بر من لطف فرما ٬ و به عفوت سعادتمندم کن

وَأَیِّدْنِی بِنَصْرِکَ وَ لا تُنْسِنِی کَرِیمَ ذِکْرِکَ بِوُلاةِأَمْرِکَ
و به ياريت کمکم ده و از ياد کريمانه ات فراموشم نکن

وَحَفَظَةِ سِرِّکَ وَ احْفَظْنِی مِنْ شَوَائِبِ الدَّهْرِ
ونگاهم دار از آلودگيهاي روزگار

إِلَی یَوْمِ الْحَشْرِوَ النَّشْرِ
تاروز حشرو برانگيخت شدن

وَ أَشْهِدْنِی أَوْلِیَاءَکَ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِی
وگواه گير برايم دوستانت را نگاه جان دادنم

وَحُلُولِ رَمْسِی وَ انْقِطَاعِ عَمَلِی وَ انْقِضَاءِأَجَلِی
وسرازيد شدنم در قبر و به پايان رسيدن کردارم و بسرآمدن عمرم



http://shiaupload.ir/images/fop55mvb17o3nzog7le.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۷/۳۰, ۱۷:۴۲
http://www.s-alshirazi.com/monasebat/11-zelghade/arz/01.jpg

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۰/۰۷/۳۰, ۱۹:۲۴
ولادت آسمانی زمین


http://i1.glitter-graphics.org/pub/193/193331uol2asze0g.gif

چشمانم را می بندم. سبک، آهسته، آرام. دارم خودم را از پشت پلک های روی هم افتاده ام می بینم؛ خودم را که جزئی کوچک از خاک هستم. نگاهم از خودم سُر می خورد. حالا تجسمِ پلک های بسته ام، معطوف به زمین است.

چشمانم هنوز بسته است و دارم می بینم؛ اما ولادتِ آسمانیِ زمین را.
آری، زمین؛
همان وسیعِ بی انتها.

آهسته آهسته، دارم لمس می کنم کشیده شُدَنَش را به وسعتِ بودن. دارم باور می کنم، آرام آرام، بسطِ حرارتِ حیاتش را. دارم می بینم دست هایش را که در تکاپویِ هستی، مواج است. ستاره بارانِ سینه فراخش را دارم می بینم که در جریانِ باد، بی قرار شده است.

دارم می بینم که هسته اش کنده می شود و گسترده می شود سفره نفسش بر پهنه پرالتهاب و همیشگیِ دریا.

غرور دریا را می شود احساس کرد در یک جا نشینی اش با زمین مقدس و غرور آسمان را نیز که سینه به سینه، گویی یکی شده است با خاک!

نگاه خورشید را می شود دید؛ می توان دید که داغ شده است گونه های طلایی اش از بازتابِ پرحرارتِ انوار خود بر سطح نوزاد خلقت.

زمین زاده شده است، از مرکز حیات و عرفان. حالا پلک هایم آرام از هم کنده می شوند و چشم هایم فضا را می کاود.

بر زمین خیره می شوم؛
زمینی که جانش، عصاره قدمت را با خود دارد.

تسبیح می کنم خالقش را، مشتی از سطحِ لطیف دانه هایش برمی دارم و رقصِ ریزشِ آرامش را نظاره گر می شود.

دستم را بو می کشم، عطر خاک را می بلعم و سپس زایشِ بستر آسودن
را شکر می گویم


http://i1.glitter-graphics.org/pub/193/193331uol2asze0g.gif

محمد جواد دژم

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۰۰:۳۸
http://img530.imageshack.us/img530/8198/262xa2.gifhttp://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/08096656519039123410.gif

بعضی از شب‏ها، بعضی از روزها آنقدر سایه لطف تو گسترده می‏شود
که ندیدنش کاری سختی است .

وامشب است از آن شب‏ها که ندیدنش کاری است بس عجیب و سخت.
وقتی به تو فکر می‏کنم، وقتی به کارهایت فکر می‏کنم،
وقتی به لطف هایت فکر می‏کنم نمی دانم تو که هستی.
آیا تو همانی، همان که باید دوستت داشت.
همان باید به سوی تو آمد. همان که .... ؟؟

زبانی برای شکوه ندارم و این توای که باید شکوه کنی.
تویی که باید بگویی چرا؟تویی که باید بگو نیا؟ تویی که باید بگو برو ؟

ای خدای من با تو چه بگویم که مهربان مهربانانی.
نه کار تو از مهربان هم گذشته.
تو خود می‏بینی سر افکندگی ‏ام را،
نمی‏گویم ببخشا، نمی‏گویم عذابم نکن،
بهشتت را نمی خواهم. فقط وفقط لبخندی بزن،
که لبخند تو ارزشی نامنتاهی دارد.

مرا باش چه می‏گویم. به من لبخند بزند. من!
آخر یکی نیست به من بگوید تو که لبخند او را می‏خواهی
تو که طاقت اخم و تَخمش را نداری پس چرا....؟؟
نه تو دورغ می گویی. دروغ!

خدایا وجودم را قبضه کن. وجودم را بگیر و قربانی خود کن، چرا؟
وچرا مرا که جنبه نداشتم.... چرا من!

و امشب همان شبی است که تو فردایش
زمین خود را از کعبه به بسط کشاندی.

من نه می ‏دانم. و نه می‏خواهم بدانم چه ثوابی چه اجری دارد
این لحظاتو همین که می‏دانم چون تو دوستش داری کافیست.


http://shiaupload.ir/images/fop55mvb17o3nzog7le.gif

مجیب
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۰۸:۴۸
تولد زمين در كلام اميرالمؤمنين (ع)


حضرت علي (ع) در خطبه 90 نهج‌‌البلاغه به بياناتي زيبا و تعابيري دقيق، داستان زمين و آنچه بر آن گذشته را چنين بيان مي‌فرمايد:
خداوند زمين را در امواج شديد و با صولت و در درياهاي پر آب فرو برد، در حالي كه موجهاي عظيم آن درياها به هم مي‌خوردند، و امواج بلند آن كه در حال تدافع يكديگر بودند به هم مي‌كوفتند و همانند شتران نر در موقع هيجان و مستي كف به وجود مي‌آوردند. پس سركشي آب به خاطر سنگيني زمین حالت فروتني گرفت، و چون زمين به سينه خود به روي آب قرار گرفت اضطراب و هيجان آب فرو نشست و چون با شانه خود مانند حيواني كه در خاك بغلتد بر روي آب درغلتيد آب آرام گرفت. آب پس از هيجان و اضطراب امواجش آرام و مغلوب شد، و در دهنه خواري مطيع و اسير گشت. زمين گسترده شده در ميان آن آب پر موج ساكن شد، و آب را از نخوت و كبر و از باد دماغ و سركشي و تجاوز بازداشت، و دهان آن را كه پر موج بست، و آب از آن همه هيجان و هيبت و جست و خيز به جاي خود نشست.
پس از آنكه هيجان آب از زير اطراف زمين ساكن شد، و كوههاي بلند سركشيده را كه بر دوش زمين قرار داشت بر روي خود حمل نمود، خداوند آبهاي چشمه‌ها را از بالاي بيني‌هاي زمين (قله كوهها) به جريان انداخت، و در پهن دشت‌ها و رودخانه‌ها سرازير ساخت، و حركات زمين را با كوههاي لنگر انداخته، و به وسيله صخره‌هاي بزرگ سر به فلك برداشته تعديل نمود. زمين به علت نفوذ كوهها در پهنه آن، و به خاطر فرو رفتن ريشه كوهها در اعماق آن، و سوار شدن آن صخره‌هاي بزرگ بر گردن و طبقات زيرين آن آرامش و استقرار يافت.
خداوند ميان زمين و جوّ را فراخ نمود، و هوا را براي تنفس ساكنان آن مهيّا فرمود، و تمام نيازمنديهاي اهل زمين را از دل زمين بيرون آورد. سپس بلنديهاي زمين را كه بي‌گياه بود و آب چشمه‌ها به آن نمي‌رسيد، و جويبارها وسيله‌اي براي رساندن خود به آن زمين‌هاي مرتفع نمي‌يافتند رها نساخت، بلكه ابرهايي آفريد تا عرصه‌هاي مرده آن بلنديها را احيا كنند، و گياهش را برويانند.
ابرها را پس از پراكندگي قطعاتش و جدايي پاره‌هايش به هم الفت و التيام داد، تا چون آب درون ابر به جنبشي سخت برآمد، و در حواشي آن برق بدرخشيد، و درخشش برق در ميان قطعات ابر سپيد و انبوه خاموش نشد، خداوند آن ابر پر باران را در حالي كه قطعاتش به هم پيوسته بود فرستاد، در حال كه به زمين نزديك شدند، و بادها بارانهاي آن را پي در پي همچون دوشيدن شير از سينه حيوانات دوشيدند و به شدت به زمين ريختند. زماني كه ابرها سينه خود را به زمين ساييدند، و آنچه از باران داشتند بر زمين پاشيدند، خداوند در زمين‌هاي خشك گياه، و در دامن كوهها سبزه روياند، در اين وقت زمين با آرايش مرغزارهاي خود به شادي نشست، و از پرده لطيفي از شكوفه‌هاي خوشبو و زيبا كه بر خود پوشيده بود، و از نظم دقيق شكوفه‌ها و بوته‌هاي با طراوت كه چهره آن را مي‌آراست به نشاط و بهجت برخاست، و خداوند آن نباتات و گلها را توشه آدميان و روزي چهارپايان قرار داد. و نيز راههاي فراخ در اطراف زمين باز كرد، و براي روندگان نشانه‌هايي نهاد تا به هر جا كه بخواهند آمد و شد كنند.
هنگامي كه زمين را براي زندگي آماده كرد، و فرمان خود را جاري ساخت آدم (ع) را از ميان مخلوق خود اختيار كرد، و او را اولين نوع از آفرينش انسان قرار داد....

گل نرگس
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۱۲:۳۴
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_kaabe-mecca.jpg

http://www.sheekh-3arb.info/islam/Library/img/3ater/divider19/WebPageContent/2511506e97zkhvxow.gif


بسمه تعالی
پروردگارعالم توفیق اعمال روزدحوالارض راعنایت فرمایدانشآءلله
هرکس موفق شد
التماس دعای مخصوص


http://www.sheekh-3arb.info/islam/Library/img/3ater/divider19/WebPageContent/2511506e97zkhvxow.gif

گل نرگس
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۱۲:۳۴
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_p700.jpg



دحوالارض در قرآن





در قرآن کریم به دحوالارض اشاره شده است.
خداوند در آیه 30 سوره نازعات می فرماید:
«و زمین را بعد از آن (آفرینش آسمان و زمین) گسترش داد».
بر اساس نظر بیشتر مفسران، منظور از «دَحیها» در این آیه، همان دحوالارض است.


دعای روز دحوالأرض


یکی از برنامه های پیشنهادی در روز مبارک گسترده شدن زمین، خواندن دعای ویژه این روز است.
در بخشی از این دعا، به مسئله دحوالأرض چنین اشاره شده است:

«ای خدایی که خانه کعبه را گسترانیدی و دانه را شکافتی و سختی را برطرف ساختی،
از تو می خواهم در این روز از روزهایت که حق آن را بزرگ نمودی، هر گرفتاری و مشکلی را برطرف سازی».







http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/94930013410731335372.gif

گل نرگس
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۱۲:۳۵
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gif
http://hrgh423.persiangig.com/image/dahvoalarz.jpg
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_99413008443429389292.gif




http://www.shiaupload.ir/images/66234309726869073118.gif



سخنی از ایت‌الله ملکی تبریزی در پاسداشت روز دحوالارض

خداوند بزرگ در چنین روزی زمین را برای سکنای فرزندان آدم و زندگی بر روی آن آماده فرمود،
و روزی‌های ما و نعمت‌های پروردگار در چنین روزی گسترش یافته است؛

روزی‌ها و نعمت‌هایی که از شماره بیرون است و کسی را یارای شکر آن نیست.
و اگر تو در بزرگی شأن دحوالارض اندیشه نمایی حیرت‌زده خواهی شد.
و از این‌جاست که انسان عارف و مراقب روز دحوالارض،
در برابر همه این نعمت‌های گوناگون، شکری بر خویشتن واجب می‌بیند، و
چون به قلب خویش مراجعه می‌کند، می‌بیند که حتی بر ادای حق ناچیزی از آن همه نعمت‌ها توانا نیست.

و چون بنده‌ای نسبت به آن همه نعمت‌ها شناخت حاصل کند، به عجز و کوتاهی خویش
در ادای حق آن نعمت‌های انبوه اقرار خواهد کرد و تلاش خود را در انجام شکر آنها ناچیز
خواهد شمرد و همواره خود را در برابر آفریننده آن همه نعمت‌ها سرافکنده خواهد دید.

http://www.shiaupload.ir/images/66234309726869073118.gif

گل نرگس
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۱۲:۳۵
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_47685.jpg

http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_flowers_46.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_flowers_46.gif

روز دحوالارض از چهار روزی است كه در تمام سال به فضیلت روزه گرفتن،
ممتاز است و در روایتى آمده است كه روزه‏اش مثل روزه هفتاد سال است ؛
و در روایت دیگر كفاره هفتاد سال است و هر كه این روز را روزه بدارد و
شبش را به عبادت بسر آورد از براى او عبادت صد سال نوشته شود ؛
و هر چه در میان آسمان و زمین وجود دارد براى كسی كه در این روز روزه ‏دار باشد
استغفار می‌كنند. و این روزى است كه رحمت خدا در آن منتشر گردیده و
از براى عبادت و اجتماع به ذكر خدا در این روز اجر بسیارى است و از براى این روز
به غیر از روزه و عبادت و ذكر خدا و غسل دو عمل وارد است .

http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_flowers_46.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_flowers_46.gif

گل نرگس
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۱۲:۳۶
http://files.fatakat.com/2010/6/1277677913.gifhttp://askquran.ir/gallery/images//5405/1_967016616.jpghttp://files.fatakat.com/2010/6/1277677913.gif






http://www.sheekh-3arb.info/islam/Library/img/3ater/div24/WebPageContent/1447249j4mdz57p7l.gif


نماز یک شنبه ماه ذی القعده را هم فراموش نکنید!

سیدبن طاووس روایتی نقل کرده که ذی القعده محل اجابت دعاست و در وقت شدت و در روز یکشنبه این ماه نمازی است
با فضیلت بسیار از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت کرده
که خلاصه اش این است هر کس بجا آورد توبه اش مقبول، گناهانش آمرزیده شود .
با ایمان بمیرد و دینش گرفته نشود، قبرش گشاده و نورانی گردد،
والدینش از او راضی گردند و مغفرت شامل حال او و والدین و ذریه اش گردد.
توسعه رزق پیدا کند، ملک الموت هنگام مردن با او مدارا کند.
روز یکشنبه غسل کند و چهار رکعت نماز گزارد:
در هر رکعت حمد یک مرتبه و قل هو الله احد سه مرتبه و معوذتین یک مرتبه پس استغفار کند هفتاد مرتبه
و ختم کند استغفار را به لا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم
وبگوید یا عزیز یا غفار اغفرلی ذنوبی وذنوب المومنین والمومنات فانه لا یغفرالذنوب الا انت
زیارت حضرت امام رضا علیه السلام
كه بهترین و با فضیلت‌ترین عمل مستحبی این روز است.





http://www.sheekh-3arb.info/islam/Library/img/3ater/div24/WebPageContent/1447249j4mdz57p7l.gif

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۱۴:۴۶
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/46958446567626493081.jpg

روز دحو الارض (گسترده شدن زمین)

و آن روز بیست و پنجم ماه ذی القعده است
و دلیل بر اهتمام به دعا برای مولایمان صاحب الزمان ‏علیه السلام
در این روز و درخواست زودتر رسیدن فرج آن حضرت
از درگاه خداوند خالق منّان،دعایی است که
در کتاب‏های «اقبال» و «زاد المعاد» (1) نقل شده است.

و برای این درخواست در این روز نکات ارزنده‏ای
به خاطر رسیده که برای تشویق بندگان خدا یاد می‏کنیم:

1 - روزی است که خداوند در مانند آن وعده فرموده
که آن جناب صلوات اللَّه علیه را ظاهر گرداند
و هنگامی که مؤمن می‏بیند چنین روزی در این سال فرا رسید
و امامش ظهور ننمود، اندوهش تجدید و غصه‏اش شدید می‏گردد
و عقل و ایمانش او را بر دعا کردن برای آن حضرت
و درخواست تعجیل امر فَرَجش وا می‏دارند.

2 - این‏که در چنین روزی رحمت گسترش می‏یابد
و دعا مستجاب می‏شود چنان‏که در روایت آمده

پس مؤمن که امامش را از جانش عزیزتر می‏داند،
و او را از اولاد و خاندان و عشیره خویش بیشتر دوست می‏دارد،
دعای خالصانه خود را به برطرف شدن
غم و اندوه مولایش اختصاص می‏دهد.


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/41860918375445831110.gif

M.Soltani
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۱۵:۴۴
با سپاس از شما خوبان که من رو با این روز آشنا کردین

خدا خیرتون بده

:goleroz:

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۸/۰۱, ۱۷:۴۰
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/93793514179870461466.gif

السلام اي در گه سلطان طوس
السلام اي حضرت شمس الشموس

السلام اي بارگاه کبريا
السلام اي شه ٬ علي موسي الرضا

از اعمال اين روز زيارت اقا امام رضا ست
حتي اگر شده با يک سلام

ملتمس دعا


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/26699048641212644786.gif

گل نرگس
۱۳۹۱/۰۷/۲۰, ۰۰:۱۳
http://shiaupload.ir/images/66430553806342539936.gif
http://shiaupload.ir/images/66430553806342539936.gif
http://shiaupload.ir/images/66430553806342539936.gif
http://hrgh423.persiangig.com/image/dahvoalarz.jpg
http://shiaupload.ir/images/66430553806342539936.gif
http://shiaupload.ir/images/66430553806342539936.gif
http://shiaupload.ir/images/66430553806342539936.gif


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/24388826176874349987.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/24388826176874349987.gif)

دحوالارض در قرآن

در قرآن کریم به دحوالارض اشاره شده است. خداوند در آیه 30 سوره نازعات می فرماید:
«و زمین را بعد از آن (آفرینش آسمان و زمین) گسترش داد».
بر اساس نظر بیشتر مفسران، منظور از «دَحیها» در این آیه، همان دحوالارض است.


دعای روز دحوالأرض

یکی از برنامه های پیشنهادی در روز مبارک گسترده شدن زمین، خواندن دعای ویژه این روز است.
در بخشی از این دعا، به مسئله دحوالأرض چنین اشاره شده است:
«ای خدایی که خانه کعبه را گسترانیدی و دانه را شکافتی و سختی را برطرف ساختی،
از تو می خواهم در این روز از روزهایت که حق آن را بزرگ نمودی
هر گرفتاری و مشکلی را برطرف سازی»

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/24388826176874349987.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/24388826176874349987.gif)

گل نرگس
۱۳۹۱/۰۷/۲۰, ۰۰:۱۴
http://smiles.al-wed.com/smiles/13/2d104a7de48f99902d2fd68bc57df839.gif
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/08096656519039123410.gif
http://smiles.al-wed.com/smiles/13/2d104a7de48f99902d2fd68bc57df839.gif

برنامه های معنوی

زمین، گاهواره زندگی انسان و تمام موجوداتِ زنده است،
که با تمام کوه ها، دریاها، درّه ها، جنگل ها، چشمه ها، رودخانه ها، معادن و منابع گران بهایش،
نشانه ای از نشانه های آفریدگار به شمار می آید که آن را گسترانیده است.
روز دحوالارض ـ روز گسترش زمین ـ روز بسیار مبارکی است و آداب و اعمال ویژه ای دارد؛

از جمله:

1. روزه داشتن که ثواب هفتاد سال عبادت را دارد.

2. احیا و شب زنده داری شب دحوالارض که برابر با یک سال عبادت است.

3. ذکر و دعا.

4. انجام غسل به نیت روزِ دحوالارض و نماز مخصوص آن.







http://smiles.al-wed.com/smiles/13/i91270593_17997_4.gif

کنیز فاطمه(سلام الله علیها)
۱۳۹۱/۰۷/۲۰, ۱۰:۳۴
http://smiles.al-wed.com/smiles/13/i91270593_17997_4.gif


یکی از ارجمند ترین چیزها در این ماه ،
آگاهی از نعمتهای گسترده و فراوانی است که خداوند،
در روز "دحو الارض "به بشر ارزانی داشته است.

در اخبار و روایات بسیاری آمده است که روز 25 ذی قعده ،کعبه بنا نهاده شده ،
زمین گسترده شده ، آدم به زمین آمده است ،
ابراهیم و عیسی زاده شدند و ..


http://smiles.al-wed.com/smiles/13/i91270593_17997_4.gif

کنیز فاطمه(سلام الله علیها)
۱۳۹۱/۰۷/۲۰, ۱۰:۳۴
http://smiles.al-wed.com/smiles/13/i91270593_17997_4.gif


از حضرت امیر علیه السلام روایت شده است :
نخستین رحمتی که از آسمان به زمین فرود آمد در روز بیست و پنجم ذی قعده
بود، هر که این روز را روزه بگیرد و شب آن را به عبادت بگذراند،
برای اوست پاداش صد سال عبادت-
صد سالی که روزهایش رابا روزه و شبهایش را به عبادت گذرانده-

هر گروهی که در این روز به قصد ذکر و عبادت خدا
گرد هم آیند ، پراکنده نخواهند شد جز اینکه
نیازشان بر آورده خواهد شد.



http://smiles.al-wed.com/smiles/13/i91270593_17997_4.gif

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۷/۲۰, ۲۱:۴۹
بیست و پنجم ذی القعده یا نسیم الهی


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/85862702526064291533.gif

فرصت های معنوی زندگی، نسیم هایی الهی هستند که دل و جان آنان را که خود
را در معرض آن قرار دادندمی نوازندو به آنها شادمانی
و آرامشی ژرف می بخشند.

«دحوالارض» نیز از آن گونه نسیم هاست، که سالی تنها یک بار می وزد. تکرار
دوباره این نسیم روح بخشبرای آنان که جان خویش را از عطر آن آکنده
نساختند، نامعلوم است.

پس این فرصت طلایی را دریابیم؛ که رسول خدا (ص) فرمود:

«اِنَّ لِرَبِّکُمْ فی ایامِ دَهْرِکُمْ نََفَحاتٌ فَتَعَرَّضُوا لَها لَعَلَّهُ اَن یصیبَکُمْ نَفْحَةٌ مِنْها فَلا
تَشْقَوْنَ بَعْدَها اَبداً؛

همانا در طول زندگی شما نسیم هایی از سوی پروردگارتان می وزد.
هان! خود را در معرض آنها قرار دهید، باشد که چنین نسیمی سبب شود که
برای همیشه بدبختی از شما دور ماند»


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/85862702526064291533.gif

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۷/۲۰, ۲۲:۱۱
آداب و اعمال روز دحوالارض





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/85862702526064291533.gif

برخی از اعمال و آداب روز بیست و پنجم ذی القعده عبارتند از:

1. روزه گرفتن
2. ذکر فراوان خدا

3. خواندن دو رکعت نماز، نزدیک ظهر به این کیفیت: در هر رکعت بعد از حمد پنج مرتبه سوره الشّمس بخواند و آنگاه بعد از سلام نماز بگوید:

«لا حَوْلَ و لا قوَّهَ اِلّا بِالله العلی العظیم» و سپس این دعا را بخواند:
یا مُقیلَ الْعَثَراتِ اَقِلْنی عَثْرَتی یا مُجیبَ الدَّعَواتِ اَجِبْ دَعْوَتی یا سامِعَ الْاَصْواتِ اِسْمَعْ صَوْتی وَ ارْحَمْنی و تَجاوَزْ عَنْ سَیئاتی وَ ما عِنْدی یا ذَالْجَلالِ وَ الْاِکْرام.

ای درگذرنده لغزش ها، از لغزشم درگذر! ای اجابت کننده دعاها! دعایم را مستجاب کن! ای شنوای آوازها! صدایم را بشنو و به من رحم کن و از بدی هایم و آنچه نزد من است درگذر! ای صاحب جلالت و بزرگواری.


4 خواندن دعایی که با این عبارت شروع می شود: اللّهمّ یا داحِی الْکعبهَ وَ فالِقَ الْحَبَّه


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/85862702526064291533.gif


التماس دعا از همه ی شما خوبان

مجیب
۱۳۹۱/۰۷/۲۰, ۲۲:۳۴
http://images.seemorgh.com/iContent2/Files/47685.jpg


می شود دنیا گلستان در سحر
از خدا خواهم شوم از دلربایان سحر