(¯`•.*~.*غرر الحكم و درر الكلم-كلام مولاي متقيان.*.~*.•´¯)

[هديه فاطمي]

باب الايثار (از خود باز گرفتن و به ديگران دادن)

2 1- الايثار فضيلة.
1 39 برگزيدن ديگران بر خود فضيلت و برترى است.


3 2- الايثار اشرف الاحسان.
1 107 ايثار شريف‏ترين نيكوكارى است.

34- الايثار شيمة الابرار.
1591 ايثار خوى نيكان است.


5 4- الايثار غاية الاحسان.
215ايثار نهايت نيكوكارى است.


6 5- الايثار أشرف الكرم. 1 228
ايثار شريف‏ترين بزرگوارى است.

[هديه فاطمي]

باب الايثار (از خود باز گرفتن و به ديگران دادن)

7 6- الايثار أعلى الاحسان.

1235 ايثار والاترين نيكوكارى است.

8 7- الايثار اعلى المكارم.

1 242ايثار والاترين صفات انسانى است.

9 8- الايثار أفضل عبادة و أجلّ سيادة.

1 300 ايثار برترين عبادت و بزرگترين آقايى است.

10 9- الايثار اعلى مراتب الكرم و افضل الشّيم.

1 372 ايثار برترين مرتبه‏هاى بزرگوارى و بالاترين خلق و خوى انسانى است.

11 10- الايثار أحسن الاحسان و أعلى مراتب الايمان.

2 31 ايثار بهترين نيكوكارى‏ها و والاترين مرتبه‏هاى ايمان است.

[هديه فاطمي]

12 11- الايثار سجيّة الأبرار و شيمة الاخيار.

1642 ايثار شيوه نيكان و خلق و خوى برگزيدگان است.

13 12- ايّاك و الاستيثار بما للنّاس فيه اسوة، و التّغابى عمّا وضح للنّاظرين فانّه مأخوذ منك لغيرك.


2 317 سخت بپرهيز از اين كه آنچه را مردم در آن يكسان بهره دارند براى خود برگزينى، و اين كه خود را از آنچه براى هر بيننده آشكار گرديده به غفلت وا دارى و به خود اختصاص دهى، كه آن از تو گرفته و به ديگرى داده خواهد شد.

14 13- افضل السّخاء الايثار.


3782 برترين جود و بخشش ايثار است.

15 14- احسن الكرم الايثار.


2 382 نيكوترين بزرگوارى ايثار است.

16 15- بالايثار يسترقّ الاحرار.


3 199 با كمند ايثار، آزادگان به بردگى در آيند.

[هديه فاطمي]

17 16- بالايثار يستحقّ اسم الكرم.
3 216 به وسيله ايثار آدمى شايسته نام بزرگوارى است.

18 17- بالايثار على نفسك تملك الرّقاب.
3 227 به وسيله ايثار و برگزيدن ديگران بر خود آنان را فرمانبر خويش گردان.

19 18- خير المكارم الايثار.
3 421 بهترين صفات انسانى ايثار است.

20 19- عند الايثار على النّفس تتبيّن جواهر الكرماء.

3264 در هنگام ايثار ديگران بر خويشتن گوهر مردمان بزرگوار آشكار گردد.

21 20- غاية المكارم الايثار.
4 371 نهايت بزرگوارى‏ها ايثار است.

[هديه فاطمي]

22 21- كفى بالايثار مكرمة.
4 578 براى بزرگوارى انسان ايثار بس است
(و براى رسيدن به بزرگى كافى است كه خوى ايثار در آدمى پديد آيد).

23 22- من آثر على نفسه بالغ في المروّة.
255 كسى كه ديگران را بر خود برگزيند به كمال جوانمردى رسيده است.

24 23- من آثر على نفسه استحقّ اسم الفضيلة.
5 380 كسى كه ديگرى را بر خود مقدّم دارد شايسته نام فضيلت و برترى است.

25 24- من آثرك بنشبه فقد اختارك على نفسه.
5 460 كسى كه در مال خود بر تو ايثار كند تو را بر خويش برگزيده
(و شايسته نام ايثارگرى است).

26 25- من أفضل الاختيار التّحلّى بالايثار.
6 44 از برترين انتخابها آن است كه آدمى خود را به زيور ايثار بيارايد.

[هديه فاطمي]

27 26- من أحسن الاحسان الايثار.
6 34 از نيكوترين احسانها ايثار است.

28 27- لا تكمل المكارم إلّا بالعفاف و الايثار.
6396 بزرگوارى كامل نگردد جز به پاكدامنى و ايثار.

29 28- أعلى مراتب الكرم الإيثار.
2 392 والاترين مرتبه‏هاى كرم و بزرگوارى ايثار است.

30 29- خير النّاس من كان في عسره مؤثرا صبورا.
3 435 بهترين مردم كسى است كه در تنگدستى ايثارگر و پر شكيب باشد.

[هديه فاطمي]

باب الاثم (گناه)

31 1- من لوازم الورع التّنزّه عن الآثام.
6 26 از لوازم پارسائى پاكدامنى از گناهان‏ است.

32 2- ما ظفر من ظفر الاثم به.
6 61 پيروز نيست آن كس كه گناه بر او چيره گشته است.


33 3- نيل الجنّة بالتّنزّه عن المآثم.
6170 به دست آوردن بهشت با پاكدامنى از گناهان است.


34 4- لا تصرّ على ما يعقب الاثم.
2756 پا فشارى مكن بر چيزى كه گناه را به دنبال دارد.


35 5- لا ورع كتجنّب الآثام.
6 364 هيچ پارسايى همچون پرهيز از گناهان نيست

[هديه فاطمي]

باب الاجل (مرگ، زمان)


37 1- الرّحيل وشيك.

451 كوچ از دنيا نزديك و شتابان است.


38 2- الاجل يصرع.
451- مرگ آدمي را دراندازد

239-الاجل الجنه.
1 48 مدت مقرّر عمر، سپرى است كه انسان را نگه مى‏دارد.

40 4- الاجل حصن حصين.
1 133 مدت عمر مقرّر، دژى استوار و محكم است.


41 5- الآجال تقطع الآمال.
1 153 فرا رسيدن زمان مرگ، آرزوها را قطع كند
(و ميان آدمى و آرزوهايش جدايى افكند)

[هديه فاطمي]

799 35- اصل الايمان حسن التّسليم لأمر اللَّه.

2 416 ريشه ايمان آن است كه انسان بخوبى تسليم دستورات الهى باشد.

[هديه فاطمي]

694 3- الامانة و الوفاء صدق الأفعال و الكذب و الافتراء خيانة الأقوال.
2 130 امانتدارى و وفا، درستى و صداقت كردار است، و دروغ و افتراء
(تهمت) خيانت گفتار.