PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : بنده مخلص



مدیر تدوین
۱۳۹۳/۰۴/۲۶, ۲۱:۲۸
پرسش:
براي اين كه جزء بندگان مخلص خدا باشم، و اعمالمان به دور از هرگونه شرك و ريا باشد چه كار بايد بكنيم؟

پاسخ:
مبارزه با این پدیده و در حقیقت کسب اخلاص در نیت و عمل، از دشوارترین گردنه های راه ایمان است.
کوتاه ترین راه عقلى براى رسیدن به اخلاص و ریشه‏ کن کردن «ریا»، تقویت توحید در دل خود مى‏ باشد. منظور از توحید در این مقام، توحید افعالى مى‏ باشد، یعنى انسان باور کند که فاعل و مؤثرى در عالم جز خداوند نیست «لا مؤثر فى الوجود الا اللَّه».
اگر براى ما روشن شود که هیچ ‏کس به غیر از خدا منشأ اثر نیست و بفهمیم که رزق، عطا، منع، غنا، فقر، مرض، سلامتى، ذلت، عزت، زندگى، مردن و ... همه در دست خداوند است و هر آن چه در جهان هست مقهور امر حاکم بى‏ شریک مى‏ باشد، دیگر دل به دیگران نمى‏ بندیم و خودنمایى در مقابل دیگران برایمان لذت نخواهد داشت. زیرا ریشه «ریا»:
- یا طمع در مال و منافع دیگر انسان‏ ها است
- و یا محبت و دوست داشتن مدح و ستایش انسان‏ ها است
- و یا خوش نداشتن و کراهت از مذمت و ملامت مردم است.
اگر ریاکار این سه مشکل را حل نماید، دیگر دلیلى براى خودنمایى در مقابل انسان‏ ها وجود نخواهد داشت.
انسان عاقل رغبت به کارى که براى او نفعى ندارد پیدا نمى‏ کند و به امرى که به حال وى ضرر رساند بى‏ میل مى‏ باشد. ریا همان ضرر و نبود نفع است، زیرا دل بستن به تعریف یا دل‏گیر شدن از نکوهش مردم، نفعى به حال انسان ندارد، بلکه ریا موجب بطلان عبادت و مضرّ مى‏ باشد. علاوه این که نظر مردم به اندک چیزى متغیر مى‏ شود.
رضا و خشنودى آدمیان، زودگذر و ناپایدار است و شخص ریاکار مضطرب، دل‏نگران، متزلزل و مشوش است. در مقابل، اخلاص و چشم نداشتن به مخلوقات، اطمینان و آرامش دل را افزون مى‏ کند.
راه های رسیدن به اخلاص و درک توحید افعالى:
الف) مطالعه و تفکر راجع به یگانگى مطلق خداوند
ب) توجه به عجز و ناتوانى مخلوقات
ج) تلقین این مطلب که مؤثرى در جهان غیر از خداوند نیست
د) تفویض و توکل به خداوند در کارها و تمرین در جهت تقویت آن
ه) توجه به بی اعتباری و آفات امور دنیوی از قبیل مال و جاه و بیرون نمودن محبت دنیا و متعلقات آن از دل
و) مبارزه با حبّ نفس (زیرا ما خود را دوست داریم و همیشه مى‏ خواهیم خواسته‏ هایمان برآورده شود و مورد تکریم و ستایش دیگران واقع شویم).
گاهى عملى خالصانه انجام مى ‏گیرد، ولى بعد از اتمام عمل، صاحب عمل کارى مى ‏کند و یا سخنى مى‏ گوید که به دیگران بفهماند فلان عمل را انجام داده‏ ام، این نوع ریا اگرچه شرعا مبطل عمل عبادى نیست، ولی به لحاظ اخلاقی ریا محسوب می شود و عمل انسان را از شرایط تاثیر گذاری مثبت می اندازد.
ز) توجه به این که ریا، عمل و عبادت انسان را بی اثر می نماید و بلکه اثر سوء پدید می آورد و صفت زشت نفاق را در دل مى ‏پرورد.
توصیه های علماى علم اخلاق:
1. تقویت مبانى توحیدى در ابعاد مختلف و درک این حقیقت که مؤثر اصلى تنها خداست، و مبدء و مرجع اوست، و همه فقیر درگاه اویند، و او غنى بالذات است: «یا أَیُّهَا اَلنَّاسُ أَنْتُمُ اَلْفُقَراءُ إِلَى اَللَّهِ وَ اَللَّهُ هُوَ اَلْغَنِیُ»‏(1)
2. قطع طمع از مردم و توجه به فقر و نیازمندى همه آنان به درگاه خداوند.
3. پناه بردن به خداوند از شر شیطان و نفس اماره.
4. اخفاى عمل در حد ممکن .
5. تلاوت قرآن و توجه به معانى آن به خصوص آیات توحیدى.
6. توجه دائمى به الگوهاى اخلاص و سعى در تشابه آن ها.
این کار با مطالعه زندگى اولیاى الهى میسر است.

___________
(1) فاطر/ 15.




لینک اصلی (http://www.askquran.ir/thread33563.html#post571812)