جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: قرآنيون و سرگذشت و انديشه هاي آنان

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    قرآنيون و سرگذشت و انديشه هاي آنان




    قرآنيون نامي است که بر جرياني اسلامي اطلاق شده که در مصر پيدا شده و به طور محدود در داخل مصر و بيرون از آن طرفداراني پيدا کرده است. قرآنيون نامي است که در اصل دشمنان آنان بر ايشان گذاشتند؛ اما آنان ايرادي نمي بينند که به اين نام خوانده شوند؛ بلکه آن را شرافتي براي خود مي دانند و بر خود «اهل قرآن» اطلاق مي کنند. ويژگي فکري جريان قرآنيون عبارت است از عدم اخذ احاديث و رواياتي که به حضرت محمد پيامبر اسلام(ص) نسبت داده مي شود يا به سنت نبوي معروف است؛ بنابراين قرآنيون به قرآن به عنوان مصدر تشريع بسنده مي کنند؛ زيرا معتقدند، خدا حفظ آن را وعده کرده و فرموده است: "إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ" (سورة الحجر آية 9) و با استناد به آن مي گويند: قرآن يگانه کتابي است که تمام مسلمانان بر درستي اش اتفاق نظر دارند؛ در حالي که در باره درستي احاديث اختلاف بسياري ميان فرقه هاي اسلامي گوناگون وجود دارد؛ حتي در ميان هر فرقه ميان علمايشان اختلاف وجود دارد. قرآنيون به اقوال سلف يا اجماع علماء يا قياس و جز آنها که از مصادر تشريع سني يا شيعي يا ديگر فرقه ها شمرده مي شود، اعتنايي ندارند. قرآنيون بر اين فرقه ها «اديان زميني» اطلاق مي کنند. بر همين اساس، آنان با فکر اسلامي که از عصر محمد بن ادريس شافعي رايج شد، مخالف اند و آن را انحراف در اسلام صحيح و مخالف آن مي شمارند.


    پيدايش


    برخي از پژوهش گران بر اين نظرند که فکر انکار سنت براي اولين بار از سوي خوارج اظهار شد که اقامه حد سنگسار زناکار و مسح کردن بر کفش و ديگر تشريعاتي را که از رهگذر روايت از پيامبر بود و در قرآن وجود نداشت، رد کردند.


    اما در دوره جديد فکر انکار سنت در هند در فاصله اشغال انگلستان از سوي احمد خان اظهار شد که قرآن را با روش عقلي تفسير کرد و براي پذيرش حديث شروط سختي را قرار داد که بر اساس آن بيش تر احاديث را انکار مي کرد؛ سپس عبد الله جکر الوي در پاکستان کار او را پي گرفت. او به تدريس حديث اشتغال داشت؛ به همين رو با شماري از شبهاتي درباره حديث رو به رو شد تا آنجا که در نهايت به انکار حديث به طور کلي روي آورد و اين که قرآن تنها چيزي است که خداوند بر پيامبر اسلام(ص) نازل کرده است. او گروهي را به نام «اهل ذکر و قرآن» بنيان نهاد که از طريق آن ادعا کرد که قرآن تنها منبع احکام شرعي است و در اين زمينه کتاب هاي بسياري را تأليف کرد و فکر احمد الدين امرتسري بينانگذار گروه امت مسلمان را بنيان نهاد که به افکار او دعوت مي کرد و پس از آن غلام احمد پرويز به آن دعوت مي نمود. سپس شروع کرد، ديگران را به افکار خود از رهگذر مجله طلوع الاسلام که آن را براي همين هدف تأسيس کرده بود، دعوت کند. پيوسته اين افکار در شبه قاره هند تا کنون وجود دارد.


    دکتر احمد صبحي منصور رهبر معنوي قرآنيون در مصر و جهان عرب بر اين نظر است که ريشه هاي قرآنيون از حرکت اصلاحي شيخ محمد عبده در سال 1905م شروع شده است. او مي گويد: محمد عبده حديث و تصوف را رد کرد و بخاري را نقد نمود و شفاعت را منکر شد؛ اما شاگردش محمد رشيد رضا با مباني او مخالفت کرد و با سلفيه همکاري نمود. او استاد حسن بنا بنيانگذار گروه اخوان المسلمين بود. او مي گفت: آثاري از مکتب محمد عبده در اين زمينه هست و آخرين کس شيخ محمد شلتوت شيخ اسبق الازهر بود و پيش از آن شيخ مرتضي مراغي بود که شيخ محمود شلتوت در آن زمان مدير کتابخانه الازهر بود.


    دکتر منصور در آغاز به تدريس در الازهر به سال 1977 اشتغال داشت؛ اما بعد با علماي ديني اعم از صوفيه و سلفيه درگير شد و کار به آنجا کشيد که از در سال 1987 به اتهام انکار سنت از شغلش برکنار شد و در پايان همين سال دو ماه به زندان افتاد. بعد از آن به طور مستقل از طريق کتاب ها و مقالات و بحث ها و جلساتش در «مرکز ابن خلدون» و جاهاي ديگر افکارش را تبليغ مي کرد.


    دکتر منصور مي گويد: ما گروه بزرگي از استادان دانشگاه و وکلاء و گروه هاي ديگر شده بوديم و همگرايي ميان ما رو به ازدياد بود و در سال 2002م من در مساجد قاهره و جاهاي ديگر سخنراني مي کردم. تا اين که بعد از بستن مرکز ابن خلدون و موج دستگيري به اتهام تحقير مذاهب ناچار شدم به عنوان پناهنده سياسي به امريکا بروم.


    او بعد از استقرار در آمريکا در عرصه اينترنت ظاهر شد و روش فکري جديدش را تبليغ کرد و مرکز جهاني قرآن کريم را در ايالت ويرجينيا راه اندازي کرد و از طريق آن به نشر مقالات و کتب و بحث هايش براي معرفي روش فکري اش اقدام کرد.
    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    روش قرآنيون

    روش قرآنيون در تدبر قرآن روشي عقلي است که بر فهم قرآن با قرآن متکي است. آنان عبارت «تفسير قرآن» را رد مي کنند؛ زيرا عقيده دارند، تفسير براي چيز غامض و پيچيده است؛ در حالي که قرآن براي فهم و تدبر آسان قرار داده شده؛ همان طور که در خود قرآن چنين ذکر شده است. قرآنيون روايات اسباب نزول و تفسيرهاي مذکور در کتب گذشتگان را نيز رد مي کنند. آنان معتقدند، عموم مسلمانان تفسيرهاي گذشتگان و روايات اسباب نزول را تقديس مي کنند ولو آن که با قرآن معارض باشد و از اين طريق کلام بشري را که در درستي متن و سندش ترديد است، بر کلام الهي که به درستي اش قطع وجود دارد، مقدم مي شمارند. آنان با تکيه بر فهم قرآن با قرآن مصطلحات قرآن را فهم مي کنند.

    انديشه ها و باورها

    برخي از مهم ترين انديشه هاي قرآنيون از اين قرار است:

    الف. يکي از انديشه هاي قرآنيون اين است که در قرآن ناسخ و منسوخ وجود ندارد. آنان بر خلاف باور رايج معتقدند که هيچ آيه حکم آيه ديگري را نسخ نکرده و کلمه «آيه» در عبارت «مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا» به معناي معجزه است.

    ب. ديگر از انديشه هاي آنان اين است که حديث منبع تشريع نيست. قرآنيون آنچه را که احاديث نبوي ناميده مي شود، منسوب به پيامبر اسلام(ص) نمي دانند و روشي که در تصحيح احاديث نبوي اتخاذ شده است، فاقد بي طرفي و مخالف روش صحيح علمي مي شمارند؛ بر اين اساس،‏ بسياري از احاديث از صحاح که مسلمانان تا امروز در آن اختلاف دارند، خارج مي شود. به علاوه معتقدند که تصحيح اين احاديث نبوي متکي بر نظر صاحبان صحاح است و قابل رد و قبول است. افزون بر اين عقيده دارند، پيامبر اسلام(ص) از کتابت احاديثي که اکنون در صحاح است، نهي کرده است و اين احاديث تا قرن سوم هجري يعني بعد از متجاوز از 280 سال از وفات پيامبر(ص) تدوين نشد. علاوه بر آن بسياري از احاديث جعلي و اختلافي طي اين سه قرن پديدار شد؛ از اين رو قرآنيون سنت قولي يا آنچه که احاديث نبوي ناميده مي شود، از منابع تشريع اسلامي نمي شمرند؛ بر اين اساس طبق نظر آنان روا نيست که شريعت بر پايه هايي مشکوک احاديث نبوي بنا شود. در باره اصل احاديث نبوي دکتر احمد صبحي مي گويد: امويان به منظور پايه دار کردن حکومتشان احاديثي را ساختند که مقام معاوية بن ابي سفيان جد امويان را بالا ببرد و مقام مخالفان آنان مثل علي بن ابي طالب و فرزندانش يا عبد الله بن زبير و ديگران را پايين آورد. به همين رو آن احاديث را قصه گويان در خيابان ها و مساجد نقل مي کردند؛ همان طور که عباسي ها در بزرگداشت ابن عباس چنين کردند. خلفاي اين دو دولت از طريق علماي ديني درباري به جعل احاديثي مثل قتل مرتد پرداختند و آنها را به پيامبر نسبت دادند تا به تثبيت حکومتشان کمک کنند و از مخالفانشان رهايي پيدا کنند و اين احاديث در پيدايش جبري ها در دوره اموي مؤثر بود و به موجب آن هر امري از جمله وجود حاکمان براي انسان مقدر دانسته شد. دکتر منصور معتقد است، غرضي که وراي اين احاديث بود، عبارت بود از سرگرم ساختن مردم به امور فرعي تا به مطالبه حقوقشان و آزادي انديشه نپردازند. قرآنيون معتقدند، بعضي از احاديث را گروهي از فارس ها جعل کردند تا قدرت از دست رفته اشان را احيا کنند.

    در عين حال، قرآنيون به آنچه که آن را سنت فعلي مي نامند، عمل مي کنند و آن عبارت از افعالي است به نحو تواتر نقل شده است؛ مثل کيفيت نماز و حج و زکات و ديگر اموري که جزئيات آنها در قرآن ذکر نشده؛ اما نسل اندر نسل نقل شده است و تقريباً تمام مسلمانان بر کيفت انجام آنها اتفاق نظر دارند؛ بدون اين که نيازي به احاديث موجود در کتب حديث باشد. قرآنيون معتقدند، سنت پيامبر عبارت از همان عمل پيامبر به آنهايي است که در قرآن آمده است و نه بيش از آن. بنابراين بر مسلمانان است که از طريق عمل به آنچه که در قرآن آمده است، به پيامبر تأسي کنند؛ چنان که در قرآن آمده است: «لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن کَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَکَرَ اللَّهَ کَثِيراً».

    ج. ديگر از انديشه هاي قرآنيون اين است که اسلام به نظر آنان به دولتي عرفي مي خواند که ميان مردم کشور بر اساس نژاد يا دين يا جز اين ها فرقي نگذارد؛ چنان که نظام دموکراسي و مردم بر مردم چنين است. به باور قرآنيون حکومت اسلامي آزادي انديشه و بيان و رعايت حقوق بشر و آزادي هاي فردي را تضمين مي کند و وظيفه ندارد، مردم را به زور به بهشت ببرد. قرآن هيچ کيفر دنيوي بر ضد مرتکبان گناهاني که زياني به ديگران نمي رساند و جزو آزادي هاي فردي است، ذکر نمي کند. نيز هيچ کيفري را ضد کساني که انديشه اشان را بيان کنند يا عقيده اش را تغيير بدهند و دينش را عوض کنند، ذکر نمي کند؛ بلکه بر عکس به آزادي عقيده و آزادي بيان و احترام انديشه مخالف فرا مي خواند.
    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود