PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : تبار ابلیس



یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۰۹, ۱۷:۴۷
اَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيسْتَجِيبُوا لِي وَلْيؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يرْشُدُونَ
و (ای پیامبر!) هرگاه بندگان من از تو در مورد من سؤال كردند (بگو) من بسیار نزدیكم، هرگاه كسی مرا بخواند، اجابت می‌كنم پس به ندای من پاسخ دهند و به من ایمان آورند تا راه راست یابند (البقره/186)

مطالب زیر کاری از دوستان زحمت کش گروه افیق میباشد!

اَفیق، دهکده ای در فلسطین بین حوران و غوربیسان در نزدیکی شهر «لَدّ» می باشد. خداوند دجّال را در گردنه «اَفیق» به دست کسی که عیسی مسیح پشت سرش نماز می خواند، سه ساعت گذشته از روز جمعه به هلاکت می رساند.
(الزام الناصب، ص 180؛ بحارالانوار، ج 52، ص 194؛ منتخب الاثر، ص 428)
عناصر طبیعت
درخت کیهانی
http://www.axgig.com/images/11839515383772565562.gif
«درخت کیهانی» یا «درخت جهانی» (Cosmic Tree یا World tree) از پردامنه‌ترین مفاهیم مشترک ملل باستانی است و در مذاهب و تمدن‌های بسیاری به چشم می‌خورد. از درخت کیهانی به خصوص در مذاهب هندواروپایی بسیار یاد شده است. بر اساس جهان‌نگریِ اسطوره‌ایِ اقوام هندواروپایی، جهان دارای هشت بخش بود و در ناف زردِ هشت گوشه‌ی جهان، درختی سترگ با هشت شاخه روییده بود.

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۰۹, ۱۷:۴۸
جهان‌شناسی باستانی از درخت کیهانی عظیمی سخن می‌گوید که از محور عالم (به انگلیسی: Mundi Axis) رشد کرده و به تمامی اقطار هستی وارد و سبب اتصال زمین و آسمان می‌گردد. این درخت جهانی غول‌آسا و سترگ، در لایه لایه‌ی هستی رسوخ کرده است.
این درخت، رابطه‌ی تنگاتنگی با درخت زندگی دارد. به طوری که این دو در برخی متون یکی پنداشته می‌شوند.
برخی معتقدند که خداوند در قرآن نیز از مفهوم این درخت استفاده کرده است
http://www.axgig.com/images/97678553559560606335.jpg


An 1847 depiction of the Norse Yggdrasil as described in the Icelandic Prose Edda by Oluf Olufsen Bagge
طرحی از درخت کیهانی

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۰۹, ۱۷:۵۵
اعتقاد به درخت به عنوان نشانه‌ای از حیات جاویدان، از تمدن سومریان به بعد رایج شد. سومریان روزگاری ساکن سرزمین کنونی عراق و شمال خلیج فارس بودند. آن‌ها در حدود 4500 سال قبل از میلاد، تمدنی عظیم را پایه‌گذاری کردند. در کیهان‌شناسی سومریان، در مرکز عالم، تک درختی قرار داشت که هم نگهدارنده‌ی عالم و هم منشأ سایر درختان و میوه‌ها و حتی حیوانات بود. این درخت در کهن‌ترین تصویرش بنا به توصیفی که از آن در اساطیر اولیه شده، درخت کیهانی غول‌پیکری است که رمز کیهان و آفرینش است. درخت کیهانی اغلب در قله‌ی کوهستانی و یا در رأس ستونی قرار دارد. گاهی به این صورت تصویر شده است که شاخه‌هایش تقسیم می‌شوند و به هم اتصال می‌یابند یا این که دو تنه و یک ریشه دارد و شاخه‌ها به هم متصل‌اند.

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۰۹, ۱۷:۵۵
این درخت به گونه‌هایی مختلف توصیف شده: باوری مذهبی درباره‌ی واقعیت مطلق که بیانی نمادین در بسیاری از تصورات پیدا می‌کند. دارنده‌ی میوه‌ای معجزه‌آسا، بخشاینده‌ی جاودانگی، علم لایتناهی و نیروی نامحدود، میوه‌ای که می‌تواند مردان را به خدا تبدیل کند.

مفهوم درخت، برای توصیف حیات، جوانی، جاودانگی، خرد و... به کار رفته است. نمادگرایی مفهوم این درخت، بسیار گسترده است: حیات (در بین‌النهرین)، جاودانگی (آسیا، کتب عهد عتیق)، معرفت (کتب عهد عتیق)، جوانی (بین‌النهرین، هند و ایران) و... بر اساس اساطیر، ریشه‌ی این درخت در دنیای زیرین (عالم مردگان)، تنه‌اش در عالم آدمیان و شاخ و برگ‌هایش در آسمان‌ها قرار دارد. این درخت از دیرباز، واسط و سببی در تماس آدمیان و خدایان شمرده می‌شده است. در اکثر فرهنگ‌ها، رد پای این داستان که به نظر می‌رسد با دنیای اساطیر نیز بی‌ارتباط نیست، با کم و زیادهایی دیده می‌شود.

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۰۹, ۱۷:۵۵
”یکی از جالب‌ترین و جامع‌ترین نقشجات اولیه‌ی جهان، «جهان-درخت» است. در اشعار «وِدا» آمده است که چون درخت کوچکی ضمن بالیدن می‌تواند سنگی را بلند کند، پس به یقین درختی به اندازه‌ی کافی بزرگ و تنومند، توانایی نگاه داشتن عرش را دارد. از این جا تصور درخت زندگی و درخت معرفتِ شبیه درخت‌های باغ عدن به وجود آمد و مردمان زیادی دارای درخت مخصوص به خود شدند.
در سرود «جهان-درخت» نروژ باستان چنین آمده است: نشیمن اصلی خدایان. آن جا شورای خدایان هر روز تشکیل می‌شود. آن، عظیم‌ترین و بهترینِ درخت‌هاست. شاخه‌های آن به اکناف جهان و آسمان مى‏رسد. ریشه‌ها با فاصله‌ی زیاد، درخت را سرپا نگه می‌دارند. یک ریشه به آسیا مى‏رسد. ریشه‌ی دوم تا یخ‌بندان سرزمین غول‌ها کشیده شده است و در چاه معرفت و حکمت نهفته است. ریشه‌ی سوم درخت در آسمان است و در زیر آن، فواره‌ی مقدس قرار دارد. جایگاه رفیع خدایان همین جا است. (دانیل بورستین، کاشفان)“

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۰۹, ۱۷:۵۶
مهم‌ترین متن مذهبی که در آن از درخت زندگی سخن رفته است، تورات می‌باشد. بر اساس آموزه‌های تورات، درخت زندگی و درخت شناخت خوب و بد (همان درخت معرفت که باعث هبوط آدم و حوا شد)، دو درخت روییده در باغ عدن (بهشت یا باغی شبیه بهشت) هستند. از نظر تورات، باغ عدن نخستین جایگاهی بود که خداوند پس از آفرینش نخستین زوج بشری (آدم و حوا)، آن‌ها را در آن جا مسکن داد. مهم‌ترین مشخصه‌ی این درختان آن است که خورنده‌ی میوه‌ی آن از امتیاز عمر جاویدان برخوردار می‌گردد.

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۰۹, ۱۷:۵۷
در کابالا (عرفان یهودی)، درخت زندگی نشئه‌گاه و محل تجلی ده عالم (سفیروت) است. درخت کیهانی در آثار کلاسیک و شمایل نگاره‌های برجای‌مانده‌ی اکثر تمدن‌های باستان به چشم می‌خورد. از آن‌جایی که در طول تاریخ، نماد این درخت جنبه‌ی روحانی یافته بود، مکان نگهداری از آن همواره اماکن و معابد مقدس بوده است. «مونیک دوبوکور» فرانسوی می‌نویسد: ”درخت کیهانی، ستون و رکن کیهان است و زمین را به آسمان می‌پیوندد. درخت، گواه بر حسرت و دلتنگی دور افتادگی از روزگاری است که زمین و آسمان نخست، سخت به هم نزدیک بودند. هم‌چنین آن وسیله‌ی دست یافتن به طاق آسمان و دیدار خدایان و گفتگو با آنان است. (مونیک دوبوکور، رمزهای زنده جان)“

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۰۹, ۱۷:۵۸
از نظر دوبوکور، درخت کیهانی رمز آفرینش است که الگوی خلقت را ارائه می‌دهد. وی معتقد است حتی «کاج نوئل» که مسیحیان در کریسمس تزئین می‌کنند، نمادی از درخت کیهانی است.
”زیگورات (نوعی معماری معابد باستان) های کهن، برج بابِل، مناره‌ی نیایش‌گاه‌ها و سرانجام کاج نوئل، همه و همه نمادی از درخت کیهانی است. (جان راسل هینلز، شناخت اساطیر ایران)“
همان‌گونه که دوبوکور خاطر نشان کرده است، از قدیمی‌ترین متون بهدستآمده درباره‌ی درخت کیهانی، متنی سومری مربوط به سه تا چهار هزار سال قبل از میلاد مسیح است که بر اساس اطلاعات استخراجی از این متن، شاخ و برگ‌های این درخت، محل زندگی «زیکوم» (Zikum)، الهه‌ی آسمان است. درحالی‌که تنه‌اش محل زندگی الهه‌ی زمین، «داوکینا» (Dav-Kina) و فرزندش «تموز» (Tamuz) بود.
چنین تصویری در تمام تمدن‌های بین‌النهرین باستان وجود داشت.
http://www.axgig.com/images/51565891414356177175.png

http://www.axgig.com/images/43948871845791276235.jpg
معماری زیگوراتی



'Hanging Gardens of Babylon' (16th century), by Martin Heemskerck

«باغ‌های معلق بابِل» اثر «مارتین هیمسکرک» (قرن 16)
برج بابل در زمینه‌ی تابلو قابل رؤیت است.

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۱۴, ۱۶:۱۱
هم‌چنین برخی درخت مقدس را محل زندگی شیطانی مادینه به نام «لیلیث» (Lilith) یا «بانوی شب» می‌دانند که ملکه‌ی جهان زیرین پنداشته می‌شد. سمبل این شیطان مادینه، جغد یا پرنده‌ی خرابه نشین است. لیلیث در اساطیر کهن بین‌النهرین، خدای طوفان بوده و او را به بادها نسبت می‌داده‌اند و چنین تصور می‌شده که وی حامل بیماری و مرگ است.
لیلیث در ادبیات یهود، شیطانی می‌باشد که همسر آدم (ع) به جای حوا یا همسر دوم وی پس از حوا تلقی می‌شود.
«جان کالیر» در تابلوی «لیلیث»، وی را به صورت زنی زیبارو به تصویر می‌کشد که ماری از پایین تا بالا دور بدن او حلقه زدهاست. مطابق اعتقاد یهودیان، در ابتدای خلقت آدم، شیطان به شکل ماری بر حوا ظاهر شد و او را فریفت تا میوه‌ی ممنوعه‌ای از درخت معرفت بچیند و نهایتا او و همسرش توسط خداوند از باغ عدن ترد شدند. این تابلو لیلیث را به جای حوا، مورد اغفال مار نشان می‌دهد یا در تابلوی «آدم و حوای سقوط کرده» اثر «هوگو واندرگوس»، لیلیث به صورت شیطانی مادینه تصویر شده که حوا را اغفال می‌کند تا او میوه‌ای از درخت ممنوعه بچنید.
http://www.axgig.com/images/39135222272084274231.jpg


Burney Relief, Babylon (1800-1750 BCE). The figure was of Lilith, Modern research has identified the figure as either Ishtar or Ereshkigal.

«ملکه‌ی شب» اثر «برنی ریلیف» (1950)هیبت لیلیث

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۱۴, ۱۶:۱۱
مفهوم یین و یانگ

برای این که بتوانیم مفهوم درخت کیهانی را بهتر درک نماییم، نکته‌ای اساسی را باید مد نظر قرار دهیم و آن این که باید بدانیم تمامی عوالمِ در اساطیر و موجودات ساکن در آن‌ها، در واقع در حکم یک پدیده‌ی واحد هستند. هر یک از پدیده‌ها را همانند سلول‌های بدن فرض نمائید. آنگاه پدیده‌های به ظاهر مجزا و منفکِ در هستی، خود سازنده‌ی پدیده‌ای بزرگتر هستند که همان هستی کل یا به عبارتی درخت کیهانی نام دارد. در حالی که هیچ یک از اعضا نیز به درستی نمی‌داند که واقعا یکی از اجزای سازنده و یک زیر مجموعه‌ای از یک کل بزرگتر است. کل بزرگتری که تمام موجودات و پدیده‌های دیگر نیز جزئی از آن شمرده می‌شوند. حال باید دانست که این کل بزرگتر هم مانند تمامی پدیده‌های هستی، از دو قسمت متضاد اما مکمل تشکیل شده است. این دو قسمت را در اساطیر با عناوین عوالم برین و عوالم زیرین مشخص می‌نمایند. قسمتی که حاوی نور و ثمربخشی است، با قسمتی که خشک و بی‌حاصل و تلخ است، جمع می‌گردد تا یک پدیده را شکل دهد. یک پدیده‌ای که در آنِ واحد جامع اضداد خواهد بود و بهترین معرف آن نیز همان نماد معروف چینیان، تایجیتو (Taijitu) (نماد مفهوم «یین و یانگ» (Yin and Yang)) است.

http://www.axgig.com/images/83227440647159245726.gifhttp://www.axgig.com/images/20934921774789933975.gif


تایجیتو، نماد سنتی نشان‌گر نیروهای یین و یانگ

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۱۴, ۱۶:۱۱
نمایش زیر در حقیقت چیزی جز دو نیمه‌ی متضاد اما مکمل نیست. دو نیمه‌ای که مطابق اعتقاد مکاتب الحادی، با هم تعادلی ایجاد کرده و پدیده‌ای واحد را شکل داده‌اند. نیمه‌ای بارآور و پرثمر و نیمه‌ای خشک و بی‌حاصل.

http://www.axgig.com/images/25586401285577449846.png

دو نیمه‌ی خشک و بارآور در واقع نمادی از مفهوم یین و یانگ هستند. در برخی تصاویر دیگر، همین نماد مفهوم یین و یانگ یا دو جنبه‌ی متضاد اما مکمل درخت کیهانی، به صورت ساقه و ریشه نیز از یکدیگر متمایز گردیده‌اند. یعنی ساقه و تنه، قسمت مذکر یا یانگ و ریشه نیز قسمت مؤنث یا یین را نشان می‌دهد.
از اختصاصات دیگر درخت کیهانی، بعضا وجود پرنده‌ای در فرازمندترین قسمت درخت و یا ماری در محل ریشه‌های آن است.

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۱۴, ۱۶:۱۶
البته این دو جنبه را با نمادها و اسامی دیگر نیز مشخص می‌کردند که ماه و خورشید، از این جمله‌اند. معمولا خورشید نماینده‌ی قسمت مذکر و ماه نماینده‌ی قسمت مؤنث پدیده‌ها می‌باشد.
جفت بودن برای رسیدن به تعادل، اساس باور مکاتب الحادی در باب آفرینش جهان است.
در برخی مکاتب شرقی، ماه مذکر و خورشید مؤنث است.

ذکر این نکته نیز الزامیست که ماه و خورشید صورت‌دار، مربوط به کیمیاگری الحادیست که در فصول آینده به آن می‌پردازیم.
http://www.axgig.com/images/16800378511010625884.jpg
http://www.axgig.com/images/08800981159866090014.jpg





عناصر چهارگانه‌ی اولیه
http://www.axgig.com/images/26347153502849968372.png

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۲۲, ۱۷:۲۹
http://www.axgig.com/images/26347153502849968372.png
«صلیب شکسته» یا «گردونه‌ی خورشید» یا «سواستیکا» (Swastika)، یک چلیپا با شاخه‌های نود درجه به سمت راست یا چپ است که معمولا با جهت افقی یا گوشه‌هایی با زاویه‌ی چهل و پنج درجه می‌باشد. سواستیکا در ایران باستان به گردونه‌ی مِهر معروف بود و در واقع، نشان دهنده‌ی همان چهار عنصری است که جهان را شکل داده‌اند. سواستیکا نشان می‌دهد که تمامی ذرات، از گردهمایی چهار عنصر اصلی (آب، باد، خاک و آتش)شکل گرفته‌اند.
صلیب شکسته نیز نماد دیگر درخت کیهانی می‌باشد. زیرا صلیب شکسته نماد چهار عنصر اصلی و هم‌چنین نماد خورشید بوده و خورشید نیز نمادی از درخت کیهانی است. از این رو است که درست مانند درخت کیهانی، بر روی سواستیکا نیز در برخی از نگاره‌ها، پرنده‌ای قرار گرفته است.
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture1.jpghttp://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture2.png

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۲۲, ۱۷:۳۳
سواستیکا از واژه‌ی سانسکریت Svastika مشتق شده و به معنای «خوب برای بودن» است. در فرهنگ هندواروپایی، این نشان بر روی اشیاء یا مردم ایجاد می‌شد تا برایشان شانس خوب بیاورد. این نماد به عنوان یک نماد هندی در کتاب‌های مقدس، به معنای «بخت»، «برهما» یا «سامسارا» (تولد دوباره) استفاده شده است.
بسیاری سواستیکا را صرفا به اسم صلیب شکسته و نماد آلمان نازی و «آدولف هیتلر» (رهبر نژادپرست حزب نازی آلمان در جنگ جهانی دوم) می‌شناسند. اما این نماد دست کم، پنج هزار سال پیش از تولد حضرت مسیح در ایران باستان با عنوان گردونه‌ی خورشید و نشانی از عناصر اولیه یا خورشید و خوش‌اقبالی رواج داشت.

این نماد در تاریخ کهن اروپا و هم‌چنین آثار کشف شده از فرهنگ‌های هندواروپایی مانند هندوآریایی، ایرانی، هیتی‌ها، سلتی‌ها و یونانی‌ها به چشم می‌خورد. با این حال، اولین نمونه‌های استفاده از چلیپای شکسته مربوط به تعدادی سفال یافت شده در استان خوزستان در ایران مربوط به پنج هزار سال قبل از میلاد مسیح است.

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture4.jpg

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture5.png




پرچم رسمی حزب نازی
این پرچم امروزه توسط نئو نازی‌ها استفاده می‌شود

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۲۲, ۱۷:۳۶
سواستیکا نشان می‌دهد که از نقطه‌ی آغازین هستی (محور عالم)، چهار بخش متمایز از یکدیگر، به بیرون پرتاب شدند و هستی شکل گرفت. از طرف دیگر سواستیکا نشان می‌دهد که ترتیب قرارگیری این چهار ذره نسبت به یکدیگر چگونه است. سواستیکا در رابطه با جهان هستی نشانگر چهار عالم می‌باشد و این چهار عالم هیچ یک در بُعد مادی و فیزیکی قرار ندارند. یکی از موارد مهم در مورد سواستیکا این است که در برخی از نگاره‌ها، خورشید در مرکز تلاقی دو محور عمودی و افقی سواستیکا تصویر شده است. این نمایش از سواستیکا مبین این نکته است که خورشید در مرکز عالم قرار گرفته و تمامی عوالم را شکل داده است. دقیق‌تر و صحیح‌تر این عبارت آن است که نقطه‌ای در درون خورشید، موسوم به «شهر خورشید» (کوفه‌ی آسمانی) که در اساطیر آمده، نقطه‌ی آغازین و «انفجار بزرگ» (به انگلیسی: The Big Bang) را باعث گردیده و هستی را شکل داده است و از آن جا که هستی نیز مانند تمامی پدیده‌های دیگر، چهار قسمتی است بنابراین در واقع شاخه‌های سواستیکا به منزله‌ی چهار پای خورشید محسوب می‌شدند.
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture8.jpg

یوسف
۱۳۹۵/۰۳/۲۲, ۱۷:۴۰
کوزه‌ی یونانی با نقش سواستیکا
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture9.jpg

سواستیکا در «نقش پای بودا»
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture10.jpg

تندیس بودا با نماد سواستیکا در هنگ کنگ

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture11.jpg

سواستیکا در معماری اسلامی میرچخماقِ یزد

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture12.jpg

یوسف
۱۳۹۵/۰۴/۰۷, ۰۹:۵۷
بنابراین مهم‌ترین مورد در خصوص سواستیکا این است که سواستیکا در حقیقت نشانگر و نماد خورشید یا همان درخت کیهانی (از جنس همان درخت زندگی) است و چهار بازوی آن نیز نشانگر چهار عالمی است که به عنوان بازوی خورشید نشان داده شده‌اند. این چهار عالم را می‌توان برابر با چهار عنصر اصلی دانست. از این رو چهار عالم آتشی، آبی، هوایی و خاکی را می‌توان در هستی یافت.

یوسف
۱۳۹۵/۰۴/۰۷, ۰۹:۵۸
البته این اعتقاد نیز رایج است که عالم فیزیکی انسان‌ها جزء هیچیک از این چهار عالم اصلی نیست و به عنوان نقطه‌ی صفر محسوب می‌شود. وجود چهار عالمی که خورشید به وجود آورده، همان علتی است که سبب می‌گردد تا خورشید را با نماد صلیب (چهار وجهی) نشان دهند که این همان پایه‌ی مِهرپرستی است که البته ما مهرپرستی را همان پرستش ابلیس می‌دانیم. در کتاب مقدس قوم مایا عنوان شده که درخت زندگی، درختی جادویی است که چهار جهتِ اصلی (شمال، جنوب، شرق و غرب) را از منطقه‌ی مقدس مرکزی، به بیرون پرتاب می‌کند. از میان چهار عنصر سازنده، یکی از آن‌ها می‌تواند طبق اصل «سه تا ظاهر یکی پنهان»، از سه عنصر دیگر جدا باشد. از این رو در برخی از نمایش‌ها، سواستیکا را به صورت سه‌پر نیز نشان می‌دهند.


http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture1.png
سواستیکا در فرهنگ‌های مختلف
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/2_Picture2.png
آنخ (کلید زندگی)، نمادی صلیب‌گون از مصر باستان

یوسف
۱۳۹۵/۰۴/۰۷, ۰۹:۵۹
صلیب

«صلیب» نیز یکی نمادهای مِهری بوده که مبین چهار جهت اصلی یا چهار عنصر اولیه است و در اصل نمادی از درخت کیهانی می‌باشد که البته نیم‌نگاهی به ماجرای تحریف شده‌ی مصلوب شدن مسیح (ع) دارد. مفهوم صلیب، مفهومی تقریبا مشابه صلیب شکسته است. ”نمادهای درخت جهانی و نمادهای مرکز جهان را متجلی در نمایش صلیب می‌بینیم. صلیب را می‌توان به عنوان درختی که از زین به آسمان برشده و نیز به عنوان «درخت حیات کاشته در روی کالواری [محل مصلوب شدن مسیح]» و درختی که «از اعماق زمین برزده و به آسمان برشده و تمام حدود جهان را تقدس بخشیده» توصیف نمود. (میرچا الیاده، آیین‌ها و نمادهای آشناسازی)“
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture3.jpg


صلیب

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture4.png



صلیب شکسته






http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture6.png


ستاره‌ی شش‌پر

یوسف
۱۳۹۵/۰۴/۱۸, ۰۹:۰۶
«ستاره‌ی شش‌پر» از دو مثلث روی هم تشکیل شده است. مثلثی که قاعده‌اش پایین است، بیانگر قسمت مذکر و مثلثی که قاعده‌اش بالاست، بیانگر قسمت مؤنث پدیده‌ها می‌باشد.
تلاقی دو مثلث، نشان دهنده‌ی آمیزش معنوی دو جنس مخالف، ایجاد تعادل و در نتیجه به وجود آمدن یک زندگی معنوی جدید می‌باشد.
هم‌چنین این ستاره مبین شش جهت شمال، جنوب، شرق، غرب، بالا و پایین + مرکز می‌باشد.
ستاره‌ی شش‌پر از دیدگاهی دیگر، حاصل ترکیب نمادهای چهار عنصر اصلی طبیعت است.
این دیدگاه در سده‌های اخیر بیشترین کاربرد را در کیمیاگری الحادی داشته است.
یهودیان به این شکل، ستاره‌ی داوود می‌گویند که بعدا در مورد آن توضیح خواهیم داد.
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/3_Picture2.pnghttp://www.askquran.ir/gallery/images/78628/2_Picture6.pnghttp://www.askquran.ir/gallery/images/78628/small/2_Picture5.pnghttp://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_6095487-1350228846413.jpg

یوسف
۱۳۹۵/۰۴/۱۸, ۰۹:۰۸
دایره

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture9.png

حضور دایره در ابتدا در ادیان خدا-خورشید، از بین‌النهرین شروع شد و به ایران رسید. دایره نماد خدای خورشید بود ولی بعدها به عنوان نمادی دینی و عقیدتی به مصر، چین، هند و... رفت و نقش‌های متعددی به خود گرفت.

”دایره و مرکز، از جمله رمزهای اساسی محسوب می‌شوند. درخت زندگی و مار، در زمانی اساطیری و در بهشتِ روی زمین که گرد و دایره توصیف شده، نشانه‌ها و نگاهبانان مرکز بودند. در غالب تمدن‌ها، ابدیت به شکل دایره و چرخ و اوروبروس، ماری که دمش را گاز گرفته تصویر می‌شود. شکل مدور، نمودار یکی از مهم‌ترین جهات زندگی یعنی وحدت و کلیت و شکفتگی و کمال است.

انسان غالبا در درون دایره‌ای که نشانگر تناسبات پیکر است، تصویر شده است. در بسیاری از سنن، به این شکلِ بسته که انسان را دربرگرفته و محافظت می‌کند، کارویژه‌ای جادویی منسوب شده است.(مونیک دوبوکور، رمزهای زنده‌جان)“ در تمامی ادیان و اساطیری که خورشید نقش مهمی در آن‌ها ایفا می‌کند، شکل خورشید به تدریج تبدیل به دایره شده و به عنوان نماد خورشید در هنرهای دینی آنان مطرح گردیده است.

”خورشید غالبا در مرکز کیهان تصویر شده است و نشانه‌ی عقل عالم به شمار رفته است. آن‌چنان که قلب آدمی مقر بعضی قوای وی محسوب می‌شود. خورشید به عنوان قلب جهان و چشم عالم، در مرکز چرخ فلک‌البروج (اشاره به ماه‌های سال) می‌درخشد و نیز یکی از صور درخت جهانی است که در این نقش، پرتوهایش درخت زندگی به شمار می‌روند.(مونیک دوبوکور، رمزهای زنده‌جان)“

یوسف
۱۳۹۵/۰۴/۲۷, ۱۷:۲۵
”در تمدن بین‌النهرین، «آشور» [آسور] خدای بزرگ و محافظ کشور آشور است. قرصی بال‌دار او را احاطه کرده است و کمانی بر ضد دشمنان دارد. وی حامی جنگ و سپاه کشور خود است. در کهن‌ترین تصاویر خورشید-خدایان، هاله‌ی تقدسی ظاهر می‌شود که به شکل قرص است. هاله یا به صورت قرص ساده یا پرتوهای نوری درمی‌آید که از سر آن‌ها ساطع است. (جیمز هال، فرهنگ نگاره‌ای نمادها)“

”دایره و چرخ همواره بر یکدیگر دلالت کرده‌اند و گاه به یکدیگر تبدیل شده‌اند. اولین چرخ‌هایی که در تاریخ نشانی از آن‌ها یافت شده چرخ‌های ارابه‌ای است مخصوص حمل اموات که کاتبی سومری در 3500 قبل از میلاد مسیح آن را تصویر کرده است. (مونیک دوبوکور، رمزهای زنده‌جان)“
”صلیب با چهار بازوی مساوی، ابتدا دایره بود و درون یک دایره محاط شده بود. چهار جهت اصلی آن در بین‌النهرین نماد چهار جهت اصلی طبیعت و بادهای باران زاست که نماد خدایان آسمان، آب و هوا است و نیز نماد «شَمَش» (Shamash) خدای خورشید و «آنو» (Anu) خدای آسمان است. (جیمز هال، فرهنگ نگاره‌ای نمادها)“
دایره، نماد شمش، خدای خورشید بین‌النهرین نیز هست. دایره‌ای به صورت ستاره‌ی چهارپر با چهار شعله یا پرتو که درون یک دایره واقع شده‌اند.

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/2_Picture1.png

Star of Shamash
ستاره‌ی شمش
دایره نماد خدای خورشید شمش
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/4_Picture2.png
صلیب با بازوی مساوی
نماد خدای آسمان بین‌النهرین

یوسف
۱۳۹۵/۰۴/۲۷, ۱۷:۲۸
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture3.png

The restoration of the Sun-god's image and temple,tablet from the early 9th century B.C., The British Museum شاه بابِل و ستاره‌ی شمش

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/2_Picture4.jpg



Symbol of Baal on offering table. c. 1300 BC. Hazor, Canaan (Ocupied Palestine) میز قربانی ملحدان کنعانی
نماد بعل (از خدایان کنعانی) بر روی میز قربانی

یوسف
۱۳۹۵/۰۴/۲۷, ۱۷:۲۹
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture5.jpg



Christmas Eve Mass at the Vatican (1996)

نماد مشابه ستا‌ره‌ی شمش و نماد بعل پشت سر پاپ

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture6.jpg


Pagan Sun wheel in the center of St. Peter's Plaza, Rome. This is the mother Church of the Roman faith
میدان «سنت پیتر» در واتیکان از نمای بالا
هیبت ستاره‌ی شمش در میدان اصلی واتیکان قابل رؤیت است.

اوروبروس...!؟

یوسف
۱۳۹۵/۰۵/۱۵, ۱۰:۱۵
«اوروبروس» (Ouroboros یا Uroborus) نمادی باستانی است که در آن مار یا اژدهایی در حالی که دُمش را در دهان گرفته، تصویر شده است. اوروبروس واژه‌ای یونانی است که مرکب از Ouraبه معنای دُم و Borosبه معنای خورنده است که در مجموع، معنی خورنده‌ی دم را دارد. مار دائما در حال نابودی و دگرسازی خود بوده (مفهوم جاودانگی یا مفهوم تناسخ (حلول روح پس از مرگ در یک کالبد دیگر)) و دایره‌ای را نمایش می‌دهد. در کتاب «دنیای زیرین» مصریان باستان نیز از نماد اوروبروس یاد شده است. در هند، نماد اروبروس برای نمایش «انرژی کوندالینی» (قدرت مارپیچ که در فصول بعد آن را توضیح خواهیم داد) به کار برده می‌شد. در اساطیر «مزو» آمریکایی، گهگاه «کوئیتز کواتل» (یکی از خدایان آزتکی) به صورت ماری که دمش را می‌جوید، تصویر می‌شد. مفهوم اوروبروس تا کنون دست مایه‌ی بررسی‌های بسیاری بوده است. گفته شده که اوروبروس با «کیمیاگری الحادی»، «گنوسیسم» و «هرمتیسم» مرتبط است. اوروبروس را نماد طبیعت دایره‌ای عناصر، بازگشت ابدی و دیگر چیزهای کروی که به زودی پس از خاتمه یافتن آغاز می‌شوند می‌دانند. باید در نظر داشت که در واقع اوروبروس صورت دیگری از نماد مفهوم «یین و یانگ» چینیان باستان و نماد «سواستیکا» یا «صلیب شکسته» ی هندوایرانیان است و تمام مفاهیم آن‌ها را بازگو می‌کند. از این رو است که در برخی نگاره‌ها، ماری که در حال جویدن دُم خود می‌باشد، به صورت چهارپا نمایش داده می‌شود که نشانگر چهار عنصر باستانی اولیه می‌باشد و با چهار پرِ نماد سواستیکا که رساننده‌ی همین مفهوم می‌باشد، در انطباق است.

اوروبروس

چهار پا به نشانه‌ی چهار عنصر اصلی طبیعت است.
http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/3_Picture1.png


ادغام مار اوروبروس و مفهوم یین و یانگ

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/5_Picture2.png

یوسف
۱۳۹۵/۰۵/۱۵, ۱۰:۱۶
دایره در ایران باستان

در هر صورت بسیاری از نمادهای مقدس که در بین‌النهرین ظهور کردند، بعدها به ایران نفوذ کرده و از آن طریق به هند و در نتیجه به آیین بودا راه یافتند و به صورت نمادهای ثابت بودایی درآمدند. مانند چرخ.
”در ایران هم مانند بین‌النهرین، توجه به خورشید و خدایان خورشید عمومیت داشت. در آیین مِـهر و بعدها در آیین زرتشت، مهر (میترا) خدا-خورشید و نماینده‌ی خورشید بود. (واحد تدریس کتب درسی قم، شناخت ادیان)“ در ابتدا دایره به عنوان یک نماد مقدس در دوران باستان در سفال‌های شوش ظاهر شد که در ابتدا دایره‌ای با صلیب‌هایی با بازوهای .
مساوی بود و ظاهرا این نقش از بین‌النهرین وارد ایران شد



http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/2_Picture3.png


نمونه‌ای از نقوش سنتی ایران به روی سفال‌های شوش که دایره در آن به خوبی نمایش داده شده است.

یوسف
۱۳۹۵/۰۶/۱۹, ۰۹:۵۷
”در ایران، میترا و اهورامزدا که خدایان خورشید بودند، با دایره‌ای به دور سرشان نمایش داده می‌شدند. این دایره‌ها بعدها به صورت هاله‌ی تقدس به هنر و آیین بودایی راه پیدا می‌کند. گردونه که در هنر بین‌النهرین برای اولین بار ظاهر می‌شود و نماد «ایشتار» [الهه‌ای آشوری]بود، در هنر ایرانی نماد خدای خورشید، میترا بود.(جیمز هال، فرهنگ نگاره‌ای نمادها)“ در ایران اصطلاحی ظاهر می‌شود به نام «فَر» که در هنر ایران به صورت نمادهایی دایره‌ای‌شکل تجلی می‌کند. فَر، نیرویی است که از جانب خدا به افرادی برگزیده اعطا و آنان را در هر موضع و مقامی به برتری و سروری می‌رساند. حلقه و چرخ، در هنر ساسانی ظاهر می‌شود که از تجلیات فر است. برگرفته از صورت ظاهر خورشید و گردش آسمان و چرخ زمان که متأثر از تلقی دورانی از زمان و گردش آن در آیین زرتشتی است و نمونه‌های بسیاری می‌توان در آثار هنری ساسانی یافت که به دایره و مفاهیم رمزی بودن اشاره می‌کند. فَروَهَر: یکی از نیروهای باطنی است که به عقیده‌ی زرتشتیان، پیش از پدید آمدن موجودات وجود داشته و پس از مرگ و نابودی آن‌ها، به عالم بالا رفته و پایدار می‌ماند. این نیروی معنوی را جوهر حیات می‌نامند و آن را فنا ناپذیر قلمداد می‌کنند.

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/4_Picture1.png

نماد فروهر

یوسف
۱۳۹۵/۰۶/۱۹, ۱۰:۰۲
دایره در فرهنگ شرقی

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture2.jpg

رقص الهه «شیوا»نمونه‌ای از نمادهای دایره‌ای هندی

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/2_Picture3.jpg

ماندالای ویشنونمونه‌ای از ماندالاهای هندی

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/3_Picture4.jpg

Sri Yantra سری یانترا


دایره در هنر هند، ابتدا به صورت هاله‌ی تقدس ظاهر شد. کهن‌ترین هاله‌ی تقدس خدایان هند، مربوط به سده‌های دوم تا چهارم میلادی است. از نمادهای دیگر دایره، چرخ است. در سنت هندوئیسم، تصویر خورشید غالبا با چرخ همراه است. زیرا هر دو علامات مدوری هستند که نمایشگر جهانند. ”به طور کلی در هنر هند، دایره نماد زمان و نماد حرکت پیوسته و مدور آسمان است که با «الوهیت» مرتبط است. (آلفرد هوهنه گر، نمادها و نشانه‌ها)“ «ماندالا» (Mandala) جدولی است هندسی مورد استفاده در ادیان بودا و هندو که به عنوان نمادی برای جهان هستی به کار می‌رود. اصل ماندالا از دین هندو است ولی در آیین بودا هم کاربرد زیادی پیدا کرده است. ترجمه‌ی ماندالا از سانسکریت، دایره است. «یانترا» (Yantra)، واژه‌ای سانسکریت و به معنای سازه، ابزار و دستگاه است. یانتراها نمادهایی با کاربرد دینی هستند و منظور از کشیدن آن‌ها، نشان دادن جنبه‌های گوناگون الهی است. یانترا نوعی ماندالا می‌باشد.

یوسف
۱۳۹۵/۰۶/۱۹, ۱۰:۰۴
اوم:

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/3_Picture5.png

http://www.askquran.ir/gallery/images/78628/1_Picture6.gif