جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: رياضت ...

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۷
    نوشته
    329
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    13 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    0

    مطلب رياضت ...




    بنام مهربانترينم ...
    سلام !
    منظور از رياضت كشيدن براي رسيدن به كمال نهايي چيست ؟
    رياضت شرعي و غيرشرعي ...
    و ...

    مزرعه را ملخ ها خوردند و ما برای کلاغ ها مترسک ساختیم ...
    این بود
    ... آغاز جهالت ما ...!!!



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۶
    نوشته
    240
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    6 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    7
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام

    از نظر اسلام، ریاضت در مرحله اول، همان انجام واجبات و ترک محرمات؛ و در مرحله بعد، انجام مستحبات و پرهیز از مکروهات است.

    در دیدگاه اسلام اموری مثل گوشه نشینی و ترک غذاهای حیوانی، به خودی خود ریاضت نیست.

    با مروری بر زندگی معصومین(ع) نیز به این نکته بر می خوریم که آنها نه چله حیوانی داشتند، و نه گوشه نشینی درویشانه.

    حتی در روایات آمده که رهبانیت در اسلام نیست.("سفینة البحار"،واژه رهب)


    بله، در اسلام توصیه شده که قبل از این که گرسنه نشده ای چیزی نخور، و قبل از سیری کامل از سفره غذا دست بکش.

    و نیز آمده است که عبادت نافله، به خصوص در نیمه های شب مستحب است.

    و همچنین به طور کلی فکر و ذکر، نیکو شمرده شده است.


    این اعمال و سایر اعمال مستحب و هم چنین ترک مکروهات، غایت ریاضت اسلامی است.
    ویرایش توسط صدید : ۱۳۸۸/۱۰/۱۹ در ساعت ۲۳:۵۵

  4. تشکرها 3


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۷
    نوشته
    641
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    14 ساعت 4 دقیقه
    دریافت
    84
    آپلود
    9
    گالری
    66

    شاد




    با او

    سلام علیکم و رحمه الله و انواره

    ببینید دوست عزیز؛

    1. یک وقت شما می خواهید مستقلا ریاضت در را در حوزه ی دین و دستورات دین بررسی کنید و مشروعیت آن را مورد توجه قرار دهید از این جهت ما دو نوع ریاضت داریم :

    1. ریاضت شرعی
    2.ریاضت غیر شرعی

    و غالبا ملاکش هم عدم آسیب جدی و مستقیم به بدن و روح است.منظور از مستقیم و جدی این است که مثلا کم شدن وزن و ... جزو آن محسوب نمی شه.



    2.اما یک وقت ریاضت را به طور کلی در عرفان و تاریخ عرفان در همه ی ادیان و مکاتب بررسی می کنید. که بحث دیگری داره.


    3.اما یک وقت هم از حیث روش شناسی در مسالک عرفانی تشیع بررسی می کنین.در این مورد باید عرض کنم که :

    در عرفان شیعی ما مسالک و سلسله های متعددی داریم که از نظر روش های سلوک متفاوت بوده اند. در چند صد سال اخیر دو مسلک و روش بیشتر مطرح بوده اند.

    1.طریق ریاضت :

    یکی طریق عرفانی مبتنی بر انجام عبادت های طولانی و سنگین بوده و استفاده ی بسیار حداقلی و در حد ضرورت از مادیات.این طریق بزرگش که ما می شناسیم آخوند ملّا فتح علی بوده. بعد از اوآشیخ آقا بزرگ ساوُجی بوده و بعدش آقا شیخ نخودکی اصفهانی و.... .

    2.طریق معرفت نفس(توحید):

    این طریقت بر مبنای خودشناسی و خداشناسی که البته در این سیر یکی است می باشد.یا معروف به طریق توحیدی.بیشتر مبتنی بر انقطاع از تعلق و توجه به خدا و شناخت نفس و صاحب نفس است.
    از بالاترین فردی که ما خبر داریم :
    جولا-سید شوشتری-آخوند ملاحسینقلی همدانی-سید احمد کربلایی-آقا سید علی قاضی-علامه طباطبایی و...

    ریاضت ها هم به این ترتیب هست در اسلام و تشیع که سختی ها و دوری از مادیات رو نه به صورت افراطی و حرام بلکه در حد معقول و متناسب با کشش جسم و روح و متناسب با توانایی و مقام فرد استاد به شاگرد گفته و انجام می یابد.اذکار طولانی و ... . مثلا آقا شیخ نخودکی اصفهانی گفته شده که گاهی ساعت ها زیر برف در پشت بام حرم امام رضا در حالت رکوع می مونده و ذکر می گفته طوری که پشتش تا 20-30 سانتی متر برف می نشسته.

    اما نکته اینجاست که اینها اصلا تقلیدی نیست و قطعا متناسب با مقام و توانایی فرد و زیر نظر استاد انجام میگیره.
    وهمانطور که جناب معظم هم اشاره کردند، مهم تر اینکه اینها پله های بعد از انجام واجبات و ترک محرمات هست.
    فلذا چنان که بار ها گفتیم تا کسی مقدمات رو طی نکنه ، اینها مثل سم مهلک می مونه براش.
    همانطور که هواپیما اول مسیری رو صاف روی زمین می ره و بعد اوج می گیره یا کوهنورد که اول تا پای کوه می ره و بعد صعود رو شروع می کنه ، هر انسانی هم اول باید مقدمات رو طی بکنه و بعد صعود و اوج گیری رو زیر نظر استاد طی کنه.

    نکته ی آخر هم اینکه با ادله ی کافی اثبات می شه که طریق دوم یعنی معرفت نفس بسیار سریع تر و کامل تر و همراه با غایت حقیقی عرفان شیعی است تا مسالک دیگر از جمله ریاضت.

    اما وظیفه ی ما ها فعلا همان انجام واجبات و ترک محرمات است تا مقدمات طی بشه و وقتش برسه و خدا استادی را بفرسته سراغمان برای ادامه ی مسیر.نهایتا اگر خیلی طالب سلوک باشیم توصیه این است که نامه ی علامه طباطبایی به جوانی که تازه قصد حرکت به سوی خدا را داشته نوشتند را عمل کنیم که در تاپیک های بخش اخلاق و عرفان به کرّات آمده.اگر پیدا نکردید به بنده بفرمایید.


    الحمد لله الذی جعلنا من المتمسّکین بولایه امیرالمومنین
    زیاده عرضی نیست.
    التماس دعا

    طارق

    اي حيوان ناطق بدان:
    برباد فنا تا ندهي گرد خودي را
    هرگز نتوان ديد جمال احدي را
    و بدان فرودگاه شيطان خودبيني و تكبر است براي همين است كه شيطان به عزّت خدا قسم خورد همه را اغوا كند جز مخلَصين را و ويژگي انسان با اخلاص آن است كه آنقدر محو جمال و جلال خداست كه نه در فكر و نه در عمل هيچ توجهي به خويش ندارد.
    رابطه ي عكس ميان توجّه به خدا و تكبر بسيار مهم است در مسير سعادت انسان.

    [SIGPIC][/SIGPIC]


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت شهريور ۱۳۸۸
    نوشته
    1,268
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    4 روز 6 ساعت 31 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط oversea نمایش پست
    بنام مهربانترينم ...

    سلام !
    منظور از رياضت كشيدن براي رسيدن به كمال نهايي چيست ؟
    رياضت شرعي و غيرشرعي ...
    و ...
    سلام اورسیای گرامی

    ریاضتی که منظور شماست برای رسیدن به کمال معمولا" به طور ناقص عنوان ومطرح میشود . روزی یکی از دوستان مسئول سایت برای بنده نوشت که اینجا مکان طرح مسایل تخصصی نیست ومن از ایشان رنجیدم اما امروز به حقانیت کلامش پی بردم .وبرایشان ارزوی موفقیت میکنم

    پس بسیار مختصر از انچه در این باره کسب کردم را شرح میدهم.

    البته به زودی کتابی در این باره در دست چاپ دارم که تقدیم کتابخانه خواهم نمود تا مورد استفاده دوستان قرار گیرد.
    ایات وروایات بسیاری در اسلام وسایر ادیان الهی وجود دارد که انسان را دعوت به
    تفکر در امور جهان هستی میکند . وگاها" این تفکر را چندین برابرعبادات مستحق اجر وپاداش میدانند. انگونه که دوستان مطرح فرموده اند ریاضت جسمی در اسلام مورد تحریم قرار گرفته مگر در موارد بسیار محدود مثل روزه های واجب ومستحبی که در چهار چوب شریعت میباشد. که اگر دقت کنید این ریاضت در خدمت عقل وفکر انسان میباشد یعنی کسی حق ندارد در صورت صدمه دیدن جسمی که قطعا" منتهی به اختلال فکری میشود به روزه گرفتن ادامه دهد همچنانکه روزه ی متصل باطل است وانسان حتی به اندازه ی نوشیدن جرعه ای اب باید روزه ی قبلی را افطار کند وبعد نیت روزه ی جدید را بنماید.

    پس در نتیجه ریاضت توصیه شده در اسلام همان تفکری است که مکررا" به ان توصیه شده حال کیفیت این ریاضت چگونه است در صورت تمایلتان در پست بعدی
    در باره ی ان مختصرا" توضیح خواهم داد.


    ............................................... حق یارتان........................................



  7. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    23
    آپلود
    0
    گالری
    0



    فقط و فقط التماس دعا

  8. تشکر


  9. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۵
    نوشته
    1,799
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    18



    نقل قول نوشته اصلی توسط oversea نمایش پست
    بنام مهربانترينم ...


    سلام !
    منظور از رياضت كشيدن براي رسيدن به كمال نهايي چيست ؟
    رياضت شرعي و غيرشرعي ...
    و ...

    رياضت در اصطلاح، عبارت است از تهذيب اخلاق (تهذيب نفس) و در لغت، به معني رام كردن شهوت و غضب(هواي نفس) است و به عبارت ديگر، رياضت عبارت است از قوّت بخشيدن روح و نفس و غلبه دادن آن بر بدن و قواي ظاهرة بدن. بواسطه رياضت شرعيه، اراده و عزم انسان قوي شده و انسان بواسطه اين عزم و اراده قوي، بر قواي ظاهره خود حاكم مي شود و آنها رابه اطاعت اوامر الهي و پرهيز از گناهان وا مي دارد و به اين وسيله از معصيت الهي دوري خواهد نمود.
    از جمله رياضتهاي شرعي كه مي توان نام برد، تحصيل علوم حقّه و عمل به آنها از جمله علم اخلاق، عقائد و احكام رساله اي است. انجام عبادات كه شامل واجبات و مستحبات، از جمله نماز شب، تلاوت قرآن در سحر و طول روز، پرهيز از پرخوري و زياد خوابيدن، به اندازة لازم سخن گفتن و پرهيز از سخنان بيهوده و لغو مي باشد، مي توان از جمله ديگر رياضتها دانست و بالجمله بطور كلّي انجام واجبات و ترك محرمات نيز از بزرگترين رياضتها مي باشد.
    در مورد رياضت نفس، بايد نكاتي را مورد توجه قرار داد كه مهمترين آنها اخلاص مي باشد. يعني اينكه قدم انسان در راه رياضت نفس، قدم الهي و براي رضاي خدا باشد، نه شهوت، و جلب قلوب مردم. و نكته ديگر اينكه نبايد در رياضت نفس، بيش از حد بر نفس فشار آورد و سخت گيري كرد، خصوصاً در ايام جواني و ابتداي راه، كه اين كار منشأ انفجار نفس شده، تبعات منفي به بار خواهد آورد. و چه بسا موجب دوري از خدا و ذكر او مي شود.
    نكته بسيار مهم و قابل توجه در بحث رياضت اين است كه تا طلب و خواست انسان نباشد،‌انجام اعمال براي انسان فايده اي نخواهد داشت و نشانه تحقق طلب در انسان، اين است كه انسان نسبت به انحرافات گذشته خود بيزار مي شود و اين تنفّر از گناهان موجب مي شود تا انسان توبه كند. پس قبل از انجام رياضت، بايد به نفس خود مراجعه كنيم و از خود بپرسيم كه آيا حقيقتاً طالب اصلاح خود هستيم يا نه و اگر جواب مثبت بود بايد نور توبه را در وجود خود احساس كنيم، و بعد از انجام توبه كامل چنانكه در روايات آمده است، رياضت را شروع كنيم؛ البته خود توبه هم يك نوع رياضت است.
    و در پايان بايد عرض كنم كه داشتن استاد اخلاق و مشاوره، در راه رياضت نفس بسيار مفيد خواهد بود.


    ویرایش توسط meshkaat : ۱۳۸۸/۱۰/۲۰ در ساعت ۲۳:۱۵

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود