PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : جمع بندی شده آیا پیامبر(ص) از حوادث آینده خبر نداشت؟



معین
۱۳۹۶/۱۲/۰۲, ۰۸:۴۵
سلام وعرض احترام
یکی از کاربران تلگرام سوالی داشتند واز کارشناسان درخواست راهنمائی کرده اند
مطالب ایشون عینا نقل میشود
باتشکر



"همه می دانیم که در هنگام دفن حضرت زهرا ،امام علی علیه السلام این عبارات را گفتند:
امام على عليه السلام :
"هنگام خاكسپارى فاطمه عليهاالسلام"
قَلَّ يا رسولُ اللّهِ عَن صَفيَّتِكَ صَبري، وَرَقَّ عَنها تَجَلُّدي ... وَسَتُنَبِّئُكَ ابنَتُكَ بِتَضافُرِ أُمَّتِكَ عَلى هَضمِها فَأحفِها السؤالَ وَاستَخبِرها الحالَ. هذا وَلَم يَطُلِ العَهدُ وَلَم يَخلُ مِنكَ الذِّكرُ

اى رسول خدا ! از جدايى دردانه دخترت صبرم لبريز گشته و تاب توان از كفم رفته است ... بزودى دخترت تو را از ستمها و حق كشيهايى كه امّتت با همکاری هم ، در حقّ او روا داشتند ، آگاه خواهد ساخت . همه وقايع را از او بپرس و اخبار اوضاع و احوال را از وى جويا شو . اين ستمها در حالى شد كه هنوز از رفتن تو مدتى نگذشته ، و يادت از ميان نرفته بود .

نهج البلاغه، خطبه ۲۰۲

سوالم از بخش قرمز رنگ هست .مگر ما نمیگیم که اهل بیت و در راس آنها نبی مکرم اسلام (ص) بر حوادث و جریانات این عالم اشراف دارند ؟نمونه بارزش بیان معروفی است که می گوید حضرت زهرا (س) در گودال قتلگاه حاضر شدند بهر حال از این جریان و ریز مسائل ، مطلع بودند ،حال چرا پیامبر اکرم(ص) نباید چنین اشراف و علمی داشته باشند تا نیاز به پرسش از حضرت زهرا نباشه؟"

معین
۱۳۹۶/۱۲/۰۲, ۰۸:۵۱
با نام و یاد دوست







http://askquran.ir/gallery/images/75940/1_erjae1.jpg









کارشناس بحث: استاد هادی

هادی
۱۳۹۶/۱۲/۰۳, ۱۰:۱۴
پرسش:
در هنگام دفن حضرت زهرا ، امام‌علی(علیه‌السلام) این عبارات را گفتند:
«قَلَّ يا رسولُ اللّهِ ... سَتُنَبِّئُكَ ابنَتُكَ بِتَضافُرِ أُمَّتِكَ عَلى هَضمِها فَأحفِها السؤالَ وَاستَخبِرها الحالَ...» (نهج البلاغه، خطبه 202) اى رسول‌خدا ! بزودى دخترت تو را از ستم‌ها و حق‌كشي‌هايى كه امّتت با همکاری هم در حقّ او روا داشتند، آگاه خواهد ساخت. همه‌ی وقايع را از او بپرس و اخبار اوضاع و احوال را از وى جويا شو .
سوال این است: مگر ما نمی‌گوییم که اهل‌بیت و در راس آنها نبی‌مکرم اسلام (صلی‌الله علیه و آله) بر حوادث و جریانات این عالم اشراف دارند؟ حال چرا پیامبر اکرم(صلی‌الله علیه و آله) نباید چنین اشراف و علمی داشته باشند تا نیاز به پرسش از حضرت زهرا نباشد؟

پاسخ:
در ارتباط با پرسش حضرت‌عالی چند نکته بیان می‌شود:
نکته‌ی اول: هر چند پیامبر(صلی‌الله علیه و آله) از علم غيب برخوردارند و به وقايع گذشته و حوادث حال و آينده آگاهی دارند اما تكليف آن بزرگوار مانند ساير افراد بشر بر اساس علم عادی است و علم غيب برای آن بزرگوار تكليفی به دنبال نمی‌آورد. چنانکه علم غیب ائمه‌ی‌معصومین (علیهم‌السلام) هم همین‌طور است به همين دليل علم غيب ائمه(علیهم‌السلام) از نحوه‌ی شهادت خود برای آنان تكليف‌آور نيست. امام بر اساس علم عادی خود ميوه‌ای را پيش روی خود می‌بيند كه مانعی از خوردن آن نيست و بر همين اساس تناول آن ميوه جايز است اگر چه بر اساس علم غيب از مسموم بودن آن آگاهی دارد. برای علی(علیه‌السلام ) بر اساس علم عادی بشری شب نوزدهم رمضان سال چهلم هجری مانند ساير شب‌هاست به همين جهت به سمت مسجد حركت می‌كند. علم غيبی كه به اذن خداوند در مورد شهادت خود دارد برای ايشان تكليفی ايجاد نمی‌كند.
دو دلیل بر تأیید این مطلب:
1- عمل بر اساس علم غيب با حكمت بعثت انبيا و نصب ائمه منافات دارد زيرا در اين صورت جنبه‌ی اسوه و الگو بودن خود را از دست خواهند داد و ساير افراد بشر از وظايف فردی و اصلاحات اجتماعی به بهانه‌ی برخوردار بودن ائمه از علم غيب و عمل بر اساس علم خدادادی از وظيفه‌ی خود سرباز خواهند زد.
2- عمل براساس علم غير عادی موجب اختلال در نظام عالم هستی است زيرا مشيت و اراده‌ی خداوند به جريان امور بر اساس نظام اسباب و مسببات طبيعی و علم عادی نوع بشر تعلق گرفته است. به همين جهت پيامبر و ائمه‌ی معصومین(علیهم‌السلام) برای شفای بيماری خود و اطرافيان خويش از علم غيب استفاده نمی‌كردند. (1)

نکته‌ی دوم : هر چند بر طبق روايات فراوان، ائمه (علیهم‌السلام) نسبت به همه‌ی آنچه كه در گذشته واقع شده و در آينده حادث خواهد شد و در زمان حاضر در حال رخ دادن است علم و آگاهی دارند. (2) اما به موجب روايات متعدد ديگر كه در زمينه‌ی علم غيب امام(علیه‌السلام ) آمده است، استفاده می‌شود كه اين علم به صورت بالفعل نيست، بلكه شأنی است يعنی هر گاه اراده كنند و بخواهند كه چيزی را بدانند خداوند سبحان آنان را عالم و آگاه خواهد كرد. «اذا اراد الامام ان يعلم شيئا اعلمه الله ذلك» هر گاه امام اراده كند كه چيزي را بداند، خداوند او را آگاه خواهد كرد.(3)

نکته‌ی سوم: اساسا پيامبر اكرم و ائمه‌ی‌معصومین(علیهم‌ السلام) تكاليف و وظايف مخصوص به خود دارند به همين جهت آنان در عين اين كه می‌دانستند در فلان جنگ دشمن غلبه خواهد كرد وظيفه داشته‌اند اقدام كنند؛ يا می‌دانستند كاری كه انجام می‌دهند منجر به شهادتشان خواهد شد، مثل خوردن ميوه‌ی مسموم يا رفتن علی(علیه‌السلام) به مسجد كوفه در شب نوزدهم رمضان با اين حال وظيفه داشته‌اند اين كارها را انجام دهند و اين اعمال هر چند برای ما به هلاكت انداختن نفس و حرام است اما برای آنان وظيفه‌ای مخصوص است مثل نماز شب كه برای رسول‌اكرم (صلی‌الله علیه و آله) واجب بوده است اما برای ساير مسلمان‌ها مستحب است. (4)
نتیجه:
مکالمه‌ای که بین امیر‌المومنین علی‌بن‌ابی طالب (علیه‌السلام) و پیامبر اعظم(صلی‌الله علیه و آله) صورت گرفت طبق آنچه در نکته‌ی اول خدمت شما عرض شد بر اساس علم عادی بود؛ آن بزرگواران نیز همانند سایر مردم بر اساس علم عادی خود رفتار می‌کردند. لذا امیر‌المومنین به پیامبر فرمود: «همه‌ی وقايع را از او بپرس و اخبار اوضاع و احوال را از وى جويا شو» اساسا نه تنها پیامبر بزرگوار بلکه ائمه‌ی‌معصومین (علیهم‌السلام) نیز بر اساس علم عادی و نه علم غیب رفتار می‌فرمودند چنانکه امام حسین (علیه‌السلام) با وجود اینکه علم به شهادتش داشت به کوفه رفت. امام علی (علیه‌السلام) با وجود اینکه علم به شهادتش داشت به مسجد رفت و ... .

پی نوشت ها
1. آيت الله لطف الله صافی، معارف دين، ج 1، ص 121
2. اصول كافي، ج 1، باب ان الائمه (علیهم‌السلام ) يعلمون علم ما كان و ما يكون ...؛ بحارالانوار، ج 16، باب 14.
3. اصول كافي، ج 1، باب ان الائمه اذا شاؤو ان يعلموا علموا ؛ و بحارالانوار، ج 26، ص 56، روايات 117و 116.
4. طباطبایی، المیزان، دارالکتب الاسلامیه، تهران (۱۳۷۵ هـ. ق) مؤسسه الاعلمی بیروت (۱۳۸۲ هـ. ق و ۱۴۱۷ هـ. ق )، ج 18، ص 194. به عنوان يك قول نقل كرده‌اند.