PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : جمع بندی شده فرق بین قرآن و فرقان؟



خادم حسین ع
۱۳۹۱/۱۲/۲۰, ۰۲:۳۲
سلام علیکم
فرق بین قران و فرقان ؟
از نظر معانی و روایاتی؟

هدی
۱۳۹۱/۱۲/۲۴, ۱۶:۰۰
به نام خدا
با سلام

فرق بین قران و فرقان ؟
از نظر معانی و روایاتی؟
در باره ريشه كلمه "قرآن " بايد گفت كه نظر واحدي در خصوص ريشه لغوي اين كلمه وجود ندارد . برخي آنرا برگرفته از "قرء"به معناي خواندن مي دانند(1) برخي برگرفته از "قرء=قري" به معناي جمع كردن (2)، برخي برگرفته از "قرن" به معناي ضميمه كردن چيزي به چيز ديگر و برخي نيز آنرا مشتق از قرائن جمع قرينه مي دانند چرا كه آيات قران بعضي قرينه و مويد بعض ديگر است . (3)

(1)- ابن منظور، لسان العرب، ج 11، ص 79; راغب اصفهانى، مفردات الفاظ القرآن، ص 669 .
(2)- علامه شرتونى، اقرب الموارد، ج 2، ص 977; مفردات الفاظ القرآن; ابن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج 5 ، ص 78.
(3)- عبدالله زركشى، البرهان فى علوم القرآن، ج 1، ص 278; محمود راميار، تاريخ قرآن، ص 14 ـ 18.

هدی
۱۳۹۱/۱۲/۲۴, ۱۶:۰۸
"فرقان " در اصل، مصدر به معناى فرق گذاردن است ولي در قرآن به معناى اسم فاعلى يعنى فارق و جداكننده به كار رفته و در بسيارى از موارد مى توان آن را به معناى جدا كننده حق از باطل گرفت(4)
فرقان در برخى روايات به آيات محكم اطلاق شده، ولى قرآن همه آيات را شامل است.(5)

(4)- ر.ك: راغب اصفهانى، مفردات الفاظ القرآن، ص 63 ـ 64
(5)- در روايتي آمده: شخصی از امام صادق (ع) پرسید: «فرق بین قرآن و فرقان (نام دیگر قرآن) چیست؟ آن حضرت در پاسخ فرمود: منظور از قرآن همه کتاب قرآن است، ولی منظور از فرقان آیات محکمات (روشن) قرآن است که عمل به آن واجب می‏باشد.(تفسير نور الثقلين ، ج 1، ص 310)

خادم حسین ع
۱۳۹۱/۱۲/۲۵, ۰۱:۱۲
سلام علیکم
از شما پاسگوی 3 کمال سپاس را دارم از اینکه اطلاعات کامل و روشنی را در باب قران و فرقان اراعه دادید.
به زبان ساده قران همان کتاب کامل الهی است و فرقان ایات محکم و روشن ان هستند.
حال اگر دوستان هم علاقمند باشند میتوانیم اگاهی خودمان را راجب ان ایات زیاد کنیم و به انها هم عمل کنیم .
اگر کسی دوست داشت یکی یکی از ان ایات را برای همگی بیان کنیم.
در پناه حق

نظیر
۱۳۹۱/۱۲/۲۵, ۱۴:۱۴
"فرقان " در اصل، مصدر به معناى فرق گذاردن است ولي در قرآن به معناى اسم فاعلى يعنى فارق و جداكننده به كار رفته و در بسيارى از موارد مى توان آن را به معناى جدا كننده حق از باطل گرفت(4)

یک سوال دارم استاد
مگه معانی کلمه ها در قران با زبان اعربی فرق دارد ؟
مگر قران به زبان عربی نیست ؟

خادم حسین ع
۱۳۹۱/۱۲/۲۶, ۰۵:۱۵
قرآن مجید آیات خود را به دو دسته محکم و متشابه تقسیم نموده است:

«هُوَ الَّذی أَنْزَلَ عَلَیْکَ الْکِتابَ مِنْهُ آیاتٌ مُحْکَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذینَ فی قُلُوبِهِمْ زَیْغٌ فَیَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْویلِهِ وَ ما یَعْلَمُ تَأْویلَهُ إِلاَّ اللّهُ وَ الرّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ یَقُولُونَ آمَنّا بِهِ کُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما یَذَّکَّرُ إِلاّ أُولُوا اْلأَلْبابِ»یعنی:«او کسی است که این کتاب را بر تو نازل کرد که قسمتی از آن آیات "محکم" (صریح و روشن) است که اساس این کتاب می باشد، (و هرگونه پیچیدگی در آیات دیگر، با مراجعه به اینها برطرف می گردد) و قسمتی از آن "متشابه" است (آیاتی که به خاطر بالا بودن سطح مطلب و جهات دیگر، در نگاه اول، احتمالات مختلفی در آن می رود، ولی با توجه به آیات محکم، تفسیر آنها آشکار می گردد.) اما آنها که در قلوبشان انحراف است، به دنبال متشابهاتند، تا فتنه انگیزی کنند (و مردم را گمراه کنند) و تفسیر (نادرستی) برای آن میطلبند، در حالی که تفسیر آنها را جز خدا و راسخان در علم، نمی دانند. (آنها که به دنبال فهم و درک اسرار همه آیات قرآن در پرتو علم و دانش الهی اند) می گویند: ما به همه آن ایمان آورده ایم همه از طرف پروردگار ماست، و جز صاحبان عقل متذکر نمی شوند (و این حقیقت را درک نمی کنند.)[1]

مراد از آیات محکم، آیاتی است که در معنی آنها یک نوع صراحت و اتقانی وجود دارد که خواننده بدون تردید و اشتباه به معنای آنها پی می برد مثل همین آیه که می فرماید: آیات قرآن بر دو دسته محکم و متشابه هستند، که آیه دلالتی صریح بر معنی خود دارد. و هر کسی که آیه را بخواند و با لغت عربی آشنا باشد بدون تردید معنی آنرا متوجه می شود. اما آیات متشابه، آیاتی هستند که مقصود از آن برای شنونده روشن نیست. و چنان نیست که شنونده به محض شنیدن، معنی آنرا درک کند. بلکه در این که منظور چیست؟، تردید دارد و تردیدش وقتی برطرف می شود که به آیات محکم رجوع نموده و به کمک آنها معنای آیات متشابه را مشخص کند، و در نتیجه همان آیات متشابه نیز محکم می شوند. پس آیات محکم خود بخود محکم هستند و آیات متشابه، بوسیله آیات محکم، محکم می شود.[2]


[1] - آل عمران/ آیه 7- ترجمه آیة الله مکارم شیرازی.

[2] - تفسیر نمونه ج 2/ ص 437 به بعد.

منبع پایگاه حوزه

هدی
۱۳۹۲/۰۱/۰۳, ۰۹:۴۱
یک سوال دارم استاد
مگه معانی کلمه ها در قران با زبان اعربی فرق دارد ؟
مگر قران به زبان عربی نیست ؟
با سلام
خير واژه ها و كلماتي كه در قرآن بكار رفته اند بر اساس همان كاربرد زبان عربي است منتها در خود زبان عربي ، يك ساختار ، كاربردهاي متفاوتي دارد و گاه در كاربرد ثانويه ، بسيار بيشتر مورد استفاده قرار مي گيرد . مثلا همين واژه فرقان ، مصدر است اما در معناي اسم فاعل يعني فارق ، بكار مي رود زيرا اين معنا و اين فعل - يعني فرق گزارنده ميان حق و باطل - بسيار زياد با استفاده از قرآن كريم صورت مي گيرد .

yanoor
۱۳۹۲/۰۱/۰۳, ۱۳:۰۸
سلام بر تو ای جدا کننده حق و باطل! (http://www.h-k-a.blogfa.com/post-59.aspx)در باره‌ي قرآن داريم فرقان است «تَبارَكَ الَّذي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‏ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمينَ نَذيراً» (فرقان/1) قرآن حق و باطل را نشان ميدهد. ميگويد: راه حق اين است و راه باطل آن است. در كامل الزيارة هم داريم «و شهد ان دعوتك حق» حسين(ع) جان راهي كه تو گفتي حق است، راه ديگران باطل است. فرقان يعني فرق بين حق و باطل ميگذارد. قرآن و امام حسين(ع) هر دو فرقان هستند. يعني حق و باطل را نشان ميدهند. در باره‌ي قرآن داريم، وقتي خوانده ميشد كفار گفتند: «لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقرآن» (فصلت/26) به قرآن گوش ندهيد. امام حسين(ع) هم روز عاشورا وقتي رفت سخنراني كند گفتند: گوش به حرف حسين(ع) ندهيد «فأبوا أن ينصتوا» (بحارالأنوار، ج‏45، ص‏7) يعني كف زدند تا صداي حسين(ع) نرسد.







http://www.h-k-a.blogfa.com/post-59.aspx

هدی
۱۳۹۶/۰۱/۲۲, ۱۳:۳۷
پرسش:
فرق بین قرآن و فرقان از نظر معنا و روایات چیست؟

پاسخ:
در باره ريشه كلمه "قرآن" بايد گفت كه نظر واحدی در خصوص ريشه لغوی اين كلمه وجود ندارد. برخی آنرا برگرفته از "قرء" به معناي خواندن مي دانند(1) برخی برگرفته از "قرء=قري" به معنای جمع كردن(2)، برخی برگرفته از "قرن" به معنای ضميمه كردن چيزی به چيز ديگر و برخی نيز آنرا مشتق از قرائن جمع قرينه می دانند چرا كه آيات قرآن بعضی قرينه و مويد بعض ديگر است.(3)

"فرقان" در اصل، مصدر به معناى فرق گذاردن است ولی در قرآن به معناى اسم فاعلى يعنى فارق و جد اكننده به كار رفته و در بسيارى از موارد مى توان آن را به معناى جدا كننده حق از باطل گرفت.(4)
فرقان در برخى روايات به آيات محكم اطلاق شده، ولى قرآن همه آيات را شامل است. در روايتی آمده: شخصی از امام صادق (علیه السلام) پرسید: «فرق بین قرآن و فرقان (نام دیگر قرآن) چیست؟ آن حضرت در پاسخ فرمود: منظور از قرآن همه کتاب قرآن است، ولی منظور از فرقان آیات محکمات (روشن) قرآن است که عمل به آن واجب می‏باشد.(5)

___________________
(1) ابن منظور، لسان العرب، ج 11، ص 79; راغب اصفهانى، مفردات الفاظ القرآن، ص 669 .
(2) علامه شرتونى، اقرب الموارد، ج 2، ص 977; مفردات الفاظ القرآن; ابن فارس، معجم مقاييس اللغة، ج 5 ، ص 78.
(3) عبدالله زركشى، البرهان فى علوم القرآن، ج 1، ص 278; محمود راميار، تاريخ قرآن، ص 14 ـ 18.

(4) ر.ك: راغب اصفهانى، مفردات الفاظ القرآن، ص 63 ـ 64.
(5) تفسير نور الثقلين ، ج 1، ص 310.

کلیدواژه ها: فرقان، قرآن، جدا کننده حق از باطل.