PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : ❀❀مـــحـــرم آمـــد دوبـــاره (ویـــژه نـــامـــه مـــاه مـــحـــرم)❀❀



شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۱۵:۰۸
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/33300897682352621157.gif

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif
السلام علی الحسین
و
علی علی بن الحسین
و
علی اولاد الحسین
و
علی اصحاب الحسین

الذین بذلو مهجهم دون الحسین علیه السلام
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/19341408439176572518.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/05990408637894169213.jpg)

http://www.askquran.ir/add/askquran.swf?autostart=0&autoreplay=1&sho wtime=1&mp3=http://www.askquran.ir/attachments/19694d1322429584-.mp3]

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۱۵:۱۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)روایت عشق و شهادت{مجموعه فعالیتهای فرهنگی در ماه محرم تا سال92} (http://www.askquran.ir/thread34376.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)بنر های محرم با کیفیت ویژه چاپ ***** بنر های محرم با کیفیت ویژه چاپ (http://www.askquran.ir/thread42057.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
(http://www.askquran.ir/thread42073.html) (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)یاران ثارالله** ویژه نامه روز چهارم محرم** (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg) (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
(http://www.askquran.ir/thread42059.html) (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)مهمان خرابه(ویژه نامه روز سوم محرم) (http://www.askquran.ir/thread42100.html) (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
(http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg) (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)سند مظلومیت(ویژه نامه هفتم محرم) (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg) (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html) http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)انا کلب الرقیه ؛ آری یا خیر؟ (http://www.askquran.ir/thread42058.html) (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg) (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)آیا کسی هست او را یاری کند؟؟؟ (http://www.askquran.ir/thread42055.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)پيروزى خون بر شمشير و بقاى دين (http://www.askquran.ir/thread42050.html#post637755)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
(http://www.askquran.ir/thread29320.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)مداحی های جدید 92 از مداحان کشوریhttp://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)حسین(علیه السلام) گوهر جاودانه ادیان (http://www.askquran.ir/thread42052.html#post637777)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)پيروزى خون بر شمشير و بقاى دين (http://www.askquran.ir/thread42050.html#post637755)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
(http://www.askquran.ir/thread29320.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)مداحی های جدید 92 از مداحان کشوریhttp://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)

(http://www.askquran.ir/thread29320.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)حسین جان! ای عشق سربلند؛ که بر نیزه می روی (http://www.askquran.ir/thread42019-2.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)»»به پیشواز مـــــــــحــــــــــــــ ــــــرم«« (http://www.askquran.ir/thread41841.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)زیارت های مخصوصه امام حسین علیه السلام (http://www.askquran.ir/thread42036.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)محرم آمد و .................. (http://www.askquran.ir/thread41984.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)روزشماری تا محرم (http://www.askquran.ir/thread41582.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)مسابقه آه از سرخی شفق (http://www.askquran.ir/thread42045-2.html)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif
(http://www.askquran.ir/thread29320.html)

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/64803312367569998295.gif



(http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۱۵:۱۸
(http://www.askquran.ir/thread42098.html#post638869)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» كربلا وپيامبر (ص) (http://www.askquran.ir/thread42098.html#post638869)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» از مدینه تا کربلا همراه با سیدالشهداء (http://www.askquran.ir/thread42099-2.html#post638888)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» نينوا معبر انتظار (http://www.askquran.ir/thread42097-3.html#post638863)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» آمار نهضت كربلا (http://www.askquran.ir/thread42096.html#post638836)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» کرب‏بلا حلقه ذکر خداست
(http://www.askquran.ir/thread42095.html#post638829)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» می‌روم در کربلا (http://www.askquran.ir/thread42091.html#post638633)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» ورود به سرزمین كربلا (http://www.askquran.ir/thread42089.html#post638601)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» ورود امام‌ حسین علیه السلام به کربلا و علم‌ به‌ شهادت‌ (http://www.askquran.ir/thread42090.html#post638627)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» تحليل‌ عملكرد كوفيان‌ در قيام‌ امام‌ حسين‌ (علیه السلام)
(http://www.askquran.ir/thread42087.html#post638589)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» دعای امام حسین علیه السلام هنگام ورود به کربلا (http://www.askquran.ir/thread42079.html#post638374)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» کربلا و نام‌هاي مختلف آن در گذر تاريخ (http://www.askquran.ir/thread42076.html#post638339)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» روز دوم محرم الحرام (http://www.askquran.ir/thread42078.html#post638367)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» خروج امام حسین علیه السلام از مدینه
(http://www.askquran.ir/thread42077-2.html#post638360)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» مداومت برخواندن زیارت عاشورا (http://www.askquran.ir/thread42066.html#post638087)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» عشق به سيدالشهدا (http://www.askquran.ir/thread42051.html#post638075)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» ارتباط امام مهدى(ع) با امام حسين(ع) (http://www.askquran.ir/thread42064.html#post638073)
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/53006817431518189441.gif (http://www.askquran.ir/thread29320.html)» زيارت انبياء و ملائكه از سر بريده امام حسين عليه السلام (http://www.askquran.ir/thread42065.html#post638080)



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/64803312367569998295.gif (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۱۵:۱۸
(http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)
(http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/37301261078092241025.jpg (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78014967591702293280.jpg)


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/64803312367569998295.gif

الإمامُ زينُ العابدينَ عليه ‏السلام :

أيُّما مُؤمِنٍ دَمِعَت عَيناهُ لِقَتلِ الحُسَينِ عليه‏السلام حَتّى تَسيلَ عَلى خَدِّهِ ،
بَوَّأهُ اللّه‏ُ بِها في الجَنّةِ غُرَفا يَسكُنُها أحقابا .
هر مؤمنى كـه چشمانش براى كشته شدن حسين عليه‏السلام گريان شود
به طورى كه اشك بر گونه هايش سرازير گردد ،
خداوند به سبب آن ، او را در غرفه‏هاى بهشتى جاى دهد
كه روزگاران درازى را در آنها به سر برد .
ثواب الأعمال : 108 / 1

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/64803312367569998295.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۱۵:۲۹
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/62945303650900102964.jpg



سلام من به محرم محرم گل زهرا

به لطمه های ملائك به ماتم گل زهرا

سلام من به محرم به تشنگی عجیبش

به بوی سیب زمین و غم حسین غریبش

سلام من به محرم به غصه و غم مهدی

به چشم كاسه خون و به شال ماتم مهدی

سلام من به محرم به كربلا و جلالش

به لحظه های پر از حزن و غرق درد و ملالش

سلام من به محرم به حال خسته زینب

به بینهایت داغ دل شكسته زینب

سلام من به محرم به دست و مشك ابوالفضل

به ناامیدی سقا به سوز و اشك ابوالفضل

سلام من به محرم به قد و قامت اكبر

به خشك اذان گوی زیر نیزه و خنجر

سلام من به محرم به دست و بازوی قاسم

به شوق شهد شهادت حنای گیسوی قاسم

سلام من به محرم به گهواره اصغر

به اشك خجلت شاه و گلوی پاره اصغر

سلام من به محرم به احترام سكینه

به آن ملیكه كه رویش ندیده چشم مدینه

سلام من به محرم به عاشقی زهیرش

به بازگشتن حر خروج ختم به خیرش

سلام من به محرم به مسلم و به حبیبش

به رو سپیدی عون و بوی عطر عجیبش

سلام من به محرم به زنگ محمل زینب

به پاره پاره تن بی سر مقابل زینب

سلام من به محرم به انتظار رقیه

به پای آبله بسته به چشم تار رقیه

سلام من به محرم به شور و حال عیانش

سلام من به حسین و به اشك سینه زنانش

سلام من به محرم به حزن نغمه هایش

به پرچم و به سیاهی به خیمه های عزایش





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/60603937739317692632.gif

یاسمن*
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۱۵:۴۴
عاشقان کم کم به شور و التهاب افتاده اند
فکر عود و چای و اسپند و گلاب افتاده اند


این فراخوان محرم مرزها را هم شکست

ارمنی ها هم به فکر مشک و آب افتاده اند

*الســـــلام علیـــــــک یا اباعبدالله الحسیـــــــــن*

http://www.askdin.com/gallery/images/19998/1_gif040.jpg

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۱۵:۵۷
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/34424690727176390494.gif

ماه بني هاشم

کیست این کز لب دیوار من آویخته زلف
تاک­وش، شیشه به دست، از همه سو ریخته زلف

کیست این راز پریشانی من، در موهاش
تکیه­گاه سر شوریده من، بازوهاش

کیست این عطر غزل می­وزد از پیرهنش
ای صبا مرحمتی کن بشناسان به منش

این که می­خندد و می­خواند و می­رقصد و مست
می­رود بوی خوش پیرهنش دست به دست

نازپرداز همه ناز فروشان زمین
ساقی اما، ز همه تشنه ­لبان تشنه ­ترین

نشأت افزای دل و جان خماران مستیش
دستگیر همه خسته­ دلان بی‌ دستیش

کیست این سروقدِ تشنه ­لبِ مشک به دوش؟
این‌که بی ­اوست چراغ شب مستان خاموش

این‌که آتش لب و دریا دل و مشکین کُلَه است
کیست این شب همه شب ماه شب چارده است؟

گره وا کردن از آن زلف سیه، لازم نیست
حتم دارم که به جز ماه بنی­ هاشم نیست

"دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
که چنان زو شده ام زار و پریشان که مپرس"

دايي حسن
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۱۷:۳۰
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/05990408637894169213.jpg

به جغدي بلبلي گفتا تو در ويرانه جا داري
منم در بوستان بر شاخه سرو آشيان دارم
بگردان روي از اين ويران بيا بامن سوي بوستان
ببين چندين هزاران سرو و كاج ارغوان دارم
جوابش داد اي بلبل تو را ارزاني آن گلشن
مرا اين بس كه از ويرانه مأوا و مكان دارم
آي اگر ويرانه بد بودي چرا پس دختر زهرا
به ويران مي نشتي كز غمش آتش به جان دارم
بلبل منم مثل تو چمن نشين بودم مي دوني از كي ويرانه نشين شدم
گذشتم از گل احمر پس از مرگ علي اكبر
به دل داغ غم ناكامي آن نوجوان دارم
تو بر سر شورش شمشاد و ارغوان داري منم در لاله دل داغ عباس جوان دارم

منتظر یوسف زهرا
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۱۸:۱۱
http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTFG3U5dO8TDpkmgS64bp97JJuSxVT7f W5zU-8gxoLNUorbnB-E





ذوالجناح چه خبر؟




پــیل تن اســب چرا با رخ مــات آمده ای



شـاه را بــردی وتــنها زفــرات آمـــده ای



ای فــرس! قـافله سـالار تو کشــتند مگر؟



کـه تــو بــی قافــله وآتــش وآه آمــده ای



شه مارا مگر افکنده ای از پشت به خاک




عــذر جــویان زپــی عــفو گــناه آمــده ای



ما یــتیمان چــه کــنیم از الــم بی پــدری؟



بـدتر از بــی پدری ،دربدری،خون جگری

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۲۱:۱۶
عاشورا نه فقط روزی برای عزاداری است بلکه فرهنگی است که با تدبر و مطالعه بیشتر در زوایای آن می توان زمینه ساز حرکت های عمیقی بود. در این بخش قصد داریم در روزهای عزاداری محرم و صفر به ذکر یکی از شهدای گرانقدر کربلا بپردازیم.


http://www.aviny.com/Occasion/ahlebeit/imamhosein/moharram/91/yaran-sheydai/01.jpg


مسلم‏ بن عقيل، برادر زاده اميرالمؤمنين و پسر عموى حسين‏ بن على (ع) بود. دودمانى كه مسلم در آن رشد يافت، دودمان علم و فضيلت و شرف بود.مسلم به افتخار دامادى امیرالمومنین علی علیه السلام نايل شد و با يكى از دختران امام به نام "رقيه" ازدواج كرد. اين وصلت‏ بر ميزان فضيلت هایش افزود و او را بيشتر در محور «حق‏» و در خدمت نظام الهى آن حضرت در دوران خلافتش قرار داد.

درجنگ صفين، وقتى كه اميرالمؤمنين(ع) لشگر خود را صف‏آرايى مى كرد، امام حسن و امام حسين(ع) و عبدالله ‏بن جعفر و مسلم‏ بن عقيل را بر جناح راست‏ سپاه، مامور كرد.
مسلم، در دوران خلافت حضرت على(ع) در خدمت آن حضرت، مدافع حق بود و پس ‏از شهادت آن امام، هرگز از حق كه در خاندان او و امامت ‏دو فرزندش، حسنين -عليهما السلام تجسم پيدا كرده بود جدا نشد و عاقبت هم، جان پاكش را بر اين آستان فدا كرد.
در دوران امامت ده ساله امام حسن مجتبى(ع) كه از سخت‏ ترين دوره ‏هاى تاريخ اسلام نسبت ‏به پيروان اهل‏ بيت و طرفداران حق بود،مسلم با خلوص هر چه تمام در مسير حق بود و از باوفاترين ياران و از خواص اصحاب امام حسن علیه السلام محسوب مى‏ شد. پس از شهادت امام مجتبى(ع) كه امامت‏ به حسين‏ بن على(ع) رسيد تا مرگ معاويه كه يك دوره ده ساله بود;باز مسلم را در كنار امام حسين(ع) مى ‏بينيم.
مسلم‏ بن عقيل دست از محبت و ولايت و حمايت امام زمان خويش -حسين ‏بن على(ع)- بر نداشت تا اين كه به عنوان پيشاهنگ نهضت كربلا در كوفه به شهادت رسيد و افتخار اولين شهيد كاروان عاشورا را به خود اختصاص داد و اولين شهيد از اصحاب امام حسين بود.
در ماجراى كربلا دو تن از فرزندان مسلم‏بن عقيل به شهادت رسيدند و دو فرزند ديگر در كربلا به اسارت نيروهاى دشمن درآمدند كه آنها را به كوفه برده و تحويل «ابن‏زياد» دادند. نزديك به يك سال در زندان بودند كه پس از فرار به شهادت رسيدند.

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۲۱:۴۲
http://www.shiaupload.ir/images/33267344046496341639.jpg


گوش كن كه قافله سالار چه می خواند : و لما توجه تلقاء مدین قال عسی ربی ان یهدینی سواء السبیل ... آیا تو می دانی كه از چه امام آیاتی كه در شأن هجرت نخستین موسی است فرا می خواند ؟ عقل محجوب من كه راه به جایی ندارد ... ای رازداران خزاین غیب ، سكوت حجاب را بشكنید و مهر از لب فروبسته اسرار برگیرید و با ما سخن بگویید . آه از این دلسنگی كه ما را صُمُّ بُكم می خواهد ... آه از این دلسنگی !
سر آنكه جهاد فی سبیل الله با هجرت آغاز می شود در كجاست ؟ طبیعت بشری درجست و جوی راحت و فراغت است و سامان و قرار می طلبد . یاران ! سخن از اهل فسق و بندگان لذت نیست ، سخن از آنان است كه اسلام آورده اند اما در جستجوی حقیقت ایمان نیستند . كنج فراغتی و رزقی مكفی ... دلخوش به نمازی غراب وار و دعایی كه برزبان می گذرد اما ریشه اش در دل نیست ، در باد است . در جست و جوی مأمنی كه او را ازمكر خدا پناه دهد ؛ در جست و جوی غفلت كده ای كه او را از ابتلائات ایمانی ایمن سازد، غافل كه خانه غفلت پوشالی است و ابتلائات دهر ، طوفانی است كه صخره های بلند را نیز خرد می كند و در مسیر دره ها آن همه می غلتاند تا پیوسته به خاك شود. اگر كشاكش ابتلائات است كه مرد می سازد ، پس یاران ، دل از سامان بركنیم و روی به راه نهیم . بگذار عبدالله بن عمر ما را از عاقبت كار بترساند . اگر رسم مردانگی سرباختن است ، ما نیز چون سید الشهدا او را پاسخ خواهیم گفت كه : « ای پدر عبدالرحمن ، آیا ندانسته ای كه از نشانه های حقارت دنیا در نزد حق این است كه سر مبارك یحیی بن زكریا رابرای زنی روسپی از قوم بنی اسرائیل پیشكش برند ؟ آیا نمی دانی كه بر بنی اسرائیل زمانی گذشت كه مابین طلوع فجر و طلوع شمس هفتاد پیامبر را كشتند و آنگاه در بازارهایشان به خرید و فروش می نشستند ،آن سان كه گویی هیچ چیز رخ نداده است ! و خدا نیز ایشان را تا روز مؤاخذه مهلت داد .» اما وای از آن مؤاخذه ای كه خداوند خود اینچنین اش توصیف كرده است : اخذ عزیز مقتدر . آه یاران ! اگر در این دنیای وارونه ، رسم مردانگی این است كه سر بریده مردان را در تشت طلا نهند و به روسپیان هدیه كنند ... بگذار اینچنین باشد .این دنیا و این سر ما !



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/75615837975758866102.gif

ناصر یوسف نژاد
۱۳۹۲/۰۸/۱۳, ۲۳:۰۹
محرم امده تا داغ شیعه تازه شود/قلوب اهل وفا تا پر ازگدازه شود
محرم و صفر اغاز اتش افشانیست/چه معجزات عجیبی در این دو بازه شود
ناصر یوسف نژاد،۱۴ ابان ۹۲

خادم حسین ع
۱۳۹۲/۰۸/۱۴, ۰۶:۴۶
السلام علیك یا اباعبدالله : دیباچه عشق و عاشقی باز شود ، دلها همه آماده پرواز شود ، با بوی محرم الحرام تو حسین ، ایام عزا و غصه آغاز شود . آغاز محرم حسینی را تسلیت عرض مینمایم

علی ولی زاده
۱۳۹۲/۰۸/۱۴, ۱۶:۱۵
------------------ http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif


واژه درخشان و پرارج"حسين "عليه السلام ،
از مقدّسترين ، والاترين ، دلنشين ترين ، محبوبترين ، تفكّرانگيزترين و شورآفرين ترين واژه ها و مفاهيم ، در قاموس ‍ زندگى انسانهاست ، به گونه اى كه از دورترين كرانه هاى تاريخ بشر تا جهان معاصر و تا هميشه تاريخ ، جز چند واژه
اللّه ، محمّد و على
به واژه ، نام و يادى نورافشان تر، شورانگيزتر، حماسه سازتر و درس آموزتر در فرهنگ بشريّت ، نمى توان برخورد نمود.
كتاب پر اسرار
اين نام جاودانه و تاريخساز، به ظاهر از چهار حرف ساخته شده است ، امّا در حقيقت كتاب ارزشمند، پرمحتوا، سرنوشتساز و شكوهبارى را تشكيل مى دهد كه همسنگ كتاب دگرگونساز وحى و كتاب قطور و پر اسرار آفرينش است .
كتاب زندگيساز و سعادت آفرينى است كه در واژه واژه ، آيه آيه ، سوره سوره ، و كران تا كران آن ، از سويى تمامى انديشه ها، خردها، بينشها، دانشها، فرزانگيها، درايتها، دورانديشيها، آينده نگريها، آگاهيها، ژرف انديشيها، هدفداريها، توحيدگراييها، اخلاصها، عشقها، حقجوييها، حق پرستيها، پرواپيشگيها، احساس مسئوليّتها، پاكيها، امانتها، صفاها، درستيها، راستيها، كرامتها، محبّتها، آزادگيها، آزادمنشيها، سرافرازيها، عدالتها، آزاد انديشيها، بشردوستيها، برابريها، فداكاريها، گذشتها، مردم خواهيها، ايثارها، روشنگريها، رخشندگيها، نورافشانيها، شعورها، شعارها، خروشها، قيامها، اصلاح طلبيها، زيبندگيها، برازندگيها، آراستگيها، زيباييها، طراوتها، حماسه ها، شگفتيها، شگرفيها، عزّتها، همّتها، والاييها، دليريها، شجاعتها، پارساييها، شهامتها، مجاهدتها، بلندنظريها، ... و ديگر ارزشهاى والاى انسانى و اخلاقى يكسره موج مى زند و از دگرسو در جاى جاى آن ، خروش مقدّس و دادگرى برضد بدانديشيها، كج فهميها، كوردليها، كودنيها، كوته بينيها، كوته نظريها، خودپرستيها، خودخواهيها، نفس پرستيها، دنياطلبيها، شرارتها، شقاوتها، عوام فريبيها، شگردها، شيّاديها، رياكاريها، حماقتها، ناآگاهيها، ساده انديشيها، فرصت جوييها، وقاحتها، بى شرميها، سوءاستفاده ها، پليديها، دنباله رويها، تملّقها، چاپلوسيها، ذلّتها، رذالتها، ذليل پروريها، بلاهتها، تعصّبها، كينه توزيها، قساوتها، زورگوييها، استبدادگريها، سنگدليها، بيرحميها، بازيگريها، دين فروشيها، خيانتها، جنايتها، سفّاكيها، مقام پرستيها، دستكارى در مغزها، بازى با واژه ها و مفاهيم مقدّس ، ... و به يك كلام فريت عريان و نيمه عريان و زور آشكار و نهان ، از آن طنين انداز است .
--------------------------------------------------------------------
خصائص الحسینیه ازشیخ جعفر شوشتری (ترجمه برادرکرمی)
----------------------http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif

خادم حسین ع
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۰۴:۲۰
علی یك دسته گل از یاس آورد
زطوبی شاخه ی احساس آورد
میان باغی از گل های زهرا
خوشا ام البنین عباس آورد

دریچه عشق و عاشقی باز شود
دلها همه آماده پرواز شود
بانوی محرم الحرام تو حسین
ایام عزا و غصه آغازشود

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۰۴
http://www.rasekhoon.net/_WebSiteData/PhotoGallery/Photos/4c404d79-c181-4881-b503-6282ff2f955a.jpg



روز دوم محرم:ورود به سرزمین کرب وبلا


بدان كه در روز ورود آن حضرت به كربلا خلاف است واصح اقوال آن است كه ورود آن جناب به كربلا در روز دوم محرم الحرام سال شصت و يكم هجرت بوده و چون به آن زمين رسيد پرسيد كه اين زمين چه نام دارد؟ عرض كردند: كربلا مى نامندش ، چون حضرت نام كربلا شنيد گفت : اَللّهُمَ اِنّى اَعُوذُبِكَ مِنَ الْكَربِ وَ الْبَلاء ِ!
پس فرمود كه اين موضع كَربْ و بَلا و محل محنت و عنا است ، فرود آئيد كه اينجا منزل و محل خِيام ما است ، و اين زمين جاى ريختن خون ما است . و در اين مكان واقع خواهد شد قبرهاى ما، خبر داد جدّم رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم به اينها. پس درآنجا فرود آمدند.
و حرّ نيز با اصحابش در طرف ديگر نزول كردند و چون روز ديگر شد عمر بن سعد (ملعون ) با چهار هزار مرد سوار به كربلا رسيد و در برابر لشكر آن امام مظلوم فرود آمدند.
ابو الفرج نقل كرده پيش از آنكه ابن زياد عمر سعد را به كربلا روانه كند او را ايالت رى داده و والى رى نموده بود چون خبر به ابن زياد رسيد كه امام حسين عليه السّلام به عراق تشريف آورده پيكى به جانب عمر بن سعد فرستاد كه اوّلاً برو به جنگ حسين و او را بكش و از پس آن به جانب رى سفر كن . عمر سعد به نزد ابن زياد آمده گفت : اى امير! از اين مطلب عفونما. گفت : ترا معفوّ مى دارم و ايالت رى از تو باز مى گيرم عمر سعد مردّد شد ما بين جنگ با امام حسين عليه السّلام و دست برداشتن از ملك رى لاجرم گفت : مرا يك شب مهلت ده تا در كار خويش تامّلى كنم پس ‍ شب را مهلت گرفته ودر امر خود فكر نمود، آخر الا مر شقاوت بر او غالب گشته جنگ سيّد الشهداء عليه السّلام را به تمنّاى ملك رى اختيار كرد، روزى ديگر به نزد ابن زياد رفت وقتل امام عليه السّلام را بر عهده گرفت ، پس ابن زياد بالشكر عظيم او را به جنگ حضرت امام حسين عليه السّلام روانه كرد.(1)
سبط ابن الجوزى نيز قريب به همين مضمون را نقل كرده ، پس از آن محمّد بن سيرين نقل كرده كه مى گفت : معجزه اى از اميرالمؤمنين عليه السّلام در اين باب ظاهر شد؛ چه آن حضرت گاهى كه عمر سعد را در ايّام جوانيش ملاقات مى كرد به او فرموده بود: واى بر تو يابن سعد! چگونه خواهى بود در روزى كه مُردّد شوى ما بين جنّت و نار و تو اختيار جهنّم كنى .(2)
بالجمله ؛ چون عمرسعد وارد كربلا شد عُروة بن قيس اَحمسى را طلبيد و خواست كه او را به رسالت به خدمت حضرت بفرستد واز آن جناب بپرسد كه براى چه به اين جا آمده اى و چه اراده دارى ؟ چون عُروه از كسانى بود كه نامه براى آن حضرت نوشته بود حيا مى كرد كه به سوى آن حضرت برود و چنين سخن گويد، گفت : مرامعفوّدار واين رسالت را به ديگرى واگذار، پس ابن سعد به هر يك از رؤ ساى لشكر كه مى گفت به اين علّت ابا مى كردند؛ زيرا كه اكثر آنها از كسانى بودند كه نامه براى آن جناب نوشته بودند وحضرت را به عراق طلبيده بودند پس كثيربن عبداللّه كه ملعونى شجاع و بى باك و بى حيائى فتّاك بود برخاست وگفت كه من براى اين رسالت حاضرم واگر خواهى ناگهانى اورا به قتل در آورم ، عمر سعد گفت : اين را نمى خواهم وليكن برو به نزد او وبپرس كه براى چه به اين ديار آمده ؟پس آن لعين متوجّه لشكرگاه آن حضرت شد. اَبُوثُمامه صائدى را چون نظر برآن پليد افتاد به حضرت عرض كرد كه اين مرد كه به سوى شما مى آيد بدترين اهل زمين و خونريزترين مردم است اين بگفت و به سوى (كثير) شتافت و گفت : اگربه نزد حسين عليه السّلام خواهى شد شمشير خود را بگذار وطريق خدمت حضرت راپيش دار. گفت : لاوَاللّه ! هرگز شمشير خويش را فرو نگذارم ، همانا من رسولم اگر گوش فرا داريد ابلاغ رسالت كنم و اگر نه طريق مراجعت گيرم . اَبُوثُمامه گفت : پس قبضه شمشير ترا نگه مى دارم تاآنكه رسالت خود را بيان كنى و برگردى . گفت : به خدا قسم نخواهم گذاشت كه دست بر شمشير گذارى . گفت : به من بگو آنچه دارى تا به حضرت عرض كنم ومن نمى گذرم كه چون تو مرد فاجر وفتّاكى با اين حال به خدمت آن سرور روى ، پس لختى با هم بد گفتند وآن خبيث به سوى عمر سعد بر گشت وحكايت حال را نقل كرد، عُمر، قُرّة بن قيس حَنْظَلى را براى رسالت روانه كرد. چون قُرّة نزديك شد حضرت با اصحاب خود فرمود كه اين مرد رامى شناسيد؟ حبيب بن مظاهر عرض كرد: بلى مردى است از قبيله حَنْظَله و با ما خويش است ومردى است موسوم به حُسن راءى من گمان نمى كردم كه او داخل لشكر عمر سعد شود! پس آن مرد آمد به خدمت آن حضرت وسلام كرد وتبليغ رسالت خود نمود، حضرت در جواب فرمود كه آمدن من بدين جا براى آن است كه اهل ديار شما نامه هاى بسيار به من نوشتند وبه مبالغه بسيار مرا طلبيدند، پس اگر از آمدن من كراهت داريد برمى گردم ومى روم پس حبيب رو كرد به قُرّه وگفت : واى بر تو! اى قرّة ، از اين امام به حق رومى گردانى و به سوى ظالمان مى روى ؟ بيا يارى كن اين امام را كه به بركت پدران او هدايت يافته اى ، آن بى سعادت گفت : پيام ابن سعد را ببرم وبعد از آن باخود فكر مى كنم تا ببينم چه صلاح است . پس برگشت به سوى پسر سعد وجواب امام را نقل كرد، عمر گفت : اميدوارم كه خدا مرا از محاربه و مقاتله با او نجات دهد. پس نامه اى به ابن زياد نوشت وحقيقت حال را در آن درج كرده براى ابن زياد فرستاد .(3)

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۰۵
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif

حسّان بن فائد عَبَسى گفته كه من در نزد پسر زياد حاضر بودم كه اين نامه بدو رسيد چون نامه را باز كرد وخواند گفت :
شعر : اَلاَّْنَ اِذْ عُلِقَتْ مَخاِلبُنا بِه
يَرجُوالنَّجاةَ وَلاتَ حِيْنَ مَناصٍيعنى الحال كه چنگالهاى ما بر حسين بند شده در صدد نجات خود بر آمده و حال آنكه مَلْجاء و مَناصى از براى رهائى او نيست . پس در جواب عمر نوشت كه نامه تو رسيد به مضمون آن رسيدم ،پس الحال بر حسين عرض كن كه او و جميع اصحابش براى يزيد بيعت كنند تا من هم ببينم راءى خود را در باب او بر چه قرار خواهد گرفت و السّلام (4)
پس چون جواب نامه به عمر رسيد آنچه عبيداللّه نوشته بود به حضرت عرض نكرد ؛ زيرا كه مى دانست آن حضرت به بيعت يزيد راضى نخواهد شد. ابن زياد پس از اين نامه ، نامه ديگرى نوشت براى عمر سعد كه يابن سعد حايل شوميان حسين و اصحاب او و ميان آب فرات و كار را بر ايشان تنگ كن و مگذار كه يك قطره آب بچشند چنانكه حائل شدند ميان عثمان بن (5) عّفان تقىّ زكىّ و آب در روزى كه او را محصور كردند.
پس چون اين نامه به پسر سعد رسيد همان وقت عمر بن حجّاج را با پانصد سوار بر شريعه موكّل گردانيد و آن حضرت را از آب منع كردند، و اين واقعه سه روز قبل از شهادت آن حضرت واقع شد و از آن روزى كه عمر سعد به كربلا رسيد پيوسته ابن زياد لشكر براى او روانه مى كرد، تا آنكه به روايت سيّد تا ششم محّرم بيست هزار نزد آن ملعون جمع شد.( 6)
و موافق بعضى از روايات پيوسته لشكر آمد تا به تدريج سى هزار سوار نزد عمر جمع شد،و ابن زياد براى پسر سعد نوشت كه عذرى از براى تو نگذاشتم در باب لشكر بايد مردانه باشى و آنچه واقع مى شود درهر صبح و شام مرا خبر دهى .
پس چون حضرت آمدن لشكر را براى مقاتله با او ديد به سوى ابن سعد پيامى فرستاد كه من با تو مطلبى دارم و مى خواهم ترا ببينم پس شبانگاه يكديگر را ملاقات نموده و گفتگوى بسيار با هم نمودند پس عمر به سوى لشكر خويش برگشت و نامه به عبيداللّه بن زياد نوشت كه اى امير خداوند آتش برافروخته نزاع ما را با حسين خاموش كرد و امر امّت را اصلاح فرمود، اينك حسين عليه السّلام با من عهد كرده كه بر گردد به سوى مكانى كه آمده يا برود در يكى از سرحدّات منزل كند و حكم او مثل يكى از ساير مسلمانان باشد در خير و شرّ يا آنكه برود در نزد امير يزيد دست خود را در دست او نهد تا او هر چه خواهد بكند. و البته در اين مطلب رضايت تو و صلاحيّت امّت است .
مؤ لف گويد: اهل سِيَر و تواريخ از عُقْبَهِ بن سِمْعان غلام رباب زوجه امام حسين عليه السّلام نقل كرده اند كه گفت : من با امام حسين عليه السّلام بودم از مدينه تا مكّه و از مكّه تا عراق و از او مفارقت نكردم تا وقتى كه به درجه شهادت رسيد، و هر فرمايشى كه در هر جا فرمود اگر چه يك كلمه باشد خواه در مدينه يا در مكه يا در راه عراق يا روز شهادتش تمام را حاضر بودم و شنيدم اين كلمه را كه مردم مى گويند آن حضرت فرمود دست خود را در دست يزيد بن معاويه گذارد، نفرمود.
فقير گويد: پس ظاهر آن است كه اين كلمه را عمر سعد از پيش خود در نامه درج كرده تا شايد اصلاح شود و كار به مقاتله نرسد؛ چه آنكه عمر سعد از ابتداء جنگ با آن حضرت را كراهت داشت و مايل نبود.
و بالجمله : چون نامه به عبيداللّه رسيد و خواند گفت : اين نامه شخصى ناصح مهربانى است با قوم خود و بايد قبول كرد. شِمر ملعون برخاست و گفت : اى امير! آيا اين مطلب را از حسين قبول مى كنى ؟ به خدا سوگند كه اگر او خود را به دست تو ندهد و در پى كار خود رود، امر او قوّت خواهد گرفت و ترا ضعف فرو خواهد گرفت اگر خلاف كند دفع او را ديگر نتوانى كرد، لكن الحال به چنگ تو گرفتار است و آنچه رَاءيت در باب او قرار گيرد از پيش مى رود. پس امر كن كه در مقام اطاعت و حكم تو بر آيد، پس آنچه خواهى از عقوبت يا عفو در حقّ او و اصحابش به عمل آور. ابن زياد حرف او را پسنديد و گفت : نامه اى مى نويسم در اين باب به عمر بن سعد و با تو آن را روانه مى كنم و بايد ابن سعد آن را بر حسين و اصحابش عرض نمايد اگر قبول اطاعت من نمود، ايشان را سالماً به نزد من بفرستد و اگر نه با ايشان كارزار كند و اگر پسر سعد از كارزار با حسين اِبا نمايد تو امير لشكر مى باش و گردن عمر را بزن و سرش را براى و سرش را براى من روانه كن .

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۱۱
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif

پس نامه اى نوشت به اين مضمون :

اى پسر سعد! من ترا نفرستادم كه با حسين رفق و مدارا كنى و در جنگ او مسامحه و مماطله نمائى و نگفتم سلامت و بقاى او را متمنّى و مترجّى باشى و نخواستم گناه او را عذر خواه گردى و از براى او به نزد من شفاعت كنى ، نگران باش اگر حسين و اصحاب او در مقام اطاعت و انقياد حكم من مى باشند پس ايشان را به سلامت براى من روانه نما ؛ و اگر اباء و امتناع نمايند با لشكر خود ايشان را احاطه كن و با ايشان مقاتلت نما تا كشته شوند و آنها را مُثلْه كن ، همانا ايشان مستحق اين امر مى باشند و چون حسين كشته شد سينه و پشت او را پايمال ستوران كن ؛ چه او سركش و ستمكار است و من دانسته ام كه سُم ستوران مردگان را زيان نكند چون بر زبان رفته است كه اگر او را كشم اسب بر كشته او برانم اين حكم بايد انفاذ شود. پس اگر به تمام آنچه امرت كنم اقدام نمودى جزاى شنونده و پذيرنده به تو مى دهم و اگر نه از عطا محرومى و از امارات لشكر معزول و شِمر بر آنها امير است و منصوب والسلام . آن نامه را به شمر داد و به كربلا روانه نمود.( 7)

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۱۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif


پی نوشت:


1- (مقاتل الطالبيين ) ابوالفرج اصفهانى ص 112.
2- (تذكرة الخواص ) سبط ابن جوزى ص 223.
3-(ارشاد)شيخ مفيد 2/84 و 86
4-(ارشاد) شيخ مفيد 2/86.
5- مكشوف باد كه عثمان بن عفّان را مصريان در مدينه محاصره كردند و منع آب از وى نمودند خبر به اميرالمؤ منين عليه السّلام كه رسيد آن جناب متغيّر شدند و از براى او آب فرستادند و شرح قضيّه او در تواريخ مسطور است .
دست آويز ديرينه خود قرار دادند و به مردم اظهار داشتند كه عثمان كشته شده با حال تشنگى بايد تلافى نمود و به گمان مردم دادند كه شورش مردم بر عثمان به صوابديد حضرت امير عليه السّلام بوده ، در اين باب فتنه و بغى و نواصب خونريزيها از مسلمانان كردند تا وقعه كربلا سيد، اول حكم كه ابن زياد نمود منع آب از عترت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله شد و از زمانى كه حكم منع آب شد عمر بن سعد در صدد اجراى اين حكم بر آمد و به همراهان و لشكر خود سپردكه نگذاريد اصحاب امام حسين از شريعه فرات آب بردارند اگرچه فرات طويل و عريض بود لكن اصحاب حضرت درمحاصره بودند و مكرّر ابن زياد در منع آب تاءكيد كرد عمر بن سعد، عمرو بن حجّاج زبيدى را با پانصد سوار ماءمور كرد كه مواظب شرايع فرات باشند و تشنگى سخت شد در اصحاب حضرت .
قب ) نقل شده كه سه شبانه روز ممنوع بودند، گاهى چشمه حفر كردند و آن جماعت بى حيا پر كردند، گاهى چاه كندند براى استعمال آب غير شرب و گاهى شبانگاه حضرت ابوالفضل عليه السّلام تشريف برد و آبى آورد. و در روايت (امالى ) از حضرت سجّاد عليه السّلام مروى است كه در على اكبر عليه السّلام با پنچاه نفر رفت در شريعه و آب آورد و حضرت سيدالشّهداء عليه السّلام به اصحاب فرمود: برخيزيد و از اين آب بياشاميد و اين آخر توشه شما است از دنيا و وضو بگيريد و غسل كنيد و جامه هاى خود را بشوئيد تا كفن باشد براى شما و از صبح عاشورا ديگر م رسول خدا صلى اللّه عليه و آله برسد و معلوم است كه هواى گرمسير در يك ساعت تشنگى چه اندازه كار سخت مى شود و قدر معلوم از تواريخ و اخبار آن است كه كشته شدند ذريّه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله با لب تشنه پس چقدر شايسته باشد كه دوستان آن حضرت در وقت آشاميدن آب يادى از تشنگى آن سيّد مظلومان نمايند.
و از (مصباح كفعمى ) منقول است كه هنگامى كه جناب سكينه در مقتل پدر بزرگوار خود آمد جسد آن حضرت را در آغوش گرفت و از كثرت گريستن مدهوش شد و اين شعر را از پدر بزرگوار در عالم اغماء شنيد:
شيعَتي ما اِنْ شَرِبْتُمْ رَىَّ عَذْبٍ فَاذْكُرُوني
اَوْسَمِعْتُمْ بِغَريبٍ اَوْ شَهيدٍ فَانْدُبوني مصباح كفعمى ص 967
و ظاهر اين است بقيّه اشعارى كه به اين رديف اهل مراثى مى خوانند از ملحقات شعرا باشد نه از خود حضرت و نيكو ارداف نموده اند.
در کامل بهائى است كه ابن زياد به مسجد جامع رفت و گفت منادى ندا كرد كه مردان جمله با سلاح شهر بيرون بروند از براى جنگ با امام حسين و هر مردى كه در شهر باشد او را بكشند و هم نوشته كه در كوفه و حوالى آن هيچ مردى نمانده بود الاّ كه ابن زياد طوعا و كرها رانده بود و غيره كار حسين و اصحابش را تمام كند و گفته كه راويان احوال ايشان حُمَيْد بن مسلم كِندى كه در لشكر ملاعين بود و زينب خواهر امام حسين عليه السّلام و علىّ زين العابدين عليه السّلام اند و حُمَيْد از جمله نيك مردان بود لكن او را به اكراه و اجبار آنجا حاضر كرده بودند. (كامل بهائى ) 2/279.(شيخ عبّاس قمى رحمه اللّه ).
6-(سوگنامه كربلا) ترجمه لهوف سيّد ابن طاوس ص 157.
7- (ارشاد) شيخ مفيد 2/88 و 89.
منبع: بنیاد دعبل خزاعی

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/58760152365498613571.gif

منتظر یوسف زهرا
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۲۰
http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTU9qUuuJfnqRQJ8Z1RxO147amlPhjrH XpuWHp8b9byFkdE2iNP

امام زمان(عج)-مناجات محرمی



ای داغدار اصلیِ این روضه ها بیا
صاحب عزای ماتم كرب و بلا بیا
تنها امید خلق جهان! یابن فاطمه
ای منتهای آرزوی اولیا بیا
بالا گرفته ایم برایت دو دست را
ای مرد مستجابِ قنوت دعا بیا
فهمیده ایم با همه دنیا غریبه ایم
دیگر به جان مادرت ای آشنا بیا
از هیچ كس به جز تو نداریم انتظار
بر دست های توست فقط چشم ما بیا
هفته به هفته می گذرد با خیال تو
پس لا اقل به حرمت خونِ خدا بیا
بیش از هزار سال تو خون گریه كرده ای
ای خون جگر ز غربت زینب بیا بیا
عرضِ ارادتِ كمِ ما را قبول كن
امسال هم محرم ما را قبول كن




محمود ژولیده (http://hosenih.mihanblog.com/post/6247)

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۲۳
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif


ای تشنگان كوثر ولایت! بیایید ... من سرچشمه را یافته ام . وا اسفا! باطن قبله را رها كرده اید و بر گرد دیوارهایی سنگی می چرخید ؟ بیایید ... باطن قبله اینجاست . به خدا ، اگر نبود كه خداوند خود اینچنین خواسته ، می دیدی كعبه را كه به طواف امام آمده است و حجرالاسود را می دیدی كه با او بیعت می كند . مگر نه اینكه انسان كامل ، غایت تكامل عالم است ؟ ... ای امت آخر ! بر شما چه رفته است ؟ مگر تا كجا می توان درمحاق غفلت و كوری فرو شد كه خورشید را نشناخت ؟ معاویه مرده است و یزید بر خلافت خویش از مردم بیعت می گیرد . آیا می توان دست بیعت به یزید داد و آنگاه باز هم به جانب قبله نماز گزارد ؟ یزید كه قبله نمی شناسد ، یزید كه نماز نمی گزارد. چه رفته است شما را ای امت آخر ؟... مكه ، مدینه ، بصره ... دمشق . آیا در این دیار خاموشان زنده ای باقی نمانده است كه سحر شیطان او را از خویشتن نربوده باشد؟ آیا كسی هست كه روح خویش را به شیطان نفروخته باشد؟ وامحمدا! چرا هیچ دستی و عَلَمی ازهیچ جا به یاری حق بلند نمی شود؟ آیا همه دست ها را بریده اند؟ زبان ها را نیز؟‌پس چرا هیچ فریادی به دادخواهی برنخاسته است ؟ حضرت امام حسین از روز جمعه سوم شعبان كه قافله عشق به مكه رسیده است تا هشتم ذی الحجه كه مكه را ترك خواهد كرد ، چهارماه و چند روز در این شهر توقف داشته است ...چهار ماه و چند روز. نه ،واقعه آن همه شتاب زده روی نداده است كه كسی فرصت اندیشیدن در آن را نیافته باشد ... و اب این همه ، ازهیچ شهری جز كوفه ندایی برنخاست . ما كوفیان را بی وفامی دانیم ، مظهر بی وفایی ، و این حق است؛ اما آیا نباید پرسید كه از كوفه گذشته ، چرا ازمكه و مدینه و بصره و دمشق نیز دستی به یاری حق از آستین بیرون نیامد جز آن هفتادو چند تن كه شنیده اید و شنیده ایم ؟ اگر نیك بیندیشیم ، شاید انصاف این باشد كه بگوییم باز هم كوفیان ! كه در آن سرزمین اموات ، جز ازكوفه جنبشی برنخاست ؛ بازهم كوفیان ! فصل انجماد رسیده و قلب ها نیز یخ زده بود .حیات قلب در گریه است و آن « قتیل العَرَبات » كشته شد تا ما بگرییم و ... خورشید عشق را به دیار مرده قلب هایمان دعوت كنیم و برف ها آب شوند و فصل انجماد سپری شود . مدینه، سرزمین انصار مقصد هجرت رسول اكرم، رضا به هجرت فرزند و رسول خدا داد و خاموش ماند. آیا راست است كه چون مركز خلافت از مدینه به كوفه انتقال یافت ، مدینه الرسول آسوده از دغدغه خاطر ، تن به تن آسایی و عافیت طلبی سپرد ؟ و اگر حق جز این است ، چرا آنگاه كه حسین مدینه را به قصد مكه ترك گفت ، واكنشی آنچنان كه شایسته است از مردم دیده نشد؟... مكه نیز خود را به تغافل سپرد و كناره گرفت و منتظر ماند تا كار به پایان رسد . در بصره نیز جز دو قبیله ازقبایل پنجگانه شهر ، امام را پاسخی شایسته نگفتند و آن دو قبیله نیز تا خود را به صحرای كربلا برسانند ، كار از كار گذشته بود . اما دمشق ، از آغاز ، قلمرو معاویه بن ابی سفیان و والیانی از زمره او بود و آنان درطول این سالها با دغل بازی كار را بدانجا كشیده بودند كه عداوت مردم شام با علی بن ابی طالب صبغه ای دینی یافته بود... و بالاخره كوفه ـ چه آهنگ ناخوشایندی دارد این نام ، و چه بار سنگینی از رنج با خود می آورد ! باری به سنگینی همه رنج هایی كه علی (ع) ازكوفیان كشید ... بگذار رنج های زهرا و حسن و حسین را نیز بر آن بیفزاییم ؛ باری به سنگینی همه رنجی كه دراین آیه مباركه نهفته است : لقد خلقنا الانسان فی كبد . آه چه رنجی !

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۲۴
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif
در كتاب « پس از پنجاه سال » درباره كوفه و كوفیان آمده است :
چون معاویه از ابن كوا پرسید مردم شهرهای اسلامی چگونه خلق و خویی دارند ، وی درباره مردم كوفه گفت : « آنان با هم در كاری متفق می شوند ، سپس دسته دسته خود را از آن بیرون می كشند .» از سال سی و ششم هجری تاسال هفتاد و پنجم كه عبدالملك بن مروان ، حجاج را بر این شهر ولایت داد و او با سیاست خشن و بلكه وحشتناك خود نفسها را در سینه صاحبان آن خفه كرد ، سالهای اندكی را می توان دید كه كوفه از آشوب و درگیری و دسته بندی بركنار بوده است .به خاطر همین تلون مزاج وتغییر حال آنی است كه معاویه به یزید سفارش كرد اگر عراقیان هر روز عزل عاملی را از تو بخواهند بپذیر ، زیرا برداشتن یك حاكم ، آسان تر از روبه رو شدن با صدهزار شمشیر است و گویا پایان كار این مردم را به روشنی تمام می دید كه وقتی درباره حسین(ع) به او وصیت می كرد، گفت : « امیدوارم آنان كه پدر تو را كشتند و برادر او را خوار ساختند گزند وی را از تو بازدارند.» می توان گفت : بیشتر مردم كوفه كه علی را در جنگ بصره یاری كردند، سپس در نبرد صفین در كنار او ایستادند برای آن بود كه می خواستند مركز خلافت اسلامی از حجاز به عراق منتقل شود تا با بدست آوردن این امتیاز بتوانند ضرب شستی به شام نشان دهند . رقابت شامی و عراقی تازگی نداشت ... همین كه معاویه مرد، كوفه دانست كه فرصتی مناسب برای اقدامی تازه بدست آمده است. بدون شك دراین هنگام گروهی نه چندان اندك از مسلمانان پاكدل در این شهر زندگی می كردند كه از دگرگون شدن سنت پیامبر به ستوه آمده بودند و در دل رنج می بردند و می خواستند امامی عادل برخیزد و بدعتهای چندین ساله را بزداید، اما اكثریت قوی اگر هم چنین ادعایی داشتند سرپوشی بود برای انتقام از شكستهای گذشته و از جمله شكست در نبرد صفین ، و كینه كشی یمانی از مضری ...
در همین روزها كه دمشق نگران بیعت نكردگان حجاز بود ، در كوفه حوادثی می گذشت كه از طوفانی سهمگین خبر می داد . شیعیان علی كه در مدت بیست سال حكومت معاویه صدها تن كشته داده بودند و همین تعداد و یا بیشتر از آنان درزندان بسر می برد ، همین كه ازمرگ معاویه آگاه شدند ، نفسی براحتی كشیدند . ماجراجویانی هم كه ناجوانمردانه علی(ع) را كشتند و گرد پسرش را خالی كردند تا دست معاویه در آنچه می خواهد باز باشد ـ و به حكم من اعان ظالما سلطه الله علیه همین كه معاویه به حكومت رسید و خود را از آنان بی نیاز دید به آنها اعتنای درستی نكرد ؛ از فرصت استفاده كردند و در پی انتقام برآمدند ، تا كینه ای كه از پدر در دل دارند ، ازپسر بگیرند . دسته بندیها شروع شد . شیعیان علی در خانه سلیمان بن صرد خزاعی گرد هم آمدند ، سخنرانی ها آغاز شد. میزبان كه سرد و گرم روزگار را چشیده و بارها رنگ پذیری همشهریان خود را دیده بود گفت : « مردم ! اگر مرد كار نیستید و بر جان خود می ترسید ، بیهوده این مرد را مفریبید !» از گوشه و كنار فریادها بلند شد كه : « ابداً‌ ابداً ما ازجان خود گذشتیم ، با خون خود پیمان بستیم كه یزید را سرنگون خواهیم كرد و حسین را به خلافت خواهیم رساند !» سرانجام نامه نوشتند : « سپاس خدا را كه دشمن ستمكار ترا در هم شكست . دشمنی كه نیكان امت محمد را كشت و بدان مردم را برسركار آورد . بیت المال مسلمانان را میان توانگران و گردنكشان قسمت كرد. اكنون هیچ مانعی در راه زمامداری تو نیست . حاكم این شهر ( نعمان بن بشیر) در كاخ حكومتی بسر می برد. ما نه با او انجمن می كنیم و نه در نماز او حاضر می شویم .» تنها این نامه نبود كه چندین تن ازشیعیان پاك دل و یك رنگ حسین برای او فرستادند. شمار نامه ها را صدها و بلكه هزارها گفته اند . اما در همان روزها كه پیكی از پس پیكی ازكوفه به مكه می رفت و چنانكه نوشته اند گاه یك پیك چند نامه با خود همراه داشت ، نامه برانی هم میان كوفه و دمشق در رفت و آمد بودند و نامه هایی با خود همراه داشتند كه در آن به یزید چنین نوشته شده بود « اگر كوفه را می خواهی باید حاكمی توانا و با كفایت برای این شهر بفرستی چه نعمان بن بشیر مردی ناتوان است، یا خود را به ناتوانی زده است .» متأسفانه تاریخ متن همه آن نامه ها را كه به مكه و دمشق فرستاده شده و نیز نام امضاكنندگان آن را ، برای ما ضبط نكرده است . اگر چنین اسنادی را در دست داشتیم یا اگر آن نامه ها تا امروز مانده بود ، مطمئناً می دیدیم كه گروهی بسیار به خاطر محافظه كاری و ترس از روز مبادا زیر هر دو دسته از نامه ها را امضا كرده اند .شمار نامه ها تا آنجا كه افزایش یافت كه امام از پاسخ ناگزیر شد . امام حسین(ع) بر همان پیمانی عمل كرد كه خداوند از انبیا و اوصیای ایشان و علما در امر به معروف و نهی از منكر ستانده است. آری ، حضور یاران حق حجت را تمام می كند ... اما آیا امام مردم كوفه را نمی شناخته است ؟ آیا او فراموش كرده بود كه پدرش از مردم كوفه چه كشیده است ؟
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۲۵
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif
آن كدام رنج طاقت فرسایی است كه چاه ها را رازدار ناله های علی(ع) كرده است ؟ هیچ دیده ای كه نخل ها بگریند ؟ ... هرگز غروب هنگام در نخلستان های كوفه بوده ای ؟ گویی هنوز صدای بغض آلود امام علی(ع) از فاصله قرن ها تاریخ به گوش می رسد كه با مردم كوفه می گوید : « یا اشباه الرجال و لا رجال ... ـ ای نامردمان مردم نما ، ای آنان كه همچون اطفال در عالم رویاهای خویش غرقه اید و عقلتان همچون نوعروسان تازه به حجله رفته است ! دوست داشتم كه شما را هرگز نمی دیدم و نمی شناختم كه مرا از آن جز ندامت و اندوه نصیبی نرسیده است . خداوند مرگتان دهد كه قلبم را سخت چركین كرده اید و سینه ام را از ‎غیظ آكنده اید ... چون در ایام تابستان شما را به جنگ فراخواندم ، گفتید اكنون در بحبوحه خرماپزان است ، بگذار تا گرما كمی پایین افتد ! و چون در زمستان شما را گسیل داشتم ، گفتید اكنون چله زمستان است ، بگذار تا سوز و سرما فرو نشیند ! و این بهانه ها همه تنها برای فرار از سرما و گرماست . شما كه از سرما و گرما اینچنین می گریزید ، از شمشیر دشمن چگونه خواهید گریخت ؟...» مگر امام فراموش كرده بود كه كوفیان با برادرش امام حسن مجتبی چه كردند ؟ از یك سو گرداگرد او را گرفتند و از دیگر سو برای معاویه نامه نوشتند كه اگر می خواهی ، حسن را دست بسته نزد تو می فرستیم ! آری ، امام كوفیان را می شناخت ، اما امام ، در ادای آن عهد ازلی . هرگز مأذون نیست كه حجت ظاهر را رها كند. چگونه می توان همه آن هزاران نامه را نادیده انگاشت و حكم بر تأویل كرد ؟ و از آن گذشته ، اگر امام به دعوت كوفیان اعتماد نكند چه كند؟ آیا می توان با یزید دست بیعت داد و باز هم به جانب قبله نماز گزارد ؟ مفهوم صلح با یزید چه می توانست باشد ؟ معاویه بن ابی سفیان خلافت را با حكم شورای حكمیت غصب كرده بود . اما یزید چه؟ با این بدعت تازه كه خلافت را به سلطنت موروثی تبدیل می كرد چه باید كرد ؟ آیا امام خود را به یمن برساند و آنجا ، ایمن از شر یزید ، دل به حیات دنیا خوش دارد و امت محمد را به بنی امیه واگذارد ؟ چاره چیست ؟ معاویه بن ابی سفیان یزید را توصیه كرده است كه امام حسین(ع) را به خودش وانگذارد . یا باید با یزید بیعت كرد و بر این بدعت تازه در حاكمیت اسلام مهر تأیید نهاد و تاریخ آینده را سراسر به بی راهه ای ظلمانی و بی سرانجام كشاند، و یا از بیعت با یزید سرباز زد ؛ ودراین صورت ،آیا باید رمه را به گرگی كه خود را به چهره شبانان آراسته است واگذاشت و گریخت ؟
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۲۵
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif

خون حسین واصحابش كهكشانی است كه بر آسمان دنیا راه قبله را می نمایاند .بگذار اصحاب دنیا ندانند . كِرم لجن زار چگونه بداند كه بیرون از دنیایی كه او تن می پرورد ، چیست؟ زمین و آسمان او همان است ، و اگر او را از آن لجن زار بیرون كشند ، می میرد.امت محمد را آن روز جز حسین ملجاً و پناهی نبود. چه خود بدانند و چه ندانند ، چه شكر نعمت بگزارند و چه نگزارند . واقعه عاشورا دروازه ای از نور است كه آنان را از ظلم آباد یزیدیان به نورآباد عشق رهنمون می شود... اگر نبود خون حسین ، خورشید سرد می شد و دیگر در آفاق جاودانه شب نشانی از نور باقی نمی ماند... حسین چشمه خورشید است .
شمار نامه ها تا آنجا افزایش یافت كه حجت ظاهر تمام شد و امام را ناگزیر داشت كه پاسخ دهد :« سخن شما این بود كه ما را پیشوایی نیست و مرا انتظار می كشید كه به سوی شما بیایم ، شاید كه خداوند بدین سبب شما را بر حق و هدایت گرد آورد. اكنون برادر و عموزاده ام را كه سخت مورد وثوق من است به سوی شما گسیل می دارم ، تا مرا از صدق آنچه درنامه های شماست بیاگاهاند و اگر اینچنین شد ، زود است كه به جانب شما شتاب كنم . به جان خود سوگند می خورم كه امام آن كسی است كه در میان مردم بر كتاب خدا حكم كند و مجری عدالت باشد ، حق را بپاید و خود را برآنچه مرضی خداست حفظ كند .» امام این نامه را به « مسلم بن عقیل » سپرد و او را همراه با « قیس بن مسهر صیداوی »روانه كوفه ساخت . آیا باید همه آنچه را كه بر این دو مظلوم رفت باز گوییم؟ مسلم بن عقیل با همه دشواری هایی كه در راه داشت و ذكر آنها به درازا می كشد به كوفه رسید، اما با فاصله چند روز عبیدالله بن زیاد نیز خود را به كوفه رساند. نوشته اند : « مسلم به كوفه درآمد و درخانه مختار بن ابی عبیده ثقفی سكونت كرد . شیعیان دسته دسته به خانه مختارمی آمدند و او نامه حسین را برای آنان می خواند و آنان می گریستند و بیعت می كردند . مورخان شیعه و سنی در شمار بیعت كنندگان به اختلاف سخن گفته اند و بعضی به راه مبالغه رفته اند . رقم بیشتر ، تمام مردم كوفه وكمتر از آن یكصد هزار و هشتاد هزار و كمترین رقم دوازده هزار نفر است ... {مسلم } وقتی استقبال مردم شهر را دید به حسین نوشت : به راستی مردم این شهر گوش به فرمان و در انتظار رسیدن تواند .» این آغاز كار بود و اما پایان آن را شنیده اید ! جاسوسان كه عبید الله را از نهانگاه مسلم خبر دادند ، عبیدالله « هانی بن عروه » را به قصر كشاند و او را واداشت كه مسلم را تسلیم كند .هانی استنكاف كرد و مجروح و خون آلود به زندان افتاد... مسلم دانست كه دیگر درنگ جایز نیست و باید ازنهانگاه بیرون آید و جنگ را آغاز كند . جارچیان شعار « یا منصور اَمِت » دادند. و یاران مسلم ازهر سوی گرد آمدند. مسلم آنها را به دسته هایی چند تقسیم كرد و هر دسته ای را به یكی از بزرگان شیعه سپرد . دسته ای ازاین جمعیت به سوی قصر ابن زیاد هجوم بردند ... « ابی مخنف » از « یونس بن اسحق » و او از «عباس جدلی » روایت كرده است كه گفت: «ما چهار هزار نفر بودیم كه همراه با مسلم بن عقیل برای دفع ابن زیاد به قصر الاماره هجوم بردیم، اما هنوز بدانجا نرسیده بودیم كه سیصد نفر شديم ... مردم با شتاب پراكنده می شدند و مسلم را وا می گذاشتند ، تا آنجاكه زن ها می آمدند و دست پسران یا برادران خویش را می گرفتند و به خانه می بردند و مردان نیز می آمدند و فرزندان خویش را می گفتند كه سر خویش گیرید و بروید كه فردا چون لشكر شام رسد ، در برابر ایشان تاب نخواهیم آورد ... و كار بدینسان گذشت تا هنگام نماز شد . آنگاه كه مسلم نماز مغرب را در مسجد ادا كرد از آن جماعت جز سی تن با او نمانده بودند و آن سی تن نیز بعد از نماز پراكنده شدند تا آنجا كه مسلم چون پای از باب كِنده بیرون نهاد هیچ كس با او نبود .» شاید در این روایت ، عباس جدلی كار را به اغراق كشانده باشد تا از تنهایی و غربت مسلم دركوفه تصویری هرچند دردناك تر بسازد ، چرا كه ما می دانیم از اصحاب كربلایی امام عشق كه در عاشورا با او به شهادت رسیدند ، بودند مردانی چون « حبیب بن مظاهر » و « مسلم بن عوسجه » كه در كوفه نیز مسلم را همراهی می كردند ... اما چه شد كه چون مسلم بن عقیل از مسجد بیرون آمد ، هیچ كس با او نبود؟ خدا می داند . روایات در این باره گویایی ندارند. اما آنچه كه از پاسخ گفتن به این سؤال مهم تر است ، این است كه ما بدانیم چرا مردم كوفه با آن شتاب از گرد مسلم پراكنده شدند . چنان كه نوشته اند ، در آن ساعت كه مردم قصرالاماره را در محاصره گرفتند ، تنها سی تن از قراولان و بیست تن از سران كوفه و خانواده ي ابن زیاد در آنجا بودند . چه شد كه این جمعیت چند هزار نفری نتوانستند كار را یكسره كنند و آن همه درنگ كردند كه ... گاهِ نماز مغرب رسید و آن شد كه شد ؟ برای پاسخ دادن به این سؤال باید مردم كوفه را شناخت . آنچه از بازنگری تاریخ كوفه برمی آید این است كه مردم كوفه همواره در برابر امیران ستمكار ناتوان بوده اند ، اما نرم خویی را همیشه با درشتی پاسخ داده اند :
عاجز و مسكین هر چه ظالم و بدخواه
ظالم و بدخواه هر چه عاجز و مسكین

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۳:۲۸
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif

روحیه ای كه بنیان وجود خوارج در خاك آن پا گرفته است ، بیش ازهمه در مردم كوفه ظهور دارد :‌جهالت ، زودخشمی ، ظاهرگرایی و ظاهر بینی ،‌تذبذب و تردید و هیجان زدگی ، خشوع شرك آمیز در برابر ظلمه و تكبر در برابر مظلوم ، عجولانه و بی تدبیر گام پیش نهادن و تسلیم در برابر ندامت ... آن همه شتاب زده پای درعمل می نهادند كه فرصتی برای تفكر و تدبیر باقی نمی ماند و چه زود كارشان به پشیمانی می كشید ؛ و عجبا كه برای جبران این پشیمانی نیز به راه هایی می افتادند كه بازگشتی نداشت ! عبیدالله بن زیاد چه نیك این مردم را می شناخت . شیوه كار او در این واقعه برای همه تاریخ بسیار عبرت انگیز است . جماعتی از اشراف را كه در اطرافش بودند به میان مردم فرستاد تا آنان را از سپاه موهوم شام بترسانند :
«مگر نمی دانید كه سپاه شام در راه است؟ بترسید از آنكه لشكریان شام بر شما مسلط شوند . آنان را كه می شناسید ؛ دشمنی دیرینه آنان را كه با خود می دانید. وای اگر آنان بر شما تسلط یابند ! خشك و تر را می سوزانند و زنان و دختران شما را در میان خویش قسمت می كنند .» و آتش شایعه چه زود درمیان بیشه زار خشك گسترده می شود ! وقتی مردمی اینچنین اند ، دیگر چه نیازی است كه ابن زیاد دست به اسلحه برد؟ سپاه موهوم شام ! آن هم در آن هنگامه ای كه شام هنوز از اضطراب مرگ معاویه به خود نیامده ، نگرانی حجاز و مصر نیز بر آن افزون گشته است ... و هیچ عاقلی نبود كه بیندیشد : گیریم كه اینچنین سپاهی نیز در راه باشد ، كِی به كوفه خواهد رسید ؟ یك ماه دیگر ، بیست روز دیگر؟
حیله ابن زیاد كارگر افتاد و جمعیت از گرد مسلم پراكنده شدند . مسلم تنها ماند ، اگر چه از اصحاب عاشورایی امام حسین ، بودند مردانی كه آن روز در كوفه می زیستند و هنوز به موكب عشق الحاق نیافته بودند : عبدالله بن شداد ارحبی ، هانی بن هانی سبیعی ، سعید بن عبدالله حنفی ، حبیب بن مظاهر ، مسلم بن عوسجه و ... آنها بعدها نشان دادند كه از آن پایمردی كه تا آخرین لحظه در كنار مسلم بمانند و بجنگند ، برخوردار بوده اند .چه شد كه مسلم آن همه تنها وغریب ماند كه گذارَش به خانه « طوعه » كنیز آزاد شده اشعث بن قیس و زوجه « اسد خضرمی »بیفتد ؟ هر آن سان كه بود ، ابن زیاد از نهانگاه مسلم آگاه شد و « محمد بن اشعث بن قیس » را كه از سرهنگان معتمد او بود همراه با « عبیدالله بن عباس سُلَمی» و هفتاد تن از قبیله قیس فرستاد تا مسلم را بگیرند و بیاورند . مسلم چون صدای پا و شیهه اسبان را شنید ، دانست كه چه روی داده است و خود شمشیر كشیده بیرون آمد تا اهل خانه را از گزند سپاهیان ابن زیاد در امان دارد و چون پای بیرون گذاشت و دید كوفیان را كه از فراز بام ها ، با سنگ و رسته هایی آتش زده از نی بر او حمله ور شده اند ، با خود گفت :‌« آیا این هنگامه برای ریختن خون فرزند عقیل بر پا شده است؟ اگر اینچنین است ، پس ای نفس بیرون شو به سوی مرگی كه از او گریزگاهی نیست ...» مسلم را به بام قصر بردند و گردن زدند و بدنش را به زیر افكندند. هانی بن عروه را نیز ... دست بسته به بازار بردند و به قتل رساندند، در حالی كه می گفت : « الی الله المنقلب والمعاد اللهم الی رحمتك و رضوانك ـ بازگشت به سوی خداست ... معبودا ، اینك به سوی رحمت و رضوان تو بال می گشایم .» بعد از آن به فرمان ابن زیاد ، « عبدالاعلی كلبی » و « عارة بن صلخت ازدی» را نیز كه از یاوران مسلم در قیام كوفه واز شجاعان شهر بودند ، به قتل رساندند . آنگاه جنازه مطهر مسلم و هانی را در كوچه و بازار بر زمین كشاندند و در محله گوسفند فروشان به دار كشیدند ... قیام مسلم در كوفه در روزهشتم ذی الحجه بود ، كه آن را « یوم الترویه ‌» گویند ، و شهادتش در روز عرفه ، چهارشنبه نهم ذی الحجه ... امام اكنون در راه كوفه است و دو تن از فرزندان مسلم بن عقیل ( عبدالله و محمد ) نیز با او همراهند. آه ! نزدیك بود كه فراموش كنم ؛ اگر روایت « اعثم كوفی » درست باشد ، اكنون دختر سیزده ساله مسلم نیز در راحله عشق همسفر دختران امام حسین(ع) است.


مقالات شهید اوینی


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/32864634279708351382.gif

*عرفانی*
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۷:۳۱
http://askquran.ir/gallery/images//5405/9_Untitled-14.png

خدانگهدارت

کعبه محروم شد ز دیدارت
یـابـن زهـرا خدانگهدارت

کربـلا مـی‌روی و یـا کوفه؟
یا به شام اوفتد سر و کارت؟

چه شود ای امام جود و کرم
یک نگاه دگـر کنـی به حرم

ای ز جــام بـلا شــده سـرمست
دست و دل شسته از هرآنچه‌که‌هست

چه شتابان روی به دیدنِِ دوست
جای گل سر گرفته‌ای سر دست

از حریمت برون شدی مولا
عازم حج خـون شدی مولا

هشتِ ذیحجه مردم عالم
همه رو آورند سوی حرم

تو دل شب ز بیت امـن خدا
سر به صحرا نهی قدم به قدم

کعبه تا صبح ناله سر می‌کرد
پســر فاطمــه مــرو برگرد

کعبه با سوز و اشک و ناله و آه
بـر نمـی‌دارد از تـو چشم نگاه

سفر تیر و نیـزه و عطـش است
طفل شش ماهـه را مبـر همراه

از سفیدی حنجرش پیداست
این پسر ذبح سیدالشهداست

نظری کن به غنچه یاست
ثمـر سرخ بـاغ احسـاست

اصغـرت را بگیـر از مـادر
بسپارش به دست عباست

چون صدایت زند جوابش ده
از سـرشک دو دیده آبش ده

نالـه‌ای بـر لـب سـلاله تـوست
کـه شبیـه صـدای نالـه توست

ساربـان را بگــو کـه تنـد مرو
آخر این کودک سه ساله توست

قدری آرام ای هدی‌خوانان!
کمی آهستـه ای شتربانان!

ناقه‌ها ذکر یـا حسین بـه لب
کوه‌هـا نالــه مـی‌زنند امشب

نخل‌ها خم شدند و می‌گویند
السـلام علیـک یا زینب

غم مخور ای فدای چشم ترت!
هیجـده محرمنـد دور سـرت

کاش خورشید واژگون می‌شد
از تن کعبه جان برون می‌شد

کاش از اشـک دیـده حجّـاج
آب زمزم تمام خون مـی‌شد

کعبه ساکت مباش واویلا
گریـه کـن بهر لاله لیلا

ای سکینـه دگر چه غم داری؟
اشک از دیدگان مکـن جـاری

که محوّل شده است بر عباس
مشـک سقایــی و علمـداری

بر سماعش دو دست بالا کن
هر چه دانـی دعا به سقا کن

نالــه دیگــر بـه‌سر نمــی‌گردد
ایـن شبِ غـم، سحـر نمی‌گردد

این مسافر که دل به همره اوست
مـی‌رود، لیـک بـرنمــی‌گردد

عالمـی گشتـه محو اجلالش
چشم «میثم» بوَد به دنبالش




http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_1252935914_21312917_ec9e587ac116.gif

nekuee
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۱۷:۵۰
http://maroof-lr.lxb.ir/upload/maroof-lr/image/45335072971253079874%5B1%5D.jpg

یاسمن*
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۲۰:۵۵
http://media2.afsaran.ir/siOAODv_426.jpg
حب الحسین رشته تحصیلی شماست
دانش سرای عشق و جنون شهر کربلاست
در مبحث حسین شناسی موفقید
موضوع بحث سینه زدن پای روضه هاست
تا روز محشر مدرکتان را نمیدهند
برگ قبولی همه در پوشه خداست
پایین کارنامه هر شخص نوشته اند
این مهر سرخ مهر شهنشاه کربلاست
محشر کنار درب جنان داد میزنید
مردم ندیده اید که آقای ما کجاست؟
تنها به عشق اوست که به اینجا رسیده ایم
جنت بدون حضرت ارباب بی صفاست
ناگاه جبرئیل امین ناله میزند
آقایتان حسین همان مرد سر جداست
محشر دوباره از غم او سینه میزنید
آنجا خدا به خیر کند محشری به پاست...

منبع (http://www.emam-e-tanha.blogfa.com/category/1)

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۲۱:۳۳
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/08913788007032925399.gif

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/06809417452699693198.gifخنده کنان می رود روز جزا در بهشتhttp://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/06809417452699693198.gif

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/06809417452699693198.gifهر که به دنیا کند گریه برای حسین . . .http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/06809417452699693198.gif


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/08913788007032925399.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۲۱:۳۵
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/03734161376590197875.jpg (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/03734161376590197875.jpg)




کربلا شگفت‌ترین؛ ژرف ترین و رازناک ترین حادثه عالم است که تاریخ تاکنون به چشم خود دیده است .

کربلا دیدنی‌ترین منظره هستی است با جلوه‌ها و شگفتی‌های نو به نو که با هر نگاهی،
رازی از رازهای‌آن گشوده می‌شود؛ ولی با این وجود هرگز اسرار آن،تمام شدنی نیست و

عاشورا خواندنی‌ترین کتاب آفرینش است که تا کنون خوانده شده است .

عاشورا غنیمت نیست ؛ قیمت است .

عاشورا ابتدای عشق است در پایانه تشنگی با بادبانی برافراشته از خون.

عاشورا بی‌نوایی نیست؛ جهانی نی است و نوا.

عاشورا غریب نیست در سایه شعله‌ها ؛شمشیر افتاده‌ای‌ست ایستاده‌ در انتهای زمان با لبخندی آشنا.

عاشورا تماشا نیست ؛طاقت است و قیامت غیرت بر قامت زمین .

عاشورا چشم نیست ؛اشک است در رقص آبی آزادگان ،بی حضور باران سرخ تشنگان.

عاشورا شناسنامه من است با نام تو ؛که در خروش خون تو ، شمشیر می شود.

عاشورا زمانه خون و ایثار و اربعین بهانه تبلیغ و پیمان است ، عاشورا روزى است که امام حسین(ع) با تاریخ سخن گفت و اربعین روزى که تاریخ ،پاى درس امام حسین (ع) مى نشیند.

عاشورا روز کشت خون خدا در کویر جامعه ظلم زده و و اربعین آغاز برداشت اولین ثمره آن است . اربعین فرصتى براى اعلام همبستگى با عاشورا است .

و از عاشورا تا اربعین نقطه اوج عشق به امام حسین(ع) است و در این چهل روز، تنها سخن محافل و مجالس اوست، تا در طول عمر انسان بهانه بیدارى ظلم ستیزى باشد.





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/17121233525552578752.jpg (http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/17121233525552578752.jpg)

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۲۱:۴۴
http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_62688198271548201702.jpg


خبر شهادت مسلم بن عقيل

شيخ مفيد روايت كرده است از عبدالله بن سليمان اسدي و منذربن مشمعل اسدي كه گفتند چون ما از اعمال حج فارغ شديم به سرعت مراجعت كرديم و غرض ما از سرعت و شتاب آن بود كه به حضرت حسين عليه السلام در راه ملحق شويم تا آنكه ببينيم عاقبت امر آن جناب چه خواهد شد.
پس پيوسته به قدم عجل و شتاب طي طريق مي‌نموديم تا به زرود كه نام موضعي است نزديك ثعلبيه به آن حضرت رسيديم چون خواستيم نزديك آن جناب برويم ناگاه ديديم كه مردي از جانب كوفه پيدا شد و چون سپاه آن حضرت را ديد راه خود را گردانيد و از جاده به يكسوي شد و حضرت مقداري مكث فرمود تا او را ملاقات كند چون از او مأيوس شد از آنجا گذشت.

ما با هم گفتيم كه خوبست برويم اين مرد را ببينيم و از او خبر بپرسيم چه او اخبار كوفه را مي‌داند، پس ما خود را به او رسانديم و بر او سلام كرديم و از او پرسيديم از چه قبيله مي‌باشي؟
گفت از بني اسد.
گفتيم ما نيز از همان قبيله‌ايم پس اسم او را پرسيده و خود را به او شناسانيديم.

پس از اخبار تازة‌ كوفه پرسيديم، گفت خبر تازه آنكه از كوفه بيرون نيامدم تا مسلم بن عقيل و هاني بن عروه را كشته ديدم كه پاهاي ايشان را گرفته بودند در بازارها مي‌گردانيدند .

پس از آن مرد گذشتيم و به لشكر امام حسين عليه السلام ملحق شديم و رفتيم تا شب درآمد به ثعلبيه رسيديم حضرت در آنجا منزل كرد، چون آن زبدة اهل بيت عصمت و جلال در آن جا نزول اجلال فرمود، ما بر ان بزرگوار وارد شديم و سلام كرديم و جواب شنيديم پس عرض كرديم كه نزد ما خبري است اگر خواسته باشيد آشكارا گوئيم و اگر نه در پنهاني عرض كنيم،

آن حضرت نظري به جانب ما و به سوي اصحاب خود كرد فرمود كه من از اين اصحاب خودم چيزي پنهان نمي‌كنم آشكارا بگوئيد، پس ما آن خبر وحشت اثر را كه از آن مرد اسدي شنيده بوديم در باب شهادت مسلم و هاني بر آن حضرت عرض كرديم آن جناب از استماع اين خبر اندوهناك گرديد و مكرر فرمود:

اّنّا للهِ وَ اِنّا اِلَيهِ راجِعُونَ، رَحْمَهُ اللهِ عَلَيْهِما

خدا رحمت كند مسلم و هاني را پس ما گفتيم يابن رسول الله اهل كوفه اگر بر شما نباشند از براي شما نخواهند بود و التماس مي‌كنيم كه شما ترك اين سفر نموده و برگرديد، پس حضرت متوجه اولاد عقيل شد و فرمود شما چه مصلحت مي‌بينيد در برگشتن، مسلم شهيد شده، گفتند به خدا قسم كه بر نمي‌گرديم تا طلب خون خود نمائيم يا از آن شربت شهادت كه آن غريق بحر سعادت چشيده ما نيز بچشيم، پس حضرت رو بما كرد و فرمود بعد از اينها ديگر خير و خوبي نيست در عيش دنيا.

ما دانستيم كه آن حضرت عازم برفتن است گفتيم خدا آنچه خير است شما را نصيب كند، و آن حضرت در حق ما دعا كرد پس اصحاب گفتند كه كار شما از مسلم بن عقيل نيك است اگر كوفه برويد مردم به سوي جناب تو بيشتر سرعت خواهند كرد، حضرت سكوت فرمود و جوابي نداد، چه خاتمت امر در خاطر او حاضر بود.




http://www.ayehayeentezar.ir/gallery/images/19643679308301405571.jpg

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۵, ۲۱:۴۶
http://askquran.ir/gallery/images//5405/4_Untitled-36.png
حسّان بن فائد عَبَسى گفته كه من در نزد پسر زياد حاضر بودم كه اين نامه بدو رسيد چون نامه را باز كرد وخواند گفت :
شعر : اَلاَّْنَ اِذْ عُلِقَتْ مَخاِلبُنا بِه
يَرجُوالنَّجاةَ وَلاتَ حِيْنَ مَناصٍ
يعنى الحال كه چنگالهاى ما بر حسين بند شده در صدد نجات خود بر آمده و حال آنكه مَلْجاء و مَناصى از براى رهائى او نيست . پس در جواب عمر نوشت كه نامه تو رسيد به مضمون آن رسيدم ،پس الحال بر حسين عرض كن كه او و جميع اصحابش براى يزيد بيعت كنند تا من هم ببينم راءى خود را در باب او بر چه قرار خواهد گرفت و السّلام (4)
پس چون جواب نامه به عمر رسيد آنچه عبيداللّه نوشته بود به حضرت عرض نكرد ؛ زيرا كه مى دانست آن حضرت به بيعت يزيد راضى نخواهد شد. ابن زياد پس از اين نامه ، نامه ديگرى نوشت براى عمر سعد كه يابن سعد حايل شوميان حسين و اصحاب او و ميان آب فرات و كار را بر ايشان تنگ كن و مگذار كه يك قطره آب بچشند چنانكه حائل شدند ميان عثمان بن (5) عّفان تقىّ زكىّ و آب در روزى كه او را محصور كردند.
پس چون اين نامه به پسر سعد رسيد همان وقت عمر بن حجّاج را با پانصد سوار بر شريعه موكّل گردانيد و آن حضرت را از آب منع كردند، و اين واقعه سه روز قبل از شهادت آن حضرت واقع شد و از آن روزى كه عمر سعد به كربلا رسيد پيوسته ابن زياد لشكر براى او روانه مى كرد، تا آنكه به روايت سيّد تا ششم محّرم بيست هزار نزد آن ملعون جمع شد.( 6)
و موافق بعضى از روايات پيوسته لشكر آمد تا به تدريج سى هزار سوار نزد عمر جمع شد،و ابن زياد براى پسر سعد نوشت كه عذرى از براى تو نگذاشتم در باب لشكر بايد مردانه باشى و آنچه واقع مى شود درهر صبح و شام مرا خبر دهى .
پس چون حضرت آمدن لشكر را براى مقاتله با او ديد به سوى ابن سعد پيامى فرستاد كه من با تو مطلبى دارم و مى خواهم ترا ببينم پس شبانگاه يكديگر را ملاقات نموده و گفتگوى بسيار با هم نمودند پس عمر به سوى لشكر خويش برگشت و نامه به عبيداللّه بن زياد نوشت كه اى امير خداوند آتش برافروخته نزاع ما را با حسين خاموش كرد و امر امّت را اصلاح فرمود، اينك حسين عليه السّلام با من عهد كرده كه بر گردد به سوى مكانى كه آمده يا برود در يكى از سرحدّات منزل كند و حكم او مثل يكى از ساير مسلمانان باشد در خير و شرّ يا آنكه برود در نزد امير يزيد دست خود را در دست او نهد تا او هر چه خواهد بكند. و البته در اين مطلب رضايت تو و صلاحيّت امّت است .
مؤ لف گويد: اهل سِيَر و تواريخ از عُقْبَهِ بن سِمْعان غلام رباب زوجه امام حسين عليه السّلام نقل كرده اند كه گفت : من با امام حسين عليه السّلام بودم از مدينه تا مكّه و از مكّه تا عراق و از او مفارقت نكردم تا وقتى كه به درجه شهادت رسيد، و هر فرمايشى كه در هر جا فرمود اگر چه يك كلمه باشد خواه در مدينه يا در مكه يا در راه عراق يا روز شهادتش تمام را حاضر بودم و شنيدم اين كلمه را كه مردم مى گويند آن حضرت فرمود دست خود را در دست يزيد بن معاويه گذارد، نفرمود.
فقير گويد: پس ظاهر آن است كه اين كلمه را عمر سعد از پيش خود در نامه درج كرده تا شايد اصلاح شود و كار به مقاتله نرسد؛ چه آنكه عمر سعد از ابتداء جنگ با آن حضرت را كراهت داشت و مايل نبود.
و بالجمله : چون نامه به عبيداللّه رسيد و خواند گفت : اين نامه شخصى ناصح مهربانى است با قوم خود و بايد قبول كرد. شِمر ملعون برخاست و گفت : اى امير! آيا اين مطلب را از حسين قبول مى كنى ؟ به خدا سوگند كه اگر او خود را به دست تو ندهد و در پى كار خود رود، امر او قوّت خواهد گرفت و ترا ضعف فرو خواهد گرفت اگر خلاف كند دفع او را ديگر نتوانى كرد، لكن الحال به چنگ تو گرفتار است و آنچه رَاءيت در باب او قرار گيرد از پيش مى رود. پس امر كن كه در مقام اطاعت و حكم تو بر آيد، پس آنچه خواهى از عقوبت يا عفو در حقّ او و اصحابش به عمل آور. ابن زياد حرف او را پسنديد و گفت : نامه اى مى نويسم در اين باب به عمر بن سعد و با تو آن را روانه مى كنم و بايد ابن سعد آن را بر حسين و اصحابش عرض نمايد اگر قبول اطاعت من نمود، ايشان را سالماً به نزد من بفرستد و اگر نه با ايشان كارزار كند و اگر پسر سعد از كارزار با حسين اِبا نمايد تو امير لشكر مى باش و گردن عمر را بزن و سرش را براى و سرش را براى من روانه كن .
پس نامه اى نوشت به اين مضمون :
اى پسر سعد! من ترا نفرستادم كه با حسين رفق و مدارا كنى و در جنگ او مسامحه و مماطله نمائى و نگفتم سلامت و بقاى او را متمنّى و مترجّى باشى و نخواستم گناه او را عذر خواه گردى و از براى او به نزد من شفاعت كنى ، نگران باش اگر حسين و اصحاب او در مقام اطاعت و انقياد حكم من مى باشند پس ايشان را به سلامت براى من روانه نما ؛ و اگر اباء و امتناع نمايند با لشكر خود ايشان را احاطه كن و با ايشان مقاتلت نما تا كشته شوند و آنها را مُثلْه كن ، همانا ايشان مستحق اين امر مى باشند و چون حسين كشته شد سينه و پشت او را پايمال ستوران كن ؛ چه او سركش و ستمكار است و من دانسته ام كه سُم ستوران مردگان را زيان نكند چون بر زبان رفته است كه اگر او را كشم اسب بر كشته او برانم اين حكم بايد انفاذ شود. پس اگر به تمام آنچه امرت كنم اقدام نمودى جزاى شنونده و پذيرنده به تو مى دهم و اگر نه از عطا محرومى و از امارات لشكر معزول و شِمر بر آنها امير است و منصوب والسلام . آن نامه را به شمر داد و به كربلا روانه نمود.( 7)
http://shiaupload.ir/images/bmsib2w1tvbbf7wtt9p.jpg

پی نوشت:

1- (مقاتل الطالبيين ) ابوالفرج اصفهانى ص 112.
2- (تذكرة الخواص ) سبط ابن جوزى ص 223.
3-(ارشاد)شيخ مفيد 2/84 و 86
4-(ارشاد) شيخ مفيد 2/86.
5- مكشوف باد كه عثمان بن عفّان را مصريان در مدينه محاصره كردند و منع آب از وى نمودند خبر به اميرالمؤ منين عليه السّلام كه رسيد آن جناب متغيّر شدند و از براى او آب فرستادند و شرح قضيّه او در تواريخ مسطور است .
دست آويز ديرينه خود قرار دادند و به مردم اظهار داشتند كه عثمان كشته شده با حال تشنگى بايد تلافى نمود و به گمان مردم دادند كه شورش مردم بر عثمان به صوابديد حضرت امير عليه السّلام بوده ، در اين باب فتنه و بغى و نواصب خونريزيها از مسلمانان كردند تا وقعه كربلا سيد، اول حكم كه ابن زياد نمود منع آب از عترت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله شد و از زمانى كه حكم منع آب شد عمر بن سعد در صدد اجراى اين حكم بر آمد و به همراهان و لشكر خود سپردكه نگذاريد اصحاب امام حسين از شريعه فرات آب بردارند اگرچه فرات طويل و عريض بود لكن اصحاب حضرت درمحاصره بودند و مكرّر ابن زياد در منع آب تاءكيد كرد عمر بن سعد، عمرو بن حجّاج زبيدى را با پانصد سوار ماءمور كرد كه مواظب شرايع فرات باشند و تشنگى سخت شد در اصحاب حضرت .
قب ) نقل شده كه سه شبانه روز ممنوع بودند، گاهى چشمه حفر كردند و آن جماعت بى حيا پر كردند، گاهى چاه كندند براى استعمال آب غير شرب و گاهى شبانگاه حضرت ابوالفضل عليه السّلام تشريف برد و آبى آورد. و در روايت (امالى ) از حضرت سجّاد عليه السّلام مروى است كه در على اكبر عليه السّلام با پنچاه نفر رفت در شريعه و آب آورد و حضرت سيدالشّهداء عليه السّلام به اصحاب فرمود: برخيزيد و از اين آب بياشاميد و اين آخر توشه شما است از دنيا و وضو بگيريد و غسل كنيد و جامه هاى خود را بشوئيد تا كفن باشد براى شما و از صبح عاشورا ديگر م رسول خدا صلى اللّه عليه و آله برسد و معلوم است كه هواى گرمسير در يك ساعت تشنگى چه اندازه كار سخت مى شود و قدر معلوم از تواريخ و اخبار آن است كه كشته شدند ذريّه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله با لب تشنه پس چقدر شايسته باشد كه دوستان آن حضرت در وقت آشاميدن آب يادى از تشنگى آن سيّد مظلومان نمايند.
و از (مصباح كفعمى ) منقول است كه هنگامى كه جناب سكينه در مقتل پدر بزرگوار خود آمد جسد آن حضرت را در آغوش گرفت و از كثرت گريستن مدهوش شد و اين شعر را از پدر بزرگوار در عالم اغماء شنيد:
شيعَتي ما اِنْ شَرِبْتُمْ رَىَّ عَذْبٍ فَاذْكُرُوني
اَوْسَمِعْتُمْ بِغَريبٍ اَوْ شَهيدٍ فَانْدُبوني مصباح كفعمى ص 967
و ظاهر اين است بقيّه اشعارى كه به اين رديف اهل مراثى مى خوانند از ملحقات شعرا باشد نه از خود حضرت و نيكو ارداف نموده اند.
در کامل بهائى است كه ابن زياد به مسجد جامع رفت و گفت منادى ندا كرد كه مردان جمله با سلاح شهر بيرون بروند از براى جنگ با امام حسين و هر مردى كه در شهر باشد او را بكشند و هم نوشته كه در كوفه و حوالى آن هيچ مردى نمانده بود الاّ كه ابن زياد طوعا و كرها رانده بود و غيره كار حسين و اصحابش را تمام كند و گفته كه راويان احوال ايشان حُمَيْد بن مسلم كِندى كه در لشكر ملاعين بود و زينب خواهر امام حسين عليه السّلام و علىّ زين العابدين عليه السّلام اند و حُمَيْد از جمله نيك مردان بود لكن او را به اكراه و اجبار آنجا حاضر كرده بودند. (كامل بهائى ) 2/279.(شيخ عبّاس قمى رحمه اللّه ).
6-(سوگنامه كربلا) ترجمه لهوف سيّد ابن طاوس ص 157.
7- (ارشاد) شيخ مفيد 2/88 و 89.

منبع: بنیاد دعبل خزاعی

خادم حسین ع
۱۳۹۲/۰۸/۱۶, ۰۲:۵۵
منزلگهعشاق دل آگاه حسین است ، بیراهه نرو ساده ترین راه حسین است ، از مردم گمراه جهانراه مجویید ، نزدیكترین راه به الله حسین است

یاسمن*
۱۳۹۲/۰۸/۱۶, ۱۰:۱۰
http://askquran.ir/gallery/images/76451/medium/1_imam-hosain-hadith-m-05.jpg (http://askquran.ir/gallery/images/76451/1_imam-hosain-hadith-m-05.jpg)

http://askquran.ir/gallery/images/76451/medium/1_imam-hosain-hadith-m-06.jpg (http://askquran.ir/gallery/images/76451/1_imam-hosain-hadith-m-06.jpg)

http://askquran.ir/gallery/images/76451/medium/1_imam-hosain-hadith-m-01.jpg (http://askquran.ir/gallery/images/76451/1_imam-hosain-hadith-m-01.jpg)

منبع (http://islamicpics.ir/moharram-image/hadith-moharam-01.html)

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۶, ۱۰:۵۷
http://up.pnu-club.com/images/0tv45zkpn355n5b1mkok.jpg

حضرت رقیه خاتون (س) بعد از واقعه کربلا در حالیکه همراه با کاروان اسیران در خرابه های شام به سمت کاخ یزید جرکت داده می شدند، بسیار بی تاب پدر بودند و دائما زاری می کردند. لشکریان ابن زیاد از آه و ناله های ایشان که “پدر” را می خواندند به ستوه آمده بودند. ناگهان در یک شب، یکی از این نا نجیبان؛ صدا زد: “دختر تو پدرت را می خواهی؟ بیا این تشت برای تو است” و سر مبارک بریده شده ابی عبدالله (ع) را درون تشت به مقابل رقیه خاتون (س) آورد. این خانم سه ساله پس از لختی درددل و ذکر مصیبت با سر پدر، از فرط ملال جان سپرد و به پیش پدر پرواز کرد.

حضرت رقیه (س) که با سن بسیار کم، چندین سال در واقعه کربلا پیر شدند؛ یادآور مصایب مادر خود حضرت فاطمه زهرا (س) برای شیعیان می باشند. توسل به آستانه حضرتش بسیار مجرب بوده و به همین جهت است که شب سوم ماه محرم شبی مهم برای اهل دل و میعادگاهی برای قرب به رب العالمین با توسل به رقیه خاتون (س) بانوی سه ساله کربلاست.
باشد که از راه یافتگان وصال باشیم.


http://night-skin.com/blogcode/tasvir-zibasazi/upimg/uploads/1335259551.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۷, ۱۰:۴۷
http://img.tebyan.net/Big/1390/09/16264180200250651351010312125423822520495.jpg
روز چهارم محرم الحرام

بي‌نتيجه بودن مذاكره حضرت سيدالشهداء (علیه السلام) با عمر بن سعد براي وادار كردن لشكر وي به ترك جنگ و دعوت او و لشكرش جهت ملحق شدن به سپاه اسلام.
اول خلافت عثمان است . بدانكه گاهى كه عمر بن الخطاب در جناح سفر آخرت بود، امر خلافت را در ميان شش نفر به شورى افكند و مدت آنرا سه روز قرار داد چنانكه روز بيست و ششم ذيحجه معلوم شد. پس از آنكه عمر در سلخ ماه ذى الحجة درگذشت تا سه روز كار خلافت بجهت شورى تأخير افتاد و عاقبت بر عثمان قرار گرفت . پس روز چهارم عثمان لباس خلافت برتن پوشيد و مورخين ثبت كرده اند كه بعد از استقرار امر خلافت بر عثمان بسراى خويش آمد. جماعت بنى اميه ، صغير و كبير به شادمانى گرد او فراهم شدند و در خانه را از بيگانگان مسدود داشتند. در اين وقت ابوسفيان بانگ برداشت كه آيا غير از بنى اميه كس ديگر در اين سراى مى باشد؟ گفتند: نه . گفت : اى جماعت بنى اميه از در نشاط و بازى ، اين منصب خلافت را مانند گوى در ميان خود، دست بدست دهيد. قسم بآنكه ابوسفيان را سوگند بارور است كه نه عذابى است و نه حسابى و نه بهشتى است و نه جهنمى و نه حشرى است و نه قيامتى .
عثمان چون اين كلمات را شنيد، بيمناك شد كه اگر اين كلمات گوشزد مسلمانان شود، فتنه اى بزرگ پديد آيد. فرمان داد تا او را از مجلس بيرون كردند. گويند اول مسامحتى بود از عثمان در اجراى حكم خداوند. چه حكم مرتد قتل است نه اخراج از مجلس .
بالجمله ، پس از آن عبدالرحمن بن عوف بر عثمان وارد شد و عثمان را امر كرد بمسجد رود و بر منبر صعود كند. عثمان بمسجد رفت و بر منبر صعود كرد و خواست تا خطبه اى ايراد كند، راه سخن بر او مسدود شد و نتوانست چيزى بگويد. لاجرم گفت : اى مردم همانا ابوبكر و عمر ساخته اين مقام مى شدند و از آن پيش كه بالاى منبر شوند خطبه اى پرداخته و از بر مى كردند و بر بالاى منبر قرائت مى كردند و من تدارك اين كار نكردم و عاجز ماندم و شما آن را خرده نگيريد چه احتياج شما بامام عادل 51 افزون است از امام خطيب و زود باشد كه خطبه ها برحسب مراد اصغا نمائيد. اين كلمات بگفت و از منبر فرود آمد و بسراى خويش رفت .

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78984154945105797716.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۷, ۱۰:۴۸
http://img.tebyan.net/Big/1390/09/16264180200250651351010312125423822520495.jpg

در روايت روضه الاحباب است كه عثمان در اول جمعه از خلافت خويش بر منبر رفت . راه سخن بر او بسته شد و نتوانست اداء خطبه كند، لاجرم ترك خطبه كرد و اين كلمات بگفت و از منبر فرود آمد:
بسم الله الرحمن الرحيم ايها الناس سيجعل الله بعد عسر يسرا و بعدعى نطقا و انكم الى امام فعال احوج منكم الى امام قوال اقول قولى و استغفر الله لى ولكم .
روز چهارم محرم، عبیداللّه‏ بن زیاد مردم كوفه را در مسجد جمع كرد و سخنرانی نمود و ضمن آن مردم را برای شركت در جنگ با امام حسین علیه‏السلام تشویق و ترغیب نمود.
به دنبال آن 13 هزار نفر در قالب 4 گروه كه عبارت بودند از:
1. شمر بن ذی الجوشن با چهار هزار نفر؛
2. یزید بن ركاب كلبی با دو هزار نفر؛
3. حصین بن نمیر با چهار هزار نفر؛
4. مضایر بن رهینه مازنی با سه هزار نفر؛
به سپاه عمر بن سعد پیوستند. بهم پیوستن نیروهای فوق از این روز تا روز عاشورا بوده است.
منابع :

فیض الاعلام شیخ عباس قمی، بحارالانوار، ج44، ص386

منبع: سایت راسخون

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/78984154945105797716.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۷, ۲۱:۵۲
http://shiaupload.ir/images/sec1xapv0bnzmlacdsd.jpg



اتمام حجت امام حسين عليه السلام با اصحابش


و سيد بن طاوس نيز نقل كرده كه آن حضرت در وقت نصف النهار به ثعلبيه رسيد در آن حال قيلوله فرمود، پس از خواب برخاست و فرمود در خواب ديدم كه هاتفي ندا مي‌كرد كه شما سرعت مي‌كنيد و حال آنكه مرگهاي شما شما را به سوي بهشت سرعت مي‌دهد، حضرت علي بن الحسين عليه السلام گفت اي پدر آيا ما بر حق نيستيم فرمود بلي ما بر حقيم به حق آن خداوندي كه بازگشت بندگان به سوي او است.

پس علي (ع) عرض كرد اي پدرالحال كه ما بر حقّيم پس از مرگ چه باك داريم حضرت فرمود كه خدا ترا جزاي خير دهد اي فرزند جان من پس آن حضرت آن شب را در آن منزل بيتوته فرمود .

چون صبح شد مردي از اهل كوفه او را اباهرة ازدي مي‌گفتند به خدمت آن حضرت رسيد و سلام كرد گفت يابن رسول الله چه باعث شد شما را كه از حرم خدا و از حرم جد بزرگوارت رسول خدا صلي الله عليه و آله بيرون آمدي حضرت فرمود اي اباهره بني اميه مالم را گرفتند صبر كردم و هتك حرمتم كردند صبر نمودم و چون خواستند خونم بريزند از آنها گريختم، و به خدا سوگند كه اين گروه ياغي طاغي مرا شهيد خواهند كرد و خداوند قهار لباس ذلت و خواري وعار برايشان خواهد پوشانيد و شمشير انتقام برايشان خواهد كشيد و برايشان مسلط خواهد گردانيد كسي را كه ايشان را ذليل‌تر گرداند از قوم سبا كه زني فرمانفرماي ايشان بود و حكم مي‌كند به گرفتن اموال و ريختن خون ايشان.

و به روايت شيخ مفيد و غيره چون وقت سحر شد جوانان انصار خود را فرمود كه آب بسيار برداشتند و بار كردند و روانه شد تا به منزل زباله رسيدند و در آنجا خبر شهادت عبدالله بن يقطر به آنجناب رسيد چون اين خبر موحش را شنيد اصحاب خود را جمع نمود كاغذي بيرون آورد و براي ايشان قرائت فرمود بدين مضمون:

بسم الله الرحمن الرحيم

اما بعد به درستي كه به ما خبر شهادت مسلم بن عقيل و هاني بن عروه و عبدالله بن يقطر رسيده و به تحقيق كه شيعيان ما دست از ياري ما برداشته‌اند پس هر كه خواهد از ما جدا شود بر او حرجي نيست پس جمعي كه براي طمع مال و غنيمت و راحت و عزت دنيا با آن جناب همراه شده بودند از استماع اين خبر متفرق گرديدند و اهل بيت و خويشان آن حضرت و جمعي كه از روي يقين و ايمان اختيار ملازمت آن سرور اهل ايقان نموده بودند ماندند.

پس چون سحر شد اصحاب خود را امر فرمود كه آب بردارند آب بسيار برداشتند و روانه شدند تا در بطن عقبه نزول نمودند، و در آنجا مرد پيري از بني عكرمه را ملاقات فرمودند آن پيرمرد از آن حضرت پرسيد كه كجا اراده داريد؟

فرمودند كوفه مي‌روم آن مرد عرض كرد يابن رسول الله تو را سوگند مي دهم به خدا كه برگردي، به خدا سوگند كه نمي‌روي مگر رو به نوك نيزه‌ها و تيزي شمشيرها. و از اين مقوله با آن حضرت تكلم كرد آن جناب پاسخش داد كه اي مرد آن چه تو خبر مي‌دهي بر من پوشيده نيست وليكن اطاعت امر الهي واجب است و تقديرات رباني واقع شدني است.

پس فرمود به خدا سوگند كه دست از من بر نخواهند داشت تا آنكه دل پرخونم از اندرونم بيرون آورند و چون مرا شهيد كنند حق تعالي برايشان مسلط گرداند كسي را كه ايشان را ذليلترين امتها گرداند. و از آنجا كوچ فرموده و روانه شد.



http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_Pars20Graphic20233a.jpg

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۸, ۲۱:۱۳
روز پنجم محرم
روزمنتسب به عبدالله فرزند خردسال آقا امام حسین مجتبی
علیه السلام ,حبیب بن مظاهر و زهیربن قبن بن قیس

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/56008928041317667481.gif
عبدالله بن الحسن علیه السلام

پدرش امام حسن مجتبی ( علیه السلام) و مادرش، دختر شلیل بن عبدالله می‏باشد . عبدالله در کربلا نوجوانی بود که به سن بلوغ نرسیده بود و چون عمویش حسین ( علیه السلام) را زخمی و بی‏یاور دید، خود را به آن حضرت رسانید و گفت: «به خدا قسم از عمویم جدا نمی‏شوم‏» .

در آن هنگام شمشیری به طرف امام حسین ( علیه السلام) روانه شد . عبدالله دست‏ خود را سپر شمشیر قرار داد و دستش به پوست آویزان شد و فریاد زد: «عموجان‏» !

حسین ( علیه السلام) او را در بغل گرفت و به سینه چسبانید و فرمود: برادرزاده! بر این مصیبت که بر تو وارد آمده است، صبر کن و از خداوند طلب خیر نما، زیرا خداوند تو را به پدران صالحت ملحق می‏کند . ناگاه حرمله بن کاهل تیری بر او زد و او در دامان عمویش حسین ( علیه السلام)، به شهادت رسید . وی نوجوانی یازده ساله بود .


پیر میدان دار عشق حبیب بن مظاهر

نام اصلی «حبیب بن مظاهر» «حبیب بن مظهر» است، بزرگمردی از طایفه با شرافت و افتخارآفرین! «بنی اسد» و از صحابه رسول گرامی اسلام(ص) می باشد، وی یک سال پیش از بعثت پیامبر اسلام به دنیا آمد; دوران کودکی او همزمان با سالهایی بود که پیامبر(ص) در مکه مکرمه مردم را به توحید و خداپرستی دعوت می نمود، فیض دیدار پیامبر، توفیقی بود که حبیب را، از همان اوان جوانی با معارف دینی و سرچشمه زلال تعالیم اسلام، آشنا ساخت.

چهره بارز «حبیب » همیشه در تاریخ مانند خورشیدی تابان، درخشیده و می درخشد; چرا که او از اصحاب پیامبر گرامی اسلام به حساب می آمد، و از آن حضرت حدیثهای زیادی شنیده بود از سوی دیگر، شرکت او در سن 75 سالگی، در نهضت نورانی کربلا و دفاع از حریم ولایت از صحنه های پرشکوه و نورانی زندگی سرشار از معنویت او می باشد.

بنابراین حبیب از جمله کسانی است که به فیض دیدار پنج امام معصوم، نائل آمده است. چهره اش زیبا و جمال معنوی او به حد کمال رسیده بود. به طوری که در عبادت، شجاعت، علم، زهد و در دفاع از حریم ولایت زبانزد دیگران شده بود.
حبیب بن مظاهر مورد علاقه پیامبر اسلام(ص)

نقل شده که: پیغمبر خاتم(ص) روزی با جماعتی از اصحابش، از جایی عبور می کردند; ناگهان دیدند چند نفر از بچه ها، با یکدیگر بازی می کنند. پیامبر اکرم(ص) جلو رفتند و نزدیک یکی ازبچه ها نشست، و دست نوازش بر سر او کشید، سپس پیشانی او را بوسید. و با ملاطفت و مهربانی، او را پهلوی خود نشاند!

اصحاب، از این عمل حضرت سؤال کردند. حضرت فرمود: روزی دیدم، که این طفل با حسینم بازی می کرد، و در حین بازی، خاک زیر پای «حسین » را برمی داشت و به صورت و چشمهایش می مالید. پس; من هم او را دوست می دارم. چون او فرزند مرا دوست می دارد، و جبرئیل خبر داده: او در واقعه کربلا از انصار و یاران حسینم خواهد بود.
در تقریرات، «مرحوم حاج شیخ جعفر تستری » احتمال داده که، آن طفل «حبیب بن مظاهر» بوده است.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/89161711842918902886.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۸, ۲۱:۱۴
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/89161711842918902886.gif


علم حبیب

پس از وفات جانسوز رسول گرامی(ص) حبیب بن مظاهر با حضرت علی(ع) بیعت نمود، و در خط ولایت علی بن ابیطالب(ع) قرار گرفت. چون بارها، از پیامبر عظیم الشان اسلام(ص) شنیده بود: «انا مدینة العلم و علی بابها فمن اراد المدینة فلیات الباب ». یعنی «من شهر علمم و علی در آن شهر است، هر کس که علم می خواهد از در آن وارد شود»، لذا محضر حضرت علی(ع) را مغتنم شمرده و در شمار یاران خالص و حواریون و شاگردان ویژه حضرت قرار گرفت و دانشهای گرانبها و فراوانی از حضرت علی(ع) آموخت.

او در جمیع علوم و فنون، همچون فقه، تفسیر، قرائت، حدیث، ادبیات، جدل و مناظره تبحر داشت تا آنجا که مایه اعجاب و شگفتی دیگران بود. یکی از دانشهای او «علم بلایا و منایا» بود. یعنی: پیشگویی حوادث و خبر داشتن از وقایع آینده، و تاریخ.

شجاعت حبیب

«حبیب بن مظاهر» مردی شجاع، باصلابت و با قدرت بود، به طوری که در تمام جنگهایی که در دوران حکومت حضرت علی(ع) رخ داد; حضوری فعال و چشمگیر داشت، و در آن زمان بعنوان یکی از شجاعان بزرگ کوفه در زمره یاران امام(ع) بود.

در روز عاشورا نیز با شجاعت تمام، در مقابل لشگر عمر سعد ایستاد; و شروع به نصیحت و اندرز کرد. بلکه، آن خفتگان و اسیران هوای نفس را، بیدار کند. خلاصه، «حبیب » شخصی بود که تنها از خدا می ترسید و با تمام وجود و شجاعت بسیار، کمر همت، به یاری و دفاع از حریم ولایت و امامت، بسته بود.

عبادت حبیب

حبیب مردی عابد و پارسا بود. تقوی و حدود الهی را رعایت می کرد. حافظ کل قرآن کریم بود، و هر شب به نیایش و عبادت خدا می پرداخت.
به فرموده امام حسین(ع) در هر شب یک ختم قرآن می کرد.
مردی بود که حتی آخرین شب عمر خود را (شب عاشورا)، به نیایش با پروردگار سپری کرد.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/89161711842918902886.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۸, ۲۱:۱۵
زهد حبیب

او حلال و حرام الهی را رعایت می نمود. زندگی پاک و ساده ای داشت. آن قدر به دنیا بی رغبت بود و زهد را، سرمشق زندگی خود قرار داده بود، که هر چقدر به او پیشنهاد امان و پول فراوان شد; نپذیرفت، و گفت: «ما نزد رسول خدا(ص) عذری نداریم که زنده باشیم، و فرزند رسول خدا(ص) را مظلومانه به قتل برسانند».

به تحقیق می توان گفت: «حبیب بن مظاهر» از جمله افرادی است که امیرالمؤمنین(ع) در باره آنان فرموده است:

«ارادتهم الدنیا فلم یریدوها» یعنی: دنیا به آنان روی می آورد ولی آنها به دنیا پشت کرده، و با بی رغبتی و بی اعتنایی از کنار آن می گذرند.
چهره حبیب از آغاز نهضت حسینی تا شهادت

بعد از شهادت امام حسین(ع) شیعیان به امام حسین نامه نوشته، آن حضرت را به قیام علیه معاویه دعوت کردند، نخستین نامه در خانه «سلیمان بن مریم خزاعی » - که از شیعیان مخلص بود - نوشته شد. این دعوتنامه با امضای چهار تن از بزرگان کوفه، توسط «عبدالله بن مسمع همدانی » و «عبدالله بن وال » به مکه ارسال شد; که «حبیب بن ظاهر» یکی از امضاکنندگان این نامه بود.

بنابراین می بینیم که حبیب، از همان اول فعالیت خود را برای این نهضت الهی شروع می کند، و همراه «مسلم بن عوسجه » که به طور پنهانی در کوفه برای «مسلم بن عقیل » از مردم بیعت می گرفتند; و در این راه از هیچ اقدامی کوتاهی نمی کردند.

حبیب بن مظاهر این پیرمرد عارف و آگاه، مصمم بود که به هر قیمتی شده، خود را به کاروان کربلا برساند; شب به راه می افتاد و روز استراحت می کرد تا در بند ماموران «ابن زیاد» اسیر نشود. سرانجام روز هفتم ماه محرم، در کربلا، به کاروان امام حسین(ع) پیوست.

به محض رسیدن به کربلا، مجددا وفاداری خود را نسبت به امام(ع) در میدان عمل به نمایش می گذارد. همین که مشاهده نمود یاوران امام اندک و دشمنان او بسیارند، به امام حسین(ع) عرض کرد: «در این نزدیکی، قبیله ای از «بنی اسد» هستند، اگر اجازه دهید پیش آن ها رفته، آنان را به یاری شما دعوت کنم، شاید خداوند هدایتشان کند.» بعد از اینکه حضرت اجازه داد، با عجله خود را به آنان رسانید و شروع به نصیحت و موعظه کرد.




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/89161711842918902886.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۸, ۲۱:۱۵
شهادت

او، عاشق شهادت بود. دلش برای شهادت می طپید. شب عاشورا را به عبادت و مناجات با معبود خویش مشغول بود، و لحظه شماری می کرد تا روز عاشورا فرا رسد و در رکاب مولا و سرور خویش، شربت شهادت را بنوشد.

بالاخره، نوبت جان فشانی فرا رسید. آن مجاهد پیر و عاشق که روحیه ای جوان و شاداب داشت; با شمشیری بران به میان سپاه دشمن نفوذ کرده، آنان را از دم تیغ می گذراند. و این گونه رجز می خواند:

«من حبیب، پسر مظاهر، زمانی که آتش جنگ برافروخته شود، یکه سوار میدان جنگم، شما گرچه از نظر نیرو و نفر از ما بیشترید، لیکن ما از شما مقاومتر و وفادارتریم، حجت و دلیل ما برتر، منطق ما آشکارتر است و از شما پرهیزکارتر و استوارتریم.»

حبیب بن مظاهر، با آن سن زیاد همچون یک قهرمان شمشیر می زد، و 62 نفر از افراد دشمن را به درک واصل کرد.

تشنگی و خستگی بر او چیره شده بود، ناگهان، در این هنگام «بدیل بن مریم عقفانی » به او حمله کرد و با شمشیری بر فرق او زد، دیگری با سر نیزه به او حمله کرد، تا اینکه حبیب از اسب بر زمین افتاد، محاسن او با خون سرش خضاب شد. سپس «بدیل بن مریم » سر مطهرش را از تن جدا کرد.

شهادت این پیر عاشق، بر یاران امام(ع) و خود امام(ع) بسیار گران بود. حضرت خود را به بالین او رسانید. چنان شهادت «حبیب » در امام اثر گذاشته بود که فرمود:

«احتسب نفسی و حماة اصحابی »: پاداش خود و یاران حامی خود را، از خدای تعالی انتظار می برم. ای حبیب! مردی با فضیلت بودی که در یک شب قرآن را ختم می کردی.

سرانجام «حبیب بن مظاهر اسدی » یار باوفای اباعبدالله الحسین(ع) در سن 75 سالگی، در تاریخ دهم محرم الحرام، سال 61 هجری قمری، در سرزمین مقدس کربلا به فیض شهادت نائل آمد.




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/89161711842918902886.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۸, ۲۱:۱۶
خاتمه

تاریخ، معلم انسان هاست، بنابراین نباید تنها به مطالعه تاریخ بماهو تاریخ اکتفا کرد، بلکه باید از مطالعه زندگی بزرگان درس گرفته و آن را به کار بست.

درسی که از تاریخ زندگی این صحابی و یار دلاور امام حسین(ع) می توان گرفت در چند سظر به طور خلاصه بیان می کنم:

چرا افرادی همانند «حبیب » تا آخرین قطره خون از حریم ولایت دفاع می کنند و تمام هستی خود را، در راه هدفشان، نثار می نمایند؟ علت این است که:

«افراد امثال حبیب، عاشق حقیقی و واقعی اهل بیت (علیهم السلام) بوده اند، اراده آنها تنها زبانی نبود; بلکه سعی می کردند در عقیده و افکار، اخلاق، بینش سیاسی، زندگی فردی و اجتماعی به گونه ای رفتار نمایند که ائمه (علیهم السلام) دستور داده اند.

خداوند ما را جزء دوستداران اهل بیت (علیهم السلام) قرار دهد.»



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/89161711842918902886.gif


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/87546402645249226440.gif



زهیر بن قین بن قیس

زهیر از شخصیتهاى برجسته کوفه بود.وى نخست از طرفداران عثمان بود. اما در بازگشت از زیارت خانه خدا، در میانه راه به کاروان حسین (ع ) برخورد نمود و با عنایت الهى از یاران آن حضرت گشت .
وى با همسرش با کاروان حسین (ع ) به کربلا آمد.
در شب عاشورا از جا برخواست و گفت : به خدا سوگند اگر هزار بار کشته شوم و زنده گردم هرگز از یارى حسین (ع ) و جوانانش دست بر نخواهم داشت .
او فرمانده جناح راست سپاه حسین (ع ) بود.
وى در روز عاشورا پس از اقامه نماز با امام حسین (ع )، به میدان نبرد رفته و به شهادت رسید.





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/92678825940815277268.gif

شهید هدایت
۱۳۹۲/۰۸/۱۹, ۱۷:۲۲
http://www.pixday.ir/wp-content/uploads/2013/10/41-3.jpg


نوگل پرپر كربلا

بگو كه یك‌شبه مردی شدی برای خودت
و ایستاده‌ای امروز روی پای خودت

نشان بده به همه چه قیامتی هستی
و باز در پی اثبات ادعای خودت

از آسمانیِ گهواره روی خاك بیفت
بیفت مثل همه مردها به پای خودت

پدر قنوت گرفته تو را برای خدا
ولی هنوز تو مشغول ربّنای خودت

كه شاید آخر سیر تكامل حَلق‌ات
سه جرعه تیر بریزی درون نای خودت

یكی به جای عمویت كه از تو تشنه‌تر است
یكی به جای رباب و یكی به جای خودت

بده تمام خودت را به نیزه‌ها و بگیر
برای عمه كمی سایه در ازای خودت

و بعد، همسفر كاروان برو بالا
برو به قصد رسیدن، به انتهای خودت

و در نهایت معراج خویش می‌بینی
كه تازه آخر عرش است، ابتدای خودت

سه روزِ بعد، در افلاك دفن خواهی‌شد
كنار قلب پدر، خاك كربلای خودت

شاعر: هادی جان‌فدا

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/33859690921164853135.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۹, ۲۰:۴۱
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/97755612579112913282.gif

به میدان رفتن حضرت قاسم بن الحسن علیه السلام

قاسم بن الحسن برادر پدر و مادرى همان ابوبكر بن حسن است كه بيش از او كشته شد. ابومخنف به سندش از حميد بن مسلم (كه خبرنگار لشكر عمر بن سعد است ). روايت كرده كه گفت : از ميان همراهان حسين عليه السلام پسرى كه گويا پاره ما بود به سوى ما بيرون آمد، و شمشيرى در دست و پيراهن و جامه اى بر تن داشت و نعلينى بر پا كرده بود؟ بند يك از آن دو بريده شده بود، و فراموش نمى كنم كه آن نعل چپش بود.

عمرو بن سعيد بن نفيل (80) ازدى كه او را ديد گفت : به خدا سوگند هم اكنون بر او حمله آرم . بدو گفتم : سبحان الله تو از اين كار چه مى خواهى ؟ همانهايى كه مى نگرى از هر سو اطرافشان را گرفته اند، تو را از كشتن او كفايت كنند، گفت : به خدا سوگند من شخصا بايد به او حمله كنم ، اين را گفت و بى درنگ بدان پسر حمله برد و شمشير را بر سرش فرود آورد، قاسم به رو درافتاد و فرياد زد: عمو جان ! و عموى خود را به يارى طلبيد.

حميد گويد: به خدا سوگند حسين (كه صداى او را شنيد) چون باز شكارى رسيد و لشكر دشمن را شكافت و به شتاب خود را به معركه رسانيد و چون شير خشمناكى حمله افكند و شمشيرش را حواله عمرو بن سعيد كرد، عمرو دست خود را سپر كرد، ابوعبدالله دستش را مرفق بيفكند و به يك سو رفت ، لشكر عمر بن سعد (براى رهايى آن پست خبيث ) هجوم آورده و او را از جلوى شمشير حسين عليه السلام به يك سو برده نجاتش دادند، ولى همان هجوم سواران سبب شد كه آن نتوانست خود را از زمين حركت دهد و زير دست و پاى اسبان لگد كوب گرديد و از اين جهان رخت بيرون كشيد - خدايش لعنت كند و دچار رسوايى محشرش گرداند. (81)

گرد و غبار فرو نشست ، حسين عليه السلام را ديدم كه بالاى سر قاسم بود و او پاشنه پا بر زمين مى سود، در آن حال آن جناب مى فرمود: از رحمت حق به دور باشند گروهى كه تو را كشتند، و رسول خدا صلى الله عليه و آله در روز قيامت درباره تو خصم ورزد و طرف آنها باشد.

سپس فرمود: به خدا سوگند ناگوار و گران است بر عموى تو كه او را بخوانى و پاسخت را ندهد، يا پاسخت بدهد ولى سودى به تو نبخشد، روزى است كه دشمنش بسيار و ياورش اندك است ، سپس قاسم را بر سينه گرفت و از زمين بلند كرد و گويا هم اكنون مى نگرم به پاهاى آن جوان كه بر زمين كشيده مى شد، و همچنان او را بياورند تا در كنار جسد فرزند على بن الحسين افكند. من پرسيدم : اين پسر كه بود؟ گفتند: قاسم ابن حسن بن على بن ابيطالب بود. صلوات الله عليهم اجمعين .




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۹, ۲۰:۴۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif


شهادت حضرت قاسم علیه السلام

قاسم به ميدان مى ‏رود.چون كوچك است،اسلحه‏ اى كه با تن او مناسب باشد،نيست.ولى در عين حال شير بچه است،شجاعت ‏به خرج مى‏ دهد،تا اينكه با يك ضربت كه به فرقش وارد مى‏ آيد از روى اسب به روى زمين مى ‏افتد.حسين با نگرانى بر در خيمه ايستاده،اسبش آماده است،لجام اسب را در دست دارد،مثل اينكه انتظار مى ‏كشد. ناگهان فرياد«يا عماه‏»در فضا پيچيد،عموجان من هم رفتم،مرا درياب!

مورخين نوشته‏ اند حسين مثل باز شكارى به سوى قاسم حركت كرد.كسى نفهميد با چه سرعتى بر روى اسب پريد و با چه سرعتى به سوى قاسم حركت كرد.عده زيادى از لشكريان دشمن(حدود دويست نفر)بعد از اينكه جناب قاسم روى زمين افتاد،دور بدن اين طفل را گرفتند براى اينكه يكى از آنها سرش را از بدن جدا كند.يكمرتبه متوجه شدند كه حسين به سرعت مى ‏آيد.مثل گله روباهى كه شير را مى ‏بيند فرار كردند و همان فردى كه براى بريدن سر قاسم پايين آمده بود،در زير دست و پاى اسبهاى خودشان لگدمال و به درك واصل شد.

آنقدر گرد و غبار بلند شده بود كه كسى نفهميد قضيه از چه قرار شد.دوست و دشمن از اطراف نگران هستند.«فاذن جلس الغبرة‏»تا غبارها نشست،ديدند حسين بر بالين قاسم نشسته و سر او را به دامن گرفته است.فرياد مردانه حسين را شنيدند كه گفت:

«عزيز على عمك ان تدعوه فلا يجيبك او يجيبك فلا ينفعك‏»

فرزند برادر!چقدر بر عموى تو ناگوار است كه فرياد كنى و عموجان بگويى و نتوانم به حال تو فايده‏ اى برسانم،نتوانم به بالين تو بيايم و يا وقتى كه به بالين تو مى ‏آيم كارى از دستم بر نيايد.چقدر بر عموى تو اين حال ناگوار است (1)

راوى گفت:در حالى كه سر جناب قاسم به دامن حسين است،از شدت درد پاشنه پا را محكم به زمين مى‏ كوبد.در همين حال‏«فشهق شهقة فمات‏»فريادى كشيد و جان به جان آفرين تسليم كرد.يك وقت ديدند ابا عبد الله بدن قاسم را بلند كرد و بغل گرفت.ديدند قاسم را مى‏ كشد و به خيمه ‏گاه مى ‏آورد.

خيلى عظيم و عجيب است:وقتى كه قاسم مى‏ خواهد به ميدان برود،از ابا عبد الله خواهش مى‏ كند.ابا عبد الله دلش نمى ‏خواهد اجازه بدهد.وقتى كه اجازه مى‏ دهد،دست‏ب ه گردن يكديگر مى ‏اندازند،گريه مى ‏كنند تا هر دو بيحال مى‏ شوند. اينجا منظره بر عكس شد،يعنى اندكى پيش،حسين و قاسم را ديدند در حالى كه دست‏ به گردن يكديگر انداخته بودند ولى اكنون مى ‏بينند حسين قاسم را در بغل گرفته اما قاسم دستهايش به پايين افتاده است چون ديگر جان در بدن ندارد.

و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم و صلى الله على محمد و آله الطاهرين.





http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۹, ۲۰:۴۲
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif


سهيل سر زده گفتي مگر ز سمت يمن
رخ چو ماه تمام و قدي چو سرو چمن

نمود در بر خود پيرهن به شكل كفن
ز برج خيمه برآمد چو قاسم بن حسن

ز خيمگاه به ميدان كين روان گرديد
گرفت تيغ عدو سوز را به كف چون هلال


قاسم بن الحسين عليه السلام به عزم جهاد قدم به سوي معركه نهاد، چون حضرت سيدالشهداء عليه السلام نظرش بر فرزند برادر افتاد كه جان گرامي بر كف دست نهاده آهنگ ميدان كرده، بي‌تواني پيش شد و دست به گردن قاسم درآورد و او را در بر كشيد و هر دو تن چندان بگريستند كه در روايت وارد شده حَتّي غٌشِي عَلَيْهِما، پس قاسم گريست و دست و پاي عم خود را چندان بوسيد تا اذن حاصل نمود، پس جناب قاسم عليه السلام به ميدان آمد در حالي كه اشكش به صورت جاري بود و مي‌ فرمود:


سِبْطِ النَّبِيّ الْمُصْطَفي الْمُؤْتَمِن
بَيْنَ اُناسٍ لاسُقُوا صَوْبَ المَزنِ

اِنْ تَنْكرُوٌني فَانَا اْبنُ الْحَسَنِ
هذا حُسَيْنٌ كَالْاَسيرالْمُرْتَهَن

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۹, ۲۰:۴۳
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif



پس كارزار سختي نمود و به آن صغر سن و خردسالي سي و پنج تن را به درك فرستاد. حميد بن مسلم گفته كه من در ميان لشكر عمر سعد بودم پسري ديدم كه به ميدان آمده گويا صورتش پاره ماه است و پيراهن و ازاري در برداشت و نعليني در پا داشت كه بند يكي از آنها گيسخته شده بود و من فراموش نمي‌كنم كه بند نعلين چپش بود، عمرو بن سعد ازدي گفت: به خدا سوگند كه من بر اين پسر حمله مي‌كنم و او را به قتل مي‌رسانم، گفتم سبحان الله اين چه اراده است كه نموده‌اي؟

اين جماعت كه دور او را احاطه كرده‌اند از براي كفايت امر او بس است ديگر ترا چه لازم است كه خود را در خون او شريك كني؟ گفت به خدا قسم كه از اين انديشه برنگردم، پس اسب برانگيخت و رو برنگردانيد تا آنگاه كه شمشيري بر فرق آن مظلوم زد و سر او شكافت پس قاسم به صورت بر روي زمين افتاد و فرياد برداشت كه يا عماه چون صداي قاسم به گوش حضرت امام حسين عليه السلام رسيد تعجيل كرد مانند عقابي كه از بلندي به زير آمد صفها را شكافت و مانند شير غضبناك حمله بر لشكر كرد تا به عمرو (لعين) قاتل جناب قاسم رسيد، پس تيغي حواله آن ملعون نمود، عمرو دست خود را پيش داد حضرت دست او را از مرفق جدا كرد پس آن ملعون صيحه عظيمي زد.
لشكر كوفه جنبش كردند و حمله آوردند تا مگر عمرو را از چنگ امام عليه السلام بربايند همينكه هجوم آوردند بدن او پامال سم ستوران گشت و كشته شد.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۹, ۲۰:۴۳
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif



پس چون گرد و غبار معركه فرو نشست ديدند امام عليه السلام بالاي سر قاسم است و آن جوان در حال جان كندنست و پاي به زمين مي‌سايد و عزم پرواز به اعلي عليين دارد و حضرت مي‌فرمايد سوگند با خداي كه دشوار است بر عم تو كه او را بخواني و اجابت نتواند و اگر اجابت كند اعانت نتواند و اگر اعانت كند ترا سودي نبخشد، دور باشند از رحمت خدا جماعتي كه ترا كشتند. هذا يَوْم وَاللهِ كَثُرَواتِرُهُ وَ قَلَّ ناصِرُهُ.

آنگاه قاسم را از خاك برداشت و در بر كشيد و سينه او را به سينه خود چسبانيد و به سوي سراپرده روان گشت در حالي كه پاهاي قاسم در زمين كشيده مي‌شد. پس او را برد در نزد پسرش علي بن الحسين عليه السلام در ميان كشتگان اهلبيت خود جاي داد، آنگاه گفت بارالها تو آگاهي كه اين جماعت مار ا دعوت كردند كه ياري ما كنند اكنون دست از نصرت ما برداشته و با دشمن ما يار شدند، اي داور دادخواه اين جماعت را نابود ساز و ايشان را هلاك كن و پراكنده گردان و يكتن از ايشان را باقي مگذار، و مغفرت و آمرزش خود را هرگز شامل حال ايشان مگردان.
آنگاه فرمود اي عموزادگان من صبر نمائيد اي اهلبيت من شكيبائي كنيد و بدانيد بعد از اين روزخواري و خذلان هرگز نخواهيد ديد.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۹, ۲۰:۴۴
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif


مخفي نماند كه قصه دامادي جناب قاسم عليه السلام در كربلا و تزويج او فاطه بنت الحسين (ع) را صحت ندارد چه آنكه در كتب معتبره به نظر نرسيده و به علاوه آنكه حضرت امام حسين عليه السلام را دو دختر بوده چنانكه در كتب معتبره ذكر شده، يكي سكينه كه شيخ طبرسي فرمود: سيدالشهداء عليه السلام او را تزويج عبدالله كرده بود و پيش از آنكه زفاف حاصل شود عبدالله شهيد گرديد. و ديگر فاطمه كه زوجه حسن مثني بوده كه در كربلا حاضر بود چنانكه در احوال امام حسين عليه السلام به آن اشاره شده، و اگر استناداً به اخبار غير معتبره گفته شود كه جناب امام حسين عليه السلام را فاطمه ديگر بوده گوئيم كه او فاطمه صغري است و در مدينه بوده و او را نتوان با قاسم بن حسن عليهماالسلام بست و الله تعالي العالم.

شيخ اجل محدث متتبع ماهر ثقه الاسلام آقاي حاج ميرزا حسين نوري نور الله مرقده در كتاب لؤلؤ و مرجان فرموده و به مقتضاي تمام كتب معتمده سالفه مولفه در فن حديث و انساب و سير نتوان براي حضرت سيدالشهداء عليه السلام دختر قابل تزويج بي‌شوهري پيدا كرد كه اين قضيه قطع نظر از صحت و قسم آن به حسب نقل و قوعش ممكن باشد. اما قصه زبيده و شهربانو و قاسم ثاني در خاك ري و اطراف آن كه در السنه عوام دائر شده، پس از آن خيالات واهيه است كه بايد در پشت كتاب رموز حمزه و ساير كتابهاي معجوله نوشت، و شواهد كذب بودن آن بسيار است، و تمام علماي انساب متفقند كه قاسم بن الحسن (ع) عقب ندارد انتهي كلامع رفع مقامه.

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۹, ۲۰:۴۴
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif


بعضي از ارباب مقاتل گفته‌اند كه بعد از شهادت جناب قاسم عليه السلام بيرون شد به سوي ميدان عبدالله بن الحسن عليه السلام و رجز خواند:

ضْرغامُ اجامٍ وَ لَيْثٌ قَسْوَرَه
اَكيلُكُمْ بِالسًّيْفِ كَيْلَ السَّنْدَرَهِ

اِنْ تُنْكِرُوني فَانَا ابْنُ حَيْدَرَه
عَلَي الاَعادي مِثْلَ ريحٍ صَرْصَرَهٍ


و حمله كرد و چهارده تن را به خاك هلاك افكند، پس هاني بن ثبيت خضرمي بر وي تاخت و او را مقتول ساخت پس صورتش سياه گشت. و ابوالفرج گفته كه حضرت ابوجعفر باقر عليه السلام فرموده كه حرمله بن كاهل اسدي او را به قتل رسانيد.

مؤلف گويد: كه مقتل عبدالله را در ضمن مقتل جناب امام حسين عليه السلام ايراد خواهيم كرد انشاء‌الله تعالي.

و ابوبكر بن الحسن (ع) كه مادرش ام ولد بوده و با جناب قاسم عليه السلام برادر پدر مادري بود، عبدالله بن عقبه غنوي او را به قتل رسانيد. و از حضرت باقر عليه السلام مرويست كه عقيه غنوي او را شهيد كرد،‌ و سليمان بن قته اشاره به او نمود در اين شعر:

وَ في اَسَدٍ اُخْري تُعَدُّو تُذْكَرُ
وَ عِنْدَ غَنِيّ قَطْرَه مِنْ دِمائِنا


برگرفته از کتاب منتهی الامال اثر حاج شیخ عبّاس قمی

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۱۹, ۲۰:۴۶
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif




عاشورا به روایت لهوف



راوی گفت: دیدم جوانی بیرون آمد که صورتش مانند پاره ماه بود، و مشغول جنگ شد.
همين که مقابل مردم ايستاد فريادش بلند شد:
ان تنکروني فانا ابن الحسن/ سبط النبي المصطفي الموتمن
مردم اگر مرا نمي شناسيد ، من پسر حسن بن علي بن ابيطالبم.
هذا الحسين کالاسير المرتهن / بين اناس لاسقوا صوب المزن
اين مردي که اين جا مي بينيد و گرفتار شما است، عموي من حسين بن علي بن ابيطالب است.


ابن فضیل ازدی چنان بر فرقش زد که سرش را شکافت و او با صورت به زمین افتاد و فریاد زد: عمو جان، به دادم برس.
امام حسین (علیه السلام) مانند باز شکاری از اوج، به کنار او فرود آمد و همچون شیر خشمگین بر دشمنان حمله ور شد، شمیشری بر ابن فضیل زد که دست سپر شده او از آرنج جدا شد، ابن فضیل چنان فریادی زد که همه لشکر شنیدند و برای نجاتش تاختند که باعث شد بدن او زیر سم اسب¬ها بماند و به هلاکت برسد.


گرد و غبار که فرو نشست، امام حسین (علیه السلام) کنار قاسم (علیه السلام) ایستاده بود در حالی که او از شدت درد پای بر زمین می¬سایید.
امام فرمود : از رحمت خدا دور باد گروهی را که تو را کشتند و جدّ و پدرت در روز قیامت از آنان دادخواهی خواهند کرد .
سپس فرمود: به خدا قسم بر عمویت دشوار است که تو او را به یاری بخواهی و او دعوت تو را اجابت نکند یا اجابت کند ولی به حال تو سودی نبخشد. به خدا قسم امروز روزی است که برای عمویت کینه¬جو فراوان است و یاور اندک.
بعد از آن پیکر قاسم (علیه السلام) را به سینه گرفت و با خود به خیمه ها رساند و در میان کشتگان بنی هاشم قرار داد.


سهم امام حسن مجتبی (علیه السلام) - که قبر بی¬ شمع و چراغش در بقیع خاموش است - در کربلای حسینی، قربانی به نامهای: ابی¬بکر، قاسم، عبدالله، عمر، بُشر و احمد (محمد) بن الحسن می-باشد، که در منای عشق خود را فدای عمو کردند. ( کیمیای قلم)
منبع :
لهوف سید بن طاووس
منتهی الامال شیخ عباس قمی




http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/21865024283530938397.gif

خادم حسین ع
۱۳۹۲/۰۸/۲۰, ۰۶:۵۱
بازمحرم رسید، ماه عزای حسین
سینه‌یما می‌شود، کرب و بلای حسین
کاشکه ترکم شود غفلت و جرم و گناه
تاکه بگیرم صفا، من ز صفای حسین

نامتو را دوای درد است حسین
بییاد تو بین که چهره زرد است حسین
عشقتو مرا ز خویش بیگانه نمود
بیعشق تو بین که سینه سرد است حسین



فــدايتـو هـمـه خـلـق جهان ز پير و جوان
تـويـيبهر دو جهان كشتي نجات حسين

تـويــيمــروج احــكـــام ديــــن پــيــغــمـبـر
تـويـيخــلاصــه ايــجــاد كـائنات حسين

چهكرده اي تو به درگاه حق كه خلق جهان
كــنـنـدآروزي طــوف كـربـلات حـسـين

زداغ مـاتــم جـانـسـوزت اي عــزيــز خـــدا
كـنندجـن و بشر گريه در عزات حسين

ســلاممــا بــه تــن چــاك چــاك بـي كـفنت
فـدايپـيـكـر پـرخـون سـرجدات حسين

ســلاممــا بــه تــو و شـيـرخواره اصغر تو
فـداي اكـبــر وعـبـاس بـاوفــات حسين

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۰, ۲۰:۵۸
http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1790.png



چگونگی شهادت علی اصغر علیه السلام

سید بن طاووس (ره) در کتاب الملهوف خود می نویسد:

هنگامى كه حسین علیه السلام، شهادت جوانان و محبوبانش را دید، تصمیم گرفت كه خود به میدان برود و ندا داد: «آیا مدافعى هست كه از حرم پیامبر خدا صلى الله علیه و آله، دفاع كند؟ آیا یكتاپرستى هست كه در باره ما از خدا بترسد؟ آیا دادرسى هست كه به خاطر خدا، به داد ما برسد؟ آیا یارى دهنده اى هست كه به خاطر خدا، ما را یارى دهد؟»

پس صداى زنان، به ناله برخاست. امام علیه السلام، به جلوى درِ خیمه آمد و به زینب علیهاالسلام فرمود: «كودك خُردسالم را به من بده تا با او، خداحافظى كنم» .

او را گرفت و مى خواست او را ببوسد كه حَرمَلة بن كاهِل ، تیرى به سوى او انداخت كه در گلویش نشست و او را ذبح كرد .

امام علیه السلام به زینب علیهاالسلام فرمود: «او را بگیر !» سپس، كف دستانش را زیر خون [ گلوى او ]گرفت تا پُر شدند. خون را به سوى آسمان پاشید و فرمود: «آنچه بر من وارد مى شود، برایم آسان است؛ چون بر خدا پوشیده نیست و در پیش دید اوست» .

امام باقر علیه السلام [در باره آن خون] فرموده است: «از آن خون، یك قطره هم به زمین، باز نگشت.»(4)




http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1790.png

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۰, ۲۰:۵۹
http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1791.png



شیخ مفید (ره) می نویسد:

حسین علیه السلام جلوى خیمه نشست . فرزندش عبداللّه بن حسین را كه خُردسال بود، برایش آوردند . امام علیه السلام ، او را در دامانش نشانْد . مردى از بنى اسد ، او را با تیرى زد و ذبحش كرد . حسین علیه السلام ، خون او را گرفت و هنگامى كه كفِ دستش پُر شد ، آن را بر زمین ریخت . سپس گفت : «پروردگارا ! اگر یارىِ آسمانى ات را از ما دریغ داشتى ، آن را براى جاى بهترى قرار بده و انتقام ما را از این مردم ستمكار ، بگیر» سپس ، آن كودك را آورد و كنار كشتگان خاندانش قرار داد.(5)

تذكرة الخواصّ به نقل از هشام بن محمّد می نویسد :

وقتى حسین علیه السلام دید كه آنها بر كُشتن او پافشارى مى كنند، قرآنى را گرفت و آن را باز كرد و بر سرش نهاد و ندا داد : «كتاب خدا و نیز جدّم محمّد ، فرستاده خدا ، میان من و شما [ ، داورى كند ] . اى مردم ! براى چه خونم را حلال مى شمرید ؟!»
همچنین حسین علیه السلام به سوى یكى از كودكانش كه از تشنگى مى گریست ، رفت . او را بر سرِ دست گرفت و گفت :

یا قَومِ ، إن لَم تَرحَمونی فَارحَموا هذَا الطِّفلَ

«اى قوم ! اگر بر من رحم نمى كنید ، بر این كودك ، رحم كنید» .

در این حال، مردى از آنان، تیرى به سوى او انداخت و ذبحش كرد. حسین علیه السلام مى گریست و مى‌گفت: «خدایا ! میان ما و گروهى كه ما را دعوت كردند تا ما را یارى دهند، امّا ما را كُشتند، داورى كن» .

در این هنگام، از آسمان، ندایى رسید: «او را وا گذار ـ اى حسین ـ ، كه او را در بهشت، شیر مى دهند».




http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1791.png

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۰, ۲۱:۰۰
هشتم محرم_حضرت علي اكبر

http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1976.png


نکاتی از حیات و شهادت حضرت علی اکبر(ع)

"علی بن الحسین" در زیارت عاشورا کیست؟
حضرت علی‎اکبر(ع) شبیه ترین مردم به پیامبر اکرم(ص) بود و شجاعت و رزمندگی را از جدش امام علی(ع) به ارث برده بود، اهل بیت(ع) هرگاه که دلتنگ پیامبر می شدند به چهره او می نگریستند.

حضرت علی اکبر(ع) فرزند اباعبدالله الحسین(ع) بنا به روایتی در یازدهم شعبان سال43 قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشود. پدر گرامیشان امام حسین بن علی بن ابی طالب (ع) و مادر محترمه اش لیلی بنت ابی مرّه بن عروه بن مسعود ثقفی است.
درسنّ شریف حضرت علی اکبر به هنگام شهادت، اختلاف است. برخی می گویند هجده ساله، برخی می گویند نوزده ساله و عده ای هم می گویند بیست وهشت ساله بود. اما بر اساس منابع تاریخ و حدیثی حضرت علی اکبر از امام زین العابدین(ع)بزرگتر بودند.



http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1977.png

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۰, ۲۱:۰۱
http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1978.png



در تاریخ نقل است روزی علی اکبر(ع) به نزد والی مدینه رفته و از طرف پدر بزرگوارشان پیغامی را خطاب به او می برد، در آخر والی مدینه از علی اکبر سؤال کرد نام تو چیست؟ فرمود: علی سؤال نمود نام برادرت؟ فرمود: علی. آن شخص عصبانی شد، و چند بار گفت: علی، علی، علی، « ما یُریدُ اَبُوک؟ » پدرت چه می خواهد، نام همه فرزندانش را علی می گذارد. این پیغام را علی اکبر(ع) نزد اباعبدالله الحسین (ع) برد، ایشان فرمود : والله اگر پروردگار دهها فرزند پسر به من عنایت کند نام همه آنها را «علی» می گذارم و اگر دهها فرزند دختر به من عطا نماید نام همه آنها را نیز «فاطمه» می گذارم.

درباره شخصیت علی اکبر(ع) گفته شده که وی جوانی خوش چهره، خوش زبان و دلیر بود و از جهت سیرت و خلق و خوی و صباحت رخسار، شبیه ترین مردم به پیامبر اکرم(ص) بود و شجاعت و رزمندگی را از جدش علی ابن ابی طالب (ع) به ارث برده و جامع کمالات، محامد و محاسن بود.

حضرت علی اکبر(ع) روز عاشورا وقتى اذن میدان طلبید و عازم جبهه پیکار شد، امام حسین (ع) چهره به آسمان گرفت و گفت:

«اللّهم اشهد على هؤلاء القوم فقد برز الیهم غلام اشبه الناس برسولک محمد خلقا و خلقا و منطقا و کنا اذا اشتقنا الى رؤیة نبیک نظرنا الیه...».




http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1978.png

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۰, ۲۱:۰۱
http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1979.png


شجاعت و دلاورى حضرت على اکبر(ع) و رزم‌آورى و بصیرت دینى و سیاسى او، در سفر کربلا به ویژه در روز عاشورا تجلى کرد. وقتى امام حسین (ع) از منزلگاه «قصر بنى مقاتل» گذشت، روى اسب چشمان او را خوابى ربود و پس از بیدارى «انا لله و انا الیه راجعون» گفت و سه بار این جمله و حمد الهى را تکرار کرد. حضرت على اکبر (ع) وقتى سبب این حمد و استرجاع را پرسید، حضرت فرمود: در خواب دیدم سوارى می ‏گوید این کاروان به سوى مرگ می ‏رود. پرسید: مگر ما بر حق نیستیم؟ فرمود: چرا. پس گفت: «فاننا اذن لا نبالى ان نموت محقین» پس باکى از مرگ در راه حق نداریم!

در روز عاشورا پس از شهادت یاران امام، اولین کسى که اجازه میدان طلبید تا جان را فداى دین کند، حضرت علی اکبر(ع) بود. اگر چه به میدان رفتن او بر اهل بیت و بر امام بسیار سخت بود، ولى از ایثار و روحیه جانبازى او جز این انتظار نبود. وقتى به میدان می ‏رفت، امام حسین (ع) در سخنانى سوزناک به آستان الهى، آن قوم ناجوانمرد را که دعوت کردند ولى تیغ به رویشان کشیدند، نفرین کرد. على اکبر چندین بار به میدان رفت و رزمهاى شجاعانه ‏اى با انبوه سپاه دشمن نمود. پس از شهادت، امام حسین (ع) صورت بر چهره خونین حضرت على اکبر (ع) نهاد و دشمن را باز هم نفرین کرد: «قتل الله قوما قتلوک...».



http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1979.png

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۰, ۲۱:۰۱
http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1980.png



وی نخستین شهید بنی هاشم در روز عاشورا بود و در زیارت شهدای معروفه نیز آمده است:

السَّلامُ علیکَ یا اوّل قتیل مِن نَسل خَیْر سلیل.

در روایتی به نقل از شیخ جعفر شوشتری در کتاب خصائص الحسینیه آمده است: اباعبدالله الحسین(ع) هنگامی که علی اکبر را به میدان می فرستاد، به لشگر خطاب کرد و فرمود:« یا قوم، هولاءِ قد برز علیهم غلام، اَشبهُ الناس خَلقاً و خُلقاً و منطقاً برسول الله....... ای قوم، شما شاهد باشید، پسری را به میدان می فرستم، که شبیه ترین مردم از نظر خلق و خوی و منطق به رسول الله (ص) است بدانید هر زمان ما دلمان برای رسول الله(ص) تنگ می شد نگاه به وجه این پسر می کردیم. »



http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1980.png

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۰, ۲۱:۰۲
http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1981.png


امام حسین(ع) در تربیت وی و آموزش قرآن ومعارف اسلامی و اطلاعات سیاسی و اجتماعی به آن جناب تلاش بلیغی به عمل آورد و از وی یک انسان کامل و نمونه ساخت و شگفتی همگان، از جمله دشمنانشان را بر انگیخت. حضرت على اکبر (ع)، نزدیکترین شهیدى است که با امام حسین«ع» دفن شده است. مدفن او پایین پاى ضریح مقدس اباعبد الله الحسین«ع»، در کربلای معلّی قرار دارد و در سلام زیارت عاشورا منظور از «... وعلی علی ابن الحسین» حضرت علی اکبر(ع) است.

با این که حضرت علی اکبر(ع) به سه طایفه معروف عرب پیوند و خویشاوندی داشته است، با این حال در روز عاشورا و به هنگام نبرد با سپاهیان یزید، هیچ اشاره ای به انتسابش به بنی امیه و ثقیف نکرد، بلکه هاشمی بودن و انتساب به اهل بیت(ع) را افتخار خویش دانست و در رجزی چنین سرود:

أنا عَلی بن الحسین بن عَلی
نحن بیت الله آولی یا لنبیّ

أضربکَم با لسّیف حتّی یَنثنی
ضَربَ غُلامٍ هاشمیّ عَلَویّ

وَ لا یَزالُ الْیَومَ اَحْمی عَن أبی
تَاللهِ لا یَحکُمُ فینا ابنُ الدّعی







حضرت علی اکبر(ع) در نبرد روز عاشورا 200 تن از سپاه عمرسعد را در دو مرحله به هلاکت رسانید و سرانجام «مرّه بن منقذ عبدی» بر فرق مبارکش ضربتی زد و او را به شدت زخمی نمود. آنگاه سایر دشمنان، جرأت و جسارت پیدا کرده و به آن حضرت هجوم آوردند و وی را آماج تیغ شمشیر و نوک نیزه ها نمودند و مظلومانه به شهادتش رسانیدند.

امام حسین(ع) در شهادتش بسیار اندوهناک و متأثر گردید و در فراقش فراوان گریست و هنگامی که سر خونین اش را در بغل گرفت، فرمود: «ولدی علی عَلَی الدّنیا بعدک العفا». فرزندم علی، دیگر بعد از تو اف بر این دنیا...

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۰, ۲۱:۰۳
http://forum.hammihan.com/user_images/11_2012/1990.png




امام حسین و خاندانش در سوگ حضرت علی اکبر
روز عاشورا پس از شهادت علی اکبر، امام حسین علیه السلام بر بالین فرزندش آمد، صورت به صورتش نهاد و گفت:
« خدا بکشد گروهی را که تو را کشتند، گستاخی را از حد گذراندند و حرمت رسول خدا را شکستند. پس از تو خاک بر سر دنیا باد!»
صدای گریه امام بلند شد، به گونه ای که کسی تا آن زمان نشنیده بود.
آن گاه سر علی را بر دامان گرفت و در حالی که خون از دندان‌هایش پاک می‌کرد، بر صورتش بوسه زد و گفت:

«فرزندم! تو از محنت دنیا آسوده شدی و به سوی رحمت جاودانه حق رهسپار گشتی. پدرت پس از تو تنها مانده است، ولی به زودی به تو ملحق خواهد شد.»
در این هنگام زینب کبری با شتاب از خیمه بیرون آمد، در حالی که فریاد می زد:
« ای برادرم، و ای پسر برادرم!» و خود را بر روی علی اکبر افکند.

امام حسین علیه السلام او را بلند کرد و به خیمه بازگرداند، و به جوانان دستور داد جسد علی را از میدان بیرون ببرند. آنان پیکر علی اکبر را در برابر خیمه ای که در مقابل آن مبارزه می کردند بر زمین نهادند.
امام حسین علیه السلام محزون و دلشکسته به خیمه بازگشت. سکینه پیشش آمد و سراغ برادرش را گرفت. امام خبر شهادت او را به دخترش داد. سکینه در حالی که فریاد می‌زد، خواست از خیمه خارج شود. امام حسین علیه السلام اجازه نداد و فرمود:« ای سکینه! تقوای خدا پیشه کن و شکیبا باش!»
سکینه گفت:« ای پدر! کسی که برادرش را کشته اند چگونه صبر کند؟!»

خادم حسین ع
۱۳۹۲/۰۸/۲۱, ۰۳:۰۳
اعوذبالله من الشیطن الرجیم، بِسْــــــــــــــــــمِ اﷲِالرَّحْمَنِاارَّحِيم، لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّهِ الْعَلِيُّ الْعَظِيْم . اَللّهُمَّصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَعَلى آلِ‌مُحَمَّد، کَما صَلَّیْتَ عَلى إِبْراهیمَ وَعَلى آلِإِبْراهیمَ إِنَّکَ حَمیدٌ مَجِیدٌ، اللّهُمَّ بارِکْ عَلى مُحَمَّدوَعَلى آلِ مُحَمَّد کَما بارَکْتَ عَلى إِبْراهیمَ وَآلِ‌إِبْراهیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌمَجِیدٌ وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَأَهْلِكْ عَدُوَّهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالاِنْسِ مِنَالْاَوَّلينَ وَالاخِرينَ . اللهم العن ظالمی و قاتلی فاطمةالزهرا سلام الله علیها.
إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّـهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ.
اَلحَمدُ لِلّهِ الذّیجَعَلَنا مِنَ المُتَمَسِکینَ بوِلایَة ِ اميرِ المُومِنين عَلیِ اِبنِ اَبیطالِب عَلَیهمِ اَلسلام
این روزها را از دست ندهیم روزهای پاک کردن خود و لبیک گفتن به مولی خود است و بس .
التماس دعا

یاسمن*
۱۳۹۲/۰۸/۲۱, ۱۰:۳۲
http://askquran.ir/gallery/images/76451/2_1089.jpg

پیچید دربین عبایش جسم اکبر را
"یا ایها المزّمّل" ی عین پیمبر را
صورت به صورت آیه هایش را تلاوت کرد
از بای بسم الله تا لبخند آخر را
دارد تمنا می کند از چشم خونینش
یک پلک، یک گوشه و یا یک ناز دیگر را
شان نزول لحظه ی "امن یجیب" این جاست
اینجا که می بوسد لبش، لب های مضطر را
مانده است برگرداند از میدان شهیدش را
یا نه! بگیرد زیر بازوهای خواهر را
زینب که روی نیزه هفتاد و دو سر دیده است
در کودکی تشییع مفقود الاثر دیده است

زهرا بشری موحد

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۱, ۱۷:۴۹
باز محرم شدو دلها شکست از غم زينب دل زهرا شکست
باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست
آب در اين تشنگي از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست
قاسم وليلا همه در خون شدند اين چه غمي بود که دنيا شکست
محرم ماه غم نيست ماه عشق است محرم مَحرم درد حسين است

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۱, ۱۷:۵۰
دل را اگر از حسين بگيرم چه كنم
بي عشق حسين اگر بميرم چه كنم
فردا كه كسي را به كسي كاري نيست
دامان حسين اگر نگيرم چه كنم

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۱, ۱۸:۲۶
روز هشتم محرم
روزمنتسب به رعناجوان دلاور کربلا
حضرت علی اکبربن الحسین

http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/71372853348139218717.gif

نکاتی از حیات و شهادت حضرت علی اکبر(ع)

"علی بن الحسین" در زیارت عاشورا کیست؟
حضرت علی‎اکبر(ع) شبیه ترین مردم به پیامبر اکرم(ص) بود و شجاعت و رزمندگی را از جدش امام علی(ع) به ارث برده بود، اهل بیت(ع) هرگاه که دلتنگ پیامبر می شدند به چهره او می نگریستند.

حضرت علی اکبر(ع) فرزند اباعبدالله الحسین(ع) بنا به روایتی در یازدهم شعبان سال43 قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشود. پدر گرامیشان امام حسین بن علی بن ابی طالب (ع) و مادر محترمه اش لیلی بنت ابی مرّه بن عروه بن مسعود ثقفی است.
درسنّ شریف حضرت علی اکبر به هنگام شهادت، اختلاف است. برخی می گویند هجده ساله، برخی می گویند نوزده ساله و عده ای هم می گویند بیست وهشت ساله بود. اما بر اساس منابع تاریخ و حدیثی حضرت علی اکبر از امام زین العابدین(ع)بزرگتر بودند.



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/42388490480525310765.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۱, ۱۸:۲۶
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/42388490480525310765.gif



در تاریخ نقل است روزی علی اکبر(ع) به نزد والی مدینه رفته و از طرف پدر بزرگوارشان پیغامی را خطاب به او می برد، در آخر والی مدینه از علی اکبر سؤال کرد نام تو چیست؟ فرمود: علی سؤال نمود نام برادرت؟ فرمود: علی. آن شخص عصبانی شد، و چند بار گفت: علی، علی، علی، « ما یُریدُ اَبُوک؟ » پدرت چه می خواهد، نام همه فرزندانش را علی می گذارد. این پیغام را علی اکبر(ع) نزد اباعبدالله الحسین (ع) برد، ایشان فرمود : والله اگر پروردگار دهها فرزند پسر به من عنایت کند نام همه آنها را «علی» می گذارم و اگر دهها فرزند دختر به من عطا نماید نام همه آنها را نیز «فاطمه» می گذارم.

درباره شخصیت علی اکبر(ع) گفته شده که وی جوانی خوش چهره، خوش زبان و دلیر بود و از جهت سیرت و خلق و خوی و صباحت رخسار، شبیه ترین مردم به پیامبر اکرم(ص) بود و شجاعت و رزمندگی را از جدش علی ابن ابی طالب (ع) به ارث برده و جامع کمالات، محامد و محاسن بود.

حضرت علی اکبر(ع) روز عاشورا وقتى اذن میدان طلبید و عازم جبهه پیکار شد، امام حسین (ع) چهره به آسمان گرفت و گفت:

«اللّهم اشهد على هؤلاء القوم فقد برز الیهم غلام اشبه الناس برسولک محمد خلقا و خلقا و منطقا و کنا اذا اشتقنا الى رؤیة نبیک نظرنا الیه...».


شجاعت و دلاورى حضرت على اکبر(ع) و رزم‌آورى و بصیرت دینى و سیاسى او، در سفر کربلا به ویژه در روز عاشورا تجلى کرد. وقتى امام حسین (ع) از منزلگاه «قصر بنى مقاتل» گذشت، روى اسب چشمان او را خوابى ربود و پس از بیدارى «انا لله و انا الیه راجعون» گفت و سه بار این جمله و حمد الهى را تکرار کرد. حضرت على اکبر (ع) وقتى سبب این حمد و استرجاع را پرسید، حضرت فرمود: در خواب دیدم سوارى می ‏گوید این کاروان به سوى مرگ می ‏رود. پرسید: مگر ما بر حق نیستیم؟ فرمود: چرا. پس گفت: «فاننا اذن لا نبالى ان نموت محقین» پس باکى از مرگ در راه حق نداریم!

در روز عاشورا پس از شهادت یاران امام، اولین کسى که اجازه میدان طلبید تا جان را فداى دین کند، حضرت علی اکبر(ع) بود. اگر چه به میدان رفتن او بر اهل بیت و بر امام بسیار سخت بود، ولى از ایثار و روحیه جانبازى او جز این انتظار نبود. وقتى به میدان می ‏رفت، امام حسین (ع) در سخنانى سوزناک به آستان الهى، آن قوم ناجوانمرد را که دعوت کردند ولى تیغ به رویشان کشیدند، نفرین کرد. على اکبر چندین بار به میدان رفت و رزمهاى شجاعانه ‏اى با انبوه سپاه دشمن نمود. پس از شهادت، امام حسین (ع) صورت بر چهره خونین حضرت على اکبر (ع) نهاد و دشمن را باز هم نفرین کرد: «قتل الله قوما قتلوک...».



http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/42388490480525310765.gif

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۱, ۱۸:۳۳
http://aftab-e-mehr.persiangig.com/image/monasebatha/abbas.jpg





کنار دل و دست و دریا ابا الفضل
تو را دیده ام بارها؛ یا اباالفضل

تو از آب می آمدی مشک بردش
و من در تو غرق تماشا اباالفضل

اگر دست می داد، دل می بریدم
به دست تو از هردو دنیا اباالفضل

دل از کودکی از فرات آب می خورد
وتکلیف شب ، آب ، بابا ،‌اباالفضل

تو لب تشنه پرپر شدی ،‌ شبنم اشک
به پای تو می ریزم اما ابا الفضل چ

فدک مادری می کند کربلا را
غریبی، تو هم مثل زهرا، اباالفضل!

تو را هر که دارد ز غم بی نیاز است
وفا بعد از این نیست تنها اباالفضل

تو با غیرت وآب و دست بریده
قیامت، به پا می کنی؛ یا اباالفضل

ابوالقاسم حسینجانی


http://askquran.ir/gallery/images//5405/1_moharramz.jpg

RUYA
۱۳۹۲/۰۸/۲۱, ۱۸:۳۴
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/95843345789713297255.gif





نهم محرم مطابق با تاسوعای حسينی را به عموم
آزادگان جهان به ويژه دوستداران و عاشقان حضرت
اباعبدالله الحسين وماه بني هاشم آقا اباالفضل العباس
عليهم السلام وعاشقان و منتظران صاحب
الزمان تسليت عرض مي کنيم

http://shiaupload.ir/images/8dyi62mdxy11t3t1hej5.gif

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۲, ۰۸:۰۷
السلام علیک یا أباعبدالله
وعلی الارواح التی حلت بفنائک علیکم منی جمیعا
سلام الله أبدا مابقیت وبقی اللیل والنهار
ولاجعله الله آخر العهد منی لزیارتکم
السلام علی الحسین
وعلى علی بن الحسین
وعلى أولاد الحسین
وعلى أصحاب الحسین

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۲, ۰۸:۰۸
:Sham:مهمانم و بسترم زمین است / عطشانم و قلبم آتشین استدشمن همه سوی در کمین است / من عاشقم و گناهم این است:Sham:

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۲, ۰۸:۰۹
فرموده است حضرت صادق هر آنکسی / گریان جدّ ما شده با من برادر استدر حج و در عبادت و در سجده‌های شب / گریه کن حسین شریک پیمبر است . . . :Sham::Sham::Sham:

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۲, ۰۸:۱۰
سلام من به محرم، محرم گل زهرا/ به لطمه های ملائک، به ماتم گل زهرا...:Sham:

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۲, ۰۸:۱۰
یامبر اکرم(صلی الله علیه و آل و سلم) می فرمایند:
«حسین منی و انا من حسین، احب الله من احب حسینا، حسین سبط من الاسباط»
حسین از من است و من هم از حسینم، هر که حسین را دوست بدارد خداوند دوست او باد، حسین فرزند زاده‏ ایست از فرزند زادگان انبیاء

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۲, ۰۸:۱۱
هر وقت هوای کربلا می گیریم ..... هر چند نشسته ایم پا می گیریم
یک عمر به راهتان نرفتیم اما ..... ده روز برایتان عزا می گیریم... یا حسین شهیدhttp://shorehossein.persiangig.com/image/Gonagon/Goll.gif

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۲, ۰۸:۱۲
عجیب حکایتی است! عزیزترین ها -حسین علیه السلام و یوسف علیه السلام- از گودال و چاه به آسمان عزت رسیده اند..http://www.beytoote.com/modules/mod_raxo_allmode/tools/tb.php?src=/images/stories/fun/fu3902.jpg&w=200&h=133&zc=1

سالار زینب
۱۳۹۲/۰۸/۲۲, ۰۸:۱۴
منزلگه عشاق دل آگاه حسین است ، بیراهه نرو ساده ترین راه حسین استاز مردم گمراه جهان راه مجویید ، نزدیکترین راه به الله حسین است . . . http://www.askquran.ir/image/jpeg;base64,/9j/4AAQSkZJRgABAQAAAQABAAD/2wCEAAkGBxQQEBUUEhQUFBUUFBQWEhgYGBQXGRQYGBcXFxUUFB YYHCggHB0lHRQUITEhJSkrLi4uFx8zODMsNygtLisBCgoKDg0O GhAQGiwkHyQsLCwsLCwsLCwsLCwsLCwsLCwsLCwsLCwsLCwsLC wsLCwsLCwsLCwsLCwsLCwsLCwsLP/AABEIAPsAyQMBEQACEQEDEQH/xAAcAAEAAgMBAQEAAAAAAAAAAAAABgcBBAUDAgj/xAA/EAABAwIEAwYCCAQFBQEAAAABAAIDBBEFBiExBxJBEyJRYXGBMp EUI0JSYqGx0TOCksEVcqKy8CRDU1TxFv/EABoBAQADAQEBAAAAAAAAAAAAAAADBAUCAQb/xAAqEQEAAgICAgEEAwEAAgMAAAAAAQIDEQQhEjFBBRMiUTJhcR RSgSMzQv/aAAwDAQACEQMRAD8AvFAQEBAQEBBgoObmDF2UdO aTUMG3UnoAuLT4u8dfO2njlXG/p1M2fkMfMXDlJudDbXRKW2ZKeFtOwutOBOxleggICAgICAgICA gICAgICAgICAgwUGvX1jII3SSHlawEuK8mdPYjc6hV4zAcRrYG 1VoqSR0rqdp07QsIA53HQ3vsq8zudSuxj8Kbr7TrEsy0lEyzpG 6DRjLOPsApfKtekFMGXLO9K7xLi9OX/UU7GsB 24ucR0vyizfz91DfNPwv4fpk2/lKxsm499PpGzFvISSHN8CDbT5KXFbyhQ5OH7V/F3VKgEBAQEBAQEBAQEBAQEBAQEBAQEHlUztjY57yA1oLnE7ADU leS91t ec85/kxOYRwksp2u7vQvtfvOHgeihmZaHHxRXuVu4LgVLUYbTNmjZI1 kLHC/QloLiPDVdaiYVr3vGSZhX3/SVGJiBnKymjeWgDQOcBcknc66KtMfk0cd8kYtwsrEsHoIIXSSQ whjG3JsPSysWikRuVDHlz2vqJfeS6rtafnbE2KIuPYNaLdwaAn zOpXWLWunnJrNb6mdykIUisygICAgICAgICAgICAgICAgICAgp/jHm1xcaCC5JAE1upcO7H eq4tb4WcWPceSpMz4M gqmwPvziKN0oNrBzxzcrbbtAt73XMx KSuTeT nYgz1W09P9HZIez5S1oIvyj8J36qOvpLlrXe4hxcKZI4HfU3ub/Nc3mFniUtNZiU4yZl6pxGYMfLK GMgvLnuLG2I7rQTbmXMV8 nWW9OPXfyv6kp2xsaxos1oAHoArla6jTEvabW8pey99OXxDK13 wkOsSDY3sRuE3s1p6ICAgICAgICAgICAgICAgICDwrKgRRvedm NLj6AXXkzqNuqxudKP4eYaMQxeSom71nOnIPVxddmg8LD5KtS3 nZp56fZwpXxT4fvr5Y6qDlMjGCN7DpztDnOaW/iHORr0UuSs66U LkrWfyQN2RasuDTTPGoGoFvndQxS0NOcuH3tN8B4XkWNQ8AdWs 1J8uY7ey6jD 0Gb6h8UhYuG4bFTsDIWNY0dB pPUqxWsR6Zd7Ted2ltXSdvELzjm7kd9FpO/USd241EV9y7z8lBky//mGhxuLMx529JJl7DzT08cbiXODe 47ucdXFSY4mI7U81oteZj06SkRiAgICAgwgygICAgICAgICDBQ czM7C6iqANzBKB/QVzb KTF/OFE5OzIMOrGyPuYyDHKBrYEjvAdbKnT8btrk4/uU1C/8ADq OojEkT2vY4XBBV2LbYVqeM6ltAJt5sXo5 LYzBSsL55Gxtbvc6 QA3K5tbUO60tbqFe4pnyeueIMOjd3rgvI1I2u0H4fUqrOW1p1D SxcOuKvnld/I ShQ3lmIkndu7U2vvr1PmpMWGY7lByeXN48aekzCsKLKAgICAg1 sRrGwROkebNaLn9P7ry1tRt1Wk3tFYaeAY5HWRl8V7Bxabiyjx 38nebDbFbxl0RM29ri/qFKieiAgICAgICAgIPiRgcCDqCCCPXdB cuJOXJKKod3T2TnExv1tr9kqlevjZvYM3nTpG8Gx2ppHXp5nx3 N7BxsfVpuF3uEN8e/hJxxPxPlAErfXkaT7/8Axe/cn9ov aJ Hi7PuKvNjWOaDpZrIRv4Hkv7rycswkrwaz7dLLWR6qteHSdoWn 4pZS4kDxAdqVz42yLFsmDj1/croy9l6GhjDYm96w53n4nep6eis1xxWOmPmz2yzuZ6dcm267Qf 4Ep/p/jn0WMRzTPjicH9n8ZGoDvu38VHF4mdJLYbVr5T8ukFIjEBBgrw RXN3PUwPha0xxkjnleS23K4OHZt Jxu3yv42UOTdo0s8eYx2i3yryuzFK0fRMNDrNv2kmrnucdCTbQ uvfyCqxf4hq0433LfdyzpwHf4jC7ndLVNdv3u0tf02XnlKzXjY bdeUJNgfE ogIbVx9ozXvC4d6m67pntEq2f6XExursY3xPbK1sdAOaV ji7QR38PE3XeTkTpBxuBE3n7k9Q4MGJ11PWwNNU WSRzQ9naF7A0vAcHMPdBtfUWPmo6ZLzMdrmXBx7YbarrXqV2K7 uz5xldggICAgIKA4y5qM1X9GY4hkJIcB1f1v5BQ31K9x7TXUR8 udkfLdPiT zlPZu15XMNr28WnS6hje1vLbxrtZJ4Q0TIzyumLgL6v0Jt4AKe ONKdObby7cnhNgMMpqHTRNL6ecsaTe9twD47qLHSN9puXyLx1C z6 vipmc8r2xsA3JsNPBWeqs6tbWVnmPjXBGS2ljdKde e631F9SopmZ9J4w0r/Kd/wBKxxriJX1bxzS8gBuBGLemq81r3KaJ71SG43N J1bRE oeW3DbNDWudfQAloBKitfXpfwcTf52jUL2yFgJoqNjHfxHXdJ4 gnW1 qmxY4iNsvl5fO o9JMplUQEGLIOPmyikmpXsitzkd2/7qHNXcdLHGvWmSJt6aGR8tCigAcB2h1efPrYrzFi8e5Tczlfdv 16d tcwMcZbcgBLr7W81JfxiO1Ok2id1l fcbqWV1fyUTHFhcWtGh53deQdGqjem569vp JnmuPeWenZouGFU74mMYDuecaeyRgvJf6nxa u5T/KGQIaEiR3fkGx6N9ArOPB49yx V9QnLHjSNQmHKVZ3DK8bft9rxIICAgIMIPzhxMwdtLXPuLl55w T15tdPmR7Knkiay3uPGO Osw3eEeDSTYiyRoIig5nSHbVzSGt89 i7xx5IebbwiYXNmXNlLhzOaplDCQeVu7n28GhTzLJiu35/xLiE9stR/h7XQtnlL3Eklx2Gjdm7eagimu5ldm02iKxG5R57aiqPNNI53m4 3t6A7Li2WtVvBwcuXv1DcpMJBdYBz3dbXNvWyjtltK/j4mHHP5dtilog53dbc3tYAk/KyjteZXIxYYjyiFpcOsjOEgqKhpaGEOjYRqT0c5WMWKZ7lkfUe dEx9vGtYK3EaYG30vXogICDBQaOMYrFSRGWZ4Y1utybX8h4ryb ah7WnlMRCks15xmxZ/ZxB0dODoBfml9vBU8uTbc4vCiI8pWPw5yoKOPtHtAke0AfgbvY euilw01 Uqf1DkxkmKV9QmasM2X0j0QEBAQEBBhNm0I4myYe2EGuAJ/7YBIefG1lDl1K1xrXr69KY//AH8sUJp6EGKPvXdYdo 5vcuA9lxWvjCe8/ct1G3CmglqH89RI5xPVxLj6XOy5vmiPS5g n2md36SHL SaipcOwida1 d3dZ/URr7LiPK6e04OPO4WdlzhVGzvVju0PRjSWtHr4ruvH77U R9VtbrH03M/VlNhVC5sUbInyAsj5WtBva9779F3asROohVxXyZJ87T6Uhl ufHZ0bnB7TuOvr4qrmrqW7xP/lxeL9BcPsz/ToSHi0sVg 2zvBwVrDk8o0xPqHFnBf pS1T9s9leggXQYujxB86cS6bD7sb9fNbRjCCB/ncDouJvpYpgm3amMTxiqxabnnLi0u riaDyjwa0W1O2qrXybnUNbjcLrzt1ELayHkXsQ2aoaA4WLI7fD J3musWDU7lDzufv8ADH6WIArLI X0vQQEBAQEGLoPmR4aLkgAbk6I9jtVOe LjIeaGhHaSbdr9hh2PKPtFRTbaziwTvtUFXHUVkhlqHue47lxJ XgPJQ2yRX00sfBtk/l6SvKWRpqojsmWbexkd8I9BuVzG7rFsuHixr3K2MucOaWls6Qd vJ4u EH8LdlNTBWO2Vn oZMs9dQmTGAAACwGwHRTa0ozMz7fRXrzSpuLmUqmrnZKwGSJjb coIu07l1ut7Kpl 5E7hqcKcVo8byreGjEWgFjrcG9/kqVrWme30mGuPHX8VpZJqI8Lw SpqXBnaEluhJIA7ot5q5gjx7YH1LLOXL4/EIIeK1bJOXsIbGHX5dSSPDU2Ul7T 0WLDW/wsfA LVHK1onLoX6A3B5b Nx0Xtc3xKHJwrR3WUjbnfDyL/S4Lf5xf5bqXyhVnFePcI3jXGChhNoeeod AcoH8zrfkuZyRCSvHtKu8b4lYhXO5YT2DNrM3IOneef7KG TXyvYuFNtRWO3JwbK0k0lmsMsjjcj16uPT3UPnNuoaVcGLjx55 J7XbkrI8dE1skgD57DXcR/hZ 6s4sMV7n2x ZzrZp1XqExsp2eBBlAQEBAQEGji2KRUsTpZ3tYxgJJJAvYXs0H c Q3Xk20VrMyo3OHEKfEnOipwY4L26hzx4uPQeSr5csNbi8XycPB 8BMsgZGx0jyeg29T0CreVp9NWuPFx48rrXyzw5YwB9TZx35B8I 9VPjwfMs3l/VJnrEsCGJrAGtAAGwGgCtRWI9MebTad2l6L14wSg5mLY9BTNLp ZGgDzCjnLEJK4rSrXH LveIpWcwF7F3dB89rlQTktZdx8asd2V1WZpnmkL3tjeSdiwWFt dOqhnFVo4uRkivjXtt01NWYq8RuDnAd7s2jlaB0Lv0C9jrqrq2 KsfnmnTydhjYbsewscDYgix0/VQ2tafbSw48M0/BoV9ELaOAXVb6 Eebh1mOp05DaE83xD2Cn 7GlD/gnfcuzRYdHpe7jcaW39lDa1p9LdONixxu0rEylkGWos QdhF5iz3jyb09Su8WCbd2VeT9Tx4o8cXtbOGYZFTt5YmNYPLc pV6KVr6YGXNfLO7TtuBdItafSAgICAgICDm47jEVHC6WV3K1o9 yegC5tbTqtZt6fn3MmLVONT8zyWwtPcZsAD1I6nzVScjX4/D3rfpKsp5CdM0fYjHxOO7v8AJ 65rhm07W Ry8fHjwp7WtguBw0jA2JgFhq7dzvMlW6UirBzci Sd2l1FIhYKDQxLFoqdpdK9rQBrc/kuJvFXdaTb0rDNfFgAGOkF76cxG3oNyoZyTb2tY8ERPaspames fzTPcb PT0A0UU2rDTw8S9/8b8NAwDbmPU6qCbW F vHxR1LrYdgLpSAyMknbT/AJZeRW1pSTkwYKreyTlcULC46ySAc3kPuhaGHFFY2 a5vLnPbXw6eM5ep6ttpo2u89nD0cNV1bHW3tBi5OXF/GVf5j4TQ8jnwTPjDQXcrjzDQX I3KhnDEblo1 p3yTFLK/yRlb/ABCsdFzuayPQuHW1yenlb3Ciim1jkcu2ON/ l8YBlOlom2hibfq53ecfd11cpSIhj5uVkyT3Luhdq7KAgICAgI CAg8amdsbC95s1oJcT0AFyvJexG1GZlxV MVWlxTxm0Y2uPvHzKqZMm/TZ4fH1G7JtlPJwsHPaWsFi0bF3qmPFM zl82Kx4Y1gRRhoAAsBoAOit60xpt5TuX0vXL5klDRdxAA3J0Xk zp7HfpVmdOLMcXNFSWkeDYuN UePqob3mfS1jwR7lUlfWVVc8vlc4i97a2F/utUUzWGnh4t7x66dDCMvvlPLEx0j/IXt6nYKKbTbqF37OHDG5lZ VeGVrPqzttG23 oqTHx53uVHkfVevHGsSmwiGNvK2NgHhYfmrUUrDItnyTO9tmKn a34WtHoAF14w4m9re5elk05LJoR7PlR2eHzn8BA9 ijyzqqzxMfnmiEW4MYSIqd0m7njU pv gaouP32tfU7/n4LIsrUszt9pAICAgICAgIMFCfSseKuOue5tDCTc2M5B6G3K30 1ufZVs2T4aHCweU7l65Fyy0gOcPq2 Xxn9lFix7ncrfN5MUr4V9rIAsrvUMT 5ZXo4 Y8xQ0ERkmcBoeUfePgAuLX07x4pvL8/Zxz1U4m8tYXRxXNmhx1HnZQTb9ruLBNp8aw8st5cdK8NawyPOw Avy p2A81FNrX6q164cPHrvJPa1sE4aDR1S8EWH1bNPZzuvtZSU4//kpZvq068cUJ7h GxU7AyGNrGjo0AfNWYpWPTJvlvkndpbYXSNlAQCgwgr7jFiwhp mRX1lJNvENsT dlX5E/i0/pdd5vJu8MKlppjGC3mYWaX15TG2xsvePGqbQ8/vPKUjEou1EQe0yEF3KDc2HUqSL7lU8La3LcXbkQEBAQEBAQeNT OI2Oe7QNaXH0Auf0SensRudKdwakfiFY V3xTPLj Bmlh7NsFn6m929GuNh3K4qWARsaxosGgAK/WNQwb3m0zM/L1K9cornjOUWGx6m8h Fg3PmVFe36T4sXmoTFa oxKXtJnG3QHZo3sFBbJENjj8HcbnqElypw mqy0hvZQ/akO7vJjevrsuK0tkncpc/Kw8eNY 5XdgOBw0UfZwsDR9o7ucfFzuqu1pFY6YOXNfLbdpdNdIhAQEBA KDCCjOPFUfptO37LInfN7tf8AaFXy97hq/T7eHaGUGZnsIDGNc5o5Q7vAgdAeUi9lDEeNVnPNcuTqFj8I6h8 1U SQ8zuXlJtoLA6D5he4O7I fWMeGKrgCusUQEBAQEBAQRXiLVclC5gNjM5se9ja/M710ba3mostvGq3wsfnmh5cPsK7OHtTu/Rvk0X/AFXGCvW031HN5X8I EuVhnIznjNbMPgvo6V1xG3z8T5BcZLREJ8OGbqNmgmrZjPUFzn PI01PkGtHh5KjbJMzqH0HH4lK18r9QtHJnD4MDZapuuhZF0HgZ PE SnxYPmyhzvqPl GP0sZrLbdFZiIhjz37fS9BAQEBAQYQZCCmuPVA9xikDSWkcriB e1jcf3VbJOrbaXDito1KtcKo3OPLE3ncdBYXPuq0zNpb9Zx4ab X/AMNstGhpiJP4j3XPp/z yuYqeMbfN87kzmv/AEmCmUhAQEBAQEBBB I55vo7PF7nX9g23 pVeVPqGp9LjVrW/UJdhtOIomMH2WNH5KekaiGdlv5XmzXx7GGUcDpZNhsOridmhe3 vFYMeObzpSpZLiNSZpe8XGzGjpr3WgLPvNry g4 KuGvlf0tLKmVGU4EkrWum6dRGPBvn5q5jwxWO2ZzOdbLPjH8Uo UzPfSAgICAgICAgwg8KqkZK3lka17fAi65tSLe3tb2rPTXpsGg iN44mNPiAB i5jFSHds2S0amW8pEen0gICAgICAgIIjnGLmqaTTTncCel7s0/JVeRG5hpcC2q5P8AErcbC52Csx1DN99KgzVihxCqIb/AhNm/iPUlUc2Ty6hu8LjxWu7JpkfAexb2rweZ3wA/Zb4 pU2HFr2q/UOX5z4V9JaFZZjKAgICAgICAgwUeTv4cjM PR0FO6aU6N2HVx8B5qO95j0lx4/OVTYPxdmMpdM1vZEnl5b3YOnMCdfayqXveto7a1eFjyY vbpZ14tRsgDaR4dI/ci5DdOugt6bqbytkj1pSjj1xzuZ24eT KdSx7RUWljJHMQLOA6nfVcefhZc/wCWMtdxHa9KOpbLG2Rhu17Q5p8jqFarO 2Pas1nUvddPBAQEBAQEHDzLT8whd9yeP2DiG3PuQostd6WeLk1 No/cOdxHxoU1JyA/WT3jjAOvTmd7D9Uy28anExTkyRDj8P8AAge 4AtZt5v0/T/myrYMe/yloc/N9uv26rDAV5jMoMoCAgICDCDIQEGCgozixSVNRVlkhcI2/wAIW7pB6joSqeS81lucLi48tN7Q2HLjy5scbHuc7ZrQSSoYtNp aNsNMNfylr4vlh9K61RG Mn4bjR3odl39y0dK/wBnj5Pyh6YfhrtA0Elxs0WNyTtoFDa03lfpSuGm5fpLKlG Gigjk JkTA6/TTZaWKNVjb5Hk2i2S0x 3XC7QQyj0QEBAQEHPxuEvp5A0XcBzMG13MIe0X9Whc29O8WovC r8YrHYlXB4aQ2NojjB 8Tdx dh7Kja/nOm3xsVcFLWlauGUYhiawfZGvmep avUr41YmW83tMy2104EBAQEBAQCgBAQYKDXrKJkzeWRocPP y4tWJ9useS2Od1lB86zx4fF2VI0Rzzg98C7msB7zrnXroq fxpHTT4kX5d93nqEZw3hpUVRbJUym27edznuPo3YLmuO1o2s5O ZhwzqsbmFhZZydT0JLmgvkP23dB4NHRT48EV7Z3J5 Xke56/SSKZSZQEBAQEBAQfEjwASdgCT7JJHavch0faTGTcNJdfzcTyj5 Khgru0y2eXk 3ginzKxFflixO2UeiAgICAgICAgICAgr7ifhxvHUAGzWujktrY EgtP 78lR5lJ6mGz9IzRW80t8upkLMQqoAx2kkYsfxDo5d8bNuPFX ocW2LJNo9SlgVtnMoCAgICAgICDn49MY6Wd43bFIR7NK5tOqyk xxu8f64/D MCl0GvNr7DRQ8bXit/UZ3kj/EnCsfKgygICDCDKAgICAgICAg8amnbIxzHtDmuBDgdiCvJrE 3VbTWdwqTM2Xp8HmFTSuLoebVtjeP8LrbtPj0VHLinHPlVvcfl 15Vfs5Pf7Wdl/FmVcDZWdQOYeBtqFZw386sbkYZxXmsumpkAgICAgICAg5uZG3o 6gHT6mTz yeijyfxlJi/nH uVkA/9L/MVFxv4rf1D/wCxJ1ZUGEGUGEBBlAQEBAQEBAQEHxLGHCxAIO4Oq8mNvazMTuG lhWExUwcIm8ocea19Bfw8lzWsV9OsmW2Sd2dBduBAQEBAQEBB4 1LOZjm/eaR8xZc2jcae1nuJRTh3N9XJGd2OH7f2VfjTrcNH6hHdbftMAr PyzRejKAgwgygICAgICAgICAgICAgICAgICAg Sh6QulP0PE3tOjJzzD Y3t/VzKl/HJ/rUtH3uNE/NU1Vxl/0yvQQEGEGUBAQEBAQEBAQEBAQEBAQEBAQEGEPhHc5YYZYhJH/ABISXC25b9ofkD7Kvnx7jcL3AzRjv429S3cu4q2pga4HvAWcPA rrDki9dIuVhnHkmPh1lMrCAgICAgICAgICAgICAgICAgICAgIC Ag XNXk99G0Gq6eTDJ 0YC6B57wF 7c7H91S8Jw23DWjLXk4/C3uEyoaxszA9huCrdLxaOmXkpaltS2Au3LKAgICAgICAgICAgI CAgICAgICAgICDBXmh5zwh7S1wBB3B6ry0bjT2tprO4RCpw6bD 3mSDvwk3czW4Va1LYp3X01aZcfJr436skeC4vHVM5oydNHNO7T 4FT0yRZn5sFsU6l0LqRCygICAgICAgICAgICAgICAgICAgICAg IPkhP6PnbhYlltj3dpC4wyjZzSRfyI6hV74fmq3TkzrV43DmjF qykNqiPtWfeaBe3joooyZKe4T/YwZo/CdS7GH5lp5tpA0/dd3T anrmqq5OLlr8bddrr7KWJ2gmNe2V68ZQEBAQEBAQEBAQEBAQEB AQEBAQEBAQfJak9jk4hlunm KMA LdD ShtgpZYx8vLT1LlSZanhFqape0fdOo9lDOC1f42WP rHf dWIJ8RiNnMZMPHb9Eic1XVqcW8dTp9PzTLF/Hpnt8xqvfv3j3Dj/lpb NnpFnenPxdoz1b xXUcmvy5twMkepbsWaaV3/eaPW4UkZqyitxskfD2GYab/zM a6 5Vx9m/6fTcepybCaP oLyclT7V49w96fEopHcrJGOPgHAn5XXsXiXE0mG4u3IgICAgIC AgICAgICAgICAgwjyWF5MvQpD2Ai6TEG9PGSkY74mNPq0H9VzF K/p152/bXOC053giP8jf2XvhX9H3Lft5TZepSNaeH hv7Lzxh552/b5jy3Sf8ArQ/0N/ZeeMHnb9tykw KP4I2Nt91oH6LuIh5My2168EBAQEBAQEBAQEH/9k=

معز الاولیاء
۱۳۹۲/۰۸/۲۳, ۰۸:۵۶
آسمان خون گريه کرد :






عَنْ نَضْرَةَ الْأَزْدِيَّةِ قَالَتْ : لَمَّا أَنْ قُتِلَ الْحُسَيْنُ بن علي (عليهما السلام) مَطَرَتِ السَّمَاءُ دَماً فَأَصْبَحْتُ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ لَنَا مَلْآنُ دَما .
تهذيب الكمال ، المزي ، ج 6 ، ص 433 و سير أعلام النبلاء ، الذهبي ، ج 3 ، ص 312 ، 313 و الثقات ، ابن حبان ، ج 5 ، ص 487 و تاريخ مدينة دمشق ، ابن عساكر ، ج 14 ، ص 227 – 228 .
نضره ازديه گويد : هنگامى كه حسين بن علي (عليهما السّلام) شهيد شدند ، آسمان خون باريد و ما همچنان مي ديديم كه تمام اشياء و اسباب ما مملو از خون است .


جعفر بن سليمان قال حدثني خالتي أم سالم قالت لما قتل الحسين بن علي مطرنا مطرا كالدم على البيوت والجدر قال وبلغني أنه كان بخراسان والشام والكوفة .
تهذيب الكمال ، المزي ، ج 6 ، ص 433 – 434 و سير أعلام النبلاء ، الذهبي ، ج 3 ، ص 312 – 313 و تاريخ الإسلام ، الذهبي ، ج 5 ، ص 16 و تاريخ مدينة دمشق ، ابن عساكر ، ج 14 ، ص 228 – 229 .
جعفر بن سليمان ، روايت كرده كه خاله‏ام ، ام سالم ، گفت : هنگامى كه امام حسين (عليه السلام) به شهادت رسيد ، باراني همانند خون بر ديوارها و خانه ها مي باريد . و گفت : به من خبر داند که همين باران خون ، در خراسان ، شام و كوفه نيز باريده است .


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/64803312367569998295.gif

معز الاولیاء
۱۳۹۲/۰۸/۲۳, ۰۸:۵۸
اشک ريختن آسمان :



عن ابن سيرين قال لم تبك السماء على أحد بعد يحيى بن زكريا إلا على الحسين بن علي .
سير أعلام النبلاء ، الذهبي ، ج 3 ، ص 312 و تاريخ مدينة دمشق ، ابن عساكر ، ج 14 ، ص 225 – 226 .
ابن سيرين گفت : آسمان براي هيچ کسي جز يحيي بن زکريا و حسين بن علي (عليهم السلام) گريه نکرده است .


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/64803312367569998295.gif