PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : رفتار نامناسبش را درک کنيد



سوگند
۱۳۹۰/۰۳/۲۴, ۰۸:۲۰
رفتار طبيعي کودکان به سن، شخصيت و ميزان رشد جسمي و احساسي او بستگي دارد. رفتار کودک اگر با انتظارات خانواده همخواني نداشته باشد يا از هم گسيخته باشد، توام با مشکل است. رفتار طبيعي يا "خوب" معمولاً با اين تعيين مي شود که آيا از نظر اجتماعي، فرهنگي و رشدي مناسب است يا خير.

دلايل مختلفي براي بروز رفتار نامناسب وجود دارد. همچنين «اقتضاي سني» مي‌تواند عامل رفتارهاي نامناسب باشد. اين گونه رفتارها غالباً در صورت برخورد مناسب، تصحيح مي‌گردند. بايد به ياد داشته‌باشيم که پذيرش رفتارهاي نامناسب، کار عاقلانه‌اي نيست. پيامي که با پذيرش رفتار نامناسب به کودک انتقال مي‌يابد اين است که باور مي‌کند که رفتارش بد نيست و براي ديگران اهميتي ندارد.

ادامه دارد....

سوگند
۱۳۹۰/۰۴/۰۸, ۱۵:۰۸
معمولاً اين جملات و عبارات براي توجيه رفتارهاي ناپسند کودکان شنيده مي‌شود:

* پسر بچه است ديگه

* بزرگ مي‌شود خوب مي‌شود

* اقتضاي سنش است

با وجودي که مرتب شاهد اين گونه رفتارها هستيم امّا بي‌تفاوت بودن و اقدامي نکردن، کار درستي نيست. دليلي براي پذيرش رفتارهاي نامناسب و يا انتظار آن‌ها را داشتن، وجود ندارد. فکر نکنيد که کاري نمي‌توانيد انجام دهيد. اين اشتباهي است که غالباً صورت مي‌گيرد.

ما بايد رفتار کودک را درک کنيم و کمک کنيم با تأثير مثبتي که مي‌گذاريم، آن رفتار تصحيح شود. متأسفانه، ناديده انگاري و چشم بر هم گذاشتن در مقابل رفتار کودک، کار آساني است امّا بايد بدانيم که با اين کار، آن رفتارها ادامه مي‌يابد و در بسياري موارد بدتر و شديدتر هم مي‌گردد.

سوگند
۱۳۹۰/۰۴/۰۸, ۱۵:۰۸
هدف و منظور از رفتارهاي نامناسب را تعيين کنيد

چهار دليل براي رفتارهاي نامناسب وجود دارد:

* توجه : هنگامي که کودک نتواند توجه شما را به خود جلب کند، غالباً به انجام رفتارهايي مي‌پردازد تا جلب توجه کند.

* انتقام: هنگامي که کودک به دليلي حس کند که او را دوست ندارند، براي جلب توجّه به انتقام جويي مي‌پردازد. هنگامي که کودک به ديگران و يا احساسات آن‌ها آسيب مي‌رساند حس مي‌کند که آدم مهمي است.

* قدرت : اين گونه کودکان نياز دارند که «رئيس» باشند. آن‌ها فقط هنگامي احساس قدرت مي‌کنند که رئيس باشند. تلاش براي کسب قدرت در اين شرايط افزايش مي‌يابد.

* نمايش ناتواني : اين گونه کودکان معمولاً داراي سطح کمي اعتماد به نفس هستند و چون فکر مي‌کنند کاري از دستشان ساخته نيست، در مقابل سختي‌ها زود تسليم مي‌شوند. آن‌ها غالباً حس اين که کاري را با موفقيت انجام دهند ندارند.

سوگند
۱۳۹۰/۰۴/۰۸, ۱۵:۰۹
از آن که هدف و منظور از رفتار نامناسب را تشخيص داديد، حال مي‌توانيد نسبت به تغيير آن اقدام کنيد. به طور خلاصه، چيزهايي که بايد به منظور تغيير رفتارهاي نامناسب به خاطر داشته باشيد به قرار زيرند:


کودکان رفتاري که مورد تشويق و پاداش قرار گيرد را ادامه مي دهند و رفتاري که ناديده گرفته شود را کنار مي گذارند. ثبات در واکنش به رفتارهاي آنها اهميت بسيار زيادي دارد چون تشويق و تنبيه يک رفتار در زمان هاي مختلف موجب سردرگمي کودک مي شود. اگر فکر مي کنيد يک رفتار فرزندتان مشکل دار است، سه انتخاب پيش روي شماست:

- تصميم بگيريد که آن رفتار يک مشکل نيست چون مناسب سن و مرحله رشد اوست.

- براي متوقف کردن آن رفتار تلاش کنيد، چه با ناديده گرفتن او يا تنبيه.

- با تشويق و پاداش رفتاري جديد که مي پسنديد را به او معرفي کنيد.

ادامه دارد...

khaleghifar78
۱۳۹۰/۰۴/۰۸, ۱۷:۲۹
سلام
منظورتون از کودک یعنی از چند سالگی تا چند ساگی؟
ببخشید ما تو این بدیهیات هم مشکل داریم:ok:

سوگند
۱۳۹۰/۰۴/۱۸, ۰۹:۲۲
سلام

شما از 2 تا 14 سال را در نظر بگیرید. :Rose:

سوگند
۱۳۹۰/۰۴/۱۸, ۰۹:۲۴
بهترين راه براي متوقف کردن رفتارهاي ناخواسته فرزندتان، ناديده انگاشتن آنهاست. اين روش در يک بازه زماني بسيار خوب عمل مي کند. اگر مي خواهيد آن رفتار بلافاصله متوقف شود، مي توانيد از روش زمان وقفه استفاده کنيد. از قبل درمورد رفتارهايي که موجب انجام اين روش مي شود تصميم بگيريد (معمولاً اوقات تلخي ها، رفتارهاي خشونت آميز يا خطرناک). يک محل خاص انتخاب کنيد که مورد علاقه کودک نباشد اما براي او ترسناک هم نباشد، مثل يک صندلي، يک گوشه اتاق يا هر جاي ديگر. وقتي خانه نيستيد، مي توانيد داخل ماشين يا يک محل نشستن بعنوان محل وقفه استفاده کنيد. وقتي آن رفتار غيرقابل قبول اتفاق مي افتد، به فرزندتان بگوييد که آن رفتار قابل قبول و مناسب نيست و به او هشدار دهيد که اگر باز آن رفتار را تکرار کند او را در محل وقفه خواهيد گذاشت. آرامشتان را حفظ کنيد. نبايد عصباني به نظر برسيد. اگر فرزندتان رفتار نادرست خود را ادامه داد، به آرامي او را به آن محل ببريد.

سوگند
۱۳۹۰/۰۴/۱۸, ۰۹:۲۴
بايد رفتار کودک را درک کنيم و کمک کنيم با تأثير مثبتي که مي‌گذاريم، آن رفتار تصحيح شود

درصورت امکان حواستان به مدت زماني که فرزندتان در آن محل باقي مي ماند باشد. براي او زمان بگذاريد تا فرزندتان بداند چه زمان از آنجا خلاص مي شود. اين زمان بايد کوتاه باشد، و بايد بلافاصله بعد از رسيدن به محل وقفه يا پس از آرام شدن کودک شروع شود. شما بايد نزديک به محل حضور داشته باشيد اما با او حرف نزنيد. اگر کودک آن محل را ترک کرد، به آرامي او را به آنجا برگردانيد و زمان را دوباره شروع کنيد. وقتي آن زمان تمام شد، اجازه بدهيد کودک آن محل را ترک کند. درمورد آن رفتار بد با او بحث نکنيد، به دنبال راهي براي تشويق و تقويت رفتارهاي خوب در او باشيد.

سوگند
۱۳۹۰/۰۴/۱۸, ۰۹:۲۵
چطور مي توان يک رفتار خوب و مطلوب را در کودک تقويت کرد؟

يک راه براي ترغيب کودک به رفتار خوب استفاده از سيستم پاداش است. بچه هايي که ياد مي گيرند رفتار بد قابل تحمل نيست و به رفتار خوب پاداش داده مي شود، مهارت هايي را ياد مي گيرند که تا آخر عمر با آنها مي ماند. اين روش در کودکان بالاي 2 سال خيلي خوب عمل مي کند. تا 2 ماه طول مي کشد که اين روش در کودک جا بيفتد. صبور بودن و يادداشت برداري از رفتارهاي کودک مي تواند براي والدين مفيد باشد.

سوگند
۱۳۹۰/۰۴/۱۸, ۰۹:۲۵
يک يا دو رفتاري که مي خواهيد در فرزندتان تغيير دهيد (مثلاً عادت خوابيدن، مسواک زدن، يا جمع کردن اسباب بازي ها) را انتخاب کنيد. جايزه اي که مورد علاقه فرزندتان است را هم انتخاب کنيد. نمونه هاي خوب جايزه يک داستان بيشتر موقع خواب، نيم ساعت به تاخير انداختن زمان خواب شب، يک تنقلات و براي بچه هاي بزرگتر، کمي پول، يک امتياز خاص يا يک اسباب بازي مي تواند باشد.

رفتار مورد نظرتان و پاداش آن را براي فرزندتان توصيف کنيد. مثلاً به او بگوييد، "اگر قبل از اينکه اين برنامه تلويزيون تمام شود، لباس خوابت را بپوشي و دندانهايت را مسواک کني، مي تواني نيم ساعت ديرتر بخوابي". فقط يکبار آن رفتار را از او بخواهيد. اگر کودک کاري که خواسته بوديد را انجام داد، پاداش را به او بدهيد. مي توانيد در صورت نياز به او کمک کنيد اما نبايد خيلي درگير شويد. چون هر توجهي از سوي والدين، حتي توجه منفي، براي بچه ها خيلي خوب است و ممکن است بخواهند به جاي جايزه اي که تعيين کرده ايد توجه شما را داشته باشند. استفاده از جملات انتقالي مثل "5 دقيقه ديگر وقت بازي تمام مي شود" در ياد دادن رفتارهاي جديد به بچه ها بسيار مفيد است.

اين سيستم به شما کمک مي کند از کشمکش با فرزندتان خودداري کنيد. اما اگر کودک تصميم بگيرد آنطور که خواستيد عمل نکند، نبايد تنبيه شود. فقط پاداش به او تعلق نمي گيرد.

سوگند
۱۳۹۰/۰۴/۱۸, ۰۹:۲۶
چند راه خوب براي پاداش دادن به کودکان

- ضربه زدن به ساعت (روشي خوب براي کودکي که وقت تلف مي کند)

از فرزندتان بخواهيد که کاري را انجام دهد. براي او ساعت کوک کنيد. اگر کار قبل از زنگ زدن ساعت انجام شد، فرزندتان بايد پاداش بگيرد. براي تعيين ميزان زماني که به کودک مي دهيد بايد "بهترين زمان" او را براي انجام آن کار دريافته و 5 دقيقه به آن اضافه کنيد.


- بازي رفتار خوب (روشي خوب براي ياددادن رفتارهاي جديد)

ليست کوتاهي از رفتارهاي خوب تهيه کرده و در يک جدول يادداشت کنيد و هر زمان که ديديد فرزندتان آن رفتار را انجام داد جلوي آن رفتار يک ستاره بزنيد. وقتي تعداد خاصي از ستاره ها (برحسب سن کودک) جمع شد، مي توانيد به او جايزه بدهيد.



- امتياز خوب/بد (روشي خوب براي بچه هاي سرسخت و بسيار فعال)

در يک زمان کوتاه (تقريباً يک ساعت) به خاطر هر رفتار خوبي که فرزندتان نشان داد، در يک جدول يا روي دست او يک علامت بزنيد. مثلاً اگر مي بينيد که کودکتان به آرامي مشغول بازي است، بدون جنگ و جدال مشکلي را حل مي کند، اسباب بازي هايش را جمع مي کند يا کتاب مي خواند، مي توانيد علامت بزنيد. بعد از اينکه تعداد مشخصي از اين علامت ها جمع شد، مي توانيد به او جايزه بدهيد. همينطور مي توانيد به خاطر رفتارهاي بد به او علامت منفي بدهيد. در اين رو فقط اگر علامت رفتارهاي خوب بيشتر از رفتارهاي بد بود مي توانيد به او جايزه دهيد.



- ايجاد زمان سکوت (معمولاً وقتي مشغول غذا درست کردن هستيد به درد مي خورد)

از فرزندتان بخواهيد که براي مدتي کوتاه (مثلاً نيم ساعت) به تنهايي يا با خواهر يا برادر خود به آرامي بازي کند. مداوم به او سر بزنيد (برحسب سن کودک، هر 2 تا 5 دقيقه يکبار) و براي هر دقيقه اي که به آرامي مشغول بازي بودند به او امتياز بدهيد. کم کم فاصله سر زدن ها را بيشتر کنيد (کم کم به 30 دقيقه يکبار برسانيد) اما جايزه دادن ها را ادامه دهيد.