جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: خدا ما را دوست دارد!

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    44
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    40 دقیقه
    دریافت
    9
    آپلود
    0
    گالری
    0

    مطلب خدا ما را دوست دارد!




    خدا ما را دوست دارد!
    خدای متعال به حضرت داوود علیه السلام فرمودند:
    ای داوود،اگر روی گردانان از من چگونگی انتظارم برای آنان،مدارایم با آنان و اشتیاق مرا به ترک معصیتهایشان میدانستند،بدون شک از شوق آمودن به سوی من می مردند و بند بند وجودشان از محبت من از هم می گسست.


    مهر خداوند به انسان و قدرناشناسی ما در دعای افتتاح این گونه باز گو شده است:
    ندیدم مولای بزرگواری که بر بنده دون همت و قدر ناشناس خود،شکیبا تر از تو نسبت به من باشد.تو مرا می خوانی ولی من از تو روی گردانم.تو با من دوستی می کنی ولی من دشمنی می ورزم،تو مهرت را نثار من میکنی و من نمی پذیرم گویا من بر تو منت دارم اما این بی وفایی ها سبب نشده است تا از رحمت و احسان بر من دست کشی و با وجود و کرمت بر من تفضل نکنی.
    آری:
    از دم صبح ازل تا آخر شام ابد
    دوستی و مهر بر یک عهد و میثاق بود
    سایه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد
    ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۵
    نوشته
    1,799
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    18

    راهنما




    بنام خدا
    خداوند متعال در قرآن كريم ، گروهايى را ذكر مى كند كه به طور صريح فرموده كه آن ها را دوست دارد .
    از جمله :
    1 . متقين (آل عمران ، 76) ; 2 . نيكوكاران (آل عمران ، 134) ; 3 . صابران (آل عمران ، 146) ; 4 . توكل كنندگان (آل عمران ، 159) ; 5 . عدالت پيشگان (مائده ، 42) ; 6 . پاكان (توبه ، 108) ; 7 . مجاهدان و جهادگران در راه خدا (صف ، 4) ; 8 . توبه كاران (بقره ، 222) و.. .(1)

    **************
    1: براى آگاهى بيشتر ر .ك : تفسير نمونه ،ج 2


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۵
    نوشته
    1,799
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    18

    راهنما




    بنام خدا
    در اين باره در روايت هاى معصومين(ع) نشانه هايى بيان شده است; امام صادق(ع) مى فرمايد: «هر كس كه مى خواهد بداند كه جايگاهش پيش خداوند چگونه است و خداوند او را چه اندازه دوست دارد بايد ببيند كه جايگاه خداوند پيش او چگونه است و او خداوند را چه اندازه دوست دارد.(1)
    على(ع) در اين باره مى فرمايد: هر وقت خداوند بنده اى را دوست داشته باشد، به او عبادت كردن را الهام مى كندو امانت دارى را محبوب او مى گرداند.»(2) همان گونه كه امام صادق(ع) مى فرمايد: «هر وقت خداوند بنده اى را دوست داشته باشد، فرمان برى را به او الهام مى كند و گرايش به قناعت، فهم در دين و عفت داشتن را به او عطا مى كند.»(3)
    بنابر روايت هاى بالا اگر ديديم در درون ما، گرايش به انجام كارهاى خوب وجود دارد از عبادت لذت مى بريم، خداوند را عبادت و اطاعت مى كنيم، دوست داريم دين را بفهميم، صفت هاى انسانى داشته باشيم و خداوند را دوست داريم، اين ها همه نشانه آن است كه خداوند ما را دوست دارد و مى خواهد با ايجاد گرايش به خوبى ها، ما را به سوى خود سوق دهد تا انسانى الهى شويم.
    ************
    1:مائده/ 3.
    2:انعام/ 38.
    3:نحل/89.


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    اظهار محبت و دوستى در ميان انسان‏ها، راه‏هاى مختلفى دارد؛ گاه كلمات آتشين و سخنان محبت‏آميز در قالب شعر و نثر پيام محبت را مى‏رساند و گاهى ريزش بى‏امان اشك سوزان و شراره‏هاى قلب فروزان، پيك خوش خبر صفا و محبت است. هديه دادن، احترام نمودن و پذيرايى كردن از ديگر نشانه‏هاى محبت‏ورزى است.

    اظهار محبت خداوند به بندگانش، از نوع انفعالات و تأثراتى نيست كه در ميان انسان‏ها شايع است؛ چون او منزّه و مبرّا از اين گونه حالات است.
    محبت خداوند به مخلوقاتش، به اين جهت است كه هر علتى به معلول و هر صانعى به مصنوع خود علاقه‏مند است؛ هر معلولى، ظهور و تراوشى از علت خود است و با آن سنخيت و مشابهت دارد. هر معلولى نيز به علت خود علاقه‏مند و دلبسته است؛ چون هستى و سرمايه وجودش را از او مى‏داند. هر چه علت قوى‏تر و ادراك معلول بيشتر باشد، دوستى و محبت ميان آن دو شديدتر است. پس بالاترين و قوى‏ترين نوع دوستى، محبتى است كه خداوند نسبت به بندگان خود دارد:

    سايه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد

    ما به او محتاج بوديم، او به ما مشتاق بود


    خداوند در آيات و روايات فراوانى، محبتش را به بندگانش ابراز كرده است:

    «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ»؛ بقره/222.؛

    «فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ»؛ آل عمران / 76.؛

    «وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ»؛ آل عمران/ 134.؛

    «وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ»؛ آل عمران/ 146.؛

    و... .

    در حديث قدسى آمده است: «لو علم المدبرون كيف انتظارى لهم لماتوا شوقاً»؛
    ميزان الحكمه، ج 4، ح 2797.؛ «اگر آنان كه از من روى گردانيده‏اند، مى‏دانستند كه چه قدر منتظر آنان هستم، از شوق مى‏مردند».

    محبت خداوند به بندگانش، داراى آثار و نشانه‏هايى است كه در احاديث به آنها اشاره شده است. بعضى از اين نشانه‏ها و آثار عبارت است از:

    1. اطاعت از خداوند و پيروى از اولياى او:
    «من سرّه ان يعلم ان الله يحبه فليعمل بطاعة الله و ليتبعنا»؛
    ميزان الحكمه، ج 2، ص 223، ح 3135.؛ «كسى كه خوشحال مى‏شود از اينكه بفهمد محبوب خدا است، بايد مطيع خدا و پيرو ما [ اهل بيت ]باشد».

    2. زياد به ياد خدا بودن:
    «اذا رأيت عبدى يكثر ذكرى فأنا اذنت له فى ذلك و انا احبه»؛
    همان، ح 3136.؛ «اگر بنده‏ام را ببينى كه زياد به ياد من است، خودم چنين اجازه‏اى به او داده‏ام و او را دوست مى‏دارم».

    3. آرامش درونى و شكيبايى:
    «اذا احب الله عبداً زيَّنَهُ بالسكينة و الحلم»؛
    همان، ص 224، ح 3140.؛ «هنگامى كه خداوند بنده‏اى را دوست بدارد، او را با زيور آرامش و شكيبايى مى‏آرايد».

    4. داشتن قلبى پاك و اخلاقى متعادل:
    «اذا احب الله عبداً رزقه قلباً سليماً و خلقاً قويما»؛
    همان، ح 3145.؛ «زمانى كه خداوند بنده‏اى را دوست بدارد، قلبى پاك و اخلاقى متعادل (به دور از افراط و تفريط) روزى‏اش مى‏كند».

    5. دوست داشتن مطيعان و دشمنى با عاصيان:
    «اذا اردت ان تعلم ان فيك خيراً فانظر الى قلبك فان كان يحب اهل طاعة الله عز و جل و يبغض اهل معصية ففيك خير و الله يحبك»؛
    همان، ص 233، ح 3190.؛ «اگر مى‏خواهى بدانى كه در تو خير و نيكى وجود دارد يا نه، به قلبت بنگر؛ اگر در آن دوستى و محبت نسبت به بندگان مطيع خداوند و بغض و كينه نسبت به گناه‏كاران يافتى، پس در تو خير و نيكى است و خداوند تو را دوست دارد». نعمت وجود و حيات و استمرار آن و مجهز بودن به اسباب و لوازمى كه براى ادامه زندگى و تكامل مادى و معنوى انسان بايسته است، از ديگر جلوه‏هاى محبت خداوند به بندگانش است.

    شور و شوق و كشش و جذبه‏اى كه گاه انسان در كانون وجود و نهان خانه ضميرش احساس مى‏كند و او را به سوى كمال مطلق و هستى بى كران مى‏كشاند، از نشانه‏هاى ديگر لطف و محبت الهى است. اگر محبت و عنايت حق به بندگانش نبود و شبستان قلب ما با نور محبت او روشن نگشته بود، هرگز آتش اشتياق در درونمان زبانه نمى‏كشيد و نهر كوچك وجودمان، ميلى به دريا شدن و بى‏كرانه گشتن پيدا نمى‏كرد:

    رشته‏اى بر گردنم افكنده دوست‏
    مى‏كشد آنجا كه خاطر خواه اوست‏

    احساس نياز به دعا و تضرّع و خاكسارى در پيشگاه معبود متعال و عرض نياز و حاجت با او، از آثار توجّه و عنايت و محبت خداوند به بندگانش است.

    محبت بندگان و اولياى خدا به جايى مى‏رسد كه اعلام مى‏كنند: خدايا! اگر ما را در جهنم هم ببرى، باز هم اعلام مى‏كنيم دوستت داريم.

    در مناجات شعبانيه چنين مى‏خوانيم: «و ان ادخلتنى النار اعلمت اهلها انى احبك»؛
    مفاتيح‏الجنان، اعمال ماه شعبان، مناجات شعبانيه.؛ «خدايا! اگر مرا وارد آتش كنى، به دوزخيان اعلام مى‏كنم كه دوستدار توام»

    و نيز در مناجات ابو حمزه ثمالى آمده است: «الهى! لو قرنتنى بالاصفاد و منعتنى سيبك من‏بين الاشهاد و دللت على فضائحى عيون العباد و امرت بى الى النار و حلت بينى و بين الابرار ماقطعت رجائى منك و ما صرفت تأميلى للعفو عنك و لاخرج حبك من قلبى»؛
    همان، اعمال ماه مبارك رمضان، دعاى ابو حمزه ثمالى.؛
    «خدايا! اگر با غل و زنجير به بندم كشى و لطف عام و شاملت را از من دريغ كنى و ديگران را از رسوايى‏هايم آگاه سازى و دستور دهى به آتشم ببرند و ميان من و بندگان خوبت جدايى بيندازى؛ با اين همه، اميدم از تو بريده نمى‏شود و از آرزوى عفو و گذشتت صرف نظر نخواهم كرد و محبت تو از قلبم بيرون نخواهد رفت».

    دعاهاى اولياى برگزيده و بندگان معصوم خداوند، سخنانى شاعرانه ومبالغه‏آميز نيست كه در گرما گرم غلبه احساسات بر زبان جارى شده باشد؛ بلكه بيان حال و مشاهدات آن خوبان پاك سرشت است. آنان عاشقان دلباخته و شيدايى‏اند كه يكسره غرق تماشاى محبوب خويش بوده و جلوه‏هاى جمال و كمال دوست را در هر مظهر و موجودى، به روشنى مى‏بينند: «انت الذى لا اله غيرك تعرفت لكل شى‏ء فما جهلك شى‏ء و انت الذى تعرفت الىّ فى كل شى‏ء فرأيتك ظاهراً فى كل شى‏ء و انت المظاهر لكل شى‏ء»؛
    مفاتيح الجنان، اعمال ماه ذى الحجه، اعمال روز عرفه، دعاى عرفه امام حسين‏عليه السلام. ؛ «تو آن خدايى كه معبودى جز تو نيست. خود را به هر چيز شناسانده‏اى، به طورى كه در نزد هيچ چيز ناشناس نيستى. تو آن خداوندى كه در هر چيز، خود را به من نمودى، آن سان كه تو را در هر چيزى آشكار ديدم و تو براى هر چيز ظاهر و هويدايى».

    كى رفته‏اى ز دل كه تمنا كنم تو را

    كى گشته‏اى نهفته كه پيدا كنم تو را
    با صد هزار جلوه برون آمدى كه من
    با صد هزار ديده تماشا كنم تو را

    آن محرمان راز هستى، خانه دلشان را از غير حق پرداخته و حرم قلبشان را منزلگاه جانان ساخته‏اند «القلب حرم الله فلا تسكن حرم الله غير الله»؛
    بحارالانوار، ج 67، ص 25، (چاپ مؤسسه الوفاء لبنان). ؛ «دل حرم خدا است، پس غير را در آن منشان».

    آنان پروانگان شمع ذات احدى و جمال ازلى هستند. هر چه از محبوب مى‏بينند، زيبايى و كمال است. اگر چه خداى حكيم و رحيم، بندگان پاك و برگزيده خود را با آتش عذاب نمى‏كند و در جهنم جاى نمى‏دهد؛ ولى اگر به فرض چنين هم باشد، در ميان شعله‏هاى آتش، باز نظاره‏گر جمال محبوب‏اند و جز لطف، خوبى، كمال و جمال دوست چيزى نمى‏بيند.

    در آتش ار خيال رخش دست مى‏دهد
    ساقى بيا كه نيست ز دوزخ شكايتى‏



  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    1,564
    مورد تشکر
    13 پست
    حضور
    15 روز 14 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    266



    خدای متعال به حضرت داوود علیه السلام فرمودند:
    ای داوود،اگر روی گردانان از من چگونگی انتظارم برای آنان،مدارایم با آنان و اشتیاق مرا به ترک معصیتهایشان میدانستند،بدون شک از شوق آمودن به سوی من می مردند و بند بند وجودشان از محبت من از هم می گسست.





    خدا یا قربون اینهمه خوبیت!!!!!



    السلام علیک یا ابا عبدالله (ع)
    السلام علیک یا عباس بن علی (ع)

    اللهم اجعل محیای محیا محمد و آل محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد

  7. تشکرها 3


  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,095
    تشکر:
    1
    حضور
    10 ساعت 1 دقیقه
    دریافت
    197
    آپلود
    13
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط پاسخگوی معارف دینی نمایش پست
    اظهار محبت و دوستى در ميان انسان‏ها، راه‏هاى مختلفى دارد؛ گاه كلمات آتشين و سخنان محبت‏آميز در قالب شعر و نثر پيام محبت را مى‏رساند و گاهى ريزش بى‏امان اشك سوزان و شراره‏هاى قلب فروزان، پيك خوش خبر صفا و محبت است. هديه دادن، احترام نمودن و پذيرايى كردن از ديگر نشانه‏هاى محبت‏ورزى است. اظهار محبت خداوند به بندگانش، از نوع انفعالات و تأثراتى نيست كه در ميان انسان‏ها شايع است؛ چون او منزّه و مبرّا از اين گونه حالات است. محبت خداوند به مخلوقاتش، به اين جهت است كه هر علتى به معلول و هر صانعى به مصنوع خود علاقه‏مند است؛ هر معلولى، ظهور و تراوشى از علت خود است و با آن سنخيت و مشابهت دارد. هر معلولى نيز به علت خود علاقه‏مند و دلبسته است؛ چون هستى و سرمايه وجودش را از او مى‏داند. هر چه علت قوى‏تر و ادراك معلول بيشتر باشد، دوستى و محبت ميان آن دو شديدتر است.
    عرض سلام و درود
    برای فهمیدن عشق یک مادر باید مادر - برای فهمیدن عشق پدرانه - پدر و برای فهمیدن عشق خداوند باید خودآ - خدا و خداوندی شد.

    ولی معرفت در گرانی است به هرکس ندهند ------ پر طاووس قشنگ است به کرکس ندهند

    یاحق
    اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ
    اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَعلی اولاد الحسین عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ.


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود