جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آثار و فوائد ایمان مذهبی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۸
    نوشته
    13
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    56
    آپلود
    0
    گالری
    0

    مطلب آثار و فوائد ایمان مذهبی




    از نظر روان شناسان مسلم و قطعی است که اکثر بیماری های روانی ناشی از ناراحتی های روحی و تلخی های زندگی در میان افراد غیر مذهبی دیده می شود. افراد مذهبی به هر نسبت که ایمان قوی و محکم داشته باشند از این بیماری ها مصونترند، از این رو یکی از عوارض زندگی عصر ما که در اثر ضعف ایمان های مذهبی پدید آمده است افزایش بیمارها و بیماری های روانی و عصبی است. آثار و فوائد ایمان مذهبی عبارتند از:

    خوش بینی به جهان خلقت و هستی
    ایمان مذهبی چون برداشت انسان را نسبت به جهان تغییر می دهد و آفرینش را هدفدار و هدف را خیر و تکامل و سعادت معرفی می کند، در نتیجه دید انسان را نسبت به نظام کلی هستی و قوانین حاکم بر آن خوشبینانه می سازد. حالت فرد باایمان در کشور هستی، مانند حالت فردی است که در کشوری زندگی می کند که قوانین و تشکیلات و نظامات آن کشور را صحیح و عادلانه می داند و به حسن نیت گردانندگان اصلی کشور نیز ایمان دارد و قهرا زمینه ترقی و تعالی را برای خودش و همه افراد دیگر فراهم می بیند و معتقد است که تنها چیزی که ممکن است موجب عقب ماندگی او بشود، تنبلی و بی تجربگی خود او و انسان هایی مانند او است که چون او مکلف و مسؤول هستند. از نظر چنین شخصی مسؤول عقب ماندگی او خودش است نه تشکیلات و نظامات کشور و هر نقصی وجود دارد از آنجاست که او و امثال او وظیفه و مسئولیت خویش را انجام نداده اند. این اندیشه به طور طبیعی او را به غیرت می آورد و با خوش بینی و امیدواری به حرکت و جنبش وا می دارد.اما یک فرد بی ایمان در کشور هستی، مانند فردی است که در کشوری زندگی می کند که قوانین و تشکیلات و تأسیسات کشور را فاسد و ظالمانه می داند و از قبول آنها هم چاره ای ندارد. درون چنین فردی همواره پر از عقده و کینه است. او هرگز به فکر اصلاح خودش نمی افتد بلکه فکر می کند در جائی که آسمان و زمین بر ناهمواری است سراسر هستی ظلم و جور و نادرستی است، درستی ذره ای مانند من چه اثری دارد. چنین کسی هرگز از جهان لذتی نمی برد و جهان برای او همواره مانند یک زندان هولناک است.

    روشندلی
    دومین اثر ایمان مذهبی از نظر بهجت زایی و انبساط آفرینی روشندلی است. انسان همین که به حکم ایمان مذهبی جهان را به نور حق و حقیقت روشن دید، همین روشن بینی فضای روح را روشن می کند و در حکم چراغی می گردد که در درونش روشن شده باشد بر خلاف یک فرد بی ایمان که جهان در نظرش پوچ است، تاریک است، خالی از درک و بینش و روشنایی است و به همین سبب خانه دل خودش هم در این تاریک خانه که خود فرض کرد تاریکی و ظلمانی است.

    امیدواری به نتیجه خوب از تلاش خوب
    سومین اثر ایمان مذهبی از نظر تولید بهجت و انبساط امیدواری به نتیجه خوب از تلاش خوب است. از نظر منطق مادی، جهان نسبت به مردمی که در راه صحیح و یا راه باطل، راه عدالت یا راه ظلم، راه درستی یا راه نادرستی می روند بی طرف و بی تفاوت است. نتیجه کارشان تنها وابسته است به یک چیز و آن مقدار تلاش و کوشش هر کس است ولی در منطق فرد باایمان، جهان نسبت به تلاش این دو دسته، بی طرف و بی تفاوت نیست. عکس العمل جهان در برابر این دو نوع تلاش یکسان نیست بلکه دستگاه آفرینش حامی مردمی است که در راه حق و حقیقت و درستی و عدالت و خیرخواهی تلاش می کنند.

    آرامش خاطر
    چهارمین اثر ایمان مذهبی از نقطه نظر بهجت و انبساط آرامش خاطر است. انسان فطرتا جویای سعادت خویش است و از تصور رسیدن به سعادت غرق در مسرت می گردد و از فکر یک آینده شوم و مقرون به محرومیت لرزه بر اندامش می افتد و سخت دچار دلهره و اضطراب می گردد. آنچه مایه سعادت انسان می شود دو چیز است: 1- تلاش 2- اطمینان به شرایط محیط. موفقیت یک دانش آموز معلول دو چیز است: 1- سعی و تلاش خودش 2- مساعدت و آمادگی محیط. در مورد مدرسه و تشویق و ترغیب و تقدیر اولیاء مدرسه، یک دانش آموز پرتلاش و کوشا اگر به محیطی که در آنجا درس می خواند و معلمی که آخر سال نمره می دهد اعتماد نداشته باشد و نگران یک رفتار غیر عادلانه باشد، در تمام ایام سال دلهره و اضطراب سراپای وجودش را می گیرد. ایمان مذهبی به حکم اینکه به انسان به یک انسانی که یک طرف معامله است نسبت به جهان که طرف دیگر معامله است، اعتماد و اطمینان می بخشد، دلهره و نگرانی نسبت به رفتار جهان را در برابر انسان زایل می سازد و به جای آن به او آرامش خاطر می دهد.

    برخورداری بیشتر از لذت های معنوی
    انسان دو گونه لذت دارد:
    1- لذت هایی که به یکی از حواس انسان تعلق دارد که در اثر برقراری نوعی ارتباط میان عضو از اعضاء یا یکی از مواد خارجی حاصل می شود مانند لذتی که چشم از راه دیدن و گوش از راه شنیدن و دهان از راه چشیدن می برد.
    2- لذتهایی که با عمق روح و وجدان آدمی مربوط است و به هیچ عضو خاصی مربوط نیست و تحت تأثیر برقراری رابطه با یک ماده بیرونی حاصل نمی شود مانند لذتی که انسان از احسان و خدمت و یا از محبوبیت و احترام و یا از موفقیت خود یا موفقیت فرزند خود می برد.
    لذت های معنوی از لذت های مادی هم قوی تر است و هم دیرپاتر، لذت عبادت و پرستش خدا برای مردم عارف حق پرست از اینگونه لذت هاست. عابدان عارف که عبادتشان توأم با حضور و خضوع و استفراق است بالاترین لذتها را از عبادت می برند. در زبان دین از طعم ایمان و حلاوت ایمان یاد شده است، ایمان حلاوتی دارد فوق همه حلاوت ها. لذت معنوی آنگاه افزون می شود که کارهایی از قبیل دانش پژوهی، احسان، خدمت، موفقیت و پیروزی از حس دینی ناشی گردد و برای خدا انجام شود و در قلمرو عبادت قرار گیرد.

    بهبود روابط اجتماعی
    انسان مانند برخی از جانداران دیگر اجتماعی آفریده شده است و به تنهایی قادر نیست نیازهای خویش را برطرف سازد.زندگی باید به صورت یک شرکت درآید که همه در وظایف و بهره ها سهیم باشند و یک نوع تقسیم کار میان افراد برقرار شود؛ زندگی سالم اجتماعی آن است که افراد قوانین و حدود و حقوق یکدیگر را محترم شمارند، عدالت را امری مقدس به حساب آورند، به یکدیگر مهر بورزند و هر یک برای دیگری آن را دوست بدارد که برای خودش دوست می دارد و آن را نپسندد که برای خودش نمی پسندد، به یکدیگر اعتماد و اطمینان داشته باشند، هر فردی خود را متعهد و مسؤول اجتماع خویش بشمارد، در سری ترین نهانخانه ها همان تقوا و عفاف از آنها بروز کند که در اجتماع عمومی و دیدگان مردم، در نهایت بی طمعی به یکدیگر نیکی کنند، در مقابل ظلم و ستم بپا خیزند و به ستمگر و فسادگر مجال ستمگری و فساد ندهند، ارزش های اخلاقی را محترم بشمارند، با یکدیگر مانند اعضای یک پیکر متحد و هماهنگ باشند. آن چیزی که بیش از هر چیز حق را محترم، عدالت را مقدس، دل ها را به یکدیگر مهربان و اعتماد متقابل را میان افراد برقرار می سازند، تقوا و عفاف را تا عمق وجدان آدمی نفوذ می دهد، به ارزشهای اخلاقی اعتبار می بخشد، شجاعت مقابله با ستم ایجاد می کند، همه افراد را مانند اعضای یک پیکر به هم پیوند می دهد و متحد می کند، ایمان مذهبی است. تجلیات انسانی انسان ها که مانند ستارگان در آسمان تاریخ پرحادثه انسانی می درخشد همان هایی است که از احساس های مذهبی سرچشمه گرفته است.

    کاهش ناراحتی ها
    ایمان مذهبی در انسان نیروی مقاومت می آفریند، تلخی ها را شیرین می گرداند. انسان باایمان می داند هر چیزی در جهان حساب معینی دارد و اگر عکس العملش در برابر تلخی ها به نحو مطلوب باشد فرضا خود این غیر قابل جبران باشد به نحوی دیگر از طرف خداوند متعال جبران می شود.به عنوان مثال دوران پیری یک فرد باایمان، همواره با یاد و انس خدا مطبوع و دوست داشتنی است. قیافه مرگ در چشم فرد باایمان با آنچه در چشم فرد بی ایمان می نماید، عوض می شود.از نظر چنین فردی، دیگر مرگ نیستی و فنا نیست. انتقال از دنیائی فانی و گذرا به دنیایی باقی و پایدار و از یک جهان کوچک تر به جهانی بزرگ تر است. مرگ منتقل شدن از جهان عمل و کشت است به جهان نتیجه و محصول، از این رو چنین فردی نگرانی های خویش را از مرگ با کوشش در کارهای نیک که در زبان دین عمل صالح نامیده می شود برطرف می سازد.

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۸
    نوشته
    1,017
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    29
    آپلود
    0
    گالری
    3



    ایمان؛ وسیله دست‏یابی به بهشت جاودان

    در آیات قرآن کریم، رستگاری اخروی و جاودانگی در بهشت است. خداوند ایمان و عمل صالح را وسیله نیل به این نعمت بزرگ بیان می‏کند و می‏فرماید: «آنها که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند، اهل بهشت‏اند و همیشه در آن خواهند ماند». آن‏گاه در توصیف وعده‏هایی که خداوند برای انسان‏های مؤمن داده می‏فرماید: «خداوند به مردان و زنان با ایمان، باغ‏هایی از بهشت را وعده داده است که نهرها از زیر درختانش جاری است. آنها جاودانه در آن خواهند ماند و مسکن‏های پاکیزه در بهشت‏های جاودان نصیبشان ساخته و خشنودی و رضای خداوند از همه آنها برتر است و البته پیروزی نیز همین می‏باشد».
    ایمان؛ مایه آرامش و وقار

    یکی از آثار مهمّ ایمان، مقاوم‏سازی انسان در برابر مشکلات و رنج‏هایی است که در زندگی با آن روبه رو خواهد شد. از نظر انسان با ایمان، همه امورِ به ظاهر ناگوار، امتحان الهی است که صبر در برابر آنها ارزش تلقی می‏شود و به همین دلیل شیرین و گوارا خواهد بود. قرآن کریم در اشاره به این حقیقت می‏فرماید: «آگاه باشید که بر دوستان خدا نه بیمی است و نه اندوهگین می‏شوند، همانا که آنان ایمان آورده و پرهیزکاری ورزیده‏اند». نیز در آیات دیگر تأکید می‏شود که خدا این آرامش را در دل‏های انسان‏های مؤمن پدید می‏آورد. در آیه‏ای می‏خوانیم: «اوست که در دل‏های مؤمنان آرامش را فرو فرستاد تا ایمانی بر ایمان خود بیفزایند».
    بی‏تردید چنین افرادی هرگز دچار بیماری‏های روحی و روانی که معمولاً افراد غیر مذهبی گرفتار آن می‏شوند، نخواهند شد.
    ایمان؛ سرمایه رستگاری

    قرآن کریم در موارد فراوان، ایمان را توصیف و دلیل ارزشمندی آن را بیان کرده است. در یک مورد، آن را سرمایه رستگاری می‏داند و تأکید می‏کند که ایمان به خدا ورسول در کنار جهاد در راه خدا، سرمایه‏هایی هستند که نعمت رستگاری را فقط با آنها می‏توان به دست آورد. قرآن کریم می‏فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‏اید، آیا شما را به تجارتی راه نمایم که شما را از عذابی دردناک می‏رهاند؟ به خدا و فرستاده او ایمان بیاورید و در راه خدا با مال و جان‏تان جهاد کنید». استاد مطهری در این باره می‏نویسد: «قرآن کریم از ایمان به خدا و پیغمبر به عنوان تجارت و سرمایه یاد کرده است... چه بسیار اشخاصی که از این موهبت عظمی بهره‏مندند و در سایه آن به خوشی و رضایت زندگی می‏کنند. سلامت جسم و جان و طول عمرشان، مدیون همان ایمانی است که در دل آنهاست. بسیاری هم بر عکس این هستند و عمری در رنج و تردید و خودخوری و ترس و دلهره به سر می‏برند. سلامت جسم و جان خود را از کف داده و خودشان هم نمی‏فهمند که علت اصلی همه اینها این بوده که سرمایه بزرگی از سرمایه‏های زندگی [ایمان] را از کف داده‏اند».
    نترسیدن از غیرخد

    از آنجا که انسان مؤمن به واسطه ایمان، با خداوندی که همه امکانات و قدرت‏ها در اختیار اوست پیوند می‏یابد، چنان عظمت و عزتی را دارا می‏شود که در برخورد با بزرگ‏ترین خطرها، ذره‏ای ترس به دل خود راه نمی‏دهد؛ بلکه به تصریح امام صادق علیه‏السلام «همه موجودات در برابر مؤمن فروتن می‏شوند؛ چون او به برکت دین و ایمانش به عزتی رسیده که از چیزی نمی‏هراسد».
    آن حضرت در ذکر ویژگی‏های دیگر مؤمن می‏فرماید: «همه اشیا برای مؤمن کرنش می‏کنند و به او احترام می‏گذارند»، آن گاه ادامه می‏دهد: «اگر انسان برای خدا اخلاص ورزد، خداوند همه چیز را از او هراسان می‏سازد؛ حتی حشرات، خزندگان و درندگان زمین و پرندگان آسمان و ماهیان دریا را».
    بر این اساس درمی‏یابیم که رمز رعب ستمگران از اولیای الهی، در همین اثر ایمان آنها نهفته است؛ چون آنها به برکت ایمان به جایی رسیده‏اند که از هیچ قدرتی جز خدا هراس به دل راه نمی‏دهند.
    ویرایش توسط کلات : ۱۳۸۸/۰۶/۰۴ در ساعت ۱۴:۳۴

  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۸
    نوشته
    1,017
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    29
    آپلود
    0
    گالری
    3



    ایمان؛ پشتوانه اخلاق

    بر اساس آموزه‏های دینی، کسانی که ایمان بالاتری دارند، در عرصه تلاش برای کسب فضیلت‏های اخلاقی و محو رذیلت‏های اخلاقی، با انگیزه‏تر و جدی‏تر هستند. البته نکته اینجاست که پشتوانه اخلاق فقط علم و آگاهی نیست، بلکه مهم‏ترین واساسی‏ترین ضامن دوام اخلاق اسلامی، ایمان است. در جوامع فاقد ایمان به مبدأ ومعاد، مفاسد اخلاقی فراوان است؛ چون غرایز انسانی در آنجا رهاست و انسان‏ها تسلیم خواست‏های نفسانی خود می‏شوند. به تعبیر قرآن، در این سرزمین‏ها مردم هوای نفس‏شان را معبود خود می‏دانند و به دستورهای آن عمل می‏کنند. پس تا چنین هستند هدایت نمی‏پذیرند. تنها در سایه تقویت مبانی ایمان و تحکیم اصول اعتقادی است که زمینه برای رشد اخلاق و کنترل غریزه‏ها آماده می‏شود و تهذیب نفس محقق می‏گردد. چنانچه در آیه‏ای می‏خوانیم: «هر کس که از ایستادن در برابر پروردگار ترسید و نفس خود را از هوا و هوس‏ها بازداشت، جایگاه او بهشت است».
    عمل صالح، ثمره ایمان

    خاستگاه طبیعی عمل صالح، ایمان به خداوند و معاد بوده، عمل نیک بدون آن، امری اتفاقی و بی‏پشتوانه مناسب است. در قرآن کریم می‏خوانیم: «هر کس به لقای پروردگار خود امید دارد، باید به کار شایسته بپردازد و هیچ کس را در پرستش پروردگارش شریک نسازد». مرحوم علامه طباطبایی درباره مضمون این آیه می‏نویسد: «در این آیه مجمل، هر آنچه دعوت دینی در صدد آن است، یعنی عمل صالح و شرک نورزیدن به خداوند، بر امید به لقاءاللّه‏ متفرع شده است؛ چرا که بدون امید به ملاقات پروردگار که محصول ایمان است؛ دلیلی بر انجام عمل صالح و نگراییدن به شرک وجود ندارد».
    مرحوم علامه طباطبایی درباره رابطه ایمان و عمل صالح می‏نویسد: «ایمان، زمینه ساز عمل و شرط لازم آن است و سهولت یا صعوبت عمل صالح انسان، به شدت و ضعف آن بستگی دارد و متقابلاً عمل صالح و تکرار آن، به تعمیق ایمان و ازدیاد آن مدد می‏رساند».
    دوری از گناه، نتیجه ایمان

    از جمله نتایج ایمان آن است که انسان از اعمال ناشایست دوری کرده، به کارهای پسندیده روی می‏آورد. قرآن کریم در توصیف مؤمنان واقعی می‏فرماید: «انسان‏های با ایمان کسانی هستند که از گناهان بزرگ و پلیدی‏ها پرهیز می‏کنند». تا آنجا که مؤمنان به هنگام خشم، آن را فرو می‏برند و آن‏گاه که با سخنان بد مواجه می‏شوند، برخوردشان این چنین است: «چون لغوی بشنوند، از آن روی بر می‏تابند و می‏گویند کردارهای ما از آن ما و کردارهای شما از آن شماست. سلام بر شما، ما جویای مصاحبت با نادانان نیستیم».
    بعضی از ثمرات ایمان

    برخی از آثاری که در آموزه‏های دینی برای ایمان برشمرده‏اند، چنین است:
    توکل به خدا: مؤمنان کسانی هستند که هرگاه نام خدا برده می‏شود، دل‏هایشان ترسان می‏گردد و هنگامی که آیات او بر آنها خوانده می‏شود، ایمانشان فزون‏تر می‏گردد و تنها بر پروردگارشان توکل دارند.
    پای‏بندی به عبادت: مردان و زنان با ایمان... نماز را به پا می‏دارند و زکات می‏پردازند.
    شکرگزاری: امام صادق علیه‏السلام فرمود: «اهل ایمان در نعمت و آسایش شکرگزارند»
    آمرزش گناهان: کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دهند، آمرزش الهی و پاداش بزرگ برای آنهاست.
    سبب نصرت الهی: ما به یقین پیامبران خدا و کسانی را که ایمان آوردند، در زندگی دنیا و در آخرت یاری می‏دهیم.
    خدادوستی: آنان که ایمان آورده‏اند، کمال محبت را به خدا دارند.
    یاد خدا: ای اهل ایمان، خدا را بسیار یاد کنید

  7. تشکر


  8. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۸
    نوشته
    1,017
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    29
    آپلود
    0
    گالری
    3



    ایمان؛ محور وحدت و هم‏بستگی

    برخلاف مکتب‏های بشری که در اشاره به مبانی و محورهای وفاق، از اموری چون نژاد، زبان و وطن یاد و بر آن تکیه می‏کنند، قرآن کریم ایمان و عقیده را مستحکم‏ترین و اساسی‏ترین عامل وحدت می‏داند و می‏فرماید: «ای رسول ما! هرگز قومی را نمی‏یابی که به خدا و روز جزا ایمان آورده باشند، ولی به دشمنان خدا و رسول مهر بورزند؛ هر چند آنها پدران و فرزندان و برادران و اقوامشان باشند». قرآن کریم با این دستور خود که: «ای اهل ایمان، همگی به اتفاق بر اوامر و دستورهای الهی تسلیم باشید». و «به ریسمان الهی چنگ زنید و متفرق نشوید»، به این حقیقت اشاره دارد که ایمان به خدا، محور اتحاد و انسجام مسلمانان است و این تکیه بزرگ الهی، می‏تواند امنیت و سلامت ایشان را در مقابل همه دشمنان تضمین کند و آنها را از خطرات در امان نگه دارد.
    ایمان؛ مایه دوستی با خدا و مردم

    بر اساس آموزه‏های آسمانی دین اسلام، راز محبوبیت، در ایمان به خدا و انجام کارهای شایسته نهفته است. خداوند در آیه‏ای می‏فرماید: «کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دهند، خداوند رحمان برای آنان در دل‏های مردم محبت قرار می‏دهد». حتی قرآن کریم از حقیقتی بالاتر خبر داده، به احساس «محبوب شدنِ» انسان جهت بهتری می‏دهد و انسان را متوجه این حقیقت می‏کند که ارزش آن است که انسان در پرتو ایمان، محبوب خالق هستی شود. ایمان نه تنها مایه جلب محبت مردم، بلکه بالاتر از آن وسیله جلب مهر و محبت خدا نیز هست. قرآن کریم می‏فرماید: «[و خدا] کسی است که بر شما درود و رحمت می‏فرستد تا شما را از ظلمات جهل و شرک به سوی نور ایمان وتقوا رهنمون سازد. او به مؤمنان همواره مهربان بوده است».
    ایمان؛ مایه نزول برکات

    بشر همواره در برنامه‏ریزی‏های خود برای برطرف کردن مشکلاتی نظیر فقر و کمبودها، به عوامل و ریشه‏های طبیعی آنها بیشتر توجه و برای آنها برنامه‏هایی پیش‏بینی می‏کند. اما قرآن کریم در کنار عوامل طبیعی، افق بالاتری در مقابل بشر می‏گشاید و از علل برتر دیگری یاد می‏کند که نمی‏توان با علم و تجربه هرگز به آن رسید. بر اساس مضمون این آیات، یکی از راه‏های مهم برخورداری از برکات الهی، ایمان به خداوند است.
    در سوره اعراف می‏خوانیم: «چنانچه مردم شهر و دیار ایمان آورده و به تقوا و پرهیزکاری روی آورده بودند، قطعا برکاتی از آسمان و زمین برایشان می‏گشودیم» و در مورد اهل کتاب هم می‏فرماید: «اگر آنان به تورات و انجیل و آنچه از سوی پروردگارشان به سوی ایشان نازل شده عمل می‏کردند، قطعا از بالای سرشان [برکات آسمانی] و از زیر پاهایشان [برکات زمینی [برخوردار می‏شدند».
    در مقابل این آیات، فراموشی یاد خدا عامل گرفتاری به سختی‏ها از جمله فقر است. چنانچه در آیه‏ای چنین آمده است: «هر کس از یاد من روی گردان شود، زندگی سختی خواهد داشت».
    ایمان؛ سبب راه‏یابی و هدایت

    از جمله نتایج ایمان، دست‏یابی به شیوه درست زندگی است. قرآن کریم به این حقیقت به صورت‏های مختلف اشاره می‏کند و در یک مورد می‏فرماید: «ای اهل ایمان! اگر خدا ترس و پرهیزکار باشید، خدا به شما فرقان (نیروی تشخیص حق از باطل) را عنایت می‏کند». بدیهی است هر کس به برکت ایمان نیروی تشخیص حق و باطل یافت، درهر زمینه‏ای بهترین راه و مناسب‏ترین جهت‏گیری را در پیش خواهد گرفت. خداوند در جای دیگر می‏فرماید: «پس اگر آنان هم به آنچه شما بدان ایمان آورده‏اید ایمان آورند، قطعا هدایت شده‏اند و به راه صحیح دست یافته‏اند؛ ولی اگر روی برتافتند، جز این نیست که سرستیز [و جدایی [دارند و به زودی خداوند [شرّ [آنان را از توکفایت خواهد کرد که او شنوای داناست». در جای دیگر به این موضوع تصریح شده که: «هر کس کفر را با ایمان عوض کند، مسلما از راه درست گمراه شده است». بنابراین، یکی از نتایج ایمان، راه‏یابی و پی‏آمد کفر، ضلالت و گمراهی و انحراف از راه درست است.
    ایمان؛ سبب اصلاح بینش

    انسان باتوجه به نوع جهان‏بینی خود، پدیده‏های عالم را تفسیر وتحلیل می‏کند و در پیش‏آمدها، باتوجه به نگرش و شناخت ویژه‏ای که دارد، موضع‏گیری می‏نماید.
    بر اساس آموزه‏های قرآن، مؤمنان در امور مختلف، تفسیری متمایز از تفسیر کافران دارند. برای مثال، قرآن کریم در توصیف نوع برخورد مؤمنان و کافران با مَثل‏های قرآنی می‏فرماید: «خدای را از اینکه به پشه‏ای یا فروتر [یا فراتر] از آن مثل زند شرم نیاید؛ اما کسانی که ایمان آورده‏اند، می‏دانند که آن مثل از سوی پروردگارشان به جاست، ولی کسانی که به کفر گراییده‏اند می‏گویند: خدا از این مثل چه قصدی داشته است؟ خدا بسیاری را با آن کار گمراه و بسیاری را با آن راهنمایی می‏کند، ولی جز نافرمانان با آن گمراه نمی‏شوند». بنابراین، ایمان و کفر افزون بر آنکه در بعد معرفتی مؤثرند، زمینه‏ساز برداشت و تفسیری خاص از حوادث هم به شمار می‏آیند.

  9. تشکر


  10. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    تسلط بر نفس از اثرات ایمان به خدا
    خاصیت دیگر ایمان تسلط کامل بر نفس است. نباید چنین تصور کرد که مسأله تسلط بر نفس یک مفهوم مذهبی است و فرع بر مذهب است، اگر مذهب نبود تسلط بر نفس هم لازم نیست. این تصور باطل است. تسلط بر نفس مثل مفاهیم اخلاقی از قبیل استقامت و عدالت است که فرضا کسی به مذهب معتقد نباشد نمی تواند منکر آنها بشود. اینها فرع بر دین و مذهب نمی باشند و مذهب اینها را به وجود نیاورده بلکه مذهب اجرای اینها را بهتر تأمین کرده است. یکی از صحنه ها و میدانهای نبرد در زندگی که برای بشر فرض است تسلط خود را بر آنجا مستقر کند صحنه و میدان وجود خودش است. در حدیث معروف پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «مرحبا به مردمی که مبارزه و جهاد کوچک را انجام دادند و جهاد بزرگ به عهده آنها باقی است» ( کافی، ج 5، ص 12)، از همین معنی حکایت می کند ولی چیزی که قادر است انسان را بر طبیعت خود مسلط کند و آن را رام کند، دین و ایمان است.



    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن

  11. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    هُوَ الَّذِى أَنزَلَ السكِينَةَ فى قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيزْدَادُوا إِيمَناً مَّعَ إِيمَنهِمْ وَ للَّهِ جُنُودُ السمَوَتِ وَ الاَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً(4)
    او كسى است كه سكينه و آرامش را در دلهاى مؤ منان نازل كرد تا ايمانى بر ايمانشان افزوده شود، لشكر آسمانها و زمين از آن خدا است ، و خداوند دانا و حكيم است .
    (سوره مبارکه فتح)


    آرامش بى نظير!
    اگر ايمان هيچ ثمرى جز همين مساءله آرامش نداشت كافى بود كه انسان با تمام وجود از آن استقبال كند، تا چه رسد به ثمرات و بركات ديگر.
    بررسى حال مؤ منان ، و افراد بى ايمان ، روشنگر اين حقيقت است كه گروه دوم در يك حال اضطراب و نگرانى دائم به سر ميبرند، در حالى كه گروه اول از اطمينان خاطر بى نظير بهره مندند، و در سايه آن : هرگز از كسى جز خدا نمى ترسند: و لا يخشون احدا الا الله (احزاب - 39).
    هرگز ملامتها و سرزنش اين و آن در اراده آهنينشان اثر نمى گذارد و لايخافون لومة لائم (مائده - 54).
    هرگز به خاطر آنچه از دست داده اند غمگين نمى شوند، و به آنچه دارند دلبستگى شديد ندارند، و اين دو اصل سبب مى شود كه آرامش روحى آنها به خاطر گذشته و آينده متزلزل نشود لكيلا تاسوا على ما فاتكم و لا تفرحوا بما آتاكم (حديد - 23).
    و بالاخره هرگز در برابر حوادث سخت سست نمى شوند، و اندوهى به خود راه نمى دهند، و همواره خود را برتر از دشمن مى بينند: و لا تهنوا و لا تحزنوا
    و انتم الاعلون ان كنتم مؤ منين
    (آل عمران - 139).
    مؤ من در ميدان حوادث خود را تنها نمى بيند، دست لطف و حمايت خدا را دائما بر سر خويش احساس مى كند، و يارى فرشتگان را در وجود خويش لمس مى كند.
    در حالى كه اضطراب حاكم بر افراد بى ايمان از خلال گفتار و رفتارشان مخصوصا به هنگام وزش طوفانهاى حوادث كاملا محسوس ‍ است .



    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

لذات متعلق به یکی از حواس, لذات معنوی قویترست, لذاتی که با عمق روح و وجدان مربوط است, نترسیدن از غیرخدا در سایه ایمان مذهبی, آثار و فوائد ایمان مذهبی, افزون شدن مقاومت در سایه ایمان مذهبی, امیدواری به نتیجه خوب در سایه ایمان, اهل ایمان در نعمت و آسایش شکرگزارند, ایمان مایه نزول برکات؛ مایه دوستی با خدا و مردم, ایمان محور وحدت و هم‏بستگی, ایمان مذهبی سبب شجاعت مقابله با ستم, ایمان سبب اصلاح بینش, ایمان سبب راه‏یابی و هدایت, ایمان؛ مایه آرامش و وقار, ایمان؛ وسیله دست‏یابی به بهشت جاودان, ایمان؛ سرمایه رستگاری, ارامش خاطر و ایمان, بهبود روابط اجتماعی و ایمان مذهبی, بعضی از ثمرات ایمان, تلاش واطمینان به محیط مایه سعادت است, تسلط بر نفس از اثرات ایمان به خدا, تغییر برداشت نسبت به جهان در سایه ایمان مذهبی, حلاوت ایمان فوق حلاوتهاست, خوش بینی به جهان خلقت و هستی از آثار ایمان است, دوری از گناه، نتیجه ایمان, روشن دلی و بهجت زایی از آثار ایمان, ضعف ایمان مذهبی و افزایش بیمارها

نمایش برچسب‌ها

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود