PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : جمع بندی شده چرا مراجع دلیل اختلاف فتواهاشون را اعلام نمیکنند!؟



کربلائی
۱۳۹۶/۰۱/۲۰, ۲۲:۳۳
سلام

شاید ما در مقامی نباشیم که مراجع جواب نمیدهند ولی جواب شاگردان خود را هم‌در ایراد فتوا‌نمیدهند!

آیا دلیل خاصی دارد!؟

چون مردم‌ایشان را راویان حدیث و امین میپندارند، در اختلاف فتواها چرا استنباط خود را توضیح نمیدهند!؟

آیا در زمان غیبت کبری، اختلاف فتواها تائید امام عصر عج‌هست!؟

معین
۱۳۹۶/۰۱/۲۳, ۰۶:۰۶
با نام و یاد دوست







http://askquran.ir/gallery/images/75940/1_erjae1.jpg









کارشناس بحث:استاد صدرا

صدرا
۱۳۹۶/۰۱/۲۷, ۰۹:۴۹
سلام

شاید ما در مقامی نباشیم که مراجع جواب نمیدهند ولی جواب شاگردان خود را هم‌در ایراد فتوا‌نمیدهند!

آیا دلیل خاصی دارد!؟

چون مردم‌ایشان را راویان حدیث و امین میپندارند، در اختلاف فتواها چرا استنباط خود را توضیح نمیدهند!؟

آیا در زمان غیبت کبری، اختلاف فتواها تائید امام عصر عج‌هست!؟


با سلام و عرض ادب

1) اختلاف نظرمراجع مربوط به مسائل جزئی و نه مسائل ضروری و مشهورات بوده و بازگشت چنین اختلافی نیز به تبعیت از هوای نفس نبوده؛ بلکه بازگشت آن به اختلاف نظر در مجموعه علوم و مقدمات دخیل در امر اجتهاد است؛ که سیر رسیدن فقیه به یک فتوا را می توان در کتب مفصله ی فقهی او و یا در دروس فقه تفصیلی (خارج فقه) او جستجو نمود.[1] (http://www.askquran.ir/#_ftn1) بنابراین باید توجه داشت که در کتابهای توضیح المسائل، تنها نظر نهایی فقیه در موضوعات مختلف عبادات و معاملات، به جهت عمل نمودن مکلفین به آن فتاوی بیان شده و بیان دلیل یک فتوا را تنها می توان در کتب مفصله ی فقهی جستجو نمود.

2) در زمان غیبت که مکلفین دسترسی مستقیم به امام معصوم (علیه السلام) را نداشته؛ به واسطه ی دستور ائمه (علیهم السلام) باید به فقیهان حائز شرایط مراجعه نمود که چنین امری حتی در زمان معصومین نیز رواج داشته است. البته چنین امری به منزله ی عدم اشتباه فقیه نبوده؛ بلکه بدین معنا است که در شرایط عدم حضور امام معصوم(علیه السلام)، مکلف یا باید خود اهل اجتهاد بوده و یا اهل رجوع به فقیه اعلم و عمل به فتوای وی باشد؛ زیرا چنین فرضی بهترین گزینه در راستای عمل به دستورات شرعی بوده؛ لذا حتی در صورت عدم انطباق فتوای فقیه با حکم واقعی؛ هر دوی آنها ماجور می باشند.

3) با توجه به مطالب فوق می توان گفت: رجوع به فقیه اعلم برای غیر مجتهد، در صورت عدم دسترسی به معصوم، یگانه راه تحصیل علم نسبت به تکالیف شرعی است که مکلف باید عمل خود را بر اساس فتوای فقیه اعلم انجام دهد. اما در ناحیه ی اختلاف فتوا، چنین امری در برخی مسائل جزئی، لازمه ی اجتهاد و امری غیر قابل اجتناب بوده؛ همچنان که در همه ی علوم نظری چنین امری یافت می گردد؛‌ اما آنچه در این میان مهم بوده رجوع به خبره ترین و برترین آنها است که در این صورت مکلف بهترین راه برای عمل به دستورات شرعی را پیموده است.

جهت اطلاع بیشتر به این تاپیک ها مراجعه فرمائید:

http://www.pasokhgoo.ir/node/56622

http://www.askquran.ir/showthread.php?t=3751

موفق باشید.

[1] (http://www.askquran.ir/#_ftnref1) .به عنوان نمونه : ( http://www.eshia.ir/feqh/archive/ (http://www.eshia.ir/feqh/archive/)).

رحیل
۱۳۹۶/۰۱/۲۷, ۱۹:۱۵
سیر رسیدن فقیه به یک فتوا را می توان در کتب مفصله ی فقهی او و یا در دروس فقه تفصیلی (خارج فقه) او جستجو نمود.[1] بنابراین باید توجه داشت که در کتابهای توضیح المسائل، تنها نظر نهایی فقیه در موضوعات مختلف عبادات و معاملات، به جهت عمل نمودن مکلفین به آن فتاوی بیان شده و بیان دلیل یک فتوا را تنها می توان در کتب مفصله ی فقهی جستجو نمود.
سلام علیکم
پس اگر علت یک فتوای خاص رو بخواهیم قابل رجوع است. درسته؟

کربلائی
۱۳۹۶/۰۱/۲۷, ۱۹:۲۱
سلام علیکم
پس اگر علت یک فتوای خاص رو بخواهیم قابل رجوع است. درسته؟

ما سالها در مقام دانشجوئیم تا از درخت عالم، یک برگ یا خرمای خشکیده ای بیفتد، تا حکمت نام یس و طه را بفهمیم

صدرا
۱۳۹۶/۰۱/۲۸, ۰۸:۵۱
سلام علیکم
پس اگر علت یک فتوای خاص رو بخواهیم قابل رجوع است. درسته؟

با سلام و عرض ادب

تمامی فتاوای فقها مستند به دلیل خاص است. حال گاهی دلیل آیات به همراه روایات مفسره است و در صورت نبود آیات، دلیل روایات اهل بیت (علیهم السلام) است که فقیه می بایست حکم فقهی را بر اساس اصول و ضوابط از آنها استخراج نماید و گاه دلیل نقلی خاصی در موضوعی یافت نمی گردد که در این صورت فقیه بر اساس اصول عملیه و منهج خود فتوایی را بیان می دارد.

فقها از دیر باز علاوه بر تالیف کتابهای فتوایی مجرد از دلیل، به تدوین و تالیف کتب مفصله ی فقهی که به همراه ادله ی یک فتوا بوده نیز پرداخته اند؛ هر چند که استفاده از این کتب خود نیازمند گذرانیدن مقدمات لازم برای فهم و درک منهج یک فقیه در استنباط احکام است.

http://fa.wikishia.net/view/%D9%81%D9%82%D9%87_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AF%D9%84% D8%A7%D9%84%DB%8C

در این لینک ها قسمتی از یک موضوع فقهی را مشاهده می فرمائید که یک فقیه بدان پاسخ داده است:

http://www.eshia.ir/feqh/archive/text/sobhani/feqh/89/900204/

http://www.eshia.ir/feqh/archive/text/sobhani/feqh/89/891208/

http://www.eshia.ir/Feqh/Archive/text/noori/feqh/93/940309/%D8%AD%DA%A9%D9%85%20%D8%B3%D8%A7%D8%A8%20%D8%A7%D 9%84%D9%86%D8%A8%DB%8C

http://www.eshia.ir/feqh/archive/text/makarem/feqh/93/930623/

موفق باشید.

صدرا
۱۳۹۶/۱۰/۲۲, ۱۷:۲۱
سؤال: چرا فقها در اختلاف فتواها طریق استنباط خود را توضیح نداده و آیا در زمان غیبت کبری، اختلاف فتواها مورد تائید امام عصر عج‌هست!؟

جواب:
اختلاف نظرمراجع مربوط به مسائل جزئی و نه مسائل ضروری و مشهورات بوده و بازگشت چنین اختلافی نیز به تبعیت از هوای نفس نبوده؛ بلکه بازگشت آن به اختلاف نظر در مجموعه علوم و مقدمات دخیل در امر اجتهاد است؛ که سیر رسیدن فقیه به یک فتوا را می توان در کتب مفصله ی فقهی او و یا در دروس فقه تفصیلی (خارج فقه) او جستجو نمود.(1) بنابراین باید توجه داشت که در کتابهای توضیح المسائل، تنها نظر نهایی فقیه در موضوعات مختلف عبادات و معاملات، در راستای عمل مکلفین به آن فتاوی بیان شده و بیان دلیل یک فتوا را تنها می توان در کتب مفصله ی فقهی جستجو نمود.

بر این اساس فقها از دیر باز علاوه بر تالیف کتابهای فتوایی مجرد از دلیل، به تدوین و تالیف کتب مفصله ی فقهی که به همراه ادله ی یک فتوا نیز بوده پرداخته اند؛ هر چند که استفاده از این کتب خود نیازمند گذرانیدن مقدمات لازم برای فهم و درک منهج یک فقیه در استنباط احکام است.

همچنین در زمان غیبت که مکلفین دسترسی مستقیم به امام معصوم (علیه السلام) را نداشته؛ به واسطه ی دستور ائمه (علیهم السلام) باید به فقیهان حائز شرایط مراجعه نمود که چنین امری حتی در زمان معصومین نیز رواج داشته است؛(2) البته چنین امری به منزله ی عدم اشتباه فقیه نبوده؛ بلکه بدین معنا است که در شرایط عدم حضور امام معصوم (علیه السلام)، مکلف یا باید خود اهل اجتهاد بوده و یا اهل رجوع به فقیه اعلم و عمل به فتوای وی باشد؛ زیرا چنین فرضی بهترین گزینه در راستای عمل به دستورات شرعی است؛ لذا حتی در صورت عدم انطباق فتوای فقیه با حکم واقعی؛ هر دوی آنها ماجور می باشند.

با توجه به مطالب فوق می توان گفت: رجوع به فقیه اعلم برای غیر مجتهد، در صورت عدم دسترسی به معصوم، یگانه راه تحصیل علم نسبت به تکالیف شرعی است که مکلف باید عمل خود را بر اساس فتوای فقیه اعلم انجام دهد. اما در ناحیه ی اختلاف فتوا، چنین امری در برخی مسائل جزئی، لازمه ی اجتهاد و امری غیر قابل اجتناب بوده؛ همچنان که در همه ی علوم نظری چنین امری یافت می گردد؛‌ اما آنچه در این میان مهم بوده رجوع به خبره ترین و برترین آنها است که در این صورت مکلف بهترین راه برای عمل به دستورات شرعی را پیموده است.

پی نوشت:

1. به عنوان نمونه : ( http://www.eshia.ir/feqh/archive/ (http://www.eshia.ir/feqh/archive/)).
2. امام خمینی، الاجتهاد والتقلید، ص81؛‌
ترجمه ی کتاب الاجتهاد والتقلید: (http://www.imam-khomeini.ir/fa/c78_66029/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8/%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%87%D8%A7%D8%AF_%D9%88_%D8%AA %D9%82%D9%84%DB%8C%D8%AF_%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85% D9%87_%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%87%D8%A7%D 8%AF_%D9%88_%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%82%D9%84%DB%8C%D 8%AF_/%D8%A7%D8%AF%D9%84%D9%87_%D8%A7%D8%B1%D8%AC%D8%A7% D8%B9_%D8%A8%D9%87_%D9%81%D9%82%D9%87%D8%A7_%D8%AA %D9%88%D8%B3%D8%B7_%D8%A7%D8%A6%D9%85%D9%87_%D8%B9 %D9%84%DB%8C%D9%87%D9%85_%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%84% D8%A7%D9%85).