PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : امام مهدى (عج ) در قرآن كريم



اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۱
مقدمه

بحث از ظهور پر بركت حضرت حجت(عج)، با استناد به آيات قرآنى، به مقدمه‏اى كوتاه نياز دارد.
اگر ما خواسته باشيم اين مسأله را از صريح آيات به دست آوريم، شايد خواسته‏اى بى مورد باشد. اساساً پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله از روز اول اين تذكر را به عامه مسلمانان داد و فرمود: قرآن داراى ظهر است و بطن؛
«ما من القرآن آية الاولها ظهر و بطن(21)».
اين حديث از متواترات است، يعنى كتب حديثى اهل سنت و شيعه اتفاق دارند اين حديث از پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله صادر شده است.
سِرّ مطلب اين است كه قرآن كريم داراى دو جهت است كه بايد مورد عنايت قرار گيرد

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۲
مطلب اول

اول اين‏كه آيات و سوره‏هاى قرآن در مناسبت‏هاى مختلف و به عنوان علاج حادثه يا واقعه‏اى نازل شده است. اين موجب مى‏شود دلالت آيه نوعى وابستگى پيدا بكند با آن شأن نزول. اگر اين‏طور شد، دلالت هميشگى قرآن كه پيامى جاودانى باشد، مقدارى زير سؤال مى‏رود. لذا پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله فرمودند: عنايت شما فقط به اين اسباب نزول نباشد. در پس پرده يك معناى عامى وجود دارد كه جنبه شمولى دارد و براى هميشه است. لذا ابوبصير از امام صادق‏عليه السلام سؤال مى‏كند اين كه پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله فرموده است: «ما فى القرآن آية الاولها ظهر و بطن(22)»، يعنى چه؟ امام عليه السلام مى‏فرمايد: «ظهره تنزيله و بطنه تأويله(23)»؛ يعنى ظاهر قرآن و ظهر قرآن همان دلالتى است كه با رعايت و عنايت به شأن نزول‏ها روشن مى‏شود كه تقريباً مى‏توان نوعى مقطعى بودن و محدوديت از آن فهميد؛ ولى قرآن به اين اكتفا نكرده است

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۲
مطلب دوم

قرآن جنبه دوم هم دارد كه جنبه جاويد است، جاويد بودن قرآن به ظهر آن نيست آنچه بقاى قرآن را ضمانت كرده است تا پيامى هميشگى باشد، بطن قرآن است.

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۳
بطن قرآن چيست؟

درباره بطن بحث‏هاى بسيار شده است كه مقصود از بطن چيست؟ بطن معنايش خيلى ساده است؛ يعنى اين‏طور نيست كه نتوان به آن پى برد. بطن آيات در اختيار ائمه‏عليهم السلام است و آن‏ها از بطن آيات آگاهى دارند؛ اما راه رسيدن به آن را به ما ياد داده‏اند. بطن آيات قرآن آن مفاهيمى است كه جنبه شمولى داشته و از قيودى كه آيه را فرا گرفته جدا شده باشد.

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۳
ضابطه تفسير و تأويل

همان گونه كه تفسير ضابطه دارد، تأويل هم ضابطه دارد. ضابطه اين است كه آن خصوصيات و ويژگى‏هايى كه آيه را فرا گرفته طبق قانون «سبر و تقسيم» از آيه جدا كنيم؛ سپس آنچه از دلالت آيه به دست آمد، آن بطن آيه است؛ مثلاً در آيه «وَمَآ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالاً نُّوحِى إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ»؛(24) مخاطب آيه مشركين است و مورد سؤال مسأله نبوت. آيا بشر مى‏تواند پيغمبر بشود يا نه؟ كسانى كه بايد از آن‏ها اين سؤال بشود علماى اهل كتاب به ويژه يهود هستند كه در يثرب و حجاز ساكن بودند.
عرب‏ها بسيارى از مسائل مربوط به معارف را از اين‏ها سؤال مى‏كردند و عقيده داشتند اين‏ها دانشمندند.
آيه بنابر اين عقيده مشركين مى‏گويد كه پيغمبر اسلام‏صلى الله عليه وآله بشر و از جنس شماست. اگر در پيامبرى او ترديد داريد از يهود و از اهل كتاب بپرسيد كه پيغمبران آن‏ها چه كسانى هستند و بودند. آن‏ها به شما خواهند گفت. اين ظاهر آيه است. پس آيه بر حسب ظهر به مشركين و مسأله نبوت و رجوع مشركين به اهل كتاب مقيد مى‏شود.
اما ما طبق قانون «سبرو تقسيم» ويژگى‏هاى آيه را بررسى مى‏كنيم تا مشخص شود كدام يك از اين ويژگى‏ها در هدف آيه دخالت دارد و كدام يك ندارد. آن‏هايى كه دخالت ندارند حذفشان مى‏كنيم؛ براى مثال آيا خطاب به مشركين خصوصيتى دارد؛ يعنى مشرك بودن در مخاطب بودن به اين آيه خصوصيتى دارد؟ قطعاً ندارد، چرا؟ چون آنچه موجب شده آيه به مشركين اين سخن را بگويد جهل آن‏ها است نه شرك آن‏ها. پس مشرك بودن در هدف آيه دخالت ندارد و آنچه دخالت دارد جهل آن‏ها است.

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۳
مسئله نبوت

مورد سؤال در آيه، مسأله نبوت است. آيا بشر مى‏تواند پيامبر باشد يا نه؟ آيا اين مسأله در مدلول آيه خصوصيتى دارد يا اين‏كه در مورد شك در هر مسأله‏اى از معارف دينى است چه معارف چه فروع احكام و چه مسائل مربوط به شؤون دين؟ (مسأله نبوت يا غير آن)، پس خصوص مسأله شك در مسأله نبوت هيچ خصوصيتى در هدف آيه ندارد و لغو مى‏شود.
بعد كسانى كه بايد از آن‏ها سؤال بشود چه كسانى بودند؟ اهل كتاب و يهود بودند. آيا سؤال از يهوديان و اهل كتاب خصوصيتى دارد و در هدف آيه مهم است يا دانا بودن نسبت به مشركين نادان مد نظر است؟
نتيجتاً به دست مى‏آيد كه دانا بودن آن‏ها مدخليت در هدف آيه دارد نه اهل كتاب يا يهودى بودن.
پس وقتى اين ويژگى‏ها را بررسى كرديم و اين موارد را كنار گذاشتيم، بطن آيه به دست مى‏آيد.
بطن آيه چيست؟ بطن آيه اين است: آن كه به مسائل دينى فروعاً و اصولاً جاهل است، بايد به دانايان رجوع كند. پس استخراج بطن آيه مشكل نيست. راه دارد. لذا امروزه اگر از دليل جواز تقليد عامى از مجتهد پرسش شود، همين آيه را مى‏خوانند:
«...فاسئلوا اهل الذكر ان كنتم لا تعلمون(25)».

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۳
ايراد و جواب

اين‏كه امام صادق‏عليه السلام مى‏فرمايد: ما اهل ذكر هستيم؛ يعنى اساساً آنچه هدف آيه است رجوع به عالم است، ما سر آمد علما هستيم و بايد همه جهال به ما رجوع كنند. اين كه تفسير صافى مى‏گويد، طبق فرمايش امام صادق‏عليه السلام اين آيه اصلاً خطاب به مشركين نيست و خطاب به مسلمين است، درست نيست. يكى از اشكالاتى كه به تفسير صافى وارد است، همين است كه مسأله تأويل و بطن با مسأله تنزيل و تفسير خلط شده است.
امام صادق‏عليه السلام در اين زمينه بطن آيه را مى‏گويد. اساساً پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله از ابتدا اشاره فرموده است كه آنچه بقاى قرآن و شمولى بودن و جاويد بودن آن را ضمانت مى‏كند، جنبه بطن آن است؛ يعنى همان مفاهيم كلى كه قابل تطبيق در هر زمان و هر مكان است؛ و فقط به شأن نزول‏ها كه آيه را وابسته مى‏كند، اعتبار نيست

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۴
بررسى آيات ظهور

با اين مقدمه، به بررسى آياتى كه دلالت بر ظهور منجى عالم حضرت حجت(عج) دارد مى‏پردازيم.
آيه اوّل

«وَنُرِيدُ أَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُواْ فِى الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمْ الْورِثِينَ * و نمكن لهم فى الارض...»(26)
اين آيه درباره بنى اسرائيل و در قصه حضرت موسى‏عليه السلام و فرعون است. پس اين آيه، از لحاظ تنزيل و از لحاظ ظهر، به داستان بنى‏اسرائيل در زمان حضرت موسى‏عليه السلام و فرعون مربوط است.
يك اصل

اما در اين آيه يك اصلى مطرح شده است و آن اين كه، اراده ازلى الاهى بر اين تعلق گرفته كه مستكبرين ريشه كن شوند و مستضعفين و عباداللَّه الصالحين، وارثين ارض و حاكمين در زمين باشند؛ آن هم در پهناى زمين. آيه اين اصل را مطرح مى‏كند.
پس محتوا و مفهوم عام آيه به خصوصِ زمان حضرت موسى‏عليه السلام و بنى اسرائيل مربوط نيست. آنچه در آن زمان تحقق يافت، گوشه و جلوه‏اى از اين اراده ازلى الاهى بود كه بايد مستضعفين بر مستكبرين پيروز گردند و مستضعفين وارث زمين گردند. اما آيا آن اراده ازلى به‏طور كامل تحقق يافت؟ نه.
اين‏جا خداوند به‏طور حتم فرموده است «نُرِيدُ» اين اراده بايد تحقق پيدا كند. در زمان حضرت رسول (ص) و همچنين در فتراتى از زمان كه از جمله عصر حاضر گوشه و نمودارى از اراده ازلى الاهى تحقق يافت؛ اما اين وعده الاهى حتماً بايد به‏طور شمول محقق شود و همه جهان را فرا گيرد. قطعاً اين اراده بايد تحقق پيدا كند و اين اراده جز با ظهور حضرت حجت(عج) امكان‏پذير نيست.
در حديث مفضل بن عمر مى‏گويد: «سمعت اباعبداللَّه‏ عليه السلام يقول ان رسول‏اللَّه‏صلى الله عليه وآله نظر الى على و الحسن و الحسين (عليهم السلام) و بكى‏ و قال انتم المستضعفون بعدى، قال المفضل قلت ما معنى ذلك؟ قال عليه السلام، معناه انكم الائمة بعدى، ان‏اللَّه عزوجل يقول «و نريد ان نمن على الذين استضعفوا فى الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين» قال‏عليه السلام و هذه الآية جارية فينا الى يوم القيامة.(27)»
اين اراده ازلى حق تعالى هميشه جريان دارد يعنى گهگاه نمود پيدا مى‏كند تا تحقق نهايى.
حضرت على‏عليه السلام در نهج البلاغه مى‏فرمايد: «لَتعْطِفَنَّ الدنيا علينا بعدَ شِماسِها عَطْفَ الضَروس عَلى وَلَدِها.»(28)
يعنى: اين دنيا كه امروزه از ما رو گردان است روزى به ما رو خواهد آورد همانند ناقه‏اى كه به فرزندش از روى علاقه، روى مى‏آورد.
آن وقت حضرت اين آيه را تلاوت فرمود: «وَنُرِيدُ أَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُواْ فِى الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمْ الْورِثِينَ.»(29)
ابن ابى‏الحديد در شرح اين خطبه مى‏گويد: «و الامامية تزعم ان ذلك وعد منه بالامام الغائب الذى يملك الارض فى آخر الزمان و اصحابنا يقولون انه و عد بامام يملك الارض و يستولى على الممالك.(30)»
ببينيد تا اين جا بين ما و علماى اهل سنت فرقى نيست در اين‏كه اين آيه حتماً به دست يكى از فرزندان حضرت زهراعليها السلام تحقق خواهد يافت و به‏طور شمولى بر تمام زمين مستولى خواهد شد و همه مستكبران را نابود خواهد كرد و صالحين وارث زمين خواهند گرديد.
ابن ابى‏الحديد مى‏گويد ما هم قبول داريم شيعه هم قبول دارد. با اين تفاوت كه اهل سنت مى‏گويد ضرورت ندارد كه آن امام فعلاً حيات داشته باشد بلكه به وقت خودش متولد خواهد شد و اين كار را انجام خواهد داد؛
«...لا يلزم ان يكون موجودا بل يكفى فى صحة هذا الكلام ان يخلق فى آخر الوقت....(31)»
پس ما با برادران اهل سنت در اصل ظهور مهدى(عج) اختلاف نداريم و اين‏كه از وُلد امام حسين‏عليه السلام است، اين هم اتفاق نظر است.

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۴
تفاوت ديدگاه

نقطه فارق بين ما و اهل سنت اين است كه شيعه يك فلسفه‏اى دارد و آن فلسفه، وجود واسطه در فيض است. شيعه عقيده‏اش اين است كه پيوسته بايستى حجت حق به‏طور حىّ و زنده در روى زمين باشد تا واسطه بركات و فيوضات الاهى براى همه جهانيان باشد. اين اصل، پايه مكتب تشيع را تشكيل مى‏دهد.
امام حسين‏عليه السلام هفت زيارت مطلقه و هفت زيارت مخصوصه دارد. زيارت مطلقه اول اصح سنداً است؛ چون از ابن قولويه و سند آن بسيار معتبر است و علامه امينى مقيد بود هر وقت به كربلا مشرف مى‏شد، همين زيارت را بخواند. ما مى‏دانيم تمام ادعيه و زيارات مكتب سيّار است؛ يعنى دانشگاهى است كه هميشه شيعه در اين دانشگاه تربيت مى‏شود.
اصول معارف، عقايد و زيربناى عقيده اسلامى ناب در همين زيارات و ادعيه به شيعه تعليم مى‏شود. اين‏ها به صورت زيارت و به صورت دعا است؛ اما فى الواقع درس و تربيت است. در اين زيارت اين جمله را وقتى كه جلوى ضريح امام حسين‏عليه السلام مى‏ايستيم مى‏خوانيم:
«اِرادةُ الرَّبِّ فى مَقاديرِ اُمُورِهِ تَهبِطُ اليكم و تَصدُرُ مِنْ بيُوتِكُمْ(32)...»؛ يعنى يگانه واسطه فيض به‏طور مطلق و فراگير شما هستيد.
آيا شما كه مقابل ضريح امام حسين‏عليه السلام اين جمله را مى‏گوييد، توجه داريد؟ اين درسى است از عقايد شيعيان.
يا در زيارت رجبيه مى‏خوانيم:
«...انا سائلكم و آملكم فيما اليكم التفويض و عليكم التعويض...(33)»
اين مطالب را ما در مقابل ضرايح ائمه‏عليهم السلام عرض مى‏كنيم. معنايش اين است كه ما عقيده خودمان را اظهار مى‏داريم. اين عقيده شيعه است. بنابر اين اصل و مبناى شيعه، وجود حجت ضرورت دارد. مبناى تشيع ضرورت وجود حجت به عنوان واسطه در فيض است

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۶
آيه دوم

آيه ديگرى كه در اين زمينه است مى‏فرمايد:
«وَ لَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُورِ مِن‏م بَعْدِالذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبَادِىَ الصَّلِحُونَ.»(34)
زبور همين مزامير داوودعليه السلام است كه هم نسخه عربى و هم نسخه فارسى‏اش كه چاپ لندن است، موجود است و بنده آن را دارم. همين عبارتى را كه قرآن كريم مى‏فرمايد: «و لقد كتبنا فى الزبور(35)» در زبور فعلى هست. اين آيه مى‏فرمايد ما در زبور داوودعليه السلام اين مطلب را نوشتيم. اين مثل همان آيه قبلى است؛ يعنى يكى از اساسى‏ترين مسائلى است كه اراده ازلى حق به آن تعلق گرفته است كه «ان الارض يرثها.(36)» اين يرثها جنبه شمولى دارد؛ يعنى به‏طور فراگير حاكمان زمين عباد صالحين خواهند بود. خوب اين در چه زمانى تحقق يافته. آيا اين وعده الاهى تنها وعده است؟ يا قطعيت دارد و بايد تحقق پيدا كند.
حالا من عبارت فارسى كه در زبور است، مى‏خوانم عربى آن را هم نوشته‏ام.
آيه شريفه مى‏فرمايد: «و لقد كتبنا فى الزبور من بعد الذكر(37)»؛ يعنى اول يكسرى موعظه كرديم. بعد از آن، اين مطلب را مطرح كرديم: «ان الارض يرثها عبادى الصالحون.(38)» در مزامير داوودعليه السلام مزمور 37 (فصل 37) چنين آمده است:
«نزد خداوند ساكت شو و منتظر او باش و در مكانش تأمل خواهى كرد و نخواهد بود و اما حليمان وارث زمين خواهند شد و از فراوانى سلامتى متلذذ.»

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۷
آيه سوم

«وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِى الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمْ الَّذِى ارْتَضَى لَهُمْ‏وَلَيُبَدِّلَنَّه مْ مِنْ‏م بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِى لَا يُشْرِكُونَ بِى شَيْئاً...(39)»
اين آيه هم اشاره به همين جهت دارد.
درباره حضرت عيسى بن مريم‏عليه السلام و اين‏كه در آخرالزمان رجوع مى‏كند، اين آيه مى‏فرمايد:
«وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلاً إِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ - وَقَالُوا أَلِهَتُنَا خَيْرٌ أَمْ هُوَ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلاًم بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ - إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنهُ مَثَلاً لِّبَنِى إِسْرآءِيلَ - وَلَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَلئِكَةً فِى الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ - وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُونِ هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ.»(40)
ابن حجر هيثمى در كتاب صواعق المُحرِقه - اين كتاب رد بر شيعه نوشته شده «فى الرد على اهل البدع و الزندقه» - درباره دوازده امام‏عليهم السلام عالى نوشته مخصوصاً درباره حضرت حجت(عج) به تفصيل سخن رانده است او مى‏گويد:
«قال مقاتلُ بن سليمان و مَنْ تَبِعَهُ من المفسرين ان هذه الايه نَزَلَتْ فى المهدى(عج).»
باز همين ابن حجر مى‏گويد:
«و ستاتى الاحاديث المصرحه بانه من اهل بيت النبوى‏عليهم السلام ففى الآية دلالة على البركة فى نسل فاطمة و على‏عليهما السلام و ان‏اللَّه لَيُخْرِجُ منهما سفيرا طيبا و اَن يَجْعَلَ نسلهما مفاتيح الحكمه
و معادن الرحمة و سر ذلك انه اعاذها و ذريتها من الشيطان الرجيم و دعا لعلى بمثل ذلك.»(41)
بعد اين روايت را نقل مى‏كند.
قال رسول‏اللَّه‏صلى الله عليه وآله: «كيف انتم اذا انزل ابن مريم و امامكم منكم.»(42)
حضرت عيسى‏عليه السلام نزول پيدا مى‏كند ولى امام از خود شما است.
و قوله تعالى: «و اِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلّسَّاعَة...»(43) اى من علائم الساعه حيث نزوله فى آخرالزمان.(44)
در اين زمينه، در حديث ديگرى از ترمذى در جامعش (جلد چهار صفحه 501) و ابوداوود در سنن (جلد چهار صفحه 106) آمده است:
«لا يزال هذا الدين قائما (عزيزا) حتى يكون عليكم اثنا عشر خليفه كلهم من قريش.(45)»
اين احاديث در صحيح مسلم هم هست و احمد و ديگران هم دارند.
حديث ديگرى از پيامبرصلى الله عليه وآله مى‏فرمايد:
«يا علىُّ، إنَّ بِناخَتَمَ اللَّهُ الدِّينَ كَما بِنا فَتَحَهُ... (46)»
شيخ عبدالوهاب شعرانى عارف معروف از عرفاى برجسته جهان تسنن است. او كسى است كه در كتاب يواقيت و جواهر و ديگر كتبش تمام آراى شيخ اكبر شيخ محى‏الدين ابن عربى را مطرح كرده است. او در يواقيت و جواهر (جلد دوم صفحه 143) مى‏گويد:
«ان المهدى(عج) من اولاد الامام الحسن العسكرى‏عليه السلام و مولده ليلة النصف من شعبان سنة خمس و خمسين و مأتين و هو باق الى ان يجتمع بعيسى بن مريم فيكون عمره الى وقتنا هذا سبع مأة و ست»(47)
شعرانى كه در سال 958 مى‏زيسته است بعد مى‏گويد:
«و عبارة شيخ محى‏الدين من الفتوحات» [باب 366 فتوحات ]«انه لابد من خروج المهدى(عج) و لكن لا يخرج حتى تمتلاء الارض ظلما و جورا فيملأها قسطا و عدلا و لو لم يكن من الدنيا الا يوم واحد لطول‏اللَّه تعالى ذلك اليوم حتى يلى ذلك الخليفه من عترة رسول‏اللَّه‏صلى الله عليه وآله من ولد فاطمه‏عليها السلام جده الحسين بن على بن ابيطالب و والده الحسن العسكرى ابن الامام على النقى ابن الامام محمد التقى ابن الامام على الرضا ابن الامام موسى الكاظم ابن الامام جعفر الصادق ابن الامام محمد الباقر ابن الامام على زين العابدين ابن الامام الحسين ابن امام على بن ابيطالب‏عليهم السلام يواطى‏ء اسمه اسم رسول‏اللَّه‏صلى الله عليه وآله يبايعُهُ المسلمون بين الركن و المقام.»(48)

اخلاقي
۱۳۸۷/۰۷/۰۲, ۲۳:۳۷
نكته جالب

ابن عربى مطلبى دارد كه خيلى عجيب و ارزشمند است. ايشان مى‏گويد ما عصمت امام مهدى(عج) را به روايات متواتره از پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله اثبات مى‏كنيم؛ چون پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله درباره‏اش فرموده است كه خطا نمى‏كند، سهو نمى‏كند؛ ولى عصمت پيغمبرصلى الله عليه وآله را با دليل عقلى ثابت مى‏كنيم. مى‏گويد عصمت پيغمبرصلى الله عليه وآله با دليل عقلى ثابت مى‏شود، ولى اثبات عصمت امام منتظر(عج) به فرمايش پيغمبر اكرم‏صلى الله عليه وآله است. اين را من خودم در فتوحات ديدم. آن وقت اين نكته را براى شما مى‏گويم چون شما همه محقق هستيد، متوجه اين نكته بشويد. در ادامه شعرانى مى‏گويد:
اين مطالبى را كه از فتوحات نقل مى‏كنم از نسخه قونيه يكى از شهرهاى تركيه فعلى است؛ زيرا نسخه مصرى مجسوس فيها است.
شيخ عبدالوهاب شعرانى مى‏گويد، نسخه مصرى مجسوس فيها است؛ يعنى اعتبارى به آن نيست. متأسفانه اين چاپى كه الان در دست است، نسخه مصرى است. قطعاً نسخه قونيه در كتابخانه‏هاى تركيه وجود دارد؛ و اين شهادتى است از بزرگ‏ترين شخصيتى كه شارح كلام شيخ محى‏الدين است كه در كلمات شيخ دست برده‏اند.

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۶:۳۹
سوره انعام


درآن شش آيه مى باشد

آيات 31- 35-33-89-115-158
1- (حتى إذا جائتهم الساعة بغتة.) [1]

تا هنگامى كه نا گهان ساعت (قيامت )فرا مى رسد.

الساعه- اشاره به علائم و نشانه هاى آخر الزمان و پديد آمدن آنها پيش از ظهور و قيام حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) مى باشد. [2]
2- (قل أرايتكم إن أتا كم عذاب الله! أو أتتكم الساعه ) [3]

بگو اى محمد آيا هيچ فكر كرده ايد اگر عذاب پروردگار به سوى شما آيد و يا ساعت (قيامت) بر پا شود.

روايتى از پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله ) درباره ساعت قيامت نقل شده است كه قبل از آن 10 نشانه و آيات بروز خواهد كرد كه تمام آنها از علائم ظهور و قيام حكومت جهانى حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) است. [4]
3- (فلما نسوا ما ذكروا به فتحنا عليهم أبواب كل شىء حتى اذا فرحوا بما أوتوا أخذناهم بغته فاذا هم مبلسون.) [5]

هنگامي كه (اندرزها سود نبخشيد) و آنچه به آنها يادآوري شده بود فراموش كردند، درهاي همه چيز (از نعمت ها) را به روي آنها گشوديم تا (كاملاً) خوشحال شدند (و دل به آنها بستند) ناگهان آنها را گرفتيم (و سخت مجازات كرديم) در اين هنگام همه مأيوس شدند (و درهاي اميد به روي آنها بسته شد).

ابي حمزه از امام باقر (عليه السلام ) نقل مي كند كه حضرت درباره (أخذهم بغته فاذا هم مبلسون)، فرمود: يعني قيام القائم. [6]
4 ـ (فان يكفر بها هولاء فقد وكلنا بها قوماً ليسوا بها بكافرين.) [7]

و اگرنسبت به آن كفر ورزند (مهم نيست زيرا) كساني را نگاهبان آن ساخته ايم كه نسبت به آن كافرنيستند.

امام صادق (عليه السلام ) درباره ( قوما ليسوا بها بكافرين) فرمود: (اشاره به اصحاب و ياران حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه ) است.[8]
5- (و تمت كلمه ربك صدقاً و عدلاً لا مبدل لكلماته و هو السميع العليم.) [9]

و كلام پروردگار تو با صدق و عدل به انجام رسيد هيچ كس نمي تواند كلمات او را دگرگون سازد و او شنونده دانا است.

در بيش از ده حديث آمده كه اين آيه شريفه " و تمت كلمة ربك " الى أخر، بين دو چشم و يا بر بازو و يا بين دو كتف هر امامي نوشته شده است، و در زيارت نامه هاى اهل بيت (عليه السلام )كلمات الله اطلاق بر أئمه اطهار (عليه السلام )شده است ((نحن الكلمات التامات)) كه اول آنها حضرت اميرالمومنين و آخر آنان حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) است. [10]
6- (يوم يأتي بعض آيات ربك لاينفغ نفسا" اينمانها لم تكن آمنت من قبل او كسبت في ايمانها خيرأ، قل انتظروا و إنا منتظرون. ) [11]

آن روز كه اين آيات و نشانه ها تحقق پذيرد ايمان آوردن افرادى كه قبلأ ايمان نياورده اند و يا عمل نيكى انجام نداده اند، سودى به حالشان نخواهد داشت، بگو (اگر كه شما چنين انتظارات غلطى داريد) انتظار بكشيد، ما هم انتظار (كيفر شما را) مى كشيم.

على بن رباب از امام صادق (عليه السلام ) نقل مي كند كه حضرت درباره اين آيه شريفه فرمود مراد از ((آيات)) حضرت قائم (عليه السلام ) است، سپس فرمود: در زمان ظهور و قيام حضرت مهدى (عليه السلام )ايمان آوردن كسانى كه پيش از قيام، ايمان نياورده بودند سودى ندارد، هر چند كه ايمان به امامان قبل از او داشته باشند.

آنگاه فرمود؟ خوشا به حال دوستداران قائم ما كه انتظار ظهور آن حضرت را در حال غيبت او دارند و خوشا به حال اطاعت كنندگان حضرتش در زمان ظهور، دوستان و اولياء خدا هستند، ترس و بيمى برايشان نيست و هيچ گاه محزون و غمناك نمى شوند. [12]




پي نوشت:
[1]انعام ، آيه 21
[2]المهدي في القرآن ص 43
[3]انعام آيه 40
[4]المهدي في القرآن ص 45 ، 10 نشانه ها مشروحا" ذكر شده مراجعه شود .
[5]انعام آيه 44
[6]الف) غايه المرام ص 226 - ب ) تفسير صافي ج 2 ص173
[7]انعام آيه 89
[8]الف ) ينابيع الموده ، ص 422 - ب ) غايه المرام ص 226
[9]انعام ، آيه 115
[10]تفسير اطيب البيان ج 5 ص 180
[11]انعام آيه 158
[12]الف) ينابيع الموده ص 422 - ب ) تفسير برهان ج 1 ص 564 - ج) غايه المرام ص 226 - د) بحار الانوار ج 1 ص 51

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۶:۴۳
سوره رعد




درآن يك آيه مى باشد آيه 7
1 ـ (إنما انت منذر و لكل قوم هاد. ) [1]

تو تنها بيم دهنده اى ، و براى هر گروهي هدايت كننده اى هست.

زمين از حجت حق خالى نخواهد ماند.

عبدالله بن عباس مى گويد: پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله ) فرمود: من سيد انبياء هستم و على بن ابى طالب سيد اوصياء ، به درستى كه جانشينان بعد از من 12 نفرند كه هدايت كنندة اقوام و مردم زمانشان مى باشند، اول آنها علي بن ابى طالب و آخرينشان القائم (عجل الله تعالي فرجه ). [2]


پي نوشت:
[1]رعد ايه 7
[2]الف ) علي و الوصيه `ص 49 - ب ) تفسير صافي ج 3 ص 59

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۶:۴۷
سوره ابراهيم


درآن چهارآيه مى باشد آيات 5-24-44- 45
1ـ (و ذكّرهم بايام الله. )[1]

و ايام الله را به آنها متذكر شود.

از مثنى الحناط، از امام باقر و امام صادق (عليهما السلام ) روايت است كه در ذيل اين آيه شريفه كه فرمودند: ايام الله-روزهاى خدا- سه روز است، روز قيام قائم و رجعت و روز قيامت.[2]
2 - (الم تركيف ضرب الله مثلأ كلمة طيبة كشجرة طيبه اصلها ثابت و فرعها في السمـاء. ) [3]

آيا نديدى چگونه خداوند كلمه طيبه (و گفتار پاكيزه) را به درخت پاكيزه اى تشبيه كرده كه ريشه آن (در زمين) ثابت و شاخه آن در آسمان است.

سلام خثمعى مى گويد : بر امام باقر (عليه السلام ) وارد شدم و پيرامون اين آيه شريفه پرسش نمودم؟

حضرت فرمود: اى سلام، درخت، محمد، و فروع آن على اميرالمؤمنين و ميوه آن حسن و حسين، و شاخه آن فاطمه، و فروع آن شاخه، امامانى هستند كه از فرزندان فاطمه (عليه السلام ) مى باشند، و برگ هاى آن درخت، شيعيان و دوستداران اهل بيت (عليهم السلام ) مى با شند. [4]

به درستى كه حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه ) آخرين امام معصوم از فرزندان فاطمه و على (عليهما السلام ) مي باشد پس به تحقيق اين آيه شريفه شامل و منطبق بر حضرت است.
3- (فيقول الذين ظلموا ربنا اخرنا الى اجل قريب.) [5]

- آن روز كه ظالمان مى گويند پروردگار، مدت كوتاهى ما را مهلت ده.

محمد بن مسلم از امام باقر (عليه السلام ) در تفسير آيه كريمه روايت نقل مى كند كه حضرت فرمود: مى خواستند (ظالمان و ستمگران) تا خروج حضرت قائم (عليه السلام ) مهلت گيرند. )[6]
4- وسكنتم في مساكن الذين ظلموا انفسهم. [7]

شما نبوديد كه در منازل و (كاخ هاى) كسانى كه به خويشتن ستم كردند سكنى گزيديد؟

جمعى در محضر امام صادق (عليه السلام ) بودند، سخنى از خانه هاى بني العباس به ميان آمد، مردى گفت:

خداوند خرابى آنها را بما بنماياند، امام صادق (عليه السلام ) فرمود: چنين مگو آنجا مسكن حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه ) و اصحابش خواهد شد مگر نشنيده اى كه خداوند مى فرمايد: (و سكنتم) تا آخر آيه. [8]




پي نوشت:
[1] ابراهيم آيه 5
[2] الف ) ينابيع الموده ص 434 - ب ) غايه المرام ص 736 - ج ) اثبات الهدي ج 7
[3] ابراهيم 24
[4] شواهد التنزيل ج 1 ص 311
[5] ابراهيم 44
[6] الف ) اثبات الهدي ج 7 ص 10 - ب ) تفسير برهان ج 2 ص 321
[7] ابراهيم 45
[8] الف ) تفسير برهان ج 2 ص 331 - ب) اثبات الهدي ج 2 ص 100

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۰۹
سوره احزاب




درآن دو آيه مي باشد آيات 6ـ33
ا- (وأولوا الأرحام بعضهم أولى ببعض في كتاب الله. ) [1]

و خويشاوندان نسبت به يكديگر در آنچه خدا مقرر داشته اولى هستند.

ابن بابويه از حضرت امام حسين (عليه السلام ) روايت كرده، كه حضرت در باره تأويل آيه" وأولوا الأرحام بعضهم اولى ببعض في كتاب الله " از پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله ) سئوال نمود. پيامبر خدا فرمود:

به خدا سوگند پروردگار غير از شما را از اين آيه قصد نكرده شما " اولوا الأرحام " مى باشيد وقتى من وفات نمودم پدرت على به من اولى و احق است پدرت كه وفات نمود برادرت حسن اولى است و تو بعد از برادرت حسن اولى هستى. گفتم: اى رسول (صلي الله عليه و آله ) بعد از من چه كسى اولى و احق به ولايت و وصايت است.

فرمود فرزندت على زين العابدين (عليه السلام ) و يك به يك را اسم برد تا حضرت حجت (عليه السلام ) سپس فرمود:

اين نه نفر از فرزندان تو و از صلب تو هستند نهمين آنها غيبت اختيار مى كند و از نظر مردم پنهان مى شود خداوند به تمام ايشان علم و دانش و فهم عطا فرموده، طينت آنها از طينت من است، هر كس آنها را دوست بدارد مشمول شفاعت من خواهد بود. [2]
2- (إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيراً.) [3]

خداوند چنين مى خواهد كه پليدى و گناه را از شما دور كند و كاملأ شما را پاك سازد. اميرالمؤمنين (عليه السلام ) فرمود:

روزى با حسنين(عليهما السلام ) و فاطمه (سلام الله عليها ) به حضور پيامبر اكرم در حجره ام سلمه شرفياب شديم، جبرئيل آيه ( انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا) رانازل نمود آن حضرت فرمود:

يا على اين آيه در شأن تو و فاطمه و حسنين و امامان گرامى از فرزندان حسين (عليه السلام ) نازل شده، گفتم اى رسول خدا ائمه بعد از شما چند نفرند؟

فرمود: دوازده نفرند، اول آنها تو هستى بعد از تو حسن و حسين و على بن الحسين زين العابدين و يك به يك اسامي ايشان را تا حضرت حجت "عجل الله تعالي فرجه " بيان نمود و فرمود اسامى تمام شما بر پايه عرش نوشته شده در شب معراج پروردگار فرمود: اينها نام اوصياء و امامان بعد از تو مى باشند، همه ايشان پاك و پاكيزه و معصوم هستند، و دشمنان آنها ملعونند. [4]

مهدى قائم (عليه السلام ) از اهل بيت است.

پيامبر (صلي الله عليه و آله ( فرمود: اگر از دنيا تنها يكروز باقى ماند خداوند مردى را از اهل بيت من برمى انگيزد تا زمين را از عدل و داد پرنمايد چنان كه از جور و ستم پرشده باشد.[5]

اميرالمؤمنين (عليه السلام ) فرمود: مهدى از ما اهل بيت است خدا او را (براى قيام) در يك شب آماده مى كند. [6]




پي نوشت:
[1] احزاب آيه 6
[2] الف ) تفسير جامع ج 5 ، ص 329 - ب ) تفسير برهان ، ج 3 ، ص 293
[3] احزاب آيه 23
[4] تفسير برهان ج 3 ، ص 31
[5] ينابيع الموده ص 432
[6] ينابيع الموده ص

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۱۲
سوره اسراء


درآن پنج آيه مى باشد آيات 5- 6-13-33- 81
ا- (فاذا جاء وعد أولاهما بعثنا عليكم عبادا لنا أولي بأس شديد فجاسوا خلال الديار و كان وعدأ مفعولأ ثم رددنا لكم الكره عليهم و أمددنا كم بأموال و بنين و جعلناكم أكثر نفيرأ.)[1]

هنگامى كه نخستين وعده فرا رسد مردانى پيكارجو را بر شما مى فرستيم، خانه ها را جستجو مى كنند و اين وعده اى است قطعى.

سپس شما را بر آنها چيره مى كنيم و اموال و فرزندانتان را افزون خواهيم كرد و نفرات شما را بيشتر (از دشمن) قرار مى دهيم.

امام صادق (عليه السلام ) در تفسير اين دو آيه شريفه مى فرمايد: چون زمان خونخواهى امام حسين (عليه السلام ) فرا رسد، خداوند مردمى را پيش از ظهور قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه )برانگيزد كه هر جا دشمنان وظالمين آل محمد (صلي الله عليه و آله ) را بيابند، بسوزانند، و اين كارى است كه قبل از قيام قائم (عجل الله تعالي فرجه ) شدنى است، آنگاه حضرت امام حسين (عليه السلام ) با هفتاد نفر از ياران جانبازش كه در كربلا شهيد شدند رجعت نمايند در حالى كه لباس سفيد پوشيده اند، به مردم اعلان كنند، كه امام حسين (عليه السلام ) با يارانش قيام نموده تا اهل ايمان ترديد ننمايد و بدانند كه او دجال و شيطان نيست، بلكه او امامى است كه در دسترس مردم است و چون يقين كردند او امام حسين (عليه السلام ) مى باشد ترديد نخواهند كرد.

سپس از جانب امام حسين (عليه السلام )، امام زمان (عجل الله تعالي فرجه ) به همه مردم معرفى مى گردد و أهل ايمان نيز آن حضرت را تصديق مى كنند، چون امام زمان (عجل الله تعالي فرجه ) وفات نمايد، حضرت امام حسين (عليه السلام ) او را غسل كرده و كفن و حنوط كرده، دفن مى كنند.

چنان كه در روايت است كه متصدى امر امام بايد جانشين او باشد، و در خبر است كه امام حسين (عليه السلام ) چندان حكومت مى كند كه ابروانش جلو چشم مباركش را مى گيرد.[2]

و حمران بن اعين از حضرت امام محمد باقر (عليه السلام ) روايت مى كند كه اين آيه را مى خواند (و بعثنا عليكم عبادأ لنا أولي بأس شديد) و مى فرمود: اين بندگان خدا، قائم ما و ياران او هستند كه سخت نيرومند مى باشند. [3]
2- (و كل انسان آلزمناه طائرة في عنقه.)[4]

أعمال هر انسانى را به گردنش قرار داده ايم.

امام هشتم حضرت رضا (عليه السلام ) مى فرمايد: خداوند عزوجل فرمود (يعنى) ولايت امام را برگردن هر انسان انداخته ايم.5
3- (و من قتل مظلومأ فقد جعلنا لوليه سلطانأ فلا يسرف في القتل إنه كان منصورأ.)6

و آن كس كه مظلوم كشته شده براى وليش سلطه (حق قصاص) قرار داديم، اما در قتل اسراف نكند، چرا كه او مورد حمايت است.

اين آيه قرآن درباره امام حسين (عليه السلام ) و حضرت مهدى (عليه السلام ) نازل شده است.

جابر جعفى و سلام بن مستنير هر دو از حضرت باقر (عليه السلام ) روايت كرده اند كه درباره اين آيه، حضرت باقر (عليه السلام ) فرمود:

همانا حسين (عليه السلام ) مظلوم كشته شد و ماييم ولى او، و قائم از ماست كه (از كشنده او انتقام مى گيرد) خون شريف حسين (عليه السلام ) را طلب مى كند و هر كه بر قتل حضرت امام حسين (عليه السلام ) راضى بود، او را به سزاى عملش مى رساند تا آخر حديث.7
3- (و قل جاء الحق و زهق الباطل إن الباطل كان زهوقا. )8

بگو حق فرا رسيد و باطل نابود شد و (اصولا) باطل نابود شدنى است.

حكيمه خاتون فرمود: اين آيه را روى بازوى او (مهدى (عليه السلام ) ديدم كه نوشته شده است.9

امام باقر (عليه السلام ) در تفسير اين آيه شريفه فرمودند: زمانى كه امام قائم (عليه السلام ) قيام نمايد دوران دولت باطل سپرى خواهد شد.10




پي نوشت:
[1] اسراء آيات 5 ـ 6
[2] بحار الانوار ج 51 ص 56
[3] بحار الانوار ج 51 ص57
[4] اسراء آيه 13
[5]الف) ينابيع الموده ص455 - ب) تفسير برهان ج ص 2 ص 411
[6] اسراء آيه 33
[7] الف ) ينابيع الموده ص 425 - ب) تفسير برهان ج 2 ص 21
[8] اسراء آيه 81
[9] الصراط المستقيم ج 2 ص 21
[10] غايه المرام ص 741

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۱۵
سوره اعراف


درآن هفت آيه مي باشد

آيات 38-53-28 1-57 1- 59 1- 165-87 1
1- (و نادي أصحاب الاعراف يعرفونهم بسيماهم قالوا ما أغني عنكم جمعكم و ما كنتم تستكبرون. )[1]

و اصحاب اعراف مرداني (از دوزخيان را) كه از سيمايشان آنها را مي شناسند صدا مي زنند و مي گويند ديديد كه گردآوري شما (از مال و ثروت و زن و فرزند) و تكبرهاي شما به حالتان سودي ندارد؟

حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه ) و آباء طاهرينش اصحاب اعراف هستند، امام صادق (عليه السلام ) فرمود ابن كوا آمد خدمت حضرت اميرالمومنين صلوات الله عليه و از حضرت تفسير اين آيه (و نادي اصحاب الاعراف...) پرسيد حضرت فرمود:

اعراف ماييم و ما انصار و ياري كننده خودمان را به سيما و صورتشان مي شناسيم و ماييم اعرافي كه خداي سبحان شناخته نمي شود مگر از مسير معرفت ما و ماييم اعراف.

خدا روز قيامت ما را بر صراط قرار مي دهد و داخل دوزخ نمي شود مگر آن كه ما را انكار كند و ما منكر او باشيم، خداي تعالي ا گر مي خواست خودش را به مردم مي شناساند، ليكن ما را باب شناسايي خود و راه و روش آن و جهتي كه از آن سو به او مي رسند قرار داد، پس كسي كه از ولايت، سرپيچي كند و يا غير ما را بر ما برتري دهد!، آنها از صراط بر كنارند تا آخر حديث. [2]
2- (هل ينظرون إلأ تاويله يوم يأتى تأويلة. )[3]

آيا آنها انتظار دارند سرانجام تهديدهاى الهى را مشاهده كنند؟ روزى خواهد آمد كه اين امور انجام گيرد.

روز تأويل آيات خواهد آمد و آن روز روز قيام قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه ) مى باشد. [4]
3- (قال موسى بقوم! استعينوا بالله و اصبروا إن الارض لله يورثها من يشاء من عباده و العاقبة للمتقين. )[5]

موسى به قوم خود گفت از خدايارى جوئيد و استقامت پيشه كنيد، كه زمين از آن خدا است. و آن را به هر كس بخواهد (و شايسته بداند) وا گذارمى كند و سرانجام (نيك) براي برهيزگاران است.

امام باقر (عليه السلام )فرمودند: در كتاب على (عليه السلام ) چنين يافتيم كه پس از ذكر آيه " ان الارض لله يورثها " حضرت فرمودند:

من و اهل بيتم كسانى هستيم كه خداوند زمين را به ما منتقل ساخته و مائيم پرهيزگاران. [6]

آرى وارثان حقيقى زمين و حا كمان بر آن، اينها هستند و آخرين جانشين آنها حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) مى باشد.
4- (الذين يتبعون الرسول النبي الأمي- الى قوله- وابتغوا النور الذي انزل معه اولئك هم المفلحون. )[7]

آنها كه از فرستاده (خدا) پيامبر امى- تا- و از نورى كه با او نازل شده پيروى كردند آنان رستگارا نند.

امام صادق (عليه السلام )فرمود: " نور " در اين آيه على و امامان (عليه السلام ) مى باشند. [8]

كسانى كه از اينها پيروى كنند و از دشمنانشان دورى جويند " هم المفلحون " آنان رستگارند و در ظهور قائم (عجل الله تعالي فرجه ) به آنان بشارت نجات و رهايى داده خواهد شد. [9]
5- (و من قوم موسى أمه يهدون بالحق و به يعدلون. )[10]

و از قوم موسى گروهى راهنمايان به سوى حق مى باشند و حاكم به حق و عدالتند.

عياشى از امام صادق (عليه السلام ) روايت كرده كه فرمود:

" هم اهل الاسلام " و مفضل از آن حضرت روايت كرده درباره اين آيه شريفه " و من قوم موسى امة... " آنها بيست و پنج نفر هستند كه جزء اصحاب قائم (عجل الله تعالي فرجه ) هستند كه از پشت كوفه و در نسخه ديگر از پشت كعبه خارج مى شوند. [11]

و حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام ) پيرامون ((و به يعدلون)) فرمودند: بعضى از انبياء و سلف أمت هاى آنها در ركاب حضرت بقية الله حاضر خواهند شد و از اصحاب او خواهند بود. [12]

و نيز اميرالمؤمنين (عليه السلام ) (در مورد آيه مذكور) فرمود: من و دوستانم و پيروانم مى باشيم.[13]
6- (و أوحينا الى موسى اذ استسقاه قومه أن اضرب بعصاك الحجر فانبجست منه اثنتا عشرة عينأ. )[14]

به موسى وحى فرستاديم كه عصاى خود را بر سنگ بزن ناگهان دوازده چشمه از آن بيرون جهيد.

ابى حمزه ثمالى مى گويد: از امام صادق (عليه السلام )شنيدم مى فرمود: الواح موسى نزد ماست، عصا موسى نزد ماست و ما وارثان پيغمبران مى باشيم و اين آيه در شأن ما نازل گرديده است. [15]

امام باقر (عليه السلام )، درباره اين آيه شريفه " و أوحينا الى موسى " تا آخر مى فرمايد: بدرستى كه ظهور و قيام قائم (عجل الله تعالي فرجه ) در مكه خواهد بود و بعد از آن به سوى كوفه حركت مى كند، منادى ندا مى دهد (اى ياران امام زمان- عجل الله تعالي فرجه -) كسى از شما با خود (طعام و شرابى) غذا و آبى حمل نكند، حضرت مهدى(عليه السلام ) حجر موسى بن عمران اعلا را با خود دارد و در هر منزلى كه وارد مى شوند (نياز به غذا و آب ندارد) از آن سنگ آبى روان خواهد شد هر كس گرسنه و تشنه باشد از آن مى خورد و همه سير خواهند شد و اين حالت در تمام منزلگاه هاى بين راه ادامه دارد تا از پشت كوفه وارد نجف شوند. [16]
7- (يسئلون! عن الساعه ايان مرسيها، قل إنما علمها عند ربي لايجليها لوقتها الا هو ثقلت فى السموات و الارض لا تأتيكم الا بغتة. )[17]

درباره قيامت از تو سؤال مى كنند كه وقوع آن در چه زمانى است؟ و بگو علمش نزد پروردگار من است و هيچكس جز او (نمى تواند) وقت آن را آشكار سازد، (اما قيام قيامت) حتي در آسمان ها و زمين، سنگين (و بسيار پراهميت) است، و جز به طور ناگهانى به سراغ شما نمى آيد.

زراره بن اعين مى گويد: از امام باقر (عليه السلام ) درباره ساعت در اين آيه سؤال كردم حضرت فرمود: اين ساعت(ظهور) قائم است كه ناگهان قيام خواهد كرد. [18]


پي نوشت:
[1] اعراف آيه 48
[2] الف) ينابيع الموده ، ص 102 باب 29 - ب) تفسير فرات ابن ابراهيم كوفي ص 143
[3] اعراف آيه 53
[4] الف ) تفسير برهان ج 2 ص 23 - ب) غايه المرام ص 730
[5] اعراف آيه 128
[6] الف) تفسير نمونه ج 6 ص 312 - ب ) تفسير برهان ج 2 ص 27 - ج ) غايه المرام ص 72
[7] اعراف آيه 157
[8] تفسير صافي ج 2 ص 243
[9] غايه المرام ص 730
[10]اعراف آيه 159
[11]الف) تفسير برهان ج 2 ص 42 - ب) غايه المرام ص 730
[12] تفسير اطيب البيان ج 6
[13] الف) ينابيع الموده ص 109 - ب) تفسير صافي ج 2 ص 244
[14] سوره اعراف ، آيه 160
[15] تفسير برهان ج 2 ص 41
[16] تفسير اطيب البيان ج 6 ص 6
[17] اعراف آيه 187
[18] ينابيع الموده ص 428

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۱۷
سوره آل عمران


درآن پنج آيه مي باشد

آيات 8 1-83- 40 1- 41 1-00 2
1 ـ (شهدالله انه لا اله الا هو و الملئكه و اولو العلم قائما بالقسط لا اله الا هو العزيز الحكيم* إن الدين عند الله الاسلام. ) [1]

خداوند شهادت داد، كه خدايي جز او نيست كه قائم به عدل است و ملائكه و دانشوران نيز گواهى داده اند، خدايي جز آن خداي عزيز و حكيم نيست؟ همانا دين نزد خدا اسلام است.

محمد بن عثمان سمرى (ثائب خاص حضرت حجت) مي گويد:

چون حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه ) متولد شد نورى از بالاي سر او تابيد و سر به آسمان كشيد، سپس آن جناب به سجده افتاد، و سر بلند نمود و اين آيه را خواند: شهد الله انه لا اله تا آخر آيه. [2]
2- (و له اسلم من في السموات و الارض طوعا و كرها و اليه يرجعون.) [3]

تمام كساني كه در آسمان ها و زمين هستند از روي اختيار يا از روي اجبار در برابر (فرمان) او تسليمند و به سوي او باز مي گردند،

رفاعه بن موسي مي گويد: از امام جعفر صادق (عليه السلام ) شنيدم كه فرمود: در زمان ظهور قائم آل محمد عجل الله تعالي فرجه زميني باقي نمي ماند مگر آن كه در آن به شهادت ندا مي شنوند. [4]
3- (و تلك الايام نداولها بين الناس. ) [5]

و ما اين روزها (پيروزي و شكست) را در ميان مردم مي گردانيم (كه اين خاصيت زندگي جهان است).

امام صادق (عليه السلام ) فرمود: از زمان خلقت آدم، دولتي از خدا و دولتي از شيطان بوده پس در اين زمان دولت خدا كجا است؟ آري صاحب دولت خدا فقط قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه) است. [6]
4- (وليمحص الله الذين آمنوا و يمحق الكافرين. ) [7]

و تا خداوند افراد با ايمان را خالص گرداند و ورزيده شوند و كافران را تدريجا نابود سازد.

ابن عباس مي گويد:

پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله ) فرمود: همانا علي وصي من است و قائم منتظر مهدي از فرزندانش مي باشد كه زمين را پر از عدل و داد مي كند، پس از آن كه از جور و ستم پر شده باشد، سوگند به آن كس كه مرا به حق، بشير و نذير برانگيخت، كساني كه ثابت قدم بمانند محققاً از كبريت احمر عزيزتر و گران بهاترند، جابر بن عبدالله برخاست و عرض كرد:

اي رسول خدا: آيا براي قائم از فرزندان شما غيبتي باشد؟ فرمود: آري سپس اين آيه را تلاوت نمود: و ليمحص الله الذين آمنوا تا آخر آيه. [8]
5- (يا ايها الذين آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا و اتقو الله لعلكم تفلحون.) [9]

اي كساني كه ايمان آورده ايد (در برابر مشكلات و هوس ها) استقامت كنيد و در برابر دشمنان (نيز) استقامت نماييد و از مرزهاي خود مراقبت به عمل آوريد و تقوي الهي پيشه سازيد شايد رستگار شويد.

يزيد بن معاويه عجلي از امام باقر (عليه السلام ) نقل كرده كه حضرت درباره تفسير اين آيه فرمود اي كساني كه ايمان آورده ايد، بر انجام واجبات صبر و استقامت داشته باشيد و در برابر آزار و اذيت دشمنان بردبار و صبور باشيد و با امام خودتان حضرت مهدي منتظر (عجل الله تعالي فرجه) در تماس و ارتباط باشيد.[10]


پي نوشت:
[1] آل عمران ، آيات 18 ـ 19
[2] اثبات الهدي ، ج 7 ، ص 294
[3] آل عمران ، آيه 83
[4] الف ) ينابيع الموده ، ص 421 - ب ) غايه المرام ، 727 - ج ) اثبات الهدي ، ج 7 ، ص 294
[5] آل عمران ، آيه 140
[6] بحار الانوار ، ج 51 ، ص 54
[7] آل عمران ، آيه 141
[8] الف) ينابيع الموده ، ص 448 - ب) اثبات الهدي ، ج 6 ص 390 - ج ) فرائد السمطين ، ج 2 ، ص 335
[9] آل عمران ، آيه 200
[10] الف) ينابع الموده ، ص 421 - ب) غايه المرام ، ص 727 - ج) تفسير برهان ، ج 1 ، ص 334

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۱۸
سوره الليل


در آن پنج آيه مي باشد

آيات 1 ، 2 ، 9 ، 10 ، 14
1 ـ ( والليل اذا يغشي ، و النهار اذا تجلي ) [1]

قسم به شب در آن هنگام كه جهان را بپوشاند .

و قسم به روز هنگامي كه تجلي كند .

محمد بن مسلم گويد : از حضرت باقر تاويل آيات فوق را سئوال نمودم ، فرمود مراد از ليل « اولي » و «دومي » است كه تاريكي جهل و ستم آنها روشنائي امير المومنين رادر خلافتي كه براي خودشان تشكيل دادند پوشاند و حق آن بزرگوار را غصب نمودند.

و آن حضرت صبر كرد تا دولت آنها به پايان رسيد ، و مقصود از نهار ( وجود مقدس ) حضرت قائم آل محمد عجل الله تعالي فرجه است چون ظاهر شود باطل را محو نمايد و از بين ببرد ، و در قرآن خداوند مثل هايي براي مردم زده ولي مخاطب قرآن پيامبر اكرم و ما ائمه هستيم و مثل هاي قرآن را جز ما كسي نمي داند و نمي فهمد . [2]
2 ـ ( وكذب بالحسني ، فسنيسره لليسري فانذرتكم نارا" تلظي ) [3]

و پاداش نيك ( الهي ) را تكذيب كند .

ما به زودي او را در مسير دشواري قرار مي دهيم .

امام صادق (عليه السلام ) فرمود : «ليله» حضرت فاطمه سلام الله عليها است و « قدر» خداوند است و هر كس به «فاطمه » معرفت داشته باشد ، به درستي كه شب قدر را درك نموده ( و در حقيقت خدا را شناخته است ) وحضرت فاطمه (سلام الله عليها ) را فاطمه ناميدند به اين دليل كه مردم از معرفت او قطع و دورند ( يعني كسي به كنه معرفت حضرت فاطمه سلام الله عليها نرسيده است ) و « ليله القدر خير من الف شهر » يعني :

بهتر است از هزار مومن است و حضرت فاطمه زهرا ـ ام المومنين است و « تنزيل الملائكه و الروح» ملائكه ، مومنين هستند كه داراي علوم آل محمد اند ، و « روح القدس» حضرت فاطمه است و «مطلع الفجر» يعني خروج قائم آل محمد . [4]


پي نوشت:


[1] ليل آيات 1 و 2
[2] الف) غايه المرام ، ص 757 - ب ) تفسير صافي ، ج 5 ص 336
[3] ليل ، آيات 9 ـ 10
[4] الف ) تفسير فرات كوفي ، ص 581 - ب ) اثبات الهدي ، ج 7 ، ص 134

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۱۹
سوره الملك

اـ (قل أرأيتم إن أصبح مآؤكم غورا فمن يأتيكم بماء معين. )[1]

بگو:

به من خبر دهيد اگر آب هاى (سرزمين) شما در زمين فرو رود چه كسى مى تواند آب جارى در دسترس شما قرار دهد.

ابوبصير از امام صادق (عليه السلام ) نقل مى كند:

كه حضرت در تأويل اين آيه شريفه فرمود:

يعنى اگر امامتان غايب شود كيست امام ظاهرى كه برايتان آورد خبرهاى آسمان و زمين و حلال و حرام خدا را برايتان بيان كند.[2]

و نيز امام باقر (عليه السلام ) فرمود :

اين آيه در حق امام قائم (عليه السلام ) نازل گرديد.


پي نوشت:
[1] ملك آيه 30
[2] الف) تفسير صافي ج 5 ص 5 و 2 - ب) اثبات الهدي ج7 ص 136 - ج ) ينابيع الموده ص 42

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۲۱
سوره انبياء


درآن چهار آيه مى باشد آيات 11-12-13- 105
1- (و كم قصمنا من قريه كانت ظالمة و انشأنا بعدها قومآ آخرين، فلما أحسوا بأسنا اذا هم منها يركضون ، لاتركضوا و ارجعوا إلى ما أترفتم فيه و مسا كنكم لعلكم تسئلون.)[1]

چه بسيار مناطق آبادى كه ستم در آن مى شد را ما در هم شكستيم و بعد از آنها قوم ديگرى روى كار آورديم.

آنها هنگامى كه عذاب ما را احساس كردند نا گهان پا به فرار گذاشتند.

فرار نكنيد، به زندگى پرناز و نعمتتان و به مسكنهاى پرزرق و برقتان بازگرديد تا سائلان بيايند و از شما تقاضا كنند.

امام باقر(عليه السلام ) (ذيل اين آيات) فرمود:

زمانى كه حضرت قائم (عليه السلام ) ظهور كند جمعى را مى فرستد تا بنى اميه را از شام به حضورش بياورند. بنى اميه چون اين خبر را مى شنوند به سوى روم فرار مى كنند.

اهل روم، به آنها مى گويند ما نمى گذاريم داخل مملكت ما بشويد، تا آن كه در دين ما وارد شده و نصرانى شويد آنها صليب بگردن خودشان انداخته، وارد شوند، هنگامى كه اصحاب حضرت قائم (عليه السلام ) وارد روم شوند

روميان از انان امان و صلح مي طلبند، ايشان گويند ما امان به شما نمى دهيم تا بنى اميه را تسليم بنمائيد، تمام افراد بني اميه را به اصحاب آن حضرت تحويل دهند، در آن وقت به انها خطاب مى كند فرار نكنيد، به سوى شام برگرديد، بايد بازخواست شويد و از ايشان سؤال مي كنند،گنج ها را كجا پنهان كرده ايد و به چه علت حضرت سيد الشهداء (ع) و يارانش و ائمه و پيروان آنان را به قتل رسانديد، در آن هنگام با كمال حسرت و ندامت مى گويند واى بر ما كه مردمى ظالم و ستمگر بوديم، اصحاب آن حضرت ايشان را با شمشير قهر خويش درو كرده و انها را هلا ك و نابود كنند. [2]
2. (ولقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر ان الارض يورثها عبادي الصالحون)[3]

ما در زبور بعد از دكر (تورات) نوشتيم كه بندگان صالح من وارث (حكومت) زمين خواهند شد. از حضرت باقر و حضرت صادق (عليه السلام ) روايت شده است كه فرمود: بندگان صالح مذكور در اين ايه كه زمين را به ارث مى برند قائم و اصحاب او هستند. [4]


پي‌نوشت‌ها:
[1] انبياء آيات 11 ـ 12 ـ 13
[2] الف) تفسير صافي ج3 ص332 - ب) تفسير برهان ج 3 ص 53
[3] انبياء آيه 105
[4] الف) ينابيع الموده ص 425 - ب) غايه المرام ص 741

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۲۶
سوره انشقاق


در آن يك آيه مي‌باشد آيه 19
1ـ لتركبن طبقا" عن طبق.[1]

كه همه شما دائما" از حالي به حال ديگر منتقل مي شويد.

امام صادق فرمود:

براي قائم ما غيبت طولاني خواهد بود اصحاب كه در حضور بودند عرض كردند به چه سبب غيبت آن بزرگوار طولاني خواهد شد پيامبر فرمود:

بايد اعمال و طريقه زشتي كه امت هاي گذشته در غياب پيامبرانشان مرتكب شدند اين امت هم در غيبت حضرت قائم امام فرد فرد انجام دهند سپس اين آيه را تلاوت نمود: لتر كبن طبقا" عن طبق

طبرسي از امير المومنين روايت كرده كه حضرت فرمود:

همان مكر و حيله اي كه امت هاي گذشته نسبت به خلفا و اوصياء پيامبران نمودند اين امت نيز نسبت به من و فرزندانم مرتكب خواهند شد . [2]

اين كلام مبارك اشاره به ظلم هايي است كه بعد از پيامبر صلي الله عليه و آله اين مردم مرتكب شدند ،اجتماع آنها در سقيفه بني ساعده وبر كناري امام امير المومنين از مقام خلافت و وصايت كه خلاف نص صريح قرآن و پيامبر است ، و برگزيدن ابوبكر به جاي حضرت امير المومنين علي عليه السلام و سپس حلال خدا راحرام و حرام او را حلال كردن و آتش زدن درب خانه امير المومنين عليه السلام كه منجر به ضرب و شتم [3] و سقط جنين « محسن » شد و ستم هايي كه زمامداران جور و ستم به خاندان عترت و طهارت كردند ، همچون قتل و زندان و شكنجه و اسارت و ... ستمي كه به دوستداران و علاقمندان اهل بيت روا داشته اند ـ به اميد روزي كه منجي عالم بشريت حضرت مهدي آل محمد «عجل الله تعالي فرجه » ظهور نمايند و با قدرت يد اللهي خود از آنان و از اعوان و انصار و يارانشان انتقام بگيرند ـ اللهم ارنا الطلعه الرشيده و الغره الحميده ... .


پي‌نوشت‌ها:
[1] انشقاق ، آيه 19
[2] تفسير برهان ، ج 4 ، ص 444
[3] حضرت زهرا (سلام الله عليها)

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۲۷
سوره انفال



درآن دوآيه مى باشد آيات 8- 39
ا- (ليحق الحق و يبطل الباطل ولوكره المجرمون. )[1]

تا حق تثبيت شود و باطل از ميان برود، هر چند مجرمان كراهت داشته باشند.

جابر مى گويد:

شنيدم امام باقر(عليه السلام ) درباره آيه شريفه " ليحق الحق و يبطل الباطل،) تا آخر... مى فرمود:

مراد اين است كه هنگام خروج، حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه )، حق آل محمد (عليهم السلام )را تثبيت كند، و باطل را براندازد كه اشاره به بنى اميه است. [2]
2- (و قاتلوهم حتى لاتكون فتنة و يكون الدين كله لله. )[3]

و با آنها پيكار كنيد تا فتنه (شرك و سلب آزادى) برچيده شود و دين (و پرستش) همه مخصوص خدا باشد.

محمد بن مسلم گويد:

به امام باقر (عليه السلام )عرض كرده تأويل آيه شريفه " و قاتلوهم " تا آخر را بفرماييد.

حضرت فرمود:

هنوز تأويل اين آيه فرا نرسيده است، هنگامى كه قائم ما قيام كند

كساني كه در آن زمان بر روى زمين باشند تأويل اين آيه را خواهند ديد، و دين محمد (صلي الله عليه و آله )جهان را فرا خواهد گرفت و مشركى بر روى زمين باقى نخواهد ماند. [4]


پي نوشت:
[1] انفال آيه 8
[2] الف ) تفسير برهان ج 2 ص 68 - ب ) اثبات الهدي ج 7 ص 98
[3] انفال آيه 39
[4] الف ) ينابيع الموده ص 423 - ب ) مجموع البيان ج 4 ص 543 - ج ) تفسير صافي ج 2 ص 303 - د ) غايه المرام ص 731

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۲۹
سوره بروج

در آن يك آيه مي باشد آيه 1
1 ـ ( والسماء ذات البروج ) [1]

سوگند به آسمان كه داراي برج هاي بسيار است .

اصبغ بن نباته ميگويد :

از ابن عباس «رض» شنيدم كه رسول خدا فرمود :

منم آسمان و برج هاي آن امامان از اهل بيت و عترت من مي باشند كه اول ايشان علي است و آخر ايشان مهدي است و آنها دوازده نفرند . [2]


پي نوشت:
[1] بروج ، ايه 1
[2] الف ) ينابيع الموده ، ص 430 - ب ) غايه المرام ، ص 756

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۳۱
سوره بقره



در آن نه آيه مي باشد

آيات 2 و 3 و 60 و 124 و 133 و 148 و 155 و 261 و 285
1 ـ( الم ذلك الكتاب لا ريب فيه هدي للمتقين، الذين يومنون بالغيب)[1]

اين همان كتابي است كه در آن ترديدي نيست ، و وسيله هدايت براي همه پرهيزكاران است .

(پرهيزكاران )آنهاهستند كه به غيب ايمان مي آورند.

(متقين ) اشاره به شيعيان حضرت امير المومنين علي (عليه السلام ) مي باشند .

(الغيب) اشاره به حضرت حجت ابن الحسن (عجل الله تعالي فرجه ) مي باشد . [2]
2 ـ (فانفجرت منه اثنتا عشره عينا قد علم كل اناس مشربهم كلوا و اشربوا من زرق الله)[3]

دوازده چشمه آب از آن(سنگ)، به طوري كه هر يك (از طوايف دوازده گانه بني اسرائيل) چشمه مخصوص خود را مي شناخت( گفتيم ) از روزي هاي الهي بخوريد و بياشاميد.

رسول خدا (صلي الله عليه و آله ) در ضمن حديثي طولاني به جابر فرمودند:
فالائمة يا جابر اثنا عشر اماما اولهم علي ابن ابي طالب و آخرهم القائم صلوات الله عليهم)[4]

اى جابر امامان دوازده نفر هستند اول آنان على بن ابى طالب و آخر آنان قائم مى باشد (عجل الله تعالي فرجه ).
3- (و اذ ابتلى ابراهيم ربه بكلمات فاتمهن. )[5]

(بخاطر بياور) هنگامى كه خداوند ابراهيم را با ابزارهاى گوناگون آزمود، او به خوبى از عهده آزمايش برآمد.

امام صادق (عليه السلام ) به مفضل بن عمر درباره فرمايش خداوند متعال (فاتمهن) فرمود (اين كلمه اشاره به حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) است) كه خداوند امامت را با امامت او (حضرت قائم(عليه السلام ) به اتمام رساند (12 امام) نه تن از امامان از فرزندان امام حسين(عليه السلام ) مى باشند. [6]
4- (قالوا نعبد إلهك و اله آبائك ابراهيم و اسماعيل و اسحاق الهاً واحداً و نحن له مسلمون. ) [7]

گفتندخداى تو و خداى پدرانت، ابراهيم و اسماعيل و اسحاق را مى پرستيم، خداوند يكتا، و ما در برابر او تسليم هستيم.

امام باقر (عليه السلام ) فرمود:

اين آيه (قالوا نعبد الهك) تا آخر درباره حضرت قائم جريان دارد ((يعنى مردم ) يا خصوص فرزندانش) در زمان ظهور حضرت مهدى (عليه السلام ) مي گويند:

ما خداى تو و پدرانت ابراهيم و اسماعيل و اسحاق را مى پرستيم.[8]
5- (فاستبقوا الخيرات اينما تكونوا يأت بكم الله جميعا". ) [9]

در نيكي ها و اعمال خير بر يكديگر سبقت بجوئيد، هر كجا باشيد خداوند شما را حاضر مى كند.

امام صادق (عليه السلام ) درباره اين آيه شريفه فرمودند:

اصحاب قائم سيصد نفرند و كمى زيادتر از ده نفر، به خدا قسم امت معدودى هستند كه در يك ساعت جمع شوند، هم چون جمع شدن پاره هاى ابرها در فصل پائيز.[10]
6- (و لنبلونكم بشئ من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الأنفس و الثمرات و بشر الصابرين. ) [11]

قطعا همه شما را با امورى همچون ترس، گرسنگي، زيان مالى و جانى، و كمبود ميوه ها آزمايش مى كنيم و به استقامت كنندكان بشارت بده.

محمد بن مسلم از امام صادق (عليه السلام ) روايت مى كند كه فرمود:

)اين آيه) مربوط به قبل از قيام قائم و راجع به نشانه هايى است از جانب خدا در مورد ابتلاء مومنين، و بشارت ده صا برين را. [12]
7- (كمثل حبه أنبتت سبع سنابل فى كل سنبله مائه حبه. ) [13]

همانند بذرى هستند، كه هفت خوشه بروياند، كه در هر خوشه يكصد دانه باشد.

حضرت اميرالمؤمنين على (عليه السلام ) در كلام مشروحي درباره وصف حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) فرمود:

مهدى (براى فرماندهان ولايات) و به نمايندگان خود پيغام مى فرستد كه عدالت را (صد در صد) بين مردم پياده كنيد. در ادامه مى فرمايد: (پس از آن) شر و گرفتاري ها از بين مى رود و به جاى آن بركت و خير جايگزين خواهد شد، دست آورد كاشتن يك مد 700 مد خواهد بود اين است معنى آيه شريفه. [14]
8- (آمن الرسول بما أنزل اليه من ربه و المؤمنون كل آمن بالله و ملائكته و كتبه و رسله.) [15]

پيامبر(صلي الله عليه و آله ) به آنچه از طرف پروردگارش بر او نازل شده ايمان آورده است (او رهبري است كه به تمام سخنان خود كاملأ مؤمن مي باشد) و مؤمنان نيز به خدا و فرشتگان و كتابها و فرستادگانش ايمان آورده اند.

مؤمنون اشاره به ائمه اطهار (عليه السلام ) است كه در حديث مفصلي از پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله ) نقل شده است كه:

در شب معراج در سمت راست عرش ديدم علي و فاطمه و حسن و حسين وعلي بن الحسين ومحمد بن علي و جعفربن محمد وموسي بن جعفر و علي بن موسي و محمد بن علي و علي بن محمد وحسن بن علي و مهدي (عليهم السلام ) (مانند خورشيدي از نور مي درخشند) و همه در حال قيام، مشغول نمازند، و مهدي (عليه السلام ) در ميان آنان مانند شاخه درخشان است.

خداوند متعال فرمود:

اي محمد، اينان حجت هاي من(روى زمين) و اين مهدي قائم امت و از عترت مي باشد، به عزت و جلالم به درستي كه او حجت واجبه بر اولياء من و منتقم از دشمنان من است. [16]


پي نوشت:
[1]بقره ، آيه 3 و 2
[2]الف ) ينابع الموده ص 443 - ب ) غاية المرام , ص 719 - ج ) بحار الانوار، ج 51 ، ص 50
[3]بقره ، آيه 60
[4]غايه المرام ص 224
[5]بقره آيه 124
[6]الف) المهدي في القرآن ، ص 12 ، نقل از ينابيع الموده ، ص 507 - ب) تفسير برهان ، ج 1 ، ص 156
[7]بقره ، آيه 133
[8]الف) اثبات الهدي ،ج 7 ، ص 93 - ب ) تفسير برهان ، ج 1 ، ص 156
[9]بقره ، آيه 148
[10]الف) ينابيع الموده ، ص 421 - ب ) بحار الانوار ، ج 51 ، ص 58 ، اصحاب قائم بدون وعده اي قبلي جمع مي شوند - ج) اثبات الهدي ، ج 7 ، ص 95 - د) غايه المرام ، ص 220 - هـ ) تفسير برهان، ج 1 ، ص 162 ، اشاره به اصحاب قائم عليه السلام است .
[11]بقره ، آيه 155
[12]الف ) ينابيع الموده ، ص 421 - ب ) تفسير برهان ، ج 1 ، ص 167 - ج ) تفسير صافي ، ج 1 ، ص 186
[13]بقره ، آيه 261
[14]الف) المهدي في القرآن ، ص 15 - ب ) تفسير برهان ، ج 1 ، ص 253 ( حبه ، حضرت زهرا (سلام الله عليها ) و آخرين سنبله ، حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه ) است . )
[15] بقره ، آيه 285.
[16] فرائد السمطين ، ج 2 ص 32.

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۳۲
سوره بينه


در آن يك آيه مي باشد آيه 5
1 ـ ( و ذلك دين القيمه ) [1]

و اين است آئين مستقيم و صحيح و پايدار .

ابي بصير از امام صادق عليه السلام نقل مي كند :

كه حضرت در تفسير آيه :

و « وذلك دين القيمه » فرمود خداوند متعال مي فرمايد : اين دين ، دين قائم آل محمد «عجل الله تعالي فرجه » است . [2]

آري دين واقعي و حقيقي و پياده كردن آن به تمام معني دين كه به دست مبارك حضرت بقيه الله الاعظم « عجل الله تعالي فرجه » در اين جهان به اجرا گذاشته مي شود و در وقت ظهور حضرت موبه مو به آن عمل خواهد شد .


پي نوشت:
[1] بينه ، آيه 5
[2] غايه المرام ، ص 757

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۳۴
سوره تغابن


در آن يك آيه مى باشد آيه 8
(1- فآمنوا بالله و رسوله والنور الذي انزلنأ والله بما تعملون خبير.)[1]

به خدا و رسول او و نورى كه نازل كرده ايم ايمان بياوريد و بدانيد خدا به آنچه انجام مى دهيد آگاه است.

زيد بن ارقم گفت:

هنگامى كه پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله ) در حجه الوداع به غدير خم رسيد و دستور ايستادن و نماز را داد، سپس خطبه خواند و اين آيه را تلاوت نمود و فرمود:

اى مردم اين نور منم، سپس بعد از من على، سپس از نسل او (جانشينان) تا قائم مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) مى باشد.[2]


پي نوشت:
[1] تغابن آيه 8
[2] المهدي في القرآن ص 241

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۳۵
سوره تكوير


در آن دو آيه مي‌باشد

آيات 15 ـ 16
فلا اقسم بالخنس الجوار كنس.

سوگند با ستارگاني كه باز مي گردند, حركت مي‌كنند و از ديده‌ها پنهان مي‌شوند.

هاني گويد:

از امام باقر عليه السلام معني اين آيه شريفه را پرسيدم, حضرت فرمود:

مراد به خنس امامي است كه برگشت كند از غيبت سال 260 هجري پس ظاهر مي‌شود مانند ستاره (درخشان) شهاب ثاقب.

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۳۷
سوره توبه


درآن سه آيه مى باشد آيات 3-33- 6 3
1- (و أذان من الله و رسوله الى الناس يوم الحج الا كبر)[1]

و اين اعلامى از ناحيه خدا وپيامبرش به (عموم) مردم در روز حج اكبر (روز عيد قربان) است.

امام باقر و امام صادق(عليه السلام ) فرمودند: اين حج بزرگ هنگام ظهور قائم ماست، كه مردم را به سوى خود دعوت كند. [2]
2- (هو الذى أرسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله و لوكره ا لمشركون. )[3]

او كسي است كه رسولش را با هدايت و آيين حق فرستاده تا او را بر همه آيين ها غالب گرداند، هر چند مشركان كراهت داشته باشند.

ابن بصير و سماعه هر دو روايت مى كنند از امام صادق (عليه السلام ) كه فرمود:

به خدا سوگند تأويل اين آيه تا ظهور قائم (عليه السلام ) صدق نمى كند زمانى كه حضرت قائم ظاهر شود مشركى باقى نخواهد ماند، مگر آن كه خروج او را كراهت داند، و مشركى باقى نماند مگر آن كه نابود مى شود (البته معاندين) تا جائى كه اگر كافرى در شكم سنگ سختى باشد، آن سنگ گويد اى مؤمن در شكم من كافرى مستقر است مرا بشكن و او را بكش. [4]
3- (إن عده الشهور عندالله اثتا عشر شهرأ فى كتاب الله يوم خلق السموات و الارض.)[5]

تعداد ماه ها نزد خداوند در كتاب (آفرينش) الهى از آن روز كه آسمان ها و زمين را آفريده دوازده ماه است.

داود بن كثير از امام صادق (عليه السلام ) روايت كرده است كه فرمود:

منظور از " عدة الشهور " دوازده ماه در اين آيه، اينها هستند:

ا- اميرالمؤمنين على بن ابواطالب (عليه السلام ).

2- حسن بن على (عليه السلام).

3- حسين بن على (عليه السلام).

4- على بن الحسين (عليه السلام).

5- محمد بن على (الباقر) (عليه السلام).

6- جعفر بن محمد (الصادق) (عليه السلام(.

7- موسى بن جعفر (الكاظم) (عليه السلام(.

8- على بن موسى (الرضا) (عليه السلام(.

9- محمد بن علي (الجواد) (عليه السلام(.

10- على بن محمد (الهادى) (عليه السلام(.

11- حسن بن على (العسكرى) (عليه السلام(.

12- حجت بن الحسن (المهدى) (عليه السلام(.

سپس حضرت فرمود: اى داود آيا مى دانى نام آنان از چه زمانى بوده است؟ عرض كردم: خدا و رسولش و شما مى دانيد.

حضرت فرمود:

دو هزار سال قبل از اين كه خداوند متعال آدم را خلق نمايد. [6]
(و قاتلوا المشركين كافة كما يقاتلونكم كافه) [7]

و با مشركان (به هنگام نبرد) دسته جمعى پيكار كنيد، همان گونه كه آنها دسته جمعى با شما پيكار مى كنند.

زراره مى گويد:

از امام باقر (عليه السلام ) تأويل اين آيه را پرسيدند و حضرت فرمود: موقع تأويل اين آيه نرسيده هر كس قيام قائم ما را درك كند و آن جناب را ببيند، تأويل آن را مى بيند، و دين محمد (صلي الله عليه و آله ) تا جائى كه شب و روز است گسترش مى يابد به گونه اى كه در پشت زمين مشركى نباشد. همان گونه كه خداوند فرموده است. [8]


پي نوشت:
[1] توبه آيه 3.
[2] الف ) بحار الانوار ج 51 ص 55 - ب) اثبات الهدي ج 7 ص 99.
[3] توبه آيه 33.
[4] الف ) ينابيع الموده ص 423 - ب ) بحار الانوار ج 51 ص 50 - ج ) غايه المرام ص 732.
[5] توبه آيه 36.
[6] تفسير برهان ج 2 ص 123.
[7] توبه بخشي از آيه 36.
[8] ينابيع الموده ص 423.

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۳۹
سوره جاثيه


در آن دو آيه مى باشد. آيات 14ـ29
ا- (قل للذين آمنوا يغفروا للذين لايرجون أيام الله، ليجزى قوما بما كانوا يكسبون.)[1]

به مؤمنان بگو:

كسانى را كه اميد به ايام الله (روز رستاخيز) ندارند مورد عفو قرار دهد تا خداوند در آن روز هر قومى را به اعمال! كه انجام مى دادند جزا دهد.

روزى حضرت سجاد (عليه السلام ) خواست يكى از غلامان را تأديب كند، آن غلام آيه فوق را تلاوت نمود.

حضرت تازيانه را به زمين انداخت، غلام گريه كرد، حضرت به او فرمود: چرا گريه مى كنى؟ غلام عرض كرد:

اى مولاى من معلوم مى شود من از كسانى هستم كه به روزهاى خدا- ايام الله- اميدوارى ندارم. حضرت فرمود:

تو اميد دارى؟ عرض كرد: بلى اى مولاى من.

حضرت فرمود: تو در راه رضاى خدا آزادى، من دوست ندارم مالك! بنده اى باشم كه

به ايام الهى اميدوار است بروكنار قبر رسول خدا (صلي الله عليه و آله ) دعا كن و بگو پروردگارا على بن الحسين (عليه السلام ) را بيامرز. [2]

و نيز از حضرت صادق (عليه السلام )روايت شده كه پيرامون ايام الله فرمود: اميدوارى در آيه مذكور سه روز است:

ا- روز قيام قائم، مهدى(عليه السلام)

2- روز رجعت.

3- روز قيامت. [3]
(هذا كتابنا ينطق عليكم بالحق. )[4]

اين كتاب ماست كه به حق با شما سخن مى گويد.

ابى بصير مى گويد به امام صادق(عليه السلام ) عرض كردم: منظور كلام خدا از " هذا كتابنا ينطق عليكم بالحق " چيست؟

حضرت فرمود:

كتاب كه سخن نمى گويد بلكه محمد و اهل بيت او- (اول آنها على اميرالمؤمنين و آخرينشان قائم(عليه السلام ))- آنهايند كه ناطقون به كتاب مى باشند. [5]

اولين سخن قائم آل محمد "عجل الله تعالي فرجه " هنگام ظهور كنار كعبه، " أنا بقية الله) است. سپس اين آيه را " بقية الله خير لكم إن كنتم مؤمنين " [6]تلاوت مى كند. [7]


پي نوشت:
[1] جاثيه آيه 14
[2] تفسير جامع ج 6 ص 302
[3] ينابيع الموده ص 428
[4] جاثيه آيه 29
[5] بحار الانوار ج 23 ص 197
[6] سوره هود آيه 86
[7] المهدي الوعود عند علماء اهل السنه ص 131

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۱۷:۴۰
سوره جن


در آن يك آيه مي باشد

آيه 24
1 ـ (حتي اذا راوا ما يوعدون فسيعلمون من اضعف ناصراً و اقل عدداً)[1]

تا زمان كه آنچه را به آنها وعده داده شد ببينيد آنگاه مي دانند چه كسي ياورش ضعيفتر و جمعيتش كمتر است.

محمد بن فضيل از امام چهارم حضرت علي بن الحسين عليه السلام نقل مي كند كه حضرت در ذيل اين آيه شريفه فرمود :

«ما يوعدون» در اين آيه حضرت قائم , مهدي و اصحاب آن جناب و انصار اوست , هنگام ظهور حضرت قائم دشمنان او ضعيف و تعدادشان بسيار كم بوده و يكديگر را ياري نمي دهند.[2]


پي نوشت:
[1] جن آيه 24
[2] الف) ينابيع الموده ص 429 - ب)غايه المرام 754

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۱۶
سوره حج


درآن هشت آيه مى باشد

آيات 7- 39- 31- 55- 60- 65- 77- 78
ا- (و أن الساعة آتية لاريب فيها.)[1]

و اينك رستاخيز (ساعت قيامت) شكى در اين نيست.

ابى سعيد خدرى مى گويد:

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله ) فرمود:

ساعت قيامت برپا نمى شود مگر اين كه دنيا را پر از ظلم و جور و دشمن بگيرد، سپس كسى از اهل بيت من قيام مى كند و دنيا را پر از عدل و داد كند بعد از اين كه پر از ظلم و دشمن شده باشد.[2]

سپس نشانه هاى قائم را بيان مى كند.

پيامبر خدا (صلي الله عليه و آله ) فرمود:

مهدى از ما اهل بيت است، داراى پيشانى پهن و بينى كشيده عقابى، عدل و داد را بر زمين مى گستراند همان گونه كه از جور و ستم پرشده است تا آخر حديث. [3]
2- (اذن للذين يقاتلون بانهم ظلموا و إن الله على نصرهم لقدير)[4]

به كسانى كه بر آنان ستم شده است اجازه نبرد داده شد، و خداوند بر ياريشان تواناست.

امام صادق(عليه السلام ) در تأويل اين آيه شريفه فرمود:

اين آيه در باره قائم و اصحاب اوست، و هنگام قيام، خونب هاى حسين (عليه السلام ) مى خواهند و گويند:

مائيم صاحب اختياران خون، و خونخواهان امام حسين (عليه السلام ) هستيم. [5] و خداوند متعال به آنان وعده نصر و پيروزى بر كفار و معاندين را داده است.[6]
3- (الذين إن مكناهم في الأرض أقاموا الصلاه و آتوا الزكاه و أمروا بالمعروف و نهوا عن المنكر و لله عاقبه الأمور. [7]

و ياران خدا كساني هستند كه هرگاه در زمين به آنها قدرت بخشيديم نماز را برپا مى دارند و زكات را ادا مى كنند و امر به معروف و نهى از منكر مى نمايند و پايان همه كارها از آن خداست.

ابى جارود از امام باقر(صلي الله عليه و آله ) نقل مى كند كه فرمود:

نزول اين آيه در شأن مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) و اصحاب اوست، كه شرق و غرب زمين را مالك شوند خداوند دين را به وسيله ايشان ظاهر مي كند تا آنجا كه اثرى از ظلم و بدعت باقى نمى ماند.

از امام صادق (عليه السلام ) روايت ديگرى همچون اين روايت نقل شده است.[8]
4- (ولايزال الذين كفروا في مريه منه حتى تأتيهم الساعه بغته او يأتيهم عذاب يوم عقيم. )[9]

كافران همواره درباره قرآن در شك مى باشند تا اين كه روز قيامت ناگهان فرارسد، با عذاب روز عقيم (روزى كه قادر بر جبران نيستند) به سراغشان بيايد.

زراره بن اعين مى گويد:

از امام باقر(عليه السلام ) درباره (ساعت كه ناگهانى مى آيد) سئوال كردم حضرت فرمودند: ساعت (قيام) قائم(عليه السلام ) است كه نا گهانى خواهد بود.
5- (و من عاقب بمثل ما عوقب به ثم بغى عليه لينصرنه الله إن الله لعفو غفور.10))

هر كس به همان مقدار كه به او ستم شده، مجازات كند، سپس كسى كه مورد تعدى قرار گيرد، خدا او را يارى خواهد كرد خداوند بخشنده و آمرزنده است.

از امام صادق (عليه السلام ) در تفسير اين آيه روايت شده كه فرمودند:

هنگامى كه رسول خدا(صلي الله عليه و آله ) براى رهايى از دست كفار و مشركين از مكه خارج شدند و به سوى غار رفتند مشركين حضرت را تعقيب كردند، تا او را بكشند، ولى موفق نشدند.

آنگاه در جنگ بدر درگيرى شديدى بين پيامبر (صلي الله عليه و آله ) و كفار شد و سرانجام " عتبه بن ربيعه " و ((شيبه بن ربيعه)) و ((وليد بن عتبه،) و (( حنظله بن ابى سفيان)) و ابوجهل و عده زيادى از كفار بدست رسول خدا (صلي الله عليه و آله ) و اصحاب او به قتل رسيدند.

ولى بعد از وفات رسول خدا (صلي الله عليه و آله ) پسر هند دختر عتبه بن ربيعه " (معاويه بن ابى سفيان) عقده و كينه خود را اظهار نمود و با اطاعت و پيروى نكردن از اميرالمؤمنين (عليه السلام ) و جنگ با او و هچنين فرزندش، يزيد از روى ظلم و ستم امام حسين(عليه السلام ) را شهيد نمود.

و اين دشمنى و كينه ديرينه خود را اظهار نمود و با خواندن اين اشعار: (در حالى كه سر مقدس امام حسين (عليه السلام ) مقابل او بود) كينه توزى و دشمنى خود را با اهل بيت بيان نمود:

ليت اشياخي ببدر شهدوا

وقعه الخزرج من وقع الاسل

لاهلوو استهلوا فرحا

ثم قالوا يا يزيد لا تشل

لست من خندق ان لم انتقم

من بني احمد ما كان فعل

قد قتلنا الاقوم من ساداتهم

و عدلناه ببدر فاعتدل

در پايان اين آيه شريفه آمده " لينصرنه الله " يعنى:

خداوند متعال او را (ييامبر (صلي الله عليه و آله ) خود را) با قائم مهدى كه از فرزندان اوست يارى خواهد نمود.
6 ـ (و يمسك السماء آن تقع علي الأرض إلأ بإذنه.)11)

و آسمان (كرات و سنگهاى آسمانى) را نگه مى دارد تا بر زمين جز به فرمان او فرو نيفتد؟

پيامبر اسلام(صلي الله عليه و آله ) فرمود:

امامان بعد از من 12 نفرند اول آنها على بن ابيطالب و آخريشان القائم بالحق (مهدى) است اگركسى منكر اينها شود، يا منكر يكى از اينها شود منكر من خواهد بود، و به واسطه اينها ( امامان)است كه خداوند آسمان را از فرو افتادن بر روى زمين نگه داشته و زمين را حفظ نموده كه، به مردم آسيبى نرساند (تمام اينها از سر صدقة 12 معصوم است) سپس آية فوق تلاوت نمود، " و يمسك السماء " تا آخر.
7- (يا ايها الذين آمنوا اركعوا و اسجدوا و اعبدوا ربكم و افعلوا الخير لعلكم تفلحون، و جاهدوا في الله حق جهاده هو اجتبا كم و ما جعل عليكم في الذين من حرج مله ابيكم ابراهيم هو سماكم المسلمين من قبل و في هذا ليكون الرسولى شهيدا عليكم و تكونوا شهداء على الناس فأقيموا الصلاه و آتو الزكاه و اعتصموا بالله هو مولا كم فنعم المولى و نعم النصير.12))

ترجمه آيات در متن حديت آمده است.

در كافى به سند از بريد عجلى روايت كرده، كه گفت:

به امام ابى جعفر (عليه السلام ) عرض كردم؟ معناى آيه، " يا أيها الذين آمنوا اركعوا " تا آخر آيه، و همچون " و جاهدوا في الاه حق جهاده)) تا آخر آيه چيست؟

امام باقر(عليه السلام ) فرمود:

منظور اين ايه، مائيم منتخبان ((اجتباء)) شده و نيز مائيم كه خداى تعالى در دين براى ما (( حرجى)) قرار نداده، " حرج " سختى است شديدتر از آنچه كلمه " ضيق " افاده مى كند.

در مورد اين جمله از آيه شريفه:

" مله ابيكم ابراهيم ، حضرت فرمود:

نيز منظور خصوص مائيم " هو سمّاكم المسلمين " خداى عزوجل ما را با آنچه كه از ناحيه خداى تبارك و تعالى به ما رسانيده گواه ما كرد. و ما را تا روز قيامت ( به آنچه ما به ايشان رسانديم) گواه بر مردم قرار داده است.

پس هر كس روز قيامت را قبول دارد، ما او را تصديق مى كنيم و هر كه منكر قيامت است ما منكر او خواهيم بود.

و در حديثى ديگر امام باقر (عليه السلام )ذيل آيه شريفه فرمود: مراد از كسانى كه نماز بپاداشته و زكات مي دهند، آل محمد (عليهم السلام ) (كه اول آنها امير المؤمنين على (عليه السلام) و اخريشان حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه ) و اصحاب آن بزرگوار مى باشند كه خداوند آنها را مالك شرق و غرب عالم مى فرمايد و به دست آن حضرت ظلم و ظالم را ريشه كن مى كند و اهل بدعت و باطل را نابود مى سازد و اثرى از ستم باقى نمي گذارد و امر به معروف و نهى از منكر مي فرمايد و بعد از رحلت پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله )، عترتش پناه مردم در روى زمين هستند، همانطور كه ستارگان در پناه اهل اسمان ها مى باشند، اهل بيت و عترت پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله ) امان اهل زمين بوده و اگر يكى از آنها در دنيا نباشد دنيا و اهل دنيا هلاك مى شوند.


پي نوشت:
[1] حج آيه 7.
[2] فرائد السمطين ج 2 ص 216.
[3] همان.
[4] حج آيه 39.
[5] الف) اثبات الهدي ج 7 ص 104 - ب) غايه المرام ص 742.
[6] تفسير صافي ج 3 ص 381.
[7] حج آيه 41.
[8] الف) ينابيع الموده ص425 - ب) شواهد التنزيل ج1 ص 400 نزديك به همين مضمون تقريبا - ج) تفسير فوات بن ابراهيم كوفي ص 274.
[9]حج55.
10- حج 60.
11- حج 65.
12- حج 77-78.

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۱۸
سوره حجر


در آن چهار آيه مى باشد آيات36-37-38-87
ا- (قال رب فانظرني الى يوم يبعثون قال فأنك من المنظرين الى يوم الوقت المعلوم. ) [1]

گفت پروردگار مرا تا روز رستاخيز مهلت ده، فرمود تو از مهلت يافتگانى، (اما نه تا روز رستاخير بلكه) تا روز وقت معينى.
وهب بن جمع گويد: پرسيدم از حضرت صادق (عليه السلام ) ، روز مذكور در اين آيات چه روزى باشد حضرت فرمود؟:
اى وهب آن روزى است كه پيامبر خدا (صلي الله عليه و آله ) بعد از قيام قائم ما مهدى (عليه السلام ) انتظار آن را مى كشد. [2]
2- (ولقد آتيناك سبعأ من المثاني و القرآن العظيم. ) [3]

ما به تو سوره حمد و قرآن عظيم داديم.
امام صادق (عليه السلام ) درباره سؤالى كه پيرامون اين آيه شريفه از حضرتش شد فرمود ظاهرش سوره حمد است هفت آيه دارد و دو مرتبه نازل شده يا اين كه در نماز تكرار مى شود و يا اين كه بهترين آيات است، و باطنش فرزندم است و هفتمين آنها قائم (عليه السلام ) است. [4]


پي نوشت:
[1] حجر 36 ـ 7 ـ 38
[2] الف ) ينابيع الموده ص 424 - ب ) اثبات الهدي ج 7 ص 101
[3] حجر آيه 87
[4] الف ) غايه المرام ص 737 - ب ) اثبات الهدي ج 7 ص 101

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۱۹
سوره حديد


درآن يك آيه مى باشد آيه 17
(إعلموا أن الله يحي الأرض بعد موتها.)[1]

بدانيد خداوند زمين را بعد از مرگ آن زنده مى كند.

سلام بن مستنير از امام باقر (عليه السلام ) نقل مى كند:

كه حضرت (در تفسير اين آيه شريفه) فرمود:

خداوند زمين را بوسيله قائم (عليه السلام ) پس از مردن آن به ظلم و ستم ،زنده مى كند. و پس از آن عدل و داد توسط حضرت قائم (عليه السلام ) رواج پيدا مى كند. [2]

پي نوشت:
[1] حديد آيه 17
[2] الف ) ينابيع الموده ص 429 - ب) غايه المرام ص 752

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۲۲
سوره دخان



درآن هشت آيه مى باشد
آيات 1-2-3-4-0 1- 11-12-13
(حم، والكتاب المبين، انا أنزلناه في ليلة مباركة إنا كنا منذرين- فيها يفرق كل امر حكيم.)[1]
حم، سوگند به اين كتاب آشكار. ما آن را در شبى پربركت نازل كرديم، ما همواره انذار كننده بوده ايم.
در آن شب كه هر امرى بر طبق حكمت خداوند تنظيم مى گردد.
عبدالله بن مسكان از امام صادق و امام كاظم(عليهما السلام ) روايت مى كند كه فرمودند: خداوند تبارك و تعالى قرآن را در شب مباركى كه همان شب قدر باشد يكجا به ((بيت المعمور)) نازل فرمود، سپس در طول بيست و سه سال تدريجا بر پيامبر خدا (صلي الله عليه و آله ) نازل شد، خداوند متعال در شب قدر هر امرى را، از حق و باطل مقدر مى نمايد و آنچه رخ مى دهد يا بدائى يا مشيتى و يا تقديمي و تأخيرى در اجل ها و روزي ها و بلاها و أمن و أمنيت و سلامتى و عافيت و غير ذلك كه بايد روى دهد همه را به رسولش (صلي الله عليه و آله ) القاء مي كند و بعد از آن حضرت به اميرالمؤمنين و بعد از آن جناب به ائمه طاهرين (عليه السلام ) مى رسانند تا مى رسد و منتهى مى شود (به خاتم الأوصياء) صاحب الزمان مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) [2]
2- (فارتقب يوم تأتي السماء بدخان مبين يغشي الناس هذا عذاب اليم ربنا اكشف عنا العذاب إنا مؤمنون ، أنى لهم الذكرى و قد جائهم رسول مبين. )[3]
منتظر روزى باش كه آسمان دود آشكارى پديد آورد. همه مردم را فرا مى گيرد، اين عذاب دردناكى است.
(مى گويند) پروردگارا عذاب را از ما برطرف كن كه ايمان مى آوريم. چگونه و از كجا متذكر مى شوند با اين كه رسول آشكار (با معجزات و منطق روشن) به سراغ آنها آمد؟
نشانه هاي آخرالزمان و ظهور مهدي آل محمد (عجل الله تعالي فرجه)
روايتى از أميرالمؤمنين نقل است كه: رسول خدا (صلي الله عليه و آله ) فرمود: ده نشانه است كه قبل از قيامت به هر حال ظاهر مى شود:
1- سفياني.
2- دجال.
3- دخان.
4- دابة ا لأرض.
5- قيام حضرت مهدى (عليه السلام )
6- طلوع آفتاب از مغرب.
7- نزول حضرت عيسى.
8- زلزله در مشرق.
9- زلزله در جزيرة العرب.
10- آتشى كه از اعماق عدن بر مى خيزد و مردم را به سوى محشر مى راند. [4]
حذيفه يمانى سئوال مى كند:
يا رسول الله منظور از دخان چيست؟
رسول خدا (صلي الله عليه و آله ) در پاسخ، آيه شريفه " فارتقب يوم تأتي السماء بدخان مبين " تلاوت فرمود، سپس افزود:
دودى است كه ميان مشرق و مغرب را پر مى كند و چهل شبانه روز باقى مي ماند، اما، مؤمن حالتى شبيه زكام به او دست مى دهد و اما كافر شبيه مستان خواهد شد و دود از بينى و گوش ها و پشت او بيرون مى آيد. [5]


پي نوشت:
[1] دخان آيات 1 ، 2 ، 3 ، 4
[2] الف ) ينابيع الموده ص 428 - ب) تفسير جامع ج 6 ص 283 - ج) تفسير برهان ج 4 ص 159
[3] دخان آيات 10 الي 13
[4] بحار الانوار ج 2 ص 209
[5] تفسير نمونه ج 21 ص 164

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۲۴
سوره ذاريات


درآن دو آيه مى باشد آيات 22-23
ا- (وفي السماء رزقكم و ماتوعدون.)[1]

روزى شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده مى شود.

علامه مجلسى (قدس سره ) در تفسير اين آيه شريفه از ابن عباس نقل مى كند كه او گفت:

)مراد از آنچه وعده مى دهد) خروج حضرت مهدى "عجل الله تعالي فرجه " است. [2]
2-(فو رب السماء و الأرض إنه لحق مثل ما أنكم تنطقون. )[3]

سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه اين مطلب حق است همانگونه كه شما سخن مى گوئيد.

اسحاق بن عبدالله از امام چهارم حضرت زين العابدين(عليه السلام ) پيرامون تفسير اين آيه روايتى نقل مى كند كه حضرت فرمود:

به درستى كه قيام قائم(عليه السلام ) حق است، بمانند سخنى كه با يكديگر رد و بدل مى كنيد (حق و حقيقت است).[4]



پي نوشت:
[1] ذاريات آيه 22
[2] الف ) بحار الانوار ج 51 ص 53 - ب) اثبات الهدي ج 7 ص 6
[3] ذاريات آيه 23
[4] الف ) ينابيع الموده ص 429 - ب) اثبات الهدي ج 7 ص 130

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۲۷
سوره رحمن



درآن يك آيه مى باشد آيه 41
(يعرف المجرمون بسيماهم فيؤخذ بالنواصي و الأقدام. )[1]

مجرمان با قيافه هايشان شناخته مى شوند، و آنگاه آنها را باموهاى جلوي سر و پاهايشان مي گيرند (و به دوزخ مى افكنند).

شيخ مفيد (قدس سره) از معاوية بن عمار نقل مى كند كه امام صادق (عليه السلام ) فرمود: اى معاوية مردم اين آيه را چگونه تفسير مى كنند؟

عرض كردم:

مى گويند روز قيامت مردم را از سيما و چهره هايشان مى شناسند. حضرت فرمود:

دروغ مى گويند، آيا خداوندى كه مخلوقات را آفريده نيازى بر اين دارد كه آنها را از سيمايشان بشناسد؟ عرض كردم:

اى پسر رسول خدا پس معنى آيه چيست؟ حضرت فرمود:

زمانى كه قائم ما ((عجل الله تعالى فرجه الشريف)) قيام كند! خداوند سيماى دشمنان ما را به ايشان مي شناسد، بس امر مى كند به ان حضرت كه آنها را گرفته با شمشير سرشان را از تن جدا كند.[2]


پي نوشت:
[1] رحمن آيه 41
[2] الف ) تفسير برهان ج 4 ص 268 - ب) ينابيع الموده ص 429 ـ به اختصار .

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۲۹
سوره روم


در آن سه آيه مى باشد آيات 3-5- 6
1- (و يومئذ يفرح المؤمنون بنصر الله ينصر من يشاء و هو العزيز الرحيم)[1]

و در آن روز مؤمنان خوشحال خواهند شد، به سبب يارى پروردگار، او هر كس را بخواهد نصرت مى دهد و او عزيز و رحيم است.

ابى بصير از امام صادق (عليه السلام )روايت كرده كه حضرت عليه السلام پيرامون اين آيه شريفه ((و يومئذ يفرح المؤمنون )) تا آخر فرمود:

مؤمنين هنگام ظهور حضرت قائم (عليه السلام )به يارى خداوند متعال شاد و خوشحال مى شوند. [2]
- (وعد الله لايخلف الله وعده و لكن ا كثرالناس لايعلمون)[3]

اين چيزى است كه خدا وعده كرده، و وعده الهي هرگز تخلف نمايد ولى اكثر مردم نمى دانند.

پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله ) به حذيفه بن يمان فرمودند:

اى حذيفه اگر در دنيا روزي باقى ماند، خداوند آن روز را طولانى نمايد، تا مردى از اهل بيت من حكومت نمايد و اسلام (و قوانين آن) را حاكم گرداند.

به درستى كه خداوند خلف وعده نمى كند و خداى سبحان بر وعده خود توانا است، سپس فرمود:
و الله لايخلف وعده. [4]


پي نوشت:
[1] روم آيه 4 ـ 5
[2] الف ) ينابيع الموده ص 426 - ب) تفسير برهان ج 4 ص 257
[3] روم آيه 6
[4] ينابيع الموده ص 448

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۳۱
سوره زخرف


درآن سه آيه مى باشد آيات 28- 61- 66

ا- (وجعلها كلمه باقيه في عقبه لعلهم يرجعون.)[1]

او كلمه توحيد را كلمه باقيه در اعقاب خود قرار داد تا به سوى خدا بازگردند.

ابوحمزه ثمالى از على بن الحسين (عليه السلام ) و او از پدر خويش و او از پدر بزرگوارش على بن ابى طالب (عليه السلام ) نقل مى كند كه حضرت فرمود:

اين آيه " و جعلها كلمه باقيه في عقبه لعلهم يرجعون " درباره ما نازل شده، خداوند سبحان امامت را تا روز قيامت در اولاد حسين (عليه السلام ) قرار داده، و فرمود: براى امام غايب (حضرت قائم "عجل الله تعالي فرجه ") ما دو غيبت است يكى از ديگرى طولانى تر است- غيبت صغرى و كبرى- در غيبت كبرى باقى نمى ماند بر اعتقاد امامت او مگر كسى كه يقينش به حضرت قوى و محكم باشد و در حق او شناخت و معرفت درستى داشته باشد. [2]
2- (و انه لعلم للساعه فلا تمترن بها واتبعون هذا صراط مستقيم.) [3]

و او سبب آ گاهى بر روز قيامت است (نزول عيسى گواه نزديكى رستاخيز است) هرگز در آن ترديد نكنيد و از من پيروي كنيد كه اين راه مستقيم است.

مقاتل بن سليمان و پيروان او از مفسرين گفته اند " و انه لعلم للساعه " اين آيه در شأن مهدى (آل محمد "عجل الله تعالي فرجه ") نازل شده و در روايتى مدت آن چهل سال و در روايت ديگر بيست سال و در روايتى چهارده سال (حكومت جهانى خواهد داشت) و از غير آنها هم روايت شده است.[4]

در تفسير آمده كه پس از ظهور حضرت بقية الله "عجل الله تعالي فرجه "، حضرت عيسى از آسمان نزول مى كند و با امام زمان (عليه السلام ) نماز مى گذراد و نخست وزير حضرتش مى شود و به دست او سفيانى در صخره بيت المقدس كشته مى شود، چنانچه چهار تن از انبياء در ركاب حضرتش حاضر مى شوند كه عبارتند از ادريس، عيسى، خضر و الياس، كه زنده بوده و ظاهر مى شوند. معناى " علم الساعه " يعنى: علامت قيامت است، كه يكى از شرايط ساعت، ظهور حضرت بقية الله ((عجل الله تعالي فرجه )) است. [5]
3- (هل ينظرون الا الساعة أن تأتيهم بغتة و هم لايشعرون.) [6]

آنها چه انتظارى مى كشند؟ جز اين كه قيامت، نا گهان به سراغ آنها آيد در حالى كه خبر ندارند.

زرارة بن اعين گويد:

از حضرت امام باقر (عليه السلام ) پيرامون اين آيه پرسيدم، فرمود: مراد به ساعت، ساعت (ظهور) قائم "عجل الله تعالي فرجه " است، كه ناگهان ظاهر خواهد شد. [7]


پي نوشت:
[1] زخرف آيه 28
[2] الف ) ينابيع الموده ص 428 - ب ) تفسير برهان ج 4 ص 138 - ج ) تفسير فرات كوفي ص 402
[3] زخرف آيه 61
[4] ينابيع الموده ص 470
[5] تفسير اطيب البيان ج 12 ص 48
[6] زخرف آيه 66
[7] الف ) ينابيع الموده ص 427 - ب ) غايه المرام ص 75

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۳۲
سوره زمر


در آن دو آيه مى باشد آيات 56 ـ 69
1- (أن تقول نفس ياحسرتي على ما فرطت في جنب الله و إن كنت لمن الساخرين.) [1]

افسوس بر من از كوتاهى هايى كه در اطاعت فرمان خدا كردم و (آيات او را) به استهزا گرفتم.

على بن سويد از امام كاظم (عليه السلام ) در تفسير آيه فوق روايت مى كند كه حضرت عليه السلام فرمود:

مراد از ((جنب الله)) اميرالمؤمنين (عليه السلام ) است، و همچنين امامان و اوصياى بعد از او در مكان و مقام رفيع و والائى باشند، تا برسد به آخر ايشان (خاتم الأوصياء) حضرت مهدى قائم (عليه السلام ). [2]
2- (وأشرقت الأرض بنور ربها.) [3]

و زمين (در آن روز) به نور پروردگارش روشن مى شود.

در حديث مفصلى كه از امام هشتم (عليه السلام ) نقل است آمده كه حضرت فرمود:

به هنگام قيام فرزند چهارم از فرزندان من (مهدى قائم آل محمد (عليه السلام ) )، زمين به نور پروردگارش را روشن و منور شود. [4]

و نيز امام صادق (عليه السلام ) در حديثى فرمود:

در وقت قيام مردم نيازى به نور خورشيد و ماه ندارند، شب و روزى يكى مى شود. [5]


پي نوشت:
[1] زمر آيه 56
[2] الف ) ينابيع الموده ص 495 - ب ) تفسير صافي ج 4 ص 326
[3] زمر آيه 69
[4] ينابيع الموده ص 448
[5] غايه المرام ص 748

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۳۴
سوره سبأ


درآن پنج آيه مي باشد

آيات 18- 51- 52- 54- 54
1- (وجعلنا بينهم و بين القرى التي باركنا فيها قري ظاهره و قدرنا فيها السير سيروا فيها ليالي و اياما آمنين.) [1]

ميان آنها و سرزمين هايى كه بركت داده مقرر داشتيم (و به آنها گفتيم) شب ها و روزها در اين آبادي ها با امنيت كامل مسافرت كنيد.

محمد بن صالح همدانى گويد:

به صاحب الزمان (عليه السلام ) نوشتم كه اهل خانه و نزديكان مرا به خاطر حديثى كه از پدران شما روايت مى كنند آزار مى دهند.

حضرت مرقوم فرمود:

واى بر شما آيا قول خدا را در سورة سبأ نمى خوانيد كه فرمود " وجعلنا بينهم و بين القرى " تا آخر آيه- به خدا قسم مراد از«به قريه هايى كه مبارك گردانيده» مائيم و مراد خداوند از قريه هاى ظاهره- شمائيد.

و اين تفسير نيز از حضرت باقر و حضرت صادق و حضرت كاظم (عليهم السلام ) روايت شده است. [2]

و از اماع صادق (عليه السلام ) روايت شده كه فرمود:

در اين قرى به همراه قائم اهل بيت ما (عليه السلام )[3] در وقت ظهور آن حضرت سير مي كنيد. (انشاءالله)
2- (ولو ترى إذ فزعوا فلا فوت و أخذوا من مكان قريب وقالو آمنا به وأنى لهم التناوش من مكان بعيد وقد كفروا به من قبل و يقذفون بالغيب من مكان بعيد " وحيل بينهم و بين ما يشتهون كما فعل باشياعهم من قبل إنهم كانوا في شك مريب. ) [4]

اگرببينى هنگامى كه فريادشان بلند مى شود، اما نمى توانند (از چنگال عذاب الهى) بگريزند

و آنها را از مكان نزديكى (از آنجا كه حتى انتظارش را ندارند) مى گيرند (از درماندگى آنها تعجب خواهى كرد و در آن حال) مى گويند ايمان آورديم، ولى چگونه مى توانند از فاصله دور به آن دسترسى پيدا كنند؟

آنها پيش از اين (كه در نهايت آزادى بودند) به آن كافر شدند (و نسبت هاى ناروا به آن مى دادند)

و از مكان دور دستى به جهان غيب پرتاب مى شدند (بى مطالعه درباره آن قضاوت مى كردند.) (سرانجام) ميان آنها و آنچه مورد علاقه شان بود جدائى افكنده شد، همان گونه كه با پيروان (و هم مسلكان) آنها از قبل عمل گرديد، چرا كه آنها در شك و ترديد بودند.

امام صادق (عليه السلام ) فرمود:

به خدا قسم مثل آنست كه مى بينم قائم آل محمد (عليه السلام ) بر حجر الاسود تكيه نموده و پس از شهادت به وحدانيت و عظمت خداوند، با هر كس درباره انبياء سلف، آدم و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و جد بزرگوارم محمد (صلي الله عليه و آله ) محاجه كند و مى گويد، من برتمام ايشان اولى هستم و هر كس در مورد قرآن با من محاجه نمايد، بايد بداند من برشناسايى قرآن و كتاب خدا از ديگران احق و اولي هستم آنگاه در مقام حضرت ابراهيم (عليه السلام ) دو ركعت نماز به جا آورده و خدا را به شايستگى و عظمت ياد مى فرمايد. [5]

عياشى از امام باقر (عليه السلام ) روايت كرده كه حضرت فرمود:

قائم آل محمد (عليه السلام ) پس از ظهور، مردم را به كتاب خدا (قرآن) و سنت پيامبر (صلي الله عليه و آله ) و ولايت اميرالمؤمنين (عليه السلام ) دعوت مى كند و به آنها مى فرمايد از دشمنان آل محمد (عليه السلام ) بيزارى جوئيد، در آن هنگام سفيانى از شام خروج نموده، به سوى زمين " پيدا " مى رود و زمين آنها را به امر خداوند فرو برده و " خسف " مى كند. [6]

دشمنان اهل بيت (عليه السلام ) در آن هنگام مي گويند ما به قائم آل محمد (عليه السلام ) ايمان آورديم در حالي كه پيش از اين، آن حضرت را منكر بوده و او را تكذيب مى نمودند، در آن وقت به آن حضرت خطاب مى رسد كه تمام آنها را به قتل برسانيد تا بعد از اين فتنه، فسادى در روى زمين واقع نشود. [7]


پي نوشت:
[1] سبا آيه 18
[2] الف ) ينابيع الموده ص 426 - ب ) بحار الانوار ج 51 ، ص 343
[3] غايه المرام ص 746
[4] سبا آيات 51 ـ 52 ـ 53 ـ 54
[5] ينابيع الموده ص 247
[6] تفسير جامع ج 5 ، ص 423
[7] روايت المرام ص 747

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۴۳
سوره سجده


در آن سه آيه مى باشد آيات 21-24-29
ا- (و لنذيقنهم من العذاب الأ كبر لعلهم يرجعون.) [1]

ما آنها را از عذاب نزديك (اين دنيا) قبل از عذاب بزرگ (آخرت) مى چشانيم شايد بازگردند.

مفضل بن عمر نقل مي كند معنى اين آيه را از امام صادق (عليه السلام ) پرسيدم، حضرت فرمود:

عذاب نزديكتر (يا خفيف تر) گرانى است، و عذاب بزرگتر (براى ستمگران) خروج قائم (عليه السلام ) با شمشير است. [2]
2- (وجعلنا منهم أئمة يهدون بأمرنا لما صبروا و كانوا بآياتنا يوقنون.) [3]

و از آنها امامان (و پيشواياني) برگزيديم، كه به فرمان ما (مردم را) هدايت مى كردند، به خاطر اين كه شكيبائى نمودند و به آيات ما يقين داشتند.

سلمان مى گويد خدمت پيامبر (صلي الله عليه و آله ) وارد شدم و ديدم حسين (عليه السلام ) روى زانوى پيامبر است و پيامبر چشمان و دهانش را مى بوسد و مى فرمايد:

تو آقا و پسر آقائى، تو امام و پسر امامى، تو پدر امامى، تو حجت و پسر حجتى، تو پدر حجت هاى نه گانه از صلبت هستى كه- قائم- نهمين آنان است. [4]
3- (قل يوم الفتح لاينفع الذين كفروا ايمانهم ولاهم ينظرون.)[5]

بگو: روز پيروزى ايمان آوردن سودى به حال كافران نخواهد داشت، و به آنها هيچ مهلت داده نمى شود.

ابن دراج مى گويد:

از امام صادق (عليه السلام ) درباره اين آيه شريفه (روز فتح و پيروزى) شنيدم كه حضرت فرمود:

روز فتح، روزى است كه دنيا بر قائم (عليه السلام ) گشوده مى شود، و ايمان احدى كه تا قبل از ظهور آن حضرت مؤمن نبوده ديگر سودى ندارد، ولى آن كس كه پيش از فتح (و قيام قائم (عليه السلام )) مؤمن باشد و يقين به امامت او اقرار داشته و انتظار ظهور او را مى كشيده (اين ايمان) براى او سودبخش است. خداوند متعال قدر و منزلت او را بزرگ مي كند، و اين پاداش دوستان اهل بيت (عليه السلام ) مى باشد. [6]


پي نوشت:
[1] سجده آيه 21
[2] الف) غايه المرام ص 746 - ب ) اثبات الهدي ج 7 ص 127
[3] سجده آيه 24
[4] الف ) اسرار آل محمد (صلي الله عليه و آله ) ص 105 - ب ) شواهد التنزيل ص 454
[5] سجده آيه 29
[6] الف ) ينابيع الموده ص 249 - ب ) غايه المرام ص 746

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۴۶
سوره شعراء


در آن دو آيه مي باشد آيات 4- 21
ا- (ان نشأ ننزل عليهم من السماء آيه فظلت أعناقهم لها خاضعين. )[1]

اگرما اراده كنيم از آسمان بر آنها آيه اى نازل مي كنيم كه گردن هايشان در برابر آن خاضع گردد. عمر بن حنظله از امام صادق (عليه السلام ) از علامات قيام قائم پرسيد، امام (عليه السلام ) فرمود: پيش از قيام قائم(عليه السلام ) پنج نشانه است:

1- فرياد ((صيحه )) (آسمانى)

2- خروج سفيانى.

3- فرورفتن سفيانى و لشكر او در زمين.

4- قتل نفس زكيه.

5- قتل يمانى.

عمر بن حنظله گويد اين آيه را:
إن نشأ ننزل عليهم من السماء

الى آخر عرض كردم، كه منظور اين آيه همان صيحه است، فرمود:

آرى هرگاه اين صيحه ظاهر شود گردنكشان و دشمنان خداوند تعالى، خاضع و فرمانبر شوند، همچنين ابى بصير و ابن الورد از حضرت باقر (عليه السلام ) روايت كرده اند كه امام فرمود:

اين آيه در شأن قائم (عليه السلام )نازل شد و منادى به نام حضرت و نام پدرش از آسمان ندا مى كند. [2]
- (ففررت منكم لما خفتكم فوهب لي ربي حكما و جعلني من المرسلين.)[3]

و به دنبال آن هنگامى كه از شما ترسيدم فرار كردم و پروردگارم به من دانش بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد.

مفضل بن عمر مى گويد امام صادق (عليه السلام ) فرمود:

وقتى كه قائم ما قيام كند و به مردم خطاب كند و اين آيه را بخواند: (( ففررت منكم لما خفتكم تا آخر )). [4]


پي نوشت:
[1] شعرا آيه 4
[2] ينابع الموده ص 427
[3] شعرا آيه 21
[4] الف ) اثبات الهدي ج 7 ص 124 - ب ) تفسير برهان ج 3 ص 183

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۴۸
سوره شمس


در آن چهار آيه مي باشد

آيات 1 , 2 ، 3 ، 4
1 ـ (والشمس و ضحيها ، والقمر اذا تليها ، و النهار اذا جليها ، و الليل اذا يغشيها )[1]

به خورشيد گسترش نور آن سوگند .

به ماه ، در آن هنگام كه بعد از آن در آيد .

و به روز هنگامي كه صفحه زمين را روشن سازد .

و قسم به شب ، آن هنگام كه صفحه زمين را بپوشاند .

فضل بن عباس نقل مي كند كه :

حضرت امام صادق عليه السلام در تاويل اين آيات فرمود :

خورشيد امير المومنين است و نورش قيام قائم است و مقصود از ماه در آيه كه از پي خورشيد درآيد حسن و حسين عليهما السلام هستند و روز كه زمين را روشن مي كند قيام قائم است و در حديث مشابهي حضرت فرمودند منظور از شب در آيد ، دولت شيطان (بني اميه ) است كه تاروز قيامت صغري ( روز قيام حضرت مهدي « عجل الله تعالي فرجه » ) ادامه دارد . [2]


پي نوشت:
[1] شمس ، آيات 1 الي 4
[2] الف ) غايه المرام ، ص 757 - ب ) اثبات الهدي ، ج 7 ، 131

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۵۱
سوره شورى


درآن نه آيه مى باشد

آيات 1-2-17-18-9 1-23- 41- 45
ا و 2- (حم عسق. ) [1]

امام باقر (عليه السلام ) در تأويل اين حروف فرمود: حم عزم و قضاى حتمى خداوند تعالى است، و عين اشاره به عذاب پروردگار است و سين به معناى (سيكون) بزودى خواهد شد، و اشاره به سال هايى است كه عذاب واقع مى شود، وقاف اشاره بقذف و مسخ است كه در آخرالزمان و خروج سفيانى واصحابش مي گردد، كه مصادف با آن، حضرت ولى عصر (عليه السلام ) در مكه معظمه ظهور خواهد فرمود. [2]

و نيز يحيى بن ميسره از امام باقر (عليه السلام ) روايت كرده كه حضرت فرمود:

حم عسق عدد سال هاى حضرت حجت قائم "عجل الله تعالي فرجه " مى باشد. [3]
3- (و ما يدريك لعل الساعه قريب.) [4]

اما تو چه مى دانى شايد ساعت (قيام قيامت) نزديك باشد.

مفضل بن عمر مى گويد: در محضر امام صادق (عليه السلام ) عرض كردم:

معناى آيه "17" سوره شورى " و مايدريك لعل الساعة قريب " چيست؟

حضرت فرمود:

ساعت قيام قائم (عليه السلام ) است. [5]
4- (ألا إن الذين يمارون في الساعه لفي ضلال بعيد.) [6]

آگاه باشيد آنها كه در ساعت (قيامت) ترديد مى كنند در گمراهى عميق هستند.

مفضل بن عمر مى گويد:

از امام صادق (عليه السلام ) معنى اين آيه را- " ألا إن الذين يمارون في الساعه لفي ظلال بعيد " پرسيدم.

حضرت فرمود:

((ساعه)) قيام قائم (عليه السلام ) است. مى گويند چه زمانى متولد شده و چه كسى او را ديده او كجا مى باشد و چه وقت ظاهر مى شود.

تمام اين اشكالات، شكى است در قضا و قدرت خداوند متعال، آنها به نفس خودشان در دنيا و آخرت زيان مى رسانند. [7]
5-الله لطيف بعباده يرزق من يشاء من عباده و هو القوى العزيز، من كان يريد حرث الآخرة نَزِد له في حرثه و من كان يريد حرث الدنيا نؤته منها و ماله في الاخره من نصيب ) [8]

خداوند نسبت به بندگانش لطف دارد، هر كس را بخواهد روزى مى دهد، و او قوى و شكست ناپذير است.

كسى كه زراعت اخرت را بخواهد به او بركت مى دهيم، و بر محصولش مى افزائيم، و آنها كه فقط كشت دنيا را مى طلبند كمى از ان به آنها مي دهيم اما از اخرت هيچ نصيبى ندارند.

از ابى بصير روايت شده كه امام صادق (عليه السلام ) فرمود:

خداوند سبحان دوستى و مودت ((ذوى القربى)) را در اختيار كسانى قرار مى دهد كه مى خواهد از بندگانش باشند اين است زراعت اخرت.

خداوند به وعده خود نسبت به آن كس كه قصد مودت ايشان را دارد وفا مى كند، و آنها كه قصد نعيم دنيوى دارند در اخرت براى ايشان نصيبى نيست، و در قيام قائم آل محمد ((عجل الله تعالي فرجه )) از فيوضات و بركات ان حضرت بى بهره اند. [9]
6- (قل لا اسالكم عليه اجرا الا المودة في القربى و من يقترف حسنة نزد له فيهاحسنا.)[10]

بگو من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى كنم جز دوست داشتن نزديكانم و هركس عمل نيكى انجام دهد برنيكيش مى افزائيم.

ابن عباس مى گويد:

هنگامى كه اين آيه ((قل لا اسالكم عليه اجرا الا الموده في القربى )) نازل شد. گفتند:

يا رسول الله اينان چه كسانى هستند كه خداوند متعال امر به مودت (محبت) اينها نموده و اين مودت را بر ما واجب كرده است؟

پيامبر(صلي الله عليه و آله ) فرمود: على و فاطمه و فرزندانشان مى باشند و اين كلام را پيامبر (صلي الله عليه و آله ) سه بار تكرار كردند. [11]

طبق فرمايش رسول ا كرم (صلي الله عليه و آله):

((المهدى من عترتي و من أولاد فاطمه)). [12]

مهدى از عترت من و از اولاد فاطمه مى باشد.

اين آيه شريفه نيز شامل حضرت حجت مهدى آل محمد (عجل الله تعالي فرجه ) مى باشد، و او از كسانى است كه در حق آنان اين آيه شريفه نازل گرديده است.

امام باقر (عليه السلام(

در تفسير آيه كريمه " قل لا أسألكم عليه اجرأ إلا الموده في القربى " فرمود: ايشان الأئمه (عليهم السلام )[13] كه اميرالمؤمنين على(عليه السلام ) اول آنها و آخرينشان مهد ى ((عجل الله تعالي فرجه )) مى باشد.

و نيز ابن عباس پيرامون " و من يقترف حسنه " گفت: مراد مودت به اهل بيت پيامبر(صلي الله عليه و آله ) است. [14]
7- (ولمن انتصر بعد ظلمه فأولئك ما عليهم من سبيل)[15]

وكسى كه بعد از مظلوم شدن يارى طلبد ايرادى بر او نيست.

ابوحمزه ثمالى گويد:

شنيدم حضرت باقر (عليه السلام ) در تأويل اين آيه شريفه " ولمن انتصر بعد ظلمه فأولئك ما عليهم من سبيل " فرمود:

مراد؟ حضرت قائم (عليه السلام ) و اصحاب اوست. چون آن جناب با اصحابش قيام كند، از بنى اميه و تكذيب كنندگان و دشمنان انتقام گيرند. [16]
8- (خاشعين من الذل ينظرون من طرف خفي.)[17]

از شدت مذلت خاشعند، و زير چشمى (به آن) نگاه مى كنند.

جابربن يزيد نقل مى كند كه امام باقر(عليه السلام ) در تأويل آيه شريفه " خاشعين من الذل من طرف خفي " فرمود:

يعنى به حضرت قائم آل محمد ((عجل الله تعالي فرجه )) مى نگرند. [18]


پي نوشت:
[1] شوري آيه 1 ، 2
[2] تفسير جامع ج7 ، ص 168
[3] تفسير برهان ج 4 ، ص 115
[4] شوري آيه 17
[5] الف ) ينابيع الموده ص 428 - ب ) اثبات الهدي ج 4 ص 144
[6] شوري 18
[7] الف ) ينابيع الموده ص 428 - ب) اثبات الهدي ج 7 ص 144
[8] شوري آيه 19 ـ 20
[9] الف ) ينابيع ا لموده ص 427 - ب ) غايه المرام ص 749
[10] شوري آيه 23
[11] شواهد ا لتنزيل ج 2 ص 132
[12] ينابيع الموده ص 430
[13] تفسير برهان ج 4 ص 121
[14] شواهد التنزيل ج 2 ص 15
[15] شوري 41
[16] الف ) تفسير برهان ج4 ص 129 - ب ) اثبات الهدي ج 7 ، ص 105 - ج ) بحار الانوار ، ج 51 ، ص 48
[17] شوري آيه 45
[18] الف ) تفسير برهان ،ج 4 ، ص 129 - ب ) اثبات الهدي ج 7 ص 129

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۲۹, ۲۰:۵۲
سوره ص


در آن دو آيه مى باشد آيات 81-88
1 ـ (الي يوم الوقت المعلوم. ) [1]

ولى تا روز و زمان معينى.

از امام هشتم حضرت رضا (عليه السلام ) پيرامون اين آيه " الى يوم الوقت المعلوم " سئوال شد، فرمود:

روز خروج قائم ماست، و هركس قبل از خروج قائم ما تقيه را ترك كند از ما نيست.

به حضرت گفته شد:

يابن رسول الله قائم از شما أهل بيت كيست؟ فرمود:

چهارمين نسل از فرزندانم، پسر سيده كنيزان. خداوند متعال توسط او زمين را پاك و پاكيزه و از ستم و ظلم، تقديس و تطهير مى نمايد، و اوست كه مردم، در ولايت او شك مى كنند و اوست صاحب غيبت قبل از خروج، و پس از خروج (و ظهور) زمين را به نور خود منور مى كند، و عدالت را در بين مردم مى گستراند (در آن زمان) كسى به كسى ستم نخواهد كرد.

و اوست كه زمين (و زمان) همواره در خدمت اوست. هنگام ظهور، منادى از آسمان ندا مى كند و صداى او را تمام اهل زمين مى شنوند، كه درباره حضرت (جهت پيروزى او) دعا مى كند و مي گويد:

اى اهل عالم حجت خدا ظاهر شد و او در كعبه است. از او پيروى كنيد. به درستى كه حق با اوست و در اوست. [2]
2-(ولتعلمن نبأه بعد حين.) [3]

و خبر آن را بعد از مدتى مى شنويد.

عاصم بن حميد از حضرت باقر (عليه السلام ) روايت كرده كه حضرت باقر (عليه السلام ) فرمود: حتمأ خواهيد دانست خبر او را يعنى خبر قائم (عليه السلام ) را هنگام ظهورش. [4]


پي نوشت:
[1] ص آيه 81
[2] فرائيد المسمطين ج 2 ص 337
[3] ص آيه 88
[4] الف) ينابيع الموده ص 249 - ب ) غايه المرام ص 747

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۳۴
سوره صف


درآن سه آيه مى باشد آيات 8- 9-13
ا- (يريدون ليطفؤا نور الله بأفواههم و الله متم نوره ولو كره الكافرون.)[1]

آنها مى خواهند نور خدا را بادهان خود خاموش سازند، ولى خدا نور خور را كامل مى كند هر چند مشركان كراهت داشته باشند.

محمد بن فضيل از امام چهارم على بن الحسين (عليه السلام ) روايت مى كند كه حضرت درباره اين آيه شريفه فرمود((نور)) در اين آيه امامت است و خداوند متعال امامت را به ظهور قائم به اتمام مى رساند.[2]

و او را برهمه مذاهب باطله غلبه دهد به طورى كه جز خداى يگانه پرستش نشود، و اين است معني:
(، يملأ الأرض قسطآ و عدلأ كما ملئت ظلمآ وجورأ،، [3]
2- (هوالذي أرسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله ولوكره المشركون.)[4]

او كسى است كه رسول خود را با هدايت ودين حق فرستاد تا او را بر همه اديان غالب سازد هر چند مشركان كراهت داشته باشند.

ابى بصير و سماعه هر دو از امام صادق(عليه السلام )نقل مى كنند كه حضرت فرمود:

به خدا سوگند تأويل اين آيه به مرحله اجرا نمى آيد مگر آنكه قائم ما مهدي(عليه السلام )ظهور كند. پس تمام مشركان در روى زمين محو مى شوند تا جايي كه سنگ به سخن آيد! به مومن گويد: كه اى مؤمن در دل من كافرى است مرا بشكن و او را به قتل برسان.[5]

آرى چنين است حجر و مدر، زمين و زمان همه و همه از جانب خداوند متعال در اختيار و در تحت فرمان حضرت بقية الله "عجل الله تعالي فرجه " خواهند بود تا او بر همه اديان و ملت ها پيروز شود.
3- (وأخرى تحبونها نصر من الله و فتح قريب و بشر المؤمنين. )[6]

و نعمت ديگرى كه آن را دوست داريد به شما مى بخشند و آن، يارى خداوند و پيروزى نزديك است و مؤمنان را بشارت ده.

فتح و پيروزى به دست تواناى حضرت بقيه الله (عجل الله تعالي فرجه ) در دنيا خواهد بود واين يك مژده اى است براى مؤمنان.[7]


پي نوشت:
[1] صف آيه 8
[2] ينابيع الموده ص429
[3] بحار الانوار ج 51 ص 49
[4] صف آيه 9
[5] الف) ينابيع الموده ص 423 - ب) تفسير فرات كوفي ص 481
[6] صف آيه 13
[7] الف) تفسير صافي ج 5 ص 17 - ب) بحار الانوار ج51 ص 49

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۳۵
سوره طارق


در آن سه آيه مي باشد

آيات 15 ، 16 ، 17
1 ـ ( انهم يكيدون كيدا ، و اكيد كيدا ، فمهل الكافرين امهلهم رويدا ) [1]

آنها پيوسته حيله مي كنند . و من در مقابل آنها، حال كه چنين است كافران را اندكي مهلت دهد ( تا سزاي اعمالشان را ببينند ) .

ابي بصير از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه حضرت فرمود :

منافقين و مشركين عليه رسول خدا و امير المومنين و حضرت فاطمه و حسنين عليهم السلام كيد و حيله كردند پس خداوند به پيامبرش فرمود :

اي رسول ما ، من هم با آنها كيد مي كنم به آنها مهلت مي دهم تا وقت ظهور حضرت قائم كه به واسطه وجود آن بزرگوار از ستمگران و سركشان قريش و بني اميه و ساير مردم كه ظلم و ستم نمودند ، انتقام مي گيريم . [2]


پي نوشت:
[1] طارق ، آيات 15 ، 16 ، 17
[2] الف ) غايه المرام ، ص 756 - ب ) بحار الانوار ، ج 51 ، ص 49

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۳۶
سوره طه


درآن سه آيه مى باشد آيات 113-115- 135
ا- (أو يحدث لهم ذ كرا.) [1]

يا براى آنان تذكرى ايجاد نمايد.

))ذ كر)) در اين آيه شريفه اشاره به ظهور حضرت قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه ) و خروج سفيانى است.[2]
2- (ولقد عهدنا الى آدم من قبل فنسي ولم نجد له عزما.)[3]

ما از آدم پيش از آن پيمان گرفته بوديم، عزم استوارى براى او نيافتيم.

امام باقر(عليه السلام ) درباره اين آيه كريمه فرمود:

پروردگار از تمام پيامبران عهد و پيمان گرفت و فرمود:

آيا پروردگار شما نيستم و محمد (صلي الله عليه و آله ) پيامبر من نيست و على أميرالمؤمنين(عليه السلام ) نمى باشد؟ همه عرض كردند بلى همين طور است شما پروردگار و محمد (صلي الله عليه و آله ) پيام رسان و على وصى و أميرالمؤمنين است.

نبوت براى ايشان مقرر و ثابت گرديد پس از آن از پيامبران اولى العزم عهد ديگرى گرفت، فرمود:

بدانيد من پروردگار شما هستم و محمد (صلي الله عليه و آله ) پيامبر خاتم و رسول من است و على أميرالمؤمنين (عليه السلام ) و اوصياى بعد از او، واليان امر من و خزان علم من مى باشند، و به وسيله مهدى (عليه السلام ) يارى مى كنم دين خود را و از دشمنانم انتقام مي گيريم و دولت حق را ظاهر (آشكار) مى سازم و از روى رغبت و كراهت پرستش مي شوم. پيامبران عرض كردند:

پروردگارا ما اقرار و اعتراف داريم و گواهى مى دهيم و آدم انكار نكرد، ولى اقرار هم ننمود پيامبرانى كه عزم راسخ داشتند و به ميثاق خود وفادار بودند و به آن عهد اقرار داشتند، فقط پنج نفر بودند:

1- حضرت نوح (عليه السلام(

2- حضرت ابراهيم(عليه السلام(.

3- حضرت موسى (عليه السلام(

4- حضرت عيسى(عليه السلام(.

5- حضرت خاتم الانبياء محمد(صلي الله عليه و آله).

و اين قول خداوند متعال است (سپس اين آيه تلاوت فرمود:: ((ولقد عهدنا الى آدم من قبل فنسى و لم نجد له عزما)).[4]
3- (فاصبر على ما يقولون.)[5]

در برابر آن چه آنها مى گويند صبر كن.

ابوبصير نقل مى كند كه حضرت صادق (عليه السلام ) در تفسير اين آيه فرمود:

يعنى اى محمد با تكذيب آنان بساز (و صبر كن) كه من به دست مردى از نسل تو، حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه )، كه بر خون ستمگران مسلطش كنم، از آنها انتقام گيرم. [6]


پي نوشت:
[1]طه آيه 113
[2]الف) بحار الانوار ج 51 ص46 - ب) تفسير قمي ج 2 ص56 - ج) تفسير برهان ج 3 ص45
[3] طه آيه 115
[4] الف) تفسير الميزان ج14 ص 348 - ب) تفسير جامع ج 4 ص205 - ج) تفسير برهان ج 3 ص 45 - د) تفسير صافي ج 3 ص 324
[5] طه آيه 130
[6] اثبات الهدي ج 7 ص 128

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۳۸
سوره عنكبوت


درآن دو آيه مى باشد آيات 15-39
ا- ولئن جاءنصرمن ربك. [1]

هنگامى كه پيروزى از سوى پروردگارت بيايد.

نصر الهى در اين آيه شريفه به معنى ظهور حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه ) است. [2]
2- بل هو آيات بينات في صدور الذين اتوا العلم. [3]

بلكه اين كتاب آسمانى مجموعه اى از آيات روشنى است كه در سينه صاحبان دل(علم) جاي دارد.

على بن اسباط نقل مي كند: مردى از امام صادق (عليه السلام ) از تفسير اين آيه " بل هو آيات " تا آخر- پرسيد، حضرت در جواب فرمود:

مقصود مائيم كه قائم به امر خدا يكى پس از ديگرى هستيم تا اين كه صاحب شمشير (يعنى حضرت بقية الله ((عجل الله تعالي فرجه ))) بيايد و در هنگامه آمدن صاحب شمشير، امر به گونه اى ديگر خواهد شد. [4]


پي نوشت:
[1] عنكبوت آيه 10
[2] الف ) بحار الانوار ج 51 ، ص 48 - ب ) تفسير صافي ج 4 ، ص 112 - ج ) تفسير برهان ج 4 ، ص 245
[3] عنكبوت آيه 49
[4] الف ) تفسير برهان ، ج 4 ، ص 256 - ب ) اثبات الهدي ، ج 7 ، ص 127

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۳۹
سوره غاشيه


در آن چهار آيه مي باشند

آيات 1 ، 2 ، 3 ، 4
1 ـ ( هل اتاك حديث الغاشيه ، وجوه يومئذ خاشعه ، عامله ناصبه ، تصلي نارا حاميه ) [1]

آيا داستان ( غاشيه ) ـ روز قيامت كه حوادث وحشتناكش همه را مي پوشاند به تو رسيده است ؟

چهره هائي در آن روز خاشع و ذلت بار است .

آنها پيوسته عمل كرده و خسته شده اند ( و نتيجه اي عائدشان نشده)

و در آتش سوزان وارد مي گردند .

محمد بن سليمان از پدرش روايت مي كند : كه گفت از امام صادق عليه السلام پرسيدم :

« هل اتاك حديث الغاشيه » يعني چه ؟

فرمود : مقصود قائم ماست كه اهل باطل را با شمشير فرو مي گيرد .

گفتم « عامله ناصبه » چيست؟

فرمود : آنها بر خلاف دستور خدا عمل مي كنند و واليان ستم را منصوب مي دارند .

گفتم « تصلي نارا حاميه » يعني چه ؟

فرمود : به روزگار قائم ما ، در آتش جنگ بسوزند و در سراي ديگر به دوزخ درافتند . [2]


پي نوشت:
[1] غاشيه ، آيات 1 الي 4
[2] الف ) بحار الانوار ، ج 51 ، ص 50 - ب ) غايه المرام ، ص 756

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۴۰
سوره غافر


درآن يك آيه مى باشد آيه 7
(الذين يحملون العرش و من حوله يسبحون بحمد ربهم و يؤمنون به و يستغفرون للذين آمنوا.) [1]

فرشتگانى كه حاملان عرشند و آنها كه گردا گرد آن (طواف مى كنند) تسبيح و حمد خدا مى گويند و به او ايمان دارند و براى مؤمنان استغفار مى نمايند.

از امام هشتم على بن موسى الرضا (عليه السلام ) از پدرش از آباء گرامش و آنها از اميرالمؤمنين على بن ابى طالب ((سلام الله عليهم اجمعين)) نقل است كه آن حضرت فرمود:

رسول خدا (صلي الله عليه و آله ) فرمود:

خداى سبحان خلقى را برتر از من و بزرگوارتر از من نيافريد. عرض كردم يا رسول الله: شما والاتريد يا جبرئيل.پيامبر (صلي الله عليه و آله ) فرمود:

يا على خداى تبارك و تعالى پيامبران مرسلين را بر فرشتگان مقربين برترى داد. و مرا بر جميع انبياء و مرسلين و تمام فرشتگان فضل و برترى داده، پس از من تو را برترى داده است و پس از آن يا على براى امامان از فرزندان تو اين برترى را قرار داده است.

ياعلى بدان ملائكه از خدمتگزاران ما و خدمتگزاران دوستان ما هستند (سپس اين آيه را تلاوت نمود) " والذين يحملون العرش و من حوله يسبحون بحمد ربهم و يؤمنون به ويستغفرون للذين آمنوا " و براى كسانى كه داراى ولايت ما هستند استغفار مى كنند[2].

مقصود قرآن كريم از مؤمنين اشاره به ولايت پيامبر و امامان معصوم (عليهم السلام ) مى باشد، كه ملائكه براى آنان دعا مى كنند و براى آنها استغفار مى نمايند در چندين مورد در آيات گذشته ثابت شد كه امامان معصوم، جانشينان برحق خاتم انبياء (صلي الله عليه و آله ) هستند و آنها "12" نفرند، اول آنها اميرالمؤمنين و آخرين آنان حضرت مهدى قائم "عجل الله تعالي فرجه " است، كه اين آيه شامل حضرت حجت (عليه السلام ) و دوستان و يارانش مى باشد.


پي نوشت:
[1] غافر آيه 7
[2] الف ) ينابيع الموده ص 458 - ب ) تفسير الفرات الكوفي ص 375

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۴۲
سوره فتح


درآن دو آيه مى باشد آيات 25-28
1-لو تزيلوا لعذبنا الذين كفروا منهم عذابا اليما.) [1]

و اگر مؤمنان و كفار از هم جدا مى شدند كافران را عذاب دردناكى مى كرديم.

امام صادق (عليه السلام ) در تفسير اين آيه شريفه فرمود:

به درستى كه براى خداوند متعال ودايعى است كه در اصلاب قوم كفار و منافقين قرار داد و قائم ما ظاهر نمى شود تا آن امانات (از خوبان) بيرون آيند پس هر زمانى كه حجت خدا ظهور مى كند كفار ومنافقين را به قتل مى رساند. [2]
2- (هو الذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله. ) [3]

او كسى است كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاده تا آن را بر همه اديان پيروز كند.

محمد بن فضيل مى گويد تفسير اين آيه را از حضرت موسى بن جعفر (عليه السلام ) سئوال كردم، حضرت فرمود:

مقصود از دين حق، وصايت و ولايت اميرالمؤمنين (عليه السلام ) است كه پروردگار امر به آن نموده كه جز تمام اديان هنگام ظهور امام عصر (روحى له الفداء) چيره مى شود. و خداوند مى فرمايد ما ولايت قائم و نور او را اگرچه كافرين به ولايت اميرالمؤمنين(عليه السلام ) كراهت داشته باشند به مرحله كمال و اتمام مى رسانيم.[4]

(ين آيه شريفه وعده اى صريح و قاطع از سوى خداوند قادر متعال، در رابطه با بيروزى و اسلام بر همه اديان به دست مبارك حضرت بقية الله الاعظم روحى له الفدا مى باشد.

اين آيه مباركه و وعده الهى در قرأن مجيد در "3") سوره (توبه- فتح- صف) ذ كر شده است


پي نوشت:
[1] سوره فتح آيه 25
[2] الف) تفسير برهان ج 4 ، ص 198 - ب ) ينابيع الموده ص 429
[3] فتح آيه 28
[4] تفسير برهان ج4 ، ص 200

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۴۳
سوره فجر

در آن چهار آيه مي باشد

آيات 1 , 2 , 3 , 4
1 ـ ( والفجر ، وليال عشر ، و الشفع و الوتر ، و الليل اذا يسر) [1]

به سپيده دم سوگند .

و به شبهاي دهگانه .

و به زوج و فرد .

و به شب هنگامي كه ( به روشنائي روز ) حركت مي كند سوگند كه پروردگارت در كمين ظالمان است .

جابر جعفي از امام صادق (عليه السلام ) در ذيل آيات شريفه روايتي را نقل مي كند كه حضرت فرمود :

((والفجر )) حضرت قائم (عليه السلام ) است و (( وليال عشر )) امامان از حسن تا امام يازدهم عليهم السلام هستند ،، و (( الشفع )) اميرالمومنين عليه السلام و فاطمه سلام الله عليها مي باشد و((الوتر )) خداي يكتا و بدون شريك است و (( الليل اذا يسر)) دولتي است كه تا دولت حضرت قائم (عليه السلام ) ادامه پيدا مي كند . [2]



پي نوشت:
[1] فجر ، آيات 1 الي 4
[2] تفسير برهان ، ج 4 ، ص 457

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۴۶
سوره فصلت


در آن دو آيه مى باشد آيات 17-53
ا- (فأخذتهم صاعقه العذاب الهون.) [1]

صاعقه آن عذاب خوار كننده، به خاطر اعمالى كه انجام مى دادند آنها را فرو گرفت.

امام صادق(عليه السلام ) در تأويل اين آيه شريفه فرمود:

صاعقه و عذاب در اين آيه براى دشمنان دين و معاندين، همان شمشير امام زمان "عجل الله تعالي فرجه " مى باشد هنگامى كه او (قائم (عليه السلام )) قيام كند. [2]
2- (و سنريهم آياتنا فى الآفاق و في أنفسهم حتى يتبين لهم أنه الحق.) [3]

به زودى نشانه هاى خود را در اطراف جهان و در درون جانشان به آنها نشان مى دهيم تا حق آشكار گردد.

ابى بصير گويد:

از امام باقر (عليه السلام ) پيرامون آيه " سنريهم آياتنا في الآفاق وفي انفسهم " الى آخر، پرسيدند- حضرت فرمود:

قدرت (وعظمت) خدا در آفاق و در خودشان را مشاهده كرده و براى آنان نمايان مى شود، تا برايشان معلوم و روشن شود كه خروج قائم (عليه السلام ) حق است، و از طرف خداوند است، و خلق او را مي بينند و ناگزير از آن هستند. [4]

روايت مشابهى نيز در تفسير همين آيه از امام صادق (عليه السلام ) روايت شده است،


پي نوشت:
[1] فصلت آيه 17
[2] الف ) اثبات الهدي ج 7 ص131 - ب ) تفسير برهان ، ج 7 ، ص108
[3] فصلت آيه 53
[4] الف ) غايه المرام ص 748 - ب ) ينابيع ا لموده ص 427 - ج ) اثبات الهدي ج 7 ص 128

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۴۷
سوره ق


د روزى باش كه منادى از مكان نزديك ندا مى دهد.

روزى كه همگان صيحه رسرآن دو آيه مى باشد آيات 41و42
(و استمع يوم يناد المنادي من مكان قريب. يوم يسمعون الصيحة بالحق ذلك يوم الخروج.)[1]

گوش فراده و منتظرتاخيز را به حق شنوند، آن روز، روز خروج است.

امام صادق پيرامون تفسير اين دو آيه شريفه فرمودند:

منادى به نام قائم و نام پدرش ندا مى دهد و " صيحه " در اين آيه صداى آسمانى است كه در روز خروج حضرت مهدى قائم ((عجل الله تعالي فرجه )) شنيده مى شود. [2]


پي نوشت:
[1] ق آيات 41 ، 42
[2] الف ) ينابيع الموده ص 429 - ب) غايه المرام ص 751

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۴۸
سوره قصص


درآن دو آيه مى باشد آيات 5- 6
1- ونريد ان نمن على الذين استضعفوا في الأرض و نجعلهم أئمة و نجعلهم الوارثين )[1]
اراده ما بر اين قرار گرفته است كه به مستضعفين نعمت بخشيم، و آنها را پيشوايان و وارثين روى زمين قرار دهيم.
اميرالمؤمنين على (عليه السلام ) در ذيل اين آيه فرمود: ايشان، آل محمد (عليهم السلام ) هستند، خداوند مهدى آل محمد "عجل الله تعالي فرجه " را برمى انگيزاند تا توسط او مؤمنان را عزيز و دشمنان را ذليل و زبون گرداند. [2]
حكيمه خاتون دختر امام محمد تقى(عليه السلام ) مى گويد:
ابومحمد حسن عسكرى (عليه السلام ) كسى را فرستاد و مرا خواست، سپس فرمود: اى عمه امشب افطار نزد ما باش آن شب هم شب پانزدهم شعبان بود خداى سبحان امشب حجت خود را در زمين ظاهر مى كند.
حكيمه خاتون مى گويد:
رفتم و شب را در خانه حضرت خوابيدم، وقت سحر بيدار شدم و دو سوره از قرآن (( الم سجده)) و((يس)) را خواندم، دريافتم كه حالت اضطرابى براى (حضرت) نرجس خاتون پديدار شد، لباس خود را كنار زده ناگاه ديدم مولودى (طفلى) در حال سجده به دنيا آمد.
امام حسن عسكرى (عليه السلام ) مرا صدا زد و فرمود:
اى عمه طفل را نزد من بياور، او را گرفتم و نزد امام (عليه السلام )بردم. و او مولود مسعود را روى سينه خود قرار داد و زبان خود را به دهان آن طفل وارد نمود و دست خود را به چشم ها و گوش ها و مفاصل او كشيد. بعد فرمود: سخن بگو پسرم، نوزاد جواب داد:
(اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا رسول الله) و بر اميرالمؤمنين و امامان (معصوم) صلوات فرستاد، تا رسيد به پدرش بر حضرت نيز صلوات و درود فرستاد، سپس ابو محمد فرمود:
اى عمه طفل را نزد مادرش ببر كه بر مادر خود سلام دهد، بعد او را بياور. من حضرت را نزد نرجس خاتون بردم و او بر حضرت نرگس سلام گفت، او را خدمت پدر بزرگوارش برگرداندم، آن جناب فرمود:
اى عمه روز هفتم نزد ما بيا. رفتم روز هفتم برگشتم، حضرت فرمود:
عمه آن طفل را نزد من بياور و او را آوردم. بعد از آن كه عمل روز اول را انجام داد، فرمود:
پسرم سخن گو و آنگاه شهادتين را بر زبان جارى كرد، و بر أجداد گراميش (صلوات الله عليهم) يكى بعد از ديگرى درود و صلوات فرستاد سپس اين آيه را تلاوت نمود: " و نريد ان نمن على الذين استضعفوا في الأرض و نجعلهم أئمة و نجعلهم الوارثين ". [3]

2- (و نمكن لهم في الأرض و نري فرعون و هامان و جنودهما منهم ما كانوا يحذرون.)[4]
و حكومت (مستضعفين) را در روى زمين پابرجا سازيم و به فرعون و هامان و لشكريان آنها آن چه را بيم داشتند از اين گروه نشان دهيم.
امام سجاد(عليه السلام ) فرمود:
قسم به آن خدائى كه محمد(صلي الله عليه و آله ) را به حق بشارت و انذار دهنده مبعوث نمود، به درستى كه نيكوكاران از ما اهل بيت و شيعيانمان به منزله موسى و پيروانش خواهند بود و همچنين دشمنان ما و پيروانشان به منزله فرعون و پيروانش مى باشند. [5]
و نيز امام باقر و امام صادق (عليهما السلام ) در ذيل آيه فوق فرمودند:
مراد از فرعون و هامان دو نفر از ستمكاران قريش هستند كه خداوند در موقع ظهور قائم آل محمد آنها را به دنيا بر ميگرداند تا كيفر و انتقام ظلمى كه به اهل بيت پيامبر (صلي الله عليه و آله ) نموده اند از ايشان بكشد. [6]


پي نوشت:
[1] قصص آيه 5
[2] الف ) تفسير صافي ج 4 ص 80 - ب ) غايه المرام ص 754
[3] الف ) ينابع الموده ص 449 - ب ) الصراط المستقيم ج 2 ص 21
[4] قصص آيه 6
[5] الف ) تفسير صافي ج 4 ص 81 - ب ) شواهد التنزيل ج 1 ص 431 ، به همين مضمون تقريبا
[6] تفسير جامع ج 5 ص 155

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۵۰
سوره قلم


در آن يك آيه مي باشد آيه 15
(اذا تتلي عليه آياتنا قال اساطير الاولين)[1]
هنگامي كه آيات ما بر او خوانده مي شود مي گويد اينها افسانه هاي پيشينيان است.
در كنز الفوائد از امام ششم حضرت صادق عليه السلام نقل است كه حضرت فرمود :
بي دينان چون خبر ظهور قائم آل محمد «عجل الله تعالي فرجه » را بشنوند آن را افسانه مي پندارند و هنگامي كه او را به ببينند مي گويند :
ما تو را نمي شناسيم و تو از فرزندان فاطمه زهراء (سلام الله عليها) نيستي همچنان كه مشركين اين گونه سخناني به پيامبر مي گفتند.[2]


پي نوشت:
[1] قلم آيه 15
[2] الف) اثبات الهدي ج 7 ص 61 - ب) بحار الانوار ج 51 ص 61

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۵۱
سوره قمر


درآن يك آيه مى باشد آيه 1
(اقتربت الساعه و انشق القمر.)[1]

قيامت نزديك شد و ماه از هم شكافت.

مفضل بن عمر از امام صادق (عليه السلام ) روايتى را نقل مى كند كه حضرت درباره اين آيه شريفه فرمود:

ساعت قيام قائم (عليه السلام )نزديك است. [2]


پي نوشت:
[1] قمر آيه 1
[2] الف) ينابيع الموده ص 428 - ب) تفسير صافي ج 5 ص 99

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۵۳
سوره كهف


درآن يك آيه مى باشد آيه 9
(ام حسبت ان اصحاب الكهف و الرقيم كانوا من آياتنا عجبا.)[1]

آيا گمان كردى اصحاب كهف و رقيم از آيات ما شگفت بودند؟

از ابن عباس روايت شده، كه رسول الله (صلي الله عليه و آله )فرمود:

اصحاب كهف ياران حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) هستند.[2]

ابن فارسى از امام صادق (صلي الله عليه و آله )روايت كرده كه فرمود:

در هنگامى كه ظهور حضرت قائم (عليه السلام ) فرا مى رسد، بيست و هفت نفر از قوم حضرت عيسى (عليه السلام ) يعنى همان كسانى كه به حق هدايت مى يابند و بدان باز مى گردند و هفت نفر از اصحاب كهف و يوشع بن نون و ابودجانه انصارى و مقداد بن اسود و مالك اشتر، اين گروه در كنار حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه ) به عنوان ياران و حكمرانان(اطراف حضرت) مى باشند. [3]


پي نوشت:
[1] كهف آيه 9
[2] آيات الولايه نقل از الدر المنثور سيوطي ج 4 ص 212
[3] آيات الولايه نقل از برهان ج 2 ص 457

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۲:۵۴
سوره لقمان


در آن دو آيه مي باشد آيات 20-23
ا- (و أسبغ عليكم نعمة ظاهرة و باطنة. )[1]

و نعمت هاي خود را- چه نعمت هاى ظاهر و چه نعمت هاى باطن- بر شما گسترده و افزون ساخته است.

حضرت موسى بن جعفر (عليه السلام ) فرمود:

نعمت ظاهري امام ظاهر است و نعمت باطنى امام غايب است، كه از ديدگان مردم پنهان مى شود و گنج هاى زمين براى او آشكار گردد، و هر چيز دورى برايش نزديك باشد. [2]
2- (و من يسلم وجهه الى الله و هو محسن فقد استمسك بالعروة الوثقى و الي الله عاقته الأمور.) [3]

كسي كه رخ خود را تسليم خدا كند در حالي كه نيكوكار باشد به دستگيره محكمي چنگ زده

(و به تكيه گاه مطمئني تكيه كرده است) و عاقبت همه كارها به سوي خدا است.

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله ) فرموده :

هر كسي از امامان و فرزندان حسين (عليه السلام ) اطاعت كند به تحقيق اطاعت خدا را نموده و هر كس از دستورات ايشان تخلف نمايد، بدون ترديد نافرماني خدا كرده زيرا كه ايشان دستگيره محكمي و تكيه گاه مطمئني و وسيلة (تقرب) به سوى پروردگار مى باشند. [4]

امامان از فرزندان إمام حسين (عليه السلام ) نه نفرند اول آنها سجاد عليه السلام و آخر آنان حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه ) است كه در كتب عامه و خاصه نام آنها آمده است.


پي نوشت:
[1]لقمان آيه 20
[2]الف ) تفسير صافي ص 148 - ب) الصراط المستقيم ج 2 ص 229 - ج) بحار الانوار ج 51 ص 64
[3]لقمان آيه 22
[4]ينابيع الموده ص 445

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۱۱
سوره مجادله


در آن يك آيه مى باشد آيه 22
1 - أولئك حزب الله ألا إن حزب الله هم المفلحون)[1]

آنها حزب الله اند بدانيد (و آ گاه باشيد) حزب الله پيروز است.

در حديث مفصلى كه جابر بن عبدالله انصارى نقل مى كند و خلاصه آن چنين است مرد يهودى به نام جندل بن جناده بر پيامبر اسلام(ص) وارد و چند سئوال از پيامبر (صلي الله عليه و آله ) كرد.

حضرت همه را جواب دادند. مرد يهودى اسلام را اختيار نمود، سپس عرض كرد: يا رسول الله ديشب در عالم خواب موسى بن عمران را ديدم كه به من امر نمود اسلام را نزد شما اختيار نمايم و به اوصياء و جانشينان شما تمسك جويم، آنان كيانند ؟ حضرت فرمود:

جانشينان من(12) نفرند اول آنان سيد اوصياء پدر امامان (اميرالمومنين على (عليه السلام )) و بعد از او فرزندانش سپس يك به يك نام آنان را برد، تا رسيد به امام حسن عسكرى يازدهمين وصى سپس فرمود:

بعد از او فرزندش محمد كه به مهدى قائم و حجت خوانده مى شود و غايب خواهد شد تا زمانى كه بيرون آيد و ظهور نمايد.

و زمين را از عدل و داد ير كند آن طور كه از جور و ستم پرشده باشد. خوشابه حال صبر كنندگان و بردباران غيبت او، و خوشا به حالى كسانى كه ايشان را دوست مى دارند. آنها اشخاصى هستند كه خدا وصف آنان را در كتاب خود آورده: " هدي للمتقين الذين يؤمنون بالغيب ".

و نيز خدا در وصف آنها فرمود- " اولئك حزب الله الا إن حزب الله هم المفلحون "[2]. كسانى كه به امام زمان ((عجل الله تعالي فرجه )) ايمان داشته و در غيبت او بردبار و از منتظرين باشند،

و به او اظهار علاقه و محبت نمايند و به اهداف و خواست هاى او جامه عمل بپوشانند به خدا و به رسول او مؤمن خواهند بود و اينان رستگار خواهند شد.


پي نوشت:
[1] مجادله آيه 22
[2] ينابيع الموده ص 422

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۱۳
سوره محمد(ص)


درآن يك آيه مى باشد آيه 18
1- (فهل ينظرون الآ الساعة أن تأتيهم بغتة فقد جاء أشراطها فأنى لهم اذا جائتهم ذ كرئهم. ([1]

آيا آنها جز اين انتظارى دارند كه قيامت ناگهان برپا شود در حالى كه هم ا كنون نشانه هاى آن آمده است، اما هنگامى كه بيايد، تذكر و ايمان آنها سودى نخواهد داشت.

مفضل از امام صادق(عليه السلام )روايت مى كند كه حضرت فرمود: ساعت (در اين آيه شريفه) قيام قائم است. [2]

((شرائط الساعة)) علامت و نشانه هاى نزديك شدن قيامت است.

اما نشانه هاى قيامت از زبان رسول خدا(صلي الله عليه و آله ) چنين است:

ابن عباس مى گويد:

ما با پيامبر اسلام(صلي الله عليه و آله ) در حجه الوداع بوديم، حضرت حلقه درب خانه كعبه را گرفت و رو به سوى ما كرده، فرمود:

آيا شما را از ((شرائط الساعة)) آ گاه كنم؟ سلمان- كه آن روز از همه به پيامبر (صلي الله عليه و آله ) نزديكتر بود- عرض كرد: آرى اى رسول خدا.

فرمود:

از نشانه هاى قيامت تضييع نماز، پيروى از شهوات، تمايل به هواپرستى، گرامى داشتن ثروتمندان، فروختن دين به دنيا است، در اين هنگام است كه قلب مؤمن در درونش ذوب مى شود آنچنان كه نمك در آب ذوب مى شود، اين همه زشتي ها را مى بيند و توانائى بر تغيير آن ندارد.

سلمان گفت:

اى رسول خدا آيا چنين امرى واقع مى شود؟

فرمود: آرى، سوگند به آن كس كه جانم به دست اوست. اى سلمان! در آن زمان زمامدارانى ستمگر، وزرايى فاسق، كارشناسانى ستم پيشه، و امنائى خائن بر مردم حكومت مى كنند.

سلمان پرسيد:

آيا اين امر واقع مى شود؟

فرمود:

آرى؟ سوگند به آن كس كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن هنگام زشتي ها زيبا، و زيبايي ها زشت مى شود.

امانت به خيانتكار سپرده مى شود و امانت دار خيانت مى كند، دروغگو را تصديق مى كنند و راستگو را تكذيب.

سلمان سئوال مى كند: اى رسول خدا آيا چنين چيزى واقع مى شود؟

فرمود:

آرى؟ سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن روز حكومت به دست زنان، و مشورت بابردگان خواهد بود، كودكان بر منابر مى نشينند و دروغ، ظرافت و زكات، غرامت و بيت المال، غنيمت به شمار مى آيد.

مردم به پدر و مادر خود بدى مى كنند، و به دوستانشان نيكى و ستاره دنباله دار در آسمان ظاهر مى شود.

سلمان فت: آيا اين امر واقع مى شود؟

فرمود:

آرى؟ سوگند به كسى كه جانم به دست اوست، اى سلمان! در آن زمان زن با شوهرش در تجارت شريك مى شود (و هر دو تمام تلاش خود را در بيرون خانه و براى ثروت اندوزى به كار مى گيرند) باران كم و صاحبان كرم خسيس، و تهى دستان حقير شمرده مى شوند، در آن هنگام بازارها به يكديگر نزديك مى گردد، يكى مى گويد چيزى، نفروختم، و ديگرى مى گويد سودى نبردم، و همه زبان به شكايت و مذمت پروردگار مى گشايند.

سلمان گفت:

اى رسول خدا آيا اين امر واقع مى شود؟

فرمود:

آرى سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن زمان اقوامى به حكومت مى رسند كه اگر مردم سخن بگويند آنها را مى كشند و اگرسكوت كنند همه چيزشان را مباح مى شمرند، اموال آنها را غارت مى كنند و احترامشان را پايمال و خونهايشان را مى ريزند، و دلها را پر از عداوت و وحشت مى كنند، و همه مردم را ترسان و خائف و مرعوب مى بينى.

سلمان عرض كرد:

آيا اين امر واقع مى شود؟

فرمود:

آرى؟ سوگند به آن كس كه جانم به دست اوست. اى سلمان! در آن هنگام چيزى از مغرب مى آورند (قوانين از شرق و قوانين از غرب) و امت من متلون مى گردد، !در آن روز واى برضعفاى امت از آنها، و واى بر آنها از عذاب الهى، نه به كوچك رحم مى كنند، و نه بر بزرگان احترام مى گذراند و نه گنه كارى را مى بخشند، بدن هايشان همچون آدميان است اما دلهايشان، همچون دل شيطان هاست.

سلمان گفت:

اى رسول خدا آيا اين امر واقع مى شود؟

فرمود:

آرى سوگند به آن كس كه جانم در دست اوست اى سلمان! در آن زمان مردان به مردان قناعت مى كنند، و زنان به زنان، و بر سر پسران به رقابت برمى خيزند، همانگونه كه براى دختران رقابت مى كنند.

در خانواده هايشان مردان خود را شبيه زنان و زنان خود را شبيه مردان مى كنند، و زنان برزين سوار مى شوند (و به خودنمائى مى پردازند) بر آنها لعنت خدا باد.

سلمان عرض كرد: آيا اين امر واقع مى شود؟

فرمود: آرى؟ سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن زمان به تزيين مساجد مى پردازند، آن چنان كه معابد يهود و نصارا را تزيين مى كنند، قرآن ها را مى آرايند (بى آنكه به محتواى آن عمل كنند) مناره هاى مساجد طولاني ، و صفوف نمازگزاران فراوان، اما دل ها نسبت به يكديگر دشمن و زبان ها مختلف است.

سلمان گفت اى رسول خدا آيا اين امر واقع مى شود؟

فرمود: آرى، سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن هنگام پسران خود را با طلا تزيين مى كنند، و لباس هاى ابريشمين "حرير" و "ديباج " مى پوشند، و از پوست هاى پلنگ براى خود لباس تهيه مى كنند.

سلمان عرض كرد: آيا اين امر واقع مى شود؟

فرمود: آرى؟ سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن هنگام طلاق فزونى مى گيرد، و حدي براى امر خدا اجرا نمى شود، اما با اين حال بخدا ضرر نمى زنند (بلكه خودشان زيان مى بينند)

سلمان عرض كرد: آيا اين شدنى است اى رسول خدا؟

فرمود: آرى؟ سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن هنگام زنان خواننده، و آلات لهو و نوازندگى آشكار مى شود، و اشرار امتم به دنبال آن مى روند. سلمان گفت: آيا اين شدنى است اى رسول خدا؟

فرمود:

آرى سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن هنكام ثروتمندان امتم براى تفريح به حج مى روند، و طبقه متوسط براى تجارت و فقراى آنها براى ريا و تظاهر، در آن زمان اقوامى پيدا مى شوند كه قرآن را براى غير خدا فرا مي گيرند، و با آن همچون آلات لهو رفتار مى كنند، و اقوامى روى كار مى آيند كه براى غير خدا علم دين فرا مى گيرند، فرزندان نامشروع فراوان مى شود، و قرآن را به صورت غنا مى خوانند و براى دنيا از يكديگر سبقت مى گيرند.

سلمان عرض كرد: آيا اين امر واقع مى شود اى رسول خدا؟

فرمود:

آرى، سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! اين زمانى است كه پرده هاى حرمت دريده مي شود، گناه فراوان، بدان برنيكان مسلط مى گردند، دروغ زياد مي شود، لجاجت آشكار، و فقر فزونى مي گيرد، و مردم با انواع لباس ها بر يكديگر فخر مى فروشند، باران ها بى موقع مى بارد، قمار و آلات موسيقى را جالب مي شمرند، و امر به معروف و نهى از منكر را زشت مى دانند.

به گونه اى كه مؤمن در آن زمان از همه امت خوارتر است، قاريان قرآن و عبادت كنندگان پيوسته به يكديگر بدگويى مى كنند، و آنها را در ملكوت آسمان ها افرادى پليد و آلوده مى خوانند.

سلمان عرض كرد: آيا اين امر واقع مى شود؟

فرمود: آرى! سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن هنگام ثروتمند رحمى بر فقير نمى كند، تا آنجا كه نيازمندى درميان جمعيت مي ايستد و اظهار حاجت مى كند، و هيچ كس چيزى در دست او نمى نهد.

سلمان عرض كرد:

اى رسول خدا آيا اين امر شدنى است؟

فرمود:

آرى سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اى سلمان! در آن هنگام (روبيضة) سخن مى گويد.

سلمان عرض كرد: پدر و مادرم فدايت باد اى رسول خدا، (روبيضة) چيست؟

فرمود: كسى درباره محروم سخن مى گويد كه هرگز سخن نمى گفت (و كسى اظهار نظر مى كند كه مجالى اظهار نظر به او نمى دادند).

در اين هنگام طولى نمى كشد كه فريادى از زمين بر مى خيزد، آن چنان كه هر گروهى خيال مى كنند اين فرياد در منطقه آنها است.

باز مدتى كه خدا مى خواهد به همان حال مى مانند، سپس در اين مدت زمين را مى شكافند و زمين پاره هاى دل خود را بيرون مى افكند.

سپس فرمود:

منظورم طلا و نقره است: سپس به ستون هاى مسجد با دست مباركش اشاره كرد و گفت: همانند اينها، و در آن روز ديگر طلا و نقره اى به درد نمى خورد (و فرمان الهى فرا مى رسد) اين است معنى سخن پروردگار " فقد جاء اشراطها ". [3]

تمام اينها نشانه هاى آخرالزمان است كه در طليعه آن، ظهور حضرت بقية الله الاعظم "عجل الله تعالي فرجه " اتفاق خواهد افتاد و منجى عالم بشريت قيام خواهد كرد، و زمين را از لوث پليديها پاك و منزه خواهد نمود- به اميد آن روز انشاء الله-.


پي نوشت:
[1] محمد آيه 18
[2] ينابيع ا لموده ص 428
[3] تفسير القمي ج 2 ، ص 303

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۱۵
سوره مدثر


در آن چهار آيه مي باشد

آيات 8 ـ 9 ـ 10 ـ 38 الي 48
1 ـ (فاذا نقر في الناقور , فذلك يومئذ يوم عسير , علي الكافرين غير يسير)[1]

هنگامي كه در صور دميده شود. آن روز , روز سختي است. و براي كافران آسان نيست.

مفضل از امام صادق (عليه السلام ) نقل مي كند كه حضرت فرمود :

زماني كه در گوش قائم ندا شود و اجازه قيام به او داده شود او قيام مي‌كند پس آن روز روز گرفتاري كفار است. سپس حضرت فرمود:

در قرآن، مثل‌ها زده شده كه ما مي‌دانيم و بس , و غير از ما كسي نمي‌داند.

آري چنين است ، قرآن داراي ابعاد زيادي است ، ظاهر و باطني دارد كه فقط راسخون در علم كه امامان معصوم عليهم السلام باشند بر آن واقفند . و اين حقيقت در احاديث زيادي آمده است .
2 ـ كل نفس بما كسبت رهينه الا اصحاب اليمين في جنات يتسائلون عن المجرمين ماسلككم في سقر قالوالم نك من المصلين و لم نك نطعم المسكين و كنا نخوض مع الخائضين و كنا نكذب بيوم الدين حتي أتانا اليقين فما تنفعهم شفاعه الشافعين.

هر كسي در گرو اعمال خويش است مگر اصحاب اليمين (كه نامه اعمالشان را به نشانه ايمان و تقوي به دست راستشان مي‌دهند) آنها در باغ هاي بهشتندو از مجرمان سئوال مي‌كنند:

چه چيز شما را به دوزخ فرستاد؟

مي گويند : ما از نمازگزاران نبوديم.

و مستمند را اطعام نمي كرديم و پيوسته با اهل باطل همنشين و هم صدا بوديم و همواره روز جزا را انكار مي‌كرديم.

تا زماني كه مرگ فرا رسيد لذا شفاعت شفاعت كنندگان به حال آنها سودي نمي بخشيد.

امام باقر فرمود:

اصحاب يمين, ما و شيعيانمان مي باشيم, و امام صادق فرمود:

شيعيان ما اهل بيت در بهشت از مجرمين (كه بيرون بهشت هستند) مي‌پرسند چه چيز شما را به دوزخ افكند آنها مي‌گويند ما نمازگزار نبوديم , يعني از شيعيان علي بن ابي طالب نبودند و باز مي‌گويند و به درماندگان غذا نمي‌داديم و پيوسته با مردم گرافه‌گويي كرده و بيهوده به سر مي‌برديم.

و اين در روز ظهور قائم ماست. كه (يوم الدين) مي باشد چنان كه مي‌فرمايد:

يوم الدين (روز ظهور قائم آل محمد ((عجل الله تعالي فرجه ))) را تكذيب مي‌كرديم تا امروز كه يقين به (روزهاي قائم) پيدا كرده‌ايم.

شفاعت هيچ‌ كس به حال آنها سود ندارد و پيامبر اكرم هم در روز رستاخيز از آنان شفاعت نخواهد كرد.


پي نوشت:
[1] مدثر آيات 8 ـ 9 ـ 10

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۱۶
سوره مريم


در آن دو آيه مى باشد آيات 37-75
ا- (فاختلف الاحزاب من بينهم)[1]

گروه ها از ميان پيروان او اختلاف كردند.

از اميرالمؤمنين (عليه السلام ) درباره اين آيه شريفه سؤال شد، حضرت فرمود: در سه وقت منتظر فرج باشيد، پرسيدند كدام اوقات؟ فرمود:

وقت اختلاف شاميان، و امدن پرچم هاى سياه از خراسان، و حدوث فزع و بيم در ماه رمضان، گفتند: فزع چيست؟ فرمود: مگر اين آيه را نشنيده ايد:

اگربخواهيم نشانه هايى از آسمان بر آنها بفرستيم كه گردن هايشان در برابرش را خاضع شود (سوره شعراء- آيه/ 4) اين نشانه اى است كه دختران را از پس پرده بيرون كشند و خواب ها را بيدار و بيدارها را بيمناك كند.[2]
2- (حتى اذا راوا ما يوعدون اما العذاب و اما الساعه فسيعلمون من هو شر مكانا و اضعف جندا.)[3]

تا زمانى كه وعده الهى را با چشم ببينند؟ يا عذاب اين دنيا يا عذاب اخرت، آن روز است كه خواهند دانست چه كسى مكانش بدتر و چه كسى لشكرش ناتوان تر است؟.

ابوبصير از امام صادق (عليه السلام ) نقل كرده، كه فرمود:

" اذا راوا ما يوعدون "، قيام قائم ماست و آن ساعتى است كه پيروان باطل خواهند ديد، و عذاب خدا را به دست تواناى قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه ) خواهند ديد كه در پيشگاه امام زمان (عجل الله تعالي فرجه ) چه جاى بدى دارند و چقدر ناتوانند.[4]


پي نوشت:
[1] مريم آيه 37
[2] اثبات الهدي ج7ص421
[3] مريم آيه 75
[4] غايه المرام ص74

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۱۸
سوره معارج


در آن دو آيه مي باشد

آيات 26 ـ 44
1 ـ (و الذين يصدقون بيوم الدين.)[1]

و آنها كه به روز جزا ايمان دارند.

امام باقر عليه السلام فرمود :

مراد از يوم الدين در اين آيه روز ظهور و خروج حضرت قائم عجل الله تعالي فرجه است.[2]
2 ـ (خاشعه ابصارهم ترهقهم ذله ذلك اليوم الذي كانوا يوعدون)[3]

در حالي كه چشم هاي آنها از شدت وحشت به زير افتاده , وپرده اي از ذلت و خواري آنها را پوشانده است (و به آنها گفته مي شود) اين همان روزي است كه ما به شما وعده داده ايم.

شرف الدين نجفي ذيل اين آيه شريفه از حضرت باقر عليه السلام روايت كرده , كه حضرت فرمود :

روز موعود روز ظهور و خروج حضرت قائم «عجل الله تعالي فرجه » مي باشد.[4]


پي نوشت:
[1] معارج آيه 26
[2] غايه المرام ص 754 - بحار الانوار ج 51 ص62
[3] معارج آيه 44
[4] تفسير برهان ج 4 ص386

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۱۹
سوره نحل


درآن سه آيه مى باشد آيات 1- 16-43
ا- (أتى أمر الله فلا تستعجلوه.) [1]

فرمان خدا (مجازات مشركان و مجرمان) فرارسيده است براى آن شتاب نكنيد.

از امام صادق (عليه السلام ) روايت شده كه فرمودند:

هرگاه خداوند اراده فرمايد تا قيام قائم (عليه السلام ) صورت پذيرد، جبرئيل را به صورث يك پرنده سفيد درآورده كه يك پا بر كعبه و يك پا بر بيت المقدس قرار مى دهد و با بلندترين صدا فرياد مى زند :

" أتى امر الله فلا تستعجلوه " فرمان خدا آمد تعجيل مكنيد آنگاه امام صادق (عليه السلام ) فرمودند: در اين هنگام حضرت قائم (عليه السلام ) در كنار مقام ابراهيم حاضر مى شوند و دو ركعت نماز مى خوانند. [2]
2- (وعلامات وبالنجم هم يهتدون.) [3]

و نشانه هايى قرار داده و آنها به وسيله ستارگان هدايت مى شوند.

داود جصاص گفت: از امام صادق (عليه السلام ) شنيدم، كه فرمود:

مقصود از "نجم " رسول الله (صلي الله عليه و آله ) است، و "علامات " امامان (عليهم السلام ) مى باشند.[4] (كه بارها پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله ) فرمودند: اول آنها على عليه السلام و آخرينشان المهدى (عليه السلام ) است).
3- (فاسألوا أهل الذكر إن كنتم لاتعلمون.) [5]

اگرنمى دانيد از اهل دانش سؤال كنيد.

((اهل الذكر)) آل محمد (عليهم السلام ) مى باشند.

مردى به نام حرث مي گويد:

از أميرالمؤمنين على (عليه السلام ) درباره آيه " فاسألوا اهل الذكر" سؤال نمودم حضرت فرمود: به خدا سوگند درست است كه ما " اهل ذكر" و ما اهل علم " و ما " معدن التنزيل " هستيم. از پيامبر خدا (صلي الله عليه و آله ) شنيدم كه مى فرمود:

منم شهر علم و على درب آن، هر كس طالب علم است از درب آن وارد شود. [6]

از عبدالله عجلان از امام باقر(عليه السلام ) تفسير كلام خدا " فاسألوا اهل الذكر " روايت شده كه رسول الله (صلي الله عليه و آله ) فرمود:

مقصود از "ذكر"منم و "اهل الذكر" امامان (عليهم السلام ) (كه اول آنها أميرالمؤمنين على (عليه السلام ) و آخرينشان حضرت قائم (عليه السلام ) مى باشد. [7]


پي نوشت:
[1] نحل آيه 1
[2] غايه المرام ، ص 727 - اثبات الهدي ، ج 7 ص 102
[3] نحل ، آيه 16
[4] الف ) شواهد ا لتنزيل ، ج 1 ص 327 - ب ) غايه المرام ، ص 737 - ج ) تفسير فرات بن ابراهيم كفي ، ص 432
[5] نحل ، 43
[6] شواهد ا لنتزيل ج 1 ، ص 334
[7] الف ) اصول الكافي ، ج 1 ص 403 - ب) تفسير برهان ، ج 2 ، ص 370

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۲۱
سوره نمل


درآن سه آيه مى باشد آيات 62- 82-83
ا- (أمن يجيب المضطر اذا دعاه و يكشف السوء و يجعلكم خلفاء الأرض.)[1]

چه كسى است كه دعاى گرفتار را اجابت مى كند و گرفتارى را بر طرف مى سازد، و شما را زمامداران زمين قرار مى دهد.

امام صادق (عليه السلام )فرمود:

اين آيه درباره قائم آل محمد (عليه السلام )نازل شد، به خدا سوگند (مضطر) اوست كه در مقام ابراهيم دو ركعت نماز مى خواند و خداى عزوجل را مى خواند، پس او اجابتش مى فرمايد، و در زمين او را خليفه مى سازد. [2]
2- (واذا وقع القول عليهم أخرجنا لهم دآبه من الأرض تكلمهم أن الناس كانوا باياتنا لايوقنون.)[3]

هنگامى كه فرمان عذاب آنها رسد (و در آستانه رستاخيز قرار گيرند) جنبده اى را از زمين براى آنها خارج مى كنيم كه با آنها تكلم مى كند و مى گويد: مردم به آيات ما ايمان نمى آورند.

طبرسى از پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله ) روايت كرده كه حضرت فرمود:

آن جنبده " دابه " چون ظاهر شود، عصاى موسى و انگشتر سليمان با اوست، با انگشتر روى مؤمنين را نقش و مهر كند و با عصا بينى كفار را بشكند و چون مردم در محضرش (بين كوه صفا و كعبه) جمع شوند مؤمن و كافر را از يكديگر تميز داده و بشناسد و بر چهره مؤمنين مى نويسد اين شخص مؤمن است، و بر چهره كافر مى نويسد اين شخص كافر است.[4]

((17)) روايت در تفسير برهان پيرامون ((دابه)) ذكر شده است، و ما جهت اختصار به يك روايت اكتفا نموديم، و اينها از نشانه هاى حتمى پيش از ظهور و خروج حضرت مهدى آل محمد ارواحنا له الفداء مى باشد كه آشكار خواهد شد.
3-ويوم نحشر من كل امة فوجا.)[5]

روزى را كه ما از هر امتى گروهى را محشور مى كنيم به خاطر بياوريد.

امام صادق (عليه السلام ) فرمود:

گروهى از عوام مى گويند اين آيه مربوط به روز قيامت است. نه، آيا گروهى را خدا محشور مى كند و ديگران را مى گذارد، خير اين چنين نيست، بلكه اين آيه شريفه مربوط به مسئله رجعت است. [6]

آرى مسئله رجعت از ضروريات مذهب شيعه هست. و منكر آن از ايمان خارج است.

و روايات مربوط به رجعت متواتر است و كتاب هايى كه در برگيرنده مسئله رجعت است بسيار مى باشد. مفضل بن عمر روايت كرده، كه امام صادق(عليه السلام ) در معناى آيه ((و يوم نحشر من كل امة فوجا)) فرمود:

هيچ مؤمنى نيست كه كشته شود مگر آن كه در موقع رجعت به دنيا برگردد تابه مرگ طبيعي بميرد و كسى جز مؤمن خالص و يا كافر مطلق به دنيا رجعت نمي كند .[7]

آرى مسئله رجعت از نظر قرآن و مكتب اهل بيت (عليه السلام ) محرز است رجعت انبياء و امامان معصوم و مؤمنان در يارى حضرت قائم (عليه السلام ) است.

و همچين امام چارم (عليه السلام ) به ابوخالد كابلى در تفسير آيه ((ان الذي فرض عليك القرآن لراد إلى معاد ))، فرمود: [8]

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله )و أميرالمؤمنين وائمه (عليهم السلام ) به سوى شما رجوع مى كنند. [9]


پي نوشت:
[1] نمل آيه 62
[2] الف ) الميزان ج 15 ص 613 - ب )بحار الانوار ج 51 ، ص 48
[3] نمل آيه 82
[4] الف ) تفسير جامع ج 5 ، ص 134 - ب) تفسير برهان ج 3 ص 217
[5] نمل آيه 83
[6] تفسير قمي ، ج 3 ص 130
[7] تفسير جامع ، ج 5 ص 137
[8] سوره قصص ، آيه 85
[9] تفسير برهان ، ج 4 ، ص 239

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۲۳
سوره نور


درآن دو آيه مى باشد آيات 35- 55
1ـ (الله نور السموات و الأرض مثل نوره كمشكوة فيها مصباح المصباح في زجاجه الزجاجه كأنها كوكب دري يوقد من شجرة مباركه زيتونة لاشرقية و لاغربيه يكاد زيتها يضيي ولو لم تمسسة نار نور على نور يهدي الله لنوره من يشاء.)[1]

ترجمه آيه شريفه در متن حديث آمده است.

جابربن عبدالله انصارى مى گويد داخل مسجد كوفه شدم در حالى كه امير المؤمنين (عليه السلام) مشغول نوشتن بود و مى خنديد عرض كردم يا أميرالمؤمنين چه چيز باعث خنده شما شد؟ فرمود:

تعجب مى كنم از كسي كه اين آيه را (الله نور السموات و الأرض مثل نوره كمشكوه.. !) مى خواند و معرفت به آن ندارد عرض كردم:

آرى يا أميرالمؤمنين، حضرت آيه را تلاوت فرمودند:

((الله نور السموات و الأرض مثل نوره كمشكوه))- مشكوه- محمد(صلي الله عليه و آله ) است " فيها مصباح "- من هستم-، (المصباح في زجاجة))- حسن و حسين- مى باشند)، كأنها كوكب دري))- على بن الحسين- است " يوقد من شجره))- محمد بن على- است، (زيتونة "- جعفر بن محمد- است (لا شرقية " ء موسى بن جعفر- است ((و لا غربية))- على بن موسى- است " يكاد زيتها يضيى "- محمد بن على- است ((و لولم تمسسه نار))- على بن محمد- است ((نور على نور))- حسن بن على- است ((يهدي الله لنوره من يشاء "- قائم ما مهدى (عليه السلام ) است.[2]
2- (وعد الله الذين آمثوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنكم في الأرض كما استخلف الذين من قبلهم و ليمكنن لهم دينهم الذي ارتضى لهم و ليبدلنهم من بعد خوفهم امنا يعبدونني لايشركون بي شيئا. )[3]

خداوند به كساني كه از شما ايمان آورده اند و اعمال صالح انجام داده اند وعده مى دهد كه آنها را قطعا" خليفه روى زمين خواهد كرد، همانگونه كه پيشينيان را خلافت روي زمين بخشيد، و دين و آيينى را كه براى آنها پسنديده پا برجا و ريشه دار خواهد ساخت و خوف و ترس آنها را به امنيت و آرامش مبدل مى كند. آنچنان كه تنها مرا مى پرستند و چيزى را براى من شريك نخواهند ساخت. اسحاق بن عبدالله از امام زين العابدين (عليه السلام ) روايت مى كند كه حضرت فرمود:

اين آيه در شأن قائم (عليه السلام ) است. [4]

عبدالله بن سنان گويد:

از امام صادق (عليه السلام ) از تفسير كلام خدا پرسيدم: " وعد الله الذين آمنوا منكم... " فرمود:

اين آيه در شأن على بن ابيطالب و امامان از نسلى او نازل شده، ((و فيمكنن لهم دينهم الذي ارتضى " تا آخر آيه فرمود:

يعنى توسط ظهور حضرت قائم (عليه السلام ) صورت مى پذيرد. [5]


پي نوشت:
[1] نور آيه 35
[2] غايه المرام ص 742
[3] نور آيه 55
[4] الف ) ينابيع الموده ص 426 - ب ) تفسير صافي ج 3 ص 444
[5] تفسير برهان ج 3 ص 147

saman.jamaly
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۲۴
در بهشت از مجرمين (كه بيرون بهشت هستند) مي‌پرسند چه چيز شما را به دوزخ افكند آنها مي‌گويند ما نمازگزار نبوديم , يعني از شيعيان علي بن ابي طالب نبودند!!!!!!

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۲۵
سوره هود


درآن چهار آيه مى باشد آيات 8- 21- 80- 86
ا- (و لئن أخرنا عنهم العذاب الى أمه معدودة. ) [1]

اگر مجازات را تا زمان محدود از آنها به تأخير اندازيم.

از حضرت باقر و حضرت صادق (عليهما السلام ) در تفسير اين آيه روايت شده كه فرمودند:

امت معدوده اصحاب مهدى (عليه السلام ) هستند كه در آخر الزمان سيصد و سيزده نفر مرد به تعداد اهل بدر كه در يك ساعت همچون گرد آمدن پاره هاى ابر در فصل پائيز جمع مى شوند. [2]

و نيز امام صادق (عليه السلام ) فرمود:

عذاب، خروج قائم (عليه السلام ) است و امت معدوده اهل بدر و اصحاب بدرند.[3]
2- (اولئك الذين خسروا انفسهم و ضل عنهم ما كانوا يفترون.) [4]

آنان كسانى هستند كه سرمايه وجود خود را از دست دادند و تمام معبودهاى دروغين از نظرشان كم شدند.

زيانكاران كسانى هستند كه درباره (امام زمان- عجل الله تعالي فرجه -) شك مى كند.

مفضل بن عمر مى گويد:

در محضر مبارك امام صادق (عليه السلام ) بوديم و سخن درباره امام قائم حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) دور مى زد، امام صادق (عليه السلام ) فرمود:

مى گويند (كسى كه درباره حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه )شك دارند) چه زمانى متولد شده؟

و چه كسى او را ديده؟

و او كجا مستقر است؟

و چه وقت ظاهر مى شود؟

تمام اين اشكالات، شك است در قضا و قدرت خداوند متعال، سپس اين آيه را تلاوت فرمود:

آنها به خود در دنيا و آخرت زيان مى رسانند. [5]
3- (قال لو أن لي بكم قوة آؤ آوى الى ركن شديد. ) [6]

گفت اى كاش در برابر شما قدرتى داشتم يا تكيه گاه و پشتيبان محكم در اختيار من بود.

صالح بن سعيد مى گويد: امام صادق (عليه السلام ) درباره تفسير اين آيه فرمود " قوة " حضرت قائم است، و " ركن محكم " سيصد و سيزده نفر اصحابش مى باشد. [7]
4- (بقية الله خير لكم إن كنتم مؤمنين. ) [8]

سرمايه حلالى كه خداوند براى شما باقى گذارده برايتان بهتر است اگر ايمان داشته باشيد.

امام باقر(عليه السلام ) مى فرمايد:

اين أيه اولين آيه اى است كه قائم (عليه السلام ) آن را تلاوت مى كند، و سپس مى فرمايد: من بقية الله و حجت خدا و نماينده او در زمين بر شما (مردم) مى باشم (و مردم به سوى او مى آيند و بر او سلام مى كنند) و نحوه سلامشان چنين است: السلام عليك يا بقية الله فى ارضه. [9]


پي نوشت:
[1] هود آيه 8
[2] الف ) ينابيع الموده ص 424 - ب ) بحار الانوار ج 51 ص 58
[3] تفسير الميزان ج 10 ص 280
[4] هود آيه 21
[5] ينابيع الموده ص 428
[6] هود آيه 80
[7] الف ) ينابيع الموده ص 424 - ب ) اثبات الهدي ج 7 ص 100 - ج ) غايه المرام ص 726
[8] هود آيه 86
[9] الف ) تفسير صافي ج 2 ص 468 - ب ) اثبات الهدي ج 7 ص 392 - ج ) المهدي الموعود عند علامه اهل السنه ص 131

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۲۶
سوره يوسف


درآن دو آيه مى باشد آيات 108- 110
1- (قل هذه سبيلى ادعوا الى الله على بصيره أنا و من اتبعني. ) [1]

بگو اين راه من است كه من و پيروانم با بينائى، همه مردم را به سوى خدا دعوت مى كنيم.

امام باقر (عليه السلام ) در تفسير اين آيه فرمود: مقصود رسول الله (صلي الله عليه و آله ) و اميرالمؤمنين و جانشينان بعد از او هستند.[2]

عبدالله بن عباس گفت: پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله ) فرمود:

به درستى كه جانشينان و اوصياء و حجت هاى الهى بر مردم بعد از من 12 نفرند اؤل آنان برادرم و آخرينشان پسرم مى باشد، پرسيدند يا رسول الله برادرتان كيست؟

فرمود: على بن ابى طالب.

سؤال شد پسرتان كيست؟

حضرت فرمود: مهدى، و او كسى است كه دنيا را پر از عدل و داد خواهد كرد پس از آن كه از جور و ستم و تجاوز پر شده باشد.

سپس فرمود:

سوگند به كسى كه مرا به حق پيامبرى بشارت دهنده، برگزيد، اگر از دنيا نمانده باشد، مگر يك روز، خداوند آن روز را طولانى خواهد كرد، تا در آن روز فرزندم مهدى (عليه السلام ) ظاهر شود و روح الله عيسى بن مريم (عليه السلام ) نازل مى شود و پشت سر - حضرت- نماز مى خواند و اوست كه دنيا را به نور خدايى روشن خواهد كرد و حكومتش عالم گير و شرق و غرب را در بر خواهد گرفت.[3]
2- (حتى اذا استياس الرسل و ظنوا أنهم قد كذبوا جائهم نصرنا. ) [4]

زمانى كه رسولان مايوس شوند، و گمان كردند كه حتى گروه اندك مؤمنان به آنها دروغ گفته اند در اين هنگام يارى ما به سراغ آنها آمد.

اميرالمؤمنين (عليه السلام ) در تفسير اين آيه شريفه، فرمود:

نصرت و يارى خدا در زمانى كه پست تر از مردار باشد، نمى آيد. اين است فرمايش خداى عزوجل در سوره يوسف (آيه مذكور) و اين نصر الهى هنگام قيام قائم ما حضرت مهدى (عليه السلام ) است. [5]


پي نوشت:
[1] يوسف آيه 108
[2] الف ) تفسير برهان ج 2 ص 247 - ب) تفسير فرات بن ابراهيم كوفي ص 201
[3] فرائد المسمطين ج 2 ص 312
[4] يوسف آيه 110
[5] الف ) ينابيع الموده ص 434 - ب ) غايه المرام ص 736

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۲۸
سوره يونس


در آن چهار آيه مي باشد

آيات 20ـ 24ـ 64ـ102
1- (و يقولون لولا أنزل عليه آية من ربي فقل انما الغيب لله فانتظروا إنى معكم من المنتظرين.[1]

مى گويد چرا معجزه اى از پروردگارش بر او نازل نمى شود؟ بگو غيب (و معجزات) براى خدا (و به فرمان او) است شما در انتظار باشيد من هم با شما از منتظرانم.

يحيى بن ابوالقاسم گويد:

امام جعفر صادق (عليه السلام ) در تفسير اين آيه فرمود: مراد از (الغيب) حجت قائم (عليه السلام ) باشد. [2]
2- (حتى اذا اخذت الارض زخرفها و ازينت و ظن اهلها أنهم قادرون عليها أتها أمرنا ليلأ او نهارأ. [3]

تا زمانى كه روى زمين زيبايى خود را (از آن) گرفته و تزيين مى گردد و اهل آن مطمئن مى شوند كه مى توانند از آن بهره مند گردند (نا گهان) فرمان ما شب هنگام يا در روز (براى نابودى آن) فرا مى رسد.

مفضل بن عمر از امام صادق (عليه السلام ) پيرامون اين آيه شريفه روايتى نقل مى كند كه يعنى قيام حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) با شمشير مى باشد. [4]
3-لهم البشرى فى الحياة الدنيا و في الاخرة. ) [5]

در زندگى دنيا و آخرت شاد (و مسرور)اند.

از امام باقر (عليه السلام ) درباره تفسير اين آيه آمده: كه به اين دسته از مؤمنين مژده و بشارت به قيام حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه ) و ظهورش داده مى شود، و همين طور بشارت قتل دشمنانشان و نجات و رستگارى در آخرت و ورود در جمع آل محمد (عليهم السلام ) در كنار حوض كوثر مى دهند.[6]
4- (قل فانتظروا إنى معكم من المنتظرين. ) [7]

بگو شما انتظار بكشيد من نيز با شما انتظار مى كشم.

امام هشتم حضرت رضا (عليه السلام ) فرمود:

به راستى كه انتظار فرج (قائم)، خود فرج است. [8]


پي نوشت:
[1] يونس آيه 20
[2] الف ) ينابيع الموده ص 424 - ب ) بحار الانوار ج 51 ص 52 - ج ) غايه المرام ص 734
[3] يونس ايه 24
[4] غايه المرام ص 734
[5] يونس آيه 64
[6] تفسير صافي ج 2 ص 410
[7] يونس آيه 102
[8] الف) تفسير صافي ج 2 ص 428 - ب ) الميزان ج 10 ص 572 - ج ) تفسير فرات ابن ابراهيم كوفي ص 193

saman.jamaly
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۲۸
بر طبق عقيده ي اهل سنت، در آخر زمان شخصي هم اسم نام پيامبر صلي الله عليه وسلم بنام محمد مهدي متولد خواهد شد که رهبري مسلمانان جهان را بدست خواهد گرفت و با کفار خواهد جنگيد تا حکومت اسلامي را بر دنيا مسلط گرداند. اما شيعه معتقد است که مهدي قبلا و تقريبا 1200 سال قبل متولد شده است که پدر او يکي از اهل بيت بنام حسن عسکري رحمه الله است و چند سال پس از تولد غيب شده است و الان منتظر هستند تا او ظهور کند.
اما قطعا اين عقيده باطل است، زيرا هرگز امام حسن عسکري فرزندي بنام مهدي نداشته است و چنين ادعايي ثابت نشده است، و اگر هم مي داشت هيچکس نمي تواند غيب شود و لازمه ي غيب شدن فردي اينست که با وحي در ارتباط باشد که در آنصورت خاتميت پيامبر صلي الله عليه وسلم زير سوال خواهد رفت.

saman.jamaly
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۲۹
دسته اي از اهل بدعت گمان مي کنند که شخصي به اسم مهدي که فرزند امام حسن عسکري رحمه الله است متولد شده و بعدا غيب گشته و الان منتظر ظاهر شدن وي هستند! و در عوض عده اي هم به کلي منکر آمدن شخصي بنام محمد مهدي در آينده و آخرالزمان هستند! و هر دو دسته در گمراهي هستند و مذهبشان فاسد است. محمد مهدي هنوز متولد نشده تا ادعا کنيم که غيب گشته است، و از سويي بنا به احاديث صحيح پيامبر صلي الله عليه وسلم، يکي از نشانه هاي قيامت آمدن و متولد شدن فردي بنام محمد مهدي است که شخصي مومن و عادل است که رهبري مسلمانان را بدست مي گيرد و با کفار مي جنگد.
و او مردي از اهل بيت است و در حاليكه زمين پر از ظلم و ستم است از عدل و داد پر مي نمايد. اسمش موافق اسم پيامبر صلي الله عليه وسلم و اسم پدرش موافق اسم پدر پيامبر صلي الله عليه وسلم است. ابوداود و ترمذي از عبدالله بن مسعود رضي الله عنه روايت مي كنند كه پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمود:«لَا تَذْهَبُ الدُّنْيَا حَتَّى يَمْلِكَ الْعَرَبَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي وَاسْمُ أَبِيهِ اسْمُ أَبِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطًا وَعَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْمًا وَجَوْرًا» سنن أبي داود 4 / 306 (4282)
«دنيا به پايان نمي‌رسد تا اينکه مردي از اهل بيتم که هم اسم من و اسم پدرش هم اسم پدر من است حکومت عرب را بدست گيرد و زمين را همانگونه كه پر از ظلم و ستم شده پر از عدل و داد مي كند.».

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۲۹
سوره مائده


درآن چهار آيه مي باشد آيات 3- 12-14-54
ا- (اليوم يئس الذين كفروا من دينكم فلا تخشوهم و اخشون.) [1]

امروز كافران از (زوال) آيين شما مايوس شدند، بنابراين از آنها نترسيده و از (مخالفت) من بترسيد.

امام باقر (عليه السلام ) درباره اين آيه فرمود: آن روز، روز ظهور قائم آل محمد (عليه السلام ) است بنى اميه نوميد مى شوند، و آنها كافر گشته و از آل محمد (صلي الله عليه و آله ) نوميد مي باشند. [2]
2- (و لقد أخذ الله ميثاق بنى اسرائيل و بعثنا منهم اثني عشر نقيباً. ) [3]

خدا از بني اسرائيل پيمان گرفت، و از آنها دوازده رهبر و سرپرست بر انگيختيم.

روايات متعددي كه از طرق اهل تسنن وارد شده، (پيرامون آيه شريفه و لقد أخذ الله تا آخر) اشاره به خلفا و جانشين دوازده گانه پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله ) دارد كه نخستين آنها حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام و آخرين جانشين حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه ) مي باشد و تعداد آنها به تعداد نقباي بني اسرائيل معرفي شده است. [4]
3- (و من الذين قالوا إنا نصاري أخذنا ميثاقهم فنسوا حظاً مما ذكروا به.) [5]

و از كساني كه ادعاي نصرانيت (و ياري مسيح) داشتند (نيز) پيمان گرفتيم، ولي آنها قسمت قابل ملاحظه اي از آن چه به آنان تذكر داده شده بود، به دست فراموشي سپردند.

ربيع شامي گفت: امام صادق (عليه السلام ) درباره اين آيه فرمود: يعني به زودي اين حظ و نصيب را ياد كنند و با قائم آل محمد (صلي الله عليه و آله ) جماعتي از نصاري بيرون آيند.[6]
4- (يا أيها الذين آمنوا من يرتد منكم عن دينه فسوف يأتي الله بقوم يحبهم و يحبونه أذله علي المؤمنين أعزه علي الكافرين. [7]

اي كساني كه ايمان آورده ايد هر كس از شما از آيين خود بازگردد به خدا زياني نمي رساند خداوند در آينده جمعيتي را مي آورد كه آنها را دوست دارد و آنها(نيز) او را دوست دارند، در برابر مؤمنان متواضع و در برابر كافران نيرومندند.

سليمان بن هارون عجلي گويد: از امام صادق (عليه السلام ) شنيدم مي فـرمود كه: بدرستي كه صاحب امر يعني قائم (عجل الله تعالي فرجه ) محفوظ است. اگر تمام مردم از بين بروند خداوند متعال اصحاب او را گرد او جمع مي كند و آنها هستند كه خداوند درباره آنها فرمود " يا ايها الذين آمنوا من يرتد منكم " تا آخر آيه. [8]


پي نوشت:
[1]مائده ، آيه 3
[2]الف) بحار الانوار ، ج 51 ص 55 - ب ) تفسير برهان ، ج 1 ، ص 424
[3]مائده آيه 12
[4]تفسير نمونه ، ج 4 ص 309
[5]مائده آيه 14.
[6]الف) ينابيع الموده ، ص 422 - ب ) تفسير برهان ، ج 1 ص 454
[7]مائده ، آيه 54
[8] غايه المرام ، ص 226

saman.jamaly
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۳۲
دین اسلام کامل ترین دین است . و دینی که در نزد خدا هست دین اسلام است . پس نمی شود دین که نزد خدا برترین دین باشد گوشه ای از آن ناقص باشد . پس در اینجا نیازی نیست که کسی بیاید و این دین را کامل کند . اما ما در روایات شیعه می بینیم که مهدی برای کامل کردن دین الله سبحان (که کامل است) می آید . و همچنین این در قران کریم چنین بیان شده است : ﴿الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ﴾ 2«امروز دينتان را براى شما كامل كردم» و در کتاب خود نامی از مهدی نیاورده است. و همچنین مهدی اهل تشیع از آن سخن یاد می کنند باعث شده فساد و قتل و ... بین مردم رواج پیدا کند در حالی که قوانین دین الهی برای اصلاح بشر و دفع فساد از جامعه است . تا این زمان افراد بسیار زیادی اقدام بر این کردند و خود را مهدی معرفی کردند و شروع به قتل عام مردم کردند .و مانند آن می توان به شیخ احمد احسائی3 که خود را نائب خاص مهدی معرفی کرد و شروع به قتل عام مردم کرد اشاره کرد. و یا امثال افراد دیگر مانند سید علی محمد باب ، و احمد قادیانی و ... را میتوان نام برد . و این بر ضد دین اسلام می باشد و دین اسلام دین عدل است نه دین قتل عام مردم . و این یکی از افکار اهل تشیع میباشد که باعث شده بسیاری از مردم جان خود را از دست بدهند. و این کار عالمان اهل تشیع است که برای پر کردن شکم خود چنین خرافه ای را به وجود آورده اند تا مردم را گمراه کرده و از حقیقت باز دارند . چنانچه در قران کریم می خوانیم. ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ﴾.3 «اي مؤمنين، بدون شک بسياري از علماء و مقدسين اموال مردم را به باطل مي‌خورند و از راه خدا باز مي‌دارند». بررسی قسمتی از احادیث شیعه : در جلد صفحه 51 بحار صفحه 1 می خوانیم درباره امام زمان « خلیفه الرحمن الحجه بن الحسن» و مهدی موعود را خلیفه خدا میداند در حالی که خدا حاضر است و غایب نمی شود . خدا نمی میرد و جای و مکان ندارد که جای و ماکن خود را به اشخاصی از مخلوقات داده باشد . و خداوند در سوره بقره آیه 30 می فرماید : ﴿إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً﴾ «من در زمين خليفه‌اي پديد آوردم». و فرشتگان مخاطبین فهمیدند که خدا می خواهد بجای مفسدین که قبلا در زمین بودند و هلاک شدند بجای آنان جانشینی خلق کند ، و فرشتگان گفتند : ﴿أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ﴾ (البقرة: 30). «آيا کسي را بيافريني که در آنجا فساد کند و خونريزي نمايد». و وگر نه خلیفه خدا مفسد نمی شود . علامه گرانقدر برقعی قمی در این رابطه می فرماید : بايد دانست که تمام مردم چه مفسد و چه مصلح و چه مؤمن و چه کافر، همه خليفه هستند أما نه خليفة خدا بلکه خليفة سابقين، که انسانهاي هر قرن و زماني، جانشين و وارث انسانها و نسلهاي گذشته مي‌باشند که قدرت و تمدن آنان را بارث مي‌برند. بنابراين همة ما بدين معنا خليفه هستيم چنانکه خداوند در سورة فاطر آية 39 مي‌فرمايد: ﴿هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ فِي الْأَرْضِ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ﴾ (فاطر: 39). «اوست كه شما را جانشينانى در زمين قرار داد هر كس كافر شود، كفر او به زيان خودش خواهد بود». در حاليکه خليفة خدا اگر انسان باشد نمي‌توان گفت که نسبت به او کافر مي‌گردد؟!!. پس خدا انسان را باعتبار اينکه پشت‌اندر پشت در زمين، زندگي مي‌کند او را خليفه ناميده چنانکه بهمين اعتبار دربارة شب و روز مي‌فرمايد: ﴿وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً﴾ (الفرقان: 62). «و اوست آن كه شب و روز را جانشين يكديگر قرار داد». و اما مادر این مهدی موهود مفعلوم نیست چنانچه در همین کتاب در جلد 51 می خوانیم . در ص 2 از ابي‌الحسن روايت کرده که نام مادر مهدي نرجس است. در ص 5 روايت کرده که نام مادر او صيقل و يا صقيل است که در زمان حيات حضرت عسکري فوت شده است. در ص 7 روايت کرده که نام مادر او (يعني مهدي) مليکه بنت يشوعا است. و در ص 15 حديث آورده که نام مادر او ريحانه بوده است. و در ص 15 نيز روايت کرده که نام مادر او سوسن بوده است. و در ص 23روايت کرده که نام مادر او حکيمه بوده. و در ص 24 حديث آورده که نام مادر او خمط است. و در ص 28 روايت نموده که نام مادر او مريم دختر زيد العلويه مي‌باشد. و به عقیده عالمان شیعه هر یک از این احادیث دارای مشکلی هستند که از این مقاله فرا تر است و نمی شود در اینجا ذکر کرد .و ... حال ماندیم که در این خرافات نامی نیز برای مادر آن موهود قرار داده نشده و مشخص نیست که نام مادر ایشان چیست . مهدی موهومی که شیعه از آن نام می برد دارای افکار است پلید زیرا اولین کاری که این موهوم می کنند این است که این موهوم یا بهتر بگوییم امام دست ساز اخراج دو یار رسول الله صلی الله و علیه وسلم از قبرهایشان است و ابتدا آنان را شکنجه می دهد و سپس آنان را می سوزاند و حتی مسجد نیز خراب می کند. و در مورد مدت زمان غیبت این موهوم در کتب شیعه می خوانیم : از علی بن ابی طالب -رضی الله عنه- روایت كرده اند که گفت: مهدی در غیبت به سر مى برد و باعث حیرت مردم مى شود و بنابراین گروهی شوند و گروهی هدایت می شوند، وقتی از او پرسیدند که زمان حیرت چقدر است؟ گفت: شش روز یا شش ماه یا شش سال است 5 و از ابی عبدالله روایت است که گفت: از کشته شدن النفس‌ الزكیه تا ظهور امام قائم فقط پانزده شب طول می کشد یعنی در سال 140 هجری مهدی ظهور مى كند وقتی حسین کشته شد خداوند بر اهل زمین خشمگین شد و ظهور او را تا سال 140 به تأخیر انداخت بنابراین ما به شما گفتیم که او در سال 140ه‍ ظهور خواهد کرد، و شما هم این خبر را پخش و شایعه کردید و پرده از راز برداشتید، و بعد از آن خداوند وقت ظهور او را برای ما تعیین نکرد 6 سپس روایتی دیگر هست که روایات گذشته را تکذیب می نماید و آن اینکه از ابی عبدالله جعفر الصادق روایت شده است که گفت : آنان که وقت ظهور مهدی را تعیین كرده اند دروغ گفته اند، ما اهل بیت وقتی برای ظهور او مشخص نمى كنيم»7ما نه مدّت گذشته غیبت او را تعیین مى كنیم و نه مدت غییب او را در آینده تعیین می کنیم. 8 واحادیث بسیار دیگر نیز وجود دارد از عالمان شیعه که وجود مهدی را منکر مشوند . انشالله در پست های بعدی اگر عمری باقی بود به آن می پردازیم. پایان والسلام و علیکم و رحمه الله منابع و ماخذ ---------------------- 1-کتاب دین و زندگی سال سوم دبیرستان (کتاب درسی) رشته تجربی صفحه 152 پراگراف اول. 2-سوره مائده آیه 3 3- موسس مذهب شیخیه و کریم خانیه و بالا سریه 4- سوره التوبه آیه 34 5-لکافی 1/338.5- 6-اصول الکافی 1/368 والغیبة، النعمانی ص 197 والغیبة، الطوسی ص 263، وبحار الانوار 52/1176- 7-اصول الکافی 1/368 و الغیبة، النعمانی ص 198. 7- 8-الغیبة، الطوسی ص 262 و بحار الانوار 52/103.8-

یا صاحب الزمان (عج)
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۳:۳۲
سوره نساء



درآن شش آيه مي باشد

آيات 47- 59- 69-77-83- 159
ا- (يا أيها الذين اوتوا الكتاب آمنوا بما نزلنا مصدقاً لما معكم من قبل ان نطمس وجوهاً فنردها.)[1]

اي كساني كه كتاب (خدا) به شما داده شده، به آنچه (بر پيامبر خود) نازل كرديم و هماهنگ با نشانه هايي است كه با شما است ايمان بياوريد، پيش از آن كه صورت هايي را محو كنيم و سپس به پشت سر بازگردانيم.

جابر جعفي گويد:

امام باقر (عليه السلام ) درباره اين آيه (يا ايها الذين اوتوا الكتاب...) فرمودند: تنها سه تن از لشكريان سفياني كه زمين را در ستم و تباهي فرو مي برند نجات مي يابند، خداوند چهره آنان را به طرف پشتشان برمي گرداند و اين پيش آمد در زمان قيام قائم، مهدي (عجل الله تعالي فرجه ) روي مي دهد. [2]
2-(يا أيها الذين آمنوا اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و أولي الامر منكم. ) [3]

اي كساني كه ايمان آورده ايد. اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر خدا و صاحبان امر را.

مقصود از اولي الامر اشاره به 12 امام (عليه السلام ) است كه اول آنان حضرت اميرالمؤمنين علي بن ابي طالب عليه السلام و آخر آنها حضرت بقيه الله مهدي منتظر (عليه السلام ) مي باشد ، و اين ديدگاه اكثر دانشمندان اسلامي اعم از سني و شيعه[4] مي باشد، به كتب ذيل مراجعه شود.
3- (الذين انعم الله عليهم من النبيين و الصديقين والشهداء و الصالحين و حسن اولئك رفيقاً. ) [5]

خدا نعمت خود را بر آنها تمام كرده (و آنان را همنشين) پيامبران و صديقان و شهداء و صالحان كرد، چه خوب رفيقاني هستند.

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله ) درباره (و حسن اولئك رفيقاً) در آيه مذكور فرمودند: منظور قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه ) است. [6]
4- (و قالوا ربنا لم كتبت علينا القتال لولا أخرتنا الي اجل قريب. ) [7]

و گفتند پروردگارا چرا جهاد را بر ما مقدر داشتي؟ چرا اين فرمان را كمي تأخير نينداختي؟

از امام حسن مجتبى و امام باقر عليهما السلام درباره اجل قريب روايت شده كه اشاره به قيام قائم آل محمد (عجل الله تعالي فرجه ) است. [8]
5- (ولو ردوه الى الرسول و الى أولى الامر منهم لعلمه الذين يستنبطونه منهم. )[9]

و اگر به پيامبر و پيشوايان (كه قدرت و تشخيص كافى دارند) ارجاع كنند، از ريشه هاى مسائل آگاه خواهند شد.

منظور از اولى الامر حضرت امير المؤمنين (عليه السلام ) و يازده فرزندانش كه آخر آنان حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) است مى باشد. [10]
6- (و إن من اهل الكتاب الا ليؤمنن به قبل موته، و يوم القيامة يكون عليهم شهيدا.)[11]

و هيج يك از اهل كتاب نيست مگر اين كه قبل از مرگ به او ايمان آورد، و روز قيامت گواهى بر آنها خواهد بود.

محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام نقل مى كند كه اين آيه، اشاره به نزول حضرت عيسى (عليه السلام ) پيش از قيامت و خواندن نماز پشت سر حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) و ايمان آوردن ملت يهود و نصارى و غيرهم به حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه ) مى باشد.[12]


پي نوشت:
[1] نساء آيه 47
[2] الف) ينابيع الموده ص 421 - ب) اثبات الهدي ج 7 ص 97
[3] نساء آيه 59
[4] الف ) ينابيع الموده ص 116 - ب) تفسير نمونه ج 2 ص 442 نقل از بحر المحيط ج 3 ص 287 - ج ) تفسير برهان ج 1 ص 381 - د) تفسير فرات الكوفي ص 108
[5] نساء 69
[6] الف) شواهد التنزيل ج 1 ص 154 - ب) تفسير فرات كوفي ص 112 - ج) غايه المرام ص 728
[7] نساء آيه 77
[8] الف ) غايه المرام ص 728 - ب) تفسير نمونه ج 4 ص 15
[9] نساء آيه 83
[10] الف ) شواهد التنزيل ج 1 ص 150 - ب ) ينابيع الموده ص 118 - ج ) تفسير نمونه ج 5 ص 31 - د ) غايه المرام ص 325
[11] نساء آيه 159
[12] الف ) ينابيع الموده ص 421 - ب ) غايه المرام ص 228

saman.jamaly
۱۳۹۰/۰۴/۳۰, ۱۶:۱۴
حديث ابن مسعود- رضي الله عنه – که مرفوع است مي فرمايد: " لو لم يبق من الدنيا إلا يوم لطول الله ذلك اليوم ، حتى يبعث فيه رجلاً مني أو من أهل بيتي ، يواطيء اسمه اسمي ، واسم أبيه اسم أبي ، يملأ الأرض قسطاً وعدلا كما ملئت ظلماً وجوراً." (أبو داود (2/207) ، وترمذي ، وأحمد ، وطبراني در الكبير والصغير ، وأبو نعيم در " الحلية " ، وخطيب بغدادي در" تاريخ بغداد " از طريق زر بن حبيش از ابن مسعود . وترمذي مي گويد: " حسن صحيح " وذهبي : " صحيح " وابن ماجة (2/517) از علقمة از ابن مسعود وسند آن حسن است) يعني: {اگر از عمر دنيا جز روزي نماند خداوند آن را آن اندازه طولاني مي گرداند که در آن مردي از نسل من يا از نسل اهل بيت من در آن قيام کند اسمش موافق اسم من و اسم پدرش موافق اسم پدرم مي باشد. زمين را پر از عدل و داد مي کند همانگونه که پر از ظلم و ستم بود.}
حديث ديگري که از ابو سعيد خدري به دو طريق روايت شده که اولي را ترمذي و ابن ماجه و حاکم و احمد استخراج کرده اند و ترمذي آن را حسن مي داند و حاکم آن را به شرط مسلم صحيح مي داند و ذهبي نيز با او موافق است و واقعيت نيز همانگونه است که فرموده اند، طريق ديگري را ابوداود و حاکم كه آن را صحيح مي دانند، استخراج کرده اند و سند آن حسن است.( شيخ الباني رحمه الله در مجلة المتمدن الاسلامية«22/642-646»
صديق خان در الاذاعه مي گويد: احاديث در مورد مهدي به طرق مختلف قطعاً بسيار زياد است که آن را به حد تواتر رسانده است در سننها و مسندها و معجمها موجود است و ابن خلدون سخن را در آن بسيار طولاني کرده است.
پس صديق خان مي گويد: احاديث مهدي بعضي صحيح و بعضي از آنها ضعيف مي باشند و در طول زمان جريان آن بين عموم اهل اسلام مشهور شده است. و آن اين که حتماً در آخر زمان مردي از اهل بيت نبي ظهور مي کند که مؤيد دين خواهد بود . عدل را حاکم و مسلمانان وي را اطاعت خواهند کرد و بر تمام ممالک اسلامي تسلط خواهد يافت واسم آن مهدي است. و همزمان با او خروج دجال و شرط هاي برپايي قيامت همانگونه که در صحيح آمده روي خواهد داد و عيسي بعد از آن نازل مي شود ودجال را به قتل مي رساند و در نماز به مهدي اقتدا مينمايد احاديث دجال و عيسي نيز همچنين در حد تواتر ميباشد و انکار آن جايز نيست، قاضي علامه شوکاني – رحمه الله – نيز آن را بيان داشته است چنانکه در توضيح احاديث متواتر در مورد مهدي و دجال و مسيح آورده و مي گويد: احاديث وارده در مورد مهدي که امکان اطلاع از آن باشد به پنجاه حديث مي رسد که در آن احاديث صحيح، حسن و ضعيف قابل جبران موجود است و بدون شک در حد تواتر مي باشد و هيچ شبهه اي در آن نيست و بر اساس تمام اصطلاحات وارده در اصول وصف تواتر بر چيزهايي که خيلي در مرتبه پايين تر از آن وجود دارد صادق مي باشد. و آثار رسيده از اصحاب در مورد مهدي نيز بسيار صريح و زيادند و در مرتبه مرفوع بودن قرار دارند چون مجالي براي اجتهاد در آنها نيست. ( شيخ الباني رحمه الله در مجلة المتمدن الاسلامية