PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : معنای «ماء» (آب) در قرآن



مدیر تدوین
۱۳۹۳/۰۵/۱۱, ۲۳:۲۷
پرسش:
آیا در قرآن کلمه ماء فقط به معنی همین آب h2o است؟

پاسخ:
«ماء» به معنای آب است، ولی بطور کلی بر هر چیز غیر جامد و هر چیز مایع نیز می تواند اطلاق شود(1)، لذا وقتی بدون قید و مطلق بیاید، مراد آب خالص است، همان h2o .
اما بیان برخی آیات که تعبیر "ماء" در آن ها به کار رفته است:

ـ آب خالص:
آبی که از آسمان می بارد: «وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً»(2)
آب چاه: «وَ لَمَّا وَرَدَ ماءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً»(3)
آب رودها و چشمه ها: «وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً»(4)
آب دریا: «إِنَّا لَمَّا طَغَى الْماءُ حَمَلْناكُمْ فِي الْجارِيَةِ»(5)

ـ آب در ماورای عالم مادی (عالم آخرت)
آب گوارا در بهشت:
«وَ نادى‏ أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ»؛ و دوزخيان، بهشتيان را صدا مى ‏زنند: مقدارى آب به ما ببخشيد!(6)
«فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ»؛ نهرهايى از آب صاف و خالص كه بدبو نشده‏.(7)
نکته: آب در بهشت، متناسب با سنخیت همان محیط، از لطافت خاصی برخوردار است.
آب مخلوط و غیر خالص در جهنم:
«مِنْ وَرائِهِ جَهَنَّمُ وَ يُسْقى‏ مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ»؛ به دنبال او جهنم خواهد بود و از آب بد بوى متعفّنى نوشانده مى ‏شود.(8)
«وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ»؛ اگر تقاضاى آب كنند، آبى براى آنان مي آورند كه همچون فلز گداخته صورتها را بريان مى ‏كند!(9)
«كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ»؛ اينها همانند كسانى هستند كه هميشه در آتش دوزخند و از آب جوشان نوشانده مى‏ شوند كه اندرونشان را از هم متلاشى مى‏ كند.(10)
نکته: این آب ها متناسب با محیط جهنمی که خالی از نور و حیات روحانی و دور از رحمت الهی است می باشد.

ـ آب غیر خالص در عالم ماده:
«وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً»؛ او كسى است كه از آب، انسانى را آفريد.(11)
«ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ»؛ سپس نسل او را از عصاره‏ اى از آب ناچيز و بى‏ قدر آفريد.(12)
«خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ»؛ از يك آب جهنده آفريده شده است‏.(13)
نکته: اطلاق آب بر این موارد به خاطر مایع بودن و جریان و سیلان داشتن است.
بنا بر این:
مراد از «ماء» وقتی بدون قرینه و بطور مطلق بیاید، همان آب است؛ اگر چه بر هر چیز مایعی و دارای جریان و سیلان نیز اطلاق می شود.

____________
(1) التحقيق فی كلمات القرآن الكريم، ج ‏11، ص 219.
(2) بقره/ 22.
(3) قصص/ 23.
(4) قمر/ 12.
(5) حاقه/ 11.
(6) اعراف/ 50.
(7) محمد/ 15.
(8) ابراهیم/ 16.
(9) کهف/ 29.
(10) محمد/ 15.
(11) فرقان/ 54.
(12) سجده/ 8.
(13) طارق/ 6.



لینک اصلی (http://www.askquran.ir/thread32875.html#post577714)