جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آفرينش زمين و آسمان در شش روز

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۸۷
    نوشته
    3,425
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آفرينش زمين و آسمان در شش روز




    پرسش

    منظور از آفرينش آسمان و زمين در شش روز چيست؟

    خداوند در قرآن مى‏فرمايد: «ان ربكم اللَّه الذى خلق السموات و الارض فى ستة ايام»
    [1] آيا مقصود از شش روز چيست؟ در آن وقت روز و شبى نبود، بعلاوه، چرا در يك لحظه همه آنها را نيافرديده است؟
    پاسخ

    سؤال فوق مشتمل بر دو قسمت است: قسمت اول اين كه مقصود از شش روز چيست، در صورتى كه در آغاز آفرينش شب و روزى در كار نبود؟
    پاسخ اين قسمت اين است كه اصولا لفظ «يوم» كه مرادف آن در زبان فارسى كلمه «روز» است، در هر مقامى روى مناسبتى معناى مخصوصى به خود مى‏گيرد. معمولا اين لفظ در همان معناى روز كه ضد شب است به كار مى‏رود و در قرآن نيز در اين معنى زياد به كار رفته است؛ ولى گاهى همين لفظ به معناى «دوران» استعمال مى‏شود، بطورى كه اگر چيزى دورانهاى مختلفى داشته باشد، به هر دورانى «يوم» (روز) اطلاق مى‏گردد.
    مثلا پيرمردى مى‏گويد: «روزى كودك بودم، روزى هم جوان بودم، امروز ديگر پير شده‏ام» چون اين دورانها مانند حلقه‏هاى زنجير يكى به ديگرى مانند سه روز معمولى وصل است، از اين نظر اين سه دوران مختلف زندگى را به لفظ «روز» تعبير مى‏كند.
    امام (ع) مى‏فرمايد: «الدهر يومان؛ يوم لك و يوم عليك؛ روزگار دو روز بيش نيست، روزى به نفع تو مى‏گردد و روزى هم به زيان توست» يعنى انسان در طول زندگى خود دو دوران مختلف دارد، روزى در اوج قدرت است و روزى گرفتار مشكلات و يا به قول «كليم» كاشانى:
    بدنامى حيات دو روزى نبود بيش
    آن هم كليم با تو بگويم چسان گذشت
    يك روز صرف بستن دل شد به اين و آن
    روز دگر به كندن دل زين و آن گذشت!
    مسلما منظور «كليم» از روز نيز، دوران بوده است. روى اين بيان، مقصود از شش روز كه زمين و آسمان در آن آفريده شده است، شش دوران است كه بر زمين و آسمانها گذشته تا به صورت فعلى در آمده است؛ يعنى، اين وضع فعلى در زمين و اجرام آسمانى نتيجه يك سلسله تحولات پى در پى است كه در آنها پديد آمده و در نتيجه پس از طى اين مراحل، به صورت فعلى در آمده‏اند، حال ممكن است مدت يك دوران، ده ميليون سال يا ده ميليارد سال بوده باشد.
    قسمت دوم اين است كه چرا تمام آنها را در يك لحظه خلق نكرده و بطور تدريج، خلقت آنها صورت پذيرفت؟
    پاسخ اين سؤال اين است: جهانى كه ما در آن زندگى مى‏كنيم، جهان ماده است و تكامل تدريجى از آثار لاينفك موجود مادى به شمار مى‏رود و امور مادى بالطبع در طى زمان از صورتى به صورتى در آمده و مراحلى را طى مى‏نمايد و در نتيجه يك پديده كامل مى‏شود و زمين و آسمانها نيز از اين قانون مستثنا نيستند.
    شما هر كدام از پديده‏هاى مادى را در نظر بگيريد ملاحظه خواهيد كرد كه تمام آنها تدريجا از نردبان تكامل بالا مى‏روند. گياهان و درختان پس از گذشت زمانى مثلا به صورت يك بوته گل، يا يك درخت برومند در مى‏آيند؛ معادن و منابع تحت الارضى، با مرور زمان پس از فعل و انفعالات زيادى متحول به يك ماده معدنى مى‏شود، حيوان و انسان تا دوران جنينى را در رحم در مدت مخصوصى به پايان نرساند، نمى‏تواند در جهان وسيعترى زندگى كند و اين قانون در همه جا و همه چيز جهان ماده حكومت مى‏كند.

    [1]. يونس، آيه 3؛ (پروردگار شما، خداوندى است كه آسمانها و زمين را در شش روز [= شش دوران‏] آفريد.)

  2. تشکر


  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود