جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بي نيازي تفسير قرآن به قرآن - آيه عدم آمرزش مشرک

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    بي نيازي تفسير قرآن به قرآن - آيه عدم آمرزش مشرک




    سياري بر اين باورند که فهم برخي از آيات بدون مراجعه به آيات متحد الموضوع و به تعبير ديگر بدون تفسير قرآن به قرآن ممکن نيست. البته اگر گفته شود که اين براي ما که مخاطب آيه نيستيم و در عصر نزول زندگي نمي کنيم، چنين است، چندان بيراه نيست؛ اما اين براي مخاطب آيه يعني عرب حجاز عصر نزول خلاف فصاحت و بلاغت است؛ چون شرط فصاحت و بلاغت اين است که وقتي کلامي از گوينده صادر مي شود، نيازي نباشد، براي فهم مقصود جستجو کند و به مطالب ديگري مراجعه نمايد يا از کسي بپرسد. بلکه بايد به سهولت و بي درنگ مقصود گوينده را از کلامش دريابد.

    به هر حال، من هر آيه اي را که ادعا کرده اند، بدون مراجعه به آيه ديگر نمي توان فهميد، بررسي مي کنم، مي يابم، حتي براي ما که مخاطب قرآن هم نيستيم،‏ چنين نيست و قرائن خود آيه مقصود آيه را به وضوح مشخص مي کند. يکي از آنها آيه عدم آمرزش شرک است.

    نقل است که وقتي آيه «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ (زمر، 53) نازل شد، شخصي از پيامبر اسلام(ص) پرسيد: آيا خدا شرک را هم خواهد آمرزيد؟ پيامبر بر آشفته شد و فرمود: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَکَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرى إِثْماً عَظيماً (نساء، 48). (سيوطي، الدر المنثور، ج2، ص169)

    اين در حالي است که وقتي آيه زمر و بلکه کل سوره زمر نازل شد، هنوز سوره نساء نازل نشده بود و سال ها بعد در دوره مدني نازل شد. شايان ذکر است که سوره زمر در اواسط دوره مکي نازل شده و بنابراين ميان زمان نزول آن تا زمان سوره نساء حدود 10 سال فاصله شده است؛ بنابراين روايت مذکور به داستان خيالي بيش تر مي ماند تا داستان واقعي.

    به علاوه هرگز از سياق آيات زمر چنان فهميده نمي شود که خداوند مشرک را در عين مشرک بودن مي آمرزد؛ چنان که قبل از آيه مورد بحث آمده است: قُلْ إِنّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ * وَ أُمِرْتُ ِلأَنْ أَکُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمينَ * قُلْ إِنّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبّي عَذابَ يَوْمٍ عَظيمٍ * قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ ديني * فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخاسِرينَ الَّذينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْليهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا ذلِکَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبينُ * لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذلِکَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبادَهُ يا عِبادِ فَاتَّقُونِ * وَ الَّذينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوها وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى فَبَشِّرْ عِبادِ (زمر،11-17)

    در اين آيات آمده است که اگر مشرکان شرک بورزند و غير خدا را عبادت کنند، زيانکار و مستحق آتش اند؛ اما اگر از شرک و عبات طاغوت توبه و انابه کنند، مژده بهشت است. بنابراين گناه شرک مانند هر گناه ديگر بعد از توبه آمرزيده مي شود و چنين نيست که به طور کلي آمرزيده نشود.

    نيز در ادامه آمده است: أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعاءَ قُلْ أَ وَ لَوْ کانُوا لا يَمْلِکُونَ شَيْئاً وَ لا يَعْقِلُونَ * قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَميعاً لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ * وَ إِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ إِذا ذُکِرَ الَّذينَ مِنْ دُونِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ * قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ عالِمَ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ أَنْتَ تَحْکُمُ بَيْنَ عِبادِکَ في ما کانُوا فيهِ يَخْتَلِفُونَ * وَ لَوْ أَنَّ لِلَّذينَ ظَلَمُوا ما فِي اْلأَرْضِ جَميعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لاَفْتَدَوْا بِهِ مِنْ سُوءِ الْعَذابِ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ يَکُونُوا يَحْتَسِبُونَ * وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما کَسَبُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ (43-48)

    در اين آيات نيز به صراحت گفته شده است که اگر مشرکان همه آنچه را که در زمين است و نيز همسان آن را تا که از عذاب روز قيامت رهايي پيدا کنند، چنين نخواهد شد.

    به اين ترتيب هرگز مخاطب قرآن در فهم آيه زمر به سوء فهم دچار نمي شده و نيازي نبوده است که براي فهم مقصود آيه به پيامبر مراجعه کند يا سال ها در گيجي و سرگرداني بماند تا آيه اي در سوره نساء نازل شود و مقصود اين آيه را مشخص نمايد.
    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

  2.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود