جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: سكوت حضرت علي(ع) در برابر شكنجه دادن فاطمه زهرا(س)

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38

    سكوت حضرت علي(ع) در برابر شكنجه دادن فاطمه زهرا(س)






    هو الباقی

    سكوت حضرت علي(ع) در برابر شكنجه دادن فاطمه زهرا(س)





    يكي از بخش هاي مهم زندگاني امام علي(ع) سكوت 25 ساله او در برابرخلفاي سه گانه است. رويكرد سياسي و سكوت امام در برابر خلفا بدان معنا نيست كه امام به دفاع از حق خود نپرداخته و خلفا را تأييد مي كرد، بلكه سكوت امام در راستاي حفظ وحدت اسلامي،(1) حفظ دين(2) و فراهم نبودن شرايط قيام بود.(3)
    سكوت امام علي(ع) در برابر شكنجه حضرت زهرا(س) نيز در راستاي همان سكوت 25 ساله امام شكل گرفته است. بي ترديد علي(ع) يكي از شجاع ترين انسان‌ها بود و عدم دفاع امام مبتني بر ترس از مرگ و يا بي اعتنايي در برابر شكنجه حضرت زهرا(س) نبود بلكه سكوت امام بدان جهت بود كه شرايط دفاع فراهم نبود و امام قدرت لازم براي احقاق حقوق از نظر اجتماعي و ياران را نداشت
    .
    در اين جا لازم است كه نحوه بيعت گرفتن از امام و هجوم افراد حكومت به خانة علي(ع) بيان شود، تا معلوم گردد كه از علي(ع) قدرت دفاع سلب شده و شرايط لازم براي قيام فراهم نبوده است.

    بعد از شكل گيري سقيفه، عمر به همراه برخي افراد ديگر به دستور ابابكر به خانه علي(ع) هجوم بردند تا از حضرت و تعداد كمي كه متحصن شده بودند، بيعت گيرند.(4)

    مأموران خليفه خطاب به متحصّنان گفتند: هرچه زودتر خانه را ترك كنند، ‌ولي آنان از خانه بيرون نيامدند. در اين هنگام مأمور خليفه هيزم خواست تا خانه را بسوزاند.(5)

    ابن عبد ربه اندلسي مي نويسد: “خليفه به عمر مأموريت داد كه متحصنان را از خانه بيرون كند واگر مقاومت كردند، با آنان بجنگد. از اين رو، عمر آتشي آورد كه خانه را بسوزاند.

    در اين موقع با فاطمه روبه برو شد. دخت پيامبر به او گفت: فرزند خطّاب، آمده اي خانه ما را به آتش بكشي؟ وي گفت: آري، مگر اين كه همچون ديگران با خليفه بيعت كنيد.(6) مأمور خليفه آتشي بر افروخت و پس فشاري به در آورد و وارد خانه شد، ولي با مقاومت فاطمه رو به رو گرديد.(7)

    برخي از مورخان شيعي نوشته اند كه متأسفانه عوامل حكومت با وضع دلخراش و دردناك حضرت علي(ع) را به مسجد بردند، كه چهل سال بعد، معاويه آن را به صورت طعن و انتقاد نقل مي كند.(8) معاويه خطاب به علي(ع) گفت: تا آن جا كه دستگاه خلافت تو را مهار كرده و همچون شتر سركش براي بيعت به طرف مسجد كشاندند.(9)

    يعني نه تنها در مورد حضرت فاطمه(س) بلكه حتي نسبت به خودش هم قدرت دفاع از حضرت سلب شده بود.

    شكنجه حضرت زهرا(س) آن چنان بر امام سخت گذشت كه امام علي(ع) بارها اظهار ناراحتي نمود تا آن جا كه فرمود: “بدترين درد آن است كه همسر كسي شكنجه شود و شوهرش نتواند دفاع نمايد”.
    البته قدرت دفاع نداشتن،‌ به معناي ضعف و ترس حضرت نيست، بلكه مقصود اين است كه به خاطر مصالحي، در موضوع حق حاكميت بر مسلمانان كه بزرگترين حق حضرت علي(ع) و حق مردم مسلمان بود، سكوت كرد، در مسايل شخصي مانند شكنجه حضرت زهرا و شكنجه خود حضرت نيز سكوت كرد. و اين روش امامان ديگر نيز بوده است كه در مسئلة مصالح اسلام و مسلمانان از بسياري از حقوق خود گذشته و حتي جان خود را فدا نموده و بعضاً راضي شدند كه خانواده شان اسير شود.
    اين مسئله را در پاسخ حضرت علي(ع) به فاطمه (س) در همين موضوع ظلم به فاطمه (س) مي يابيم. حضرت زهرا(س) بعد از بيان خطبه در مسجد نبي(ص) خطاب به علي(ع) عرض نمود: اي فرزند ابي طالب!‌ آيا مانند كودكي كه در جنين است،‌پرده پوشيده اي و در خانه نشسته اي، مانند كسي كه به او تهمت زده شده است؟! شاه پرهاي بازها را در هم مي شكستي، اما اكنون از پر و بالهاي مرغان ناتوان فرو مانده اي! اينك فرزند ابي قحافه… آشكارا با من دشمني مي ورزد و به سختي در سخن من مي‌تازد!(10)
    علي(ع) در جواب فرمود: “… غم و اندوهتان را فرو نشان اي دختر برگزيده عالميان و يادگار پيامبر آخر الزمان!‌ من كه در دينم هرگز سستي نورزيدم و از حدّ توانم دور نشده ام… آنچه را كه براي شما (در آخرت) مهيا و آماده شده، برتر از آن است كه از دست شما گرفتند. بنابراين مسأله را به خدا واگذاريد.(15)



    ---------------------------------------------------
    پي نوشت ها:
    1. نهج البلاغه، خطبه 72؛ سيري در نهج البلاغه، ص 182. 2. شرح ابن ابي الحديد، ج 17 – 18، ص 107؛ سيري در نهج البلاغه، ص 182. 3.الامامه و السياسه، ص 15. 4. الامامه و السياسه، دنيوري، ج 1 – 2، ص 15 – 16؛ انساب الاشراف،‌ ج 2، ‌ص 267 – 269. 5. تاريخ طبري، ج 3، ص 202، چاپ دائره المعارف. 6. عقدالفريد، ج 4، ص 26؛ تاريخ ابي الغداء، ج 1، ص 156. 7. اصل سليم بن قيس، ص 74. 8. فروغ ولايت، ص 187. 9. فروغ ولايت، ص 182، به نقل از شرح ابي الحدين، ج 15، ص 186. 10. عزالدين حسيني زنجاني، شرح خطبه حضرت زهرا(س)، ج 2، ‌ص 332. 15. شرح خطبه حضرت زهرا (س) ج 2، ص 333، 334.

    منبع: http://rasekhoon.wordpress.com/2009/11/15/rasekhoon-56/
    نوشته: MaSoOmI


  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود