PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : 10 روش براي داشتن فرزنداني مسؤليت پذير



صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۸/۲۶, ۱۵:۴۱
http://www.askquran.ir/gallery/images/75834/large/1_2587410000.gif




http://blogcod.parsskin.com/zibasazi/joda-konandeh/146.gif (http://parsskin.com)



10 روش براي داشتن فرزنداني مسؤليت پذير

همه ي ما دوست داريم فرزنداني مسئوليت پذير داشته باشيم. اما چطور مي توانيم اطمينان يابيم که فرزندانمان اين درس ها را به خوبي آموزش مي بينند؟ در اين مقاله چند راه براي مسئوليت پذير کردن فرزندانتان به شما نشان مي دهيم.






http://blogcod.parsskin.com/zibasazi/joda-konandeh/146.gif (http://parsskin.com)

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۸/۲۶, ۱۵:۴۲
1) از همان بچگي بعضي از کارها را به آنها واگذار کنيد.


بچه هاي کوچک، حتي بچه هاي دو ساله، علاقه ي خيلي زيادي به کمک کردن دارند. اگر صبور و خلاق باشيد، مطمئن باشيد خيلي بيشتر از آنچه شما فکر مي کنيد از دستشان برمي آيد. اينکار باعث مي شود وقتي بزرگتر شدند، در کارهايشان اعتماد به نفس و شور و اشتياق داشته باشند.

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۸/۲۷, ۲۳:۰۴
2) براي کارهايشان پاداش نگذاريد.


اگر مي خواهيد حس مسئوليت پذيري به صورت طبيعي و عمقي در وجود فرزندانتان شکل گيرد، بايد بتوانند ارزش واقعي کارهايشان را درک کنند. اگر فقط روي چيزي که به عنوان پاداش خواهند گرفت متمرکز شوند، اين را ياد نخواهند گرفت.

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۸/۲۷, ۲۳:۰۵
3) وقتي اشتباه ميکنند، عواقبي طبيعي براي آنها در نظر بگيريد.


اگر عادت کرده اند که هميشه وسايل بازيشان را جايي جا بگذارند، بايد بگذاريد با نتايج و عواقب کارهايشان هم روبه رو شوند. شايد لازم باشد که براي بازي بعديشان از کسي دستکش قرض بگيرند، يا شايد هم اگر گم شده باشد، مجبور شوند يک دستکش نو بخرند. اگر هر وقت که چيزي را گم مي کنند شما کمکشان کنيد، هيچوقت در زندگي مسئوليت پذير نخواهند شد.

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۸/۳۰, ۱۲:۰۵
4) وقتي مي بينيد جايي احساس مسئوليت کرده اند، آن را بر زبان بياوريد.


هر رفتاري که از آنها مي بينيد و خوشتان مي آيد را جلوي خودشان به زبان بياوريد. اينکار باعث مي شود با شور و شوق بيشتري باز آن کار را تکرار کنند.

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۸/۳۰, ۱۲:۰۶
5) هر از گاهي درمورد مسئوليت پذيري با آنها صحبت کنيد.


مسئوليت پذيري را به عنوان يک ارزش خانوادگي به آنها معرفي کنيد و اهميت آن را برايشان توضيح دهيد.

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۹/۰۳, ۱۳:۲۶
6) خودتان الگوي مسئوليت پذيري براي فرزندانتان باشيد.


آنها همه چيز را از شما ياد مي گيرند، پس مراقب رفتارهايتان باشيد. سعي کنيد هميشه خوش قول باشيد. مطمئن باشيد که آنها همه ي کارهايتان را زير ذره بين دارند.

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۹/۰۳, ۱۳:۲۸
7) از همان کودکي به آنها پول توجيبي بدهيد.


بگذاريد از همان دوران کودکي، تصميمات مربوط به امور ماليشان را خودشان بگيرند. با اين روش خيلي زود چم و خم پول خرج کردن دستشان مي آيد. اما اگر زود پولشان را تمام کردند، تنبيهشان نکنيد.

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۹/۰۴, ۱۰:۵۶
8) باور داشته باشيد كه كودكانتان مسئوليت پذير هستند.


باور شما به مسئوليت پذيري آنها، خيلي زود به خودشان منتقل خواهد شد و سطح توقعاتشان را بالاتر خواهند برد. حتي وقتي خرابكاري مي كنند هم اين باور را از دست ندهيد.

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۹/۰۷, ۱۵:۲۳
9) به آنها ياد بدهيد که مسئوليت پذير باشند.


با آنها صحبت کنيد و بگوييد که توقع چه رفتاري از آنها را داريد. وقتي آنها ندانند که مسئوليت پذيري چيست، چطور مي توانند مسئوليت پذير باشند؟

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۹/۰۷, ۱۵:۲۴
10 ) از ديگران هم راهنمايي و کمک بگيريد.



بعضي وقت ها خيلي سخت است که خودتان بفهميد در برخورد با فرزندتان خيلي سخت گيريد يا آسان گير. مي توانيد با پدر و مادرهاي ديگر صحبت کنيد، کتاب بخوانيد، به مشاوران مخصوص مراجعه کنيد، هر کاري از دستتان برمي آيد انجام دهيد تا احساس کنيد که براي بار آوردن فرندتان تنها نيستيد.

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۹/۱۱, ۱۴:۴۴
چگونه روحيه مسئوليت پذيري را در کودک تقويت کنيم؟




http://www.radiosalamat.ir/_Uploads/Pic/File_20135181434233.jpg



يکي از موضوعات مهمي که در حوزه تربيت فرزند مطرح مي شود، اين است که از چه زماني مي توانيم از بچه ها توقع انجام کاري را داشته باشيم. به عبارت ديگر چه زماني مي توانيم مسئوليت انجام کاري را به عهده فرزندانمان بگذاريم و توقع انجام آن را داشته باشيم. طرح اين مسئله به ويژه دردوره اي که والدين بيش از حد به برآوردن نيازهاي کودک مي پردازند و انجام کار توسط آن ها را تا جاي ممکن به تعويق مي اندازند، بسيار ضروري به نظر مي رسد. زيرا اگر کودک طي سال هاي رشد و تکامل خود هرگز درنيابد که در چارچوب خانواده وظايف و مسئوليت هايي برعهده دارد، بديهي است که در دوران بزرگسالي از زير بار وظايف و مسئوليت هاي خود شانه خالي کند.

مسئوليت پذيري يک عنصر برجسته در موفقيت انسان است و نشان دادن احساس مسئوليت يک امر ذاتي نيست بلکه اين ويژگي در متن خانواده و روابط اجتماعي و تعاملاتي که فرد با ديگران دارد امکان رشد پيدا مي کند و والدين در اين ميان نقش محوري را در انتقال روحيه مسئولانه به کودک دارند. لذا مهم است که شما به عنوان والدين رفتار هاي تربيتي خود را در جهت پرورش کودکاني مسئول جهت دهيد. گام هاي زير راهنماي شما براي موفقيت در اين هدف است

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۹/۱۱, ۱۴:۴۶
به کودکان خود نشان دهيد که آنها زندگي جداگانه اي از شما دارند براي اين کار زمان هايي را به خودتان اختصاص دهيد.والديني که فاقد يک زندگي مجزا از فرزندانشان هستند به آنها مي آموزند که دنيا حول محور آنها مي چرخد. مهم است که از همان ابتدا، کودک ياد بگيرد که گاهي اوقات مادرش دوست دارد مطالعه کند ودوست ندارد بازي کند.نياز هاي فرزندانتان را برآورده سازيد.وسپس در حالي که به نياز هاي خود مي رسيد او را ملزم کنيد که برخي نيازهايش را خودش برآورده سازد. با ناکامي او همدلي کنيد اما مجزا بودن خود را حفظ کنيد

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۹/۱۵, ۱۱:۱۷
شرايط را براي گذر از بازي به مسئوليت فراهم کنيد.

گرچه فعاليت هاي ساده کودک نوپا، اغلب پايه هاي مسئوليت پذيري هستند ولي اين گونه نيست که کودک به محض آن که شروع به راه رفتن مي کند شروع به کار کردن هم بکند. در اوايل زندگي کودک معمولاً قبول مسئوليت با بازي توأم است. بازي کردن عامل مهمي درايجاد احساس مسئوليت در کودک است. والدين بعد ها ناگزير خواهند شد تا تعادلي بين کار و بازي آنان برقرار نمايند با وجود آنکه بازي مي تواند فرايند ها و مهارت هايي را به کودک بياموزد ولي بايد به تدريج کودکان را به فعاليت هايي غير از بازي ملزم کرد.

لازمه مسئوليت، ترتيب دادن مرحله ي گذراز بازي به مسئوليت است.کودک در ابتدا به عنوان سرگرمي، اسباب بازي هايش را جمع مي کند سپس براي کمک به مادر آنها را مرتب مي کند، کمي بعد به اين علت که بزرگتر ها گفته اند اين کار را انجام مي دهد وسرانجام چون خود را مسئول جمع کردن اسباب بازي هايش مي داند، دست به کار مي شود. مهارت والدين ومربيان در آن است که بدانند گذر از بازي به مسئوليت را به نحوي ترتيب دهند که کودکان براحتي حس مسئوليت داشتن نسبت به خود، خويشان و اطرفيان را تکامل بخشند . در اين جهت اولا براي کودک خود بازي هايي در راستاي مسئوليت هاي بعدي او طراحي کنيد. ثانياً با افزايش سن تعادلي بين بازي و مسئوليت کودک ايجاد کنيد. در اوائل کودکي بيشتر وقت کودک به بازي کردن صرف مي شود ولي به مروربايد شرايطي مهيا شود که کودک زماني را هم براي کار و چيز هايي که زياد هم لذت بخش نيستند بگذارند البته تعادل بايد حفظ شود و در سن زير دبستان بيشتر زمان او بايد صرف بازي شود

صدیقه طاهره
۱۳۹۳/۰۹/۱۵, ۱۱:۱۸
۳٫تفاوت بين سخت است و من نمي توانم


جنبه ديگري از يادگيري پذيرش مسئوليت در قبال وظايف خود، آن است که کودک درک کند که قادر نبودن با راحت نبودن متفاوت است.

کودکان اين دو را يکي مي دانند بنابراين از چيزي که لذت نمي برند، فکر مي کنند که نمي توانند انجام دهند.پس از آنجايي که کار سخت را نمي توانند انجام دهند، نياز دارند که فرد ديگري انجامش دهد و معمولاً آن فرد ديگر يکي از والدين است. اين طرز فکر مانع از يادگيري اين مطلب مي شود که زندگي و مشکلات او، مسئوليت خود ونه فرد ديگر است. او يا از انجام کار دشوار صرف نظر خواهد کرد چون خيلي برايش سخت است و يا راه هاي ديگري براي فرار يا انجام ناقص آن پيدا خواهد کرد. بايد از سنين پايين تر کودک عادت کند که برخي از کارها لذت بخش نيستند و سختي دارند. آنها بايد تشخيص دهند بين کاري که برايشان سختي دارد با کاري که قادر به انجام آن نيستند تفاوت وجود دارد و نبايد کار را به صرف اينکه لذت بخش نيست رها کنند. مي توان گفت يکي از ضعف هاي تربيتي اکثر والدين امروزي اين است که اجازه نمي دهند کودکشان طعم سختي ها را بکشد وهميشه سعي مي کنند آنچه را دلخواه کودک است بدون هيچ رنجي در اختيار او گذاشته و او را از تجربه سختي هاي زندگي برهانند در حالي که کودک بايد با رنج ها وسختي هاي طبيعي زندگي آشنا شود ودر بيشتر مواقع اين سختي ها خِرد ساز و تجربه سازند و موجب افزايش حس ارزشمندي وبا کفايت بودن در کودک مي شوند