جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: اسامی قرآن و دلیل داشتن این اسامی چیست؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    20
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    اسامی قرآن و دلیل داشتن این اسامی چیست؟




    قرآن مجید کتاب آسمانی مسلمانان، اسامی و صفات زیادی دارد که در مورد تعداد آن بین دانشمندان اختلافات فراوانی به چشم می خورد، و این به جهت اسم دانستن بعضی از صفات قرآن از سوی برخی از آنان است. در این بین بعضی از مفسران؛ مانند مرحوم طبرسی فقط 4 نام و برخی؛ مانند مرحوم ابوالفتوح رازی 43 نام و گروهی دیگر 90 نام را بیان کرده اند.
    وجه نام گذاری قرآن به این اسامی را باید در معنای آن اسامی جست و جو کرد. از میان اسامی ذکر شده به اسامی مشهور تر اکتفا کرده و در مورد آنها بحث می کنیم:
    1. قرآن: اين واژه به معناي‌، جمع‌، پيوند و ضميمه نمودن حروف و كلمات به يك ديگر است؛ و چون جمع كردن و خواندن این کتاب بر عهدۀ ما است و همچنین جامع تمام علوم و حاوى جميع احكام است، آن را قرآن می نامند.
    2. كتاب‏: به معناي ضميمه كردن و جمع کردن بعضي حروف بر بعضي ديگر است،‌ به خاطر این ضميمه كردن و جمع کردن است که به قرآن کتاب می گویند.
    3. فرقان‏: از آن جا که قرآن با دليل‏هاى محكمش حق را از باطل جدا مي كند و پيروانش را به نجات و خلاص از بدبختي ها مي كشاند، به اسم «فرقان» ناميده شده است.
    4. ذکر: از آن رو که اين كتاب يادآورى خدا است، به بندگان نسبت به فرائض و احكام و همچنین شرف و افتخاري است براى كسى كه بدان ايمان آورده، به اسم ذکر نامیده شده است.
    قرآن مجید که کتاب آسمانی مسلمانان است، دارای اسامی و صفات زیادی است که بعضی از آنها توسط دانشمندان علوم قرآنی تحقیق و بیان شده است. ذکر نام های فراوان و اوصاف زیاد باعث شده است که بعضی؛ اوصاف این کتاب را با نام های آن اشتباه گیرند، اما از آن جا که هر صفتی می تواند به صورت اسم استفاده شود، می توان اوصاف قرآن را جزء اسامی آن دانست.
    از این رو است که در بین علمای تفسیر، اختلافات فراوانی وجود دارد. و هر یک برای قرآن اسمائی آورده اند،[1] چنان که مرحوم طبرسی به ذکر 4 نام برای قرآن اکتفا کرده اند که عبارت اند از: قرآن ،فرقان، کتاب، ذکر.[2]
    ابوالفتح رازی 43 نام برای قرآن آورده است،[3] که البته بعضی جنبۀ وصفی دارد.
    فخر رازى در تفسير كبير، 40 اسم براى قرآن ذكر نموده است.[4]
    کاشفی سبزواری هم م گوید: برای قرآن 66 نام، از خود قرآن و 12 نام از احادیث وجود دارد.[5]
    اما بدر الدین زرکشی نقل می کند که «حرالیّ» کتابی در این زمینه نوشته است و بیش از 90 اسم یا وصف برای قرآن ذکر می کند.[6]
    صاحب التمهید از قاضی عُزَیزی، 55 نام برای قرآن ذکر می کند که 43 نام آن با نام هایی که مرحوم ابوالفتوح رازی بیان کرده، مشترک است.[7]
    این 55 نام (یا وصف) از خود قرآن گرفته شده است.
    ما در این جا به این اسامی و به آیاتی که این اسما در آن آمده است، اشاره می کنیم:
    1. قرآن (طه، 2 ـ نساء، 82،...)
    2. فرقان (انفال 29 ـ آل عمران، 3 و 4 ـ فرقان، 1 و ...)
    3. کتاب (فاطر، 29 ـ نساء، 105)
    4. ذکر (آل عمران، 58 ـ حجر، 9)
    5. تنزیل (شعراء 192ـ انسان 23)
    6. حدیث ( زمر، 23، کهف، 6)
    7. موعظه (یونس، 57)
    8. تذکره ( حاقه، 48)
    9. ذکری ( هود، 120)
    10. بیان (آل عمران، 138)
    11. هدی (بقره، 2)
    12.شفاء (فصلت، 44)
    13.حکم (رعد، 37)
    14. حکمت ( احزاب، 34)
    15. حکیم (آل عمران، 58)
    16مهیمن ( مائده، 48)
    17. هادی ( جن، 1 و 2)[8]
    18. نور (اعراف، 157)
    19. رحمت (نمل، 77)
    20. عصمت ( آل عمران، 103)[9]
    21. نعمت ( ضحی، 11)
    22. حق ( حاقه، 51)
    23. تبیان ( نحل، 89)
    24. بصائر ( قصص، 43)
    25.مبارک ( انبیاء، 50)
    26. مجید ( ق، 1)
    27. عزیز ( فصلت، 87)
    28. عظیم (حجر 87)
    29. کریم (واقعه، 77)
    30. سراج ( احزاب، 46)[10]
    31. منیر ( احزاب، 46)
    32. بشیر ( فصلت، 3 و 4)
    33. نذیر ( فصلت، 4)
    34. صراط ( حمد، 6)
    35.حبل ( آل عمران، 106)
    36.روح ( شوری، 52)
    37. قصص ( یوسف، 3)
    38.فصل ( طارق، 13)
    39.نجوم ( واقعه، 75 )[11]
    40.عجب ( جن، 1)
    41. قیّم ( کهف، 1 و 2)
    42. مبین ( یوسف، 1)
    43.علیّ (زخرف، 4)
    44. کلام ( توبه، 6)
    45.قول (قصص، 51)
    46. بلاغ (ابراهیم، 52)
    47.متشابه ( زمر، 23)
    48.عربی ( زمر، 28)
    49.بشری ( نمل، 2)
    50.عدل ( انعام، 115)
    51. امر ( طلاق، 5)
    52.ایمان ( آل عمران، 193)
    53.نباء (نباء، 1 و 2 )
    54.وحی ( انبیاء، 45)
    55.علم ( رعد، 37)[12]
    ولی از آن جا که ذکر چهار نام تقریبا بین کلمات همۀ مفسران دیده می شود، به همین اسامی چهار گانه اکتفا کرده و در مورد علت نام گذاری قرآن به این اسامی بحث می کنیم:
    1. قرآن: اين واژه يا از "قَرْن‌" و يا از "قرأ" به معناي‌، جمع‌، پيوند و ضميمه نمودن حروف و كلمات به يك ديگر در هنگام ترتيل است.‌[13]
    کتاب آسمانی حضرت محمد (ص) را قرآن می نامند؛ چرا كه جمع كردن و خواندن آن بر عهدۀ ما است.[14] همچنین به اعتبار آن كه جامع تمام علوم و حاوى جميع احكام است، آن را قرآن می نامند.
    2. كتاب‏: به معناي ضميمه كردن و جمع کردن بعضي حروف بر بعضي ديگر به واسطۀ نوشتن است‌. البته گاهي به ضميمه كردن حروف به يكديگر به صورت لفظي نيز كتاب مي‌گويند؛ و به همين دلیل به آيات و كلام خدا كتاب گفته مي ‌شود، و لو نوشته نشود.[15] به جهت این ضميمه كردن و جمع کردن است که به قرآن کتاب می گویند.
    3. فرقان‏: از آن جا که قرآن با دليل‏هاى محكمش حق را از باطل جدا مي كند، به اسم «فرقان» ناميده شده است. يزيد بن سلام از پيامبر اكرم (ص) سؤال كرد؛ چرا قرآن را فرقان ناميده‏اند، فرمود: "زيرا آيات و سوره‏هاى آن متفرق است و به صورت الواح نازل نشده، ولى ساير كتب از قبيل صحف و تورات و انجيل و زبور تمام آنها در الواح و اوراق نازل شده است.[16]
    همچنین چون قرآن پيروانش را به نجات و خلاص از بدبختي ها مي كشاند، به او فرقان گفته‏اند همچنان كه در آيۀ كريمه به آن اشاره شده است: "اگر پرهيزكار شويد براى شما فرج و گشايشى خواهد بود".[17]
    4. ذکر: تعبير از قرآن به «ذكر» ممكن است به چند جهت باشد:
    1. این عنوان‌، به معنای یادآوری قلبی و زبانی است.‌[18] اين كتاب يادآورى خدا است، به بندگان نسبت به فرائض و احكام، تا مال، منال، جاه و جلال دنيوى آنها را مغرور نسازد و از سعادت ابدى و نعمت اخروى محروم نشوند.
    2. در کتب لغت ذکر به معنای شرف هم آمده است،[19] و قرآن شرف و افتخاري است براى كسى كه بدان ايمان آورد و تصديق می كند مفاد این آيه را: «وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ».[20]
    3. آياتى كه راجع به حفظ قرآن از زوال و تحريف بحث مى‏كند، نام ذكر را برای قرآن آورده كه مى‏فرمايد: "قرآن كريم از اين جهت كه ذكر است باطل بر آن غلبه نمى‏كند، نه روز نزولش و نه در زمان آينده، نه باطل در آن رخنه مى‏كند و نه نسخ و تغيير و تحريفى كه خاصيت ذكر بودنش را از بين ببرد[21]. [22]
    نکته پایانی این که سه عنوان کتاب‌، ذکر و فرقان‌، برای کتاب‌های آسمانی دیگر نیز ذکر گردیده و تنها عنوان قرآن‌، به صورت اسم خاص برای این کتاب آسمانی مطرح است.
    [1] ر.ک‌: جوان آراسته‌، حسین ، درس‌نامة علوم قرآنی‌، ص 36ـ 55، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی‌.
    [2] مترجمان‏، ترجمه، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏1، ص 24، چاپ اول‏، نشر فراهانى،‏ تهران‏، 1360 ش‏،
    [3] رازی، ابوالفتوح، تفسیر روح الجنان، ج 1 ص 5، چاپ اسلامیه.
    [4] حسينى شاه عبدالعظيمى، حسين بن احمد، تفسير اثنا عشري، ج‏ 1، ص 16، چاپ اول،‏ نشرميقات‏، تهران‏، 1363 ش‏
    [5] كاشفى سبزوارى، حسين، جواهر التفسير، ص 144، دفتر نشر ميراث مكتوب‏، تهران.
    [6] معرفت، محمد هادی، علوم قرآنی، ص50، چاپ سوم، نشر یاران، قم، 1385 ش
    [7] همان، ص 50.
    [8] دراین آیه "هادی" بکار برده نشده است و این اسم برگرفته از کلمه یهدی موجود در آیه است.
    [9] در ذکر این نام ، از آیۀ «و اعتصموا» استفاده شده؛ زیرا لفظ عصمت در آیه ذکر نشده است.
    [10] بنابر تفسیری که مراد از سراج منیر، قرآن باشد.
    [11] بنابر این که نجوم به معنای نزول تدریجی قرآن باشد.
    [12] اقتباس از پاسخ 554 (سایت: 604).
    [13] "قرن الشئ بالشئ"، پیوند دادن چیزی به چیزی‌."؛ "قرأ المأ فی الحوض‌"، آب را در حوض جمع کرد.
    [14] "إِن‌َّ عَلَیْنَا جَمْعَه‌ُو وَ قُرْءَانَه‌ُو فَإِذَا قَرَأْنَـَه‌ُ فَاتَّبِع‌ْ قُرْءَانَه‌ُو ثُم‌َّ إِن‌َّ عَلَیْنَا بَیَانَه".(قیامة‌، 17ـ 19) چرا که جمع کردن و خواندن آن بر عهدة ما است‌. پس هر گاه آن را خواندیم‌، از خواندن آن پیروی کن‌، سپس بیان (و توضیح‌) آن (نیز) بر عهدة ما است‌".(مفردات راغب اصفهانی‌، ص 413ـ 414، مؤسسة مطبوعاتی اسماعیلیان؛ مکارم شیرازی و دیگران‌، تفسیر نمونه‌، ج 27، ص 295ـ 299، دارالکتب الاسلامیة)‌.
    [15] راغب اصفهاني‌، مفردات‌، ص 440.
    [16] خسروى، موسى، احتجاجات، ترجمۀ جلد چهارم بحار الانوار، ج ‏1، ص 301، چاپ اول‏، نشر اسلاميه‏، تهران‏،1379 ش
    [17] "إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً". انفال، 29.
    [18] راغب اصفهانی‌، مفردات‌، ص 181.
    [19] العَلَاءُ و الشَّرَفُ، نک: مصباح المنير، المتن، ص 209.
    [20] مترجمان‏، ترجمه مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‏1، ص 24.
    [21] " إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آياتِنا لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا أَ فَمَنْ يُلْقى‏ فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جاءَهُمْ وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ". فصلت، 42.
    [22] موسوى همدانى، سيد محمد باقر، ترجمه تفسير الميزان،‏ ج ‏12، ص 153، چاپ پنجم، ‏دفتر انتشارات اسلامى جامعۀ مدرسين حوزه علميه قم‏، 1374 ش‏.


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    نقل قول نوشته اصلی توسط mobtaker19 نمایش پست
    1.
    قرآن: اين واژه به معناي‌، جمع‌، پيوند و ضميمه نمودن حروف و كلمات به يك ديگر است؛ و چون جمع كردن و خواندن این کتاب بر عهدۀ ما است و همچنین جامع تمام علوم و حاوى جميع احكام است، آن را قرآن می نامند.
    .

    قرآن‌: این واژه یا از "قَرْن‌" و یا از "قرأ" به معنای‌، جمع‌، پیوند و ضمیمه نمودن حروف و کلمات به یک دیگر در هنگام ترتیل است‌.

    "قرن الشئ بالشئ; پیوند دادن چیزی به چیزی‌.";
    "قرأ المأ فی الحوض‌; آب را در حوض جمع کرد."
    "إِن‌َّ عَلَیْنَا جَمْعَه‌ُو وَ قُرْءَانَه‌ُو # فَإِذَا قَرَأْنَـَه‌ُ فَاتَّبِع‌ْ قُرْءَانَه‌ُو # ثُم‌َّ إِن‌َّ عَلَیْنَا بَیَانَه‌ُو ;(قیامه‌،17ـ19)
    چرا که جمع کردن و خواندن آن بر عهدة ما است‌. پس هر گاه آن را خواندیم‌، از خواندن آن پیروی کن‌، سپس بیان (و توضیح‌) آن (نیز) بر عهدة ما است‌".
    (مفردات راغب اصفهانی‌، ص 413ـ414، مؤسسة مطبوعاتی اسماعیلیان / تفسیر نمونه‌، آیت اللّه مکارم شیرازی و دیگران‌، ج 27، ص 295ـ299، دارالکتب الاسلامیة‌.)


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    سه عنوان کتاب‌، ذکر و فرقان‌، برای کتاب‌های آسمانی دیگر نیز ذکر گردیده و تنها عنوان قرآن‌، به صورت اسم خاص برای این کتاب آسمانی مطرح است‌.


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    85
    تشکر:
    1
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    0



    وجود اسامی برای قرآن بیشتر به خاطر عظمت و عمق آن است . قرآنی که هنوز هم که هنوزه مهجوره (و کان القرآن مهجورا)
    ویرایش توسط فاطمه ایمانی : ۱۳۹۰/۰۹/۲۸ در ساعت ۱۸:۱۲ دلیل: تصحیح آیه

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود