جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: قصیده بسیار زیبا درباره امام زمان از امام خمینی (ره )

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    164
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 روز 20 ساعت 22 دقیقه
    دریافت
    454
    آپلود
    381
    گالری
    95

    خونسرد قصیده بسیار زیبا درباره امام زمان از امام خمینی (ره )




    در مدح ولى‏عصر (عج)


    دوستـــــان، آمد بهـــــــــار عيش و فصل كامرانى
    مـــــژده آورده گـــــــل و خواهد ز بلبل مژدگانى

    بــــــــاد در گلشن فزون از حد، نموده مُشك بيزى
    ابـــــــر در بستــان، برون از حد نموده دُر فشانى

    بــــــــــــرقْ رخشان در فضا چون نيزه سالارِ توران
    رعــــــدْ نــــــالان چون شه ايران ز تير سيستانى

    از وصــــــــــــــــــول قطره باران به روى آب صافى
    جلـــــــــوه‏گــــــر گشته طبقها پر ز دُرهاى يمانى

    دشت و صحرا گشته يكسر فرش، از ديباى اخضر
    مـــــــــر درختان راست در بر، جامه هاى پرنيانى

    گـــــــــــــوييا گيتى، چراغان است از گلهاى الوان
    سـوسن و نسرين و ياس و ياسمين و استكانى

    هم، منــــــــــــزّه طَرْف گلشن از شميم اُقحوانى
    هــــــم، معطّــــر ساحت بستان ز عطر ضيمرانى

    ارغــــــــــوان و رُزّ و گل، صحن چمن را كرده قصرى
    فــــرش او سبز و فضـايش زرد و سقفش ارغوانى

    وآن شقــــــــــايق، عاشق است و التفات يار ديده
    روى از ايــــــن‏رو، نيم دارد سرخ و نيمى زعفرانى

    لادن و ميمون و شـــاه اِسْپَرغم و خيرى و شب بو
    برده‏اند از طـــــــز خوش، گوى سبق از نقش مانى

    ژالـــــــــــــــــــه بر لالـــه چو خال دلبران در دلربايى
    نرگس و سنبل چو چشم و زلفشان در دلستانى

    وآن بنفشـــــــــه بين، پريشان كرده آن زلف معطّر
    كـــــــــــــــرده دلها را پريشان همچو زلفين فلانى

    زيـــــــن سبب بنگر سر خجلت به زير افكنده، گويد
    من كجــــــا و طُـــــــــرّه مشكين و پُرچين فلانى؟

    عشق بلبل كـــــــــــرده گل را در حريم باغ، بيتاب
    آشكــــــارا گويد از "شهناز" و "شور" و "مهربانى"

    قمـــــــــــريك "ماهور" خواند، هدهد "آواز عراقى"
    كبكْ صــــــــوت "دشتى" و تيهو "بيات اصفهانى"

    اين جهـــــــــــــــانِ تازه را گر مردگان بينند، گويند
    اى خداى . . . . . . . .

    كــــــــى چنين خرّم بهاران ديده چشم اهل ايران؟
    كــــــرده نــــــــــــوروز كهن از نو خيال نوجوانى

    يـــــــــــــا خداوند اين بساط عيش را كرده فراهم
    تـــــــا به صــــد عزّت نمايد از ولى‏اش ميهمانى

    حضــــــــــــــــرت صاحب زمان، مشكوة انوار الهى
    مــــــــــــــالك كوْن و مكان، مرآت ذات لامكانى

    مظهــــــــــــــر قدرت، ولىّ عصر، سلطان دو عالم
    قــــــــــائم آل محمّـــــــد،مهدى آخــــــــر زمانى

    با بقـــــــــــــــاء ذات مسعودش، همه موجود باقى
    بــــــــى لحاظ اقدسش، يكدم همه مخلوق فانى

    خوشه چين خرمن فيضش، همه عرشى و فرشى
    ريـــزه خوار خوان احسانش، همه انسى و جانى

    از طفيـــــــل هستى‏اش، هستىّ موجودات عالم
    جـــــــوهـــــرى و عقلى و نامى و حيوانىّ و كانى

    شاهـــــــدى كو از ازل، از عاشقان بر بست رُخ را
    بر ســــــــر مهـــــر آمـد و گرديد مشهود و عيانى

    از ضيــــــــائش ذرّه‏اى برخاست، شد مهر سپهرى
    از عطــــــــايش بـــــــــــدره‏اى گرديد بدر آسمانى

    بهـــــــــــــــــــر تقبيل قدومش، انبيا گشتند حاضر
    بهــــــــر تعظيمش، كمر خم كرد چرخ كهكشانى

    گــــــــــــــو بيا بشنو به گوش دل، نداى "اُنظُرونى"
    اى كه گشتى بى‏خود از خوف خطاب "لَنْ ترانى"

    عيـــــــــــــد "خُم" با حشمت و فرّ سليمانى بيامد
    كـــــــه نهـــــادم بر سر از ميلاد شه، تاج كيانى

    جمعه مــــــــى گويد من آن يارم كه دائم در كنارم
    نيمــــــه شعبـــــــــــان مرا داد عزّت و جاه گرانى

    قـــــــــــــــــرنها بايد كه تا آيد چنين عيدى به عالم
    عيــــــــــد امسال از شرف، زد سكه صاحبقرانى

    عقل گويد باش خامش، چنـــــد گويى مدح شاهى ؟
    كـــــــه سروده مدحتش حق، با زبان بى زبانى

    اى كـــــــه بـــى نور جمالت، نيست عالم را فروغى
    تا بــــــــه كـــى در ظلِّ امر غيبت كبرى ، نهانى؟

    پــــــــــــــرده بردار از رخ و ما مردگان را جان ببخشا
    اى كـــــــــه قلب عالـــــــم امكانى و جانِ جهانى

    تا به كــــــــى اين كافران، نوشند خون اهل ايمان؟
    چنـــــد اين گرگان، كنند اين گوسفندان را شبانى؟

    تا به كــــــــى اين ناكسان، باشند بر ما حكمرانان؟
    تا كى اين دزدان، كنند اين بى كسان را پاسبانى؟

    تا به كـــــــــــــــى بر ما روا باشد جفاى انگليسى؟
    آنكه در ظلم و ستم، فرد است و او را نيست ثانى

    آنكـــــــه از حرصش، نصيب عالمى شد تنگدستى
    آنكـــــه بــــــر آيات حق رفت از خطايش، آنچه دانى

    خـــــــوار كن شاها تو او را در جهان تا صبح محشر
    آنكـــــه مــــــــى زد در بسيط ارض، كوس كامرانى

    تا بـــــدانند از خداوند جهان، اين دادخـــــــواهـــى
    تـــــــا ببينند از شه اسلاميان، اين حكمــــــــرانى

    حــــــــــوزه علميّه قم را عَلَــــــــــــم فرما به عالم
    تـــــــــــــــــا كند فُلك نجات مسلمين را، بادبانى

    بس كـــــــرم كن عمر و عزّت بر "كريمى" كز كرامت
    كــــــــرده بر ايشان چو ابر رحمت حق، دُر فشانى

    نيكخــــــــــــــــــــو اهش را عطا فرما، بقاى جاودانى
    بهـــــــــر بدخواهش رسان هر دم، بلاى آسمانى

    تا ز فـــــــرط گل، شود شاها زمين چون طرف گلشن
    تــــــا ز فيض فرودين، گردد جهانى چون جنانى

    بگـــــــــــذرد بر دوستانت هــــــــــر خزانى چون بهارى
    رو كنـــــــــد بر دشمنانت هر بهارى چون خزانى

    ویرایش توسط غلامرضا زهره منش : ۱۳۸۹/۰۱/۱۰ در ساعت ۰۹:۰۹ دلیل: ا


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    2,426
    مورد تشکر
    8 پست
    حضور
    22 روز 22 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    4
    گالری
    28

    قصيده بهاريه انتظار




    قصيده بهاريه انتظار

    آمد بهـــــار و بــــوستان شد رشك فردوس بـــرين

    گلهـــــا شكفتــــــه در چمن، چون روى يار نازنين
    گسترده، بــــــاد جانفــــزا، فرش زمرّد بى شُمــر

    افشـــــــــانده، ابـــــر پرعطا بيرون ز حد، دُرِّ ثمين
    از ارغـــــــــوان و ياسمن، طرف چمن شد پرنيــان

    وَز اُقحـــــــــوان و نسترن، سطح دَمَن ديباى چين
    از لادن و ميمـــــون رسد، هر لحظه بوى جانفـــزا

    وَز ســـــــورى و نعمان وزد، هر دم شميم عنبرين
    از سنبل و نرگس، جهــــان باشد به مانند جنــان

    وز ســـــوسن و نسرين، زمين چون روضه خُلدبرين
    از فرط لاله، بـــــــــــوستان گشتـــه به از بـاغ اِرَم

    وز فيض ژالــــــــه، گلسِتان رشك نگارستان چين
    از قمرى و كبك و هــــــزار، آيــــــد نواى ارغنـــون

    وز سيــــــره و كــــوكـــو و سار، آواز چنگ راستين
    از شـــــارك و تــوكا رسد، هر لحظه صوتى دلـربا
    وز بـــــــــــوالمليح و فاخته، هر دم نوايى دلنشين
    بر شاخ باشد زند خوان، هر شام چون رامشگران

    ورشـــــان به سان موبدان، هر صبح با صوت حزين
    يك ســـو نــواى بلبلان، يك سو گل و ريحان و بان

    يك سو نسيم خوش وزان، يك سو روان ماء معين
    شد مــــوسم عيش و طرب، بگذشت هنگام كرب

    جــــــــــــام مى گلگون طلب، از گلعذارى مه جبين
    قدّش چـــو سرو بـــوستان، خدّش به رنگ ارغوان

    بويش چو بوى ضيمران، جسمش چو برگ ياسمين
    چشمش چـــو چشم آهـــوان، ابروش مانند كمان

    آب بقــــــــايش در دهـــــــان، مهرش هويدا از جبين
    رويش چـــو روز وصل او، گيتــــى فــــروز و دلگشا

    مويش چو شـــــــام هجر من، آشفته و پرتاب و چين
    با اينچنين زيبـــــا صنم، بايد به بستـــــــان زد قدم

    جان فارغ از هر رنج و غم، دل خالى از هر مهر و كين
    خــــــاصه كنون كاندر جهان، گرديده مولودى عيان

    كـــــز بهــــــــر ذات پا ك آن، شد امتـــزاج ماء و طين
    از بهـــــــر تكــــــــريمش ميان، بربستـه خيل انبيا

    از بهــــــر تعظيمش كمــــــر، خم كرده چرخ هفتمين
    مهدى امــــــام منتظـــــــر، نــــو بــــاوه خيرالبشر

    خلق دو عالـــــم سر به سر، بر خوان احسانش، نگين

    به دلیل طولانی بودن در یک پست ارسال نشد
    ...

    به نام خدا

    [SIGPIC][/SIGPIC]

    کوچه هامان را به نام شهدا کردیم تا هر وقت نشانی منزلمان را می دهیم بدانیم از گذرگاه کدام شهید با آرامش به خانه می رسیم

    (شادی روحشان صلوات)


    آیت الله سید علی قاضی(ره) عارف کامل:در مستحبات عزاداری و زیارت سید الشهدا علیه السلام مسامحه ننمایید
    و روضه هفتگی و لو دو سه نفری داشته باشید که اسباب گشایش است.

    منو دل کندن از دل بر محاله...

    یا علی


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    2,426
    مورد تشکر
    8 پست
    حضور
    22 روز 22 ساعت 27 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    4
    گالری
    28



    به نام خدا
    ...
    مهدى امــــــام منتظـــــــر، نــــو بــــاوه خيرالبشر

    خلق دو عالـــــم سر به سر، بر خوان احسانش، نگين



    مهــــــر از ضيائش ذرّه اى، بـدر از عطايش بدره‏اى
    دريا ز جودش قطره اى، گردون زِ كشتش خوشه چين
    مــــــرآت ذات كبـــــــريــــــــا، مشكــــــوة انوار هدا

    منظـــــــور بعث انبيــــــــا، مقصــــــــود خلـق عالمين
    امرش قضا، حكمش قدر، حُبّش جنان، بغضش سقر

    خـــــــاك رهش، زيبــــــــــد اگر بر طُرّه سايد حورِعين
    داننـــد قـــــــرآن سر به سر، بابى ز مدحش مختصر

    اصحــــــــاب علــــــــم و معرفت، ارباب ايمان و يقين
    سلطان دين، شـــــــاه زَمَـــن، مالك رقاب مرد و زن

    دارد به امـــــــرِ ذوالمِنَن، روى زميـــــن زيــــــــر نگين
    ذاتش بـــــه امـــــــر دادگــــر، شد منبع فيض بشر

    خيــــــل ملايـــــك سر به سر، در بند الطافش رهين
    حبّش، سفينــــه نـــــــوح آمد در مَثـــــَل، ليكن اگر

    مهـــــــرش نبــــــــودى نوح را، مى بود با طوفان قرين
    گــــــر نــــه وجود اقدسش، ظاهر شدى اندر جهان

    كامــــــــل نگشتـــــى دين حق، ز امروز تا روز پسين
    ايــــــزد به نــــــــامش زد رقم، منشور ختم الاوصيا

    چـــــــــونانكه جـــــدّ امجدش، گرديد ختم المرسلين
    نـــــــوح و خليل و بــــوالبشر، ادريس و داوود و پسر

    از ابــــــر فيضش مُستمـــِد، از كان علمش مستعين
    مــــــوسى به كف دارد عصـــا، دربانى‏اش را منتظر

    آمـــــــاده بهـــــــر اقتدا، عيســــى به چرخ چارمين
    اى خســــرو گـــــــردون فَرَم، لختى نظر كن از كَرَم

    كفّــــــــار مستولـــــــى نگر، اسلام مستضعف ببين
    نـــــامـــــــوس ايمــــان در خطر، از حيله لامذهبان

    خـــــــــون مسلمــــانان هدر، از حمله اعـــــداء دين
    ظاهــــــر شــود آن شه اگر، شمشير حيدر بر كمر

    دستـــــــار پيغمبر بـــــه سر، دست خـــدا در آستين
    ديـــــــّارى از اين ملحــــــدان، باقى نماند در جهان

    ايمـــــن شــــــــود روى زمين، از جور و ظلم ظالمين
    من گـــر چـــــــه از فرط گنه شرمنده و زارم؛ ولى

    شــــــادم كــــه خاكم كرده حق، با آب مهر تو عجين
    خــــاصه كنون كز فيض حق، مدحت سرودم آنچنان

    كــــــــز خامـــــــــه ريزد بر ورق، جاى مركّب انگبين
    تا چنگـــــل شـــــــــــاهين كند، صيد كبوتر در هوا

    تا گـــــــرگ باشد در زميـن، بر گوسفندانْ خشمگين
    بـــــــــر روى احبابت شـــــــود، مفتـــوح ابواب ظفر

    بـــــر جــــــــان اعدايت رسد، هر دم بلاى سهمگين
    تا بــــــــــــاد نــــوروزى وزد، هر ساله اندر بوستان

    تا ز ابــــــر آذارى دمــــــــد، ريحـــــان و گل اندر زمين
    بــــــــر دشمنان دولتت، هر فصل باشد چون خزان

    بــــــــر دوستانت هـــــــر مهى، بادا چو ماه فرودين
    عــــــالم شود از مقدمش، خالى ز جهل، از علم پر

    چـــــــون شهر قم، از مقــــدم شيخ اجل، مير مهين
    ابـــــــــــر عطا، فيض عميم، بحر سخى، كنز نعيم

    كـــــــــان كَرَم "عبدالكريم" پشت و پنـــــاه مسلمين
    گنجينــــــه علم سَلَف، سرچشمــــــه فضل خلف

    دادش خداوند از شرف، بر كف زمـــــــــام شرع و دين
    در ســـــــــايه اش گرد آمده، اعلام دين از هر بلد

    بـــــــــر ســــــاحتش آورده رو، طلّاب از هر سرزمين
    يا رب به عمـــــر و عزتش، افزاى و جاه و حرمتش

    كـــــــاحيا كند از همــــــــــّتش، آيين خيرالمرسلين
    اى حضرت صاحب زمان ، اى پادشاه انس و جان

    لطفـــــــــــــى نما بر شيعيان، تاييد كن دين مبين!
    تـــــــــــوفيق تحصيلم عطا فــــرما و زهد بى ريا

    تا گـــــــــــــــــردم از لطف خدا، از عالِمين عاملين

    به نام خدا

    [SIGPIC][/SIGPIC]

    کوچه هامان را به نام شهدا کردیم تا هر وقت نشانی منزلمان را می دهیم بدانیم از گذرگاه کدام شهید با آرامش به خانه می رسیم

    (شادی روحشان صلوات)


    آیت الله سید علی قاضی(ره) عارف کامل:در مستحبات عزاداری و زیارت سید الشهدا علیه السلام مسامحه ننمایید
    و روضه هفتگی و لو دو سه نفری داشته باشید که اسباب گشایش است.

    منو دل کندن از دل بر محاله...

    یا علی


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    3,876
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    17 روز 10 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    164
    آپلود
    93
    گالری
    155



    نقل قول نوشته اصلی توسط seyed133 نمایش پست
    به نام خدا
    ...
    مهدى امــــــام منتظـــــــر، نــــو بــــاوه خيرالبشر

    خلق دو عالـــــم سر به سر، بر خوان احسانش، نگين



    مهــــــر از ضيائش ذرّه اى، بـدر از عطايش بدره‏اى
    دريا ز جودش قطره اى، گردون زِ كشتش خوشه چين
    مــــــرآت ذات كبـــــــريــــــــا، مشكــــــوة انوار هدا

    منظـــــــور بعث انبيــــــــا، مقصــــــــود خلـق عالمين
    امرش قضا، حكمش قدر، حُبّش جنان، بغضش سقر

    خـــــــاك رهش، زيبــــــــــد اگر بر طُرّه سايد حورِعين
    داننـــد قـــــــرآن سر به سر، بابى ز مدحش مختصر

    اصحــــــــاب علــــــــم و معرفت، ارباب ايمان و يقين
    سلطان دين، شـــــــاه زَمَـــن، مالك رقاب مرد و زن

    دارد به امـــــــرِ ذوالمِنَن، روى زميـــــن زيــــــــر نگين
    ذاتش بـــــه امـــــــر دادگــــر، شد منبع فيض بشر

    خيــــــل ملايـــــك سر به سر، در بند الطافش رهين
    حبّش، سفينــــه نـــــــوح آمد در مَثـــــَل، ليكن اگر

    مهـــــــرش نبــــــــودى نوح را، مى بود با طوفان قرين
    گــــــر نــــه وجود اقدسش، ظاهر شدى اندر جهان

    كامــــــــل نگشتـــــى دين حق، ز امروز تا روز پسين
    ايــــــزد به نــــــــامش زد رقم، منشور ختم الاوصيا

    چـــــــــونانكه جـــــدّ امجدش، گرديد ختم المرسلين
    نـــــــوح و خليل و بــــوالبشر، ادريس و داوود و پسر

    از ابــــــر فيضش مُستمـــِد، از كان علمش مستعين
    مــــــوسى به كف دارد عصـــا، دربانى‏اش را منتظر

    آمـــــــاده بهـــــــر اقتدا، عيســــى به چرخ چارمين
    اى خســــرو گـــــــردون فَرَم، لختى نظر كن از كَرَم

    كفّــــــــار مستولـــــــى نگر، اسلام مستضعف ببين
    نـــــامـــــــوس ايمــــان در خطر، از حيله لامذهبان

    خـــــــــون مسلمــــانان هدر، از حمله اعـــــداء دين
    ظاهــــــر شــود آن شه اگر، شمشير حيدر بر كمر

    دستـــــــار پيغمبر بـــــه سر، دست خـــدا در آستين
    ديـــــــّارى از اين ملحــــــدان، باقى نماند در جهان

    ايمـــــن شــــــــود روى زمين، از جور و ظلم ظالمين
    من گـــر چـــــــه از فرط گنه شرمنده و زارم؛ ولى

    شــــــادم كــــه خاكم كرده حق، با آب مهر تو عجين
    خــــاصه كنون كز فيض حق، مدحت سرودم آنچنان

    كــــــــز خامـــــــــه ريزد بر ورق، جاى مركّب انگبين
    تا چنگـــــل شـــــــــــاهين كند، صيد كبوتر در هوا

    تا گـــــــرگ باشد در زميـن، بر گوسفندانْ خشمگين
    بـــــــــر روى احبابت شـــــــود، مفتـــوح ابواب ظفر

    بـــــر جــــــــان اعدايت رسد، هر دم بلاى سهمگين
    تا بــــــــــــاد نــــوروزى وزد، هر ساله اندر بوستان

    تا ز ابــــــر آذارى دمــــــــد، ريحـــــان و گل اندر زمين
    بــــــــر دشمنان دولتت، هر فصل باشد چون خزان

    بــــــــر دوستانت هـــــــر مهى، بادا چو ماه فرودين
    عــــــالم شود از مقدمش، خالى ز جهل، از علم پر

    چـــــــون شهر قم، از مقــــدم شيخ اجل، مير مهين
    ابـــــــــــر عطا، فيض عميم، بحر سخى، كنز نعيم

    كـــــــــان كَرَم "عبدالكريم" پشت و پنـــــاه مسلمين
    گنجينــــــه علم سَلَف، سرچشمــــــه فضل خلف

    دادش خداوند از شرف، بر كف زمـــــــــام شرع و دين
    در ســـــــــايه اش گرد آمده، اعلام دين از هر بلد

    بـــــــــر ســــــاحتش آورده رو، طلّاب از هر سرزمين
    يا رب به عمـــــر و عزتش، افزاى و جاه و حرمتش

    كـــــــاحيا كند از همــــــــــّتش، آيين خيرالمرسلين
    اى حضرت صاحب زمان ، اى پادشاه انس و جان

    لطفـــــــــــــى نما بر شيعيان، تاييد كن دين مبين!
    تـــــــــــوفيق تحصيلم عطا فــــرما و زهد بى ريا

    تا گـــــــــــــــــردم از لطف خدا، از عالِمين عاملين

    ما عابران رهگذري بي نشانه ايم
    جاماندگان قافله اي جاودانه ايم
    پائيزلحظه ها چه شتابان رسيد وما
    دلواپسان رويش چندين جوانه ايم


    دانلودمحبوب ترین مجموعه تفسیر قران کانون گفتگوی قرانی

    (
    تفسیر20جلدی المیزان)



    http://www.askquran.ir/downloads.php?do=file&id=3611

    گروه شاعران کانون:http://www.askquran.ir/group.php?groupid=140


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    881
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 روز 22 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    الا يا ايها الساقى! ز مـى پُر ساز جامم را
    كه از جـانم فرو ريزد، هواى ننگ و نامم را
    از آن مى ريز در جـامم كه جانم را فنا سازد

    برون سازد ز هستى، هسته نيرنگ و دامم را
    از آن مى ده كه جانم را ز قيد خود رها سازد
    به خود گيـرد زمـامم را، فرو ريزد مقامم را
    از آن مى ده كه در خلوتگـه رندان بيحرمت
    به هم كوبد سجودم را، به هم ريزد قيامم را
    نبـودى در حـريمِ قدسِ گلرويان ميخانهكه از هـر روزنـى
    آيم، گلى گيرد لجامم را
    روم در جـرگه پيران از خود بى‏خبر، شايد
    برون سـازند از جانم، به مى افكار خامم را
    تـو اى پيك سبكباران درياى عدم، از من
    به دريادارِ آن وادى، رسـان مدح و سلامم را
    به سـاغر ختم كردم اين عدم اندر عدم نامه
    به پيرِ صومعه برگو: ببين حُسن ختامم را



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    881
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 روز 22 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    به تو دل بستم و غير تو كسى نيست
    جُز تو اى جان جــــهان، دادرسى نيست مرا
    مرا عاشق روى تــوام، اى گل بى مثل و مثال
    به خدا، غير تو هــرگز هــــوسى نيست مرا
    بـــا تو هستم، ز تو هرگز نشدم دور؛ ولى
    چه توان كرد كه بانگ جــــرسى نيست مرا
    پــــرده از روى بينداز، به جان تـــــو قســم
    غيـــر ديــــدار رخت مـــلتمسى نيست مرا
    گر نباشى بـــرم، اى پـــردگى هرجـــــايى
    ارزش قدس چـــو بـــال مگسى نيست مرا
    مــــده از جنت و از حــــــور و قصورم خبرى
    جز رخ دوست نظر سوى كسى نيست مرا



  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    881
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 روز 22 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    رباعیات
    دل خواب
    چشم تو و خورشيد جهانتاب كجا؟ ياد رخ دلــــــــدار و دل خواب كجا؟
    با اين تن خاكى، ملكوتى نشوى اى دوست تراب و ربّ الاَرباب كجا؟

    درِ وصل
    اى دوست، ببين حال دل زار مرا ويـن جانِ بلا ديده بيمار مرا
    تا كى درِ وصلِ خود به رويم بندى؟ جانا، مپسند ديگر آزار مرا



  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    881
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 روز 22 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    طفل طريق
    اى پيـــرطـــــــــريق، دستگيرى فرما! طفليم در اين طريق پيرى فرما
    فرسوده شديم و ره به جايى نرسيد يارا، تو درين راه اميرى فــــرما!

    باده اَلَست
    هشيارى من بگير و مستم بنما سر مست ز بـــــــاده الستم بنما
    بر نيستيم فزون كن، از راه كَرم در ديده خود هر آنچه هستم، بنما



  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    881
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 روز 22 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    هيهات
    فاطى تو و ره به كوى دلبر؟ هيهات! نظّاره گرىِّ روى دلبــــــر؟ هيهات!

    اين راه، رهى نيست كه پيمايى تو جبريل در آن فكنده شهپر، هيهات!

    جمهورى اسلامى
    جمهورى اسلامى ما جـــــاويد است دشمن ز حيات خويشتن، نوميد است
    آن روز كه عالم ز ستمگر خالى است ما را و همه ستمكشان را عيد اس


  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    881
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    5 روز 22 ساعت 54 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0




    فرياد
    از درد دلم، بجز تو كى با خبر است؟ يا با من ديوانه كه در بام و در است؟
    طغيان درون را به كه بتوانـــم گفت؟ فرياد نهان را به دل كى اثر است؟
    چراغ فطرت
    فاطى كه به قول خويش، اهل نظر است در فلسفه كوششش بسى بيشتر است
    باشد كه به خــــــود آيد و بيـــــدار شود دانـــــد كه چـــراغ فطرتش در خطر است



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود