PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : خواجه ربیع؛ عارفی بزرگ یا خسر الدنیا و الآخره؟



عبد آبق
۱۳۹۲/۰۳/۱۱, ۰۹:۲۵
بسم الله الرحمن الرحیم


http://www.razavi.ir/html/images/Mataleb/S3-G29.jpg






سوال:آيا درست است كه خواجه ربيع درحق امام حسين عليه السلام


كوتاهي كرد همچنان كه شهيد مطهري اين نظر را دارد?



پاسخ: اين كلام به نظر صحيح مي رسد چرا كه علاوه بر شهيد مطهري؛ بسياري ديگر از علماي بزرگ ديگر نيز به تمرد و كوتاهي خواجه ربيع در حق امام حسين عليه السلام اشاره كرده اند چنانچه ميرزا عبدالله افندي در رياض العلماء و شيخ عباس قمي در سفينه البحار و سيد محسن امين در اعيان الشيعه و ... به اين مطلب اشاره كرده اند.( رياض العلماء، ج 2، ص 286

اين اقدام خواجه ربيع به همينجا ختم نشده است، چنانچه نقل شده كه وي در هنگام شنيدن خبر شهادت امام حسين عليه السلام تنها كلمه استرجاع (انا لله و انا اليه راجعون) را به زبان آورد و از اين كه يزيد و عاملان او را به سبب قتل امام حسين، مورد طعن و ملامت قرار دهد، خودداري كرد و به اصطلاح، درباره امور دنيوي سخن نگفت. شايد بر همين اساس باشد كه برخي از صاحبان انديشه مانند آيت الله خويي و شوشتري وي را فردي دانسته‏اند كه از عبادت‏هاي بسيار خود تنها به ظاهر آن توجه كرده و از عمق و حقيقت بندگي محروم بوده‌است.
البته اين اقدام خواجه ربيع سابقه نيز داشته است. چنانچه نقل شده وي ازجمله افرادي بود كه در هنگام جنگ صفين، اميرالمومنين علي عليه السلام را تنها گذاشته و براي اينكه به زعم خود درگير جنگ نشده و از صحنه كاملا دور شود، به ايران نقل مكان مي كند، در معجم رجال الحديث آمده است كه او علي (علیه السلام) را رها كرد و در جنگ با معاويه شك كرد و ما نمي توانيم حكم كنيم به اين كه او از تقواپيشه ها بود (معجم رجال الحديث، ج 7، ص 169. ) در اعيان الشيعه آمده است كه خواجه ربيع فهم و درك درست نداشت و در ولاي علي(علیه السلام) مقامي نداشت و به خاطر همين در حقانيت جنگ علي(علیه السلام) با معاويه به شك افتاد. بنابراين اين كه مي گويند او تقواپيشه بود، تقواي او مثل تقواي خوارج بود )اعيان الشيعه، ج 6، ص 453 به بعد(
البته در مورد خواجه ربيع نظرات مثبتي نيز وجود دارد كه قائلند وي يكي از زهاد هشتگانه زمان خود بوده است(چنانچه علامه حلي، محقق اردبيلي، ميرزا محمد استرآبادي و مامقاني به نقل از مرحوم كشي در رجالش وي را از زهاد زمان خود معرفي كرده اند) اما اين مطلب را كه وي از همراهي اميرالمومنين و امام حسين عليهما السلام تمرد كرد را هيچ كس رد نكرده و همانطور كه مرحوم سيد محسن امين هم در اعيان الشيعه ذكر مي كند به نظر مي رسد اين زهد و تقواي وي شبيه زهد خوارج بوده است. والله اعلم

اللهم ارزقنی شفاعه الحسین.....

مدیر ارجاع سوالات
۱۳۹۲/۰۳/۱۱, ۱۵:۴۷
با نام و یاد دوست





http://www.askdin.com/gallery/images/80/1_2_erjaa.png





کارشناس بحث: مقداد

مقداد
۱۳۹۲/۰۳/۱۲, ۲۲:۱۵
بسم الله الرحمن الرحیم


http://www.razavi.ir/html/images/Mataleb/S3-G29.jpg






سوال:آيا درست است كه خواجه ربيع درحق امام حسين عليه السلام

كوتاهي كرد همچنان كه شهيد مطهري اين نظر را دارد?



پاسخ: اين كلام به نظر صحيح مي رسد چرا كه علاوه بر شهيد مطهري؛ بسياري ديگر از علماي بزرگ ديگر نيز به تمرد و كوتاهي خواجه ربيع در حق امام حسين عليه السلام اشاره كرده اند چنانچه ميرزا عبدالله افندي در رياض العلماء و شيخ عباس قمي در سفينه البحار و سيد محسن امين در اعيان الشيعه و ... به اين مطلب اشاره كرده اند.( رياض العلماء، ج 2، ص 286

اين اقدام خواجه ربيع به همينجا ختم نشده است، چنانچه نقل شده كه وي در هنگام شنيدن خبر شهادت امام حسين عليه السلام تنها كلمه استرجاع (انا لله و انا اليه راجعون) را به زبان آورد و از اين كه يزيد و عاملان او را به سبب قتل امام حسين، مورد طعن و ملامت قرار دهد، خودداري كرد و به اصطلاح، درباره امور دنيوي سخن نگفت. شايد بر همين اساس باشد كه برخي از صاحبان انديشه مانند آيت الله خويي و شوشتري وي را فردي دانسته‏اند كه از عبادت‏هاي بسيار خود تنها به ظاهر آن توجه كرده و از عمق و حقيقت بندگي محروم بوده‌است.
البته اين اقدام خواجه ربيع سابقه نيز داشته است. چنانچه نقل شده وي ازجمله افرادي بود كه در هنگام جنگ صفين، اميرالمومنين علي عليه السلام را تنها گذاشته و براي اينكه به زعم خود درگير جنگ نشده و از صحنه كاملا دور شود، به ايران نقل مكان مي كند، در معجم رجال الحديث آمده است كه او علي (علیه السلام) را رها كرد و در جنگ با معاويه شك كرد و ما نمي توانيم حكم كنيم به اين كه او از تقواپيشه ها بود (معجم رجال الحديث، ج 7، ص 169. ) در اعيان الشيعه آمده است كه خواجه ربيع فهم و درك درست نداشت و در ولاي علي(علیه السلام) مقامي نداشت و به خاطر همين در حقانيت جنگ علي(علیه السلام) با معاويه به شك افتاد. بنابراين اين كه مي گويند او تقواپيشه بود، تقواي او مثل تقواي خوارج بود )اعيان الشيعه، ج 6، ص 453 به بعد(
البته در مورد خواجه ربيع نظرات مثبتي نيز وجود دارد كه قائلند وي يكي از زهاد هشتگانه زمان خود بوده است(چنانچه علامه حلي، محقق اردبيلي، ميرزا محمد استرآبادي و مامقاني به نقل از مرحوم كشي در رجالش وي را از زهاد زمان خود معرفي كرده اند) اما اين مطلب را كه وي از همراهي اميرالمومنين و امام حسين عليهما السلام تمرد كرد را هيچ كس رد نكرده و همانطور كه مرحوم سيد محسن امين هم در اعيان الشيعه ذكر مي كند به نظر مي رسد اين زهد و تقواي وي شبيه زهد خوارج بوده است. والله اعلم

اللهم ارزقنی شفاعه الحسین.....



با عرض سلام و ادب

همانگونه که شما هم بطور مستند ذکر کرده اید،نظرات متفاوت و به ظاهر متناقضی پیرامون شخصیت خواجه ربیع نقل شده است،که همین موضوع اظهار نظر قطعی در مورد این شخص را با مشکل مواجه می کند،اما برای جمع بین این اقوال متعارض چند احتمال مطرح می شود:

احتمال دارد هر یک از این بزرگان از جنبه ای خاص به بررسی شخصیت خواجه ربیع پرداخته و بر طبق همان اظهار نظر کرده اند،مثلاً گاهی زندگی زاهدانه وی مد نظر بوده است،لذا وی را از زهاد شمرده اند، و گاهی جنبه ولایت پذیری و حرکت در مسیر اهل بیت(ع) مد نظر بوده است،که ظاهراً در این زمینه کارنامه قابل قبولی نداشته است.

احتمال دیگر اینکه آن بزرگانی که زهد و تقوای خواجه ربیع را ستوه اند،قبل از زمان رها کردن امام علی(ع) و دیگر ائمه را مد نظر داشته اند،و آن بزرگانی هم وی را مورد نقد و نکوهش قرار داده اند،ضعف ولایت پذیری وی را مد نظر داشته اند.