PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : مصادیق وحی در قرآن



صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۲/۲۹, ۲۳:۱۱
http://img.tebyan.net/big/1388/01/183118771661721621925233147132242140693288.jpg

وحی در قرآن

وحی معانی و كاربردهای مختلفی دارد و جامع تمام آن‌ها القای سریع و نهانی است . این معنای مشترك در تمام مصادیق و كاربردها صدق می‌كند ؛ خواه القای امری تكوینی بر جمادات باشد و یا القای امری غریزی بر حیوانات ؛ تفهیم خطورات فطری و قلبی بر انسان‌های معمولی باشد ، یا تفهیم پیام شریعت بر انبیاء ؛ خواه با اشاره باشد یا نوشتار سرّی . در تمام این موارد به نحوی آن خصوصیت تفهیم و القای سری و سریع نهفته است .




http://bahar22.com/ftp/zibasazi/zibasazi08/image/136.gif

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۲/۳۱, ۱۴:۲۹
كاربردهای مختلف وحی در قرآن

اول : « وحی نبوت و رسالت » كه در سوره‌ی نساء آیه‌ی 163 می‌فرماید: « انا اوحینا الیك كما اوحینا الی نوح و النبیین من بعده...؛ ما به تو وحی فرستادیم به همان‌گونه كه به نوح و پیامبران بعد از او وحی كردیم .»


دوم : « وحی الهام » كه در سوره‌ی نحل آیه‌ی 68 آمده است : « و اوحی ربك الی النحل ان اتّخذی من الجبال بیوتاً ومن الشّجر و مما یعرشون ؛ پروردگارت به زنبور عسل الهام كرد كه از درخت و داربست‌هایی كه (مردم می‌سازند) خانه‌هایی برای خود انتخاب كن .»


سوم : « وحی اشاره » همان‌گونه كه خداوند متعال درباره‌ی زكریا در آیه‌ی 11 سوره‌ی مریم می‌فرماید :


«فخرج علی قومه من المحراب فاوحی الیهم ان سبحوا بكرة و عشیاً ؛ زكریا از محراب عبادتش به سوی مردم بیرون آمده و با اشاره به آن‌ها گفت : صبح و شام خدا را تسبیح گویید .»



چهارم : « وحی تقدیر» همان‌طور كه در سوره‌ی فصلت آیه‌ی 12 می‌فرماید : « و اوحی فی كل سماء امرها ؛ و فرمان خود را در هر آسمان مقدر فرمود .»

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۳/۰۱, ۱۹:۰۰
پنجم : « وحی امر» در آیه‌ی 111 سوره‌ی مائده می‌خوانیم : « واذ اوحیت الی الحواریین ان آمنوا بی و برسولی ؛ به خاطر بیاور هنگامی را كه به حواریین امر كردم به من و فرستاده‌ام ایمان بیاورید .»


ششم : « وحی به معنی بیان مخفی » آن گونه كه خداوند در باره‌ی شیاطین در آیه‌ 112 سوره‌ ی انعام می‌فرماید: « یوحی بَعْضُهُم الی بعضٍ زُخرُف القول غروراً ؛ بعضی از آن‌ها سخنان دروغ و فریبنده را به طور سری در اختیار دیگران می گذارند .»


هفتم : « وحی خبر» چنان‌كه در باره‌ی جمعی از پیامبران در سوره‌ی انبیاء آیه‌ی73 می ‌فرماید: « وجعلناهم ائمهً یهدون بامرنا و اوحینا الیهم فعل الخیرات ؛ ما آن‌ها را پیشوایانی قرار دادیم كه به فرمان ما مردم را هدایت می‌كردند و انجام كارهای نیك را به آن‌ها خبر دادیم .»
2

« وحی الهام » كه در سوره‌ی نحل آیه‌ی 68 آمده است : « و اوحی ربك الی النحل ان اتّخذی من الجبال بیوتاً ومن الشّجر و مما یعرشون ؛ پروردگارت به زنبور عسل الهام كرد كه از درخت و داربست‌هایی كه (مردم می‌سازند) خانه‌هایی برای خود انتخاب كن.»

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۳/۰۲, ۱۳:۲۴
كیفیت سخن گفتن خداوند با پیامبران

قرآن می‌فرماید: « وما كان لبشر ان یكلمه الله الا وحیا او من وراء حجاب اویرسل رسولاً فیوحی باذنه مایشاء انّه علیٌّ حكیم ؛ هیچ بشری جز از طریق وحی و یا از ورای حجاب و یا به وسیله‌ی فرستاده‌ای كه به فرمان خدا آن‌چه را اراده كرده وحی می‌كند ، نمی‌تواند با خدا سخن گوید ، به درستی كه اوست خداوند بلند مرتبه و حكیم .» 3


از این آیه به روشنی استفاده می‌شود كه بشر می‌تواند از سه طریق با خدا رابطه برقرار كند : 4

1ـ « وحی به صورت القاء در قلب » و یا به تعبیر روایات « دمیدن در ذهن و نفس » در این نوع از وحی پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ نه صدایی می شنود و نه فرشته‌ای می‌بیند و مطالب مستقیماً در جان و دل او قرار می‌گیرد .


2ـ « وحی از ورای حجاب »: بدین صورت كه پیامبر صدایی را می شنود ولی صاحب آن را نمی بیند كه قرآن از این نوع به « وراء حجاب » تعبیر نموده است . در این نوع از وحی خداوند صدایی را در جایی ایجاد می‌كند و پیامبر آن صدا را می شنود به طوری كه می‌توان گفت آن محلی كه صدا در آن ایجاد می‌شود به نوعی، واسطه میان خدا و پیامبر است .
5

برای این نوع از وحی می‌توان به سخن گفتن خداوند با حضرت موسی ـ علیه السلام ـ اشاره كرد كه با ایجاد صدا با آن حضرت سخن گفت به طوری كه از هرجا آن سخن را می شنید و نیز سخن گفتن خداوند در شب معراج با پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ از این نوع وحی بوده است ..


3ـ « وحی از طریق ارسال رسول » در این نوع وحی ، به فرمان خداوند فرشته‌ای دستورات او را برای پیامبر می آورد و به او القاء می نماید كه طبق روایات ، گاهی پیامبر فرشته را به شكل اصلی و یا به شكل شخص بخصوصی می بیند و گاهی هم او را نمی بیند ولی پیام او را دریافت می‌كند .

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۳/۰۸, ۰۹:۳۱
در يک جمع بندي کلي مي توانم گفت : وحي كلمه مشتركي است كه از رابطه خداوند در ربوبيت و تدبير سراسر گيتي حكايت مي‌كند:«ربنا الذي اعطي كل شيء خلقه ثم هدي؛ پروردگار ما كسي است كه هر موجودي را آفريد و راه رسيدن به مقصود را به او نشان داده است».6


اين فرآيند گسترده‌ي الهام بخشي، سه چيز را كه عبارتند از: قوانين جاري در طبيعت، راه يابي غريزي موجودات حيواني و قوانين تشريعي مخصوص انسان، پديدار ساخته است كه گيرنده اين نوع سوم افراد ويژه‌اي هستند. همچنان كه قلمرو محدود معرفت‌هاي انسان، ناتوان از تحليل و تبيين بسياري از رازهاي نهفته در جهان كيهاني و ادراكات غريزي عالم حيوانات است طبيعتا نمي‌توان توقع داشت كه ماهيت وحي تشريعي پيامبران را كه يك نوع رابطه انحصاري با جهان ماوراي طبيعت است دريابد، اما وجود اين حقيقت را مي‌توان از طريق ره آورد فكري و آثار و نشانه‌هاي آن شناخت كه بهترين معرف هر كس اثر وجودي اوست.7



1

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۳/۰۸, ۰۹:۳۱
منبع : مركز مطالعات و پژوهش هاي فرهنگي حوزه علميه

فرآوري: زهرا اجلال – گروه دين وانديشه تبيان

پي نوشت ها :
1- محمد باقر سعيدي روشن ، علوم قرآن ، ص 21 ـ 22
2ـ دكتر حبيب الله طاهري ، درس‌هايي از علوم قرآني ، ج 1، ص 251
3ـ يعقوب جعفري ، سيري در علوم قرآن ، ص 103
4 ـ دكتر حبيب الله طاهري ، منبع قبلي ، ج 1، ص 251 ـ 252
5- يعقوب جعفري ، منبع قبلي ، ص 104
6- طه ، 50
7- فصلنامه بينات، شماره8، زمستان1374، محمد باقر سعيدي روشن، وحي از زبان وحي، ص61