صفحه 1 از 24 1231121 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: متن پارسی خطابه نهج البلاغه

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    متن پارسی خطابه نهج البلاغه




    خطبه 1
    از سخنان امام ( ع ) در مورد آفرينش آسمان و زمين و آدم که در آن
    ذکر حج نيز آمده است . در اين خطبه از ستايش خداوند آفرينش جهان
    فرشتگان و گزينش انبياء بعثت پيامبر ( ص ) و از قرآن و احکام شرع
    سخن به ميان آمده است . هرگز کنه ذاتش درک نشود : [1] ستايش
    مخصوص خداوندی است که ستايشگران از مدحش عاجزند و حسابگران
    زبردست نعمتهايش را احصاء نتوانند کرد [2] و کوشش کنندگان هر چند خويش
    را خسته کنند حقش را ادا نتوانند نمود هم او است که افکار بلند
    ژرف انديش کنه ذاتش را درک نکنند [3] و غواصان دريای علوم و دانشها
    دستشان از پي بردن به کمال هستيش کوتاه است يعنی آنکس که برای
    صفاتش حدی نيست و اوصاف کمالش را توصيف نتوان کرد [4] و برای ذاتش
    وقتی معين و سرآمدی مشخص نتوان تعيين نمود مخلوقات را با قدرتش
    آفريد[5] بادها را با رحمتش به حرکت آورد و اضطراب و لرزش زمين را به
    وسيله کوهها آرامش بخشيد . ونخست شناسائی خدا : [6] سرآغاز دين
    معرفت او است و کمال معرفتش تصديق ذات او و کمال تصديق ذاتش
    توحيد و شهادت بر يگانگی او است [7] و کمال توحيد و شهادت بر يگانگيش
    اخلاص است و کمال اخلاصش آن است که وی را از صفات ممکنات پيراسته
    دارند [8] چه اينکه هر صفتی گواهی مي دهد که غير از موصوف است [9] و هر
    موصوفی شهادت مي دهد که غير از صفت است آنکس که خدای را [ به صفات
    ممکنات ] توصيف کند وی را به چيزی مقرون دانسته [10] و آن کس که وی را
    مقرون به چيزی قرار دهد تعدد در ذات او قائل شده و هر کس تعدد در
    ذات او قائل شود اجزائی برای او تصور کرده و هر کس اجزائی برای او
    قائل شود وی را نشناخته است . [1] و کسی که او را نشناسد به سوی او
    اشاره مي کند و هر کس به سويش اشاره کند برايش حدی تعيين کرده و آن
    که او را محدود بداند وی را به شمارش آورده [2] و آن کس که بگويد خدا در
    کجا است ؟ وی را در ضمن چيزی تصور کرده و هر کس بپرسد بر روی چه
    قرار دارد ؟ جائی را از او خالی دانسته [3] همواره بوده است و از چيزی به
    وجود نيامده و وجودی است که سابقه عدم برای او نيست با همه چيز هست
    اما نه اينکه قرين آن باشد [4] و مغاير با همه چيز است اما نه اينکه از
    آن بيگانه و جدا باشد انجام دهنده است اما نه به آن معنی که حرکات و
    ابزاری داشته باشد [5] بينا است حتی در آن زمانی که موجود قابل رؤيتی
    وجود نداشت تنها است زيرا کسی وجود نداشته تا به او انس گيرد[6] و از
    فقدانش ترسان و ناراحت شود .[7] آفرينش جهان : [8] خلق را ايجاد نمود و
    بدون نياز به انديشه و فکر و استفاده از تجربه آفرينش را آغاز کرد [9] و
    بي آنکه حرکتی ايجاد کند و تصميم آميخته با اضطرابی در او راه داشته
    باشد جهان را ايجاد نمود [10] پديدآمدن هر يک از موجودات را به وقت
    مناسب خود موکول ساخت و در ميان موجودات با طبايع متضاد هماهنگی
    برقرار نمود و در هر کدام طبيعت و غريزه مخصوص به خودشان آفريد و
    آن غرائز را ملازم و همراه آنها گردانيد [11] او پيش از آنکه آنها را
    بيافريند از تمام جزئيات و جوانب آنها آگاه بود و به حدود و پايان
    آنها احاطه داشت [12] و به اسرار درون و برون آنها آشنا بود . پس از آن
    خداوند طبقات جو را از هم گشود [13] و اطراف آن را باز کرد و فضاهای
    خالی ايجاد نمود و درآن آبی که امواج متلاطم آن روی هم مي غلطيد جاري ساخت
    [14] و آن را بر پشت بادی شديد و طوفانی کوبنده حمل نمود [15] پس از آن
    باد را به بازگرداندن آن فرمان داد و بر نگهداريش آن را مسلط ساخت و
    به حدی که بايد مقرون نمود فضای خالی در زير آن گشوده [16] و آب در بالای
    آن در حرکت بود سپس خداوند طوفانی برانگيخت که جز متلاطم ساختن آن
    آب کار ديگری نداشت [17] و بطور مداوم امواج آب را در هم ميکوبيد طوفان
    به شدت مي وزيد و از نقطه ای دور سرچشمه ميگرفت [18] بعداز آن به آن فرمان
    داد تا آبهای متراکم و امواج عظيم آب را بر هم زند و امواج اين
    درياها را به هر سو بفرستد پس آن را همانند مشکی به هم زد . [1] و با
    همان شدت که در فضا مي وزيد بر امواج آب نيز حمله ور شد از اولش بر
    می داشت و به آخرش فرو مي ريخت [2] و قسمتهای ساکن آب را به امواج
    متحرک مي پيوست آبها روی هم انباشته شدند و همچون قله کوه بالا آمدند
    و امواج روی آب کفهائی بيرون فرستاد[3] و آن را در هوای باز و جوی وسيع
    بالا برد و از آن هفت آسمان را پديد آورد [4] آسمان پائين را همچون موج
    مهارشده و آسمان برترين را همچون سقفی محفوخ و بلند قرار داد [5] بدون
    اينکه نياز به ستونی برای نگهداری آن باشد و نه ميخهائی که آن را
    ببندد سپس آسمان پائين را به وسيله کواکب و نور ستارگان درخشان
    زينت بخشيد [6] و در آن چراغی روشني بخش و ماهی نورافشان به جريان
    انداخت [7] که در مداری متحرک و صفحه ای جنبنده بگردند . [8] آفرينش
    فرشتگان : [9] پس آنگاه آسمانهای بالا را از هم گشود و مملو از فرشتگان
    مختلف ساخت [10] گروهی از آنان هميشه به سجده اند و رکوع ندارند و يا به
    رکوعند و قيام نمي کنند و يا در صفوفی که هرگز از هم پراکنده نمي گردد
    قرار دارند [11] و يا همواره تسبيح می گويند و هرگز خسته نمي شوند هيچگاه
    خواب چشمان آنها را نمي پوشاند [12] و عقول آنها گرفتار نسيان و سهو
    نمي گردد بدن آنها به سستی نمي گرايد و غفلت و نسيان بر آنان عارض
    نمي شود .و گروهی ديگر امينان وحی او [13] و زبان او به سوی پيامبرانند و
    پيوسته برای رساندن حکم و فرمانش در رفت و آمدند .و جمعی ديگر
    حافظان بندگان اويند [14] و دربانان بهشت او بعضی از آنها پايشان در
    طبقات پائين زمين ثابت [15] و گردنهاشان از آسمان بالا گذشته و ارکان
    وجودشان از اقطار جهان بيرون رفته [16] و کتفهای آنها برای حفظ پايه های
    عرش خدا آماده است و در برابر عرش او سر را پائين افکنده اند[17] ودر
    زير آن بالها را به خود پيچيده اند در ميان آنها با کسانی که در مراتب
    پائينتر قرار دارند حجاب عزت [18] و پرده های قدرت فاصله انداخته هرگز
    پروردگار خودرا با نيروی وهم تصوير نکنند[1] وصفات مخلوقان را برای او
    قائل نشوند هرگز وی را در مکانی محدود نمي سازند[2] و با چشم به او اشاره
    نمي کنند.[3] آفرينش آدم :[4] سپس خداوند مقداری خاک از قسمتهای سخت و
    نرم زمين و خاکهای مستعد شيرين و شوره زار آن گرد آورد [5] و آب بر آن
    افزود تا گلی خالص و آماده شد و با رطوبت آن را به هم آميخت تا به
    صورت موجودی چسبناک در آمد [6] و از آن صورتی دارای اعضاء و جوارح
    پيوستگيها و گسستگيها آفريد[7] آن را جامد کرد تا محکم شود و صاف و محکم
    و خشک ساخت [8] تا وقتی معلوم و سرانجامی معين .و آنگاه از روح خود در
    او دميد پس به صورت انسانی در آمد [9] دارای نيروی عقل که وی را به تکاپو
    مي اندازد در آمد و دارای افکاری که به وسيله آن در موجودات تصرف
    نمايد. به او جوارحی بخشيد که به خدمتش پردازد[10] و ابزاری عنايت کرد
    که وی را به حرکت آورد نيروی انديشه به او بخشيد که حق را از باطل
    بشناسد و همچنين ذائقه شامه [11] و وسيله تشخيص رنگها و اجناس مختلف را
    در اختيار او قرار داد او را معجونی از رنگهای گوناگون و مواد موافق [12]
    و نيروهای متضاد و اخلاط مختلف : حرارت و برودت [13] رطوبت و يبوست و
    ناراحتی و شادمانی ساخت . سپس خداوند از فرشتگان خواست که وديعه
    الهي [14] و عمل به پيمانی را که با او داشتند درمورد سجود دربرابر آدم و
    خضوع به عنوان بزرگداشت او اداء نمايند[15] آنجا که فرموده است : برای
    آدم سجده کنيد پس آنها همه سجده کردند مگر ابليس [16] و
    همدستانش که کبر و نخوت آنان را فراگرفت و شقاوت و بدبختی بر آنان
    غلبه نمود به آفرينش خود از آتش افتخار نمودند و به خلقت آدم از گل
    و خاک توهين کردند[17] پس خداوند برای اينکه آزمايشش کامل شود و وعده ای
    که به وی داده منجز گردد به او مهلت عطا کرد [18] و فرمود : تا روز
    معلوم مهلت داده شدی [1] سپس خداوند آدم را در
    خانه ای سکنی بخشيد که زندگيش را در آن گوا را و پر برکت قرار داد و
    جايگاه او را امن و امان کرد [2] و او را از ابليس و عداوت وی برحذر
    داشت اما دشمن بالاخره او را فريب داد به خاطر اينکه بر او حسادت
    مي ورزيد و از اينکه او در سرای پايدار [3] و همنشين نيکان است ناراحت
    بود آدم يقين خود را به شک و وسوسه او فروخت و تصميم راسخ را با
    گفته سست او مبادله کرد [4] و به خاطر همين موضوع شادی خود را مبدل به
    ترس و وحشت ساخت و فريب برايش پشيمانی به بار آورد . پس از آن
    خداوند دامنه توبه را برايش گسترد[5] کلمات رحمتش را به او القاء نمود
    بازگشت به بهشت را به وی وعده داد[6] و او را به سرای آزمايش و جايگاه
    توالد و تناسل فرو فرستاد.[7] بعثت انبياء[8] از ميان فرزندان او پيامبرانی
    برگزيد و پيمان وحی را از آنان گرفت [9] و از آنها خواست که امانت
    رسالتش را به مردم برسانند در زمانی که اکثر مردم پيمان خدا را تبديل
    کرده بودند و حق او را نمي شناختند .[10] و همتا و شريکانی برای او قرار
    داده بودند و شياطين آنها را از معرفت خدا بازداشته [11] و از عبادت و
    اطاعتش آنها را جدا نموده بودند پيامبرانش در ميان آنها مبعوث
    ساخت [12] و پي درپی رسولان خودرا به سوي آنان فرستاد تا پيمان فطرت را از
    آنان مطالبه نمايند و نعمتهای فراموش شده را به ياد آنها آورند[13] و با
    ابلاغ دستورات خدا حجت را بر آنها تمام کنند گنجهای پنهانی عقلها را
    آشکار سازند[14] و آيات قدرت خدای را به آنان نشان دهند : آن سقف
    بلندپايه آسمان که بر فراز آنها قرار گرفته و اين گاهواره
    زمين که در زير پای آنها گسترده [15] و وسائل معيشتی که آنها را زنده
    نگهميدارد و اجلهائی که آنها را فانی مي سازد و مشکلات و رنجهائی که
    آنها را پير مي کند و حوادثی که پي درپی بر آنان وارد مي گردد [ همه
    اينها را به آنها گوشزد کنند ] .[16] خداوند هرگز بندگان خود را از
    پيامبران مرسل و کتب آسماني [17] و يا دليلی قاطع و يا راهی صاف و مستقيم
    خالی نگذارده پيامبرانی که با کمی نفراتشان [18] و فراوانی دشمنان و
    تکذيب کنندگان هرگز در انجام وظائف خود کوتاهی نمي کردند پيامبرانی که
    بعضی بشارت به ظهور پيغمبر آينده دادند[1] و بعضی به خاطر پيامبر پيشين
    شناخته شده بودند . عصر بعثت محمد ( ص ) : به همين حال قرنها گذشت و
    روزگاران سپری شد[2] پدران درگذشتند و فرزندان جانشين آنها گرديدند[3] تا
    اينکه خداوند سبحان برای وفای به وعده خود و کامل گردانيدن نبوت محمد
    ( ص ) رسول خويش را مبعوث ساخت [4] کسی که از همه پيامبران برای بشارت
    به آمدنش پيمان گرفته شده بود [5] نشانه هايش مشهور و ميلادش پسنديده بود
    در آن روز [ که او قدم به جهان گذارد ] مردم زمين دارای مذاهب
    پراکنده [6] و خواسته های ضد و نقيض و جمعيتهائی متشتت بودند عده ای خدای
    را به مخلوقش تشبيه مي کردند گروهی ملحد بودند [7] و جمعی معبودهای ديگری
    غير از خدای يگانه داشتند اما او آنها را از گمراهی نجات داد و
    هدايت نمود و با موقعيت خود آنان را از جهالت نجات بخشيد . [8] سپس
    خدای سبحان لقای خويش را برای محمد ( ص ) اختيار کرد [9] و آنچه را نزد
    خود داشت برای او پسنديد او را با انتقال از دنيا گرامی داشت و از
    گرفتاری با مشکلات نجات داد [10] وی را در نهايت احترام قبض روح کرد و
    به سوی خويش فراخواند او هم آنچه را که انبيای پيشين برای امت خود
    گذارده بودند در ميان امت خويش به جای گذاشت [کتاب خدا و اوصيای
    خويش را ميان آنان قرار داد ] [11] زيرا آنها هرگز امت خود را مهمل و
    بي سرپرست رها نساختند و بدون اينکه راهی روشن و دانشی پايدار به
    آنها بدهند از ميان آنان بيرون نرفتند.[12] قرآن و احکام دينی : [13] هم اکنون
    کتاب پروردگار شما در ميان شما است حلال و حرامش آشکار و فريضه ها و
    مستحبات [14] و ناسخ و منسوخ و مباح و ممنوع خاص و عام [15] پندها و مثلها
    مطلقها و محدودها محکمات و متشابهاتش همه معلوم است [16] مجملات آن به
    برکت محکمات و آيات روشن تفسير شده نکات پيچيده آن [ در پرتو
    آيات ديگر ] واضح است و آنچه را که پيمان معرفت آن از همه گرفته
    شده معلوم است . [1] و نيز آنچه بندگان موظف به آگاهی از آن نيستند [
    مانند کنه ذات خدا ] آشکار است قسمتی از احکام در کتاب خدا [ برای
    مدتی محدود ] الزام شده و ناسخ آن در سنت پيامبر آمده [2] و بعضی در سنت
    واجب شده در حاليکه قبلا در کتاب خدا [ برای مدت محدودی ] ترک آن
    مجاز بوده [3] و بعضی در اوقات معينی واجب است و بعضی وجوب آن در
    آينده از بين رفته است محرمات آن از هم جدا است : [4] يک قسمت گناهان
    کبيره است که کيفرش را آتش قرار داده و قسمتی صغيره است که
    غفرانش را برای آن مهيا ساخته [5] و برخی انجام کمش مقبول و مراحل
    بيشترش در وسعت . [6] قسمتی از اين
    خطبه است که در مورد حج بيان فرموده : [7] حج بيت الحرام را بر شما
    واجب کرده و همان خانه ای که آن را قبله مردم قرار داده است : [8] که
    همچون تشنه کامانی که به آبگاه مي روند به سوی آن رو مي آورند و همانند
    کبوتران به آن پناه مي برند : [9] خداوند آن را مظهر تواضع مردم در برابر
    عظمتش و تسليم آنان در مقابل عزتش قرار داده و از ميان مخلوقاتش
    شنوندگانی را برگزيده [10] که دعوت او را به سوی اين خانه اجابت کنند و
    سخنش را تصديق نمايند و در مواقف پيامبران قرار گيرند [11] همچون
    فرشتگان که به گرد عرش مي گردند به گرد آن طواف کنند و سودهای
    فراوان در اين تجارتخانه ی عبادت بدست آورند [12] و به سوی ميعادگاه
    آمرزشش بشتابند خداوند متعال اين خانه ی خود را پرچمی برای اسلام قرار
    داد [13] و حرم امنی برای پناهندگان به آن بجاآوردن حج آن را از فرائض
    شمرده و ادای حق آن را واجب کرد و بر همه شما مقرر داشت که به
    زيارت آن برويد [14] و فرمود : آن کس که استطاعت رفتن به خانه خدا
    داشته باشد حج بر او فرض است [15] و آن کس که کفر ورزد خداوند از همه
    جهانيان بي نياز است

    __________________
    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خطبه 2
    [1] خطبه ای است که امام ( ع ) پس از مراجعت از صفين ايراد فرموده
    است و در آن وضع مردم پيش از بعثت و اوصاف اهل بيت پيامبر ( ص ) و
    سپس اوصاف مردم ديگر آمده است . [2] ستايش مي کنم خداوند را به
    خاطر اتمام نعمتش و تسليم در برابر عزتش و حفظ و نگهداری از معصيتش
    [3] در نيازها از او استعانت مي جويم چه اين که آنکس را که خدا هدايت
    کند هيچگاه گمراه نمي شود و آن کسی که خدا او را دشمن دارد هرگز نجات
    نمي يابد [4] و هر کس که خداوند او را کفايت کند نيازمند نخواهد شد .
    ستايش او مي کنم زيرا ستايش خداوند در ترازوی حق از همه چيز سنگين تر
    است و برترين گنجی است که مي توان ذخيره کرد [5] و گواهی مي دهم که به جز
    خداوند يکتای بي شريک معبودی نيست گواهی که اخلاص آن را آزموده ايم [6] و
    به خالص بودن آن معتقديم و مادامی که زنده ايم به آن پاي بند هستيم و
    آن را برای صحنه های هولناکی که در رستاخيز با آن روبرو خواهيم شد
    ذخيره مي کنيم [7] اين گواهی تصميم قطعی ايمان است و بازکننده درب نيکی و
    احسان موجب خشنودی خداوند بخشنده است [8] و دورکننده شيطان و گواهی
    مي دهم که محمد ( ص ) بنده و فرستاده او است وی را با دينی آشکار [9] و
    با نشانه و آئينی راستين و کتابی نوشته شده و نوری درخشان [10] و روشنائی
    تابنده و امری آشکار فرستاد تا شبهات را از بين ببرد و با دلائل روشن
    در برابر همگان استدلال کند [11] و با آيات مردم را از مخالفت خدا برحذر
    دارد و با کيفرها بترساند . [12] او را زمانی فرستاد که مردم در درون
    فتنه ها قرار داشتند رشته های مذهب گسسته و ارکان ايمان و يقين متزلزل
    شده [13] راههای اساسی برای شناخت حق مختلف و امور مردم پراکنده و
    متشتت راه فرار از فتنه ها باريک مرجع و پناهگاه ناپيدا [14] هدايت
    فراموش شده و گمراهی و نابينائی همه را فراگرفته بود خدای رحمان
    معصيت مي شد و شيطان ياری مي گرديد [15] ايمان بدون ياور مانده ارکان آن
    فروريخته و نشانه هايش دگرگون شده راههای آن ويران [1] و جاده های آن کهنه
    و فرسوده گشته بود . شيطان را اطاعت مي کردند و به راههای او مي رفتند
    و در آبخورگاه او وارد مي شدند [2] به وسيله مردم نشانه های شيطان آشکار شده
    و پرچم او برافراشته گرديده فتنه ها با پای خويش آنان را لگدمال نموده
    [3] و با سمهای خود آنان را له کرده بود فتنه بر روی پای خود ايستاده و
    آنها در آن متحير و سرگردان بي خبر فريب خورده [4] در کنار بهترين خانه
    [ کعبه ] و بدترين همسايگان [ بت پرستان ] قرار داشتند خوابشان بيداری [5] و
    سرمه چشمهايشان اشک بود در سرزمينی که دانشمندش به حکم اجبار لب
    فروبسته و جاهلش گرامی بود . [6] قسمتی از اين
    خطبه که اشاره به اهلبيت پيامبر ( ص ) مي کند [7] آنها موضع اسرار
    خدايند [8] و ملجا فرمانش ظرف علم اويند و مرجع احکامش پناهگاه کتابهای
    او هستند و کوههای استوار دين او به وسيله آنان خميدگی پشت دين راست
    نمود [9] و لرزش های وجود آن را از ميان برد .
    [10] قسمت ديگری از خطبه که اشاره به جمعيت ديگری است [ جمعيتی از
    دشمنان اسلام ] . [11] بذر فجور را افشاندند و با آب غرور و فريب آن را
    آبياری کردند و محصول آن را که جز بدبختی و نابودی نبود درويدند :
    [12] احدی از اين امت را با آل محمد ( ص ) مقايسه نتوان کرد آنان که
    ريزه خوار خوان نعمت آل محمدند با آنها برابر نخواهند بود . [13] آنها
    اساس دينند و ارکان يقين . [14] غلوکننده بايد به سوی آنان بازگردد و
    عقب مانده بايد به آنان ملحق شود . ويژگيهای ولايت و حکومت از آن
    آنها است [15] و وصيت پيغمبر ( ص ) و وراثت او در ميان آنان هم اکنون
    حق به اهلش برگشته [16] و دوباره به جائی که از آنجا منتقل شده بود باز
    گرديده است .

    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خطبه 3
    [1] اين خطبه مشتمل بر
    شکايت در مورد خلافت و صبر امام در برابر از دست رفتن آن و سپس
    بيعت مردم با او مي باشد [2] به خدا سوگند او [ ابوبکر ] ردای
    خلافت را بر تن کرد در حاليکه خوب مي دانست من در گردش حکومت اسلامی
    همچون محور سنگهای آسيابم [ که بدون آن آسيا نمي چرخد ] . [3] [ او
    مي دانست ] سيلها و چشمه های [ علم و فضيلت ] از دامن کوهسار وجودم
    جاری است و مرغان [ دورپرواز انديشه ها ] به افکار بلند من راه
    نتوانند يافت [4] پس من ردای خلافت را رها ساختم و دامن خود را از آن
    درپيچيدم [ و کنار گرفتم ] در حالی که در اين انديشه فرورفته بودم که
    با دست تنها [ با بي ياوری ] به پا خيزم [ و حق خود و مردم را بگيرم ]
    [5] و يا در اين محيط پر خفقان و ظلمتی که پديد آورده اند صبر کنم ؟
    محيطی که : پيران را فرسوده جوانان را پير[6] و مردان باايمان را تا
    واپسين دم زندگی به رنج وامي دارد . [7] [ عاقبت ] ديدم بردباری و صبر به
    عقل و خرد نزديکتر است لذا شکيبائی ورزيدم ولی به کسی مي ماندم که :
    خاشاک چشمش را پر کرده [8] و استخوان راه گلويش را گرفته با چشم خود
    مي ديدم ميراثم را به غارت مي برند . تا اينکه اولی به راه خود رفت
    [ و مرگ دامنش را گرفت ] [9] بعد از خودش خلافت را به پسر خطاب سپرد
    [ در اينجا امام به قول اعشی شاعر متمثل شد که مضمونش اين است ] :
    1 [10] که بس فرق است تا ديروزم امروز کنون مغموم و دی شادان و پيروز [11] شگفتا
    او که در حيات خود از مردم مي خواست عذرش را بپذيرند [ و با وجود
    من ] وی را از خلافت معذور دارند خود هنگام مرگ عروس خلافت را برای
    ديگری کابين بست [12] و چه عجيب هر دو از خلافت به نوبت بهره گيری
    کردند [ خلاصه ] آن را در اختيار کسی قرار داد [13] که جوی از خشونت
    سختگيری اشتباه و پوزش طلبی بود [14] رئيس خلافت به شترسواری سرکش
    مي ماند که اگر مهار را محکم کشد پرده های بينی شتر پاره شود و اگر آزاد
    گذارد در پرتگاه سقوط مي کند . [1] به خدا سوگند مردم در ناراحتی و رنج
    عجيبی گرفتار آمده بودند [2] و من در اين مدت طولانی با محنت و عذاب
    چاره ای جز شکيبايی نداشتم . [3] سرانجام روزگار او [ عمر ] هم سپری شد و
    آن [ خلافت ] را در گروهی به شورا گذاشت به پندارش مرا نيز از آنها
    محسوب داشت پناه به خدا از اين شورا [4] [ راستی ] کدام زمان بود
    که مرا با نخستين فرد آنان مقايسه کنند که اکنون کار من بجايی رسد که
    مرا همسنگ اينان [ اعضای شورا ] قرار دهند ؟ [5] لکن باز هم کوتاه آمدم
    و با آنان هم آهنگی ورزيدم [ و طبق مصالح مسلمين ] در شورای آنها حضور
    يافتم [6] بعضی از آنان به خاطر کينه اش از من روی برتافت و ديگری
    خويشاوندی را [ بر حقيقت ] مقدم داشت اعراض آن يکی هم جهاتی داشت
    که ذکر آن خوشايند نيست . [7] بالاخره سومی بپاخاست او همانند شتر
    پرخور و شکم برآمده همی جز جمع آوری و خوردن بيت المال نداشت
    [8] بستگان پدريش به همکاريش برخاستند آنها همچون شتران گرسنه ای که
    بهاران به علف زار بيفتند و با ولع عجيبی گياهان را ببلعند برای
    خوردن اموال خدا دست از آستين برآوردند اما [9] عاقبت بافته هايش [
    برای استحکام خلافت ] پنبه شد و کردار ناشايستش کارش را تباه ساخت
    [10] و سرانجام شکم خوارگی و ثروت اندوزی برای ابد نابودش ساخت [11] ازدحام
    فراوانی که همچون يالهای کفتار بود مرا به قبول خلافت واداشت آنان از
    هر طرف مرا احاطه کردند [12] چيزی نمانده بود که دو نور چشمم دو يادگار
    پيغمبر حسن و حسين زير پا له شوند آنچنان جمعيت به پهلوهايم فشار
    آورد که سخت مرا به رنج انداخت و ردايم از دو جانب پاره شد [13] مردم
    همانند گوسفندانی [گرگ زده که دور تا دور چوپان جمع شوند ] مرا در
    ميان گرفتند : اما هنگامی که بپاخاستم و زمام خلافت را به دست گرفتم
    جمعی پيمان خود را شکستند [14] گروهی [ به بهانه های واهی ] سر از اطاعتم
    باز زدند و از دين بيرون رفتندو دسته ای ديگر برای رياست و مقام از
    اطاعت حق سر پيچيدند [ و جنگ صفين را به راه انداختند ] گويا
    نشنيده بودند که خداوند مي فرمايد : [15] سرزمين آخرت را برای کسانی
    برگزيده ايم که خواهان فساد در روی زمين و سرکشی نباشند عاقبت نيک از
    آن پرهيزکاران است [16] چرا خوب شنيده بودند و خوب
    آن را حفظ داشتند [1] ولی زرق و برق دنيا چشمشان را خيره کرده و جواهراتش
    آنها را فريفته بود [2] آگاه باشيد بخدا سوگند خدائی که دانه را
    شکافت و انسان را آفريد اگر نه اين بود که جمعيت بسياری گرداگردم
    را گرفته [3] و به ياريم قيام کرده اند و از اين جهت حجت تمام شده است و
    اگر نبود عهد و مسک وليتی که خداوند از علماء و دانشمندان [ هر جامعه ]
    گرفته که در برابر شکمخواری ستمگران [4] و گرسنگی ستمديدگان سکوت نکنند
    من مهار شتر خلافت را رها مي ساختم و از آن صرف نظر مي نمودم [5] و آخر آن
    را با جام آغازش سيراب مي کردم [ آن وقت ] خوب مي فهميديد که دنيای
    شما [ با همه زينتهايش ] [6] در نظر من بي ارزش تر از آبی است که از بينی
    گوسفند بيرون آيد . [7] هنگامی که اميرالمؤمنين ( ع ) به اينجای سخن
    رسيد مردی از اهالی عراق برخاست [8] و نامه ای بدستش داد [9] او همچنان نامه
    را نگاه مي کرد [ پس از فراغت از نامه ] ابن عباس گفت [10] ای امير
    مؤمنان چه خوب بود سخن را از جائی که رها کردی ادامه ميدادی ؟ [11] ولی
    امام ( ع ) در پاسخش فرمود : هيهات ای پسر عباس شعله ای از
    آتش دل بود زبانه کشيد و فرونشست [12] ابن عباس مي گويد : بخدا سوگند
    من هيچگاه بر سخنی همچون اين گفتار تاسف نخوردم [13] که امام ( ع )
    نتوانست تا آنجا که خواسته بود ادامه دهد . [14] سيدرضی مي گويد : مقصود
    امام ( ع ) از اينکه رئيس خلافت به شترسواری سرکش مي ماند اين
    است که اگر زمام را محکم به طرف خود بکشد مرکب چموش مرتب سر را
    اين طرف و آنطرف مي کشاند و بيني اش پاره مي شود و اگر مهارش را رها
    کند با چموش ی خود را در پرتگاه قرار ميدهد و او قدرت حفظ آن را
    ندارد: آنگاه گفته مي شود اشنق الناقه که به وسيله مهار سر شتر را
    به طرف خود بکشد و بالا آورد و شنقها نيز گفته شده است اين را
    ابن سکيت در اصلاح المنطق گفته است . و اينکه امام ( ع ) فرموده
    است اشنق لها و نگفته است اشنقها برای اين است که آنرا در
    مقابل اسلس لها قرار داده گويا امام فرموده است اگر سر مرکب را
    بالا آورد يعنی با مهار آنرا نگاهدارد [ بينيش پاره مي شود ] .



    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خطبه 4
    [1] و از فصيحترين خطبه های امام است که در آن مردم را اندرز مي دهد و آنان را
    از گمراهی به هدايت مي کشاند و گفته شده اين خطبه پس از قتل طلحه و زبير
    ايراد گرديده است [2] [ ای مردم بصره ] از تاريکيهای
    جهالت و گمراهی بوسيله ما هدايت شديد و به کمک ما به اوج ترقی
    رسيديد [3] صبح سعادت شما در پرتو شعاع وجود ما درخشيدن گرفت کر باد
    گوشی که ندای بلند پند و اندرز را درک نکند [4] مسلما گوشی که با صيحه
    نادانی و جنايت کر شده است آهنگ ملايم [ حق ] را نشنود مطمک ن باد
    قلبی که از خوف خدا جدائی نپذيرد [5] من همواره منتظر عواقب مکر و خدعه
    شما بودم و نشانه های فريب خوردگان را در شما مشاهده مي کردم . [6] تنها به
    خاطر استتار شما در پرده دين بود که من از شما چشم پوشيدم اما صفای دل
    مرا از درون شما آگاهی مي داد . [7] آن هنگام که در جاده های ضلالت سرگردان
    بوديد راهنماو دليلی نمي يافتيد شما را به جاده های حق رهبری کردم [8] تشنه
    رهبر بوديد و او را نمي يافتيد من شما را به سرچشمه حقيقی رهنمون شدم .
    [9] امروز مهر سکوت را مي شکنم سخنانی ايراد مي کنم که در عين فشردگی و
    اجمال هزاران زبان گويا داشته باشد دور باد رايی که از دستوراتم تخلف
    کند [10] من از زمانی که حق را يافته ام در آن ترديد نکرده ام [ و اگر مدتی
    کناره گرفتم نه از اين جهت بود که در حقانيت خود ترديد کنم و يا
    ترسيده باشم ترس من همچون ترس موسی بود ] موسی بر خود نترسيد [11] ترسش
    از اين بود که [ در غوغای ساحران ] جاهلان پيروز گردند و مردم را به
    گمراهی بکشانند [12] امروز ما بر سر دوراهی حق و باطل قرار گرفته ايم [
    آنکه حق را يافته مطمک ن است هرگز ترديد نمي کند همانطور که ] اگر آب
    همراه کسی باشد تشنه نگردد [ و تشنگيهای کاذب که معمولا به هنگام
    وحشت از فقدان آب بر انسان مستولی مي شود بر او چيره نگردد ] .

    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خطبه 5
    [1] از اختلاف بپرهيزيد : پس از رحلت پيغمبر [ و پايان بيعت سقيفه ]
    عمويش عباس و ابوسفيان پيشنهاد بيعت با امام را کردند امام ( ع )
    که از سوءنيت ابوسفيان آگاه بود چنين فرمود:[2] ای مردم امواج
    کوه پيکر فتنه ها را با کشتيهای نجات [ علم و ايمان و اتحاد ] در هم
    بشکنيد از راه اختلاف و پراکندگی کنار آئيد [3] تاج تفاخر و برتري جوئی را
    از سر بنهيد . [ دو کس راه صحيح را پيمودند ] آنکس که با داشتن يار
    و ياور و نيروی کافی بپا خاست و پيروز شد [4] و آن کس که با نداشتن
    نيروی کافی کناره گيری کرد و مردم را راحت ساخت زمامداری بر مردم
    همچون آبی متعفن و يا همانند لقمه ای است که گلوگير مي شود [5] آنان که
    ميوه را پيش از رسيدن چينند به کسی مانند که بذر را در کوير و
    شوره زار پاشد [ هر قيامی وقت معينی دارد تا به ثمر برسد و اگر پيش
    از موعد دست به آن زده شود بي حاصل و بي نتيجه خواهد ماند ] . [6] اخلاق و
    علم امام ( ع ) [7] اگر سخن گويم [ و حقم را مطالبه کنم ] گويند : بر
    رياست و حکومت حريص است و اگر دم فروبندم [ و ساکت نشينم ]
    خواهند گفت [8] از مرگ مي ترسد [ اما ] هيهات پس از آنهمه جنگها و
    حوادث [ اين گفته بس ناروا است ] . [9] بخدا سوگند علاقه فرزند
    ابوطالب به مرگ از علاقه طفل شيرخوار به پستان مادر بيشتر است .
    [10] اما من از علوم و حوادثی آگاهم که اگر گويم همانند طنابها در چاههای
    عميق به لرزه در آئيد...

    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خطبه 6
    [1] هشدار به رهبران مذهبی هنگاميکه از امام ( ع ) خواستند که طلحه و
    زبير را تعقيب نکند و با آنان نجنگد چنين فرمود : [2] به خدا سوگند
    من همچون کفتار نيستم که با ضربات آرام و ملايم بر در لانه اش به خواب
    رود [3] و ناگهان دستگيرش سازند نه [ من کاملا مراقب مخالفان هستم ] و
    باشمشير برنده علاقه مندان به حق کار آنان را که به حق پشت کرده اند
    خواهم ساخت [4] و با دستياری فرمانبرداران مطيع عاصيان و ترديدکنندگان در
    حق را برای هميشه کنار خواهم زد . [5] من اين کار را تا واپسين روز عمرم
    ادامه خواهم داد بخدا سوگند [6] از هنگام مرگ پيغمبر ( ص ) تا هم
    اکنون از حق خويشتن محروم مانده ام و ديگران را به ناحق بر من مقدم
    داشته اند .

    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خطبه 7
    [7] مذمت شيطانهای انسان نما [8] زشت سيرتان شيطان را ملاک کارشان قرار
    داده اند او هم آنان را دام خويش برگزيده [9] و سپس تخم های پستی و رذالت
    را در سينه هاشان گذارده و جوجه های آن را در دامنشان پرورش داده . با
    چشم آنان مي نگرد . [10] و با زبان آنان سخن مي گويد . و با دستياريشان بر
    مرکب گمراه کننده خويش سوار شده . و کردار ناپسند را به نظرشان جلوه
    داده . [11] [ اينان به کسی مانند که ] اعمال آنها گواهی مي دهد که با
    همکاری شيطان انجام شده است [12] و سخنان باطل را او به زبانشان نهاده
    است

    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خطبه 8
    [1] بايد دليل روشنی اقامه کند سخنی است که امام درباره زبير فرموده
    [2] زبير خيال مي کند که بيعتش تنها با دست بوده نه با دل پس او
    اقرار به بيعت مي کند [3] ولی مدعی است که با قلب نبوده است بنابراين
    بر او لازم است بر اين ادعا دليل روشنی بياورد و گرنه بايد به بيعت
    خود بازگردد و به آن وفادار باشد .
    ویرایش توسط محب زهرا : ۱۳۸۹/۰۱/۲۵ در ساعت ۱۲:۵۰
    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خطبه 9
    [4] از جمله سخنان ديگر امام ( ع ) است : که در آن موقعيت خود و
    دشمنان را توصيف کرده است که گفته مي شود منظور مخالفان جنگ جمل
    هستند . اول کردار آنگه گفتار : [ طلحه و زبير و پيروان آنها ]
    [5] در آغاز رعد و برقی نشان دادند اما پايانش چيزی جز سستی و ناتوانی
    نبود [6] ولی روش ما بعکس آنها بود ما تا کاری انجام ندهيم رعد و برقی
    نداريم و تا نباريم سيلابهای خروشان به راه نمي اندازيم برنامه ی ما عمل
    است نه سخن

    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    1,130
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    خطبه 10
    [7] از سخنان آنحضرت است که منظور از آن شيطان يا جمعيت خاصی
    است [8] آگاه باشيد شيطان حزب خويش را گرد آورده و سواره و پيادگان
    لشکر خود را فراخوانده است [ اين لشکر او ] [9] اما من آگاهی و بينش و
    بصيرت خود را همچنان همراه دارم من حقيقت را بر خود مشتبه نساخته ام
    و بر من مشتبه نيز نشده است . [10] بخدا سوگند گردابی برای آنها فراهم
    سازم که جز من کسی نتواند آن را چاره کند [ و در آن سرانجام غرق شوند
    و هرگز از آن بيرون نيايند و [ آن عده ] که از آن بيرون آيند برای
    هميشه بازگشت به چنين صحنه ای را فراموش کنند .

    هر جا که سفرکردم ، تو همسفرم بودي
    وز هر طرفي رفتم ، تو راهبرم بودي
    با هر که سخن گفتم ، پاسخ زتو بشنيدم
    بر هر که نظر کردم ، تو درنظرم بودي
    هرگز دل من بر تو ، يار دگري نگزيد
    گر خواست که بگزيند ، يار دگرم بودي

صفحه 1 از 24 1231121 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود