صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: عيب جويى و عيب گويى

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    506
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    17
    آپلود
    0
    گالری
    0

    عيب جويى و عيب گويى







    بسم الله الرحمن الرحیم

    وای بر هر عیبجو و بدگوی دیگران! (همزه، آیه 1)
    عیب جویی و عیب گویی از کارهای ناپسند و نابهنجار بسیار زشتی است که هیچ کس آن را بر نمی تابد. عیب جو کسی است که در جست و جوی آن است که نقص و عیب دیگری را شناسایی کرده و به رخ او کشیده و یا در نزد دیگران آشکار ساخته و شخص را بدنام و بدگونه وانمود نماید.
    عیب جویی نوعی تجسس در احوال اشخاص است و از نظر اسلام بسیار زشت و زننده و گناهی قابل عقوبت و کیفر می باشد. در برخی از موارد به عنوان جرم تلقی می شود و مجازات قانونی از حد و تعزیز به دنبال دارد.
    ریشه عیب جویی را می بایست در اموری چون حسادت، کینه جویی، غرور و تکبر دانست. شخصی که در جست و جوی عیب دیگری است یا به انگیزه حسادت، این کار را می کند و یا در پی انتقام و کینه جویی است و یا آن که خود را برتر از دیگری می یابد و می کوشد تا با شناسایی کوچک ترین عیب ها و یا عیب نماها وی را خوار شمارد و بزرگی خود را بنمایاند.
    گناه عیب گویی
    همان گونه که عیب جویی گناه و گاه جرم است، عیب گویی نیز گناه و در برخی از موارد جرم و بزه قانونی می باشد که مجازات را به همراه دارد. عیب جو گاهی عیب را می جوید و می خواهد خود را آرام کند و برتری خود را به خود بقبولاند ولی عیب گو بی گمان در اندیشه تخریب چهره دیگری است.
    این مسایل به ویژه در دوره های خاص در جوامع رونق می گیرد و از بازار خوبی برخوردار می باشد و حتی روزنامه ها و نشریات زرد این گونه عیب گویی را به بهایی گزاف می خرند و به مشتریان فضول خود می فروشند. عده ای از مردم تنها برای ارضای خود فضولی خویش، روزنامه ها و نشریات را می خرند و یا به پایگاه های اینترنتی مراجعه می کنند.
    هنر عیب گویی در بحبوحه انتخابات
    در هنگامه ای که تنور انتخاب گرم است، عیب جویی و عیب گویی رونق بسیار می گیرد و عیب جویی به عنوان هنر برخی از روزنامه نگاران و خبرنگاران در می آید که افزون بر گناه عیب جویی، مرتکب گناهانی دیگر چون اشاعه فحشا و فساد و غیبت و تهمت و مانند آن نیز می شوند. از این رو هم سنت بدی را به جا می گذارند که تا آخر عمرشان وبال گردنشان می شود و هم این نان سحت (دروغ) را می خورند و آتش دوزخ را در کام خویش فرو می برند.
    شگفت این که همین افراد در روز قیامت از این که در درونشان آتش افروخته شده است می نالند در حالی که این آتشی است که خود به جان خویش با عیب جویی و عیب گویی افکنده اند.
    انسان عاقل و خردمند همان گونه که نمی پسندد تا دیگران در حق وی عیب جویی کنند و عیب هایش را آشکار و بیان نمایند همان گونه نیز نمی پسندد تا در حق دیگری عیب جویی کند و عیب گویی نماید؛ زیرا عاقل هر آن چه را بر خود نمی پسندد بر دیگری نیز نمی پسندد.
    اما اگر کسی در حق دیگری عیب جویی کند امیدوار باشد که دیگری نیز در حق وی چنین خواهد کرد و خداوند پاداش رفتار زشت وی را هم در دنیا و هم آخرت به زودی خواهد داد.
    از امیرمومنان علی(ع) روایت است که فرمود: «هر که عیب جویی کند عیبجویی شود و هر که دشنام دهد پاسخ شنود.»
    شاعر شیرین سخن پارسی گو همین معنا را این گونه به شعر درآورده و سروده است:
    عیب مردم را مگو ای خودپرست
    عیب جویی هم به دنبال تو هست
    تو عیوب دیگری سازی بیان
    دیگری عیب تو آرد بر زبان
    گر خردمندی و داری عقل و هوش
    تا توانی عیبها را پرده پوش
    بسیاری از مردم به ویژه در زمان های خاص چون انتخابات تنها در اندیشه مچ گیری هستند و می کوشند تا مواردی را بیابند که بتوانند با آن، خطای دیگری را بیابند و آشکار سازند. این گونه است که گاه با عکس های به قول خودشان شکار لحظه ها عیب دیگری را برجسته سازی می کنند. شکار خطاها و برجسته سازی آن هم به عنوان عیب جویی، گناه است و هم به عنوان اشاعه فحشا و منکر، جرم تلقی می شود.
    جالب این که برخی از نامزدهای انتخاباتی تنها در اندیشه عیب جویی و بزرگ نمایی کردن عیب ها و خطاهای دیگری هستند. این در حالی است که اگر کسی بخواهد به درستی تبلیغات کند می بایست ویژگی های خود را برجسته سازد نه آن که در اندیشه کوبیدن رقیب انتخاباتی بوده و خطاهای ریز و درشت وی را شناسایی و برجسته نماید. این افراد باید بدانند که نمی بایست از یافتن خطا و اشتباه دیگری شاد شوند. حضرت امیر مومنان(ع) براساس آموزه های وحیانی در این باره می فرماید: از خطای دیگران هرگز شادمان مشو، زیرا تو نیز برای همیشه از خطا کردن مصون نیستی.
    برای هشدار باش به کسانی که در دفاتر انتخاباتی نامزدها حضور دارند می توان آیات بسیار و روایات بی شماری را ردیف کرد ولی به حکم آن که برای عاقل و خردمند یک اشاره کفایت می کند نیازی نیست تا فهرستی از این روایات آورده شود. تنها در پایان این مطلب چند روایت از امیرمومنان(ع) نقل می شود تا هماره آرایه گوش های خردمندان شود.
    امام علی(ع) درباره ابعاد و آثار عیب جویی مطالبی بسیار دارد که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
    ¤ «عیبجویی از زشت ترین عیب ها و بدترین گناهان است.»
    ¤ سودمندترین شناخت ها، شناخت آدمی از عیوب خویش است.»
    ¤ سازگاری و مدارا، پوشاننده عیب ها و صبر و تحمل، گورستان عیب هاست.


    السلام علیک یااباصالح المهدی(عج)


    http://www.askquran.ir/picture.php?a...pictureid=2362


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    عيب جويي يكي از رذايل اخلاقي است كه قرآن با تعبيرهاي مختلف از آن نهي كرده و عيب جو رامورد نكوهش قرار داده است. عيب پوشي نقطه مقابل تجسس و عيب جويي است و در فضيلت و شرافت آن همين بس كه يكي از اوصاف خداي سبحان است. (خداوند ستار العيوب مي‌باشد).

    امام صادق (ع) از حضرت رسول اعظم (ص) نقل مي‌فرمايد:
    «لغزشهاي مؤمنين را جستجو نكنيد زيرا هر كه لغزشهاي برادرش را جستجو كند، خداوند لغزشهايش را دنبال نمايد و هر كه خدا لغزشهايش را دنبال كند، رسوايش سازد گرچه در درون خانه‌اش باشد.»
    اصول كافي، ج 4، ص 58.



    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۷
    نوشته
    1,093
    تشکر:
    1
    حضور
    1 روز 16 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    چار هندو در يكي مسجد شدند
    بهر طاعت راكع و ساجد شدند
    هر يكي بر نيتي تكبير كرد
    در نماز آمد بمسكيني و درد
    مؤذن آمد از يكي لفظي بجست
    كاي مؤذن بانگ كردي وقت هست
    گفت آن هندوي ديگر از نياز
    هي سخن گفتي و باطل شد نماز
    آن سوم گفت آن دوم را اي عمو
    چه زني طعنه برو خود را بگو
    آن چهارم گفت حمد الله كه من
    در نيفتادم بچه چون آن سه تن
    پس نماز هر چهاران شد تباه
    عيب‌گويان بيشتر گم كرده راه

    ویرایش توسط نسیم حیات : ۱۳۸۸/۰۳/۱۷ در ساعت ۱۵:۵۱
    وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ / ۱۰- یونس


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    506
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    17
    آپلود
    0
    گالری
    0

    اخلاق تبليغاتى در انتخابات اخلاقي




    بسم الله الرحمن الرحیم


    تبلیغات به عنوان بهترین شیوه اطلاع رسانی و آگاهی بخشی از مهم ترین ابزارهایی است که از سوی بسیاری از اقشار جامعه با اهداف خاص مورد استفاده قرار می گیرد. بی گمان این ابزار از مهم ترین وسایلی است که پیامبران در مقام ابلاغ رسالت می توانستند از آن بهره گیرند. با این تفاوت که روشنگری، تبیین حقایق، تشریح حقوق و مطالبات و نیز مسئولیت ها و وظایف، مهم ترین فلسفه به کارگیری آن از سوی پیامبران بوده است.
    انتخابات به سبب آن که نیازمند معرفی اشخاص و برنامه های هر یک از نامزدهای انتخاباتی است، از شیوه تبلیغات بهره بسیاری می برد. با این همه به علل مختلف نمی توان از هر روش تبلیغاتی برای این منظور سود جست؛ زیرا تبلیغات انتخاباتی از نظر قانونی و شرعی و اخلاقی چارچوب هایی دارد که می بایست از سوی همه نامزدها و هوادارانشان رعایت شود.

    اهداف تبلیغات انتخاباتی
    هر کار عقلانی و عقلایی اهدافی را دنبال می کند و می کوشد تا به آن برسد. تبلیغات انتخاباتی نیز به عنوان یک کار عقلایی از این امر مستثنا نیست و اهدافی رامی کوشد تا از طریق این ابزار به دست آورد.
    بی گمان انتخابات به عنوان ابزاری برای حضور در صحنه عمل سیاسی از سوی نامزدها مورد توجه قرار می گیرد و هر یک از نامزدها می کوشند تا با تبیین توانایی های شخصی و برنامه ای و سیاست ها و خط مشی های اجرایی خود نشان دهند که می توانند در مسئولیت و منصبی قرار گیرند که مدیریت جامعه را به عهده دارد.
    از آن جایی که مسئولیتی مانند مسئولیت حکومت از جایگاه خاص و ویژه ای برخوردار است هر یک از نامزدها می بایست در تبلیغات خویش به اهداف کلان و اصلی حکومت و فلسفه وجودی آن توجه داشته باشند. از این رو می بایست در تبیین توانایی ها و نیز سیاست و برنامه های خویش به این مساله توجه داشته باشند که آیا توانایی ها و برنامه های آنان در اندازه و سطحی است که بتواند اهداف و فلسفه وجودی حکومت را پوشش دهد وجامعه و حکومت را به سمت اهداف اصلی و کلان رهنمون سازد؟
    در حقیقت انتخاب کنندگان که صاحبان اصلی حکومت و دولت هستند می خواهند از طریق تبلیغات نامزدها این معنا را به دست آورند که آیا شخصی که نامزد شده است می تواند بار چنین مسئولیت سنگینی را به دوش کشد و آیا برنامه ها و سیاست های وی می تواند اهداف مشخص حکومت ودولت و فلسفه وجودی آن را پوشش دهد؟
    بنابر این نامزدها در تبلیغات انتخاباتی خویش می بایست همواره این مسایل و موضوعات را در کانون توجه خود قرار دهند و در این چارچوب به تبیین مسایل و موضوعات بپردازند.
    از آن جایی که فلسفه وجودی هر حکومت و دولتی می تواند با دولت ها و حکومت های دیگر در بسیاری از اصول مشترک باشد ولی می تواند در بسیاری دیگر از اصول و مبانی متفاوت باشد. هر یک از دولت ها و حکومت ها ممکن است بخشی از اهداف را مورد توجه و اهتمام قرار دهند و برخی دیگر را نادیده گیرند. به عنوان نمونه حکومت های رفاهی به حوزه رفاه عمومی بیش ترین توجه را مبذول می دارند و اهداف خویش را این بعد از ابعاد وجودی انسان و حکومت قرار می دهند.
    دولت اسلامی به هدف تحقق اهداف خاص افزون بر اهداف عام دولت ها تشکیل شده و می شود. از این رو حکومتی که از سوی مردم انتخاب می شود می بایست در چارچوب همین اهداف عام و خاص تشکیل و انتخاب شود.
    اگر یکی از اهداف عمومی همه دولت ها و حکومت ها، دست یابی به امنیت و آسایش باشد نمی توان آن را از دایره اهداف و فلسفه وجودی دولت و حکومت اسلامی بیرون دانست. ولی افزون بر این امور، دولت و حکومت اسلامی اهداف و فلسفه وجودی خاصی را پی می گیرد که عبارتست از محوریت توحید و اخلاق اسلامی. براین اساس هدف دولت و حکومت اسلامی تربیت انسان هایی با محوریت توحید و اخلاق اسلامی است که بتواند در مقام خلافت الهی مدیریت هستی از جمله انسان ها را به عهده گیرند.
    قرآن، امت اسلامی و دولت و حکومت اسلامی را امت شاهد و برتر و نمونه ای معرفی می کند که دیگر امت ها و جوامع می بایست از آن الگوبرداری کنند و به عنوان دیگری مهم مورد تقلید جوامع بشری دیگر قرار گیرد.
    بر این اساس حکومتی که از سوی مردم انتخاب می شود می بایست دارای صفات و ویژگی هایی باشد که بتواند آرمان های دولت اسلامی را تحقق بخشد و جامعه برتر را نه تنها دردرون مرزهای ملی بلکه در صحنه جهانی تحقق بخشد.
    براین اساس نامزدهایی که خود را برای مسئولیت مهم حکومت بر مردم و برای مردم مطرح می کنند می بایست دارای توانایی ها و ظرفیت ها و برنامه هایی باشند که بتوانند این مهم را دست کم در درون مرزهای ملی و در محدوده خاصی عملی سازند.
    به این معنا که هر نامزد حکومت اسلامی می بایست از این توانایی و ظرفیت علمی و عملی و بینشی و نگرشی برخوردار باشد که اهداف دولت اسلامی را در جامعه جهانی تحقق بخشد؛ هر چند که به سبب درک درست از واقعیت های جهانی تنها همت و اهتمام خویش را محدوده کوچک درون مرزها قرار می دهد.
    به سخن دیگر، هر یک از نامزدها می بایست انسانی حقیقت گرا و واقع بین باشد. آرمان بلند وی تحقق جامعه اسلامی و دولت فراگیر جهانی اسلام باشد ولی در محدوده ظرفیت ها و توانمندی های جامعه و جهان، برنامه ریزی و سیاست ها و خط مشی های خویش را تعریف و تبیین کند.
    بنابر این هدف از برنامه های انتخاباتی در چارچوب بینش و نگرش اسلامی، تبیین توانمندی ها، افکار و اندیشه ها، ظرفیت ها و برنامه ها و سیاست ها از سوی هر یک از نامزدها می باشد.
    درحقیقت هریک از نامزدها می کوشد تا با بیان ظرفیت ها و توانمندی ها و برنامه های خویش، به مردم اتمام حجت نماید که چنین شخصی با این قابلیت ها در اختیار مردم است و آنان می توانند با انتخاب و همراهی وی به عنوان نماینده مجلس و یا مسئول حکومت اسلامی به اهداف دولت و حکومت اسلامی دست یابند. بنابراین اتمام حجت نسبت به مردم یکی از اهداف مهم تبلیغات انتخاباتی از دیدگاه اسلام است (نساء آیه 165 و اعراف آیه 79 و 91 و 93 و 164 و اسراء آیه 15و احقاف آیه35)
    همین روش از سوی پیامبران(ع) و نیز امامان(ع) به ویژه امیرمؤمنان علی(ع) پس از رحلت و یا شهادت پیامبر(ص) به کار گرفته شده است و آن حضرت بارها و بارها تنها به عنوان اتمام حجت درمسجد پیامبر(ص) و مکان های دیگر به معرفی خود پرداخت و حجت را همانند پیامبر(ص) بر مردم تمام کرد تا دیگر درپیشگاه خداوند عذر و بهانه ای نداشته باشند.
    تذکر و پند (ابراهیم آیه 5 و طه آیه 44 و قصص آیه 46) و رفع اختلافات (زخرف آیه 63 و بقره آیه 213 و نحل آیه 64) عدالت (اعراف آیه 29 و 85 و هود آیه 85 و شورا آیه 15 و حدید آیه 25) و نجات مردم و رستگاری آنان (غافر آیه 28 و38 و 41) و هدایت ایشان به سوی کمال و کمالیات الهی (آل عمران آیه 51 و مریم آیه 36 و زخرف آیه 64 و آیات دیگر) ازجمله اهداف تبلیغات سالم انتخاباتی از دیدگاه قرآن است.
    خداوند در داستان انتخاب طالوت و نیز یوسف(ع) و داود(ع) به مجموعه ای از توانمندی های شخصی و علمی آنان اشاره می کند تا این گونه به نامزدهای انتخاباتی بفهماند که آن چه می بایست مورد توجه نامزدها قرارگیرد معرفی توانمندی های شخصی و گروهی و نیز برنامه ها و طرح ها و سیاست ها می باشد.
    اگر نامزدی می خواهد ازطریق انتخابات و تبلیغات آن، مردم را نسبت به مطالبات و حقوق خودآگاه سازد و درباره برخی مسائل، روشنگری کند و نسبت به برخی از مسائلی که موجب دورشدن از خدا و اهداف الهی حکومت و دولت اسلامی است انذار دهد می بایست همواره تقوا را درنظر داشته باشد و کاری نکند که موجب سوءظن و بدگمانی عمومی شود و یا همراه با تهمت و افترا و غیبت دیگران باشد.
    روش های موثر تبلیغات انتخاباتی
    قرآن برای آن که تبلیغات اسلامی هریک از نامزدهای مسئولیت ها بتواند موثر باشد و مردم را به سوی حق و حقیقت رهنمون سازد و تاثیر بیشتری نیز داشته باشد، از نامزدهای انتخاباتی می خواهد که کانون های اصلی قدرت در جامعه را در تبلیغات خویش هدف قرار دهند و بکوشند تا برنامه های اصلاحی را نسبت به این کانون های اصلی قدرت تبیین و تشریح کنند، زیرا مردم در مسیری گام برمی دارند که کانون های قدرت تبیین و تشریح می کنند؛ چون که انسان ها همواره به دیگری مهم توجه داشته و از رفتار و کردار آنان تقلید می کنند؛ چون تقلید و پیروی از این کانون هاست که به آن ها قدرت مانور بیشتری می بخشد. بنابراین اگر تبلیغات نامزدها به این کانون ها توجه بیشتری داشته باشد می تواند تاثیرگذارتر در مردم باشد.
    این مطلب را می توان از آیاتی چون 103 و 104 سوره اعراف و نیز 96 و 97 سوره هود و 43 و 44 سوره طه و 46سوره زخرف و 17 سوره نازعات به دست آورد.
    تبلیغ در نقاط مرکزی و محوری و اولویت دادن به این مراکز از دیگر روش های پیشنهادی قرآن برای تاثیرگذاری بیشتر تبلیغات می باشد. آیه 92 سوره انعام و 59 سوره قصص و 7 سوره شورا براین نکته کلیدی و اساسی در تبلیغات توجه می دهد.
    بی گمان امانتداری و رعایت تقوا و اطاعت از آموزه های قرآنی از دیگر اصول تاثیرگذار در تبلیغات است که می بایست از سوی نامزدهای انتخاباتی مراعات شود. (شعراء آیات 106 و 107 و آیات دیگر)
    ابزارهای تبلیغ
    نامزدهای انتخاباتی نمی بایست از هر ابزاری برای انتخابات و معرفی خود استفاده کنند بلکه باید از ابزارهای مشروع بهره ببرند. حتی استفاده از ابزارهای مشروع می بایست به گونه ای باشد که بیرون از دایره شریعت و اخلاق نباشد.
    بی گمان تبیین و تشریح برنامه های الهی و ارزش های اخلاقی و شرعی بهترین شیوه تبلیغ است که می بایست ازسوی همه از جمله نامزدهای انتخاباتی استفاده شود. از آن جایی که شخص می کوشد تا در مسئولیتی الهی در دولت اسلامی به عنوان حکومت اسلامی قرارگیرد می بایست آموزه های الهی را مبنای عمل خود قرار دهد.
    خداوند در آیات بسیاری از همگان می خواهد که اصول تبلیغات خویش را دین و آموزه های دینی قرار دهند و دراین مسئله کوتاهی نکنند.
    از دیگر ابزارهای تبلیغاتی که می تواند بسیار موثر و کارساز باشد بهره گیری از سخنوری و قدرت بیان است. این مسئله بی گمان تقش و مهم و اساسی در تبلیغات نامزدها ایفا می کند.
    (نساء آیه 63 و نیز طه آیات 27 و 28 و 44)
    بهره گیری از نامه (نمل آیه 28 تا 31) منادیان و جارچیان و کسانی که قدرت سخنوری دارند (اعراف آیات 111 و 122 و شعراء آیات 36 و 37) و بهره گیری از شعر (شعرا آیات 224 و 227) و دیگر ابزارهای مورد توجه مردم می تواند برای تبیین و معرفی نامزدها مورد استفاده قرارگیرد.
    رعایت اخلاق اسلامی و انسانی در انتخابات
    از دیگر مواردی که قرآن برای مسئله تبلیغ از جمله تبلیغ انتخاباتی مطرح می سازد مراعات اصول اخلاقی انسانی و آداب اسلامی است.
    بی گمان پیروی از هوای نفس و خواسته ها و مطالبات مردمی که به دور از حق و واقعیت است می تواند بدترین شیوه عمل تبلیغی می باشد. مردم برای این که به برخی از خواسته های خویش برسند از رهبران و مسئولان بهره برداری بد می کنند. بنابراین نامزدها می بایست متوجه باشند که در دام هواهای نفسانی مردم نیفتند و سخنان وخواسته های نادرست آنان را تکرار نکنند؛ زیرا بسیاری از خواسته های ایشان به دور از واقعیت و حقیقت است. تنها امور و خواسته هایی می بایست مورد توجه قرارگیرد که درچارچوب اصول اسلامی و عقلانی و عقلایی باشد و از واقعیت بهره برده باشد. (شورا آیه15)
    از این رو خداوند هشدار می دهد که نباید از بیان حق و تبیین حقایق بخاطر ترس از بهانه جویی های مردم دست بشوئید به سخن دیگر وانهادن و یا گردن نهادن تنها به سبب ترس از بهانه جویی مردم نمی بایست شخص را به بیان و یا پذیرش باطل بکشاند. برخی از نامزدها دچار این ترس و واهمه هستند و به سبب این، گاه از بیان حقیقت وامی زنند و گاه دیگر باطل را به سکوت می پذیرند و تن به خواسته های غیرمعقول و حتی غیراخلاقی می دهند. (هود آیه12)
    پرهیز از تندخویی و گرفتارشدن در دام قساوت قلب می تواند آسیب جدی به تبلیغات برساند. از این رو لازم است که نامزدها از تندخویی پرهیز کنند و با مردم به احترام رفتار کنند. (آل عمران آیه 159)
    جدال باطل و استهزای دیگران حتی اگر کافر باشند جایز نیست بنابراین جایز نیست که شخص با رقیب انتخاباتی خود جدل کند و از روش جدل بهره گیرد. (کهف آیه 56)
    کتمان حقایق و عدم تبیین آنها تنها برای ضربه زدن به رقیب نیز جایز نیست و می توان آن را نه تنها ضداخلاقی برشمرد بلکه موجب می شود تا تبلیغ، کمترین اثر را در میان خردمندان به جا گذارد. (آل عمران آیه 187)
    اینها نمونه هایی از اخلاق انتخاباتی است که از آیات قرآنی به دست می آید. مراعات آن می تواند شخص را درمسیر کمالی قرار دهد و از آسیب دین و دنیا حفظ نماید.
    دستیابی به یک انتخابات سالم که بر پایه اصول اخلاقی باشد نیازمند آن است که همه نامزدها و هواداران آنان اخلاق انتخاباتی را مراعات کنند تا به یک انتخابات مبتنی بر اخلاق دست یابیم؛ زیرا اگر انتخابات ما اخلاقی نباشد و اخلاق انتخاباتی به درستی مراعات نشود نمی توانیم امید داشته باشیم که جامعه به سوی کمال حرکت کند؛ چرا که مردم درس خویش را از حاکمان خود می آموزند و اگر حکومتی که این گونه به دور از اخلاق انتخاباتی انتخاب می شود بر سر کار آید نمی توان امید داشت که مردم در مسیر اخلاق و هنجارهای اجتماعی و اخلاقی گام بردارند.و السلام




    السلام علیک یااباصالح المهدی(عج)


    http://www.askquran.ir/picture.php?a...pictureid=2362

  6. تشکرها 3


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    1,626
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    افشاگری و عیب جویی از دیدگاه قرآن و روایات




    عيب جويى و عيب گويى

    افشاگری و عیب جویی از دیدگاه قرآن و روایات

    مصطفی کشتکار
    نقطه مقابل فضیلت اخلاقی رازداری و عیب پوشی ، پرده دری وافشاگری (نابجا ) است که یکی ازرذائل اخلاقی وکارهای بسیار زشت محسوب می گردد .و گذشته از آثار زیانبار و خطرناک گوناگونی که به دنبال دارد موجب کیفرهای شدید خداوند عالم نیز خواهد گشت و لذا در قرآن وروایات اسلامی سخت از آن نکوهش شده است . افشاگری و آبروریزی مذموم، این است که انسان بدون جهت با نقل عیب و نقطه ضعف و کار زشت دیگری آبروی وی را ریخته و حیثیت و شخصیت او را پایمال سازد و بدتر از آن این است که با نسبت ناروا و تهمت آبروی فرد محترم و بی گناهی ریخته شود .
    *نمونه هایی ازافشاگر ی وعیب جویی ازدیدگاه قرآن که مورد نکوهش قرار گرفته:
    در قرآن مجید آیات زیادی آمده که عیب جوئی ،تحقیر ،مسخره کردن مومنان و غیبت کردن ،کنجکاوی از احوال آنها و تهمت زدن به آنان به شدت نکوهش و منع شده است که چند نمونه از آنها را ذکر می کنیم :
    1-ویل لکل همزه لمزه (سوره همزه آیه 1). وای بر هر عیبجوی هرزه زبان .
    2- یا ایها الذین امنو لا یسخر قوم من قوم ....(سوره حجرات آیه 2)
    ای اهل ایمان ،نباید جمعی جمع دیگر را مسخره کنند شاید آنهایی را که مسخره می کنید بهترین مومنین باشند و نیز زنانی نباید زنان دیگر را مسخره نمایند بسا آنها بهترین زنان باشند و هر گز عیب جویی هم دینتان را ننمایید و به نام و لقب های زشت همدیگر را مخوانید .

    4- و نیز خداوند می فرماید : آنا نکه دوست می دارند زشتی ها را در میان مومنان ا نتشار دهند در د نیا و آخرت عذاب دردناکی برایشان خواهد بود .(سوره نور آیه 23)

    عيب جويى و عيب گويى

    **************************************************
    تا وعده قيامت تو صبر مي کنيم

    بر داغ بي نهايت تو، صبر ميکنيم

    اي از تبار آينه و آفتاب و عشق
    تا مژده زيارت تو، صبر ميکنيم

    *************************
    يادمان باشد زنده بودن را به بيداري بگذرانيم
    چرا كه زماني دراز به اجبار خواهيم خفت


    **************************************************


  8. تشکر


  9. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    1,626
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عيب جويى و عيب گويى

    نمونه هایی از روایات در خصوص افشاگری وپرده دری :
    1- پیامبر اکرم (ص): هر کس کار زشتی را فاش کند (کیفراو) مانند کسی است که آن را انجام داده است و کسی که مومنی را به گناهی سرزنش کند نمیرد تا خود آن را مرتکب گردد. (اصول کافی )
    2- پیامبر اکرم (ص): هر کس کار زشتی را(از مومنی ) بشنودپس آن را انتشار دهد (گناه او ) مانند کسی خواهد بود که آن را انجام داده است و کسی که کار نیکی را بشنود و آن را افشاء کند (پاداش وی ) مانند کسی است که آن را عمل نموده است .(وسائل الشیعه جلد 8)
    3- پیامبر اکرم (ص):دشنام دادن به مومن نافرمانی است و جنگ با او کفر، و خوردن گوشت (غیبت ) او گناه بوده و احترام (وارزش ) مال او مانند احترام خون او است .(اصول کافی)
    4- امام صادق (ع) : مسلمان برادر مسلم است به او ستم نمی کند و با وی تقلب نکرده و محرومش نمی سازد .(وسائل الشیعه جلد 8)
    5- امام محمد باقر (ع) می فرماید: براستی که نزدیکترین چیزی که بنده را به کفر می کشاند این است که شخصی با دیگری اخوت دینی بر قرار سازد و لغزشهای وی را گردآوری نماید که روزی با آنها او را سرزنش نماید .(وسائل الشیعه جلد 8)
    * بدون شک غیبت و پرده دری ،ریختن آبروی مردم ، پایمال کردن حیثیت و شخصیت آنان مفاسد و آثار زیانبار و جبران ناپذیری به دنبال دارد که برخی از آنها را ذکر می کنیم :
    1- اختلاف و بد بینی : همانطور که رازداری و عیب پوشی سبب وحدت و همکاری در میان مردم میشود ، عیب جویی وپرده دری و زشتی های آنان را برای همدیگر نقل کردن ، موجب اختلاف و درگیری ، بدبینی ،بی اعتمادی و دشمن ساز می شود و چه بسا که به درگیری و انتقام جویی بیانجامد و آسایش روحی وسعادت جاودانی آنها را تباه کند این گونه افراد بقاء خود را در ایجاد اختلاف ورفتار منافق گونه می یابند .
    چنانکه امام صادق می فرماید : هر کس در باره مومن چیزی بگو ید که دو چشمش دیده و گوشش شنید ، پس او از کسانی است که خداوند در باره آنها می فرماید : همانا آنانکه دوست می دارند فاش شود فحشاء در باره مومنان در دنیا و آخرت عذاب دردناکی برایشان خواهد بود .(اصول کافی )
    2- گرفتاری به گناه : از آثار زیانبار عیب گویی و پرده دری، گرفتاری به گنا هان زیادی است ، مانند غیبت ،تهمت ، دروغ ،نفاق ، بد زبانی و بالاخره هتک آبرو و حیثیت مردم که از گناهان نابخشودنی است .
    چنانکه امام صادق (ع) می فرماید : هر کس به خدا وروز قیامت ایمان دارد ، نباید هر گز در مجلسی بنشیند که از امام (ورهبری)عیب گویی گردد ، یا آبروی مومنی ریخته شود .
    3- تباهی اعمال : بدون شک کسی که در صدد عیب گویی و آبروریزی مردم است در نظر همگان و به خصوص پیش کسی که عیب او را فاش کرده و آبرویش را ریخته مورد انزجار است .
    چنانچه امام علی (ع) می فرماید : هر کس بدنبال عیو ب پنهانی مردم افتد خداوند مهر دلها را بر او حرام گرداند .و سپس می فرماید باید دشمن ترین مردم نزد تو و دورترین آنان از تو آن کس باشد که بیشتر در جستجوی عیب های مردم است .

    عيب جويى و عيب گويى


    **************************************************
    تا وعده قيامت تو صبر مي کنيم

    بر داغ بي نهايت تو، صبر ميکنيم

    اي از تبار آينه و آفتاب و عشق
    تا مژده زيارت تو، صبر ميکنيم

    *************************
    يادمان باشد زنده بودن را به بيداري بگذرانيم
    چرا كه زماني دراز به اجبار خواهيم خفت


    **************************************************


  10. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    1,626
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عيب جويى و عيب گويى

    *علل و انگیزه های عیب جویی :
    1-کینه و دشمنی : بدون شک کسی که نسبت به دیگری عقده و دشمنی دارد سعی می کند که با نقل عیوب و نقاط ضعف و ریختن آبروی وی ، کینه ودشمنی خود را اعمال نمایددر بعضی از موارد کسانی که عیوب دیگران را افشاء می کنند خود دچار آن عیب می باشند و با فرافکنی و چهره ای موجه گونه برای کاستن از فشار روانی بر خود دست به افشای اسراردیگران می زنند تا به خیال خود دیگران را کوچک و خار و خود را عزیزوعاری از عیب بداند .در صورتی که زیان و خسارت روحی و معنوی که از این رذائل خطر ناک اخلاقی بر خود او وارد می کند به مراتب بیشتر از زیانی است که بر دیگری وارد می کند .
    چنانکه امام صادق (ع) می فرماید : از دشمنی مردم پرهیز کن ، زیرا آن موجب گناه و آبروریزی می گردد .
    2- حسد : حسادت آدمی را وادار به عیب گویی از مردم و پایمال کردن حیثیت و آبروی آنها می سازد . در واقع میتوان گفت نوعی دشمنی و بد رفتاری با رقیب است . و یا بعضی افراد بخاطر نا
    توانی در امور و یا نرسیدن به خواستهای دنیایی خود سعی در کوچک کردن دیگران و نادیده گرفتن بر جستگیهای افراد مقابل می نمایند .
    قرآن کریم می فرماید : (ای رسول ما بگو پناه می برم به خدا از تلاشهای خائنانه ) و شرارت آدم حسود بد خواه ، هنگامی که آتش حسد را برافروزد . (سوره فلق آیه 5)
    و امام علی (ع) می فرماید : زمانی که حسد در میان مردم آغاز باریدن کند فساد و تباهی بروید .(بحارالانوار جلد 75،ص211)
    3- دنیا پرستی : کسانی که جا طلب و دنیا پرست می باشند ،پیوسته سعی می کنند که با عیب جو یی دیگران و آبروریزی، دیگران را از صحنه بدر کنند و خویشتن را خوب جلوه داده و جا بزنند که موقعیت و سود بیشتری به چنگ آورند .
    امام علی (ع) می فرماید : دوستی دنیا اساس تمام فتنه ها و ریشه همه گرفتاریها است .
    4- غرور و خودخواهی : غرور و خود پسندی نیز از اموری است که انسان را وادار می کند که دیگران را به حساب نیاورده و هر کسی را به عیبی نسبت داده ،و به نحوی ناقص جلوه دهد . و مهمترین اموری است که انسان را وادار به تلافی وانتقام جویی می کند
    امام صادق (ع) می فرماید : هر کس خود بینی اورا فرا گیرد هلاک گردد . (اصول کافی )
    ودر جایی دیگر می فرماید : حسد وخود بینی و مفاخرت آفت دین است .(بحار الانوار )
    و حضرت در جایی دیگر فرمود : انسان مغرور (به مال ومقام ) در دنیا درمانده ودر آخرت زیانکار است ، زیرا که (آخرت )برتر را به (دنیای) پست تر فروخته است .(سفینه البحار جلد 2)

    5- ضعف ایمان : جای انکار نیست که اگر کسی دارای ایمان به خدا وند باشد و باور داشته باشد که عزت،روزی،خوشبختی دنیا و سعادت آخرت در دست او و اراده خداوند است اگر از دیگری آزار و صدمه و اهانتی ببیند برای رضای خداوند و پاداش الهی، از او گذشت کرده و به او ارفاق میکند ولی هنگامی که وی ایمان درستی نداشته باشد و به آنچه ذکر شد بی توجه باشد در صدد انتقام و تلافی بر می آید .
    3- ونیز خداوند می فرماید : ای اهل ایمان ،از بسیاری گمانها پرهیز کنید که برخی از پندارها گناه است و از حال نهانی همدیگر کنجکاوی نکنید و عیب گویی یکدیگر ننمایید ،آیا شما دوست می داریدکه گوشت برادر مرده خود را بخورید ، البته که از آن نفرت دارید و از خدا بترسید .(سوره حجرات آیه 12)


    عيب جويى و عيب گويى



    **************************************************
    تا وعده قيامت تو صبر مي کنيم

    بر داغ بي نهايت تو، صبر ميکنيم

    اي از تبار آينه و آفتاب و عشق
    تا مژده زيارت تو، صبر ميکنيم

    *************************
    يادمان باشد زنده بودن را به بيداري بگذرانيم
    چرا كه زماني دراز به اجبار خواهيم خفت


    **************************************************


  11. تشکر


  12. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    593
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عيب جويى و عيب گويى




    امام علی (ع) می فرماید:
    هر که از شناخت چیزی در ماند، بر آن خرده گیرد.


    (پس عیب بین و خرده گیر کسی است که ضعف در شناخت و معرفت دارد و این خود نقص بزرگی است.)



    عيب جويى و عيب گويى

    ویرایش توسط *صافات* : ۱۳۹۱/۰۶/۱۲ در ساعت ۲۰:۳۴
    http://www.ayehayeentezar.com/galler...1235724085.gif


    خوشبختي يعني اينكه خداوند آنقدر عزيزت كند كه مايه آرامش ديگري شوي


  13. تشکر


  14. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    593
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عيب جويى و عيب گويى

    عیبجویی و تجسس دروازه آبرو ریزی در قیامت

    گناه بزرگ عیبجویان، از یك سوی به این صورت است كه با علم و آگاهی از عیب و گناه دیگران، آن را در میان مردم فاش می كنند، و به این وسیله هم باعث آبروریزی ایشان می شوند، و هم ترویج كنندة فساد و فحشاء‌ در میان مردم می گردند. اما از سوی دیگر كار زشت عیبجویان، به این صورت است كه از عیب و نقص و لغزش دیگران آگاهی ندارند، اما سعی و تلاش ایشان این است كه در اطراف آن شخص تجسس كنند تا برای آبروریزی، بدنامی و رسوایی او عیب و نقصی را به دست آورند و آن را در میان مردم ترویج نمایند. حال آنكه آنچه از تعالیم اسلام به ما رسیده چیز دیگری است و این تعالیم مدام بر این امر تكیه دارند كه نه تنها در كار دیگران تجسس نكنید و دنبال این نباشید كه عیوب دیگران را فاش كنید، بلكه عیوب دیگران را بپوشانید و از بدنامی و رسوایی و هتك آبروی آنها جلوگیری نمائید، چنانكه پیامبر خدا( صلی الله علیه و آله )‌ می فرمایند: « هر كس زشتكاری مؤمنی را بپوشاند، چنان است كه دختر زنده به گور شده ای را نجات دهد ».1هر انسانی دارای اخلاقی خوب و بد، و نقاطی مثبت و منفی، و ظاهری سالم و معیوب است. عمل و گفتار زشت عیبجویان این گونه است كه هیچگاه در رابطه با دیگران نقاط خوب، مثبت و سالم ایشان را نمی بینند، بلكه درست به دنبال آن نقاط بد هستند تا با آگاهی و اشاعة آن، موجب بدنامی صاحب آن و آبروریزی وی شوند.
    در حالی كه شایسته این است كه ما به جای پی جویی عیوب دیگران، به دنبال عیوب و گناهان خود، و در پی اصلاح و پاكیزه كردن وجود آلودة خویش باشیم، نه اینكه از خود غافل شویم و شبانه روز در جستجوی لغزشهای مردم باشیم و با آشكار نمودن آنها باعث بدنامی و رسوائی ایشان شویم. و بترسیم از این كه خداوند نیز به كیفر و مكافات عمل زشتمان، ما را در دنیا و آخرت در نزد خلایق رسوا و بدنام نماید. زیرا هر كس به نوعی مرتكب خطا و لغزش شده، یا هر لحظه ممكن است در دام شیطان گرفتار آید و مرتكب گناه شود، و همین خطا و آلودگی وسیله ای باشد برای بدنامی و رسوایی او، كه باید از این مصیبت و گرفتاری خانمانسوز به خدا پناه ببریم.
    به علاوه، برای عامل این عمل زشت تجسس و عیبجویی، مجازات و مكافات سختی در دنیا و آخرت مقرّر شده است.
    دیـدة بد بین بپوشان ای كریم عیب پوش
    زین دلیریها كه من در كنج خلوت می كنم1


    عيب جويى و عيب گويى

    http://www.ayehayeentezar.com/galler...1235724085.gif


    خوشبختي يعني اينكه خداوند آنقدر عزيزت كند كه مايه آرامش ديگري شوي


  15. تشکر


  16. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    593
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    عيب جويى و عيب گويى

    عیبجویی و تجسّس در لغت و اصطلاح

    از لحاظ لغوی عَیْب به معنی، عیب، نقص، ناهنجاری، ناهنجاری اخلاقی و عار، و تجسس به معنی جاسوسی و عمل جاسوسی آمده است.2
    و از لحاظ اصطلاحی، یعنی تلاش در آگاهی از عیب دیگران و فاش كردن گناهان و لغزشهای پنهانی دیگران در بین مردم، و یا پی جویی و آشكار نمودن عیوب و نواقصی كه از چشم دیگران پوشیده است.3


    عیبجویی و تجسّس در آیات قرآن
    در این قسمت به بعضی از آیات قرآن كه در مورد عیبجویی و تجسس سخن به میان آورده است، اشاره می كنیم و آنها را مورد برسی قرار می دهیم.
    ـ « وَ لاتَلمِزوا اَنفُسَكُم ».4
    « و عیب یكدیگر را به رخ نكشید ».
    لاتَلمزوا از مادة لمز بر وزن ( طنز ) به معنی عیبجویی و طعنه زدن است، بعضی از مفسران می گویند كه لمز شمردن عیوب افراد است در حضور آنها و همچنین عیبجویی با چشم و اشاره است. قرآن در این آیه با تعبیر انفسكم به وحدت و یكپارچگی مؤمنان اشاره كرده و اعلام می دارد كه همة مؤمنان به منزلة نفس واحدی هستند و اگر از یكدیگر عیبجویی كنید در واقع از خودتان عیبجویی كرده اید.
    در پایان آیه برای تأكید بیشتر خداوند می فرماید: و آنها كه توبه نكنند و از این عمل دست بر ندارند ظالم و ستمگرند « وَ مَن لَم یَتِب فَاُلئكَ هُمُ الظالِمُون ». چه ظلمی از این بدتر كه انسان با سخنان نیش دار، و تحقیر و عیبجویی، قلب مردم باایمان را كه مركز عشق خدا است بیازارد و آبروی آنها را كه سرمایة بزرگ زندگی آنان است از بین ببرد.1
    ـ « وَ لاتَجَسَّسوا وَ لایَغتَب بَعضُكُم بَعضاً ».2
    « و در كار دیگران تجسس نكنید و كسی از شما غیبت دیگری نكند ».
    در مورد غیبت در قسمتهای بعد مطالبی را ذیل همین آیه مطرح می نمائیم. ولی این آیه به مسئلة دیگری كه تجسس است اشاره دارد، خداوند در این آیه صریحاً می فرماید: لاتَجَسَّسوا یعنی هرگز در كار دیگران و در زندگی خصوصی افراد تجسس نكنید. تجسس و تحسس هر دو به معنی جستجوگری است ولی اولی معمولاً در امور نامطلوب می آید، و دومی غالباً در امر خیر. در حقیقت جستجوگری عاملی است برای كشف اسرار و رازها و احیاناً عیوب نهانی مردم،‌ و اسلام هرگز اجازه نمی دهد كه رازهای خصوصی افراد فاش شود. به تعبیر دیگر اسلام می خواهد مردم در زندگی خصوصی خود از هر نظر در امنیت باشند. بدیهی است اگر اجازه داده شود هر كس به جستجوگری دربارة دیگران برخیزد حیثیت و آبروی مردم بر باد می رود.3 و جهنمی به وجود می آید كه همة افراد اجتماع در آن معذب خواهند بود. به این ترتیب تجسس موجب افشای عیوب پنهانی و آگاهی بر این امور سبب غیبت می شود كه اسلام از معلول و علت هر دو نهی كرده است.4
    ـ « وَیلٌ لِكُلِّ هُمَزَهٍ لُمَزَه ».1
    « وای بر هر بدگوی كنندة عیبجوی ».
    سورة‌ همزه با این آیه آغاز می شود كه تهدیدی كوبنده است، می فرماید: وای بر هر عیبجوی مسخره كننده ای!2 آنها كه با نیش زبان و حركات دست و چشم و ابرو در پشت سر و پیش رو، دیگران را استهزاء كرده، یا عیبجویی و غیبت می كنند، یا آنها را هدف تیرهای طعن و تهمت قرار می دهند. همزه و لمزه هر دو صیغة مبالغه است. اولی از ماده همز در اصل به معنی شكستن است و از آنجا كه افراد عیبجو و غیبت كننده شخصیت دیگران را در هم می شكنند و حیثیت ایشان را لكه دار می كنند، به آنها همزه اطلاق می شود. و لمزه به معنی غیبت كردن و عیبجویی نمودن است.3
    در سخنی از ابن عباس آمده است كه در تفسیر این دو چنین گفته است: آنها كسانی هستند كه سخن چینی می كنند، و میان دوستان جدایی می افكنند، و مردم را با عیوب توصیف می كنند. گویا ابن عباس این سخن را از حدیثی كه از پیامبر اكرم( صلی الله علیه و آله ) نقل شده است استفاده كرده است، آنجا كه فرمود: « اَلا اَنبئكُم بِشِرارِكُم؟ قالُوا بَلی یا رَسول الله، قالَ: اَلمَشاؤونَ بِالنَّمیمَه، المُفَرَّقونَ بینَ الا حبَّه، اَلباغونَ لِلبَراءِ المَعایب: آیا شما را از شریرترین افراد خبر دهم؟ گفتند: آری ای رسول خدا! فرمود: آنها كه بسیار سخن چینی می كنند، در میان دوستان جدایی می افكنند، و برای افراد پاك و بی گناه در جستجوی عیبند ».4
    پس با توجه به این آیه هرگونه عیبجویی كه موجب تحقیر و هتك آبروی مؤمن شود حرام و برای عامل آن عذاب سختی در دنیا و آخرت است.
    عيب جويى و عيب گويى


    http://www.ayehayeentezar.com/galler...1235724085.gif


    خوشبختي يعني اينكه خداوند آنقدر عزيزت كند كه مايه آرامش ديگري شوي


  17. تشکر


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود