PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : جمع بندی شده معاویه با به راه انداختن جنگ صفین چه نقشه ای را دنبال می کرد؟



حسرت ظهور
۱۳۹۱/۱۰/۰۷, ۰۵:۱۲
با سلام

معاویه با به راه انداختن جنگ صفین چه نقشه ای را دنبال می کرد؟



کارشناس بحث : پاسخگوی تاریخی 3

عماد
۱۳۹۱/۱۰/۱۲, ۰۸:۴۵
پرسش:
معاویه با به راه انداختن جنگ صفین چه نقشه ای را دنبال می کرد.؟

پاسخ:
معاویه می دانست حکومت عدل حضرت علی (علیه السلام) وی را تحمل نخواهد کرد لذا دست پیش گرفته و خونخواهی عثمان را بهانه قرار داده و از بیعت با حضرت علی (علیه السلام) سرباز زد
ولی شواهد تاریخی وجود دارد که معاویه از سال ها قبل اندیشه خلافت بر سر داشت و مقدمات خلافت خود را مهیا می کرد

شاهد اول : این امر حتی بر خلیفه دوم مخفی نمانده بود و وی در جریان شورا خطاب به اعضای شورا گفت : اگر در مورد تعيين خليفه بعد از مرگ من با يکديگر کنار آمديد، از ميوه ي درخت خلافت، خود و فرزندان تان مي خوريد و الّا معاويه گوي خلافت را مي ربايد.

شاهد دوم :وی با عدم حمایت از عثمان در جریان قتل عثمان(1)، می خواست خود را یک پله از نردبان خلافت بالا ببرد ، عدم حمایت از عثمان و رسیدن پیراهن خونی عثمان به دست وی(2) نشانه ایی از مقدمات خلافت است ، و نشان می دهد که حتی در مدینه نیز کسانی را با اهداف خود همراه ساخته بوده است
نه تنها معاویه و مروان بلکه کسانی چون عمرو عاص نیز در تحریک مردم در قتل عثمان نقش داشته است ابن ابي الحديد از طبری آورده است كه: عمرو عاص حرص و ولع شديدی در تحريك مردم بر ضد عثمان داشت و می گفت: به خدا سوگند، اگر چوپانی را هم ببينم، او را عليه عثمان تحريك مي كنم تا چه رسد به رؤسا و بزرگان.(3) شاید بتوان این را موید دانست بر آن که عمروعاص نیز خلافت معاویه را بهتر از خلافت عثمان برای دنیای خود می دانست

لذا به راحتی می توان دریافت که اگر حضرت علی (علیه السلام) معاویه را بر حکومت مصر ابقاء هم می کردند ولی در اندیشه بالاتری بود و آن خلافت بود ، ولی بهانه برای جنگ خونخواهی عثمان بود لذا معاویه با فرستادن ابومسلم خولانی به سوی حضرت علی (علیه السلام) از حضرت خواست تا قاتلان عثمان را به وی تحویل دهد.(4)

ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــ
(1) ابن ابى الحديد، همان، ج 10، ص 233 ـ 234 / ص 235 ـ
(2) انساب الاشراف؛ ج2، ص291.
(3) شرح نهج البلاغه؛ ج2، ص144.
(5) نصر بن مزاحم منقرى،نصر بن مزاحم منقرى، پيكار صفين، تصحيح عبدالسلام محمد هارون، ترجمه پرويز اتابكى، تهران، انتشارات و آموزش انقلاب اسلامى، چاپ دوم، 1370، ص 122 ـ 123