PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : جمع بندی شده دیدگاه منکران معاد طبق سوره ی "مؤمنون"



نیلوفر
۱۳۹۲/۰۶/۰۱, ۰۶:۱۸
با نام خدا و عرض سلام و خسته نباشید.

فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ أَفَلَا تَتَّقُونَ( 32 ) وَقَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاءِ الْآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ( 33 ) وَلَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَرًا مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذًا لَخَاسِرُونَ( 34 ) أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَعِظَامًا أَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ( 35 ) ۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ( 36 ) إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ( 37 )

با توجه به آیه ی سی و هفتم از سوره ی مؤمنون. ابتدا لفظ نموت آورده و بعد لفظ نحیا! یعنی اول میمیریم و بعد زنده میشویم! درحالی که این سخن از منکران معاد هست! اگر امکانش هست این تناقضی که برای بنده ایجاد شده را برطرف کنید. تفسیر این آیه چگونه است؟ منظور از نموت و نحیا چیست؟

پیشاپیش از پاسخ شما متشکرم.

التماس دعا

مدیر ارجاع سوالات
۱۳۹۲/۰۶/۰۱, ۱۱:۱۹
با نام و یاد دوست






http://www.askquran.ir/member75940-albums1516-33185.png





کارشناس بحث: استاد صدیقین

صدیقین
۱۳۹۲/۰۶/۰۲, ۰۰:۳۰
پرسش:
با توجه به آیه سی و هفتم از سوره ی مؤمنون. ابتدا لفظ نموت آورده و بعد لفظ نحیا! یعنی اول میمیریم و بعد زنده میشویم! درحالی که این سخن از منکران معاد هست! اگر امکانش هست این تناقضی که برای بنده ایجاد شده را برطرف کنید. تفسیر این آیه چگونه است؟ منظور از نموت و نحیا چیست؟

پاسخ:
«إِنْ هِيَ إِلاَّ حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَ نَحْيا وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثينَ»؛ مسلّماً غير از اين زندگى دنياى ما، چيزى در كار نيست پيوسته گروهى از ما مى‏ ميريم، و نسل ديگرى جاى ما را مى‏ گيرد و ما هرگز برانگيخته نخواهيم شد.(1)


این آیه کریمه، گفته برخی منکران معاد را نقل می کند که مدعی بودند تمام زندگی همین است که برخی به دنیا می آیند و برخی از دنیا می روند و این چرخه همین طور ادامه دارد، و معاد و بازگشتی به نام «قیامت»، در کار نیست؛ عده ای با تولد نوزادشان خوشحال و شادمان می شوند و عده ای هم داغدار غم از دست دادن پدر و برادر و سایر عزیزانشان می گردند؛ تمام زندگی یعنی همین، و دیگر هیچ.

پس در این آیه، منظور از «نموت»، به دنیا آمدن و زندگی کردن بخشی از ما انسان هاست، و منظور از «نحیی»، از دنیا رفتن و وفات یافتن بخشی از ماست. به سخن دیگر، آن ها می گفتند: مسلّماً غير از اين زندگى دنياى ما، دنیای دیگر و زندگی دیگری در كار نيست بلکه پيوسته گروهى از ما مى‏ ميريم، و نسل ديگرى جاى ما را مى‏ گيرد و بدین ترتیب، ما هرگز برانگيخته نخواهيم شد!.

این معنا را علامه طباطبایی و استاد مکارم، برای این آیه کریمه برگزیده، و بیان کرده اند.(2)
البته علامه طباطبایی احتمال دیگری به نام «تناسخ» را هم برای معنای این آیه مطرح نموده اند اما آن را با سیاق آیه سازگار نمی داند. توضیح این احتمال چنین است که شاید این جمله به یکی از اعتقادات مشرکین به نام «تناسخ» اشاره داشته باشد که معتقد بودند با مرگ، روح فرد مرده از بدنش خارج شده و به بدن فرد دیگر _چه انسان و چه غیر انسان_ تعلق می گیرد و حلول می کند. اين عقیده در ميان وثنى مذهبان [مشركين] شايع بود و بسيارى از آنان، تناسخ را به ولادت بعد از ولادت تعبير مى‏ كنند. علامه طباطبایی معتقد است اين احتمال چندان با سياق آيات مورد بحث، سازگارى ندارد.(3)

ـــــــــــــــــــــ
(1) مؤمنون/ 37.
(2) الميزان، ج‏15، ص 32؛ تفسير نمونه، ج‏14، ص 238
(3) همان.