PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : ๏̯̃๏ بابای تو چکاره است ؟؟؟ ๏̯̃๏



╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۸/۰۸, ۱۰:۳۸
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/30107957224796755999.gif


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/56961580920754307658.gif

با سلام خدمت همه ی دوستان و بزرگواران عزیز

بابای تو چكاره است؟ كجا كار می‌ كنه؟
راستی چرا تو هیچ وقت از شغل پدرت حرف نمی‌زنی؟ و...

شاید تعجب كنید اگر بگوییم جواب دادن به این سوالات ساده برای خیلی از دانش‌آموزان
مقاطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان بسیار سخت‌تر از آن چیزی است كه فكر می‌كنیم.

با تجربه ی چند سال تدریس در مقاطع مختلف به عینه شاهد این موضوع بودم

به نظر شما چرا ؟؟؟

منتظر نظرات ارزشمند شما خوبان هستم


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/86590431391207502429.gif

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۸/۰۸, ۱۰:۴۹
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/56961580920754307658.gif



كافی است دانش‌آموز باشی و شغل پدرت نظافت كوچه‌ها و خیابان‌های شهر باشد،
آن وقت اگر با جمع دوستانت در حیاط مدرسه نشسته باشید و از شما بپرسند «شغل پدرت چیست؟»
جواب دادن به این سوال بظاهر ساده، از پاسخ به هر سوال پیچیده
ریاضی و فیزیك و شیمی هم سخت‌تر می‌شود.


تعداد این بچه‌ها هم كم نیست.
معلوم است صدها هزار كودك و نوجوان دانش‌آموز در مدرسه‌های ایران درس می‌خوانن
كه پدر و مادرشان نه دكتر هستند و نه مهندس.


شاید پدر هر كدام از این بچه‌ها در گوشه‌ای از ایران پهناور، آبدارچی یك شركت خدماتی باشد
یا در كارگاه آجرپزی كار كند یا این كه در كارگاه‌های ساختمانی عرق بریزد و ماسه‌ها را بار بزند.


طبیعی است همه این شغل‌ها كه نام بردیم، شریف و محترم هستند
و جامعه به همه این مشاغل سخت و پرزحمت نیاز دارد؛


اما وقتی دانش‌آموز از گفتن شغل والدینش خجالت می‌كشد
، در آن صورت است كه باید به فكر فرو برویم


و از خود بپرسیم این ناهنجاری اجتماعی‌ چگونه از دل جامعه ما متولد شده است
و از همه مهم‌تر این كه باید برای مبارزه با این فرهنگ غلط، چه كارهایی انجام دهیم.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/86590431391207502429.gif

قاری قرآن
۱۳۹۱/۰۸/۰۸, ۱۰:۵۴
بنام خداوند مهربان

سلام و عرض ادب خدمت تمامی دوستان

به نظر بنده هر شغل و راه کسب حلالی احترام و جایگاه ویژه ای باید در جامعه داشته باشه

باید در جامعه نسبت به شغل ها و رسته های شغلی فرهنگ سازی بشه

باید به همه بفهمانیم که هرکار حلالی مورد احترام است و باید به شغلهای سالم ارج نهاد

مخصوصا در مدارس و پایگاههای آموزشی باید فرهنگ سازی بشود

تا دیگر هیچ کودک و یا شخصی در مورد شغل پدر و یا مادرش احساس حقارت و خجالت نکند

منتظر نظرات دیگر دوستان هم هستیم

خادمة المهدی
۱۳۹۱/۰۸/۰۸, ۱۴:۴۵
باسلام

به نظرمن هرچقدرهم فرهنگ سازی بشه

بازهم همونطورکه خانم نیایش اشاره کردند یک دانش آموز ابتتدایی که پدرش شغل مناسبی نداره نمیتونه بااین مساله کناربیاد

به نظرمن اصلا درمدارس راجع به شغل پدرهاسوال نشه

وبعداینکه بایدمعلم به بچه هاآموزش بده که

مثلااگرپدرت رفتگرباشه هزاربابهترازاون پدرثروتمندیه که همه ثروتش روازراه دزدی به دست آورده

یاانسانهای موفقی رامثال بزنه که پدرانی فقیر داشتند

ناصر یوسف نژاد
۱۳۹۱/۰۸/۰۸, ۱۴:۵۶
در کتاب دانش اجتماعی یا علوم اجتماعی بود گمانم در سال دوم دبیرستان رشته انسانی دیدم نوشته اگر پدر شما دارای شغلی با تحصیلات بالا باشد بهتر است ، یا بقالی بی سواد باشد!!!!!!!!!!
بعد تصور کنید بواسطه ی این جمله در کتاب درسی که بچه ها سر کلاس می خوانند، تمام بچه هایی که پدرشان بقال بوده و احتمالا کم سواد یا بی سواد، چقدر خجالت کشیده اند!
خدا همه ی ما را هدایت کند ان شاءالله.
سالها پیش یک پیرمردی هدایت یافته بود در بازار تهران با موتور مسافرکشی می کرد. دو پسر داشت یکی دکتر و یکی فوق لیسانس و یک دختر هم داشت دکتر بود. اینها هر ماهی چند بار می آمدند و به او التماس می کردند که کار نکن ما خرجت را می دهیم تا بهترین زندگی را داشته باشی و او قبول نمی کرد. پسرش می گفت او کارگر شهرداری بوده... و از همین راه خرج تحصیل و زندگی ما را داده.
ببین بدون معلم به کجا رسیده بود...

ناصر یوسف نژاد
۱۳۹۱/۰۸/۰۸, ۱۵:۱۰
باسلام

به نظرمن هرچقدرهم فرهنگ سازی بشه

بازهم همونطورکه خانم نیایش اشاره کردند یک دانش آموز ابتتدایی که پدرش شغل مناسبی نداره نمیتونه بااین مساله کناربیاد

به نظرمن اصلا درمدارس راجع به شغل پدرهاسوال نشه

وبعداینکه بایدمعلم به بچه هاآموزش بده که

مثلااگرپدرت رفتگرباشه هزاربابهترازاون پدرثروتمندیه که همه ثروتش روازراه دزدی به دست آورده

یاانسانهای موفقی رامثال بزنه که پدرانی فقیر داشتند






مغز حرفتان خوب است، اما بیانتان را قبول ندارم. همه ی ثروتمندان دزد نیستند. خدیجه (س) ثروتمند بود. ثروت دلیل بر دزد بودن فرد نمی شود. همچنین همه ی رفتگران خوب نیستند.

بیاییم تبلیغات مسموم صدا و سیما را فراموش کنیم و ببینیم قرآن چه می گوید.
خدا می فرماید به هرکس بخواهد بی حساب می دهد و روزی هرکس را بخواهد تنگ می کند و این برای آزمایش است.
پس بجای اینکه پولداران جامعه را بد و خوب، همه را در یک کیسه بریزیم و با چوب بزنیم! آنها را به قوانین جامعه اسلامی واگذار کنیم، تا اگر تخلفی کردند، برابر قانون اسلامی با آنان برخورد شود، اما شرافت هیچ شغلی، یا هیچ ثروتمند و فقیری را با ظن و گمان لکه دار نکنیم.
این صدا و سیما را هروقت نگاه کردم، یک جوان خوش تیپ را الگو قرار داده که خانه ای چند میلیونی یا چند میلیاردی دارد، یک شرکت بزرگ با چندین کارمند دارد، ماشین مدل بالا دارد، خیلی شیک و اتو کشیده و تر و تمیز، به هرکس هرچیز دلش بخواهد می گوید، هر توهینی به هرکه خواست می کند، فتوا صادر می کند! قضاوت می کند! و در نهایت این شد الگویی که صدا و سیما در این چند سال از جوان موفق یا شغل خوب! تحویل جامعه داده است!
خوب حالا تصور کنید کسی که شب گذشته این سریال یا فیلم مسموم را دیده، روز بعد یک جوان طلبه، یا یک شاگرد مکانیک با ایمان، به خواستگاریش بیاید! حدس بزنید عکس العمل دختره چیه ...!
یا با این عروسان شیطان که خود را به هر شکل ممکن در معرض تبلیغ! قرار می دهند! در همین صدا و سیمای خودمان ، جای دور نرو! همین جا در همین ایران! بعله جوان بی تجربه گمان می کند که زن نمونه و الگوی خوب، باید چهره اش به همین زیبایی و تراش خوردگی و عمل شدگی! باشد که صدا و سیما نشان می دهد!
بعد فرض کن که به این جوان یک دختر با آبروی نماز خوان محجبه ی مؤمن که زیاد هم وجاهت ظاهری ندارد و ساده است، نشان بدهید! حدس بزنید عکس العمل پسره چیه...!
این است بدبختی جامعه ی ما! ابزار و رسانه تبلیغ دین خدا و تربیت صحیح، در دست بی تربیت ها افتاده! ببخشید که راست می گویم!
لعنت خدا بر شیطان!

خادمة المهدی
۱۳۹۱/۰۸/۰۸, ۱۶:۱۸
مغز حرفتان خوب است، اما بیانتان را قبول ندارم. همه ی ثروتمندان دزد نیستند. خدیجه (س) ثروتمند بود. ثروت دلیل بر دزد بودن فرد نمی شود. همچنین همه ی رفتگران خوب نیستند.

بیاییم تبلیغات مسموم صدا و سیما را فراموش کنیم و ببینیم قرآن چه می گوید.
خدا می فرماید به هرکس بخواهد بی حساب می دهد و روزی هرکس را بخواهد تنگ می کند و این برای آزمایش است.
پس بجای اینکه پولداران جامعه را بد و خوب، همه را در یک کیسه بریزیم و با چوب بزنیم! آنها را به قوانین جامعه اسلامی واگذار کنیم، تا اگر تخلفی کردند، برابر قانون اسلامی با آنان برخورد شود، اما شرافت هیچ شغلی، یا هیچ ثروتمند و فقیری را با ظن و گمان لکه دار نکنیم.
!



من گفتم همه ثروتمندان دزدهستند؟؟؟!!!!

فکرمیکنم بایدمطلب رادوباره مطالعه کنید!!

من گفتم پدررفتگربهترازپدرثروتمندی است که دزد باشد. نه این که همه رفتگرهاخوب وهمه ثروتمندان بدباشند.

بهتراست قبل ازنقدسریع مطلب دیگران اول مضمون آن رابادقت مطالعه کنیم.

ناصر یوسف نژاد
۱۳۹۱/۰۸/۰۸, ۱۶:۳۳
مغز حرفتان خوب است، اما بیانتان را قبول ندارم. همه ی ثروتمندان دزد نیستند. خدیجه (س) ثروتمند بود. ثروت دلیل بر دزد بودن فرد نمی شود. همچنین همه ی رفتگران خوب نیستند.




من گفتم همه ثروتمندان دزدهستند؟؟؟!!!!

فکرمیکنم بایدمطلب رادوباره مطالعه کنید!!

من گفتم پدررفتگربهترازپدرثروتمندی است که دزد باشد. نه این که همه رفتگرهاخوب وهمه ثروتمندان بدباشند.

بهتراست قبل ازنقدسریع مطلب دیگران اول مضمون آن رابادقت مطالعه کنیم.

بعله عزیز خیلی بهتره. بنده هم با دقت مطالعه کردم مطلبتون رو. دیدم یک حرف خوب را با بیانی شبهه انگیز ارسال کردید. جلوی ایجاد شبهه را گرفتم. شما نفرمودید که همه ی ثروتمندان دزد هستند، اما در مورد رفتگران جمله تان کلی بود. یعنی همه ی رفتگران از یک ثروتمند دزد بهتر هستند. در حالیکه در بین رفتگران هم قاتل و دزد و معتاد و کافر و مشرک و ... پیدا می شود، مثل هر شغل و صنف دیگری. این شبهه حاصل نحوه ی بیان شما بود.
حالا شما بگو چرا خوب دقت نکردید که بنده نوشته ام : مغز حرفتان خوب است؟!
دیدی حالا:Labkhand:
موفق باشید:Rose:

ناجی دلها
۱۳۹۱/۰۸/۰۸, ۱۶:۴۳
دوستان سلام
چه بحث به جا وشایسته ای
متاسفانه مشکل اصلی چیزدیگه ای هست... مشکل اینه که اعتماد به نفس
در بچه هم باید قوی باشه.پدر ومادری که از نقش خودشون در جامعه نا خرسند وشرمنده
هستند وقدر خودشون را نمی دونند متاسفانه فرزندانی بدون اعتماد به نفس پرورش می دهند
این فرزندان شرمنده می شوند که در اجتماع از شغل خانواده صحبت کنند مبادا از جمع مطرود شوند در حالی که اگرکرامت انسانی در جامعه ای قوی باشد این مباحث مطرح نمی شود
در حالی که همه مشاغل برای پیشرفت اجتماع لازم هستند. باید فرهنگ سازی در این باره در اجتماع قوی باشدو مسئولینی که چنین سوالاتی را مطرح می کنند نخست چند جلسه در این باره واهمیت نقش همه مشاغل مقدمه چینی کنند.

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۸/۰۹, ۰۸:۲۷
پیامدهای تحقیر مشاغل در جامعه


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/56961580920754307658.gif


اگر كودكان به سیستمی عادت كنند كه حتی به شغل‌ها هم از یك تا 20 نمره بدهند،
در آن شرایط خیلی سخت است كه همین كودكان در بزرگسالی برای شغل‌هایی كه
از نظر آنها نمرات زیر 10 می‌گیرند، احترام و ارزش قائل شوند.


كودك و نوجوانی كه تقریبا نیمی از ساعات روز را در مدرسه و در جمع هم‌سن و
سال‌هایش می‌گذراند،‌برایش مهم است كه در جمع دوستان مدرسه‌ای‌اش تحقیر نشود
یا حداقل او را به خاطر شغل پدر و مادرش‌ دست نیندازند.


طبیعی است آرامش روانی دانش‌آموزان تاثیر مستقیمی بر نتایج درسی كودكان می‌گذارد
و درواقع، دانش‌آموزی كه از آرامش فكری بیشتری برخوردار است و شادتر زندگی می‌كند،‌
توان و پتانسیلش برای درس خواندن از دانش‌آموز افسرده و گوشه‌گیر ‌به مراتب بالاتر خواهد بود


اما تصور كنید وقتی دانش‌آموزی به خاطر شغل والدینش مورد تمسخر قرار بگیرد
یا حتی مجبورشود با همكلاسی‌هایش گلاویز شود و دعوا كند،
نتایج درسی‌اش هم درخشان نخواهد بود.


در حقیقت، یكی از بزرگ‌ترین آفت‌های این فرهنگ غلط، افت روحی و تحصیلی دانش‌آموزانی است
كه از بازگو كردن حرفه پدر و مادرشان اجتناب می‌كنند.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/86590431391207502429.gif

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۸/۱۰, ۰۹:۱۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/56961580920754307658.gif

خطر بعدی كه این فرهنگ نادرست به بار می‌آورد، ادامه همین نوع نگاه
به مشاغل در دوران بزرگسالی است؛

یعنی كودكی كه برایش شغل‌ها سیاه و سفید تعریف شده است، نمی‌تواند در آینده
به مشاغل با دید بی‌طرف و خاكستری نگاه كند و البته بعید نیست این چرخه دوباره
تكرار شود و همین نگاه نادرست به مشاغل مختلف، نسل به نسل به فرزندانمان منتقل شود.

كودكان و نوجوانان بسیاری از گفتن شغل والدین‌شان خجالت می‌كشند
كه باید این فرهنگ غلط را اصلاح كنیم

نباید از یاد ببریم اگر جامعه به سمتی پیش برود كه برای یكسری شغل‌ها
اهمیت بالا و در نتیجه حقوق و دستمزد بالا قائل شود و برای گروهی دیگر، منزلت
و حقوقی پایین‌تر در نتیجه نه‌تنها عدالت شغلی در جامعه كمرنگ می‌شود،
بلكه حتی احتمال دارد دیگر هیچ كسی حاضر نشود خیلی از شغل‌ها را انتخاب كند.

یعنی فرض كنید در حالی كه جامعه بشدت به وجود یك شغل یدی نیاز داشته باشد،
اما به دلیل نوع نگاه‌های منفی به آن پیشه،
یكسری شغل‌ها روی زمین بماند و مشكلی به مشكلات شهر اضافه شود.


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/86590431391207502429.gif

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۸/۱۴, ۱۴:۳۴
ابتدا از خودمان شروع كنیم


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/56961580920754307658.gif


همه می‌دانیم هر كودكی كه به دنیا می‌آید، مثل یك لوح سفید، معصوم و
بی‌گناه است، البته هم معصوم و هم آموزش‌پذیر.

یعنی مثلا یك كودك 7 ساله در صورتی كه از بزرگ‌ترها و جامعه تقلید نكند،
تفاوتی بین شأن و منزلت دو شغل متفاوت قائل نیست، اما اگر ما بزرگ‌ترها به كودك این
آموزش‌های غلطرا منتقل كردیم كه شغل خوب و شغل بد وجود دارد؛

در آن صورت طبیعی است كه كودك نیز پیرو همین نوع نگاه ما به مشاغل می‌شود.
در واقع باید برای اصلاح این فرهنگ نادرست مثل همیشه از خودمان شروع كنیم.

یعنی اولا باید واقعا و بی‌تعارف در ذهن خودمان اصطلاحات نادرستی مثل شغل باكلاس
و شغل بی‌كلاس را حذف كنیم و وقتی خودمان این موضوع انسانی را با دید باز و با
روشن‌بینی پذیرفتیم، آنگاه انتقال این فرهنگ شایسته به فرزندانمان نیز بسیار راحت‌تر خواهد بود.

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/86590431391207502429.gif

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۸/۱۶, ۰۸:۴۳
فرهنگسازی در سنین پایه

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/56961580920754307658.gif

باید در همین سنین پایه به كودك بیاموزیم جامعه به همه شغل‌ها نیاز دارد.

در واقع باید با همان زبان ساده و كودكانه به فرزندانمان یاد دهیم هر شغلی در جامعه،
مشكلی از مشكلات ما را حل می‌كند و در نتیجه هیچ شغلی بهتر یا بدتر از شغل دیگر نیست.

برای این كار می‌توانیم با آوردن مثال‌هایی با زبان كودكانه، نونهالان را از اهمیت مشاغل مختلف آگاه كرد.

مثلا با گفتن این جملات كه «اگر مریض شویم باید به دكتر برویم و اگر كفش‌هایمان خراب شد باید
به كفاشی برویم، پس هم دكتر و هم كفاش به ما كمك می‌كنند تا راحت‌تر زندگی كنیم»

به كودك یاد می‌دهیم هم دكتر و هم كفاش به ما كمك می‌كنند تا راحت‌تر زندگی كنیم
و با این‌گونه مثال‌ها می‌توانیم كودك را طوری آموزش دهیم كه نه‌تنها هیچ شغلی را مسخره نكند،
بلكه به همه مشاغل احترام بگذارد و به نوعی قدردان زحمات همه كارگران، كارمندان و كشاورزان باشد.

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/86590431391207502429.gif

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۸/۱۷, ۰۸:۵۷
از آن طرف بام نیفتیم


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/56961580920754307658.gif


همان‌طور كه باید با آموزش و فرهنگسازی،‌ شرایطی را در مدارس و محله‌ها به وجود آوریم
كه در آن هیچ كودك و نوجوانی از شغل والدینش خجالت زده و شرمنده نشود، باید نسبت به كودكانی
هم كه با اسم و عنوان شغل پدر و مادرشان به دیگر هم سن و سال‌هایشان فخر می‌فروشند، حساس باشیم.

اگر كودكی در مدرسه به شغل پدر یا مادرش به اصطلاح پز می‌دهد، ‌ریشه این رفتار را هم باز باید
در نوع آموزش و تربیت كودك در سنین پایه جستجو كرد.

اتفاقا توقع جامعه از شهروندی كه در محل كارش یك پزشك متخصص و در چارچوب خانواده یك پدر
یا مادر دلسوز است، ‌این است كه این گروه از والدین،‌ احترام به همه مشاغل را خیلی
راحت‌تر و علمی‌تر به فرزندانشان بیاموزند.


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/86590431391207502429.gif

╫❀نیایش❀╫
۱۳۹۱/۰۸/۲۱, ۰۹:۱۴
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/56961580920754307658.gif


ذكر دوباره این نكته نیز در اینجا ضروری است كه كودك از بدو تولد، همچون
لوح سفیدی استكه آموزش‌پذیر بوده و وظیفه این‌گونه والدین این است كه در
صورتی كه احساس كردند فرزندشان بهشغل پدر و مادرش فخر می‌فروشد

او را به زبان ساده‌تری نسبت به نسبیت ارزش‌های شغلی آگاه سازند و به
او بیاموزند (و اگر آموخته‌انددوباره یادآوری كنند) كه شغل آبرومند و شغل
غیرآبرومند در جامعه وجود ندارد و هر حرفه و پیشه‌ای كه
به مردم خدمت‌رسانی كند، قابل احترام و ارزشمند است.

البته بدیهی است در صورتی كه والدین نسبت به این‌گونه رفتارهای كودكانشان
بی‌توجه باشند و به این‌گونه فخرفروشی‌های فرزندانشان اهمیت ندهند، ‌
احتمال دارد رفته‌رفته چنین كودكی از جمع همسالان خود طرد شود و در
چنین شرایطی، ‌اصلاح این وضعیت برای خود كودك و والدینش دشوار خواهد بود.


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/86590431391207502429.gif