اهل سنت و امامت حضرت علي (ع)

عقيده شيعه در مورد امامت اين است که مقامي است الهي و دنباله رو ادامه دهنده امامت پيامبر است .

پيامبر غير از اين که پيامبر بود, امام نيز بود;

يعني رهبري ديني که مجري احکام الهي (قرآن ) باشد. امام يعني کسي که ادامه دهنده امامت پيامبر(ص)باشد و همان طور که امامت پيامبر از جانب خدا بود, ادامه آن هم بايد از جانب خداباشد;

با رفتن پيامبر ، شأن نبوت براي هميشه پايان يافت ، اما شأن و مقام و امامت باقي بود ؛ زيرا مردم به امام و پيشوا نياز داشتند ؛ بنابراين تعيين امام از جانب خدا است .

شيعيان عقيده دارند علي (ع)و يازده نفر از فرزندانش از طرف خدا و لسان پيامبر(ص)مشخص شده و اينان انسان هاي پاک و مطهّري هستند که از نسل انبيا و پاکان روزگار بودند.بنابراين امامت مقامي است الهي و هم سنخ با نبوّت . کسي مي تواند امام باشد که هم سنخ پيامبر(ص)باشد, اما اهل سنّت اين مسئله را قبول ندارند و مي گويند امام توسط مردم تعيين مي شود.
ما به آنان مي گوييم امامت و خلافت ابوبکر به رأي مردم نبود, زيرا همه مسلمانان در تعيين او نقش نداشتند و بسياري از بزرگان اصحاب از قبيل سلمان وابوذر و مقداد و علي (ع)و بني هاشم و سعدبن عباده , مخالف تعيين ابوبکر بودند. و در مورد خليفهء دوم اصلاً رأي مردم دخالت نداشت و با تعيين ابوبکر معيّن شد و در مورد خلافت عثمان , شوراي شش نفره بود, آن هم با ترفندهايي که در تاريخ ذکر شده است .


بنابراين عقيده اهل سنّت ـ که امامت و خلافت به تعيين مردم است ـ اولاً اشتباه است ;ثانياً ابوبکر و عمر و عثمان به رأي مردم تعيين نشدند. ثالثاً هيچ گاه رأي مردم به طور کامل محقق نمي شود و هميشه عدّه اي مخالف و ممتنع هستند. رابعاً کودکان و ديوانگان و غيرهم که شرايط رأي دادن را ندارند, نقشي در تعيين سرنوشت خود نخواهند داشت و کسي هم از جانب آنان معيّن نشده و کار آنان بر زمين مي ماند.

اگر بگوييم امامت به رأي مردم محقق مي شود ـ کما اين که اهل سنّت مي گويند ـ دچار اشکالات فراواني مي شويم که به تعدادي از آن هااشاره کرديم .
ادلّه شيعيان بر امامت امامان :
1-تصريح پيامبر(ص)به ولايت علي (ع)و ائمهء بعد از ايشان و تعيين نام آنان .
2- هر امامي , امام بعد از خود را معيّن مي کند; اما در مورد علي (ع)ادلّه بيش تري از آيات و روايات داريم :
الف ) آيه :
سرپرست شما خدا و رسول و مؤمناني اند که نماز را بر پا مي دارند و زکات در حال رکوع مي پردازند.
تنها کسي که صدقه و زکات در حال رکوع پرداخت نمود, علي (ع)بود. علماي شيعه و سني اتفاق دارند بر اين که اين آيه در مورد علي (ع)نازل شد.1


ب ) اطيعوااللّه و اطيعواالرسول و اولي الامر منکم .2
با دقت در اين آيه معلوم مي شود بايد اولي الامر (صاحب امر, امام , حاکم ) هم سنخ رسول باشد, چون کلمه اطيعوا براي و يک بار آمده ; يعني اطاعتي که از رسول واجب است , از اولي الامر نيز واجب است . و همان پاکي و قداستي که پيامبر دارد, اولي الامر نيز بايد داشته باشد. و مسلّم است کسي که اهل فسق و گناه باشد, حتي اگر بدون زور و با رأي مردم حاکم شده باشد, قابل اطاعت نيست :
ظالمان ميل و از آنان اطاعت نکنيد.3 .

3- وقتي حضرت ابراهيم از طرف خدا به مقام امامت رسيد, از خدا خواست فرزندان او نيز امام باشند, خداوندتعالي فرمود: و آنان شايستگي براي تصدي امامت را ندارند. 4ابوبکر و عمر حدود سي سال قبل از اسلام مشرک بودند. در قرآن آمده است : و بعد از خلافت نيز گناهان بسياري انجام دادند که يکي از آن ها ظلم و اذيّت هايي بود که بر دختر پيامبر(ص)حضرت زهرا(س)روا داشتند.
پس اولاً امامت مقامي است الهي و ثانياً و بر فرض که مردمي و انتخابي باشد, در مورد خلفا انتخاب و رأيي نبودو اگر بود, تمام مسلمانان شرکت نداشتند. جهت اطلاع بيش تر از کتاب هاي سيد عبدالحسين شرف الدين و علامه اميني بهره مند شويد.

پي نوشت ها:
1.تفسير نمونه , ج 4 ص 424. 2.نساء(4) آيه 59. 3.شعراء (36)آيه 151. 4.بقره (2)آيه 124. 5. احزاب


منبع: http://rasekhoon.wordpress.com/2009/09/18/rasekhoon-37/

نوشته: MaSoOmI