صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: بدگمانی

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۸۵
    نوشته
    742
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    8 روز 6 ساعت 34 دقیقه
    دریافت
    21
    آپلود
    0
    گالری
    119

    بدگمانی




    بدگماني به ديگران از مسائلي است كه قرآن ازآن نهي كرده است
    در سوره حجرات ميفرمايد:
    : «يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إثمٌ; (حجرات، 12) اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از بسيارى از گمان ها بپرهيزيد; چرا كه بعضى از گمان ها گناه است.»
    گمان بد، نه تنها به طرف مقابل و «حيثيت و آبروى» او، لطمه وارد مى كند و روح «بى اعتمادى» را در جامعه كوچك خانواده سايه افكن مى نمايد، بلكه براى صاحب آن نيز بلاى بزرگى است كه همانند خوره او را آزار مى دهد و دنيائى وحشت ناك و آكنده از غربت را براى او فراهم مى سازد. اسلام اجازه نمى دهد هر كسى با اين كار با آبروى ديگران بازى مى كند و جهنمى نيز براى خويش به وجود آورد. رسول گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله)در حديثى مى فرمايد: «خداوند خون و مال و آبروى مسلمان را بر ديگران حرام كرده و همچنين گمان بد درباره او بردن را»•
    اما راه مقابله با اين گناه: اولاً: گمان بد را، انسان از خود دور سازد، به اين ترتيب كه به راههاى حمل بر صحت بينديشد و احتمالات صحيحى را كه در مورد آن عمل وجود دارد، در ذهن خود مجسم سازد تا به تدريج بر «گمان بد» بر غلبه كرده «گمان نيك» و خير را جايگزين آن نمايد. قرآن مى فرمايد: «چرا هنگامى كه اين (تهمت) را شنيدند، مردان و زنان با ايمان نسبت به خود (و كسى كه همچون خود آن ها است) گمان خير نبردند و نگفتند اين دروغى بزرگ و آشكار است؟! (نور، 12) به همين جهت است كه در آموزه هاى روايى اهل بيت(عليهم السلام) چنين دستور داده اند، كه اعمال برادران و خواهران ايمانيت را بر نيكوترين وجه ممكن حمل كن تا وقتى كه دليلى بر خلاف آن قائم شود.•
    ثانياً: اگر گمان بدى، بدون اختيار در ذهن پيدا شد، در عمل كوچكترين اعتنائى به آن نكنيد و ترتيب اثرى به آن ندهيد و طرز رفتار خويش را دگرگون نسازيد. در حديثى از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) مى خوانيم: سه چيز است كه وجود آن در مؤمن پسنديده نيست و راه فرار دارد، از جمله سوء ظن است (فمخرجه من سوء الظن ان لا يحققه) كه راه فرار از آن اين است، كه به آن جامه عمل نپوشاند.»•
    مرا پير داناى مرشد شهاب *** دو اندرز فرمود بروى آب
    يك آن كه بر خويش، خوش بين مباش *** دگر آن كه بر خلق بدبين مباش
    پاورقي ها:

    1.مهجّة البيضاء، فيض كاشانى(رحمه الله)، ج 5، ص 268، دفتر انتشارات اسلامى.
    2.تفسير نمونه، آيت الله مكارم شيرازى و ديگران، ج 14، ص 396 و ج 22، ص 181،
    3.بحارالانوار، علامه مجلسى(رحمه الله)، ج 72، ص 201، مؤسسة الوفاء، بيروت .

    ویرایش توسط saeed623 : ۱۳۸۷/۰۳/۲۵ در ساعت ۱۰:۱۴
    http://sshams.andishvaran.ir/fa/scholarmainpage.html
    صفحه شخصی


  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    506
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    17
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آثار منفي نگري و بدبيني




    بسم الله الرحمن الرحیم

    منفي نگري و بدبيني يكي از بدترين آفات فكري و ذهني انسان است كه عوامل و دلايل بروز و ظهور آن در گذشته مورد بررسي قرار گرفت، از طرف ديگر آثار و عواقب زيانبار آن بسيار دردناك و غيرقابل جبران است كه عمدتا از نظر روحي و رواني فرد را دچار آسيب هاي جدي و خطرناكي مي گرداند. اينك به نحو اجمال آثار مترتب بر اين بيماري را به شرح زير بيان مي كنيم:
    1- عقوبت اخروي: بدبيني به ديگران، از گناهان كبيره است. اگر اين گناه با توبه همراه نباشد، عقوبت اخروي را در پي خواهد داشت. قرآن مجيد به صراحت آن را گناه شمرده (حجرات، 12) و پيامبر اسلام(ص) نيز فرموده اند:
    خداوند، تجاوز به جان، مال، آبروي مسلمان و بدگماني به او را حرام فرموده است. (محجه البيضاء، ج3، ص155)
    2- ناراحتي روحي: افراد منفي نگر براساس توهمات و افكار منفي، همواره در رنج و غم به سر مي برند و از همه كس و از همه چيز مي ترسند. امام علي(ع) مي فرمايد:
    من لم يحسن ظنه استوحش من كل احد؛ (غررالحكم و دررالكلم، ج2، ص 717)
    كسي كه بدگمان باشد از همه وحشت دارد.
    3- عدم ارتباط صميمانه: منفي نگري، بزرگ ترين مانع همكاري هاي اجتماعي و به هم پيوستگي دل هاست. بدبيني، شعله محبت و دوستي را خاموش و به جاي آن، بذر نفاق و جدايي را در دل ها مي افشاند. امام علي(ع) مي فرمايد:
    بر هر كس بدگماني چيره شود، صلح و صفا بين او و دوستش به هم مي خورد.
    (همان، ج5، ص406)
    4- فساد عبادت: بدبيني، آفت بزرگ عبادت و تباه كننده آن است. امام علي(ع) مي فرمايد:
    از بدگماني بپرهيز كه عبارت را فاسد و گناه را بزرگ مي كند. (همان، ج2، ص308)
    5- اعتمادزدايي: افراد منفي نگر در بين مردم قابل اعتماد نيستند و نزد آنان جايگاهي ندارند. امام علي(ع) مي فرمايد:
    بدترين مردم كسي است كه به دليل بدبيني به كسي اعتماد نمي نمايد و به علت اعمال بدش، كسي هم به او اعتماد نمي كند.
    (همان، ج4، ص132)
    6- تجسس در كار ديگران: بدبيني، منشأ جست وجو و دخالت بي جا در كار ديگران است. غالباً افراد بدبين ديگران را در ذهن خود مجرم تلقي مي كنند و از اين رو به تجسس روي مي آورند. البته تجسس نيز سرچشمه غيبت و بدگويي از ديگران خواهد بود؛ چنان كه قرآن مجيد، بدبيني و تجسس و غيبت را با هم در يك آيه مطرح كرده است. (حجرات-21)
    7- جنگ و خون ريزي: بدگماني و منفي گرايي، سرچشمه خشم ها، جنگ ها و نزاع هاي خونين است. چه بسيار خانواده هايي كه بر اثر بدبيني از هم پاشيده و زن ها و شوهرها از يك ديگر جدا شده اند.

    السلام علیک یااباصالح المهدی(عج)


    http://www.askquran.ir/picture.php?a...pictureid=2362


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۷
    نوشته
    1,093
    تشکر:
    1
    حضور
    1 روز 16 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مرا پير داناى مرشد شهاب
    دو اندرز فرمود بر روى آب

    يكى آنكه بر خويش خوشبين مباش
    دگر آنكه بر خلق بدبين مباش

    ویرایش توسط نسیم حیات : ۱۳۸۸/۰۵/۲۵ در ساعت ۱۰:۲۸
    وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ / ۱۰- یونس

  6. تشکرها 3


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۸
    نوشته
    1,069
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    3 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    20



    خب يقينا بد بين در اجتماع جايگاه ندارد . انسان منفي نگر بيشتر خود محور است و فقط خود را قبول دارد و از جمع گريزان است و البته كساني كه اينگونه اند در جمع ها عامل تفرقه هم ميشوند و غالبا مطرود اجتماع هستند . اينها همه از آثار مفني منفي نگري و بد بينيست . اينكه به ديگران به چشم متهم نگاه كني خيلي در اجتماع جايگاه و اعتبار ندارد . اجتماع نمي تواند كسي را بپذيرد كه مدام به همه شك دارد و برداشتهاي منفي و نا فرم از رفتارهاي خود را بپذيرد .
    ************************
    وبلاگ اقاقيهاي نوراني شما را به بازديد از خود دعوت مي نمايد
    ************************

  8. تشکر


  9. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    263
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    1



    اصولا افراد منفي باف به دلايل شكست هايي كه در زندگي خورده اند نسبت به مسائل بد بين مي شوند.آدم منفي باف هميشه به دنبال پيدا كردن يك ضعف از كار يا عملي ست كه مي خواهد انجام بدهد اما يك فرد روشن فكر وخوش بين به دنبال ديدن يك نقطه قوت در كار يا عمل پيش رويش است.البته خيلي بايد دقت كرد كه خوش بيني با ساده انگاري و ساده لوحي اشتباه گرقته نشود.چرا كه بعضي افراد فكر مي كنند كه اگر در همه چيز فقط جنبه مثبت آن را در نظر بگيرند فرد خوش بيني هستند در صورتي كه اين چنين نيست و بايد در كمال آرامش نقاط مثبت و منفي يك كار را سنجيد سپس اقدام به تصميم گيري كرد.
    يا علي

  10. تشکرها 2


  11. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    593
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    ریشه های بدگمانی
    1- وسوسه شیطان:
    شیطان، دشمن قسم خورده وآشکار انسان است که خداوند در قرآن بارها به دوری از آن و گفته های او تأکید کرده و از انسانها خواسته است، فریب شیطان را نخورند. همو که بندگان خدا را از بندگی بازمی دارد و گناهان آنان را زینت می دهد تا متوجه زشتی آن نگردند. یکی از کارهای شیطان، بدگمان ساختن مردم به یکدیگر است. شخص بدگمان بر اثر زینت دهی های شیطان گاهی فریب می خورد، از بدگمانی خود حمایت می کند و خود را زرنگ تر و باهوش تر از دیگران می شمارد. این گونه افراد، به دلیل و برهان های خود یقین می یابند و ارشادگران خود را حسود و بدخواه می پندارند. بی گمان بدگمانی هایی که ریشه در وسوسه شیطان دارد، جز پیامدهای منفی و زیانهای آشکار، چیز دیگری در پی نخواهد داشت.
    شیطان از وجود اعتماد میان افراد جامعه سود نمی برد. در نتیجه، همواره به ایجاد بدگمانی در میان مردم، دامن می زند.

    2- شایعه
    یکی از ریشه های بدگمانی به افراد، شایعه پراکنی بر ضد آن هاست.
    یکی از نمونه های این کار ناپسند، در قرآن کریم در داستان «افک» آمده است:
    اذ تلقونه بألسنتکم و تقولون بأفواهکم ما لیس لکم به علم و تحسبونه هینا و هو عند الله عظیم (نور: 15)
    آن گاه که آن [بهتان] را از زبان یکدیگر می گرفتید و با زبانهای خود چیزی را که به آن علم نداشتید، ( از روی بدگمانی ) می گفتید و این کار را ساده می پنداشتید. حال آنکه نزد خدا بس بزرگ بوده است.
    داستان از این قرار است که: منافقان به یکی از همسران پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله تهمت بی عفتی زدند و شایعه ای ساختند و در مدینه پخش کردند. در نتیجه، عده ای از مسلمانان از این شایعه تأثیر گرفتند و به همسر پیامبر بدگمان شدند. این امر بر پیامبر گران آمد تا اینکه آیه ای نازل شد و منافقان و توطئه گران را رسوا و آنان را که این شایعه را پذیرفته بودند، سرزنش کرد.2
    تنها افراد زودباور و شتاب زده با پذیرفتن شایعه، به دیگران بدگمان می شوند.

    http://www.ayehayeentezar.com/galler...1235724085.gif


    خوشبختي يعني اينكه خداوند آنقدر عزيزت كند كه مايه آرامش ديگري شوي


  12. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    593
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    3- همنشینی با بدان

    انسان، خواه ناخواه از همنشین خود اثر می پذیرد. از این رهگذر، در آموزه های دینی دستورهای فراوانی درباره همنشینی با خوبان و پرهیز از همنشینی با بدان آمده است. برای نمونه، از حضرت علی علیه السلام درباره یکی از زیانهای همنشینی با اهل شر آمده است:
    مجالسه الاشرار تورث سوءالظن بالاخیار.3
    همنشینی با بدان، سبب بدگمانی به خوبان می شود.
    از امام صادق علیه السلام نیز نقل است که فرمود: من جالس اهل الریب فهو مریب4
    کسی که با اهل شک و گمان بد همنشینی کند، از آنها می شود.
    انسان، از نفس انسانهای نااهل اثر می پذیرد. در نتیجه، از خوبان فاصله می گیرد و به آنان بدبین می شود.

    4- خود را در معرض تهمت قرار دادن
    گاهی رفتارهای انسان در جامعه، به گونه ای است که بدگمانی دیگران را درباره او به دنبال دارد. از این رو، اهل بیت علیهم السلام ما را از انجام دادن چنین رفتارهایی نهی کرده اند. برای نمونه، گاهی رفت وآمد با برخی افراد که چهره پذیرفته و شایسته ای میان جامعه ندارند، سبب می شود دیگران درباره شخص، بدگمان شوند و او را نیز مانند آنان بدانند. همچنین خلوت کردن با نامحرم که بدون شک، بدگمانی دیگران را به همراه خواهد داشت.
    حضرت علی علیه السلام می فرماید: من وضع نفسه مواضع التهمه فلا یلومن اساء به الظن. 5
    کسی که خویش را در جایگاه تهمت قرار می دهد، نباید کسانی را که به او بدگمان شدند، سرزنش کند.
    هرگاه خود را در معرض بدگمانی دیگران قرار دادیم، خود را در این بدگمانی سرزنش کنیم، نه دیگران را.



    بدگمانی

    http://www.ayehayeentezar.com/galler...1235724085.gif


    خوشبختي يعني اينكه خداوند آنقدر عزيزت كند كه مايه آرامش ديگري شوي


  13. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    593
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0





    5- ترس و ضعف نفس
    افکار و خیالهای باطل، در افراد ترسو بیش از دیگران پرورش می یابد. از نگاه این گونه افراد، برخی امور سطحی و بی اهمیت؛ بزرگ و خطرناک جلوه می کند و عامل بدگمانی در آنان می شود. برای نمونه، شخص ترسو گمان می کند، دیگران برای نابودی یا به ضرر او نقشه می کشند؛ می خواهند او را فریب دهند، اموالش را ببرند، از او بدگویی کنند. در واقع، عامل همه این گمانهای ناروا و بی دلیل، چیزی نیست، جز ضعف نفس و ترس که او برای دفاع از خویشتن، به این بدگمانی های موهوم دست می آویزد. در نتیجه به کارهای ناشایست اقدام می کند. چه زیبا فرموده است امیر مؤمنان علی علیه السلام که:
    من لم یحسن ظنه استوحش من کل احد.6
    کسی که گمانش نیکو نباشد ( بدگمان باشد)، از هرکسی وحشت می کند. از این رو، یکی از ریشه های بدگمانی، ترس و وحشت از دیگران است.
    از پی آمدهای ضعف نفس و ترس، بدگمانی به همه کس و همه چیز است.

    6- بخل ورزیدن
    بخل، پی آمدهای منفی بسیاری دارد. یکی از آنها بدگمانی به خداوند است که از بدترین نوع بدگمانی ها به شمار می آید. بخیل، می پندارد که با احسان و کمک به نیازمندان، روزی اش قطع می شود. این کار او، بدگمانی به خدای رزاق و روزی دهنده جهانیان است. علی علیه السلام می فرماید: «البخل بالموجود سوء الظن بالمعبود؛ بخل ورزیدن به آنچه [و در دست انسان است] بدگمانی به خداوند است.»7
    برای زشتی بخل، همین دلیل بس که بینش درست به خداوند را از انسان می گیرد و او را به پروردگار، بدگمان می سازد.

    7- دورویی و نفاق
    دورویی و نفاق، یکی دیگر از عوامل بدگمانی انسانها به یکدیگر است. فرد دورو دیگران را نیز مثل خود می پندارد. در نتیجه، همیشه در شک و تردید به سر می برد و به دیگران بدگمان است. افزون بر این، نفاق نه تنها سبب بدگمانی منافق به دیگران می شود، مردم را نیز به یکدیگر بدگمان می سازد. برخی از مردم سخنان منافقان را به راحتی باور می کنند و به اشخاص پاک و بی گناه بدگمان می شوند. علی علیه السلام می فرماید: «کل المنافق مریب؛ هر منافقی بدگمان است.8
    مـرا شـیـخ دانــای مــرشد شهــــاب
    دو انــدرز فـرمــود بـر روی آب
    یکی اینکه بر نفس، خوش بین مباش
    دگر اینکه بر غیر، بدبین مباش


    سعدی
    منبع: ماهنامه طوبی، حمید رحمانی
    گروه دین و اندیشه - مهدی سیف جمالی
    http://www.ayehayeentezar.com/galler...1235724085.gif


    خوشبختي يعني اينكه خداوند آنقدر عزيزت كند كه مايه آرامش ديگري شوي


  14. تشکر


  15. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باسمه تعالی
    با سلام:
    بدگمانی به عنوان یکی از زشت ترین رذایل اخلاقی، در آیات و روایات، نهی و نکوهش شده است. قرآن کریم می فرماید:
    «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ»[1]
    ای کسانی که ایمان آورده اید، از بسیاری از گمان ها بپرهیزید، زیرا بعضی از گمان ها گناه است.

    منظور از گمانی که باید از آن اجتناب کرد سوءظن و بدگمانی است؛[2] و منظور از اجتناب، این است که اگر گمانی بردید، بر مبنای آن عمل نکنید و آن را باز مگویید.[3] و منظور از اثم یا گناه، عملی است که خداوند متعال در برابر آن عذاب مقرر کرده است.[4]

    بنابراین، این آیه کریمه در صدد نهی از سوءظن نسبت به سایر مسلمان‌هاست.رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند:
    خداوند متعال از مسلمان جان و مالش را بر دیگران حرام کرده،و حرام کرده است که کسی به او گمان بد ببرد.[5]

    و فرمودند:
    از گمان بد بپرهیزیدکه بدترین دروغ است.[6]

    امام علی علیه السلام می‌فرمایند:بر حذر باش از اینکه گمان بد ببری، که گمان بد عبادت را تباه و بار گناه را بزرگ می‌کند.[7]

    بدگمانی را از طریق صفات بدی که در نفس پدید می‌آید، می‌توان شناخت. از روایاتی که در این زمینه به دست ما رسیده استفاده می‌شود که بخل، حرص و بزدلی نشانه‌های بدگمانی هستند.

    رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در سفارشی به حضرت علی علیه السلام می فرمایند:
    ای علی! بدان که بزدلی، بخل و حرص یک غریزه است که در سوءظن جمع می‌شود.[8]

    پی نوشت:
    [1].حجرات، 12
    [2].المیزان، ج18، ص323
    [3].مجمع البیان، ج9، ص227
    [4]. فیض کاشانی، صافی، ج5، ص53
    [5].بحارالانوار، ج72، ص201
    [6].المیزان، ج17، ص384
    [7].عیون الحکم و مواعظ، ص536
    [8].
    صدوق، خصال،ص102


    ویرایش توسط سمیع : ۱۳۹۲/۰۷/۰۵ در ساعت ۱۰:۴۳

  16. تشکر


  17. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    امام علی علیه السلام فرمودند: سوء ظن را از میان خودتان طرد کنید زیرا خدای عز و جل از آن نهی کرده است.[1]

    و نیز می فرمایند: با سوء ظن ایمان نمی ماند.[2]

    امام صادق علیه السلام فرمودند:
    هنگامی که مومن برادر ایمانی اش را متهم می کند ایمان از قلبش آب می شود چنانکه نمک در آب حل می شود.[3]

    پی نوشت:
    [1].خصال، ص624
    [2].عیون الحکم و المواعظ، ص536
    [3].کافی، ج2، ص361

    ویرایش توسط سمیع : ۱۳۹۲/۱۲/۱۸ در ساعت ۱۸:۰۷

  18. تشکر


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود