صفحه 1 از 3 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ###حضرت مسيح(ع)در قرآن كريم###

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    466
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    1
    آپلود
    3
    گالری
    2

    ###حضرت مسيح(ع)در قرآن كريم###




    حضرت مسیح در قرآن کریم




    در دین مقدس اسلام، اگرچه حضرت محمد (ص) نسبت به سایر انبیاء ازجایگاه و مقام بالاتری برخوردار می باشد، اما دراین دین تمامی پیامبران الهی، قابل تکریم و احترام هستند؛ چرا که آنان برگزیدگان پروردگار بوده اند و مسلمین موظفند که به جمیع رسولان الهی محبت داشته و آنها را محترم بشمارند.
    در کتاب مقدس مسلمانان، قرآن کریم، سرگذشت برخی از پیامبران الهی ذکر گردیده، از آن جمله است؛ سرگذشت زندگی حضرت عیسی (ع) که به طور اجمالی به آن می پردازیم.


    ###حضرت مسيح(ع)در قرآن كريم###


    ویرایش توسط شاماهي : ۱۳۸۸/۰۷/۱۴ در ساعت ۱۳:۳۸
    حضرت حيدر بنام فاطمه حساس بود
    خلقت از روز ازل مديون عطر ياس بود
    اي كه ره بستي ميان كوچه ها بر فاطمه
    گردنت را ميشكست آنجا اگر عباس بود


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۸
    نوشته
    1,017
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    29
    آپلود
    0
    گالری
    3



    قرآن با صراحت دامان حضرت عيسی (ع) را از هر گونه ادّعای ناروا در زمينه الوهيت پاك می شمرد، و با صراحت می گويد

    «وَاِذْ قالَ اللهُ يا عيسَي بْن مَريَمَ ءَانْتَ قُلْتَ لِلنّاسِ اتَّخِذُوني وَاُمِّيَ مِنْ دوُنِ اللهِ، قالَ سُبحانَكَ ما يَكُونُ لي اَنْ اَقُولَ ما لَيْسَ لي بِحَقٍّ اِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما في نَفْسي وَلا اَعْلَمُ ما في نَفْسِكَ اِنَّكَ اَنْتَ عَلاّمُ الْغُيُوبِ ـ ما قُلْتُ لَهُمْ اِلاّ ما اَمَرْتَني بِه اَنِ اعْبُدُوا اللهَ رَبّي وَرَبَّكُمْ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهيداً ما دُمْتُ فيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَني كُنْتَ اَنْتَ الرَّقيبَ عَلَيْهِمْ وَاَنْتَ عَلي كُلِّ شَيْءِ شَهيدٌ» (مائده/ 116 ـ 117)

    به خاطر بياور هنگامی را كه خداوند (در قيامت) به عيسی بن مريم (ع) می گويد آيا تو به مردم گفتی كه من و مادرم را ـ غير از خدا ـ معبود قرار دهيد، عيسی می گويد خداوندا! منزهی، من هرگز حق ندارم آنچه شايسته من نيست بگويم اگر چنين گفته بودم تو می دانستی، آنچه را در دل من است می دانی و من آنچه در ذات تو است نمی دانم و تو دانای اسرار پنهانی ـ من به آنها چيزی نگفتم جز آنچه به من امر فرمودی كه (تنها) خدا را بپرستيد كه پروردگار من و شما است و تا زمانی كه من در ميان آنها بودم گواه ايشان بودم (تا از مسير توحيد به سوی شرك منحرف نشوند) اما هنگامی كه مرا باز گرفتی، تو مراقب آنان بودی، و تو بر هر چيزی گواهی.
    اما متأسفانه در اناجیل کنونی مطالبی خلاف شأن این پیامبر عظیم الشأن نوشته شده است:
    «و يهوديان سنگها را باز برداشتند تا او را سنگسار كنند ـ عيسی به آنها جواب داد كه من بسيار كارهای خوب را از جانب پدر خود به شما نموده ام به جهت كدام از آنهاست كه شما مرا سنگسار می كنيد.
    يهوديان به او جواب داده گفتند برای كار خوب تو را سنگسار نمی كنيم، بلكه به جهت كفر و به جهت اينكه تو انسان هستی و خود را خدا می گردانی عيسی به آنها جواب داد ... آيا شما به آن كس كه پدر، او را منزه كرد، به جهان فرستاده می گوييد كه تو كفر می گويي از آنجا كه گفتم من پسر خدا هستم، اگر من كارهای پدر خود را به جا نمی آرم مرا باور مكنيد ـ و اگر به جا آرم هر چند كه مرا باور نكنيد كارهای مرا باور كنيد، تا شما بدانيد و باور كنيد كه پدر در من است و من در وی» (انجيل يوحنا باب 10 جمله های 31 و 326).


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    612
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    332
    آپلود
    0
    گالری
    21



    وایی وایی نباید اون حرفا رو میزدم


    عيسي فرمودند : " اي بندگان خدا ، بر يکديگر رحمت آوريد ، باشد که خداوند بر شما رحمت آورد " .

    این ابیه رو نخونید بد اموزی داره

    باشد که خواست او اجرا شود
    ویرایش توسط moderntalking : ۱۳۸۸/۰۷/۱۴ در ساعت ۲۱:۵۷
    هرکس محبت نميکند خدا را نمي شناسد زيرا خدا محبت است.عيسي مسيح

  5. تشکرها 3


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۸
    نوشته
    1,017
    مورد تشکر
    4 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    29
    آپلود
    0
    گالری
    3



    اناجیل در نسب حضرت عیسی (ع) اتفاق نظر ندارند:
    1_ عيسی پسر يوسف هالی بوده است (انجيل متي باب 1 آيه ا تا 19 و همچنين در انجيل لوقا باب 2 ايه 23 و باب 4 ايه 41 ).
    2_عيسی پسر خدا بوده است (انجيل متي باب 11 آيه 25 و انجيل لوقا باب 4 آيه 41 و انجيل يوحنا باب 1 آيه 19)
    3_ عيسی پسر روح القدس بوده است (انجيل متي باب 1 آيه 19 و 20 و 21 به بعد .)
    اگر خوب دقت کنيد در ميبابيد که فقط در همين اناجيل ذکر شده، جملات خود متناقض وجود دارد که خود دليلی است بر اينکه به مطالبی که در اناجيل در مورد عيسي عليه السلام می باشد نميتوان به آن اعتماد کرد.

    در قرآن مجيد در آيه 59 سوره مبارکه آل عمران آمده است:
    (ان مثل عيسی عند الله کمثل آدم خلقه من تراب)
    يعنی مََثَل عيسی ابن مريم مانند آدم عليه السلام است چرا که خداوند آدم را از خاک افريد ( يعنی مثل عيسی بدون پدر ).
    اين آيه با يک استدلال کوتاه به ادعاهای مسيحيان درباره الوهيت مسيح پاسخ میگويد: اگر عيسی بدون پدر به دنيا آمد هيچگاه دليل بر آن نمی شود که او فرزند خدا و يا عين خدا باشد زيرا اين موضوع به شکل عجيب تری درباره آدم تحقق يافت چرا که او نه پدر داشت و نه مادر بلکه او را خدا مستقيما از خاک آفريد .


  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۷
    نوشته
    1,124
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    34
    آپلود
    0
    گالری
    0



    وقتی که حضرت مریم (س) با فرزندی در بغل نزد مردم رفت همه او را سرزنش کردند و او اشاره به فرزندش کرد که با او صحبت کنید فرزند شیرخوار گفت:

    قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ﴿۳۰﴾
    [كودك] گفت منم بنده خدا به من كتاب داده و مرا پيامبر قرار داده است (۳۰)

    وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ﴿۳۱﴾
    هر جا كه باشم مرا با بركت‏ساخته و تا زنده‏ام به نماز و زكات سفارش كرده است (۳۱)

    وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا ﴿۳۲﴾
    مرا نسبت به مادرم نيكوكار كرده و زورگو و نافرمانم نگردانيده است (۳۲)

    وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا ﴿۳۳﴾
    و درود بر من روزى كه زاده شدم و روزى كه مى‏ميرم و روزى كه زنده برانگيخته مى‏شوم (۳۳)

    ذَلِكَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ ﴿۳۴﴾
    اين است [ماجراى] عيسى پسر مريم [همان] گفتار درستى كه در آن شك مى‏كنند (۳۴)

    مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٍ سُبْحَانَهُ إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ ﴿۳۵﴾
    خدا را نسزد كه فرزندى برگيرد منزه است او چون كارى را اراده كند همين قدر به آن مى‏گويد موجود شو پس بى‏درنگ موجود مى‏شود (۳۵)

    ویرایش توسط اسرا : ۱۳۸۸/۰۷/۱۵ در ساعت ۱۰:۰۸ دلیل: تغییر رنگ متن
    خداوندا مرا آن ده که آن به

    Map showing the Muslim population of the world as a percentage of each country




    یا ابا صالح مددی مولا


  8. تشکرها 2


  9. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    612
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    332
    آپلود
    0
    گالری
    21



    سلام دوست عزيز
    خوب تا اونجايي که من ميدونم اين تناقصي که شما ميگين مثل اون 101 تناقص هست .که همش کامل جواب داده شده و در اصل تناقص از از برداشت و نوع خوندن مسلموناس

    1:کجاي انجيل گفته که مريم از يوسف باردار شده و پدر داشت کاش ايات رو هم ميگفتين
    واقعه تولد عيسي مسيح به اين شرح هست:
    مريم مادر عيسي که در عقد يوسف بود قبل از ازدواج با او بوسيله روح القدس ابستن شد.18
    يوسف که سخت پايبند اصول اخلاقي بود بر ان شد که نامزدي خود را بر هم زند اما در نظر داشت اين کار را در خفا انجام دهد تا مبادا مريم بي ابرو شود19
    او غرق در اينگونه افکار بود که به خواب رفت.در خواب فرشته اي را ديد که به او گفت:يوسف پسر داود از ازدواج با مريم نگران نباش کودکي که در رحم اوست از روح القدس است20
    او پسري خواهد زايد و تو نام او را عيسي(يعني نجات دهنده) خواهي نهاد چون او قوم خود را از گناهانشان خواهد رهانيد21
    و اين همان پيغامي است که خداوند قرنها قبل به زبان نبي خود «اشيعا»فرموده بود که22
    بنگريد دختري باکره ابستن خواهد شد و پسري بدنيا خواهد اورد و او را عمانوئيل خواهند ناميد(عمانوئيل بزيان عبري به معني (خدا با ما است)23
    چون يوسف بيدار شد طبق دستور فرشته عمل کرد و مريم را به خانهاش اورد تا همسر او باشد24
    اما با او همبستر نشد تا وقتي که او پسرش را بدنيا اورد و يوسف او را (عيسي)نام نهاد25
    (متي باب 1 ايه18تا25)

    2:بله عيسي مسيح پسر خدا هست
    در اين هنگام عيسي دعا کرد و گفتاي پدر مالک اسمان و زمين شکرت ميکنم که حقيقت را از کساني که خود را دانا ميپندارن پنهان ساختي و ان را به کساني که همچون کودکان ساده دلن اشکار نمودي25
    بلي اي پدر خواست تو چنين بود26
    پدر اسماني همه چيز را بدست من سپرده است.فقط پدر اسماني است که پسرش را ميشناسد و همينطور پدر اسماني را فقط پسرش ميشناسد و کساني که پسر بخواهد او را به ايشان بشناسد.27
    (متي باب11ايه25تا27)
    -----
    کسي هرگز خدا را نديده است اما عيسي فرزند يگانه خدا او را ديده است زيرا همواره همراه پدر خود خدا ميباشد.او هر انچه را که ما بايد درباره خدا بدانيم به ما گفته است.18
    (يوحناباب1 ايه18)


    3:روح القدس يعني روح خدا
    همنطور که توي اين ايه ميگه. مريم به وسيله روح خدا ابستن شد

    مريم مادر عيسي که در عقد يوسف بود قبل از ازدواج با او بوسيله روح القدس ابستن شد.18
    يوسف که سخت پايبند اصول اخلاقي بود بر ان شد که نامزدي خود را بر هم زند اما در نظر داشت اين کار را در خفا انجام دهد تا مبادا مريم بي ابرو شود19
    او غرق در اينگونه افکار بود که به خواب رفت.در خواب فرشته اي را ديد که به او گفت:يوسف پسر داود از ازدواج با مريم نگران نباش کودکي که در رحم اوست از روح القدس است20

    پس اگر خوب دقت کنيم اينا تناقصاي کلام خدا نيست
    اينم در مورد روح القدس يعني روح پاک خدا

    نزول روح القدس
    هفت هفته پس از مرگ و زنده شدن مسيح روز پنطيکاست فرا رسيد.به اين روز عيده پنجاهم ميگفتند.يعني پنجا روز بعد از عيد پسح.در اين روز يهوديان نوير غله خود را به خانه خدا مي اوردند.ان روز وقتي ايمانداران دور هم جمع شده بودن:1
    ناگهان صدايي شبيه صداي وزش باد در هوا پيچيد و خانه را پر کرد:2
    سپس چيزي شبيه زبانه اتش بر سرشان شعله ور شد:3
    انگاه همه از روح القدس پر شدند و براي اولين بار شروع به سخن گفتن به زبانهايي کردن که با انها اشنايي نداشتند.زيرا روح پاک خدا اين قدرت را به ايشان داد:4
    (اعمال رسولان مسيح باب2 ايه1تا4)

    "ليکن ما روح جهان را نيافته ايم?بلکه آن روح را که از خداست تا آنچه خدا به ما عطا فرموده است بدانيم و انها را نيز بيان مي کنيم?نه به سخنان آموخته شده اي از حکمت انسان بلکه به انچه روح القدوس مي آموزد?و روحانيها را با روحانيها جمع مي نمائيم."رساله اول به قرنتيان2آيات12و13


    شما کتاب اسماني تورات را با دقت بخوانيد.چون عقيده داريد که به شما زندگي جاويد ميدهد.درصورتي که همان کتاب به من اشاره ميکند و مرا به شما معرفي مي نمايد39
    با اينحال شما نميخواهيد به نزد من بياييد تا زندگي جاويد را بدست اوريد40
    نظر و تاييد شما براي من هيچ ارزشي ندارد41
    زيرا شما را خوب مي شناسم که در دلتان نسبت به خدا ذره اي محبت نداريد42
    من از جانب خدا امده ام و مرا رد مي کنيد.ولي حاظريد کساني را قبول کنيد که از طرف خدا فرستاده نشده اند بلکه نماينده خود شما و از جنس خودتان مي باشد!44
    مي دانيد چرا نمي تونيد به من ايمان بياوريد؟چون مي خواهيد مردم به اشما احترام بگذارند و به احترامي که از خدا مي ايد توجهي نداريد.45
    شما حتي به موسي ايمان نداريد.چون اگر داشتيد.به من نيز ايمان مي اورديد براي اينکه موسي در کتاب تورات درباره من نوشته است46
    و چون نوشته هاي او را قبول نداريد به من نيز ايمان نمي اوريد47
    (يوحناباب5ايه39تا47)

    "در کمال رضامندي?کلام را پذيرفتند و هر روز کتب را تفتيش مي نمودند که ايا اين همچنين است"
    (اعمال رسولان باب 17 ايه11)

    همچنين بايد توجه داشته باشيم که خداوند کلام خود را به گونه اي نوشته است که براي رسيدن به حقيقت و تفسير صحيح کتاب مقدس مي بايست آيات آن را زير نور تمامي انجيل خوانده و بررسي کنيم.و به عبارت ديگر براي درک هر آموزه از کتاب مقدس لازم است آيات مشابه آن موضوع را در نظر گرفت تا به تفسيري درست و انجيلي دست يابيم و اين تنها خداوند است که چشمان روحاني ما را بر روي حقايق کتابمقدس ميگشايد.

    بنابراين لازم است که در هنگام خواندن کتاب مقدس نزد خداوند براي دريافت خرد الهي دعا کنيم تا خداوند مفهوم کلام خود را براي ما بشکافد.

    مسيحيت متقعد هست يک خدا وجود دارد.خدا زمين اسمان و همه موجودات رو افريد

    "مردمان بي علم و ناپايدار آنها را مثل ساير کتب تحريف مي کنند?تا به هلاکت خود برسند"دوم پطرس3:16

    اميد وارم اين پست رو حذف نکنيد
    چون با اين کار ضعيف بودن خودتون رو در برابر کلام خدا تاييد ميکنيد
    فيض خداوند با شماباد


    ویرایش توسط moderntalking : ۱۳۸۸/۰۷/۱۵ در ساعت ۱۸:۲۲
    هرکس محبت نميکند خدا را نمي شناسد زيرا خدا محبت است.عيسي مسيح

  10. تشکرها 2


  11. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۸
    نوشته
    213
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0



    واین هم جملاتی از قرآن که برخلاف انجیل که دارای متون واجلاد متفاوتی است و هیچ وحدتی درش نیست قرآن حتی یک حرفش تغییر نکرده اگر در تمام قرآنهای 1400 سال پیش تا بحال بگردیدیک قرآن که یک آیه یا کلمه کم وزیاد داشته باشد نمی یابید
    آیات را بخوانید جملات انجیل را هم بخوانید مقایسه کنید کدامیک عقلایی تر است کدامیک حتی لفظش زیباتر است آیات دیگری هم در رابطه با این موضوع هست که بعدا خواهد آمد
    توجه : تعصب نورزید !!!
    إِذْ قَالَ اللَّهُ يَاعِيسىَ ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتىِ عَلَيْكَ وَ عَلىَ‏ وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكلَِّمُ النَّاسَ فىِ الْمَهْدِ وَ كَهْلًا وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَ الحِْكْمَةَ وَ التَّوْرَئةَ وَ الْانجِيلَ وَ إِذْ تخَْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيَْةِ الطَّيرِْ بِإِذْنىِ فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيرَْا بِإِذْنىِ وَ تُبرِْئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنىِ وَ إِذْ تخُْرِجُ الْمَوْتىَ‏ بِإِذْنىِ وَ إِذْ كَفَفْتُ بَنىِ إِسْرَ ءِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنهُْمْ إِنْ هَاذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ(110)
    وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلىَ الْحَوَارِيِّنَ أَنْ ءَامِنُواْ بىِ وَ بِرَسُولىِ قَالُواْ ءَامَنَّا وَ اشهَْدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ(111)
    إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَاعِيسىَ ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنزَِّلَ عَلَيْنَا مَائدَةً مِّنَ السَّمَاءِ قَالَ اتَّقُواْ اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ(112)
    قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنهَْا وَ تَطْمَئنِ‏َّ قُلُوبُنَا وَ نَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَ نَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّهِدِينَ(113)
    قَالَ عِيسىَ ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لّأَِوَّلِنَا وَ ءَاخِرِنَا وَ ءَايَةً مِّنكَ وَ ارْزُقْنَا وَ أَنتَ خَيرُ الرَّازِقِينَ(114)
    قَالَ اللَّهُ إِنىّ‏ِ مُنزَِّلُهَا عَلَيْكُمْ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنىّ‏ِ أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ(115)
    وَ إِذْ قَالَ اللَّهُ يَاعِيسىَ ابْنَ مَرْيَمَ ءَ أَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتخَِّذُونىِ وَ أُمِّىَ إِلَاهَينْ‏ِ مِن دُونِ اللَّهِ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لىِ أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لىِ بِحَقّ‏ٍ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ مَا فىِ نَفْسىِ وَ لَا أَعْلَمُ مَا فىِ نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ(116)
    مَا قُلْتُ لهَُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنىِ بِهِ أَنِ اعْبُدُواْ اللَّهَ رَبىّ‏ِ وَ رَبَّكُمْ وَ كُنتُ عَلَيهِْمْ شهَِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنىِ كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيهِْمْ وَ أَنتَ عَلىَ‏ كلُ‏ِّ شىَ‏ْءٍ شهَِيدٌ(117)
    إِن تُعَذِّبهُْمْ فَإِنهَُّمْ عِبَادُكَ وَ إِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الحَْكِيمُ(118)
    قَالَ اللَّهُ هَاذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لهَُمْ جَنَّاتٌ تجَْرِى مِن تحَْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَّضىِ‏َ اللَّهُ عَنهُْمْ وَ رَضُواْ عَنْهُ ذَالِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ(119)
    لِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ هُوَ عَلىَ‏ كلُ‏ِّ شىَ‏ْءٍ قَدِيرُ (120)
    (به خاطر بياور) هنگامى را كه خداوند به عيسى بن مريم گفت: «ياد كن نعمتى را كه به تو و مادرت بخشيدم! زمانى كه تو را با» روح القدس «تقويت كردم كه در گاهواره و به هنگام بزرگى، با مردم سخن مى‏گفتى و هنگامى كه كتاب و حكمت و تورات و انجيل را به تو آموختم و هنگامى كه به فرمان من، از گل چيزى بصورت پرنده مى‏ساختى، و در آن مى‏دميدى، و به فرمان من، پرنده‏اى مى‏شد و كور مادرزاد، و مبتلا به بيمارى پيسى را به فرمان من، شفا مى‏دادى و مردگان را (نيز) به فرمان من زنده مى‏كردى و هنگامى كه بنى اسرائيل را از آسيب رساندن به تو، بازداشتم در آن موقع كه دلايل روشن براى آنها آوردى، ولى جمعى از كافران آنها گفتند: اينها جز سحر آشكار نيست!» (110)
    و (به ياد آور) زمانى را كه به حواريون وحى فرستادم كه: «به من و فرستاده من، ايمان بياوريد!» آنها گفتند: «ايمان آورديم، و گواه باش كه ما مسلمانيم!» (111)
    در آن هنگام كه حواريون گفتند: «اى عيسى بن مريم! آيا پروردگارت مى‏تواند مائده‏اى از آسمان بر ما نازل كند؟» او (در پاسخ) گفت: «از خدا بپرهيزيد اگر با ايمان هستيد!» (112)
    گفتند: « (ما نظر بدى نداريم،) مى‏خواهيم از آن بخوريم، و دلهاى ما (به رسالت تو) مطمئن گردد و بدانيم به ما راست گفته‏اى و بر آن، گواه باشيم.» (113)
    و هنگامى كه بنى اسرائيل را از آسيب رساندن به تو، بازداشتم در آن موقع كه دلايل روشن براى آنها آوردى، ولى جمعى از كافران آنها گفتند: اينها جز سحر آشكار نيست!» (110)
    و (به ياد آور) زمانى را كه به حواريون وحى فرستادم كه: «به من و فرستاده من، ايمان بياوريد!» آنها گفتند: «ايمان آورديم، و گواه باش كه ما مسلمانيم!» (111)
    در آن هنگام كه حواريون گفتند: «اى عيسى بن مريم! آيا پروردگارت مى‏تواند مائده‏اى از آسمان بر ما نازل كند؟» او (در پاسخ) گفت: «از خدا بپرهيزيد اگر با ايمان هستيد!» (112)
    گفتند: « (ما نظر بدى نداريم،) مى‏خواهيم از آن بخوريم، و دلهاى ما (به رسالت تو) مطمئن گردد و بدانيم به ما راست گفته‏اى و بر آن، گواه باشيم.» (113)و آن گاه كه خداوند به عيسى بن مريم مى‏گويد: «آيا تو به مردم گفتى كه من و مادرم را بعنوان دو معبود غير از خدا انتخاب كنيد؟!»، او مى‏گويد: «منزهى تو! من حق ندارم آنچه را كه شايسته من نيست، بگويم! اگر چنين سخنى را گفته باشم، تو مى‏دانى! تو از آنچه در روح و جان من است، آگاهى و من از آنچه در ذات (پاك) توست، آگاه نيستم! بيقين تو از تمام اسرار و پنهانيها با خبرى. (116)
    من، جز آنچه مرا به آن فرمان دادى، چيزى به آنها نگفتم (به آنها گفتم خداوندى را بپرستيد كه پروردگار من و پروردگار شماست! و تا زمانى كه در ميان آنها بودم، مراقب و گواهشان بودم ولى هنگامى كه مرا از ميانشان برگرفتى، تو خود مراقب آنها بودى و تو بر هر چيز، گواهى! (117)
    البته آیات مرتبط تر در پست بعدی خواهد آمد....

    ویرایش توسط انسان : ۱۳۸۸/۰۷/۱۵ در ساعت ۲۰:۴۵

    مردان و زنان باايمان، ولىّ (و يار و ياور) يكديگرند امر به معروف، و نهى از منكر مى‏كنند نماز را برپا مى‏دارند و زكات را مى‏پردازند و خدا و رسولش را اطاعت مى‏كنند بزودى خدا آنان را مورد رحمت خويش قرار مى‏دهد خداوند توانا و حكيم است‏
    ترجمه سوره توبه آيه 71

  12. تشکر


  13. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۸
    نوشته
    213
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خواهشا این آیات را با دقت فوق العاده بخوانید:

    يَأَيهَُّا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَ إِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَا يهَْدِى الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ(67)

    قُلْ يَأَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلىَ‏ شىَ‏ْءٍ حَتىَ‏ تُقِيمُواْ التَّوْرَئةَ وَ الْانجِيلَ وَ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَ لَيزَِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنهُْم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَ كُفْرًا فَلَا تَأْسَ عَلىَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ(68)

    إِنَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ الَّذِينَ هَادُواْ وَ الصَّابُِونَ وَ النَّصَارَى‏ مَنْ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الاَْخِرِ وَ عَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يحَْزَنُونَ(69)

    لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنىِ إِسْرَ ءِيلَ وَ أَرْسَلْنَا إِلَيهِْمْ رُسُلًا كُلَّمَا جَاءَهُمْ رَسُولُ بِمَا لَا تَهْوَى أَنفُسُهُمْ فَرِيقًا كَذَّبُواْ وَ فَرِيقًا يَقْتُلُونَ(70)

    وَ حَسِبُواْ أَلَّا تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُواْ وَ صَمُّواْ ثُمَّ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُواْ وَ صَمُّواْ كَثِيرٌ مِّنهُْمْ وَ اللَّهُ بَصِيرُ بِمَا يَعْمَلُونَ(71)

    لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَ قَالَ الْمَسِيحُ يَابَنىِ إِسرَْ ءِيلَ اعْبُدُواْ اللَّهَ رَبىّ‏ِ وَ رَبَّكُمْ إِنَّهُ مَن يُشرِْكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْوَئهُ النَّارُ وَ مَا لِلظَّلِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ(72)

    لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَثَةٍ وَ مَا مِنْ إِلَاهٍ إِلَّا إِلَاهٌ وَاحِدٌ وَ إِن لَّمْ يَنتَهُواْ عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ(73)

    أَ فَلَا يَتُوبُونَ إِلىَ اللَّهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَهُ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ(74)

    مَّا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ انظُرْ كَيْفَ نُبَينِ‏ُّ لَهُمُ الاَْيَاتِ ثُمَّ انظُرْ أَنىَ‏ يُؤْفَكُونَ(75)

    قُلْ أَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضرًَّا وَ لَا نَفْعًا وَ اللَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ(76)

    قُلْ يَأَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُواْ فىِ دِينِكُمْ غَيرَْ الْحَقّ‏ِ وَ لَا تَتَّبِعُواْ أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّواْ مِن قَبْلُ وَ أَضَلُّواْ كَثِيرًا وَ ضَلُّواْ عَن سَوَاءِ السَّبِيلِ(77)

    لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن بَنىِ إِسرَْ ءِيلَ عَلىَ‏ لِسَانِ دَاوُدَ وَ عِيسىَ ابْنِ مَرْيَمَ ذَالِكَ بِمَا عَصَواْ وَّ كَانُواْ يَعْتَدُونَ(78)

    كَانُواْ لَا يَتَنَاهَوْنَ عَن مُّنكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ(79)

    تَرَى‏ كَثِيرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لهَُمْ أَنفُسُهُمْ أَن سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ فىِ الْعَذَابِ هُمْ خَلِدُونَ(80)

    وَ لَوْ كَانُواْ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ النَّبىِ‏ِّ وَ مَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مَا اتخََّذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَ لَاكِنَّ كَثِيرًا مِّنهُْمْ فَسِقُونَ(81)

    * لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ الْيَهُودَ وَ الَّذِينَ أَشرَْكُواْ وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُم مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّا نَصَارَى‏ ذَالِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْبَانًا وَ أَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبرُِونَ(82)

    وَ إِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلىَ الرَّسُولِ تَرَى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقّ‏ِ يَقُولُونَ رَبَّنَا ءَامَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ(83)

    وَ مَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ مَا جَاءَنَا مِنَ الْحَقّ‏ِ وَ نَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ(84)

    فَأَثَابَهُمُ اللَّهُ بِمَا قَالُواْ جَنَّاتٍ تجَْرِى مِن تحَْتِهَا الْأَنْهَارُ خَلِدِينَ فِيهَا وَ ذَالِكَ جَزَاءُ الْمُحْسِنِينَ(85)


    وَ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَ كَذَّبُواْ بَِايَاتِنَا أُوْلَئكَ أَصحَْابُ الجَْحِيمِ(86)

    اى پيامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، كاملًا (به مردم) برسان! و اگر نكنى، رسالت او را انجام نداده‏اى! خداوند تو را از (خطرات احتمالى) مردم، نگاه مى‏دارد و خداوند، جمعيّت كافران (لجوج) را هدايت نمى‏كند. (67)

    اى اهل كتاب! شما هيچ آيين صحيحى نداريد، مگر اينكه تورات و انجيل و آنچه را از طرف پروردگارتان بر شما نازل شده است، برپا داريد. ولى آنچه بر تو از سوى پروردگارت نازل شده، (نه تنها مايه بيدارى آنها نمى‏گردد، بلكه) بر طغيان و كفر بسيارى از آنها مى‏افزايد. بنا بر اين، از اين قوم كافر، (و مخالفت آنها،) غمگين مباش! (68)

    آنها كه ايمان آورده‏اند، و يهود و صابئان و مسيحيان، هر گاه به خداوند يگانه و روز جزا، ايمان بياورند، و عمل صالح انجام دهند، نه ترسى بر آنهاست، و نه غمگين خواهند شد. (69)

    ما از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم و رسولانى به سوى آنها فرستاديم (ولى) هر زمان پيامبرى حكمى بر خلاف هوسها و دلخواه آنها مى‏آورد، عده‏اى را تكذيب مى‏كردند و عده‏اى را مى‏كشتند. (70)

    گمان كردند مجازاتى در كار نخواهد بود! از اين رو (از ديدن حقايق و شنيدن سخنان حق،) نابينا و كر شدند سپس (بيدار گشتند، و) خداوند توبه آنها را پذيرفت، ديگربار (در خواب غفلت فرو رفتند، و) بسيارى از آنها كور و كر شدند و خداوند، به آنچه انجام مى‏دهند، بيناست. (71)

    آنها كه گفتند: «خداوند همان مسيح بن مريم است»، بيقين كافر شدند، (با اينكه خود) مسيح گفت: اى بنى اسرائيل! خداوند يگانه را، كه پروردگار من و شماست، پرستش كنيد! زيرا هر كس شريكى براى خدا قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام كرده است و جايگاه او دوزخ است و ستمكاران، يار و ياورى ندارند. (72)

    آنها كه گفتند: «خداوند، يكى از سه خداست» (نيز) بيقين كافر شدند معبودى جز معبود يگانه نيست و اگر از آنچه مى‏گويند دست بر ندارند، عذاب دردناكى به كافران آنها (كه روى اين عقيده ايستادگى كنند،) خواهد رسيد. (73)

    يا به سوى خدا بازنمى‏گردند، و از او طلب آمرزش نمى‏كنند؟ (در حالى كه) خداوند آمرزنده مهربان است. (74)

    مسيح فرزند مريم، فقط فرستاده (خدا) بود پيش از وى نيز، فرستادگان ديگرى بودند، مادرش، زن بسيار راستگويى بود هر دو، غذا مى‏خوردند (با اين حال، چگونه دعوى الوهيّت مسيح و پرستش مريم را داريد؟!) بنگر چگونه نشانه را براى آنها آشكار مى‏سازيم! سپس بنگر چگونه از حق بازگردانده مى‏شوند! (75)

    بگو: «آيا جز خدا چيزى را مى‏پرستيد كه مالك سود و زيان شما نيست؟! و خداوند، شنوا و داناست.» (76)

    بگو: «اى اهل كتاب! در دين خود، غلوّ (و زياده روى) نكنيد! و غير از حق نگوييد! و از هوسهاى جمعيّتى كه پيشتر گمراه شدند و ديگران را گمراه كردند و از راه راست منحرف گشتند، پيروى ننماييد!» (77)

    كافران بنى اسرائيل، بر زبان داوود و عيسى بن مريم، لعن (و نفرين) شدند! اين بخاطر آن بود كه گناه كردند، و تجاوز مى‏نمودند. (78)

    آنها از اعمال زشتى كه انجام مى‏دادند، يكديگر را نهى نمى‏كردند چه بدكارى انجام مى‏دادند! (79)

    بسيارى از آنها را مى‏بينى كه كافران (و بت‏پرستان) را دوست مى‏دارند (و با آنها طرح دوستى مى‏ريزند) نفس (سركش) آنها، چه بد اعمالى از پيش براى (معاد) آنها فرستاد! كه نتيجه آن، خشم خداوند بود و در عذاب (الهى) جاودانه خواهند ماند. (80)

    و اگر به خدا و پيامبر (ص) و آنچه بر او نازل شده، ايمان مى‏
    آوردند، (هرگز) آنان [كافران‏] را به دوستى اختيار نمى‏كردند ولى بسيارى از آنها فاسقند. (81)

    بطور مسلّم، دشمنترين مردم نسبت به مؤمنان را، يهود و مشركان خواهى يافت و نزديكترين دوستان به مؤمنان را كسانى مى‏يابى كه مى‏گويند: «ما نصارى هستيم» اين بخاطر آن است كه در ميان آنها، افرادى عالم و تارك دنيا هستند و آنها (در برابر حق) تكبّر نمى‏ورزند. (82)

    و هر زمان آياتى را كه بر پيامبر (اسلام) نازل شده بشنوند، چشمهاى آنها را مى‏بينى كه (از شوق،) اشك مى‏ريزد، بخاطر حقيقتى كه دريافته‏اند آنها مى‏گويند: «پروردگارا! ايمان آورديم پس ما را با گواهان (و شاهدان حق، در زمره ياران محمد) بنويس! (83)

    چرا ما به خدا و آنچه از حق به ما رسيده است، ايمان نياوريم، در حالى كه آرزو داريم پروردگارمان ما را در زمره صالحان قرار دهد؟!» (84)

    خداوند بخاطر اين سخن، به آنها باغهايى از بهشت پاداش داد كه از زير درختانش، نهرها جارى است جاودانه در آن خواهند ماند و اين است جزاى نيكوكاران! (85)

    و كسانى كه كافر شدند و آيات ما را تكذيب كردند، همانها اهل دوزخند. (86)

    ویرایش توسط انسان : ۱۳۸۸/۰۷/۱۵ در ساعت ۲۰:۵۴

    مردان و زنان باايمان، ولىّ (و يار و ياور) يكديگرند امر به معروف، و نهى از منكر مى‏كنند نماز را برپا مى‏دارند و زكات را مى‏پردازند و خدا و رسولش را اطاعت مى‏كنند بزودى خدا آنان را مورد رحمت خويش قرار مى‏دهد خداوند توانا و حكيم است‏
    ترجمه سوره توبه آيه 71

  14. تشکر


  15. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    466
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    1
    آپلود
    3
    گالری
    2



    "نحوه تولد ایشان"

    خداوند پس از بیان وقایع تولد حضرت مریم علیهاالسلام، چگونگی خدمتگزاری او در معبد، به ذکر نحوه مادرشدن وی می پردازد و چنین می فرماید:

    - (ای رسول خدا) در این کتاب – قرآن– از مریم یاد کن، آن هنگام که از خانواده اش جدا شد و درناحیه شرقی قرارگرفت. (مریم/16)
    او می خواست مکانی خلوت و فارغ از دغدغه پیدا کند که به راز و نیاز با خدای خود بپردازد و چیزی او را از یاد محبوب غافل نکند، به همین دلیل طرف شرقی بیت المقدس را برگزید.
    - در این هنگام، ما روح خود را به سوی او فرستادیم و او در شکل انسانی بی عیب و نقص بر مریم ظاهر شد.(مریم/17)
    این وضعیت برای مریم بسیار سخت بود. او که همواره پاکدامن زیسته، در دامان پاکان پرورش یافته و درمیان مردم ضرب المثل عفت و تقوا است، با دیدن این صحنه که مرد بیگانه و زیبایی به خلوتگاهش راه یافته دچار ترس و وحشت می شود، لذا:
    - صدا زد:من از تو به خدای رحمان پناه می برم، اگر پرهیزگار هستی.(مریم/18)
    مریم با گفتن این سخن درانتظار عکس العمل آن مرد ناشناس بود، انتظاری آمیخته با وحشت و نگرانی. پس از لحظاتی او چنین پاسخی را شنید:
    - من فرستاده پروردگار توام، من آمده ام تا پسر پاکیزه ای از نظر خلق و خوی و جسم و جان به تو ببخشم.(مریم/19)
    حضرت مریم از شنیدن این سخن سخت به لرزه افتاد و در نگرانی عمیقی فرورفت: - گفت: چگونه ممکن است من صاحب پسری شوم، در حالی که تاکنون انسانی با من تماس نداشته و هرگز زن آلوده ای نبوده ام؟!(مریم/20)
    ادامه دارد.........


    حضرت حيدر بنام فاطمه حساس بود
    خلقت از روز ازل مديون عطر ياس بود
    اي كه ره بستي ميان كوچه ها بر فاطمه
    گردنت را ميشكست آنجا اگر عباس بود

  16. تشکر


  17. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۸۸
    نوشته
    213
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0



    * إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى ءَادَمَ وَ نُوحًا وَ ءَالَ إِبْرَاهِيمَ وَ ءَالَ
    عِمْرَانَ عَلىَ الْعَالَمِينَ(33)
    ذُرِّيَّةَ بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَ اللَّهُ سمَِيعٌ عَلِيمٌ(34)


    إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبّ‏ِ إِنىّ‏ِ نَذَرْتُ لَكَ مَا فىِ بَطْنىِ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنىّ‏ِ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ(35)

    فَلَمَّا وَضَعَتهَْا قَالَتْ رَبّ‏ِ إِنىّ‏ِ وَضَعْتهَُا أُنثىَ‏ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كاَلْأُنثىَ‏ وَ إِنىّ‏ِ سَمَّيْتهَُا مَرْيَمَ وَ إِنىّ‏ِ أُعِيذُهَا بِكَ وَ ذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ(36)

    فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَ كَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كلَُّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا قَالَ يَامَرْيَمُ أَنىَ‏ لَكِ هَاذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيرِْ حِسَابٍ(37)

    هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبّ‏ِ هَبْ لىِ مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سمَِيعُ الدُّعَاءِ(38)

    فَنَادَتْهُ الْمَلَئكَةُ وَ هُوَ قَائمٌ يُصَلىّ‏ِ فىِ الْمِحْرَابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيىَ‏ مُصَدِّقَا بِكلَِمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَ سَيِّدًا وَ حَصُورًا وَ نَبِيًّا مِّنَ الصَّلِحِينَ(39)

    قَالَ رَبّ‏ِ أَنىَ‏ يَكُونُ لىِ غُلَامٌ وَ قَدْ بَلَغَنىِ‏َ الْكِبَرُ وَ امْرَأَتىِ عَاقِرٌ قَالَ كَذَالِكَ اللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ(40)

    قَالَ رَبّ‏ِ اجْعَل لىّ‏ِ ءَايَةً قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزًا وَ اذْكُر رَّبَّكَ كَثِيرًا وَ سَبِّحْ بِالْعَشىِ‏ِّ وَ الْابْكَرِ(41)

    وَ إِذْ قَالَتِ الْمَلَئكَةُ يَامَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَئكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفَئكِ عَلىَ‏ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ(42)

    يَامَرْيَمُ اقْنُتىِ لِرَبِّكِ وَ اسْجُدِى وَ ارْكَعِى مَعَ الرَّاكِعِينَ(43)

    ذَالِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَ مَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَ مَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ(44)


    إِذْ قَالَتِ الْمَلَئكَةُ يَامَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكلَِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسىَ ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فىِ الدُّنْيَا وَ الاَْخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ(45)

    وَ يُكَلِّمُ النَّاسَ فىِ الْمَهْدِ وَ كَهْلًا وَ مِنَ الصَّالِحِينَ(46)

    قَالَتْ رَبّ‏ِ أَنىَ‏ يَكُونُ لىِ وَلَدٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنىِ بَشَرٌ قَالَ كَذَالِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ إِذَا قَضىَ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ(47)

    وَ يُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْرَئةَ وَ الْانجِيلَ(48)

    وَ رَسُولاً إِلىَ‏ بَنىِ إِسْرَ ءِيلَ أَنىّ‏ِ قَدْ جِئْتُكُم بَِايَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ أَنىّ‏ِ أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيَْةِ الطَّيرِْ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيرَْا بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْىِ الْمَوْتىَ‏ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكلُُونَ وَ مَا تَدَّخِرُونَ فىِ بُيُوتِكُمْ إِنَّ فىِ ذَالِكَ لاََيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ(49)
    وَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَينْ‏َ يَدَىَّ مِنَ التَّوْرَئةِ وَ لِأُحِلَّ لَكُم بَعْضَ الَّذِى حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَ جِئْتُكمُ بَِايَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ
    فَاتَّقُواْ اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ(50)

    إِنَّ اللَّهَ رَبىّ‏ِ وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَاذَا صرَِاطٌ مُّسْتَقِيمٌ(51)

    * فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسىَ‏ مِنهُْمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنصَارِى إِلىَ اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نحَْنُ أَنصَارُ اللَّهِ ءَامَنَّا بِاللَّهِ وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ(52)

    رَبَّنَا ءَامَنَّا بِمَا أَنزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ(53)

    وَ مَكَرُواْ وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيرُْ الْمَكِرِينَ(54)

    إِذْ قَالَ اللَّهُ يَاعِيسىَ إِنىّ‏ِ مُتَوَفِّيكَ وَ رَافِعُكَ إِلىَ‏َّ وَ مُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَ جَاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِلىَ‏ يَوْمِ الْقِيَمَةِ ثُمَّ إِلىَ‏َّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ(55)

    فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُواْ فَأُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فىِ الدُّنْيَا وَ الاَْخِرَةِ وَ مَا لَهُم مِّن نَّاصرِِينَ(56)

    وَ أَمَّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ اللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ(57)

    ذَالِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الاَْيَاتِ وَ الذِّكْرِ الْحَكِيمِ(58)

    إِنَّ مَثَلَ عِيسىَ‏ عِندَ اللَّهِ كَمَثَلِ ءَادَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُن فَيَكُونُ(59)
    الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلَا تَكُن مِّنَ الْمُمْترَِينَ(60)


    فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَكمُ‏ْ وَ نِسَاءَنَا وَ نِسَاءَكُمْ وَ أَنفُسَنَا وَ أَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتهَِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ اللَّهِ عَلىَ الْكَذِبِينَ(61)

    إِنَّ هَاذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ مَا مِنْ إِلَاهٍ إِلَّا اللَّهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(62)

    فَإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمُ بِالْمُفْسِدِينَ(63)
    3)


    خدا آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برترى داد: (33)

    فرزندانى بودند، برخى از نسل برخى ديگر پديد آمده. و خدا شنوا و داناست. (34)

    و زن عمران گفت: اى پروردگار من، نذر كردم كه آنچه در شكم دارم از كار اينجهانى آزاد و تنها در خدمت تو باشد. اين نذر را از من بپذير كه تو شنوا و دانايى. (35)

    چون فرزند خويش بزاد، گفت: اى پروردگار من، اين كه زاييده‏ام دختر است- و خدا به آنچه زاييده بود داناتر است- و پسر چون دختر نيست. او را مريم نام نهادم. او و فرزندانش را از شيطان رجيم در پناه تو مى آورم. (36)

    پس پروردگارش آن دختر را به نيكى از او بپذيرفت. و به وجهى پسنديده پرورشش داد و زكريا را به سرپرستى او گماشت. و هر وقت كه زكريا به محراب نزد او مى‏رفت، پيش او خوردنى مى‏يافت. مى گفت: اى مريم، اينها براى تو از كجا مى‏رسد؟ مريم مى‏گفت: از جانب خدا زيرا او هر كس را كه بخواهد بى‏حساب روزى مى‏دهد. (37)

    در آنجا زكريا پروردگارش را ندا داد و گفت: اى پروردگار من، مرا از جانب خود فرزندى پاكيزه عطا كن، همانا كه تو دعا را مى‏شنوى. (38)

    پس هم چنان كه در محراب به نماز ايستاده بود، فرشتگان ندايش دادند: خدا تو را به يحيى بشارت مى‏دهد. او كلمه خدا را تصديق مى كند و خود مهترى است بيزار از زنان و پيامبرى است از شايستگان. (39
    )
    گفت: اى پروردگار من، چگونه مرا پسرى باشد، در حالى كه به پيرى رسيده‏ام و زنم نازاست؟ گفت: بدان سان كه خدا هر چه بخواهد مى كند. (40)

    گفت: اى پروردگار من، براى من نشانه‏اى پديدار كن. گفت: نشان تو اين است كه سه روز با مردم سخن نگويى مگر به اشاره و پروردگارت را فراوان ياد كن و در شبانگاه و بامداد او را بستاى. (41
    )
    و فرشتگان گفتند: اى مريم، خدا تو را برگزيد و پاكيزه ساخت و بر زنان جهان برترى داد (42)
    اى مريم، از پروردگارت اطاعت كن و سجده كن و با نمازگزاران نماز بخوان. (43)


    اينها از خبرهاى غيب است كه به تو وحى مى‏كنيم. و گر نه آن گاه كه قرعه زدند تا چه كسى از ميانشان عهده‏دار نگهدارى مريم شود، و آن گاه كه كارشان به نزاع كشيد، تو در نزدشان نبودى. (44) )خطاب به پیامبر اسلام)

    فرشتگان گفتند: اى مريم، خدا تو را به كلمه خود بشارت مى‏دهد نام او مسيح، عيسى پسر مريم است، در دنيا و آخرت آبرومند و از مقرّبان است. (45)

    با مردم هم چنان كه در بزرگى، در گهواره سخن مى‏گويد، و از شايستگان است. (46)

    مريم گفت: اى پروردگار من، چگونه مرا فرزندى باشد، در حالى كه بشرى به من دست نزده است؟ گفت: بدين سان كه خدا هر چه بخواهد مى‏آفريند. چون اراده چيزى كند به او گويد موجود شو، پس موجود مى‏شود. (47)

    خدا به او كتاب و حكمت و تورات و انجيل مى‏آموزد. (48)

    و به رسالت بر بنى اسرائيلش مى‏فرستد كه: من با معجزه‏اى از پروردگارتان نزد شما آمده‏ام. برايتان از گل چيزى چون پرنده مى سازم و در آن مى‏دمم، به اذن خدا پرنده‏اى شود، و كور مادرزاد را و برص‏گرفته را شفا مى‏دهم. و به فرمان خدا مرده را زنده مى‏كنم. و به شما مى‏گويم كه چه خورده‏ايد و در خانه‏هاى خود چه ذخيره كرده‏ايد. اگر از مؤمنان باشيد، اينها براى شما نشانه‏هاى حقانيت من است. (49)

    تورات حاضر را تصديق مى‏كنم و پاره‏اى از چيزهايى را كه بر شما حرام شده حلال مى‏كنم. با نشانى از پروردگارتان نزد شما آمده‏ام. از خداى بترسيد و از من اطاعت كنيد. (50)

    اللَّه پروردگار من و شماست. بپرستيدش كه راه راست اين است. (51)

    چون عيسى دريافت كه به او ايمان نمى‏آورند، گفت: چه كسانى در راه خدا ياران منند؟ حواريان گفتند: ما ياران خداييم. به خدا ايمان آورديم. شهادت ده كه ما تسليم هستيم: (52)

    اى پروردگار ما، به آنچه نازل كرده‏اى ايمان آورديم و از رسول پيروى كرديم، ما را در شمار گواهى‏دهندگان بنويس. (53)

    آنان مكر كردند، و خدا هم مكر كرد، و خدا بهترين مكركنندگان است. (54
    )
    آن گاه خدا گفت: اى عيسى، من تو را مى‏ميرانم، و به سوى خود برمى‏گزيند آورم، و از كافران دور مى‏سازم، و تا روز قيامت آنان را كه از تو پيروى كنند فراز كافران قرار خواهم داد. سپس بازگشت همه شما به سوى من است و من در آنچه اختلاف مى‏كرديد ميانتان حكم مى‏كنم. (55)

    اما آنان را كه كافر شدند، در دنيا و آخرت به سختى عذاب خواهم كرد و آنها را مددكارانى نيست. (56)

    اما آنان كه ايمان آوردند و كارهاى نيك كردند، خدا مزدشان را به تمامى خواهد داد. خدا ستمكاران را دوست ندارد. (57)

    اينها كه بر تو مى‏خوانيم از آيات و اندرزهاى حكمت‏آميز است. (58)

    مثَل عيسى در نزد خدا، چون مثَل آدم است كه او را از خاك بيافريد و به او گفت: موجود شو. پس موجود شد. (59)
    اين سخن حق از جانب پروردگار تو است. از ترديدكنندگان مباش. (60)


    از آن پس كه به آگاهى رسيده‏اى، هر كس كه درباره او با تو مجادله كند، بگو: بياييد تا حاضر آوريم، ما فرزندان خود را و شما فرزندان خود را، ما زنان خود را و شما زنان خود را، ما برادران خود را و شما برادران خود را. آن گاه دعا و تضرع كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان بفرستيم. (61)
    همانا اين داستانى است راست و درست. جز اللَّه هيچ خدايى نيست. او خدايى پيروزمند و حكيم است. (62)


    اگر رويگردان شوند، خداوند مفسدان را مى‏شناسد. (63)


    مردان و زنان باايمان، ولىّ (و يار و ياور) يكديگرند امر به معروف، و نهى از منكر مى‏كنند نماز را برپا مى‏دارند و زكات را مى‏پردازند و خدا و رسولش را اطاعت مى‏كنند بزودى خدا آنان را مورد رحمت خويش قرار مى‏دهد خداوند توانا و حكيم است‏
    ترجمه سوره توبه آيه 71

  18. تشکر


صفحه 1 از 3 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود