PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : ***** قران در آیینه نهج البلاغه *****



صادق
۱۳۹۵/۰۸/۰۲, ۱۱:۰۲
قرآن کتابی ناطق و تنها كتاب آسمانى در اختيار انسان‏
امام على (ع) مى‏فرمايد:
«كتاب الله بين اظهركم، ناطق لا يعيى لسانه»:
كتاب خدا در ميان شماست، در دسترس شماست. اين كتاب گوياست و زبانش به كندى نمى‏گرايد (از سخن گفتن خسته نمى‏شود و هرگز لكنت پيدا نمى‏كند، بنايى است كه پايه هايش فرو نمى‏ريزد و پيروزمندى است كه يارانش شكست نمى‏خورند)
. [نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه 133].

صادق
۱۳۹۵/۰۸/۰۴, ۰۷:۵۳
امام على (ع) در وصف قرآن كريم چنين مى‏فرمايد:
«ذلك القرآن فاستنطقوه و لن ينطق و لكن اخبركم عنه،الا ان فيه علم ما ياتى،و الحديث عن الماضى،و دواء دائكم،و نظم ما بينكم‏»:
هان، اين قرآن است. پس از او بخواهيد تا براى شما سخن بگويد در حالى كه هرگز قرآن (بدون تبيين و تفسير پيامبر و امام معصوم عليه‏السلام) سخن نخواهد گفت. (شما بايد از زبان پيامبر و امام معصوم عليهماالسلام با معارف قرآن آشنا شويد و علوم قرآن را از آنها دريافت كنيد. حضرتش مى‏فرمايند، حال كه امام معصوم عليه‏السلام مى‏بايد علوم و معارف قرآن را براى مسلمانان بيان كند و خود قرآن سخن نمى‏گويد و مردم خود نيز قادر نيستند مستقيما پيام‏هاى الهى را دريافت كنند. اكنون) من شما را از قرآن آگاه مى‏كنم واز علوم و معارف قرآن به شما خبر مى‏دهم. بدانيد تمام آنچه مورد نياز شماست در قرآن كريم است علم گذشته و آينده در قرآن است و درمان درد شما و راه نظم و سامان امورتان در قرآن است. (اين شما هستيد كه بايد با استفاده از قرآن كريم و علوم اهل بيت عليه‏السلام به امور خود سامان بخشيد.)
[نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه 157].

صادق
۱۳۹۵/۰۸/۰۸, ۱۲:۳۹
قرآن نسخه درمان دردها و مشكلات شماست
امام على (ع) در وصف قرآن كريم مى‏فرمايند «و دواء ليس و بعده داء»: قرآن دارويى است كه بعد از آن دردى باقى نمى‏ماند. [نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه 189].
حل مشكلات اجتماعى در سايه پيروى از قرآن‏
حضرت على عليه‏السلام در اين زمينه، بيان ديگرى دارند، می‌فرمایند: «اذا التبست عليكم الفتن كقطع الليل المظلم فعليكم بالقرآن»: هر گاه اضطراب و نگرانى‏ها و مشكلات و نابسامانى‏ها و فتنه‏ها مانند پاره‏هاى شب ظلمانى بر جامعه شما سايه افكند و در حل مشكلات راه به جايى نبرديد بر شما باد كه به قرآن رجوع كنيد و راهنمايى‏هاى نجات بخش آن را ملاك عمل قرار دهيد. [بحار: ج 92، ص 17]

صادق
۱۳۹۵/۰۸/۱۰, ۱۰:۲۶
شفا دهندگی قرآن و بى نيازى در سايه پيروى از آن
حضرت على عليه‏السلام در خطبه‌ای در باره قرآن كريم مى‏فرمايد: «و اعلموا انه ليس على احد بعد القرآن من فاقه و لا لاحد قبل القرآن من غنى فاستشفوه من ادوائكم و استعينوا به على لاوائكم فان فيه شفاء من اكبر الداء و هو الكفر و النفاق و الغى و الضلال»: با وجود قرآن حاكميت آن بر جامعه، براى احدى نيازى باقى نمى‏ماند كه برآورده نشود (زيرا قرآن كريم عالى‏ترين برنامه الهى براى زندگى موحدين است و خداى متعال عزت و رستگارى دنيا و آخرت پيروان اين كتاب آسمانى را تضمين كرده است، در مقابل، حضرت خطر جدايى از قرآن را گوشزد مى‏كنند و اين فكر را كه بدون قرآن، اين ثقل اكبر الهى، بتوان مشكلات و نيازمندى‏هاى فردى و اجتماعى جامعه را برطرف كرد رد مى‏كنند و مى‏فرمايند( هيچ كس بدون قرآن بى نياز نخواهد بود و هرگز جامعه از قرآن مستغنى نخواهد شد (يعنى براى ايجاد جامعه‏اى بر پايه قسط و عدل و ارزش‏هاى اخلاقى و انسانى، اگر تمامى علوم و تجربه‏هاى بشرى به خدمت گرفته شوند و همه افكار و انديشه‏ها بسيج گردند، بدون قرآن هرگز راه به جايى نخواهند برد) بهبودى دردها و مشكلات خود را از قرآن بخواهيد و در سختى‏ها و گرفتارى‏ها از قرآن چاره جويى كنيد. سپس با خاطر نشان كردن بزرگ‏ترين بيمارى‏هاى فردى و اجتماعى، يعنى كفر و ضلالت و نفاق مى‏فرمايند راه درمان اين دردها و مشكلات در قرآن موجود است و شما بايد با مراجعه به قرآن كريم دردها و مشكلات خود را درمان كنيد. (البته بايد توجه داشت كه قرآن خطوط كلى را بيان مى‏كند و مردم موظفند با سرمشق قرار دادن خطوط كلى قرآن و استفاده از عقل و توانايى‏هاى خدادادى و استفاده از تجارب علوم بشرى مشكلات خويش را حل كنند و امراض خود را درمان نمايند.) [نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه 157].

صادق
۱۳۹۵/۰۸/۱۱, ۱۱:۳۵
قرآن؛ چراغی همیشه فروزنده و خاموش نشدنی
حضرت على عليه‏السلام در خطبه‌ای (بعد از وصف اسلام و پيامبر صلى الله عليه و آله) در وصف قرآن كريم مى‏فرمايد: «ثم انزل عليه الكتاب نورا لا تطفا مصابيحه و سراجا لا يخبو توقده، و بحرا لا يدرك قعره‏»: آن گاه خداى متعال قرآن را به صورت نورى كه چراغ‏هايش هرگز خاموش نمى‏شود و خورشيد فروزنده‏اى است كه هيچ گاه از فروزش نمى‏افتد (قرآن كريم و نورافكن‏هاى فروزان آن مدام پيروان قرآن را هشدار مى‏دهند كه مواظب باشيد از مسير حق منحرف نشويد، همان چراغ‏هايى كه مسير سعادت را روشن مى‏كنند و هرگز خاموش نمى‏شوند در نتيجه راه حق، پيوسته مستقيم و روشن است) و قرآن مانند دريايى كه به قعر آن رسيدن براى هيچ كس ميسر نيست بر پيامبرش نازل فرمود.
[نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه 189].

صادق
۱۳۹۵/۰۸/۱۳, ۱۲:۴۵
قرآن، نور و درهم‌شکننده تاريكى
حضرت على عليه‏السلام در فراز در باره مى‏فرمايد: «و نورا ليس معه ظلمه»: قرآن نورى است كه با وجود آن، تاريكى دوام نمى‏يابد (زيرا اين كتاب آسمانى نورافكن‏هايى دارد كه از آن نور مى‏گيرند و پيوسته راه هدايت و سعادت را روشن مى‏كنند).
[نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه 189].

صادق
۱۳۹۵/۰۸/۱۵, ۱۵:۳۵
رستگارى پيروان قرآن در قيامت‏
حضرت على عليه‏السلام مضمون مذكور را با تمثيلى بسيار زيبا بيان مى‏كنند و مردم را به عمل به قرآن و پاسدارى و حراست از احكام حيات بخش آن فرا مى‏خوانند: «فاسئلوا الله به و توجهوا اليه بجبه و لا تسئلوا به خلقه انه ما توجه العباد الى الله بمثله و اعلما انه شافع و مشفع و قائل و مصدق و انه من شفع له القرآن يوم القيامه شفع فيه و من محل به القرآن يوم القياه صدق عليه»: (آن حضرت بعد از بيان این مطالب كه قرآن درمان و شفاى بزرگ‏ترين دردهاى جامعه است) به مردم توصيه مى‏كند كه با پيروى از قرآن، شفاى دردهاى خود را از قرآن بخواهيد و با عمل به آن به خداوند روى آوريد و براى استمداد از انسان‏هاى ديگر، قرآن را وسيله قرار ندهيد. بدانيد قرآن شفاعت كننده‏اى است كه شفاعتش پذيرفته مى‏شود و گوينده‏اى است كه گفتارش تصديق مى‏شود و كسى كه قرآن در قيامت او را شفاعت كند آن شفاعت در حق او پذيرفته است و كسى كه قرآن او را در روز قيامت تقبيح كند، به زيان او تمام مى‏شود. [نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه 175].

صادق
۱۳۹۵/۰۸/۱۶, ۱۱:۱۱
دعوت به پيروى از قرآن و الگو قرار دادن آن در فكر و عمل
حضرت على عليه‏السلام خطر جدايى مردم از قرآن را گوش زد مى‏كنند، سپس آنها را به پيروى از اين كتاب آسمانى و الگو قرار دادن آن در فكر و عمل دعوت مى‏نمايند: «ينادى مناد يوئم القيامه الا ان كل حارث مبتلى فى حرثه و عاقبه عمله غير حرثه القرآن فكونوا من حرثته و اتباعه و استدلوه على ربكم واستنصحوه على انفقسكم و اتهموا عليه ارائكم و استغشوا فيه اهوائكم»: آن گاه كه قيامت بر پا شود و خلايق براى حسابرسى و جزا و پاداش به پا خيزند منادى ندا مى‏دهد و اين واقعه را به اهل قيامت خبر مى‏دهد كه هان! اى انسان‏ها بدانيد هر انسانى امروز در عاقبت و پايان كار، گرفتار و مبتلا به آثار و نتايج و محصول كشته خويش است، مگر كسانى كه در دنيا اعتقادات و اعمال و رفتار خويش را بر اساس دستورها و راهنمايى‏هاى قرآن شكل داده‏اند. تنها اين افراد هستند كه از نتايج و آثار اعمال و رفتار و اعتقادات خويش راضى اند و هرگز احساس غبن نمى‏كنند.
[نهج البلاغه فيض الاسلام خطبه 175].