PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : سخن گفتن به موقع



آساره
۱۳۹۲/۰۶/۱۳, ۰۰:۱۵
راهكار هايي در مورد سخن گفتن به موقع وتفكر قبل از آن ومسايل پيرامون آن بفرماييد. لطفا كتاب هايي در اين زمينه وهمينطور آيات قرآن را نيز بيان كنيد.با تشكر؟



از اهميت دادن شما به اين مسئله معلوم مي‌شود به فكر اصلاح آن هستيد اين خود نعمت خداست كه شما مي‌خواهيد اين مطلب را رعايت كنيد؛ خداوند را از بابت اين نعمت شكر كنيد؛ چه بسيار افرادي كه مبتلا به عيوب بزرگ هستند ولي توجهي به آنها ندارند و به فكر اصلاح آنها نيستند.
شما اولين قدم را برداشته‌ايد؛ حركت در مسير شناخت خصوصيات فردي و احيانا اصلاح نقاط ضعف. اين بسيار مهم است كه انسان واقعا بخواهد خود را اصلاح كند. همچنين به خود بگوييد كه من توان اين را دارم كه بر خود غلبه كنم و نفس خود را اصلاح نمايم و هرگز نااميد نباشيد.
البته اين را بدانيد كه يكي از خصوصيات دوره جواني اين است كه مي‌خواهند به اطرافيان، خود را ثابت كنند تا آنها را دست كم نگيرند لذا برخي اوقات در سخن گفتن بي‌پروايي مي‌كنند. اين خصوصيت بعدا فروكش مي‌كند اما خدا را شكر شما متوجه آن شده‌ايد و اين مهم است و جاي تحسين دارد.


راه‌كارهايي در اين موضوع وجود دارد كه برايتان مي‌گويم:

الف- آگاهي از مضرات و آفات زبان و توجّه جدّي به آنها: در برخي روايات زبان را به حيوان درنده‌اي تشبيه كرده‌است كه اگر مراقب آن نباشتم ديگران را مي‌درد. لذا گفته شده درب زندان زبان را (منظور دهان است) با مراقبت باز كنيد تا آسيبي به ديگران نزند.

محقّق بزرگوار مرحوم «فيض كاشاني» در كتاب «المحجّة البيضاء»، و «غزالي» در «احياء العلوم» بحث بسيار مشروحي تحت عنوان گناهان زبان ذكر كرده اند، از جمله غزالي بيست نوع انحراف و آفت براي زبان شمرده; به اين ترتيب:

1 ـ گفتگو كردن در اموري كه به انسان مربوط نيست (و در سرنوشت او اثر مادّي و معنوي ندارد).

2 ـ بيهوده گويي و پرحرفي

3 ـ گفتگو در امور گناه آلود مانند وصف مجالس شراب و قمار و زنان آلوده

4 ـ جدال و مراء(منظور از «جدال» جرّو بحث هايي است كه براي تحقير ديگران انجام مي شود، و «مراء» به معني بحثهايي است كه به عنوان اظهار فضل و برتري جويي است.)

5 ـ خصومت و نزاع و لجاج در كلام

6 ـ تكلّف در سخن گفتن و تصنّع در سجع و قافيه پردازي و مانند آن

7 ـ بد زباني و دشنام

8 ـ لعن كسي كه مستحقّ لعن نيست

9 ـ غنا و اشعار (منظور اشعاري است كه محتواي باطل دارد يا با آهنگ لهوي خوانده مي شود.)

10 ـ مزاح و شوخي هاي ركيك و زشت

11 ـ سخريّه و استهزاي ديگران

12
چـ فاش كردن اسرار مردم

13 ـ وعده هاي دروغين

14 ـ دروغ و خبرهاي خلاف گفتن

15 ـ غيبت كردن

16 ـ سخن چيني (حرف اين را براي آن بردن و ميان دو نفر يا دو گروه نفاق و آشوب بپا كردن.)

17 ـ نفاق در سخن (كه در تعبيرات عربي به چنين كسان ذوللِّسانين گفته مي شود; مثلاً، در پيش رو چيزي بگويد و در پشت سر چيز ديگر.)

18 ـ مدح نا به جا و ستايش از كساني كه شايسته ستايش نيستند

19 ـ نسنجيده و بي مطالعه سخن گفتن كه غالباً توأم با خطاها و خلافها است

20ـ سؤال از مسائل پيچيده اي كه درك آن خارج از توان فكري سؤال كننده است.