PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : ▐♣*♣*♣ ▐اعتکاف حضوردرمکتب عشق و شور و شيدايي ▐♣*♣*♣▐



║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۰, ۲۲:۳۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/99044006129117516103.gifhttp://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/07589278992156516307.gifhttp://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/93946467925971580281.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/93946467925971580281.gif)


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

http://www.askquran.ir/upload/files/eatekaf.ask_askquran.ir.swf


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۱:۱۳
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_flowers-background.gif

کنج کوچک این مسجد،
چه وسعت فراخی در خویش نهفته دارد!

اینک منم که تنها نشسته ام در گوشه ای
که جز تو کسی را نمی بینم
و جز تو نمی خواهم.

اینک منم! که یک سال عصیان و سرکشی و گناهِ خویش را
به آب چشمه عبادتِ تو، از پیکرِ آلوده خویش فرو می ریزم.
من نیازمندم، به فرصتی دوباره برای نفس کشیدن و زنده بودن

به فرصتی دوباره و به وسعتی بی کران تر برای پرواز،
برای رسیدن و نزدیک تر شدن

تمامِ غربت و بی کسی خود را از تک تک
کوچه ها و خیابان های ظلم زده وحشی،
به دوش گرفته ام، تا کُنجی بیابم
و سفره دردهایم را در محضر تو بگشایم.

این سنّتِ سالیانه همه آنانی است که چونان من،
نیاز و رازِ خویش را جز به درگاه تو نخواهند که آشکار کنند.

باید حضورِ تو را پر رنگ تر به خویش بنمایانم.
نخواهم گذاشت یادِ تو، در ازدحام این همه غیر تو،
در ازدحام این همه ولوله در هم پیچیده که در هیچ کدام،
نام تو را نمی توان شنید، از یاد ببرم.
آری! نخواهم گذاشت.

جهان، لبریز از ابلیس های کوچکی است که هر لحظه،
وسوسه ای در گوشِ جانم می افکنند،
که مباد زمزمه های آسمانی، در بصیرتِ من بنشیند!

باید کنجی یافت، خلوت و آرام،
خالی از همه ولوله ها و ابلیس ها،
کنجی برای آن که به یاد آورد و تکرار کرد،

نامی را که هر لحظه، تمامی کهکشان ها فریاد می کنند.
باید دانست که در ورای غفلتِ همه مردمانِ در خواب فرو رفته،

کسی هست که از روحِ خویش در ما دمیده است،
در من و تو، و این،
همان چیزی است که هرگز فراموش نباید کرد.


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/91125946332554059363.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/91125946332554059363.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۱:۲۷
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_41505557758537839347.gif

اعتکاف در سخنان اهل دل


1- دستورات الهي براي پروراندن درخت وجود و شجره طيبه و طوباي نفس انساني است، تا او را از عالم پايين به عالم بالا سير صعودي داده و به مقام شامخ قرب الهي برساند. از جمله اين دستورات مسأله اعتکاف است، که متن آن را سکوت و صوم و بيداري و خلوت و ذکر و راز و نياز مداوم، تشکيل مي دهد.



2- اعتکاف در حقيقت، در خانه ولايت وقوف پيدا کردن و در خانه دل و نهانخانه با حق، سخن گفتن و از غير، لب فرو بستن و به خدا پيوستن است.



3- اعتکاف، پشت پا زدن به تعلقات نفس است. معتکف مي کوشد تا از فرش زمين نفس، به عرش آسمان دل، پرواز کند و در آشيانه دوست، منزل گزيند.


4- اعتکاف، عاشقان را به طواف حرم امن الهي يعني دل مي برد 'القلب حرم الله' و نفس را با اسم 'حافظ حق' نگهبان دل قرار مي دهد 'وَ لا تُسکِنْ حَرَمَ الله غَيرَ الله'.


5- اعتکاف انسان در پيشگاه حق را زمان خاص و وقت خاص نيست؛ زيرا که عارف را حضور دائم يابد که حضور دايمش، اعتکاف اوست و انقطاع الي الله به طور مداوم، زبان حال و قال اوست؛ اين اعتکاف چند روز در مسجد جامع هر شهري، ظل و آيت و علامتي از براي آن اعتکاف حقيقي انسان است؛ تا کدامين صاحبدلي بدين بارگاه قدس الهي بار يابد.


6- معتکفان دائمي را که زبان 'هو، هو' دارند، از آن عالم، خبري است و آن را که خبر شد، خبري باز نيامد. چه اينکه حقايق ملکوتي خوش نشين اند و تا قلب را آرام و دل را خالي از غير نبينند فرو نمي آيند و از عالم بالا تنزل نمي کنند.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/68108684542026219530.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/68108684542026219530.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۱:۳۳
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_65447617394260596303.gif



7- معتکف شدن در مسجدي براي چند روزي براي همگان ميسر است؛ ولي معتکف در خانه حق شدن و دل را به صاحبدل دادن و استقامت در طي مسير داشتن کاري است بس دشوار. راه دشوار است و تن از کار ترسان است ياران دل خريدار است کاين ره، راه جانان است، ياران

8- اعتکاف به دفتر دل رسيدن و طلسم را گشودن و از اسرار غيب آگاه شدن و به قيام قيامت جان رسيدن است. اعتکاف به حساب خود رسيدن است قبل از آنکه به حسابش برسند
'حاسَبُوا قَبلَ اَن تُحاسَبُوا'.


9- اعتکاف صاحبدل، رحلِ اقامت افکندن و وصف دل را تا قيامت جان شنيدن است و در دل شب نيز از نواي سينه و ناي گلو، هاي و هوي برآوردن است.

10- اعتکاف، روزه گرفتن، سکوت کردن و از غير و نامحرم دور شدن و از معاشرت پرهيز کردن و از حرف و کلام غير، تبري جستن و با همنوعان خويش که همدل اند، انس داشتن و از لذايذ مادي، دوري گزيدن و از زندان نفس آزاد شدن و با غسل و نيت، جان را تطهير کردن و با عمل ام داوود، دستور العمل از کاملان گرفتن است. خود را يافتن و دل بدان کامل واصل سپردن و در نهايت، قرآني شدن است؛ که 'لا يمَسُّهُ اِلّا المُطَهّرونَ؛ جز پاکان نبايد آن را مس کنند.'

11- براي نيل به هدف بزرگ تزکيه و تهذيب نفس و سر و سلوک، آدمي را اعتکاف بايد؛ اعتکاف در محيطي خلوت و ملکوتي، به دور از هياهوي زندگي؛ اعتکاف در حقيقت راز و نياز با خالق و فارغ از خويشتن شدن و توجهي خاص به مبدأ آفرينش و مرکز قدرت و عزت و سعادت يافتن.

12- در عصر سلطه ماديت، بر سراسر جوامع انساني، دنيا طلبي معيار برتري و عزت گرديده و از دين و معنويت که ريشه در اصل و فطرت بشر دارد جز شبحي کم رنگ، چيزي بر جا نمانده. چه زيبا و شيرين است که اهل معني در خلوتي روحاني، در خانه خداي خود به اعتکاف نشسته و خود را به درياي بيکران رحمت دوست سپرده و از او براي گذر از اين مرحله سخت ياري جويند



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/11567749113816958997.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/11567749113816958997.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۲:۰۳
http://askquran.ir/gallery/images//5405/3_Untitled-1.jpg


گزیده ای از فرمایشات مقام معظم رهبری درباره اعتکاف

رجب، ماه صفا دادن به دل و طراوت بخشيدن به جان است؛ ماه توسل، خشوع، ذکر، توبه، خودسازى و پرداختن به زنگارهاى دل و زدودن سياهى‌ها و تلخى‌ها از جان است.

دعاى ماه رجب، اعتکاف ماه رجب، نماز ماه رجب، همه وسيله‌اى است براى اين ‌که ما بتوانيم دل و جان خود را صفا و طراوتى ببخشيم؛ سياهى‌ها، تاريکى‌ها و گرفتارى‌ها را از خود دور کنيم و خودمان را روشن سازيم.
اين فرصت بزرگى است براى ما؛ به‌خصوص براى کسانى که توفيق پيدا مى‌کنند در اين ايام اعتکاف کنند.


خوشا به حالتان معتکفين عزيز. پديده‌ى اعتکاف يکى از رويش‌هاى انقلابى است. ما اول انقلاب اين چيزها را نداشتيم.
اعتکاف هميشه بود. زمان جوانى ما وقتى ايام ماه رجب فرا مى‌رسيد، در مسجد امام قم آن‌هم فقط قم؛ در مشهد من اصلا اعتکاف نديده بودم، شايد پنجاه نفر، صد نفر فقط طلبه اعتکاف مى‌کردند.

اين پديده‌ى عمومى؛ اين ‌که ده‌ها هزار نفر در مراسم اعتکاف شرکت کنند، آن هم اغلب جوان، جزو رويش‌هاى انقلاب است. من يک وقت عرض کردم که انقلاب ما ريزش دارد، اما رويش هم دارد؛ رويش‌ها بر ريزش‌ها غلبه دارند. پس خوشا به حالتان معتکفين عزيز.


توصيه‌ى من اين است که در اين سه روزى که شما در مسجد هستيد، تمرين مراقبت از خود بکنيد. حرف که مى‌زنيد، غذا که مى‌خوريد، معاشرت که مى‌کنيد، کتاب که مى‌خوانيد، فکر که مى‌کنيد، نقشه که براى آينده مى‌کشيد، در همه‌ى اين چيزها مراقب باشيد رضاى الهى و خواست الهى را بر هواى نفستان مقدم بداريد؛ تسليم هواى نفس نشويد.

تمرين اين چيزها در اين سه روز مى‌تواند درسى باشد براى خود آن عزيزان و براى ماها که اين‌جا نشسته‌ايم و با غبطه نگاه مى‌کنيم به حال جوانان عزيزمان که در حال اعتکاف هستند.
با عملِ خودتان به ما هم ياد بدهيد


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/03707753058193299198.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/03707753058193299198.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۲:۱۰
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_28512712728806443636.jpg

خلعت اعتکاف

به تن نما برادرم، خلعت اعتکاف را
رسان به کام خويشتن لذت اعتکاف را

سه پنج روز زندگي، به راه و رسم بندگي
به پا نما، برادرم،همت اعتکاف را

اگر که مفت ميخرند؛دراين زمانه عمر را
بيا بخر براي خود،عزت اعتکاف را

اگر ضعيف گشته ايي بزير بار زندگي
رسان بجان خويشتن،قدرت اعتکاف را

زدود و داد در گذر،به حال خود نما نظر
گُزين در اين ميانه تو خلوت اعتکاف را

تشرف است بي گمان، اجازه اي است درميان
اگر دهند دست من قسمت اعتکاف را

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/10992828689099414201.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/10992828689099414201.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۲:۱۷
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_Winter_flower.jpg


میثاقی دوباره

اعتکاف، میثاقی است دوباره، عهدی است صدباره
و نگاهی است یک باره به عمق ناپیدای عشق.

سه روز خود را برای او مخلص کردن،
عشق را در سحر معنا کردن
و روزه را آغاز وصال دانستن.

اعتکاف، حج کوچکی است در دل،
عمره بزرگی است در نفس،
قربانگاه زیبائی است در قلب.

در مساجد جامع شهر محرم شدن،
سه روز خود را کنار کوه «جبل الرّحمة» دیدن.

در کلاس عرفات، مقدمات را چیدن
و ذکر «مَنْ لِی غیرُک» را سرمشق گرفتن
و چون مجنون، نام لیلی را گفتن.

سه شب بیداری از سوز عشق و بیزاری از دنیا
و خود را در زمزم معرفت شستشو دادن.

بین صفا و مروه راه رفتن، میان از خود گذشتن
و به خدا رسیدن و از آتش عشق هروله کردن.

دوباره بر گردنامش طواف کردن،
پشت مقام ابراهیم، زمزمه دعا کردن،
بر سجاده نیاز، سفره دل گشودن
و در روز آخر، تا منی رفتن
و عرفات را پشت سر گذاشتن
و منیّت را قربانی کردن.

در «اعمال امّ داوود» صحبت عاشقانه کردن
و در سجده آخر، خوشه استجابت را درو کردن.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/77382842917348509168.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/77382842917348509168.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۲:۲۲
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_89263581447199212220.gif


اعتکاف يعني ....


اعتکاف يعني:از خاک به افلاک رسيدن.


اعتکاف يعني:راهي اسماني براي رسيدن به ملکوت.

اعتکاف يعني:مدرسه اي براي خود سازي.

اعتکاف يعني:رسيدن به ارامش روح وروان.

اعتکاف يعني:حضور در بهشت ارزو واستجابت دعا قبل از خواستن.

اعتکاف يعني: پيله اي براي پروانه شدن.

اعتکاف يعني:راز چگونه زيستن.

اعتکاف يعني:درجه اي از عشق .

اعتکاف يعني:روح را پرورش دادن يعني تولدي دوباره.

اعتکاف يعني: خدايا در اين 3روز که پاکم، جانم را بگير.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/99164621762863484599.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/99164621762863484599.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۲:۳۴
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1__-.gif


معنای لغوی اعتکاف

کلمه اعتکاف از ریشه عکف است. اهل لغت برای این ریشه، معانی گوناگونی ذکر نموده اند. از جمله: رویکرد به چیزی با توجه و مواظبت، اقبال به چیزی بی آن که روی از آن برگردد، محبوس و متوقف کردن چیزی، اقبال و ملازمت بر چیزی از روی تعظیم و بزرگداشت آن، التزام به یک مکان و اقامت در آن، اقامت، ملازمت و مواظبت، حبس و توقف.

تعریف اصطلاحی اعتکاف

مجموع تعاریف بالا را می توان، در یک تعریف خلاصه کرد: "اعتکاف به معنی اقامت گزیددن در جایی است به طوری که فرد معتکف خود را محبوس و ملتزم به آن مکان بداند و این التزام ناشی از اهمیت و عظمت آن موضع باشد."

بنابراین آنچه باعث تفاوت میان اعتکاف و سایر اقامتها می شود این است که در اعتکاف، یک نحوه توجه و رویکردی وجود دارد که مانع اشتغال فرد به امور دیگر، غیر از آنچه که به او روی کرده می شود.

امام خمینی (ره) در تعریف اعتکاف می گویند:

وَ هُوَ اللَّبَثُ فِی المَسجِدِ بِقَصدِ التَعّبُدِ بِهِ وَ لا یعتَبَرُ فِیه ضَمُّ قَصدِ عِبادَةٍ اُخری خارِجَةً عَنهُ وَ اِن کانَ هُو الاَحوِط؛اعتکاف،

ماندن در مسجد به نیت عبادت است و قصد عبادت دیگر، در آن معتبر نیست. اگر چه احتیاط مستحب نیت عبادتی دیگر، در کنار اصل ماندن می باشد.

ارکان اعتکاف:

ارکان عبادت یعنی اجزایی که اگر عمداً یا هوا ترک شوند، آن عبادت باطل می شود. اعتکاف نیز ارکانی دارد که عبارت اند از
1 نیت؛
2 توقف در مسجد جامع شهر یا مساجد چهار گانه معروف؛
3 کمتر از سه روز نبودن اعتکاف؛
4 روزه دار بودن معتکف در ایام اعتکاف.

اعتکاف در فقه

اعتکاف از اصطلاحات فقه اسلامی و به معنی اقامت طولانی در یکی از مساجد جامع به منظور عبادت است و از جمله عبادت‌هایی است که سابقه تاریخی فراوانی دارد. بسیاری از پیامبران و موحدان برای راز و نیاز با خداوند و تهذیب نفس و تقویت روح به مدت طولانی در نقطه‌ای معین و به دور از زندگی مادی اقامت می‌گزیدند.

سنت پیامبر در اعتکاف

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم نیز پس از بعثت، به این سنت دیرینه عمل می‌فرمود و همه ساله در دهه سوم ماه رمضان در مسجد النبی در مدینه چادری بر پا می‌کرد، در آنجا معتکف می‌شد و به عبادت می‌پرداخت.

مکان اعتکاف

بهترین مکان‌ها برای اعتکاف، مسجد الحرام، مسجد النبی، مسجد کوفه، مسجد سهله، است و پس از آنها، مساجد جامع شهرها. اعتکاف از جمله عبادت‌های مستحب مؤکد در اسلام است.
در ایام اعتکاف، مباشرت با همسر و بیرون رفتن از مسجد به
مدت طولانی و برای کارهای غیر ضروری مجاز نیست.

زمان اعتکاف

ایام اعتکاف، دهه آخر ماه رمضان و نیز ایام البیض
(سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم) ماه رجب
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرموده است:


«ثواب اعتکاف در ماه رمضان، برابر با ثواب دو حج و عمره است.»



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/95802428465161212382.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/95802428465161212382.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۲:۴۵
[/URL] http://askquran.ir/gallery/images//5405/1__396_a.jpg



شروط اعتكاف


براي صحيح بودن اعتكاف چند چيز شرط است

1 - روزه:


بنابراين اعتكاف بدون روزه گرفتن صحيح نيست البته لازم نيست روزه به خاطر اعتكاف باشد بلكه درايام روزه واجب هم مي توان معتكف بود. براساس اين شرط اگر كسي روزه گرفتن براو حرام باشد نمي تواند معتكف شود هم چنين اعتكاف كردن درروزهايي كه روزه آن حرام است مانند روزعيدفطر، صحيح نيست.


2- مسجد:

دومين شرط ،اعتكاف درمسجدجامع است مسجدجامع مسجدي است كه مخصوص يك محله نباشد واز بيشتر محلات درآن جا به نماز جماعت حاضرشوند ، البته مسجد جامع مي تواند متعدد باشد


3- كمتراز سه روز وشبهاي مابين آن نباشد :


اعتكاف حداقل سه روز است واعتكاف كمتراز سه روز صحيح نيست بنابراين معتكف بايد طلوع فجر روز اول تاغروب روز سوم درمسجد توقف كند، البته مي تواند اعتكاف خود را ادامه دهد . بايد يادآور شو كه اعتكاف درروزهاي اول ودوم مستحب است ولي اگر كسي دوروز ماند روز سوم براوواجب مي شود ونمي تواند آن راترك كند.


4- باقي ماندن درمسجد :


معتكف بايد از مسجد محل اعتكاف خود بيرون نرود مگرازبراي انجام امورضروري وهنگامي هم كه بيرون مي رود ازنزديك ترين راه ها برود وبه سرعت به مسجد بازگردد مقدم براين شروطف قصد قربت ويا اعتكاف است كه بايد نيت كند.




[URL="http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/98951876281354409316.gif"]http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/98951876281354409316.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/42916575986570565779.jpg)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۸:۴۸
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/03707753058193299198.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/03707753058193299198.gif)
اعتکاف تمرين انقطاع از غير
وجود آدمي، همانند پاره خطي است که از دو سو، تا بي نهايت،
قابل امتداد است و انسان مختار، بر سر دو راهي انتخاب،
ناگريز از گزينش است. آيا به سوي فلاح برود و يا راه ضلالت را در پيش گيرد؟
در اين ميان، عده اي فلاح را برگزيده و در رسيدن به مقصد،
از هيچ کوششي دريغ نمي ورزند. در بيابان، گر به شوق کعبه خواهي زد قدم سرزنشها گر کند خار مغيلان غم مخور
در اين مسير،
معتکفان تا بدانجا پيش مي روند که زمزمه زيباي
"اِلهي هَب لِي کَمالَ الاِنقِطاعَ اِلَيکَ"
به گوش جان مي شنوند.
پس خدايا به من کمال انقطاع به سوي خود را هديه کن؛
يعني همان رستگاري واقعي و فلاح حقيقي را.
بنابراين اعتکاف و خلوت گزيني در منزل دوست نخستين گام براي رسيدن به اين مقصد بزرگ انساني است .
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/03707753058193299198.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/03707753058193299198.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۸:۵۴
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/49951046551667643544.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/49951046551667643544.gif)
اعتکاف، خانه تکانی دل
معبود من!
به مسجد، سجده گاه عاشقان و سر بر آستان نهادگان و خانه امن و آرامش تو آمده ام!
مکاني که پروازها از آن سر گرفته و محل نزول فرشتگان و مجمع عاشقان و محفل کروبيان است.
بدان اميد آمده ام که در کنار بوستان ومقربان قرار گيرم تا شايد گوشه چشمت بر من گنهکار افتد.
صبحگاه سيزده رجب مساجد جامع بسياري از شهرهاي ايران اسلامي شاهدحضور عاشقان شيفته اي است که به قصد اقامتي سه روزه دراين مکان مقدس حضور مي يابند و به دور از دنيا و جلوه هاي دلفريب آن در سفري از خانه خويش به خانه دوست شرکت جسته و به راز و نياز با خداي بي نياز بنده نواز مي پردازند. “اعتکاف” سنت نيکوي ديرپايي است که از پيامبران به يادگار مانده و تا امروز ادامه يافته است.
اين برنامه معنوي هر سال مشتقاان و طرفداران بيشتر مي يابد، عبادتي که در خلوت انسان با پروردگار مهربان شکل مي گيرد و دلهاي شيفتگان حضرتش را جلامي بخشد.
1- تعريف اعتکاف:اعتکاف به معني اقامت گزيدن در جايي است به طوري که معتکف خود را محبوس و ملتزم به آن مکان بداند و اين التزام ناشي از اهميت و عظمت آن موضع باشد.

2- ارکان اعتکاف: ارکان عبادت يعني اجزايي که عمدا يا سهوا ترک شوند، آن عبادت باطل مي شود. اعتکاف نيز ارکاني دارد که عبارتند از نيت، توقف در مسجد يا مساجد چهارگانه معروف، کمتر از سه روز نبودن اعتکاف، روزه دار بودن معتکف در ايام اعتکاف.

3- اعتکاف در فقه:اعتکاف از اصطلاحات فقه اسلامي و به معني اقامت طولاني در يکي از مساجد جامع به منظور عبادت است و از جمله عبادت هايي است که سابقه تاريخي فراواني دارد. بسياري از پيامبران و موحدان براي راز و نياز با خداوند و تهذيب نفس و تقويت روح به مدت طولاني در نقطه اي معين و به دور از زندگي مادي اقامت مي گزيدند.

4- سنت پيامبر در اعتکاف:پيامبر اسلام نيز پس از بعثت به اين سنت ديرينه عمل مي فرمود و همه ساله در دهه سوم ماه رمضان در مسجدالنبي در مدينه چادري برپا مي کرد، در آنجا معتکف مي شد و به عبادت مي پرداخت.
5- مکان هاي اعتکاف:بهترين مکان ها براي اعتکاف مسجدالحرام، مسجدالنبي، مسجد کوفه و مسجد سهله است و پس از آنها مساجد جامع شهرها. اعتکاف از جمله عبادت هاي مسحتب موکد در اسلام است. در ايام اعتکاف مباشرت با همسر و بيرون رفتن از مسجد به مدت طولاني و براي کارهاي غيرضروري مجاز نيست.
6- زمان هاي اعتکاف:ايام اعتکاف دهه آخر ماه رمضان و نيز ايام البيض (سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم) ماه رجب است.
7- کلام برگزيده اي از ادبيات فارسي به نقل از حضرت امام(ره):
در حلقه درويش نديديم صفايي، در صومعه از او نشنيديم درايي، در مدرسه از دوست نخوانديم کتابي، در ماذنه از يار نديديم صدايي، در جمع کتب هيچ حجابي ندريديم، در درس صحف راه نبرديم به جايي، در بتکده عمري به بطالت گذرانديم، در جمع حريفان نه دوايي و نه دايي، در جرگه عشاق روم بلکه بيابم، از گلشن دلدار نسيمي ردپايي، اين ما و مني زعقل و عقالست در خلوت، مستان نه مني هست و نه مايي.
8- اعتکاف از زبان نبي اعظم(ص:)رسول اکرم(ص) فرمود:
”اعتکاف، در ده روز از روزهاي رمضان معادل دو حج و دو عمره است.” همچنين فرموده اند: “اعتکاف از روي ايمان و اخلاص باعث آمرزش گناهان گذشته مي شود.” در جايي ديگر از ايشان نقل است: “خداوند متعال در هر روز 120 رحمت بر خانه کعبه نازل مي فرمايد 60 رحمت از آن طواف کنندگان، 40 رحمت از آن معتکفان و 20 رحمت از آن تماشاگران است.”
9- سخني نغز و عارفانه در باب اعتکاف:
چه عبادت عجيبي، هم خود عبادت است و هم عبادات ديگر را در خود دارد. نماز دارد، آن هم چه نمازي؛ در اول وقت به جماعت با حضور قلب، به دور از ريا، با تضرع و خشوع.روزه هم دارد و آن هم چه روزه اي، در بهترين ايام در حالي که همه اعضاي وجود انسان روزه دار است. زبان، چشم و قلب، همه در روزه اند. دعا نيز دارد، آن هم چه دعايي، در خلوت، با وضو، در حال روزه، در بهترين اوقات شبانه روز و در بهترين زمان سال. توبه آن هم چه توبه اي، همچون توبه نصوح با بهترين حالت و در بهترين روز خدا.

پس چه خوب است براي تقرب بيشتر به درگاه خداوند اعتکاف را تجربه کنيم.

و در کلام آخر نيز از همه معتکفان عزيز که اوقات خاص خداوند را غنيمت شمرده اند و خود را در معرض نسيم هاي الهي قرار داده اند، التماس دعا داريم و از آنها جهت دعا براي ظهور حضرت ولي عصر(عج) و طول عمر با عزت رهبر فرزانه انقلاب و اتحاد ملت ايران و انسجام کشورهاي اسلامي و رفع فتنه ها از مرز و بوم مملکتمان دست ياري مي طلبيم واميدواريم که اين رزق و روزي مقدس که نصيبشان شده قدر بدانند و عبادات خالصانه آنها مورد رضايت پروردگار متعال قرار بگيرد.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/39157157974690469118.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/39157157974690469118.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۱۴:۵۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/00199801359336490830.jpg


اعتکاف = نزدیکی به خدا
اعتکاف = طلب بخشش از خدا
اعتکاف = عهد با خدا
اعتکاف = محبت به خدا
اعتکاف = سزاواری برای بهشت خدا


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/22289032885470414090.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/22289032885470414090.gif)

Tuberose
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۱۶:۲۱
:Sham:سلام برهم کانونیهای گرامی ازهمه معتکفین التماس دعای فراوان دارم:Sham::Doaa: باسپاس طاعاتتان موردقبول حق باشدانشاءالله:Sham:

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۲۲:۰۸
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/14693368746833892742.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/14693368746833892742.gif)
اعتكاف؛ راهی برای انس با خدا
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_035.gif
پیشینه اعتكاف
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_035.gif
ارزش معنوى اعتكاف
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_035.gif
اعتكاف در قرآن
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_035.gif
اعتكاف در احادیث
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_035.gif
زمان اعتكاف
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_035.gif
مكان اعتكاف
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_035.gif
مقابله با تهاجم فرهنگ بیگانه
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_035.gif
انسان موجودى است ‏سالك و پویا به سوى معبود حقیقى خویش و از هر راهى كه برود و هر مسیرى را كه در زندگى انتخاب كند، سرانجام به لقاى معبود خویش مى‏رسد:
« یا ایها الانسان انك كادح الى ربك كدحا فملاقیه (انشقاق/‏6 )؛ اى انسان! تو با تلاش و رنج ‏به سوى پروردگارت مى‏روى و او را ملاقات خواهى كرد.»
با توجه به این آیه اگر انسان راه ایمان، خود سازى و تهذیب نفس را بپوید جمال و مهر خداوند را ملاقات مى‏كند، اما اگر راه كفر و آلودگى را در پیش گیرد، جلال و قهر او را می بیند. بنابراین اگر مقصد و غایت ‏سلوكش لقاى محبت و مهر خدا باشد، باید راه تهذیب نفس و عبادت حقیقى را در پیش گیرد و از هواى نفس بگریزد و در طریقت انس با معبود گاهى به گوشه‏اى خلوت پناه ببرد و دور از همه عنوان‏ها و تعلقات مادى، لختى بر حال زار خویش بگرید و با سوز دل و اشك چشم، كدورت و زنگار را از چهره جان خود بزداید و در زاد و توشه آخرت اندیشه كند.
ادیان الهى با توجه به همین نیاز روحى، با آن كه انسان را به حضور در جامعه و شركت در فعالیت‏هاى اجتماعى فرا مى‏خوانند، فرصت هایى را نیز براى خلوت نمودن او با خداوند فراهم نموده‏اند، یكى از این فرصت‏ها «اعتكاف‏» است.
اعتكاف در لغت ‏به معنى اقامت كردن و ماندن در جایى و ملازم بودن با چیزى است، ولى در شرع اسلام، اقامت در مكانى مقدس به منظور تقرب جستن به خداوند متعال است.
اعتكاف فرصت ‏بسیار مناسبى است تا انسانى كه در پیچ و خم‏هاى زندگی مادى غرق شده، خود را بازیابد و به قصد بهره بردن از ارزش‏هاى معنوى از علایق مادى دست ‏بكشد و خود را در اختیار پروردگار بگذارد و تقاضا كند كه او را در راه راست ثابت نگهدارد تا بتواند به دریاى بیكران انس و مهر خداوند كه یكسره مغفرت و رحمت است، متصل شود.
در اعتكاف مى‏توان خانه دل را از اغیار تهى كرد و نور محبت‏ خدا را در آن جلوه گر ساخت؛ مى‏توان خود را وقف عبادت كرد و لذت میهمان شدن بر سر سفره احسان و لطف الهى چشید؛ مى‏توان زمام دل و جان را به دست‏ خدا سپرد و همه اعضا و جوارح را در حصار اراده حق به بند كشید؛ (1) مى‏توان به خویشتن پرداخت و معایب و كاستى‏هاى خود را شناخت و در جست و جوى معالجه بود؛ مى‏توان نامه عمل را مرور كرد و به فكر تدارك و جبران فرصت‏هاى از دست رفته بود؛ مى‏توان به مرگ اندیشید و خود را براى حضور در پیشگاه خداى «ارحم الراحمین‏» آماده كرد.
آرى! "اعتكاف" فصلى است ‏براى گریستن، براى ریزش باران رحمت، براى شستن آلودگى‏هاى گناه، براى تطهیر صحیفه اعمال، براى نورانى ساختن دل و صفا بخشیدن به روح.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/99164621762863484599.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/99164621762863484599.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۲۲:۰۸
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
پیشینه اعتكاف
اعتكاف مخصوص دین اسلام نیست ‏بلكه در ادیان الهى دیگر نیز وجود داشته و در اسلام استمرار یافته است، اگر چه ممكن است در شرع مقدس اسلام پاره‏اى از خصوصیات و احكام و شرایط آن تغییر یافته باشد. درباره حدود و شرایط این عبادت در دیگر ادیان، اطلاعات قابل توجهى در اختیار ما نیست. مرحوم علامه مجلسى در «بحارالانوار» به نقل از طبرسى آورده است كه: «حضرت سلیمان (ع) در مسجد بیت المقدس به مدت یك سال و دو سال، یك ماه و دو ماه و كمتر و بیشتر اعتكاف مى‏كرد و آب و غذا براى آن حضرت فراهم مى‏شد و او در همان جا به عبادت مى‏پرداخت.» (2)
برخى از آیات قرآن نیز دال بر این است كه اعتكاف در ادیان الهى گذشته وجود داشته است. خداوند متعال مى‏فرماید:
«... و عهدنا الى ابراهیم و اسماعیل ان طهرا بیتى للطائفین والعاكفین والركع السجود( بقره/ ‏125)؛ به حضرت ابراهیم و اسماعیل (ع) سفارش نمودیم تا خانه‏ام را براى طواف كنندگان، معتكفان و نمازگزاران تطهیر كنند.»
از این آیه استفاده مى‏شود كه در زمان حضرت ابراهیم و اسماعیل (ع) عبادتى به نام اعتكاف وجود داشته و پیروان دین حنیف گرداگرد كعبه معتكف مى‏شده‏اند.
حضرت مریم (س) آن گاه كه به افتخار ملاقات با فرشته الهى نایل آمد، از مردم فاصله گرفت و در خلوت به سر برد تا در مكانى خالى و فارغ از هر گونه دغدغه به راز و نیاز با خداى خود بپردازد و چیزى او را از یاد محبوب غافل نكند.
به همین جهت طرف شرق بیت المقدس را كه شاید محلى آرام ‏تر و یا از نظر تابش آفتاب پاك ‏تر و مناسب ‏تر بود برگزید. (3)
مرحوم علامه طباطبائى (ره) در المیزان مى‏نویسد: هدف حضرت مریم (س) از دورى نمودن از مردم، بریدن از آنان و روى آوردن به سنت اعتكاف بوده است. (4)
برخى از روایات اهل سنت هم نشان مى‏دهد كه در دوران جاهلیت هم عملى عبادى به عنوان اعتكاف در میان مردم رایج ‏بوده است. (5)
علامه حلى در كتاب «تذكرة الفقهاء» به مشروعیت اعتكاف در ادیان پیشین تصریح نموده است. (6)
از زمانى كه پیامبراسلام (ص) اعتكاف را به مسلمانان آموزش داد، این سنت اسلامى در میان مسلمانان رواج پیدا كرد.
در حال حاضر مراسم اعتكاف در دهه پایانى ماه مبارك رمضان در بسیارى از كشورهاى اسلامى از جمله عربستان ( به ویژه شهر مكه) با شكوه خاصى برگزار مى‏شود. همه ساله خیل عظیم مسلمانان، كه بخش قابل توجهى از آنان را جوانان تشكیل مى‏دهند، از سراسر جهان به سوى مسجدالحرام مى‏شتابند و در كنار خانه خدا معتكف مى‏شوند و حتى بسیارى از زائران خانه خدا به منظور دستیابى به فضیلت اعتكاف در دهه آخر ماه رمضان، این ایام پر بركت را براى انجام عمره مفرده برمى‏گزینند.
شبیه این مراسم در مسجدالنبى و در كنار مرقد مطهر پیامبر(ص) برگزار مى‏شود. مسجد كوفه در عراق نیز سال‏هاى متمادى، محل برپایى مراسم اعتكاف در دهه آخر ماه مبارك رمضان بوده است. انبوه شیعیان و پیروان مكتب اهل بیت (ع) در این مسجد مقدس معتكف مى‏شده‏اند و بسیارى از عالمان بزرگ شیعه نیز همراه با مردم در این مراسم شركت مى‏كرده‏اند.
اعتكاف در كشور ایران تاریخچه‏اى پرفراز و نشیب دارد در هر عصرى كه عالمان برجسته دینى به اعتكاف اهتمام ورزیده‏اند، مردم مسلمان نیز از آنان پیروى كرده و به اعتكاف بها داده‏اند.
در عصر صفوى، در سایه تلاش‏هاى دو عالم بزرگ آن زمان، مرحوم شیخ بهایى (1030- 952 ه.ق) و شیخ لطف الله میسى عاملى اصفهانى (متوفاى 1032 یا 1034 ه.ق)، اعتكاف در شهرهاى ایران، به ویژه قزوین و اصفهان، رونق خاصى یافته است.
خوشبختانه اكنون در بسیارى از شهرهاى كشورمان مراسم اعتكاف در روزهاى 13، 14 و 15 ماه رجب (ایام البیض) برگزار مى‏شود. این سنت‏ حسنه ابتدا در شهر مقدس قم، توسط عالم ربانى میرزا مهدى بروجردى صورت گرفت و رفته رفته در شهرهاى دیگر رواج یافت.

ارزش معنوى اعتكاف
انقطاع از مادیات و امور دنیوى و ملازمت مسجد و دوام ذكر و عبادت خدا، به تنهایى و بدون اعتكاف نیز داراى ارزشى والا و اهمیتى فراوان است كه در این زمینه آیات، روایات و احادیث زیادى را با چنین مضمونى مى‏توان یافت، اما اهمیت اعتكاف به طور مشخص در قرآن و احادیث مورد تاكید قرار گرفته است.
در بنیاد اولین خانه توحید (كعبه) به دست دو پیامبر الهى، حضرت ابراهیم و اسماعیل علیهماالسلام سخن از عهد و پیمانى به میان مى‏آید كه از جانب خداوند، جهت تطهیر«بیت الله‏» براى طواف كنندگان، معتكفین و نمازگزاران از آنان گرفته شده است.
مطالعه در تعالیم ادیان الهى نشان مى‏دهد كه همواره شیوه‏هایى از درون‏ گرایى و دورى از جمع در ادیان آسمانى وجود داشته است.
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_005butterflyborboletasmagia.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۲۲:۱۰
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
اعتكاف در قرآن
از كلام وحى استفاده مى‏شود كه در میان بنى اسرائیل نوعى روزه همراه با سكوت (صمت‏) رایج‏ بوده است. (7) حضرت موسى(ع) با آن كه مسئولیت ‏سنگین رهبرى و هدایت امت را بر دوش داشت، براى مدت زمانى آنان را رها كرد و براى خلوت كردن با محبوب خویش به خلوتگاه كوه طور شتافت. او در پاسخ به پرسش پروردگار فرمود:
"... و عجلت الیك رب لترضى (طه/ 84 )؛ پروردگارا به سوى تو آمدم تا از من راضى شوى."
قرآن مجید در جایى دیگر از« رهبانیت‏» و گوشه ‏گیرى پیروان حضرت عیسى(ع) سخن به میان آورده، و مى‏فرماید:
«... و رهبانیة ابتدعوها ما كتبناها علیهم الا ابتغاء رضوان الله فما رعوها حق رعایتها... (حدید/ 27)؛ و رهبانیتى را كه خود ابداع نمودند از این رو برایشان مقرر نمودیم تا خشنودى خداوند را كسب كنند. پس حق آن را چنان كه باید مراعات نكردند.»
مفسر بزرگ قرآن، علامه طباطبائى (ره) فرموده است: « لحن آیه شریفه نشان مى‏دهد كه خداوند، ابتدائا رهبانیت را بر پیروان حضرت عیسى (ع) مقرر ننموده، ولى آن را مورد تایید قرار داده است.» (8) هر چند آنان به دلیل این كه در رهبانیت زیاده روى نمودند و حد و مرز آن را مراعات نكردند، مورد نكوهش خداوند قرار گرفتند.
اسلام با پیش بینى عبادتى به نام «اعتكاف‏» كه در واقع نوعى خلوت و درون گرایى است، براى ساختن انسان‏ها و جلوگیرى از آفت ‏خدا فراموشى و خود فراموشى، چاره اندیشى نموده است. این‏ها همه نشان مى‏دهد با آن كه روح تعالیم ادیان، دعوت به جمع و اجتماع است، انسان به برنامه هایى كه او را با درون خود پیوند دهد نیز محتاج است.
راز این امر روشن است؛ معمولا حضور پیوسته و دائمى در عرصه اجتماع و كار و تلاش عملى، رفته رفته روحیه عمل گرایى را در انسان تقویت مى‏كند.
پیدایش این روحیه چه بسا انسان را از درون تهى مى‏كند تا آن جا كه به چیزى جز عمل بیشتر نیندیشد. شخص عمل گرا و عمل زده حتى گاه فرصت نمى‏یابد نتایج كارها و تلاش‏هاى خود را هم به درستى ارزیابى كند. لذا اعتكاف زمینه مناسبى است تا انسان به كاوش درباره انگیزه‏ها و روحیات خویش بپردازد و براى رفع نقصان و تكامل آن بكوشد. بنابراین اعتكاف با ویژگى هایى كه اسلام براى آن در نظر گرفته، پاسخى است ‏به این نیاز روحى، و فرصتى است مغتنم براى رو آوردن به خود و خدا.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/99164621762863484599.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/99164621762863484599.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۲۲:۱۱
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
اعتكاف در احادیث
میزان توجه پیامبر(ص) به برپایى اعتكاف، بسیار در خور دقت و تامل است. خداوند متعال، پیامبر خویش را به داشتن خلق و خویى عظیم و بزرگ ستوده است.
«و انك لعلى خلق عظیم( قلم/ ‏4)؛ و در حقیقت تو به اخلاق نیكو وعظیم آراسته هستى.»
با این حال، آن حضرت با وجود مسئولیت ‏بزرگ اجتماعى كه بر دوش داشت، خود را از اعتكاف بى نیاز نمى‏دانست.
چنان كه در حدیثى از امام صادق (ع) آمده است: "رسول خدا در دهه آخر ماه مبارك رمضان در مسجد معتكف مى‏شدند و براى آن حضرت خیمه‏اى كه از مو بافته شده بود، در مسجد برپا مى‏شد. پیامبر(ص) براى اعتكاف آماده مى‏شدند و بستر خویش را جمع مى‏كردند." (9)
در حدیث دیگرى از امام صادق (ع) آمده است: « كانت ‏بدر فى شهر رمضان و لم یعتكف رسول الله (ص) فلما ان كان من قابل اعتكف عشرین. عشرا لعامه و عشرا قضاء لما فاته (10)؛ جنگ بدر در ماه رمضان رخ داد، از این رو رسول خدا موفق به اعتكاف نشدند. آن حضرت در ماه رمضان سال آینده یك دهه را به عنوان همان سال اعتكاف نمودند و یك دهه را نیز به عنوان قضاى سال قبل.»
رسول خدا افزون بر اهتمام عملى نسبت ‏به اعتكاف، با بیان فضایل و پاداش بزرگ آن، مؤمنان را به انجام این عمل تشویق مى‏نمودند. در حدیثى از آن حضرت آمده است: «اعتكاف عشر فى شهر رمضان تعدل حجتین و عمرتین (11)؛ یك دهه اعتكاف در ماه رمضان همچون دو حج و دو عمره است.»
گرچه این حدیث ناظر به اعتكاف به مدت ده روز و در ماه مبارك رمضان است، ولى اعتكاف در كمتر از این مدت (به شرط آن كه از سه روز كم ‏تر نباشد) در غیر ماه مبارك رمضان مخصوصا «ایام البیض‏» به اندازه خود فضیلت و ثواب دارد.
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_2147073avz74x988p.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۲۲:۱۱
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
زمان اعتكاف
اعتكاف از نظر زمان محدود به وقت ‏خاص نیست؛ تنها از آن رو كه لازمه اعتكاف، روزه گرفتن است، باید در زمانى اعتكاف شود كه شرعا بتوان روزه گرفت. پس هر گاه روزه گرفتن صحیح باشد، اعتكاف نیز صحیح است، ولى بهترین زمان براى اعتكاف دهه آخر ماه مبارك رمضان، و ایام البیض ماه رجب است. اعتكاف در دهه آخر ماه رمضان، با آماده سازى انسان براى درك لیلة القدر و بهره بردارى از فیض این شب گرانقدر، بى‏ارتباط نیست. در كشور ما اكنون اعتكاف در سه روز از ماه رجب بیش از اعتكاف در دهه پایانى ماه رمضان رواج دارد؛ و این سه روز از چند نظر حائز اهمیت است:
اول آن كه ماه رجب، ماه حرام است و از روایات استفاده مى‏شود كه اعتكاف در ماه‏هاى حرام، نسبت‏ به دیگر ماهها از فضیلت ‏بیشترى برخوردار است.
ثانیا: روزه در ماه رجب داراى فضیلتى خاص است، زیرا ماه رجب ماه بزرگى است كه مردم حتى در جاهلیت نیز حرمت آن را پاس مى‏داشتند. اسلام نیز بر احترام و منزلت آن افزود. (12) ظاهرا چنین رفتار و باورى نسبت‏ به ماه رجب از دیگر ادیان الهى در میان مردم به جاى مانده بود.
مالك بن انس ( پیشواى مذهب مالكى) گفته است: سوگند به خدا، چشمانم تاكنون كسى را كه از نظر وارستگى، فضیلت و عبادت و پرهیزگارى برتر از امام صادق (ع) باشد، ندیده است. من به حضور ایشان مى‏آمدم و او مرا مورد توجه قرار مى‏داد و احترام مى‏نمود. روزى به ایشان عرض كردم: اى فرزند رسول خدا! پاداش كسى كه یك روز از ماه رجب را با ایمان و اخلاص روزه بگیرد، چیست؟ امام صادق (ع) فرمود: پدرم از پدرش و او از جدش و ایشان از رسول خدا (ص) برایم روایت كرد كه هر كس یك روز از ماه رجب را از سر ایمان و اخلاص روزه بگیرد، گناهانش آمرزیده مى‏شود. (13)
بر پایه حدیثى دیگر از پیامبر (ص) هر كس سه روز از ماه رجب را روزه بگیرد، خداوند میان او و آتش جهنم به اندازه هفتاد سال راه فاصله مى‏اندازد. پروردگار مهربان به كسى كه سه روز از ماه رجب را روزه گرفته، خطاب مى‏كند كه حق تو بر من واجب شد و دوستى و ولایتم برایت ‏حتمى شد. اى فرشتگان! در حضور شما شهادت مى‏دهم كه گناهان بنده‏ام را آمرزیده‏ام. (14)
علاوه بر روایاتى كه به طور عام نسبت ‏به فضیلت روزه ماه رجب تاكید مى‏نماید، درباره روزه گرفتن در روزهاى 13، 14 و 15 و انجام عمل «ام داود» نیز تاكید شده است.
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_44099893045296490037a.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۲۲:۱۱
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
مكان اعتكاف
اعتكاف از نظر مكان محدودیت ‏خاص دارد. نظریه معروف آن است كه اعتكاف تنها در یكى از مساجد چهارگانه ( مسجدالحرام، مسجدالنبى، مسجد كوفه و مسجد بصره ) جایز است. امام رضا (ع) فرموده‏اند: «اعتكاف لیلة فى مسجد الرسول و عند قبره یعدل حجة و عمرة (15)؛ یك شب اعتكاف در مسجد پیامبر و نزد قبر او معادل یك حج و یك عمره است.»
ولى گروهى از فقها اعتكاف در مسجد جامع هر شهر و منطقه را نیز روا دانسته‏اند. (16)
البته در مورد مسجد جامع نیز برخى برآنند كه باید به قصد رجاء و به امید این كه شاید مطلوب درگاه الهى باشد، اعتكاف نمود. (17) اعتكاف در سایر مساجد مانند مسجد محله و بازار تنها به نظر شمار اندكى از فقیهان شیعه جایز است. (18) مقصود از مسجد جامع در هر شهر و منطقه، مسجدى است كه معمولا مردم بیشترى در آن جا گرد مى‏آیند (19)؛ به عبارت دیگر، مسجدى كه اغلب اوقات بیشتر از سایر مساجد جمعیت داشته باشد. (20)

شیخ لطف الله میسى اصفهانى در كتاب «رساله اعتكافیه‏» به نقل احادیثى در باب اعتكاف پرداخته و ضمن بیان احادیث، شواهدى را در جواز اقامه اعتكاف در مسجد جامع، نصب قبه و نیز احیاى دهه آخر ماه رمضان ذكر مى‏كند.
روشن است كه در محل اعتكاف اختلافى در میان فقهاى شیعه وجود دارد. این اختلاف ناشى از این روایت است كه اعتكاف در مسجدى جایز است كه امام عدل، جماعتى در آن برگزار كرده باشد. برخى از فقها صرفا همین چند مسجد ( كوفه، بصره، مدینه و مكه) را براى اعتكاف جایز شمرده‏اند و برخى دیگر مساجد دیگر را نیز براى اعتكاف مجاز شمرده‏اند.
از این دسته دوم، گروهى تنها مساجد جامع را معین كرده اند و برخى همه مساجد جماعات را. شیخ لطف الله بر این باور بوده كه در تمامى مساجد جامع و حتى جماعت اعتكاف جایز است، ولى درباره روایتى كه «امام عدل‏» را مطرح كرده چنین اظهار مى‏كند كه مقصود از امام عدل، اعم از امام معصوم و غیر معصوم است. شیخ تاكید دارد كه اصولا سؤال درباره مساجد بغداد بوده و روشن است كه وجه عدل نمى‏توانسته ارتباطى با امام معصوم براى اقامه نماز در آن مساجد داشته باشد.
وى با اشاره به آراء برخى از فقهاى متقدم در این كه تنها در مساجد اربعه اعتكاف رواست، اسامى جمعى از علماى عصر خود را كه اغلب علماى جبل عامل هستند، ذكر كرده و رأى آنان را چنین دانسته كه در هر مسجد جامعى اعتكاف جایز است. از جمله آنان مرحوم شیخ بهایى است كه در هنگام تالیف این رساله در قید حیات بوده است و نیز شیخ على بن عبدالعالى میسى، جد نویسنده، و نیز شهید ثانى و بسیارى دیگر. (21)
در این جا ممكن است این پرسش مطرح شود كه با توجه به آثار سازنده اعتكاف آیا بهتر نیست اعتكاف در هر مسجدى را جایز بدانیم تا همگان به آسانى بتوانند از این عبادت بهره‏مند شوند؟
در پاسخ باید گفت: عبادت‏هاى دینى كاملا توقیفى هستند؛ بدین معنا كه شرایط و احكام آن را باید از متون اسلامى و دستورهاى شرعى اخذ كرد. هرگاه از ادله معتبر استفاده شود كه محل اعتكاف، مسجد جامع است، نمى‏توان از روى ذوق و سلیقه شخصى در شرط عبادت تصرف نمود و دامنه آن را توسعه داد.
اساسا برخى عبادت‏ها از نظر مكان، داراى محدودیت ‏خاصى هستند.
مثلا مراسم و اعمال حج‏ باید در مكان‏هاى معینى انجام شود؛ از این رو انجام دادن اعمال حج در غیر از محل‏هاى مقرر بى‏ معناست.
در مورد اعتكاف نیز هرگاه با ادله معتبر ثابت‏ شود كه جایگاه آن مسجد جامع است، مى‏فهمیم كه شارع مقدس این عبادت را تنها در این ظرف مكانى معین از ما خواسته است. البته در تشریع این حكم حتما مصالحى مورد نظر بوده است كه شاید عقل ما نتواند به طور یقین بدان دست‏ یابد. شاید اسلام با منحصر نمودن اعتكاف در مسجد جامع بخواهد نوعى كنترل بر كمیت و كیفیت آن وجود داشته باشد و در كنار این عبادت، ارزش‏هاى دیگرى مانند وحدت و همراهى و همدلى نیز مطرح شود. (22)
انسان معتكفى كه به آداب اعتكاف پایبند است در هر موردى از نماز خواندن، دعا كردن، اندیشیدن، شب زنده دارى و گریستن، به گنجینه هایى از رحمت‏ خاص خدا دست مى‏یابد كه گرانبهاترین سرمایه زندگانى و بهترین زاد و توشه آخرت او خواهد بود.
هم چنین گاهى خداوند به خاطر تأدیب انسان‏ها یا به خاطر عقوبت آنان نسبت ‏به ستمكارى‏ها و معاصى روز افزون شان، اراده نزول عذاب مى‏كند و بلایى چون خشكسالى یا زلزله یا بیمارى عمومى و مانند آن را تقدیر مى‏نماید، ولى عمل صالح گروهى از آنان باعث دفع بلا می گردد و به گونه‏اى كه خود نیز متوجه نیستند از تحقق عذاب و عقاب الهى جلوگیرى مى‏كنند: «... و ما كان الله معذبهم و هم یستغفرون(انفال/ ‏33)؛ و خداوند آنان را عذاب نمى‏كند تا زمانى كه استغفار مى‏كنند.»
اعتكاف خالصانه جمع كثیرى از مردم جامعه ما، مى‏تواند چنین نقشى را در اجتماع اسلامى داشته باشد؛ یعنى زمانى كه قدرناشناسى مردم نسبت‏ به نعمت‏هاى الهى اوج مى‏گیرد و غفلت از خدا به شكل‏هاى گوناگون در بین مردم رواج مى‏یابد و پول‏ پرستى و شهوترانى، بخش عظیمى از جامعه را از عبادت خدا دور و به حقوق دیگران بى ‏توجه مى‏سازد، خطر نزول بلا نزدیك مى‏شود؛ اما گریه‏ها و تضرع‏ها و نمازها و روزه‏هاى معتكفین، رحمت‏ خدا را بر مى‏انگیزاند و به آبروى آنان، عاصیان نیز در امان مى‏مانند.
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_divfeathers.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۲۲:۱۱
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
مقابله با تهاجم فرهنگ بیگانه
در فرهنگ اسلامى روى آوردن به اعتكاف، علاوه بر بهره بردارى از فیض معنوى آن، جهاد مقدس نیز هست؛ زیرا این مراسم عبادى - معنوى، نقش بسیار مهمى در رویارویى با نفوذ فرهنگ بیگانه ایفا مى‏كند.
جوانى كه در مراسم اعتكاف، طعم شیرین ایمان و انس با خداوند را مى‏چشد، لذت‏هاى مادى و شهوانى در دیدگانش، حقیر و بى‏ارزش مى‏شود و به آسانى در گرداب فساد و باورهاى ضد دینى گرفتار نمى‏شود.
از سوى دیگر، چنین مراسمى خود پیامى عملى و درسى عبرت‏آمیز براى مردم است. حضور جمعى از مؤمنان در مسجد براى عبادت، در حقیقت نوعى دعوت به خدا پرستى و دین مدارى است و آثار سازنده‏اى بر جامعه خواهد داشت، از همین رو، در رویارویى با تهاجم فرهنگى دشمن نباید نقش مؤثر سنت هایى كه در باور عمومى مردم ریشه‏هاى عمیق دارند، نادیده گرفته شود. بى‏تردید مساجد، حسینیه‏ها، تكایا، هیئت‏هاى مذهبى، زیارت و اعتكاف، نقش مهمى در تربیت جامعه و گسترش فرهنگ دینى ایفا كرده و مى‏كنند. این مقوله‏ها با آثار مثبت جانبى كه دارند، اهرم‏هاى توانمندى در مقابله با فرهنگ بیگانه‏اند.
در دوران ما تهاجم دشمن ابعادى گسترده یافته، ولى این حركت استعمارى، دست كم ریشه‏اى چند صد ساله دارد و همین پدیده‏هاى سنتى هم چون اعتكاف، مردم ما را در طول سال‏هاى متمادى در برابر نفوذ فرهنگ بیگانه مصونیت ‏بخشیده است؛ (23) اما اهمیت آن و نقش به سزایى كه در تصفیه و تزكیه انسان دارد براى بسیارى از مسلمانان ناشناخته مانده است.
از این رو جا دارد مبلغان اسلامى بیش از پیش بر نقش مهم آن تاكید ورزند تا این سنت دیرینه محمدى آن گونه كه شایسته است، جایگاه خود را در جامعه اسلامى حفظ كند.
در عصر ما كه زندگى ماشینى و پیچیدگى‏هاى آن، دیده‏گان انسان را به خود خیره كرده، روابط اجتماعى گسترده شده و خلاصه دامنه سرگرمى انسان به جلوه‏ها و مظاهر مادى توسعه یافته است، تاكید بر نقش سازنده اعتكاف، ضرورتى دو چندان مى‏یابد؛ زیرا اعتكاف انس با معشوق است كه زمینه را براى گسستن فرد از سرگرمى‏هاى پوچ فراهم مى‏آورد؛ انسان را با خداوند پیوند مى‏دهد و از آفت ‏خدا فراموشى و از خود بیگانگى نگه مى‏دارد.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/91125946332554059363.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/91125946332554059363.gif)

پى‏نوشت‏ها:

1. عطار نیشابورى، تذكرة الاولیاء، ص‏785.

2. علامه مجلسى، بحارالانوار، ج‏14، ص‏141.
3. تفسیر نمونه، ج‏13، ص‏33.
4. علامه طباطبائى، المیزان، ج‏14، ص‏34.
5. سید مرتضى، المسائل الناصریات، ص‏119.
6. علامه حلى، تذكرة الفقهاء، ج‏6، كتاب اعتكاف، ص‏239.
7. حرعاملى، وسائل الشیعه؛ ج‏7، ص‏116.
8. المیزان، ج‏19، ص‏173.
9. حرعاملى، وسائل الشیعه، ج‏7، ص‏397، روایت‏1.
10. همان، روایت 2.
11. شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، كتاب الاعتكاف، ص ‏188.
12. شیخ صدوق، فضائل الاشهرالثلاثة، ص‏24، روایت‏12.
13. همان، ص‏38، روایت‏16.
14. همان، ص‏25، بخشى از روایت‏12.
15. بحارالانوار، ج ‏98، ص‏151.
16. سید محمد كاظم طباطبائى، العروة الوثقى، كتاب الاعتكاف، ص‏399.
17. امام خمینى (ره)، تحریرالوسیله، ج‏1، ص‏305.
18. شیخ محمد حسن نجفى، جواهرالكلام، ج‏17، ص‏170.
19. همان، ص‏171.
20. آیة الله گلپایگانى، مجمع المسائل، ج‏1، ص‏154.
21. فصلنامه فرهنگ اصفهان، شماره 1، پائیز 1374، ص‏38. رحیم نوبهار، اعتكاف؛ سنت محمدى، صص‏78 و 88 .
22. بحارالانوار، ج‏33، ص‏542 . 23. اعتكاف، سنتى محمدى، صص‏50 و 51 .

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۱۰:۱۹
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifستایش پروردگارhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
خدایا «آن کس که در توصیف پدیده‏ای با شکل و اندازه مشخص درمانده باشد، از وصف پروردگارش ناتوان‏تر و از شناخت خدا دورتر است». پس چه خوب که «تو مرا بر خود راهنمایی کردی و به سوی خود فراخواندی و اگر تو نبودی، هرگز نمی‏دانستم که پروردگارم کیست». بار خدایا! اگر همه عمر سپاس تو را بگویم، هرگز نمی‏توانم حتی ذره‏ای از حق همین یک موهبت تو را ادا کنم، چه رسد به نعمت‏های تمام ناشدنی که همواره به من احسان می‏کنی. خدایا! تو را سپاس می‏گویم به خاطر راه‏هایی که فرارویم روشن ساختی؛ راه‏هایی که مرا به تو می‏رساند. پروردگارا! چگونه و با کدام زبان بستایمت، که به من قدرت انتخاب و بینشی دادی، تا بتوانم بین همه کس، هم صحبتیِ تو را برگزینم و از میان مکان‏های گوناگون، در سرای تو مسکن گزینم و بین همه کارها، به اعتکاف، کاری که تو فرمانم دادی، بپردازم.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۱۰:۲۰
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifبهار عبادتhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
روایات بسیاری در فضیلت و شرافت ماه‏های رجب، شعبان و ماه مبارک رمضان آمده است؛ چنان‏که آنها را «فصل عبادت» می‏نامند. در این ماه‏های بزرگ، نماز، روزه، ذکر، دعا، استغفار و دیگر عبادت‏ها، بیش از ماه‏های دیگر سفارش شده است. از همین رو، مسلمانان در این ماه‏ها، زمان بیشتری را به عبادت اختصاص می‏دهند و به برکت آن، لطافتی در روح مردم پدید می‏آید؛ حالتی که آنها را از انجام دادن رفتارهای ناپسند باز می‏دارد. آمار نیز هر ساله نشان می‏دهد در جوامع اسلامی، ناهنجاری‏های اجتماعی در این ماه‏های شریف و بافضیلت کمتر می‏شود و نیکوکاری به اوج می‏رسد.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifروزه ماه رجبhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
در بین عبادات، روزه موقعیتی ویژه دارد؛ چنانکه سپر آتش نامیده می‏شود و خداوند آن را به خود اختصاص داده و وعده پاداشی تصور ناشدنی برای آن داده است. در بین روزه‏های مستحبی، بر روزه ماه رجب تأکید شده و در خود ماه رجب نیز، روزه روزهای اعتکاف، یعنی روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم این ماه بیشتر سفارش شده است. پیامبر اعظم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله می‏فرماید: «ماه رجب، ماه بزرگ خداست و ماهی در حرمت و فضیلت به آن نمی‏رسد. رجب ماه خداست. کسی که یک روز از ماه رجب را روزه بدارد، مستوجب خشنودی بزرگ خدا می‏شود و غضب الهی از او دور و دری از درهای جهنم بر روی او بسته می‏گردد». نیز از آن حضرت است که: «هر کس سه روز از وسط ماه رجب را روزه بدارد و در شب‏هایش به نماز شب قیام کند، جز با توبه نصوح از دنیا رحلت نمی‏کند».
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۱۰:۲۰
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifاعتکاف در ماه رجبhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
یکی از اعمال مستحب در ماه رجب، اعتکاف است. مسلمانان روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم ماه رجب، در مساجد جامع گرد هم می‏آیند و برای نزدیکی به خدا، به مدت سه روز با رعایت آداب و احکام خاص، به عبادت می‏پردازند. اعتکاف، تجلی خداپرستی است و همه جلوه‏های عبادت، مانند نماز، روزه، شب زنده‏داری، تلاوت قرآن، نماز شب، ذکر، دعا و مناجات در آن خلاصه شده است. اعتکاف، نوعی سیر و سلوک و سیاحتی عرفانی است که از گذر آن، زمینه رشد معنوی و کمالات اخلاقی در انسان فراهم می‏شود.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifفرصت ارزشمند اعتکافhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
حضرت علی علیه‏السلام درباره فرصت‏ها در عبارتی پرمعنا فرمودند: «سستی پس از به دست آوردن فرصت، از بی‏خردی است». خداوند حکیم بنابه اقتضای حال انسان، فرصت ویژه اعتکاف را در اختیار او قرار داده است تا آدمی از عذاب جهنم برهد و به بهشت راه یابد. در این میان، برخی از مردم با دوراندیشی، زیرکانه این وقت باارزش را گرامی می‏دارند و از این فرصت پر ارزش، استفاده فراوان می‏کنند. آنها حتی اگر نتوانند در مساجد حضور یابند، هر جا باشند، این روزها و ساعت‏های مهم را از دست نمی‏دهند و عزیز می‏شمارند.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifحقیقت اعتکافhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
اعتکاف، نوعی ریاضت و محدود ساختن خود است. تمرین رها کردنِ دنیا، بریدن از خود، خانواده و خویشان و دل‏کندن از علاقه‏های قلبی و لذت‏های نفسانی است. اعتکاف، گریزی از غفلت‏زدگی و خمودگی، به هوشیاری، نشاط، تحرک و امید است. اعتکاف، گریختن از اندوهِ گناه و اضطرابِ نافرمانی و فرار از آتش جهنم و رنج دوزخ است. اعتکاف، پناه بردن به حریم امن الهی و سرزمین عفو و رحمت و مهر است؛ آنجا که خداوند بنده‏نواز، آغوش گشوده تا گمشده خویش را در آغوش گیرد و این مهمان بیمناک و خسته را، در کنار خود به آرامش و امنیت برساند و برای طاعت و عبادت و استقامت در ادامه زندگی، جانی تازه بخشد.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۱۰:۲۱
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifراز اعتکافhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
انسان‏ها در طول زندگی، گاه به تنهایی و زمانی به حضور در اجتماع نیاز دارند تا هر یک، توانایی‏ها و استعدادهای خود را به عرصه عمل برسانند و با کار و تلاش در کنار یکدیگر، چرخ سنگین زندگی جمعی را به پیش ببرند و به رشد برسند. به تنهایی نیز نیازمندند تا هم با خدای خود خلوت کنند و خلأ ارتباط با او را در وجودشان پر کنند و هم در اندیشه، اخلاق و رفتارشان بازنگری و نتایج تلاش‏های خود را ارزیابی کنند تا با شناخت کاستی‏ها، به خودسازی بپردازند و به رشد و تکامل نزدیک شوند.
راز آفرینش
پرستش، حقیقت دنیا و نیاز ذاتی انسان است. خداوند در قرآن کریم، عبادت را هدف آفرینش بیان می‏کند و می‏فرماید: «من جن و انس را نیافریدم، جز برای اینکه عبادتم کنند». بدین ترتیب، برای تکامل انسان و نزدیک شدن به خدا و نیز بر اساس نیازهای روحی آدمی، عبادت‏های گوناگونی به صورت مقررات دینی تعیین شده است. به فرموده امام علی علیه‏السلام : «رضایت خدا را جز با عبادت او نمی‏توان به دست آورد». بنابراین، هر کس بخواهد به خدا نزدیک شود و رضای او را به دست آورد، راهی جز عبادت ندارد. اعتکاف، فرصت خوبی برای پیمودن راه عبادت و رسیدن به خداست. شخص معتکف می‏تواند با سه روز عبادت پی در پی؛ عشق و بندگی خود را به پروردگارش ثابت کند و مورد لطف و مهر او قرار گیرد.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۱۰:۲۱
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifبرترین عبادت در اعتکافhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
اعتکاف، فرصت و فراغتی نیکو برای اندیشیدن و بیدار ساختن دل است. حضرت علی علیه‏السلام درباره تفکر کردن می‏فرماید: «اندیشیدن، انسان را به نیکی و انجام آن می‏کشاند». امام رضا علیه‏السلام نیز در این‏باره فرمود: «عبادت به نماز و روزه بسیار نیست؛ عبادت یعنی اندیشیدن در امر خدای عزوجل». اهمیت و ارزش تفکر در این است که گاه یک ساعت اندیشیدن، موجب توبه از گناهان و عبادت تمام عمر می‏شود. هنگامی که انسان درباره خدا و قدرت او فکر کند، می‏فهمد که چنین قدرتی می‏تواند دوباره بشر را زنده کند و از او حساب بکشد. وقتی زود گذشتن و فنای دنیا را درک کند، از حرص و طمع و ستم و افزون‏طلبی‏اش کاسته می‏شود. هنگامی که حکمت معارف و دستورات الهی و نتیجه پاداش نیکوکاری را بداند، به واجبات و مستحبات عمل می‏کند و همواره به کارهای نیک و خدمت به خلق می‏پردازد و همه اعمالش با معرفت و نورانیت قلب همراه می‏شود.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifاعتکاف؛ دادگاه نفسhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
یکی از ابعاد معنوی اعتکاف، محاسبه نفس است. اعتکاف، فرصتی برای مرور نامه اعمال و محلی مناسب برای بررسی گفتار و رفتار گذشته است تا انسان اعمال خود را که تنها یار و همراه مجسم او تا روز قیامتند، بسنجد و هر آنچه را تاکنون از او سرزده، محک بزند و خود را برای روزی که ذره ذره اعمال نیک و بد را حساب و کتاب می‏کنند، آماده سازد.
یکی از عارفانِ نامی دراین‏باره چنین گفته است: «اگر تاجر هر چند وقت یک‏بار به حساب خود نرسد و دخل و خرج خود را موازنه نکند و سود و زیان خود را مقابله نکند و محاسبه کارکنان و شرکای خود را نجوید، در اندک وقتی همه سرمایه‏اش بر باد می‏رود. پس آدمی نیز اگر هر چند وقت یک مرتبه به محاسبه اعمال اعضا و جوارح خود نپردازد و طاعات و حسنات خود را موازنه نکند و سود و زیان عمر خود را که سرمایه اوست ملاحظه ننماید، عاقبتِ امر او، به هلاکت منجر می‏شود».
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۱۰:۲۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifاعتراف در اعتکافhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
اعتراف به بزرگی، قدرت و نعمت‏های فراوان خداوند بی‏نیاز و اقرار به ضعف و بی‏مقداری انسان و در عین حال گستاخی و جسارت او در گناه و نافرمانی، احساس شرمندگی و سرافکندگی و حالت فروتنی و خشوع در فرد پدید می‏آورد و قدرشناسی و سپاس‏گزاریِ او را بیشتر می‏کند.
اعتکاف، جایگاه خوبی برای اعتراف است. در این میان، دعاهای معصومان که زیباترین ارتباط عاشقانه هستی و از زبان متعالی‏ترین و برجسته‏ترین انسان‏ها خطاب به پروردگار است، نمونه‏ای از زیباترین و کامل‏ترین اعتراف‏ها را به نمایش می‏گذارد. این کلمات، چگونگی سخن گفتن با پروردگار بزرگ را آموزش می‏دهد و ما را در ارائه اعترافی کامل و بی‏کم و کاست، راهنمایی می‏کند.
امام باقر علیه‏السلام در این‏باره می‏فرماید: «به خدا سوگند از گناه نجات نیابد، جز کسی که [در نزد خدا [بدان اعتراف کند». نیز در روایت دیگری از ایشان آمده است: «خداوند از مردم جز دو فضیلت نخواسته است: یکی اعتراف به نعمت‏های او تا نعمت را برایشان بیفزاید و دیگری اعتراف به گناهان تا آنها را برای ایشان بیامرزد».
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifتوبه در اعتکافhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
توبه، یکی از اعمال مهم اعتکاف است. معمولاً شخص معتکف پس از دعا و اقرار و اعتراف، آمادگی و حال توبه را پیدا می‏کند و به آن توفیق می‏یابد. به ویژه وقتی دعاهای معصومان بر زبان او جاری می‏گردد که وضع و حال انسان ناتوان، ولی گستاخ را به زیبایی تمام تشریح کرده‏اند، حالت توجه و حضور قلب معتکف بیشتر می‏شود. به همین دلیل، با تضرع و زاری، اشک ندامت می‏ریزد و زبان به توبه می‏گشاید و با عزم بر ترک عصیان، در پی جبران و تلافی برمی‏آید. قرآن کریم در سوره فرقان چنین بشارت می‏دهد: «آنان که توبه کنند و ایمان آورند و کردار شایسته کنند، پس خداوندِ آمرزنده و مهربان، بدی‏هایشان را به خوبی تبدیل کند». همچنین در روایتی از امام صادق علیه‏السلام نقل شده است: «خدای عزوجل به توبه بنده مؤمنش شاد می‏شود».
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۱۰:۲۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifروزهای بازگشتhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
یکی از آثار مهم اعتکاف، بازگشت به خدا و معنویت و انس با خالق یکتاست. وقتی انسان در اعتکاف، سه شبانه‏روز از آلودگی گناهان و گرفتاری‏های دنیا دور می‏شود، از همه لذت‏های دنیا قطع علاقه می‏کند و در مکانی مقدس، به مناجات با خدای خود مشغول می‏شود، به عالم حقیقت پرواز می‏کند و خیلی زود با آن خو می‏گیرد. بی‏گمان این انس و الفت، پس از اعتکاف نیز تداوم می‏یابد. هنگامی که انسان در اعتکاف لذت عبادت خدا را بچشد، دیگر دنیای فانی و همه هست و نیست آن در نظر او بی‏ارزش می‏شود و پس از اعتکاف هم، هیچ‏چیز او را از ارتباط با خدا بازنمی‏دارد.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifآثار روحی اعتکافhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
ارتباط با خدا و یاری‏خواهی از او، آثار عمیقی در روحیه و حتی توان جسمی انسان می‏گذارد. هنگامی که انسان با خالق یکتا و قدرت بی‏پایان هستی ارتباط و اتصال پیدا می‏کند، گویی از قدرت و نیروی او به انسان منتقل می‏شود و آدمی چنان قدرتی می‏یابد که می‏تواند کوه مشکلات و ناملایمات زندگی را درهم بشکند و به دیگران نیز در حل مشکلاتشان یاری برساند.
ارتباط و پیوند با خدا، سبب سبک شدن و تخلیه روحی و روانی انسان می‏شود و به او آرامش عمیق و پایداری می‏دهد. بدین ترتیب، معتکف پس از اعتکاف، با روحیه‏ای قوی و اخلاقی گشاده، در کانون گرم خانواده و اجتماع به کار و کوشش خود ادامه می‏دهد.
فرصت انتخاب دوست
اعتکاف، محل اجتماع مؤمنان خداترس و انسان‏های برجسته‏ای است که برای طاعت خداوند متعالی گردهم آمدند. از فواید و برکات اعتکاف، هم‏نشینی با این افراد است که زمینه دوستی با آنان را فراهم می‏آورد. اعتکاف، این امکان را به ما می‏دهد که از میان عالمان، استادان، وارستگان و دینداران معتکف، هم‏نشینانی خوب و دوستانی شفیق برای خود در کار دنیا و آخرت برگزینیم که هم در دین و هم در اعتقاد با آنها همسانی داریم.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۱۰:۲۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gifیاد مرگhttp://www.ayehayeentezar.com/images/icons/goleroz1..gif
خداوند مهربان با برقراری سنت اعتکاف، زمینه‏ای برای بندگان آماده کرده تا آنها را از پاداش اخروی و بهره‏های فراوان دنیوی برخوردار کند. معتکف نیز می‏تواند به تناسب تلاش و همت خود، از این موقعیت خاص استفاده کند، دنیای خود را بسازد و سرای جاویدان آخرت را آماده کند. یکی از راه‏هایی که ما را در استفاده کامل‏تر و بهتر از این عبادت یاری می‏کند و حالت توجه و حضور قلب در ما به وجود می‏آورد، یاد مرگ و عبرت گرفتن از مردگان است. یاد آنها که روزگاری با ما یا مانند ما زندگی کردند و با دنیا انس گرفتند، کسانی که مرگ به مهلتشان پایان داد و چه بسا اکنون آرزو می‏کنند لحظاتی از این فرصت به آنها بازگردانده شود. اما افسوس که «اکنون نه قدرت دارند از اعمال زشت خود دوری کنند و نه می‏توانند عمل نیکی بر نیکی‏های خود بیفزایند».
پایان خوش اعتکاف
روزهای اعتکاف چه زود می‏گذرد و مانند همه فرصت‏ها به پایان می‏رسد. هر سال در آغاز روزهای اعتکاف، هزاران عاشق با اشتیاقی وصف‏ناشدنی، دعوت حق را پاسخ می‏دهند و به ضیافت خدا می‏روند و در محضر او حاضر می‏شوند. آنها با کوششی ستودنی، حق بندگی را ادا می‏کنند، با عبادات خالصانه خود پله پله بالا می‏روند و خود را از خاک به افلاک می‏رسانند و در بهشت خلوت یار، مورد تکریم خداوندگار قرار می‏گیرند. سرانجام در پایان اعتکاف، با گفتار شایسته، کوشش پذیرفته، عمل بالا رفته، دعای مستجاب شده و گناهان آمرزیده، سرافراز و سربلند از اعتکاف بیرون می‏آیند و چون کودکی معصوم، از هر گناهی پاک می‏شوند.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
-----------------------------------------
ماهنامه گلبرگ شماره ۷۷

توحید صمدی
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۱۰:۲۷
آنهایی که به اعتکاف نمی روند، چه کنند

کسانی که موفق به شرکت در اعتکاف نمی‌شوند، نباید نگران باشند، بلکه باید خدمت به خلق خدا را نصب العین اعمال خویش قرار دهند.
ماهی که گذرگاه ضیافت الهی است

از منظر آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت(سلام الله علیهم)، بسیاری از عبادات و از جمله اعتکاف، بدل و جایگزین دارد. بعضی از مردم به سبب گرفتاری و مشغله فراوان، توفیق شرکت در اعتکاف را پیدا نمی‌کنند؛ مثلاً خانمی که شوهر و فرزندانش نیاز به مراقبت دارند و به اندازه چند روز هم نمی‌تواند آنان را رها کند و امکان رفتن به اعتکاف را ندارد، یا مردی که شغل مهمّی دارد، یا تعطیلی کار به امرار معاش خانواده‌اش ضربه می‌زند و یا نمی‌تواند افراد تحت تکفّل خویش نظیر زن و فرزند و پدر و مادر را تنها بگذارد و امکان شرکت در اعتکاف را ندارد.

خداوند متعال برای این‌گونه افراد، بدل اعتکاف را مقرّر فرموده و چندین برابر ثواب اعتکاف نیز برای بدل اعتکاف وضع نموده است و این در حالی است که معتکف شدن ثواب بسیار والایی دارد.

اعتکاف در سیره زندگانی ائمه اطهار(س) بسیار مشاهده می‌شود، ولی بدل اعتکاف نیز در تاریخ زندگانی آن ذوات مقدّس، جایگاه ویژه‌ای دارد و در موارد متعددی بر آن تأکید فرموده‌اند.

راوی می‌گوید من مشکلی داشتم که به دست امام دوّم یا امام سوّم(س) حل می‌‌شد. امام حسین(س) معتکف بودند، از این جهت به نزد امام حسن مجتبی(س) رفتم و از ایشان درخواست کمک کردم. آن حضرت به دنبال من به راه افتادند تا مشکلم را حل کنند. در راه از کنار مسجدی که امام حسین(س) در آن معتکف بودند عبور کردیم؛ امام مجتبی(س) فرمودند: چرا مشکل خود را به برادرم نگفتی؟ گفتم یابن رسول الله! ایشان معتکف بودند و من نخواستم مزاحم اعتکاف آن حضرت شوم. در این هنگام امام حسن مجتبی(س) فرمودند: همانا اگر او تو را یارى می‌كرد، از اعتكاف یك ماهش بهتر بود.

بنابر فرمایش امام دوّم(س)، ثواب برآوردن حاجت یک مؤمن و شاد کردن دل دیگران، از ثواب یک ماه اعتکاف بالاتر است.

اگر مسلمانان این روایت را سرمشق زندگی خود قرار دهند، سعادت دنیا و آخرت را به دست خواهند آورد. خدمت به خلق خدا و بازکردن گره از زندگی دیگران، بسیار ارزشمند است بر اساس این روایت و روایات مشابهی که از سایر حضرات معصومین(سلام الله علیهم) صادر شده است، رسیدگی به دیگران و دستگیری از همنوعان، افضل از یک ماه ماندن در مسجد و شبانه روز عبادت کردن و روزه گرفتن و نماز خواندن است.

اهل سیر و سلوک به این گونه روایات بسیار اهمیّت می‌دهند و سعی می‌کنند با خدمت به مخلوقات و به دست آوردن دل دیگران، را ه پرفراز و نشیب حرکت به سوی خدا را برای خود هموار سازند.

کارمند اداره‌ای که به‌ واسطه شغل خود نمی‌تواند معتکف شود، اگر‌ کم‌کاری، بدکاری و بیکاری نداشته باشد، اگر گره در کار مراجعه‌‌ کنندگان نیندازد و با صداقت تمام، تلاش کند که حاجت آن مراجعه‌ ‌کننده برآورده شود و درخواست وی را به‌ درستی و در کمترین زمان اجابت نماید، قطعاً ثواب هر روز او بیش از ثواب یک ماه اعتکاف خواهد بود.

بنابراین کسانی که موفّق به شرکت در اعتکاف نمی‌شوند، نباید نگران باشند، بلکه باید خدمت به خلق خدا را نصب العین اعمال خویش قرار دهند و به هر اندازه که می‌توانند در امر رسیدگی به همنوعان کوشا باشند.

منبع: "اعتکاف ، سلوک عارفان" نوشته آیت الله مظاهری

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۵, ۲۳:۴۱
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/25500678294336859699.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/25500678294336859699.gif)

║★║فاطمی║★║
۱۳۹۰/۰۳/۲۶, ۲۱:۱۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/04606050087161604995.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/04606050087161604995.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۶, ۲۲:۲۰
http://yves.marsal.free.fr/atoutgifs/yfleur25.gifhttp://yves.marsal.free.fr/atoutgifs/yfleur25.gifhttp://yves.marsal.free.fr/atoutgifs/yfleur25.gifhttp://yves.marsal.free.fr/atoutgifs/yfleur25.gif
اعتکاف تمرين انقطاع از غير
وجود آدمي، همانند پاره خطي است که از دو سو، تا بي نهايت، قابل امتداد است و انسان مختار، بر سر دو راهي انتخاب، ناگريز از گزينش است. آيا به سوي فلاح برود و يا راه ضلالت را در پيش گيرد؟
در اين ميان، عده اي فلاح را برگزيده و در رسيدن به مقصد، از هيچ کوششي دريغ نمي ورزند. در بيابان، گر به شوق کعبه خواهي زد قدم سرزنشها گر کند خار مغيلان غم مخور
در اين مسير، معتکفان تا بدانجا پيش مي روند که زمزمه زيباي
"اِلهي هَب لِي کَمالَ الاِنقِطاعَ اِلَيکَ" به گوش جان مي شنوند.
پس خدايا به من کمال انقطاع به سوي خود را هديه کن؛ يعني همان رستگاري واقعي و فلاح حقيقي را.
بنابراين اعتکاف و خلوت گزيني در منزل دوست نخستين گام براي رسيدن به اين مقصد بزرگ انساني است .
http://www.shiaupload.ir/images/32750664519705534551.gif

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۸, ۱۴:۱۴
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)
سخني از سيد بن طاووس
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)


"بدان که اوج و کمال اعتکاف، آن است که، انسان عقل و دل و ديگر اعضاي بدنش را تنها بر اعمال صالح وقف کند و آنها را بر درگاه خداوند و اراده مقدس او حبس نمايد. معتکف بايد فکر و جان و اعضاي خود را با افسارهاي مراقبت، به خوبي مهار و از چيزهايي که روزه دار بايد از آن بپرهيزد، کاملاً خودداري کند. بلکه، دقت و مراقبت معتکف، بايد به مراتب بيشتر از روزه دار باشد؛ زيرا او هم روزه دار است و هم معتکف و هر معتکفي خود را ملزم نموده است که با تمام وجود به خداوند متعال روي آورد و رويگرداني و غفلت از حق را يکسره کنار نهد. بنابراين هرگاه معتکف، نور عقل و جانش به غير خدا مشغول شود يا عضوي از اعضاي بدنش را در کاري که طاعت پروردگار نيست به کار گيرد؛ به همان ميزاني که غفلت نموده يا کوتاهي کرده از حقيقت و کمال اعتکاف خود، کاسته است." هم او مي گويد: "معتکف، نبايد محل اعتکاف را ترک کند؛ مگر آن که ضرورتي پيش آيد. بر فرض که چنين شد و از مسجد، بيرون رفت، بايد در طول رفت و آمد؛ اعضا و جوارحش را به خوبي حفظ کند و به پيمان و اخلاصي که با خداوند بسته پايبند باشد. در اين صورت خداوند، نيز به شرط و عهد خويش وفا خواهد کرد که
"اوُفُوا بِعَهدي اوفِ بِعَهدِکُم وَ اياي فَارهَبون".
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/27379730842149326689.gif)

neginsabz
۱۳۹۰/۰۳/۲۸, ۱۴:۱۶
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/11567749113816958997.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/11567749113816958997.gif)
اعتکاف، میثاقی است دوباره، عهدی است صدباره و نگاهی است یک باره به عمق ناپیدای عشق. سه روز خود را برای او مخلص کردن، عشق را در سحر معنا کردن و روزه را آغاز وصال دانستن.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/3yt1.gif
اعتکاف، حج کوچکی است در دل، عمره بزرگی است در نفس، قربانگاه زیبائی است در قلب.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/3yt1.gif
در مساجد جامع شهر محرم شدن، سه روز خود را کنار کوه «جبل الرّحمة» دیدن.

http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/3yt1.gif
در کلاس عرفات، مقدمات را چیدن و ذکر «مَنْ لِی غیرُک» را سرمشق گرفتن و چون مجنون، نام لیلی را گفتن.

http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/3yt1.gif
سه شب بیداری از سوز عشق و بیزاری از دنیا و خود را در زمزم معرفت شستشو دادن.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/3yt1.gif
بین صفا و مروه راه رفتن، میان از خود گذشتن و به خدا رسیدن و از آتش عشق هروله کردن.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/3yt1.gif
دوباره بر گردنامش طواف کردن، پشت مقام ابراهیم، زمزمه دعا کردن، بر سجاده نیاز، سفره دل گشودن و در روز آخر، تا منی رفتن و عرفات را پشت سر گذاشتن و منیّت را قربانی کردن.
http://www.ayehayeentezar.com/images/icons/3yt1.gif
در «اعمال امّ داوود» صحبت عاشقانه کردن و در سجده آخر، خوشه استجابت را درو کردن.
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/11567749113816958997.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/11567749113816958997.gif)