PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : دشمنان دوست داشتني در خانه



صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۹/۲۵, ۱۴:۴۸
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/05148613989411844799.gif


اموال و اولاد انسان اگر در مسير الهي قرار گيرند به صبغه الهى در مى ‏آيند و رنگ ايمان و عمل صالح مى ‏پذيرند، و مايه قرب به خداوند متعال م ى‏شوند، اما اموال و اولادى كه انسان را از خدا دور سازند و همچون بتى مورد پرستش قرار گيرند و مايه فساد و افساد گردند آتش‏گيره‏هاى جهنمند، و به گفته قرآن: دشمن جان انسان و دشمن سعادت او هستند.

http://img.tebyan.net/big/1390/03/20522414520321263215161207205155243832457144.jpg


مال و فرزند دليل قرب به خدا نيست!

وَ ما أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى‏ إِلاَّ مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ (سبا/ 37)


و اموال و فرزندانتان آن گونه (فضيلتى) نيست كه شما را به پيشگاه ما نزديك گرداند، مگر كسانى كه ايمان آورده و كار شايسته انجام داده‏ اند.


پس آنانند كه برايشان دو برابر آن چه عمل كردند پاداش است و آنانند كه در غرفه‏ها و طبقات (بهشتى) آسوده خاطرند.


اين اشتباه بزرگى است كه دامنگير گروهى از عوام شده است كه تصور مى‏ كنند آنها كه در اين جهان از نظر مادى گرفتار محروميتند مغضوب و مطرود درگاه خدا هستند و آنها كه در رفاه نعمت غوطه‏ ورند محبوب و مقبول او مى‏باشند.


چه بسيار افراد محرومى كه با اين وسيله آزمايش م ى‏شوند و به برترين مقامات مى ‏رسند، و چه بسيار افراد متنعمى كه اموال و ثروتشان بلاى جانشان و مقدمه مجازاتشان است.

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۹/۲۵, ۱۴:۵۰
مگر قرآن در آيه 15 سوره تغابن صريحا نمى‏گويد: «إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظيمٌ»‏. "اموال فرزندان شما وسيله آزمايش شما هستند و پاداش عظيم نزد خدا است".


كسانى كه به مال و فرزند زياد افتخار مى‏كنند بدانند كه كثرت مال و فرزند هميشه نشانه‏ى گشايش رزق نيست، بلكه گاهى خداوند افرادى را با سرمايه عذاب مى‏دهد. «فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها» (توبه، 55)


تمام معيارها به اين دو امر باز مى‏گردد" ايمان" و عمل" صالح" از هر كس و در هر زمان و در هر مكان، و از هر قشر و هر گروه، و تفاوت انسانها در پيشگاه خدا به تفاوت درجات ايمان و مراتب عمل صالح آنها است، و جز اين چيز ديگرى نيست


اين سخن بدان معنى نيست كه انسان دست از تلاش و كوشش لازم براى‏ زندگى بر دارد، بلكه هدف اين است كه داشتن امكانات اقتصادى و نيروى انسانى فراوان هرگز معيار ارزش معنوى انسانها در پيشگاه خدا نمى ‏شود.


سپس به معيار اصلى ارزشهاى انسانها و آنچه مايه تقرب به درگاه خدا مى‏شود پرداخته مى‏ گويد:" مگر كسانى كه ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند كه براى آنها در برابر اعمالشان پاداش مضاعف است، و در غرفه‏ هاى بهشتى در نهايت امنيت به سر مى‏برند" (إِلَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ).

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۹/۲۷, ۱۹:۵۲
بنا بر اين تمام معيارها به اين دو امر باز مى‏گردد" ايمان" و عمل" صالح" از هر كس و در هر زمان و در هر مكان، و از هر قشر و هر گروه، و تفاوت انسانها در پيشگاه خدا به تفاوت درجات ايمان و مراتب عمل صالح آنها است، و جز اين چيز ديگرى نيست.

حتى علم دانش و انتساب به افراد بزرگ، حتى به پيامبران، اگر توأم با اين دو معيار نباشد به تنهايى چيزى بر ارزش انسان نمى ‏افزايد.

اينجا است كه قرآن با صراحت بى‏نظيرش قلم بطلان بر تمام پندارهاى انحرافى و خرافى در زمينه عوامل قرب به پروردگار، و ارزش وجودى انسان كشيده، و معيار اصيل را در دو چيز خلاصه كرده كه همه انسانها قدرت بر تحصيل آن را دارند، و امكانات و محروميت‏ هاى مادى در آن مؤثر نيست.




http://img1.tebyan.net/big/1390/03/1528521450191546216110521622797841051612.jpg


آرى اموال و اولاد نيز اگر در اين مسير قرار گيرند به همين صبغه الهى در مى‏ آيند و رنگ ايمان و عمل صالح مى‏ پذيرند، و مايه قرب خدا مى‏ شوند، اما اموال و اولادى كه انسان را از خدا دور سازند و همچون بتى مورد پرستش قرار گيرند و مايه فساد و افساد گردند آتش‏گيره‏ هاى جهنمند، و به گفته قرآن: دشمن جان انسان و دشمن سعادت او هستند:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ وَ أَوْلادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ:" اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد بعضى از همسران و فرزندان شما دشمن شما هستند، از آنها بر حذر باشيد"! (تغابن- 14).

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۰۹/۲۷, ۱۹:۵۳
ضمنا " ضعف" تنها به معنى" دو چندان" نيست، بلكه به معنى" چند برابر" آمده است، و در آيه مورد بحث به همين معنى است، زيرا مى‏دانيم پاداش هر كار نيك در نزد خدا حد اقل ده برابر است، مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها (انعام- 160) و گاه به مراتب از اين هم فراتر مى‏رود.


" غرفات" جمع" غرفه" به معنى حجره‏هايى است در طبقه بالا قرار گرفته كه هم نور بيشتر دارد و هم هواى بهتر، و هم از آفات به دور است، به همين دليل اين تعبير در مورد برترين منازل بهشت به كار رفته است.


تعبير به آمنون (كسانى كه در امنيت به سر مى‏برند) در مورد بهشتيان تعبير بسيار جامعى است كه آرامش روح و جسم آنها را از هر نظر منعكس مى‏كند، چرا كه نه ترس فنا و زوال و مرگ دارند، و نه ترس هجوم دشمن، و نه بيمارى و آفت و اندوه، و نه حتى ترس از ترس! و نعمتى برتر از اين نيست كه انسان از هر نظر در امنيت به سر برد، همان گونه كه بلائى بدتر از ناامنى در جنبه هاى مختلف زندگى وجود ندارد.

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۱۰/۰۵, ۱۸:۴۰
پيام‏هاي آيه:


1ـ به تبليغات و تفكّرات غلط دشمنان پاسخ دهيد. كفّار (در آيه 35) مى‏گفتند: ما با داشتن اموال و فرزندانِ بيشتر، عذاب نمى‏شويم. «نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ»، اين آيه پاسخ مى‏دهد: كه مال و فرزند سبب در امان ماندن از عذاب نيست. «وَ ما أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ» ...


2ـ قرب به خدا، هميشه براى انسان يك هدف بوده امّا گاهى انسان براى رسيدن به آن راه‏ها و وسايل نادرستى را انتخاب كرده است، نظير بت پرستى. «ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى‏» (زمر، 3)، «وَ ما أَمْوالُكُمْ ... عِنْدَنا زُلْفى‏»


3ـ داشتن مال و فرزند و ساير امكانات، نشانه‏ى رشد و كمال نيست، بلكه بهره‏گيرى صحيح از آنها كمال است. «وَ ما أَمْوالُكُمْ ... إِلَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً» (آرى، اگر مال و فرزند در راستاى ايمان و عمل صالح باشد، وسيله‏ى قرب است.) «وَ ما أَمْوالُكُمْ ... إِلَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ»


4ـ گرچه پاداش دو برابر داده مى‏شود ولى باز هم در برابر عمل است. «جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا»


5ـ در بهشت، هيچ گونه بيمارى، ترس، اندوه و اضطرابى وجود ندارد. «آمِنُونَ»

صدیقه طاهره
۱۳۹۲/۱۰/۰۵, ۱۸:۴۰
منابع:

1- تفسير نور ج9
2- تفسير نمونه ج18

آمنه اسفندياري
بخش قرآن تبيان