صفحه 1 از 6 123 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: توبه و جبران غیبت و تهمت چگونه است؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    598
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    4 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    0

    توبه و جبران غیبت و تهمت چگونه است؟




    سلام

    برای کسی که میخواد از گناه غیبت توبه کنه حتماً لازمه که بره و حلالیت بطلبه؟؟

    کلا میخواستم بدونم توبه از گناه بزرگ غیبت به چه نحوی هست؟

    سید ما مولای ما دعا کن برای ما.....


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 14 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0






    با سلام و درود


    در مورد حقوق معنوی مثل غیبت، باید از غیبت شونده حلالیت طلبیده شود و رضایت او جلب گردد.


    و اگر امکان دسترسی به آن نیست یا خود حلالیت طلبیدن منجر به کدورت و ایجاد مفسده دیگری می شود، برای او استغفار و طلب آمرزش نموده و به درگاه الهی دعا کند.



    توبه بهترين و مطمئن ترين راه براي جبران گذشته و پاك نمودن نامه اعمال است.


    توبه هيچ شكل خاصي ندارد. تنها بايد از صميم قلب پشيمان بود و تصميم جدي بر ترگ آن گناه داشت.


    توبه‏اى که جامع شرايط باشد به اجماع علما مقبول است و خداوند آن را مي پذيرد، و دليل آن گفتار خداى تعالى است كه مى‏فرمايد:

    «وَ هُوَ الَّذِى يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَ يَعْفُواْ عَنِ السَّياتِ »
    او كسى است كه توبه را از بندگانش مى‏پذيرد و بديها را مى‏بخشد.(شورى، 25)




    ویرایش توسط میقات : ۱۳۸۹/۰۱/۲۸ در ساعت ۲۱:۵۲

    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و عرض ادب خدمت دوست گرامي

    درباره توبه از غیبت، روایات مختلفى نقل شده‏است. بعضى از احادیث، استغفار را کافى دانسته و برخى گرفتن رضایت طرف را لازم شمرده‏اند. در حدیثى رسول اکرم9 فرمود: »هر کس حقى از برادر دینى بر عهده دارد (آبرو یا مال) باید از او رضایت بخواهد پیش از فرارسیدن روزى که درهم و دینار یافت نمى‏شود و به جاى آن از حسنات و کارهاى نیک او برمى‏دارند. اگر کار نیکى نداشته باشد، از گناهان طرف برمى‏دارند و به گناهان او مى‏افزایند. در روایتى دیگر پیامبر اکرم(ص) گناه غیبت را از گناه زنا شدیدتر مى‏داند و دلیلش را این‏طور ذکر مى‏کنند که زناکار توبه مى‏کند و خداوند توبه او را مى‏پذیرد، ولى توبه غیبت کننده آن گاه پذیرفته مى‏شود که رضایت طرف را کسب کند. اگر او راضى نشود، توبه‏اش مقبول نیست.

    اما در مقابل، روایاتى از معصومان نقل شده که استغفار را کافى دانسته است. امام صادق علیه السلام مى‏فرماید: »از پیامبر صلی الله علیه و أله و سلم در مورد کفاره غیبت سؤال شد، حضرت فرمود: « تَسْتَغْفِرُ اللهَ لِمَنْ اِغْتَبْتَهُ کُلَّما ذَکَرْتَهُ؛ براى کسى که او را غیبت کرده‏اى، هرگاه یادت آمد، استغفارکن» . (الكافي، ج‏2، ص: 358)

    روایات دیگر نظیر آن‏چه گذشت، در کتب روایى نقل شده‏است.

    در جمع این دو دسته روایات نظریاتى مطرح شده است:

    1- آن‏چه وجوب طلب حلالیت را مى‏فهماند، مربوط به زنده بودن غیبت شده‏است اما اگر آن شخص مرده باشد، استغفار براى او کافى است. این نظریه برپایه روایتى است که امام صادق(ع) از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نقل کرد که فرمود: « مَنْ ظَلَمَ أَحَداً فَفاتَه فَلْیَسْتَغْفِرِ الله فَاًِّنَّهُ کَفّارٌَْ لَهُ؛ کسى که به فردى ظلم کند،سپس مظلوم بمیرد، گناهکار از خداوند طلب آمرزش كند که استغفار، کفاره گناه او است» . (الكافي، ج‏2، ص: 335)

    2- مرحوم فیض راه دیگرى را براى جمع بین این دو دسته روایات ذکر کرده‏است. او مى‏گوید: طلب حلالیت در صورتى است که خبر به غیبت شده رسیده باشد. ایشان براى ادعاى خود به روایتى از امام صادق7 استدلال مى‏کند که فرمود: « هرگاه غیبت کردى، اگر غیبت شده از غیبت تو با خبر شد، باید نزد او بروى و او را از خود راضى کنى، در غیر این صورت براى او استغفار کن» .121 البته این روایت در مصباح الشریعه آمده که امام خمینى(ره) آن را قابل استناد نمى‏داند و روایت بودن آن را زیر سؤال برده‏است.

    3- بعضى گفته‏اند: روایاتى که مى‏گوید تنها استغفار کافى است، مربوط به مواردى است که طلب حلالیت موجب درگیرى و سبب دشمنى مى‏گردد. روایاتى که حلالیت‏طلبیدن را لازم مى‏داند، مربوط به مواردى است که پیامد و عواقب سویى ندارد.

    البته چون موضوع یک سؤال فقهى است، صرف نظر از جنبه نظرى، باید وظیفه شرعى مکلفان را در این خصوص معیّن کنیم. امام خمینى روایاتى را که بر وجوب استحلال (طلب حلالیت) دلالت مى‏کرد، از نظر سند و دلالت ضعیف مى‏داند، از این رو مى‏فرماید: دلیلى بر وجوب آن نیست. براین اساس در استفتأ گفته‏اند: جلب رضایت فرد غیبت شده لازم نیست، ولى باید توبه کند.


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    598
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    4 ساعت 37 دقیقه
    دریافت
    18
    آپلود
    0
    گالری
    0



    سلام
    بسیاری از اوقات ما شنونده غیبت هستیم در این موقع وظیفه ما چی هست؟
    آیا باید تذکر بدیم ؟

    سید ما مولای ما دعا کن برای ما.....


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,699
    مورد تشکر
    103 پست
    حضور
    39 روز 14 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0







    با سلام و درود

    شنیدن غیبت نیز حرام است.

    در مواردی که دیگران غیبت می کنند، شنونده می تواند موضوع صحبت را عوض کند، و یا از مجلس خارج شود، و یا از غیبت شونده دفاع کرده و حفظ آبروی مؤمن نماید.


    ـ البته امر به معروف و نهی از منکر را نباید فراموش کند؛ اما اگر نهی از منکر اثر ندارد، وظیفه ای بر عهده او نیست.

    ـ ضمنا برخورد غیر مستقیم اثر بیشتری دارد؛ لذا تغییر موضوع صحبت، خروج از مجلس و ... نیز به نوعی امر به معروف و نهی از منکر است، ولی از نوع عملی و غیر مستقیم.








    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    7
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    غمگین سزای تهمت زدن




    در کتابی خواندم که امام جعفر صادق (ع) فرمودند:" کسی که عیبی را به کسی نسبت دهد و یا کسی را به علت عیبی سرزنش کند نخواهد تا این عیب را خودش بیابد "
    حال اگر کسی به شخصی تهمتی مانند دزدی یا هر رفتار ناشایست دیگری نسبت دهد و یا کسی را به دلیل کار اشتباهی سرزنش کند و حال پشیمان از کرده خود است و می خواهد توبه کند و آن عیب را هم معیوب نشود چه کارهایی به جز توبه به درگاه خداوند باید انجام بدهد


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    1,095
    مورد تشکر
    20 پست
    حضور
    3 روز 15 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    33
    آپلود
    3
    گالری
    17




    به نام خدا و با سلام خدمت شما دوست بزرگوار
    موضوع شما را به جهت مناسبتی که داشت، با این تاپیک ادغام نمودم.


    ----------------------------


    - طبق آیات و روایات، تهمت زدن حرام و گناه است:



    وَمَنْ یكْسِبْ خَطِیئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ یرْمِ بِهِ بَرِیئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِینًا
    (1)

    و کسی که خطا یا گناهی مرتکب شود، سپس بیگناهی را متهم سازد، بار بهتان و گناه آشکاری بر دوش گرفته است.


    امام صادق علیه السلام می فرمایند2)

    «تهمت زدن به بی گناه از کوه های عظیم نیز سنگین تر است.»


    و باز در حدیث شریف دیگری می فرمایند3)

    «کسی که برادر مسلمانش را متهم کند، ایمان در قلب او ذوب می شود همانند ذوب شدن نمک در آب.»


    ---------------------------------------------


    - حکم فقهی تهمت:


    تهمت زدن، به لحاظ نوع تهمت، متفاوت است.


    مثلا تهمت ناروا به زن پاک دامن ، هشتاد ضربه شلاق است .

    وَالَّذِینَ یرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ یأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِینَ جَلْدَةً وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا وَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ (4)

    و کسانی که آنان پاکدامن را متهم می‌کنند، سپس چهار شاهد (بر مدعای خود) نمی‌آورند ، آنها را هشتاد تازیانه بزنید و شهادتشان را هرگز نپذیرید؛ و آنها همان فاسقانند!



    البته این نوع تهمت ها که حدّ دارد، از نظر فقهی به آن قذف می گویند.


    -------------------------


    - جبران تهمت و غیبت:


    تهمت و غیبت قصاص ندارد. و جبران آن، بر حسب مورد متفاوت است:


    1) اگر تهمت زده از سوی تهمت خورده بخشیده نشود، چنان چه تهمت از نوع قذف باشد (که حدّ دارد)، حدّ بر او جاری می شود. و اجرای حدّ (که در واقع نوعی جبران حق اللّه یا حق الناس است) اگر همراه با توبه باشد، در کمال توبه مؤثر است .

    در قیامت ، اگر تهمت خورده به هیچ وجه راضی نشود، فصل الخطاب خود خداوند خواهد بود و تهمت زده را به اندازه جرمش مجازات کرده ، یا طبق مصلحت عمل می کند، تا شخص بلا تکلیف نماند.


    خداوند متعال در قرآن کریم ، در حالات تهمت زنندگان در قیامت می فرماید:

    یوْمَ تَشْهَدُ عَلَیهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَیدِیهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا یعْمَلُونَ (5)

    در آن روز زبانها و دستها و پاهایشان بر ضد آنها به اعمالی که مرتکب می‌شدند گواهی می‌دهد!



    گفتنی است، احکام فقهی درباره تهمت به لحاظ فروض گسترده ای که دارد بسیار است که در این باره می توانید به توضیح المسائل مرجع تقلید خود یا کتب فقهی دیگر مراجعه کنید. (6)



    2) اما اگر غیبت و تهمت او به میزان جاری شدن حدّ شرعی نیست، برای جبران، اگر آن فرد از دنيا رفته است، بايد توبه کرده و از درگاه خداوند عذرخواهى کنيم که البتّه خداوند توبه پذير است.

    و البته اگر امکان دسترسى به شنوندگان است، به نحوى با ذکر خير و تکريم از آنها، تحقير گذشته را جبران کند.


    3) اما در صورتى که او زنده و در قيد حيات باشد، در صورت امكان و عدم مفسده و اگر غيبت شونده ناراحت نمى شود، از خود او حلاليّت بخواهد.

    اما اگر به او بگويد که: غيبت تو را کرده ام یا به تو تهمت زده ام، او ناراحت مى شود و ممکن است مفسده های بیشتری پیش بیاید، به گفته بعضى از مراجع تقليد، نبايد به او گفت. بلکه بايد بين خود و خداوند توبه کند.(7) و لازم نیست از وی طلب رضایت کند.

    و البته در این حالت نیز اگر امکان دسترسى به شنوندگان است، به نحوى با ذکر خير و تکريم از آنها تحقير گذشته را جبران کند.


    -----------------------------------------------


    برخی از علما فرموده ‏اند:

    اگر به واسطه غیبت کردن توهینی از مسلمان شده، در صورتی که ممکن است و آن مسلمان از شنیدن این حرف اذیّت نمیشود، خوب است که از او حلالیّت نماید و توهین را برطرف کند.(8)


    برخی دیگر میفرمایند:

    اگر غیبت توهین به شخص مسلمان بوده، در صورتی که ممکن است باید آن توهین را بر طرف نماید.(9)

    هم چنین میتواند برای جبران، کار خیری برای آن شخص انجام دهد.


    مرحوم شيخ طوسى (رحمة الله علیه) در شرح تجريد بر اساس حديثى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مى فرمايد:

    اگر غيبت شونده غيبت را شنيده است، جبران آن به اين است که نزد او برويم و رسما عذر خواهى کرده و حلاليّت بخواهيم. امّا اگر نشينده است، بايد هرگاه يادى از غيبت شونده کرديم، براى او استغفار نماييم. (انّ کفّارة الغيبة اءن تستغفر لمَن اغتبتَه کلّما ذکرتَه)


    و همچنین در کافى و نيز من لايحضره الفقيه، از ابوعبدالله، امام صادق عليه السلام نقل است:

    پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را پرسيدند که کفاره غيبت چيست؟ فرمود: «هرگاه به ياد شخصى که غيبتش نموده، افتد، براى او از خداوند طلب غفران کند.»


    ----------------------

    پی نوشت‏ها:

    1) سوره مبارکه نسا- آیه 112
    2)
    مستدرک ، محدث نوری ، ج ، ص ، مؤسسة آل البیت
    3)
    اصول کافی ، کلینی ;، ج ، ص ، دارالکتب الاسلامیة
    4) سوره مبارکه نور - آیه 4
    5) سوره مبارکه نور - آیه 24
    6) تفسیر نمونه، آیة اللّه مکارم شیرازی و دیگران، ج 14، ص 369 ـ 374; ج 4، ص 117ـ121، دارالکتب الاسلامیة.
    7) امام خمینی، استفتائات، ج 2، ص 621، مسئله 21 و 15
    8) توضیح المسائل، مطابق با فتاوای مراجع معظم تقلید، ص 830
    9) آیة اللَّه تبریزی، توضیح المسائل مراجع، ص 503، مسئله 2824

    .




  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۸۹
    نوشته
    32
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    غیبت با تهمت با هم تفاوت دارد درغیبت عیب پنهان شخص آشکار می شود ولی در تهمت عیبی به کسی نسبت داده می شود در صورتی که آن عیب مطرد شخص نمی باشد
    چشمان را بگو از انتظار خسته نشوید آفتاب همیشه پشت ابر نمی ماند.


  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۷
    نوشته
    1,246
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تهمت زدن چگونه است و از این نوع گناهان - گناهان زبان- چه نتیجه ای می گیریم؟



    تهمت زدن و افترا به دیگران، از غیبت و دروغ پست تر است و عذاب و عقاب آن بیش تر و آبرو ریزى اش فزون تر است. خداوند تبارك و تعالى مى فرماید:
    (وَ مَنْ یَكْسِبْ خَطِیئَةً أَوْ إِثْماً ثُمَّ یَرْمِ بِهِ بَرِیئاً فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِیناً);[1]هر كس خطا یا گناهى انجام دهد و آن را به گردن بى گناهى اندازد، دروغى بزرگ و گناهى آشكار به گردن خود گرفته است.

    رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نیز مى فرماید:
    من بَهت مؤمناً او مؤمنة او قال فیه ما لیس فیه اقامه الله على تلّ من نارحتّى یخرج ممّا قال فیه[2];
    هر كس به مرد یا زن مؤمنى بهتان زند، یا درباره ى او چیزى بگوید كه در او نباشد، خداوند او را بر تلّى از آتش وا دارد تا از عهده ى گفته ى خود برآید (او را حلال كند).

    از این نوع گناهان می توان نتیجه گرفت كه زبان زیانبارترین جوارح انسان است و بسیارى از رذایل (غیبت و دروغ و بهتان و فحش و شماتت و جدال و مزاح) از او صادر مى شود، لذا از پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله)نقل شده:
    هل یَكُّب الناس على مناخرهم فى النار الاّ حصائد السنتهم[3]; آیا مردم را جز درو شده هاى زبانشان به رو در آتش مى اندازد؟
    شهيد عماد مغنيه: براي من ميل رهبر معظم انقلاب، حجت شرعي است.


  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۷
    نوشته
    1,246
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    17 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    امام سجاد(علیه السلام) نیز مى فرماید:
    انّ لسان ابن آدم یشرف فى كلّ یوم على جوارحه كلّ صباح فیقول كیف اصبحتم؟ فیقولون بخیران تركتنا و یقولون الله الله فینا و یناشدونه و یقولون انّما نثاب و نعاقب بك[4]; هر روز زبان آدمى بر تمام اعضا رو مى كند و مى گوید: چگونه اید؟ اعضا پاسخ مى دهند: اگر تو ما را رها كنى خوبیم و مى گویند خدا را خدا را درباره ى ما به یاد بیاور; قسم مى دهند و مى گویند ثواب و عقاب ما به سبب توست.
    هم چنین امام صادق(علیه السلام) مى فرماید:
    ما من مؤمن الاّ و كلّ عضو من اعضاء الجسد یُكفّر اللسان یقول نشدتك الله ان نعذّب فیك[5]; هیچ روزى نیست كه هر عضوى از اعضاى بدن به زبان فروتنى مى كند و گوید تو را به خدا مبادا درباره ى تو ما عذاب شویم.
    روى این اصل، خموشى و صمت ضدّ تمام آفات زبان است كه در گذشته درباره ى آن مفصّل سخن گفتیم (عفّت كلام)[6] و در این جا مجدّد اشاره اى مى كنم.
    شهيد عماد مغنيه: براي من ميل رهبر معظم انقلاب، حجت شرعي است.


صفحه 1 از 6 123 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود