صفحه 1 از 7 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سؤال قرآنی (درباره برده‌داری)

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۶
    نوشته
    29
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    پرسش سؤال قرآنی (درباره برده‌داری)




    بسم رب المهدی (عج)
    سلام علیکم خدمت تمامی کاربران محترم :
    سعی دارم در این تاپیک چند سوال قرآنی مطرح کنم لطفاً پاسخهاتون رو ارائه بدین ، بسم الله ...

    1- اولین سوالم اینه که به نظر شما قرآن با برده داری موفق است یا خیر ؟
    ( سوالات بعدی رو انشاءالله به زودی قرار میدم )

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۶
    نوشته
    711
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    احتمالا همه توي اين ايام رفته اند به مسافرت. جناب منتظر عزيز، توي اين ده 15 روزه رفقاي حاضر بايد يه جواب هايي بدن تا بقيه هم بيان و به وظيفه شون برسن .

    از اين گذشته اين دوستمون واقعا سوال داره كه مي خواد بپرسه يا مي خواد سواد سنجي كنه؟!
    در حديث داريم كه سل تفقها ولا تسال تعنتا . يعني براي فهم پاسخ سوال كن نه براي لجاجت ، مچ گيري و ... .
    نكته ديگه اين كه بسياري از سوال ها توي كانون جواب داده شده كه با يك سرچ مختصر افراد مي تونن بهش دسترسي پيدا كنن.

    شبهه اي كه شما دوست عزيز براي فهم مطلب مطرح كرديد ، شبهه اي كهن است كه كتاب ها و مقالات فراواني در مورد آن نوشته شده است.
    من لينك برخي از پاسخ هايي كه به اين شبهه در اينترنت داده شده است را در اينجا قرار مي دهم :
    http://paasokh.blogfa.com/post-14.aspx
    http://masih555.parsiblog.com/Archive50460.htm
    http://naslejavan.parsiblog.com/381658.htm
    http://www.pasokhgoo.ir/fa/node/795
    http://www.iranclubs.net/forums/showthread.php?t=1929


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۶
    نوشته
    29
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    برادر عزیز بهتره بجای اینکه بفهمید سوال برای مچ گیریه یا ... پاسخ سوال و می دادین
    در ضمن ممنون که سرچ گر معرفی میکنید.
    بله منم یادم بود میتونم تو گوگل و یاهو و ... سرج کنم اگر مایل به پاسخ دادن نیستید لطفاً بحث رو منحرف نکنید.
    در ضمن مچ گیری از کی یا چی ؟ اسلام !!! متاسفم ...
    حالا اگر می پرسیدم میشه با پای چپ رفت توی دستشویی یا با پای راست درست بود ؟
    برادر لطفاً کمی اندیشه کنید بعد شروع به نگارش کنید.
    و السلام علی من اتبع الهدی

  5. تشکرها 3


  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۶
    نوشته
    711
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام به شما دوست عزيز
    شما خودش رو ناراحت نكن.
    من كه عرض كردم الان پاسخگوهاي اين سايت ظاهرا رفتند تعطيلات و حضور ندارند.
    براي همين لينك پاسخ سوال شما گرامي را اينجا گذاشتم. آوردن لينك ها صرفا براي اين بود كه شما بزرگوار زودتر به پاسخ تان دست پيدا كنيد و اگر مي دانستم دلتان از ديدن لينك جواب ها آزرده مي شود ،‌ هر گز براي پيدا كردن پاسخ شما گرامي وقت نمي گذاشتم.
    حالا اگر عجله داريد جوابتان را از اينجا پيگيري كنيد
    http://www.iranclubs.net/forums/showthread.php?t=1929
    اگر هم نه كه خوب چند وقتي صبر كنيد.





  7. تشکر


  8. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۶
    نوشته
    711
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    0



    حالا براي اين كه خيلي هم دل شكسته نشود يكي از جواب ها را اينجا براي شما قرار مي دهم:

    مسئله بردگي و برده داري از مسائلي است كه همواره جامعه بشري با آن روبرو بوده است و آنچه غالبا مورد توجه مردم قرار نمي گيرد اين است که، اگر نظام غلطي در بافت جامعه اي وارد گردد، ريشه کن کردن آن نياز به زمان بندي دارد، و هر حرکت حساب نشده اي نتيجه معکوس خواهد داشت، درست مانند انساني که به يک بيماري خطرناک مبتلا شده و بيماريش کاملا رشد نموده است، و يا مانند شخص معتادي که ده ها سال به اعتياد خو گرفته، در اينگونه موارد، براي نجات آنان، بايد از برنامه هاي زمان بندي شده استفاده کرد.

    حال اگر اسلام طي يک فرمان عمومي دستور مي داد همه بردگان موجود آن زمان را آزاد کنند، چه بسا بيشتر آنان تلف و نابود مي شدند زيرا گاهي نيمي از جامعه آن روز را بردگان تشکيل مي دادند، آنها نه کسب و کار مستقلي داشتند و نه خانه و کاشانه اي و نه وسيله اي براي ادامه زندگي.

    اگر در يک زمان همه آزاد مي شدند يک جمعيت عظيم بيکار در جامعه ظاهر مي گشت که هم زندگي خودش به خطر مي افتاد و هم ممکن بود نظم جامعه مختل گردد. و به هنگامي كه محروميت، به او فشار مي آورد به همه جا حمله ور شود و در گيري و خونريزي به راه بيفتد.

    دين مبين اسلام اگر چه آن را به يكباره بطور كامل از بين نبرده است اما تغييرات اساسي در آن ايجاد كرده و قوانين و برنامه هايي وضع نموده است كه با اجراء آنها در دراز مدت اين مسئله، وجود خارجي نداشته باشد

    براي روشن شدن بهتر بحث بايد اسباب و ريشه هاي برده داري در جوامع بشري و همچنين سير تاريخي برده گيري و نظر اسلام درباره برده گيري و رفتار با بردگان و همچنين تغييرات و تضييقاتي را كه اسلام در احكام و قوانين مربوط به برده داري ايجاد كرده، بررسي شود.

    الف: اسباب و ريشه هاي برده گيري

    ب : سير تاريخي برده گيري

    ج: نظر اسلام درباره برده گيري و رفتار با بردگان



    الف : تا آنجايي كه تاريخ بشريت نشان مي دهد از زمان هاي قديم تا حدود صد سا ل قبل مسئله برده داري و خريد و فروش افرادي از جنس بشر به نام «غلام» و «كنيز» مسئله اي دائر و معروف در بين مجموعه هاي بشري بوده است و شايد امروزه هم در بين بعضي از قبائل دور افتاده و عقب مانده آفريقا و آسيا معمول باشد. ولي اين مسئله آنقدر سابقه دار و قديمي است كه نمي توان ابتدايي تاريخي براي آن پيدا كرد. ولي تاريخ اين معنا را نشان مي دهد كه مسئله بردگي داراي نظام مخصوصي در ميان همه ملت ها بوده و مقررات مخصوصي داشته است.

    و معناي اصلي آن اين بوده كه انسان در شرايط مخصوصي آزاديش سلب شده و بصورت متاعي مانند ساير اجناس و حيوانات به ملكيت در مي آيد، و معلوم است كه اگر انساني مملوك شد ديگر از خود اختياري ندارد، چون اعما ل و آثار او نيز به ملكيت ديگران درآمده است و مالك و صاحب او هر طور بخواهد مي تواند در اعمال و آثار او تصرف كند.

    ريشه و اساس بردگي مبتني بر نوعي غلبه و تسلط و به يكي از صورت هاي زير بوده است:

    1- غلبه در جنگ به اين معني كه وقتي جنگ در مي گرفته، غلبه در جنگ مجوز اين مي شده كه غالب يا فاتح نسبت به مغلوب هر كاري مي خواهد انجام دهد، او را بكشد يا اسير كند يا پولي گرفته و رهايش سازد.

    2- غلبه از طريق زور و قلدري: به اين معني كه هر شخصي كه داراي قدرت بود به خود اجازه مي داد كه افراد ضعيف را برده و بنده خود ساخته و آنها را بفروش برساند يا استفاده هاي ديگر از آنها بنمايد.

    3- غلبه از طريق ولايت پدر بر فرزندانش، كه به پدر حق مي داده نسبت به فرزندانش هر كاري كه دلش بخواهد انجام دهد حتي او را بفروشد يا به ديگران ببخشد و يا با فرزند شخص ديگري مبادله اش نمايد و يا بلاي ديگري به سرش بياورد.

    اين مسئله غلبه پيدا كردن و تسلط يافتن بر انسان هاي ديگر، مبتني است بر غريزه انتفاع و استخدام كه در ذات انسان وجود دارد و در راه بقاي حيات خود هر چيزي را که بتواند استخدام نموده و از منافع وجودي آن استفاده مي کند. خواه ماده اي از مواد طبيعت باشد يا حيواني از حيوانات و يا انساني که همنوع او و در انسانيت مثل اوست. و اگر احساس احتياج به اجتماع و تعاون در زندگي نبود آرزويش اين بود که تمام افراد هم نوع خود را استثمار نمايد. شاهد بر اين مطلب اينکه همين انسان هر گاه در خود قوت و شدتي مي بيند به تمام قوانين اجتماعي پشت پا مي زند و به ما ل و جان و ناموس ديگران دست درازي مي کند.

    خلاصه کلام اينکه برده گيري در جوامع انساني به مسئله استخدام و انتفاع از غیر از خود بر می گردد که ذاتی و طبیعی همه انسان هاست.

    ب: گر چه تاریخ شروع سنت برده گیری در مجتمع بشری در دست نیست، لیکن چنین بنظر می رسد که این سنت نخست در باره زنان و فرزندان عملی شده است زیرا در تاریخ اقوام و ملل آن مقدار که به قصص و حکایات و قوانین و احکام مربوط به سنت برده گیری اسرای جنگی بر می خوریم به داستان های برده گیری زنان و فرزندان بر نمی خوریم این سنت در میان جمیع ملل و امم متمدن قدیم مانند هند، یونان، روم، ایران و همچنین در بین ادیان آسمانی آن روز مثل دین یهود و نصاری (بطوری که از تورات و انجیل استفاده می شود) رواج داشته است.

    ج: پس از ظهور اسلام، از آنجا که امکان برداشتن برده داری به یک باره نبود در ابتداء تضییقاتی را ایجاد کرد و به تدریج مسئله برده داری را به صورتی که ذیلا می آید حل نمود.



    مورد اول: بستن سرچشمه های بردگی.

    گفتیم که عمده اسباب بردگی سه چیز بوده است:

    1- جنگ

    2- زور و قلدری

    3- ولایت داشتن پدر بر فرزندان و شوهر بر همسر خود

    یکی از تضییقات اسلام این بود که از میان این اسباب، دو سبب اخیر (زور و قلدری و ولایت پدر بر فرزندان و شوهر بر همسر) را لغو کرد و حقوق جمیع طبقات بشر از شاه و رعیت و حاکم و محکوم و سرباز و فرمانده و خادم و مخدوم را به طور یکسان محترم شمرده و امتیازات و اختصاصات زندگی را لغو و در احترام به جان و مال و عرض همه یکسان نگریسته است و همه را در بکار بردن حقوق محترم تام الاختیار ساخته است. روی این حساب، در حکومت اسلامی زمامدار جز در اجرای احکام و حدود و جز در اطراف مصالح عمومی جامعه، ولایتی ندارد و اینطور نیست که در زندگی شخصی و فردی هر چه را بخواهد بخود اختصاص بدهد بلکه در امور شخصی و تمتعات زندگی همانند یک فرد عادی است.

    بنابر این اسلام با این طرز حکومت زمینه استرقاق از راه زور و قلدری و ریاست و قدرت را از بین برده است.همچنین اسلام ولایت پدران را نسبت به فرزندشان محدود کرده است و برای فرزندان حقوقی را بر گردن والدین قرار داده است همان طوری که بر گردن فرزندان نیز حقوقی را برای والدین قرار داده و همه را ملزم به رعایت این حقوق کرده است.

    همچنین ولایتی که بشر برای شوهران نسبت به زنان قائل بود تعدیل کرده و برای زنان در جامعه جایی را باز کرده و ارزش اجتماعی بر ایشان قائل شد و در نتیجه از نظر اسلام زنان در کنار مردان و دوش به دوش آنان یکی از دو رکن اجتماعی گردیدند حال آنکه در قبل از اسلام از چنین ارزشی محروم بودند، اسلام زمام انتخاب شوهر و زمام اداره اموال شخصی آنان را به خودشان واگذار نمود و آنان را در امور معینی با مردان شریک کرد و در امور دیگر جدایشان نمود چنانکه اموری را هم به مردان اختصاص داد و در تمامی امور رعایت وضع ساختمان بدنی و روحی شان را نمود.

    اسلام تمام عزت ها و کرامت های موهوم را لغو، و تنها عزت و احترام دینی را که با تقوا بدست می آید معتبر دانسته است.

    (پس روشن شد که اسلام دو سبب از اسباب بندگی را که قبلا وجود داشت لغو کرده و تنها در يك مورد اجازه برده‏گيرى داد و آن در مورد اسيران جنگى بود ، و تازه آن نيز جنبه الزامى نداشت ، و به طورى كه در تفسير آيات 2 الی 6 سوره محمد(ص) بيان شده اجازه مى‏داد طبق مصالح اسيران را بى‏قيد و شرط يا پس از پرداخت فديه آزاد كنند .)

    در جنگ تنها كساني از دشمنان كشته مي شدند كه شمشير كشيده و در معركه و ميدان جنگ حاضر شده باشند. اما همانطوركه اسلام شبيخون زدن و بدون اطلاع بر دشمنان تاختن و آب بر آنها بستن و شكنجه و مثله كردن دشمنان را اجازه نمي دهد، كشتن زنان و مردان مستضعف و همچنين كساني كه تسليم شدند و مجروحان را هم اجازه نمي دهد. حا ل با آنها چه بايد كرد؟ آيا آنها را رها كنند تا بار ديگر تجديد قوا كرده و با آمادگي بيشتر از پيش به سپاه اسلام و حكومت اسلامي و مسلمانان حمله نمايند؟ آيا عقل چنين اجازه اي مي دهد؟

    اينجاست كه اسلام چاره اي نمي بيند جز اينكه اسير كردن آنها را اجازه دهد. بعد از اينكه كفار اسير شدند دو راه وجود دارد:

    1- اينكه در اختيار دولت اسلامي باشند و در اردوگاه ها و زندان ها و پادگان ها باشند و از آنها نگه داري شود كه هزينه زيادي بر بيت المال تحميل مي گردد.

    2- اينكه در اختيار مسلمانان گذاشته شوند و به ملكيت آنان درآيند و تحت نظر آنان به فعاليت هاي اجتماعي بپردازند و ... .

    اسلام براي آشنا كردن بردگان با اسلام و شركت آنان در فعاليت هاي اجتماعي، آنان را به ملكيت مسلمانان در مي آورد تا در بين آنها زندگي كرده و با اسلام و معارف الهی آشنا شوند و در نهايت بتوانند اسباب آزادي خود را فراهم آورند.

    «.. بعد از اسارت صحنه دگرگون مى‏شود ، و اسير با تمام جناياتى كه مرتكب شده است به صورت يك امانت الهى در دست مسلمين درمى‏آيد كه بايد حقوق بسيارى را در باره او رعايت كرد .

    قرآن مجيد از كسانى كه ايثار كردند و غذاى خود را به اسيرى دادند تجليل و احترام به عمل مى‏آورد ، و مى‏گويد : و يطعمون الطعام على حبه مسكينا و يتيما و اسيرا

    : ابرار و نيكان غذاى خود را با آنكه به آن علاقه و نياز دارند به فقير و يتيم و اسير مى‏دهند

    ( اين آيه طبق روايت معروف در مورد حضرت على و فاطمه و حسن و حسين (عليهماالسلام) نازل شده كه روزه‏دار بودند و غذاى افطار خود را به مسكين و يتيم و اسير دادند ) .

    حتى در مورد اسيرانى كه استثنائا به خاطر خطرناك بودنشان يا به علل ارتكاب جرائم خاصى اعدام مى‏شوند دستور داده شده قبل از اجراى حكم با آنها نيكى شود .

    چنانكه در حديثى از على (عليه‏السلام) مى‏خوانيم : اطعام الاسير و الاحسان اليه حق واجب و ان قتلته من الغد : غذا دادن به اسير و نيكى نسبت به او حق واجبى است هر چند بنا باشد كه فردا او را اعدام كنى و احاديث در اين زمينه بسيار است .

    حتى در حديثى از امام على بن الحسين (عليهماالسلام) آمده است كه فرمود : اذا اخذت اسيرا فعجز عن المشى و ليس معك محمل فارسله ، و لا تقتله ،فانك لا تدرى ما حكم الامام فيه : هنگامى كه اسيرى گرفتى و او را با خود مى‏آورى اگر از راه رفتن ناتوان شد و مركبى براى حمل او ندارى او را رها كن ، و به قتل مرسان ، چرا كه نمى‏دانى هنگامى كه او را نزد امام آوردى چه حكمى در باره او خواهد كرد .

    حتى در حالات پيشوايان اسلام در تاريخ آمده است كه آنها از همان غذائى كه خودشان تناول مى‏كردند به اسيران مى‏دادند .

    اما حكم اسير همانگونه كه در تفسير آيات گفتيم بعد از خاتمه جنگ يكى از سه چيز است : آزاد كردن بى‏قيد و شرط ، آزاد كردن مشروط به پرداخت فديه ( غرامت ) و برده ساختن او ، و البته انتخاب يكى از اين سه امر منوط به نظر امام و پيشواى مسلمين است .

    و او هم با در نظر گرفتن شرائط اسيران و مصالح اسلام و مسلمين از نظر داخل و خارج آنچه را شايسته‏تر باشد برمى‏گزيند و دستور اجرا مى‏دهد .

    بنابر اين نه غرامت گرفتن جنبه الزامى دارد نه برده گرفتن ، بلكه اينها تابع مصالحى است كه امام مسلمين پيش بينى مى‏كند ، هر گاه مصلحت نباشد از آن چشم مى‏پوشد و اسيران را بدون غرامت و بردگى آزاد مى‏كند .

    در باره فلسفه گرفتن فداء در جلد 7 صفحه 250 به بعد مشروحا بحث كرده‏ايم ( ذيل آيه 70 سوره انفال ) . »

    مورد دوم: گشودن دریچه های آزادی

    1- یکی از مصارف زکات را آزادی بردگان قرار داده است.

    2-مکاتبه بین مولا و برده (قرار داد کتبی) جهت آزادی

    3-پیشوایان اسلام برده خود را با کمترین بهانه ای آزاد می کرده اند تا سرمشقی برای دیگران باشند تا آنجا که حضرت امام باقر (ع) به جهت تشویق از انجام کاری نیکی، برده اش را آزاد کرده و فرموده است: "انت حر" تو آزادی.

    4-اسلام آزادی بردگان را یک عبادت الهی شمرده است، و پیشوایان اسلام مانند حضرت علی (ع) که هزار برده را با دسترنج خود آزاد کرده است، در این راه پیشقدم بوده اند

    5- در برخی روایات آمده است که برده پس از هفت سال خود به خود آزاد است.

    6-اگر مالک برده ای، بخشی از او را آزاد کرده بقیه او هم آزاد است.

    7-اگر مالک از کنیز خود صاحب فرزند گردد، فروختن آن کنیز جایز نیست و از سهم الارث فرزند آزاد می گردد.

    8- کفاره بسیاری از تخلفات آزادی بردگان است.

    9- پاره ای از مجازات های سخت را اگر مالک نسبت به برده اش اعمال کند برده آزاد می گردد.



    مورد سوم: احیاء شخصیت بردگان است.

    در دوران برزخی که بردگان مسیر خود را طبق برنامه حساب شده اسلام به سوی آزادی می پیمایند، اسلام برای حقوق آنها اقدامات وسیعی کرده است و شخصیت آنها را احیاء کرده است.

    در عصر پیغمبر (ص) مقامات برجسته ای از فرماندهان لشکر گرفته تا پستهای حساس دیگر که به بردگان آزاد شده، سپرده شده بود. و بسیاری از صحابه حضرت رسول (ص) برده های آزاد شده بودند مانند بلال، سلمان، عمار یاسر و قنبر. حتی بعد از غزوه بنی المصطلق، پیامبر با یکی از کنیزهای آزاد شده ازدواج کرد و این امر باعث آزادی تمام اسیران جنگی آن قبیله شد. اينكه بعضي از ائمه(ع) از مادرانی زاده شدند كه زمانی كنيز بودند، خود درس بزرگي به انسانيت و انسانها است كه بندگان خدا ممكن است به لحاظ حقوقي در شرايط خاصي متفاوت باشند ولي از حيث گوهر انساني با هم تفاوت ندارند و به هر تقدير هر كدام مي‌توانند به درجات وصف ناشدني از قرب الهي و

    انسانيت برخوردار باشند.



    موردچهارم: «.. رفتار انسانى با بردگان

    در اسلام دستورات زيادى در باره رفق و مدارا با بردگان وارد شده تا آنجا كه آنها را در زندگى صاحبان خود شريك و سهيم كرده است .

    پيغمبر اسلام (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسل م) مى‏فرمود : كسى كه برادرش زير دست او است بايد ، از آنچه مى‏خورد به او بخوراند و از آنچه مى‏پوشد به او بپوشاند ، و زيادتر از توانائى به او تكليف نكند .

    على (عليه‏السلام) به غلام خود قنبر مى‏فرمود : من از خداى خود شرم دارم كه لباسى بهتر از تو بپوشم ، زيرا رسول خدا (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسل م) مى‏فرمود : از آنچه خودتان مى‏پوشيد بر آنها بپوشانيد و از آنچه خود مى‏خوريد به آنها غذا دهيد .

    امام صادق (عليه‏السلام) مى‏فرمايد : هنگامى كه پدرم به غلامى دستور انجام كارى مى‏داد ملاحظه مى‏كرد اگر كار سنگينى بود بسم الله مى‏گفت و خودش وارد عمل مى‏شد و به آنها كمك مى‏كرد .

    خوشرفتارى اسلام نسبت به بردگان در اين دوران انتقالى به اندازه‏اى است كه حتى بيگانگان از اسلام نيز روى آن تاكيد و تمجيد كرده‏اند .

    به عنوان نمونه جرجىزيدان در تاريخ تمدن خود چنين مى‏گويد:« اسلام به بردگان فوق العاده مهربان است پيغمبر اسلام (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسل م) در باره بردگان سفارش بسيار نموده ، از آن جمله مى‏فرمايد : كارى كه برده تاب آن را ندارد به او واگذار نكنيد ، و هر چه خودتان مى‏خوريد به او بدهيد .

    در جاى ديگر مى‏فرمايد : به بندگان خود كنيز و غلام نگوئيد ، بلكه آنها را پسرم و دخترم خطاب كنيد ! قرآن نيز در باره بردگان سفارش جالبى كرده و مى‏گويد : خدا را بپرستيد ، براى او شريك مگيريد ، با پدر و مادر و خويشان و يتيمان و بينوايان همسايگان نزديك و دور و دوستان ، و آوارگان ، و بردگان جز نيكوكارى رفتارى نداشته باشيد ، خداوند از خودپسندى بيزار است



    مورد پنجم - بدترين كار انسان‏فروشى است !

    اصولا در اسلام خريد و فروش بردگان يكى از منفورترين معاملات است تا آنجا كه در حديثى از پيغمبر اكرم (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسل م) آمده است : شر الناس من باع الناس ! بدترين مردم كسى است كه انسانها را بفروشد .

    همين تعبير كافى است كه نظر نهائى اسلام را در مورد بردگان روشن سازد و نشان دهد جهت‏گيرى برنامه‏هاى اسلامى به كدام سو است .

    و از اين جالبتر اين كه يكى از گناهان نابخشودنى در اسلام سلب آزادى و حريت از انسانها و تبديل آنها به يك متاع است ، چنانكه در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسل م) آمده است : ان الله تعالى غافر كل ذنب الا من جحد مهرا ، او اغتصب اجيرا اجره ، او باع رجلا حرا : خداوند هر گناهى را مى ‏بخشد جز ( سه گناه ) : كسى كه مهر همسرش را انكار كند ، يا حق كارگرى را غصب نمايد ، و يا انسان آزادى را بفروشد ! طبق اين حديث غصب حقوق زنان ، و حق كارگران ، و سلب آزادى از انسانها سه گناه نابخشودنى است .

    همانگونه كه در بالا آورديم اسلام تنها در يك مورد اجازه برده‏گيرى مى‏دهد و آن در مورد اسيران جنگى است ، آن هم هرگز جنبه الزامى ندارد در حالى كه در عصر ظهور اسلام ، و قرنها بعد از آن برده‏گيرى از طريق زور و حمله به كشورهاى سياه‏پوستان و دستگير كردن انسانهاى آزاد ، و تبديل آنها به بردگان ، بسيار زياد بود ، و گاهى در مقياسهاى وحشتناك روى آن معامله مى‏شد ، بطورى كه در اواخر قرن 18 ميلادى دولت انگلستان هر سال دويست هزار برده را معامله مى‏كرد ، و هر سال يكصد هزار نفر را از آفريقا گرفته و به صورت بردگان به آمريكا مى‏بردند

    همه اين دستورات از جهت عنايتي است كه اسلام به آزاد شدن بردگان دارد و مي خواهد كه هر چه زودتر اين ذلت از عائله بشر رخت بر بندد و در اين راه تمام امكانات و دستورات خود را به خدمت گرفته است و اگر به قوانين اسلام دقيقا عمل شود، هيچ اثري از بردگي و برده داري در جوامع اسلامي نخواهد بود.



    گرد آورنده : محمد گرمسیریان

  9. تشکرها 4


  10. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    70
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    36 دقیقه
    دریافت
    120
    آپلود
    0
    گالری
    0

    قوانین اسلام برده داری را زائل کرد!




    نقل قول نوشته اصلی توسط shhezbollah نمایش پست
    بسم رب المهدی (عج)
    سلام علیکم خدمت تمامی کاربران محترم :
    سعی دارم در این تاپیک چند سوال قرآنی مطرح کنم لطفاً پاسخهاتون رو ارائه بدین ، بسم الله ...

    1- اولین سوالم اینه که به نظر شما قرآن با برده داری موفق است یا خیر ؟
    ( سوالات بعدی رو انشاءالله به زودی قرار میدم )
    با سلام
    با نگاهی به شیوه رفتاری اهل بیت علیهم السلام، از زمان پیامبر اسلام تا زمان ائمه بعدی و نگاهی به دستورات فقهی اسلام، به یک الگوی جامع و دقیق و ظریف، برای زائل کردن برده داری از فرهنگ عمومی مردم، پی می بریم.
    - پیامبر اسلام دستور می داد که هر برده ای که بتواند به ده نفر از مسلمانان سواد خواندن و نوشتن یاد بدهد، آزاد است.
    - امام سجاد ابتدای هر سال تعدای برده خریداری کرده و در پایان هر سال آزاد می کردند.( یعنی دیگر آنها برده نبودند)
    - در احکام اسلامی هم که دقت کنیم، می بینیم که فقهای شیعه، بر مبنای احادیث ائمه اطهار، کفاره برخی گناهان و فوت شدن برخی از واجبات را ، آزاد کردن یک تا 60 برده عنوان کرده اند!.
    با این حساب که تعداد برده ها محدود بوده است، با این روندی که در معارف شیعی وجود داشته است، خود به خود و به دست خود مردم مسلمان، برده داری زائل شده و از فرهنگ عمومی بلاد اسلامی رخت بر بست .
    علم خمینی بر زمین نمی ماند،مگر ما مرده ایم!

  11. تشکرها 2


  12. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۶
    نوشته
    29
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بسم تعالی
    با سلام
    پس از گذشت چندی دوباره به این موضوع بازگشتیم ؛
    جناب eftekhari در خصوص رفتار پیامبر اکرم فرمودند، بنده نیز با شما موافقم اما یک سوال، آیا گرفتن کنیز و یا غلام که در قدیم کاملاً مرسوم بوده است عین برده داری نیست ؟
    میدانیم که تمامی ائمه و همین طور پیامبر اکر سلام الله علیهم اجمعین کنیز و یا غلام داشتند، و طبق سفارش پیامبر به حضرت امیر ایشان را به گرفتن کنیز برای دخت بزرگوارشان ترغیب میکنند.

  13. تشکر


  14. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۶
    نوشته
    1,957
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    28
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط shhezbollah نمایش پست
    بسم رب المهدی (عج)سلام علیکم خدمت تمامی کاربران محترم :سعی دارم در این تاپیک چند سوال قرآنی مطرح کنم لطفاً پاسخهاتون رو ارائه بدین ، بسم الله ...
    1- اولین سوالم اینه که به نظر شما قرآن با برده داری موفق است یا خیر ؟
    ( سوالات بعدی رو انشاءالله به زودی قرار میدم )
    با سلام به شما دوست خوب
    اميدوارم دوستان ديگه سعه صدر داشته باشند و به سوال پاسخ بدهند...
    دوست عزيز.. با قاطعيت ميگيم هيچ آيه و روايت صحيح از معصومين دال بر برده داري دربين مسلمونا نداريم ... بلكه اسلام اومد تا با اين اصل جاهليت كه خلاف طبيعته مبارزه كنه و چنين نمود.
    موفق باشيد
    الهمّ صلّ علی محمّد وآل محمّد


  15. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۶
    نوشته
    850
    تشکر:
    1
    حضور
    35 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    9



    نقل قول نوشته اصلی توسط hoseintabar نمایش پست
    با سلام به شما دوست خوب:gol:
    اميدوارم دوستان ديگه سعه صدر داشته باشند و به سوال پاسخ بدهند...
    دوست عزيز.. با قاطعيت ميگيم هيچ آيه و روايت صحيح از معصومين دال بر برده داري دربين مسلمونا نداريم ... بلكه اسلام اومد تا با اين اصل جاهليت كه خلاف طبيعته مبارزه كنه و چنين نمود.
    موفق باشيد
    با سلام
    مؤید کلام دوست عزیزم جناب حسین تبار این می تواند باشد که در قرآن بارها به آزاد کردن برده سفارش شده است.از عبارات چون فک رقبة وتحریر رقبة بارها در قرآن آمده است....لذا اگر قرآن با برده داری موافق بود معنی نداشت که ما را به ازاد کردن برده دعوت کند.پس با این وصف باید آن جریاناتی از ضدر اسلام برای پیامبر وائمه نقل می کنند را توجیه کرد وبهترین توجیه این که خداوند با اجازه آن کار در آن مقطع می خواستند انسانها را از برده کفر بودن بیرون آورند .....التماس دعا


  16. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۶
    نوشته
    29
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    بسم الله الرحمن الرحیم
    جمیعاً سلام علیکم ؛

    جناب askari عزیز، اینکه با ما برده کردن کسی بخواهیم او را از بار کفر بیرون آوریم که در اسلام چنین چیزی مرسوم نیست، زیرا در شرع مقدس هدف وسیله را توجیه نمیکند.
    بنده نیز به آیات شریفه چندی آشناییت دارم و اطلاعی هر چند مختصر و قلیل دارم در خصوص سفارش در خصوص آزاد کردن برده، اما همانطور که اشاره کردم اینکه خود معصومین سلام الله علیهم اجمعین غلام و کنیز داشتند این جای بسی تعجب است و توجیه شما اصلاً قابل پذیرش نبود.
    در اینحا چند آیه شریفه که رنگ بوی تایید و یا حداقل تکذیب نکردن برده داری را در بر دارد ارائه میکنم :

    1- آیه 28 سوره ی مبارک روم : آیا از برده هایتان، میان آنچه روزیتان گرده ایم، شریکهایی دارید که با آن برابر باشید. (فهم بنده : مگر برده هایتان در آنچه به شما روزی دادیم با شما شریک هستند؟)
    2- آیه 36 سوره ی مبارکه ی نساء : خداوند را بپرستید و ... به خویشاوندان و همسایه ی دور و همراه همنشین و در راه مانده و بردگانتان نکویی ورزید.
    (فهم بنده : آنگه حق تعالی توصیه دارند به بردگانتان نکویی کنید خب بسیار خوب است لکن مگر باید برده داشت که حال نکویی کنیم یا خیر.)
    مثل آن است که بگوییم شراب را در هنگام مستی نخورید، مگر اصلاً باید شراب خواری کرد که حال در چه حالتی باشد یا نباشد.

    منتظر پاسخ هستم.
    یا حق ...

  17. تشکر


صفحه 1 از 7 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود