PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : خانه ای اجاره ای



خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۰/۱۵, ۱۵:۴۰
دنيا، جاى ماندن نيست،

اين سفرى است كه همه بايد برويم، ولى بايد فكرى براى زاد اين راه نمود.

امروزه تصادف خيلى اتّفاق مىافتد. آرى، پايان عمر انسان يا موت است يا قتل، و براى قتل و مردن با هم مقاتله مىكنيم،

براى مناصب خيالى و پوچ و هيچ سر و كلّه مى شكنيم!





http://www.bahjat.ir/images/sampledata/bahjat/other/007.jpg

عروس مقدس
۱۳۹۲/۱۰/۱۵, ۲۰:۳۸
تاریخ تولدت مهم نیست، تاریخ "تبلـــورت" مهم است ...!اهل کجا بودنت مهم نیست ، "اهــل و بـجـا" بودنت مهم است ...!منطقه زندگیت مهم نیست ، "منطــق زنـدگـیت" مهم است ...!وگذشته ی زندگیت مهم نیست ؛امــروزت مهم است که از چه گــذشتـه ای وچه چیزی برای فــرداهایت میسازی..!!!! پس بمان برای ساختن ...نساز برای ماندن !!!!!

منتظران ظهور
۱۳۹۲/۱۰/۱۵, ۲۱:۲۷
بسم الله سبحان القادر



قطار سریع السیر عمر (زمان) بسرعت در حال حرکت است و همه ما مسافرین آنیم.


تعدادی نه چندان کم از ما، باور نداریم که سرعت قطار عمر و حوادث قریب الوقوع قبل از مقصد ، امکان هر گونه


برنامه ریزی برای استگاه پایانی را گرفته و تازه وقتی باورمان میشود که فرصتی نداریم ، بتندی و با شتاب در


جهت عکس حرکت قطار و دوان دوان ، میخواهیم جبران مافات کنیم ، حلالیت بطلبیم ، بگوئیم فلانی ترا بخدا


بد قضاوت کردن ها؛تهمت ها، غیبت ها، بخل و حسد ها یی که هیچ گاه شاید پاسخی برایشان دریافت نکردم نه اینکه پاسخی نداشتی بلکه به خدا واگذار کردی

هر چند این دنیا همه چیز بر علیه تو بود و .............. مرا ببخش و حلال کن تا مبادا آنطرف مچم را


بگیرند ، آخر میدانی من آنقدر در فکر پیشرفت خودم از طریق زدن برای تو و دیگران بودم و تلاش کردم که یادم


رفت قطار دارد به آخر خط میرسد...........حالا هم که طوری نشده ، آبرو و اعتبار و تمام فرصتهایی را که داشتی


رو از دست دادی و اتفاق خاصی هم نیافتاده پس بیا از حق خودت بگذر و این دم آخری حلالمون


کن ، بابا دو روزه دنیا که ارزش نداره بخاطرش منو تو اون دنیا دچار عذاب کنی و ..........الا آخر.......



عزیزان و دوستان



شما چطور فکر میکنید؟ آیا همه اش همین است؟



واقعا عمری در حق کسانی جفا کردن و حق حیات و آسایش و .....عده ای را سلب کردن و خیلی راحت از کنار موضوع رد شدن درسته؟




http://fa.azadnegar.com/files/fa/images/azadnegar_news_100601_1344256642_378168_Ex.jpg





کاش درک کنیم دنیا همین اندازه کوچک است که از روزنه قبر دیده می شود.

مریم
۱۳۹۲/۱۰/۱۵, ۲۱:۳۶
هم جسم ما خانه ی اجاره ای ست و هم دنیا

این جمله در باب مسکن اجاره ای اول ست :


"همه عمرتان راصرف این بدنی که قراراست سرآخرغذای کرمهاشودنکنید؛

صرف یک چیزی بکنیدکه فرشتگان می‌خواهندبردارندوببرند."

(استاد الهی قمشه ای)

fateme_d
۱۳۹۲/۱۰/۱۶, ۱۴:۰۸
همه عمرتان راصرف این بدنی که قراراست سرآخرغذای کرمهاشودنکنید؛

صرف یک چیزی بکنیدکه فرشتگان می‌خواهندبردارندوببرند.

این جمله از شخصی نقل شده؟

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۰/۱۶, ۱۷:۱۲
دنیای فریبنده ، زیان زننده و گذرا !





امام علی علیه السلام:

اَلدُّنْیا تَغُرُّ و تَضُرُّ و تَمُرُّ



دنیا انسان را فریب می‌دهد، زیان می‌رساند و می‌گذرد.

یكی از موضوعات مهم و محوری در نگرش مولای موحدان به جهان هستی و حقایق‌ عالم، دیدگاه

آن حضرت درباره دنیا است. كاری را كه مظاهر فریبنده و پر زرِق و برِق دنیا با عاشقان و مریدانش انجام می‌دهد در همین عبارت كوتاه بیان شده است.



1. دنیا فریب می‌دهد:

آرزوهای دنیایی، خیال پردازی‌های دور و دراز برای رسیدن به شهوات، دستیابی به ثروت و مال و

منال، دسترسی به قدرت و مناصب دنیوی، و همه این‌ها برای خوشی و راحتی و لذت،...

اینها همه انسان را فریب می‌دهد. زیرا از دور، زیبا است و آرام بخش،

ولی كسانی كه به اندكی از آن می‌رسند

در می‌یابند كه دچار خیال باطل و توهمات غلط شده بودند و آنچه را می‌پنداشتند بدست نیاورده اند!


آنچه را علی علیه‌السلام سرزنش می‌كند، كاركردن «برای دنیا» است، اما

كار و تلاش «در دنیا»

ولی «برای آخرت» عین صواب و موجب ثواب است و جز آن، راهی برای تعالی و سعادت انسان وجود ندارد.




البته كسانی كه مواهب طبیعی را در چارچوب اندیشه تنگ و محصور «دنیاطلبی» نمی‌بینند و آن

را مقدمه‌ای برای حیات آخرت می‌شناسند، هرگز دچار چنین فریب و نیرنگی

نمی‌شوند.كسانی دچار فریب دنیا می‌شوند

كه حقیقت و واقعیت اصلی دنیا را نشناخته‌اند و آنچه را «مقدمه» است، «نتیجه» می‌پندارند و آنچه را «ظاهر» است، «باطن» تصور می‌كنند!

فریب دنیا سهم دنیادوستان و دنیاطلبان است، نه كسانی كه زندگی دنیوی را از ابتدا موقت و گذرا

می‌دانند و آن را صرفاً به عنوان فرصتی برای جلب رضای الهی و رسیدن به كمال حقیقی شناخته اند.

ولی چه باید كرد كه همواره اكثریت مردمان، زندگی دنیوی را «همه چیز» پنداشته‌اند و بدست

آوردن آن را وجهه همت خود قرار داده‌اند و بنابراین دچار فریب دنیا شده اند.


دنیا عرصه امتحان و آزمایش است. مرحله خودسازی و تلاش است، جای سختی‌ها و دشواری‌ها

است، نه هدف‌ نهایی زندگی و نه مرحله‌ای كه ثمره تلاش و كوشش آدمی را برآورده سازد و نه

عرصه‌ای كه ظرفیت تامین همه خواست‌ها و آرزوها را داشته باشد!

كسانی كه محدوده حیات را به «دنیا» محدود ساختند و بردگی آن را پیشه خود نمودند جز فریب

و نیرنگ سهمی دریافت نخواهند كرد. آری! «الدنیا تغرّ»


ادامه دارد..................




http://images.persianblog.ir/173816_hXPXDD7H.jpg

yasbanoo
۱۳۹۲/۱۰/۱۶, ۱۷:۱۹
سلام چه تاپیک زیبایی ممنونم

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۰/۱۷, ۱۱:۵۱
هنگام سپیده دم خروس سحری

دانی که چرا همی کند نوحه گری


یعنی که نمودند در ایینه صبح

کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری






اعتقاد به گذرا بودن دنيا و بقاي آخرت




از باورهايي كه مسلمان را به زهد ترغيب مي كند، اين باور داشت است كه دنيا پل گذر به

آخرت است. آگاهي به چهره واقعي دنيا يكي ديگر از عوامل پيدايش زهد در انسان است.

امام علي عليه السلام مي فرمايد: «مَنْ عَرَفَ الدُّنْيا تَزَهَّدَ1 (http://pajuhesh.irc.ir/product/book/show/id/689/indexId/116786#book-footnottext-1)؛

كسي كه دنيا را بشناسد، زهد مي ورزد.»

حقيقتا وقتي انسان به چيستي دنيا آشنا شد و دريافت كه پايان آن فنا و نابودي است، از آن دل كنده و به امور باقي آخرت دل مي بندد.

از اميرالمؤمنين عليه السلام است كه:

«يَنْبَغِي لِمَنْ عَرَفَ الدُّنْيا أَنْ يَزْهَدَ فِيْها وَ يَعْزِفَ عَنْها2 (http://pajuhesh.irc.ir/product/book/show/id/689/indexId/116786#book-footnottext-2)؛

براي كسي كه دنيا را مي شناسد، سزاوار است كه در آن زهد ورزيده و از آن كناره گيرد.»

هم چنين فرمود:

«دُنْياكُمْ هذِهِ أَزْهَدُ عِنْدي مِنْ عَفْطَةِ عَنْزٍ3 (http://pajuhesh.irc.ir/product/book/show/id/689/indexId/116786#book-footnottext-3)؛

دنياي شما در نظر من بي ارزش تر از آب بيني گوسفند است.»

نيز آن حضرت مي فرمايد:

«أَحَقُ النّاسِ بِالزَّهادَةِ مَنْ عَرَفَ نَقْصَ الدُّنْيا4 (http://pajuhesh.irc.ir/product/book/show/id/689/indexId/116786#book-footnottext-4)؛

كسي كه كاستي و خواري دنيا را مي شناسد، حق دارترين مردم به زهد است.»

هم چنين آن حضرت فرمود:

«كُونُوا مِمَّنْ عَرَفَ فَناءَ الدُّنْيا فَزَهِدَ فِيْها وَ عَلِمَ بَقاءَاْلاخِرةِ فَعَمِلَ لَها5 (http://pajuhesh.irc.ir/product/book/show/id/689/indexId/116786#book-footnottext-5)؛

از كساني باشيد كه فاني شدن دنيا را مي شناسند و در آن زهد مي ورزند و باقي ماندن آخرت را نيز مي دانند و براي آن عمل مي كنند.»

امام موسي بن جعفر عليه السلام در برابر قبري ايستادند و در لزوم زهد به خاطر خواري دنيا فرمودند:

اِنَّ شَيْئا هذا آخِرُهُ لَحَقِيْقٌ أَنْ يَزْهَدَ فِي اَوَّلِهِ وَ اِنَّ شَيْئا هذا أَوَلُهُ لَحَقِيْقٌ أَنْ يَخافَ مِنْ آخِرِهِ6 (http://pajuhesh.irc.ir/product/book/show/id/689/indexId/116786#book-footnottext-6)؛

چيزي كه قبر پايان آن است، حق اين است كه در اول آن[زندگي دنيايي] زهد بورزند و چيزي كه اول آن قبر و برزخ است، حق آن است كه از پايانش [قيامت] بترسند.



http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQzdYHQjNZ9xCE0xbpx0idSjG_iGxbP0 Ib9emKlWW4hzzWSLVP9

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۰/۱۸, ۰۰:۳۵
دنیا محل گرفتاری و آزمایش است و هر چه در آن است رو به زوال و نابودی می باشد، و خداوند ما را از احوال

دنیا آگاه كرده است تا عبرت گیریم ، و به ما وعده عذاب داده تا بعد از آن ، حجتی بر خدا نداشته باشیم .

پس در این دنیای فانی زهد بورزید




حضرت رسول (صلی الله علیه وآله) :



وقتی خداوند برای بندهای نیكی خواهد، وی را در كار دین دانا و به دنیا بی اعتنا سازد و عیوب وی را بدو بنمایاند .

اذا أراد الله بعبد خیرا فقهه فی الدین وزهده فی الدنیا وبصره عیوبه .

كنز العمال ، ج 10 ، ص 137 ، ح 28689


امام حسن (علیه السلام) :



آماده سفر آخرت شو و قبل از فرا رسیدن مرگ زاد و توشه خود را فراهم كن ، و بدان كه تو در حالی دنیا را

می طلبی كه مرگ ، تو را می طلبد ، و امروز غم و اندوه فردا را نداشته باش ، و بدان كه هر چه از مال دنیا

بیشتر از غذا و خوراك خود به دست آوردی در حقیقت آن را برای دیگران ذخیره كرده ای ، و بدان كه اموال

حلال دنیا مورد محاسبه قرار خواهد گرفت و اموال حرام دنیا عقاب و مجازات دارد و در اموال شبهه ناك و

مشكوك سرزنش هست .


پس دنیا را مانند مرداری فرض كن و آن مقدار از آن برگیر كه تو را كفایت كند ، پس اگر حلال باشد تو زهد

ورزیده ای و اگر حرام باشدگناهی مرتكب نشده ای چون به مقدار اضطرار و ناچاری استفاده كرده ای آنچنان

كه از مردار به هنگام ناچاری استفاده می شود ، و اگر در آن عتاب و سرزنش باشد ، سرزنشی كم و آسان

خواهد بود .



استعد لسفرك وحصل زادك قبل حلول أجلك ، واعلم انك تطلب الدنیا والموتیطلبك ، ولا تحمل هم یومك الذی لم یأت علی یومك الذی أنت فیه واعلم انك لاتكسب من المال شیئا فوق قوتك الا كنت فیه خازنا لغیرك واعلم ان فی حلالها حساب، وفی حرامها عقاب وفی الشبهات عتاب فانزل الدنیا بمنزلة المیتة ، خذ منها مایكفیك ، فان كان ذلك حلالا كنت قد زهدت فیها ، وان كان حراما لم یكن فیه وزر ،فأخذت كما أخذت من المیتة ، وان كاان العتاب فان العتاب یسیر ...

بحار الانوار ، ج ، 44 ، ص 139







http://akkaskhaneh.net/gallery/image.raw?type=img&id=2136

عروس مقدس
۱۳۹۲/۱۰/۱۸, ۱۲:۲۷
ﻗﻄﺎﺭﯼ ﺳﻮﯼ " ﺧـــــــــﺪﺍ " ﻣﯿﺮﻓﺖ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺳﻮﺍﺭ ﺷﺪﻧﺪ ....
ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻪ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﻫﻤﻪ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ ...
ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻪ ﻣﻘﺼﺪ " ﺧـــــــــــﺪﺍ " ﺑﻮﺩ
ﻧﻪ ﺑﻬﺸﺖ ...

عروس مقدس
۱۳۹۲/۱۰/۱۸, ۱۲:۲۸
نهج البلاغه
یاد مرگ
حضرت علی(علیه السلام)
زمانى که به دنیا پشت کرده اى و مرگ به تو روى نموده، پس دیدار با مرگ چه زود و سریع خواهد بود.حکمت29
اگر دلبسته مال دنیا نباشی، زندگی برایت سخت نخواهد گذشت وهرچه عمر طولانی داشته باشی برایت مثل یک چشم به هم زدن است.

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۰/۱۸, ۲۰:۴۷
علت مذمت دنیا در نهج البلاغه




2ـ دنیا و فراموشی مرگ



من أحب الدنیا ذهب خوف الاخره من قلبه10

هرکس دنیا را دوست بدارد و ترس از آخرت از قلبش رخت بر می‏بندد.


ایها الناس ان أخوف ما أخاف علیکم اثنان: اتباع الهوی و طول الامل فاما اتباع الهوی فیصد عن الحق، و أمّا طول الامل فینسی الاخره11


ای مردم! ترس‏ناک‏ترین چیزی که از ابتلای شما به آن می‏ترسم، دو چیز است. پیروی از هوای نفس و آرزوی بی‏شمار.


اما پیروی از هوای نفس، شخص را از راه حق باز می‏دارد و آرزوی بی‏حساب، آخرت را از یاد می‏برد.


اگر کسی را در دنیا از مرگ ایمنی بودی آن کس رسول خدا صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله بود که از فرزندان آدم هیچ کس آن تقرب و منزلت


نزد خدا نداشت، با این وصف فرمود: هیچ کس در جهان جاویدان نیست.


ای قوم! از این سرای حوادث گذر کنیدخیزید و سوی عالم علوی سفر کنید این سرای فانی است.


نگرید تا دل در آن نبندید و آرامگاه نسازید. مسکین آدمی که پیوسته


نظاره‏ی مرگ دیگران می‏کند و پندارد که همیشه ناظر مرگ دیگران است و خود نخواهد مرد.14



3 ـ بی‏وفایی دنیا


کم من واثق بالدنیا قد فجعته15

چه بسار کسانی که به دنیا اطمینان کردند و از آن ضربه خوردند.



أما بعد، فانّ الدنیا أدبرت و اذنت بوداع و انّ الاخره قد اقبلت و اشرفت باطلاع16


(پس از ستایش خداوند) دنیا پشت گردانده و وداع می‏کند. آخرت روی آورده و اشراف آگاهانه دارد (آخرت

نزدیک و آشکار شده است).



حضرت در خطبه‏ی دیگری درباره‏ی بی‏وفایی دنیا و آمدن مرگ هشدار می‏دهد و می‏فرماید:


بندگان خدا! بدانید شما و آن چه در آن هستید از (کالاها، ساختمان‏ها و آرایش‏های) این دنیا، در راه کسانی


می‏باشید که پیش از شما گذاشته‏اند. عمرشان از شما درازتر و شهرهاشان آبادتر و اثرهایشان مهم‏تر بود.


اینک صداهاشان خاموش شده (سخن نمی‏گویند)، بادهاشان خوابیده (کبر و نخوت‏شان از بین رفته)


اندام‏شان پوسیده، شهرهاشان خالی ماند، و آثارشان نابود گشته است.17


در این دنیا، قدرت‏ها، جابه‏جا؛ شیرینی‏ها، تلخ و ناگوارا؛ طعام‏ها، زهرآگین و اسباب، سست و ناپایدار است.


آری این است شناس‏نامه‏ی دنیا؛ ده‏ها تمدن در طول تاریخ پدید آمدند، سرکشیدند، سپس چنان رو به زوال

رفتند که گویی نه تمدنی وجود داشت و نه تمدن سازی.

هزاران جامعه در پهنای بستر گیتی بروز کردند و سرکشیدند و چنان به خود بالیدند که گویی نه تنها به مردم

حکومت می‏کردند،


بلکه دامنه‏ ی سلطه و اقتدارشان حتی بر قوانین جاری در عالم هستی حاکمیت داشته است...

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۰/۲۰, ۰۱:۰۹
4ـ دلیل نکوهش و مذمت


الدنیا محل الآفات
دنیا محل آسیب‏هاست.

"فبئست الدار لمن لم یتهمها و لم یکن فیها علی وجل منها"

بد سرایی است برای کسی که به آن بدگمان نبوده و هنگام اقامت در آن از خطرش خوف و ترس نداشته است.


آن چه در این باب، مهم است فهم دنیای مذموم است تا انسان طالب آخرت، از آن دوری جوید. دنیا

به معنای اعم آن، به خودی خود نه پسندیده است و نه ناپسند. اگر در امور مشروع و در راه جلب

رضایت پروردگار بلندمرتبه به کار رود، نیک، پسندیده و ممدوح، و اگر در امور نامشروع و غیرمعقول

به کار رود، زشت، ناپسند و مذموم خواهد بود.

دنیا وسیله‏ی امتحان و آزمایش انسان است. چنان چه وسیله‏ی کسب معنویات باشد، پسندیده و

اگر خود، هدف و منظور واقع شود، ناپسند و مذموم است

علامه مجلسی می‏گوید:

دنیای نکوهیده مرکب است از اموری که انسان را باز دارد از اطاعت خدا و دوستی او و تحصیل آخرت. پس دنیا و آخرت باهم متقابلند.

هرچه باعث رضای خدای سبحان و قرب او شود از آخرت است گرچه به حسب ظاهر از دنیا باشد،

مثل تجارت و زراعت و صنعتی که مقصود از آن‏ها معیشت عیال باشد برای اطاعت امر خدا، صرف

کردن آن‏ها در مصارف خیریه، کمک کردن به محتاجان و صدقات. این‏ها همه از آخرت است، گرچه

مردم آن را از دنیا دانند. ریاضت‏های ساختگی و کارهای ریاکارانه گرچه با تزهد و انواع مشقت باشد،

از دنیاست؛ زیرا سبب دوری از خدا شود و قرب به سوی او نیاورد، مثل اعمال کفار و مخالفان

انسان به طور فطری، حیات را دوست دارد و مقصود از نکوهش دنیا، نکوهش حیات و علاقه ‏های

طبیعی و فطری انسان نیست. بلکه مقصود، نکوهش علاقه‏ای قلبی است که موجب اسارات

انسان به دست دنیا می‏شود و این امر مذموم را در اسلام عبادت دنیا می‏ نامند.


5 ـ زشتی دنیا
بئست الدّار الدّنیا
بد سرایی است دنیا.

حضرت علی علیه‏السلام می‏فرمایند:

دنیا سرایی است که (اهل) آن را غم و اندوه فرا گرفته و به مکر و دغا شهرت یافته است. همواره

بر یک حال باقی نمی‏ماند و آمده‏های در آن سالم نمانند. حالات آن گوناگون و نوبت‏هایش در تغییر

است (گاهی نعمت دهد، گاه زحمت رساند) خوشی در آن (پیروی از خواهش‏های نفس) نکوهیده

است و آسودگی در آن یافته نمی‏شود. اهلش در آن هدف‏های تیر بلا هستند که دنیا تیرهای خود را

به جانب ایشان می‏افکند و به مرگ نابودشان می‏کند.

در خبر است که فردا در انجمن رستاخیز و عرصه‏ی هول‏انگیز محشر، دنیا را بیاورند به صورت

پیرزنی آراسته. گوید: بارخدایا! امروز مرا جزای کمترین بنده‏ای از بندگان خود کن. از درگاه خداوند

متعال فرمان آید که‏ای ناچیز خسیس! من راضی نباشم که کمترین بنده‏ی خود را چون تویی جزای وی دهم.
آن گاه فرماید: ای دنیا! خاک شو و نیست شو. چنان نیست شود که هیچ جای پدید نیاید


کالای جهان حطام تب‏خیز وباست
بر صاحب خود غم است و اندوه و بلاست

دوری کن از این چراگه زهرآلود
دل بر کن و آسوده زی و بی‏تش و دود

هرکس که غنی‏تر است، محتاج‏تر است
آسوده‏تر آن کس که زدنیا بِدَر است

http://t1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQKvbGLlmKnPkwqNWhbgiErYFiKav6uk Dlr-VW8TNgfOuwho5bhWQ



منبع : کتاب "سـرای گذر (دنیا از منظر امام علی علیه‏السلام)"

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۰/۲۰, ۲۲:۱۸
نه دلباخته شویم و نه رها کنیم!





سوره مباركه أعراف آیه 32




قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللّهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا خَالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ (اعراف ، 32)





[اى پیامبر] بگو:

«زیورهایى را كه خدا براى بندگانش پدید آورده، و [نیز] روزیهاى پاكیزه را چه كسى حرام

گردانیده؟» بگو: «این

[نعمتها] در زندگى دنیا براى كسانى است كه ایمان آورده‏اند و روز قیامت [نیز] خاصّ آنان


مى‏باشد.» این گونه آیات [خود] را براى گروهى كه مى‏دانند به روشنى بیان مى‏كنیم.




اسلام در نگاه به انسان به عنوان یك فرد، توصیه می‌كنند زهد بورزد.


زهد یعنى دلباخته و دلبسته‌ى دنیا نشود؛ اما در عین اینكه توصیه به زهد می‌كنند،


قطع رابطه‌ى با دنیا و كنار گذاشتن دنیا را ممنوع می‌شمارند.





دنیا چیست؟





دنیا همین طبیعت، همین بدن ما، زندگى ما، جامعه‌ى ما، سیاست ما، اقتصاد ما، روابط اجتماعى

ما، فرزند ما، ثروت ما، خانه‌ى ماست.

دلبستگى به این دنیا، دلباخته شدن به این نمونه‌ها، در این خطاب فردى، كار مذمومى است.

دلباخته نباید شد. این دلباخته نشدن، دلبسته نشدن، اسمش زهد است؛ اما این‌ها را‌‌ رها هم

نباید كرد.كسى از متاع دنیا، زینت دنیا، از نعمت هاى الهى در دنیا رو برگرداند، این هم ممنوع است.


«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللّهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِی لِلَّذِینَ آمَنُواْ»(4)


كسى حق ندارد كه از دنیا اعراض كند. این‌ها جزو مسلّمات و معارف روشن دین است .

این، نگاه فردى است. در این نگاه به فردِ انسان،

اسلام استفاده‌ى از لذائذ زندگى و لذائذ حیات را براى او مباح می‌كنند؛ اما در كنار او یك لذت بالا‌تر

را كه لذت اُنس با خدا و لذت ذكر خداست، آن را هم به او یاد مى‌دهند. انسان در یك چنین راهى

به عنوان انسانِ

اندیشمند و داراى اختیار، باید انتخاب كند و در این صراط حركت كند و برود. (5)


امیرالمۆمنین به كسى برخورد كرد كه زن و زندگى و خانه و همه چیز را كنار گذاشته بود و به

عبادت پرداخته بود؛

فرمود: «یا عدّى نفسه»، (6) اى دشمن كوچك خویشتن! با خودت دارى دشمنى می‌كنى؛ خدا

این را از تو نخواسته.

(...)






منابع

4:اعراف 32
5:بیانات در دیدار دانشجیان دانشگاه فردوسی
6:نهج البلاغه خطبه ی 209

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۰/۲۴, ۱۷:۲۵
http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/98388387694793250064.gif





البقره آیه 22:‏ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ‏*


‏ زندگي دنيا براي كافران آراسته و پيراسته شده است ( و همين غرور زينت عارضي و نعمت فاني ، ايشان را گول زده است و از خدا

بي‌خبر كرده است ) ومؤمنان را

( كه شيفته دلباخته دنيا نشده و بيشتر به امر آخرت مشغولند و احياناً دستشان تهي است ) مسخره مي‌كنند ،

( اينان فراموش كرده‌اند كه دنيا پل آخرت است و به آن اندازه بايد بدان پرداخت كه عبور ميسّر گردد )

و روز رستاخيز پرهيزگاران بالاتر از ايشانند ( و بايد بدانند كه داشتن مال دنيا نشانه بزرگي و

برتري كسي و نداشتن آن نشانه كوچكي و پستي فردي نيست ، بلكه بود و نبود نعمت دنيا وسيله آزمون و امتحان همگان است ) و

خداوند به هركس كه

بخواهد بدون ( در نظر داشتن ) حساب ( كفر يا ايمان ) روزي مي‌رساند( و مال زياد عطاء مي‌دارد و سرانجام وقت بازپرسي و دادرسي

و پاسخگوئي فرا مي‌رسد ) . ‏




الحدید آیه 20:‏ اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ


فَتَرَاهُ مُصْفَرّاً ثُمَّ يَكُونُ حُطَاماً وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ‏*


‏ بدانيد كه زندگي دنيا تنها بازي ، سرگرمي ، آرايش و پيرايش ، نازش در ميان همديگر ، و مسابقه در افزايش اموال و اولاد است و بس .

دنيا همچو باران است كه گياهان آن ، كشاورزان را به شگفت مي‌آورد ، سپس گياهان رشد و نمو مي‌كنند ، و بعد گياهان را زرد و

پژمرده خواهي ديد ، و آنگاه خرد و پرپر مي‌گردند . در آخرت عذاب شديدي ( براي دنياپرستان )

و آمرزش و خوشنودي خدا ( براي خداپرستان ) است . اصلاً زندگي دنيا چيزي جز كالاي فريب نيست .

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۱/۰۲, ۲۲:۱۲
غفلت يکي از مهم ترين عوامل حسرت در روز قيامت است


زيرا در آن روز که پرده ها کنار مي رود، آدمي در مي يابد که چه فرصت هاي بزرگ و بي مانندي

را از دست داده است؛ چرا که زندگي دنيوي ديگر تکرار شدني نيست

و هرگز فرصتي دوباره به کسي داده نمي شود تا به دنيا بازگردد و از گوهرهاي

بسيار افتاده بر زمين گرد آورد و در روز قيامت به بهاي بسيار بفروشد.

تاثير بسزاي غفلت در زندگي دنيوي و اخروي انسان چنان است که آيات بسياري از قرآن به اين مهم اختصاص

يافته است؛زيرا سختي ها، گرفتاري ها وتنگي هاي زندگي

دنيوي ريشه در غفلت آدمي دارد و خداوند از بشر مي خواهد تا براي دست يابي به زندگي خوب

در دنيا از غفلت رهايي يافته و ياد و ذکر او را در دل و جان داشته باشند.


● برخي نشانه هاي غفلت از خدا

براي اين که انسان هاي غافل از خدا را بشناسيم و يا خود را با معياري بسنجيم تا بدانيم آيا از

جمله اين دسته از انسان ها هستيم يا نه مي توان به نشانه هايي که خداوند در قرآن بيان داشته مراجعه کنيم.

خداوند درباره کساني که گرفتار غفلت از خداوند هستند نشانه هايي را بيان داشته که

در اين جا به شماري از آنها اشاره گذرا مي شود.

ازجمله نشانه هاي غفلت از خدا مي توان به پيشگيري از کارهاي نيک اشاره کرد. کساني که از خداوند غافل

هستند نه خود به کارهاي خير و نيک اقدام مي کنند و نه اجازه مي دهند تا ديگران اين گونه باشند.

(توبه آيه ۶۷) آنان به سبب اين که خداوند را فراموش

کرده و از وي غافل گشته اند، اصولا با کار نيک و خير ميانه اي ندارند و هرگونه کار نيک را بي خردي مي شمارند.

تحقير فقيران و بينوايان و ناديده انگاشتن شخصيت انساني تهيدستان و به خود بستن امتيازات موهوم، همه از

نشانه هاي غفلت ازخداوند است که در آيه ۲۸ سوره کهف به آن اشاره شده است.


http://vista.ir/include/articles/images/52e746f57c0a4b90c7e01b54dc7b862b.jpg

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۱/۰۷, ۲۳:۵۸
http://www.sheekh-3arb.info/islam/Library/img/3ater/divider19/WebPageContent/2494161djs83392f7.gif


قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبي - عَلَيْهِ السَّلام - :


يَابْنَ آدَم! لَمْ تَزَلْ في هَدْمِ عُمْرِكَ مُنْذُ سَقَطْتَ مِنْ بَطْنِ اُمِّكَ،

فَخُذْ مِمّا في يَدَيْكَ لِما بَيْنَ يَدَيْكَ، فَإنَّ الْمُؤْمِنَ بَتَزَوَّدُ وَ الْكافِرُ يَتَمَتَّعُ.


«بحارالأنوار، ج 75، ص 111، ح 6»



http://www.sheekh-3arb.info/islam/Library/img/3ater/div26.files/image016.gif



امام حسن مجتبي - عليه السلام - فرمود:


اي فرزند آدم از موقعي كه به دنيا آمده اي، در حال گذراندن عمرت هستي،

پس از آنچه داري براي آينده ات (قبر و قيامت) ذخيره نما، همانا كه مؤمن در

حال تهيّه زاد و توشه مي باشد;وليكن كافر در فكر لذّت و آسايش است.



http://www.sheekh-3arb.info/islam/Library/img/3ater/divider19/WebPageContent/2494161djs83392f7.gif

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۱/۱۸, ۱۹:۳۵
http://roozgozar.com/piczibasazi/animator-ofoghi/03/www.roozgozar.com-2142.gif


آیت الله بهجت یک شب بعد از نماز جماعت فرمودند:

« اگر سلاطین عالم می دانستند که انسان در حال عبادت چه لذتهایی می برد، هیچ گاه دنبال این مسائل مادی نمی رفتند...»


مردان الهى، زندگى دنیا را مقدمه اى براى زندگى در عالم جاودان آخرت مى

دانـنـد. بـه هـمـیـن جـهـت بـه دنـیـا دلبـسـتـگـى نـدارنـد و آن را محل گذر و

عبور و پلى براى رسیدن به سراى آخرتمى دانند.

چنین انسان هاى وارسته اى، از مـادیـّات دنـیـا فـقـط بـه قدر رفع احتیاج

اکتفا نموده و غرق در آن نمى شوند.یکی از عوامل مهم موفقیت انسان ها

که می تواند برای دیگران الگو و راهنما قرار گیرد، هم تقید به اعمال عبادی و

تعبد ایشان است.




http://hafeznews.ir/sysnews_img/photos/image635215985704552004.jpg

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۱/۲۸, ۱۴:۰۲
عبرت آموزی دنيا در نگاه امام علی (ع)




خداي سبحان، جهان را نيكو آفريد: (الذي أحسن كلّ شي‏ء خلقه…).هر آن چه كه خير و نيك است،به خداي

سبحان باز مي‏ گردد.

دنيا، خانه خوب و عالَم زيبايي است،نسبت به كسي كه هر دو بُعد آن را بنگرد و از حوادث دنيا عبرت بگيرد؛

ولي درس‏هاي عبرت انگيز فراوانند و عبرت آموزْ كم؛ چنان‏كه امير مؤمنان (عليه‏ السلام)مي‏ فرمايد:

«ما أكثر العبر وأقلّ الإعتبار».


عبرت گرفتن از تحولات و دگرگوني‏هاي دنيا، عبادتي است كه همانند تفكر،بيشترين عبادتي بود كه ابوذر را به خود

مشغول مي‏ كرد؛

چنان‏كه امام صادق (عليه‏ السلام) مي‏ فرمايد: «كان أكثر عبادة أبى‏ ذر رحمة الله عليه التفكر والإعتبار».


در جهان، بد و شر مطلق وجود ندارد. دنيا، هم دار غرور است و مورد مذمّت واقع شده است و هم زيبايي و

دل‏پذيري دارد كه همان تغيير و دگرگوني آن است



http://bahar22.com/ftp/zibasazi/zibasazi08/image/136.gif



حضرت علي (عليه‏ السلام) مي‏ فرمايد:

پيش از آن‏كه ديگران از سرگذشت تلخ شما نصيحت پذيرند، شما از سرنوشت ديگران عبرت بگيريد:

«واتعظوا بمن كان قبلكم قبل أن يتّعظ بكم مَن بعدكم».

اگر كسي از جهل به علم، از ظلم به عدل، و از نقض به كمال عبور كند، از گذشته عبرت گرفته است؛

ولي آن كس كه حوادث و وقايع گذشته را مي‏ خواند و مي‏ نويسد، ليكن از آن عبور نمي‏ كند، اهل عبرت نيست.

خادم الزینب
۱۳۹۲/۱۲/۱۸, ۱۵:۲۳
اصل زهد


این اصل مبتنی بر مبنای دنیادوستی است. بنابراین اصل، در نظام تربیتی

باید این نوع محبت به دنیا از دل انسان رخت بر بسته و زهد و گریز از دنیا آن

هم در حد معقول و پسندیده جای آن را بگیرد. به صورتی که دنیا را صرفاً

وسیله و ابزاری بیش نداند. برای جلوگیری از ابتلا به گرایش

افراطی در دنیادوستی، امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه پیشنهاد می دهد

که انسان ها "زهد" پیشه کنند و همان را از خدای خود درخواست می کند:

" و روزیم کن آسایش در زهد و دوری از دنیا را."(1)امام(ع) در این فراز

آسایش و راحتی را در زهدو دوری از دنیا بیان می فرماید و از خدا درخواست

زهد می کند. در فرازی دیگر،در مورد نشانه های انسان زاهد می فرماید:


و مرا در هر حال به ستایش و نیایش و سپاسگزاریت برگمار تا به آنچه از دنیا به من داده ای شاد نگردم، و به آنچه مرا از آن باز داشته ای اندوهگین نشوم.


http://www.sheekh-3arb.net/3atter/dividing_files/image132.gif


(2)بر اساس بیان امام(ع) زاهد کسی است که این دو نشانه را دارا باشد:

1- به دنبال آنچه از دنیا به او داده می شود، شاد نگردد.
2- در پی آنچه از دنیا از وی بازداشته می شود، ناراحت نشود.

خلاصه آن که نقطه شروع تمام بدبختی ها و شقاوت ها در انسان از همین

حب دنیا است و اصل تربیتی زهد، که در صحیفه سجادیه بسیار روی آن

تکیه شده است، به معنای دوری ازتعلقات دنیا و اسیر آن نبودن و آزادی از

هر چیزی است که بخواهد در انسان چنانتعلق خاطری ایجاد کند که او را از

خدا و یاد خدا و آخرت جدا و غافل سازد.




1. دعای 20 / بند 27
2. دعای 21 / بند 9

خادم الزینب
۱۳۹۳/۰۶/۲۴, ۱۷:۰۶
http://www.miyanali.com/patch2image.php?patch=usr/sa-reh/gal3.jpg&334761030.

خادم الزینب
۱۳۹۳/۰۶/۲۴, ۱۷:۱۰
خصلت‌های نیک دنیا و آخرت در کلام امام باقر(ع)


"سه چیز از خصلت‌های نیک دنیا و آخرت است: از کسی که به تو ستم کرده است گذشت کنی، به کسی که از تو بریده است بپیوندی، و هنگامی که با تو به نادانی رفتار شود بردباری کنی".


http://susawebtools.ir/img/gallery/linepic/356.gif

"شخص حریص به دنیا مانند کرم ابریشم است که هرچه بیشتر به دور خود می‌تند راه بیرون شدنش را دورتر و مشکل‌تر می‌کند تا این‌که از غم و اندوه بمیرد"


منابع:


بحارالانوار، دارالاحیاء التراالعربی، جلد 75 و 69


کافی جلد 2