جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: دعای امام زين العابدين (عليه السلام) براي پدر و مادر خود(عليهما السلام

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    1,626
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    دعای امام زين العابدين (عليه السلام) براي پدر و مادر خود(عليهما السلام




    دعای امام زين العابدين (عليه السلام) براي پدر و مادر خود(عليهما السلام


    از دعاهاي امام زين العابدين (عليه السلام) براي پدر و مادر خود (عليهما السلام)

    تعظيم و بزرگ داشت پدر و مادر در همه شرايع مورد اهميت و پسنديده عقل است و از تعظيم و احسان با آنان آنست که آنها را از صميم قلب بايد دوست داشت و دقائق آداب را در خدمتشان مراعات نمود و با آنها مهرباني کرد و خوشنوديشان را بدست آورد ، و بهترين دارائي خود را از آنها دريغ ننمود و در انجام اوامرشان کوشيد و آنها را بدعاي شايسته ياد کرد ، چنانکه خداي تعالي در قرآن کريم به همه اينها راهنمائي کرده آنجا که مي فرمايد « س 17 ي 23 » : و قضي ربک الا تعبدو الا اياه و بالوالدين احسانا اما يبلغن عندک الکبر احدهما او کلاهما فلا تقل لهما اف و لا تنهرهما و قل لهما قولا کريم

    «ي 24 » و اخفض لهما جناح الذل من الرحمه ، و قل رب الرحمهما کما ربياني صغيرا يعني و پروردگار تو حکم کرد که جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيکوئي نمائيد ، و چنانکه يکي از آنها يا هر دو نزد تو پير و سالخورده « که باعث زحمت و رنج شود » گردند اف « سخن بتنگ آمده » بايشان مگو و بانگ بر آنها مزن ، و با آنان نيکو سخن گو و از روي رحمت و مهرباني با ايشان فروتني نما ، و بگو پروردگارا آنها را بيامرز چنانکه مرا در کودکي پروردند.

    مردي به رسول (صلي الله عليه واله) گفت : مرا عملي بياموز که بوسيله آن برحمت خدا نزديک شوم ، فرمود : پدر و مادر داري ؟ گفت : آري ، فرمود : بايشان نيکوئي کن که نيکوئي درباره آنها از همه چيز برحمت حق نزديکتر است .

    حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) فرمود: بنده اي که به پدر و مادر خود در زمان زنده بودنشان نيکوکار است اگر بميرند وامشان نپردازد و براي آنها آمرزش نطلبد خداوند او را عاق و بدرفتار مينويسد ، و بنده اي که در زمان حياتشان عاق آنهاست چون مردند وامرشانرا بپردازد و براي آنان آمرزش بخواهد خداي عزوجل او را نيکوکار مي نويسد ) ، و اينک دعاي حضرت:

    1- بار خدايا بر محمد بنده فرستاده خود و بر خاندان پاکاش ( حضرت زهرا و ائمه معصومين ) رحمت فرست ، و آنان را به بهترين رحمتها و نيکيها و درود خود امتياز ده .

    2- و پدر و مادر مرا – بار خدايا – به گرامي داشتن نزد خود و احسان و نيکي ا زجانب خويش برتري بخش ، اي بخشنده ترين بخشندگان .

    بارخدايا بر محمد و ال او درود فرست ، و دانستن انچه درباره ايشان بر من واجب است بمن الهام نما و در دلم انداز ، و آموختن همه آن واجبات را بي کم و کاست برايم فراهم اور ، سپس مرا به آنچه که بمن الهام مينمائي وادار ، و براي انجام در آنچه بدانستن آن بينايم ميسازي توفيقم ده ، تا بجا آوردن چيزي از آنچه مرا به آن دانا گردانيده اي از من فوت نگردد ، و اندامم از خدمت در آنچه بمن الهام نموده اي سنگين نشود (سست نگشته باز نماند ، چون حقوق پدر و مادر در زندگي و پس از مرگشان بر فرزند بيش از آنست که انسان آنرا دريابد از اينرو امام (عليه السلام) ازخداوند سبحان درخواست مينمايد که آنها را باو الهام فرمايد و بانجام آن موفق سازد ، ابي و لا دحناط گفته : از حضرت صادق (عليه السلام) از قول خداي عزوجل و بالوالدين احسانا ( و به پدر و مادر نيکوئي نمائيد ) پرسيدم : اين احسان و نيکوئي چيست ؟ فرمود : احسان آنست که با آنها خوشرفتاري نمائي ، و اگر چيزي از تو خواستند ، هر چند بي نياز باشند آنها را نرنجاني ، آيا خداوند عزوجل نمي فرمايد « س 3 ي 92 » : لن تنالو البر حتي تنفقوا مما تحبون « هرگز نيکي را در نيابيد تا آنکه از آنچه دوست ميداريد انفاق کنيد »

    3- پس از آن حضرت صادق عليه السلام فرمود : و اما قول خداي عزوجل : اما يبلغن عندک الکبر احدهما اوکلاهما فلا تقل لهما اف و لا تنهرهما « و چنانکه يکي از آنها يا هر دو نزد تو پيرو سالخورده گردند اف = سخني که به تنگ آمده باشي = بايشان مگو ، و بانگ بر آنها مزن » اگر ترا نگران ساختند بآنها اف مگو ، و اگر ترا کتک زدند بانگ بر آنان مزن ، و قل لهما قولا کريما « و با ايشان نيکو سخن گو » فرمود : اگر ترا کتک زدند بايشان بگو : خدا شما را بيامرزد که سخن نيکوي تو باشد ، و اخفض لهما جنا الذل من الرحمه « و از روي مهرباني با ايشان فروتني نما » فرمود : چشمت را از نگاه کردن بآنها جز به مهرباني و نرمي پر مکن و صدايت را بر صداي آنها بلند مگردان و نه دستت را بر دست آنها و برايشان پيشي مگير .

    و از آن حضرت (عليه السلام) روايت شده : مردي نزد رسول خدا (صلي الله عليه واله) آمد و گفت : من در جهاد رغبت داشته خواهان آن هستم ، پيغمبر (صلي الله عليه واله) فرمود : در راه خدا جهاد کن که اگر کشته شوي نزد خدا زنده بوده و روزي داده ميشوي ، و اگر مردي پاداش تو بر خداست ، و اگر برگشتي از گناهان برگشته اي چنانکه بدنيا آمده اي ، آن مرد گفت : يا رسول الله من پدر و مادر سالخورده دارم که با من انس داشته نميخواهند بجهاد روم ، رسول خدا (صلي الله عليه واله) فرمود : با ايشان باش قسم بآنکه جان من بدست او است همدمي پدر و مادر بتو روز و شبي بهتر از يکسال جهاد است . اين اخبار دلالت دارد باينکه بيشتر حقوق پدر و مادر و نيکي بآنها را جز خدا و آنکه خدا باو آموخته نميداند .

    4 - بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست چنانکه ما (مسلمانها ) را بآنحضرت شرافت و بزرگي دادي ، و بر محمد وآل او درود فرست چنانکه بسبب آن بزرگوار براي ما حقي بر خلق (بر ديگري ) واجب گردانيدي (رسول خدا (صلي الله عليه واله) فرموده : مومن را بر مومن هفت حق و بهره است که از خدا بر او واجب گشته : تعظيم و بزرگ داشت هنگام ديدن او ، و دوست داشتن او در دل ، و مواسات و برابري براي او در مال و دارائي خود ، و اينکه غيبت و سخن گفتن پشت سر او حرام بداند و هنگام بيماري او را عيادت و ديدار نمايد ، و جنازه او را تشييع کند ، و پس از مردن درباره او جز نيکي نگويد

    **************************************************
    تا وعده قيامت تو صبر مي کنيم

    بر داغ بي نهايت تو، صبر ميکنيم

    اي از تبار آينه و آفتاب و عشق
    تا مژده زيارت تو، صبر ميکنيم

    *************************
    يادمان باشد زنده بودن را به بيداري بگذرانيم
    چرا كه زماني دراز به اجبار خواهيم خفت


    **************************************************


  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    1,626
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    دعای امام زين العابدين (عليه السلام) براي پدر و مادر خود(عليهما السلام

    5 - بار خدايا مرا چنان گردان که از پدر و مادر بترسم مانند ترسيدن از پادشاه ستمکار ، و با ايشان خوشرفتاري نمايم همچون خوشرفتاري مادر مهربان ، و فرمانبري ونيکوکاريم را آرزوي خود برگزينم ، و خوشنودي ايشانرا بر خوشنودي خويش جلو اندازم ، و نيکوئيشان را درباره خود هر چند اندک باشد بسيار شمارم ، و نيکوئي خويش را درباره آنها هر چند بسيار باشد کم بدانم (بسيار شمردن نيکوئي پدر و مادر اگر چه کم باشد براي انستکه رغبت در دوستي و فرمانبري آنها زياد گردد و در سپاسگزاري و قيام بحقوق آنان کوتاهي نشود . ) 6- بارخدايا صدايم را در برابر ايشان آهسته و سخنم را خوشايند و خويم را نرم نما ، و دل را بر آنها مهربان کن ، و مرا با ايشان سازگار و بر آنان رحيم گردان . 7- بار خدايا آنان را بپرورش من جزا ده و در گرامي داشتنم پاداش ده ، و آنچه د رکودکي از من محافظت نموده اند (رنجهائيکه برايم کشيده اند ) براي آنها نگاهدار (پاداش رنجشان را عطا فرما . اشاره به اينکه چون فرزند نميتواند نيکي پدر و مادر را درباره خود پاداش دهد از اين رو پاداش ايشان را از خداوند متعال خواسته ) 8-بار خدايا و آزاري که از من بايشان رسيده يا ناپسندي که از من به آنان رخ داده يا حقي که براي آنها نزد من تباه گشته آن را سبب ريختن گناهان و بلندي درجات و مقامها و فزوني حسنات و نيکيهايشان قرار ده (توجيه اعتراف معصومين عليهم السلام بگناهان و آمرزش خواستن از آنها در شرح دعاي دوازدهم گذشت ) اي برگرداننده بديها بچندين برابرش از خوبيها (اين جمله در آخر دعاي دوم شرح داده شد ) 9 -بار خدايا آنچه پدر و مادر در گفتار با من تعدي نموده اند (سخنان ناروائي گفته اند ) يا در کردار درباره من بيجا رفتار کرده اند ( بشايستگي مرا تربيت و پرورش ننموده اند ) يا حق مرا تباه ساخته اند يا از آنچه واجب است (وظيفه ايشان بوده که انرا انجام دهند ) درباره من کوتاهي کرده اند من انرا بآنان بخشيدم و انرا وسيله احسان برايشان گردانيدم ، و از تو خواهانم که وبال . گرفتاري آنرا از ايشان برداري ( آنانرا بگفتار و کردار بيجا و تضييع حق و انجام ندادن وظيفه درباره من بکيفر نرساني ) زيرا من درباره خود بايشان گمان بد نميبرم ، آنان را در مهرباني بخويش سهل انگار نميدانم ، و از آنچه درباره ام نموده اند کراهت نداشته دلگير نيستم ، اي پروردگارم 10-زيرا حق ايشان بر من واجب تر و نيکيشان بمن ديرين تر و نعمتشان نزد من بزرگتر از آنست که آنها را بعدل و داد قصاص نموده گرو گيري کنم ، يا مانند آنچه نموده اند رفتار نمايم ( و اگر چنين کنم پس ) د راين هنگام – اي خداي من – بسياري کار ايشان براي پرورش من چه شد ؟ و سختي رنجشان در پاس داشتنم کو ؟ و تنگي (گرفتاري ) که براي گشايش (آسايش ) بر من بخود همواره نموده اند کجاست ؟ 11- چه بسيار دور است (شگفتا ) ايشان نميتوانند حق خود را از من بدرستي بگيرند (زيرا حقوق انها بسيار و بيش از آن است که بتوانند همه آنها را بستانند ) و من نميتوانم آنچه (حقوقي ) که براي آنها بر من واجب است دريابم ، و شرط خدمت وچاکري آنانرا بجا آورم ، پس بر محمد و آل او درود فرست ، و مرا (د رانجام وظيفه ( ياري کن اي بهترين کسيکه از او ياري ميخواهند ، و توفيقم ده اي راهنماينده تر کسيکه به او رو مي آورند ، و مرا روزي (قيامت ) که هر نفسي بآنچه کرده جزا داده مي شود و در حاليکه بانها ستم نميشود در جرگه کساني که با پدران و مادران بدرفتاري کرده و آنها را آزرده اند قرار مده

    **************************************************
    تا وعده قيامت تو صبر مي کنيم

    بر داغ بي نهايت تو، صبر ميکنيم

    اي از تبار آينه و آفتاب و عشق
    تا مژده زيارت تو، صبر ميکنيم

    *************************
    يادمان باشد زنده بودن را به بيداري بگذرانيم
    چرا كه زماني دراز به اجبار خواهيم خفت


    **************************************************


  5. تشکرها 2


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    1,626
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    دعای امام زين العابدين (عليه السلام) براي پدر و مادر خود(عليهما السلام



    شايد اين اتفاق بر حسب حادثه باشد ، ولي براي اين مادر دو مصيبت است ؛ يكي از دست دادن فرزند و ديگري اينكه او فكر مي كند اگر چنين نفريني نمي كرد ، شايد اين اتفاق نمي افتاد . پس مواظب باشيد در هر شرايطي فرزند خود را دعا كنيد . از خدا بخواهيد عاقبت آنها به خير و نيكي باشد .
    (
    حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) فرموده : خداوندعزوجل براي بنده در سه چيز رخصت قرار نداده « آنها را اسان نشمرده » : ادايامانت و سپرده به نيکوکار و بد کار ، و وفاي به عهد و پيمان براينيکوکار و بدکار و نيکي به پدر و مادر نيکوکار باشند يا بدکردار .

    واز زهري روايت شده که گفته : علي بن الحسينعليهما السلام با مادرش طعامنميخورد ، و به مادر خود خوشرفتارترين مردمبود ، از آن حضرت سبب طعامنخوردن با مادر را پرسيدند ؟ فرمود : ميترسمبا مادر طعام بخورم و چشم اوبچيزي از خوردني سبقت گيرد و من ندانستهانرا بخورم پس عاق او گردم.سيدنعمت الله جزايري مي گويد:مراد از مادر آنحضرت عليه السلام در اينجاپرورش دهنده آن حضرت که کنيز امام حسين (عليه السلام ) بوده ، هنگامزائيدن از دنيا رفته ، پس امام حسين عليهالسلام او را بکنيزي سپرد ، و آنحضرت او را مادر ميخواند ، وگفته شده : که مادر آن حضرت (عليهما السلام ) در واقعه کربلا خود را درفرات انداخت او را مادر از جهت اينکه صبرش تمامگشته يا ازاسيريميترسيد ، زيرا او از دختران پادشاهان عجم بود و از يزيدگمان ميبرد دشمنيسختي را که بين پادشاهان عرب و عجم بود .

    گفتهشده : سيد الساجدين (عليه السلام) چون آنچهدر آن بيابان بسرشان آمده ديدبراي مادر خود ترسيد به آنچه که مادرش برنفس خويش ميترسيد پس او را برشتر يا اسبي سوار کرده و روانه ساخت و معلومنشد بکجا رفت ، و گفته شده اورا بکوهي در خراسان برد و در آنجا وفات يافت، و آن کوه « که از سلسلهجبال خراسان است » الآن بين مردم طهرانمعروف است که آنرا زيارت ميکنند وبه آن تبرک ميجويند ، و براياين گفتار از اخبار شواهديست . خلاصه مادرحقيقي آن حضرت پس ازواقعه کربلا ديده نشده است ، مراد از مادر پرورشدهنده آن بزرگوار بود، نه مادر حقيقي او چنانکه بسياري از دانشمندان گمانکرده اند .

    از پيغمبر (صلي الله عليه و آله و سلم) رسيده : مردي باآن حضرت گفت : يا رسول الله کيست سزاوارترين مردم بخوشرفتاري من با او ؟فرمود : مادرت ، گفت : پس از او کيست ؟ فرمود : مادرت ، گفت : پس از اوکيست ؟ فرود : پدرت . مادر را دوبار بيان فرمود ، و در روايت ديگر سه باربيان کرده .

    12-
    بار خدايا بر محمد و آل و فرزندان او درود فرست، و پدر و مادر مرا بهترينچيزي (پاداشي ) که اختصاص داده اي به آن پدرانو مادران بندگان باايمانت را امتياز ده ، اي بخشنده ترين بخشندگان .

    13-
    بار خدايا ، ياد ايشان را در پي نمازها و در وقتي ازاوقات شب و در هر ساعتي از ساعات روزم از ياد مبر

    14-
    بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و مرا بوسيلهدعاي براي ايشانو ايشان را بسبب مهربانيشان بمن بيامرز آمرزش پا برجا ، وبشفاعت وميانجيگري من براي ايشان از آنها راضي و خوشنود شو (آنها رامشمول رحمتتگردان ) خوشنودي يکسره (نه آمرزش و خوشنودي با شرط و صفت ووقت ) و آنهارا با گرمي بجاهاي آسايش (در بهشت ) برسان .

    15-
    بار خدايا اگرآمرزشت را به آنانپيشي گرفته اي پس آنها را شفيع من گردان ، و اگر آمرزشتبمن پيشي گرفته پسمرا شفيع آنها ساز تا بمهرباني تو در سراي گرامي و جايآمرزش و رحمتت گردآئيم ، زيرا تو داراي فضل بزرگ و نعمت ديريني ، ومهربانترين مهرباناني .

    دعاي بيست و چهارم از صحيفه سجاديه
    ویرایش توسط همدم آسمان : ۱۳۸۸/۱۱/۱۷ در ساعت ۱۷:۳۵
    **************************************************
    تا وعده قيامت تو صبر مي کنيم

    بر داغ بي نهايت تو، صبر ميکنيم

    اي از تبار آينه و آفتاب و عشق
    تا مژده زيارت تو، صبر ميکنيم

    *************************
    يادمان باشد زنده بودن را به بيداري بگذرانيم
    چرا كه زماني دراز به اجبار خواهيم خفت


    **************************************************


  7. تشکرها 2


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود