صفحه 1 از 15 12311 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: @. پرسمان قرانی محرم .@

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38

    @. پرسمان قرانی محرم .@




    بسم الله الرحمن الرحیم

    پرسش‌های تاریخی





    چرا امام حسين(ع) مانند امام حسن(ع) صلح نكرد بلکه با یاران اندکش برضد یزیدیان جنگید؟

    پاسخ : آن گاه که امام علی به شهادت رسید و مردم با امام حسن(ع) بیعت کردند و حضرت حکومت را در دست گرفت، مردم آمادگى روحى براى مبارزه‏اى سخت و طولانى با معاويه را نداشتند، به چند دليل:

    1- جنگ‏هاى قبلى (صفين، نهروان و جمل)؛
    2- حيله‏گرى و تزوير معاويه و سست عنصرى بسيارى از مردم؛
    3- خطرات بيرونى كه جامعه اسلامى آن زمان را تهديد مى‏كرد و درگيرى داخلى، آنان را براى حمله به مسلمانان بر مى‏انگيخت؛
    4- حفظ جان شيعيان باقى مانده؛
    5- روشن كردن حيله‏گرى های معاويه و شناساندن چهره واقعی وی به مردم نا آگاه و سطحی نگر.


    پس از شهادت حضرت على (ع)، امام مجتبى منبر رفت و بعد ازحمد و ثناى الهى و درود و صلوات بر جدّ بزرگوار خود حضرت خاتم الأنبيا و تمجيد و تعريف از پدر مظلومش ومعرفى خود و خاندان رسالت، مردم با او بيعت نمودند. از فرداى آن روز امام، کارگزاران وحكّام خودرا در ولايات منصوب نمود. جاسوسى را كه از طرف معاويه وارد كوفه شده بود، دستگير كردند و گردن زدند و به ابن عباس ،حاكم خود در بصره نوشت : جاسوس ديگرى را كه از طرف معاويه وارد بصره شده است ، بگير و گردن بزن . به دنبال آن نامه اى با لحن تند به معاويه نوشت كه : جاسوس مى­­­فرستى و مكر و حيله ها مى­كنى ؟! از قرار معلوم گويا قصد جنگ دارى ! اگر چنين است ، من آماده‌ام.(1)


    معاويه ، جواب نامه را نوشت و براى حضرت فرستاد. مكاتبه بين حضرت و معاويه ادامه داشت تا به حضرت خبر دادند معاويه لشکر فراوانى آماده کرده و به عراق گسيل داشته است .


    از طرفى با منافقان و خارجيان كه داخل لشكر حضرت امام حسن بودند و از ترس حضرت على(ع) جرأت اظهار مخالفت نداشتند، به وسيله جاسوسان خود تماس گرفت كه : اگر حسن بن على (ع)را بكشيد، به هر كدام دويست هزار درهم خواهم داد و يكى از دخترانم را به ازدواج قاتل درخواهم آورد.(2)


    @. پرسمان قرانی محرم .@


  2. تشکرها 2


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    امام مجتبى پس از اطلاع ، منبر رفت و مردم را براى مقابله با معاويه ترغيب كرد. ابتدا با سردى مواجه شد، ولى بالاخره گروه زيادى را جمع كرد و از كوفه بيرون رفتند و در نخیله پس از تقسيم و گروه بندى لشكر، عده‌اى را براى مقابله با لشكر معاويه فرستاد، امّا طولى نكشيد كه خبر آوردند فلان فرمانده و فلانى به معاويه پيوسته و شيرازه لشكر متلاشی شده است. حتى به حضرت خبر دادند گروهى از فرماندهان به معاويه پيام داد‌ه‌اند: در صورت تمايل ، حسن بن على را دست بسته تحويل شما خواهيم كرد. امام مجتبی (ع) ضمن خطبه ای خطاب به لشکریانش فرمود:

    «ویلکم ! والله إنّ معاویة لایفی لأحدٍ منکم بما ضمنه فی قتلی، و إنی أظن إن وضعتُ یدی فی یده فاسلمه لم یترکنی ادین بدین جدی ...؛(3)

    وای بر شما ! سوگند به خدا‍! معاویه به وعده هایی که برای کشتن من به شما داده است عمل نمی کند و اگر من تسلیم او گردم باز اجازه نمی دهد بر اساس دین جدم رفتار نمایم .


    حضرت احساس كرد جان خود و پيروانش در خطر جدى قرارگرفته است . مهم‌تر از همه به خاطر چهره دروغینی كه معاويه بين مردم پيدا كرده بود، اگر امام و يارانش شهيد می شدند، خونشان هدر می‌رفته و چندان اثرى نداشت.
    امام از راه ناچاری و براى حفظ اسلام و حفظ شيعيان و نشان دادن چهره واقعى معاويه ، صلح نامه را امضا نمود.

    بنا به گزارش مورخان در صلح نامه موادّى گنجانده شده بود، از جمله اين كه معاويه متعرض امام نگردد و به كتاب وسنّت رسول خداو سيره خلفاى شايسته عمل كند و بعد از خود کسى را براى خلافت تعيين ننمايد(4) و شيعيان على (ع)در شام و حجاز و عراق و يمن از شر او ايمن باشند.(5) نيز حضرت اميرمؤمنان را در نماز و منابر سب نكنند.(6)

    روشن است عمل به اين مواد به ضرر معاويه تمام می شد. اگر به آن ها عمل نكند، چهره واقعی‌اش که سعی بسیار در پنهان کردن آن داشت، بين مردم آشكار خواهد شد ، و آنان مى‌فهمند كه معاويه پاى بند هيچ اصلى از اصول اسلامى نيست. همان طور که پیش بینی می شد، چون امام مجتبی با معاویه بیعت کرد، وی به هیچ کدام از مطالبی که در صلح نامه آمده بود و آن ها را خود نوشته و برای امام مجتبی ارسال کرده بود ،عمل نکرد و بدین وسیله چهره واقعی خود را برای همگان آشکار ساخت . (7)

    @. پرسمان قرانی محرم .@


  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    افزون براین معاويه قابل مقايسه با يزيد پسرش نبود، زيرا:

    اوّلاً: معاويه ، پيامبررا درك كرده بود و صحابى به شمار مى آمد، برخلاف يزيد؛

    دومً: عنوان كاتب الوحى را داشت . مى گويند: يكى از نويسندگان وحى آسمانى معاويه بود؛

    سوم: مهم‌تر از همه با اين كه فاسد و فاسق بود ، امّا مى دانست اگر بخواهد حكومتش دوام داشته باشد، بايد شئون اسلامى را در ظاهر رعايت كند .اودر اين امر به حدّى متظاهر بود كه بسيارى از مردم حتّى برخى از زاهدان لشكر امام على (ع)مردد مى شدند كه آيا حق با على است يا بامعاويه ! او در عقل معاش و امور دنیایی و مکر و حیله سرآمد همگان بود .(8)
    چهارم: سال‌ها بود از طرف عمر و عثمان بر مردم شام حكمرانى مى كرد(9) و گروهى را با پول و ثروت ، عده‌اى را با دادن پست و مقام، برخى را از طريق رعب و تهديد و بالاخره دسته چهارم را با تزوير و تظاهر به اسلام، ساكت كرده بود. كسى حرف نمى زد يا حق حرف زدن نداشت . معاويه به گونه اى بر اوضاع مسلّط شده بود كه مى‌توانست هر كسى را بخواهد بكشد و آب از آب تكان نخورد. به همين خاطر، امام حسين بعد از امام مجتبى ده سال با معاويه زندگى كرد، كه جز انتقاد از طريق نامه و صحبت كارى نكرد.
    امّا يزيد از هر جهت با معاويه فرق داشت . او آشکارا فسق و فجور مرتکب می شد و بی اعتقادی خود را آشکار می‌کرد.

    اگر معاویه به واسطه صلح نامه با امام حسن (ع)خلافت را به دست آورد ولی یزید هیچ مبنایی برای به عهده گرفتن خلافت نداشت و پدرش برخلاف مواد قطعنامه به زور از مسلمانان برای او بیعت گرفته بود .
    او بعد از مرگ معاويه به عنوان اميرمؤمنان و خليفه مسلمانان بر اريكه خلافت تكيه زد؛ كسى كه پاى بند چيزى جز شهوات و تمايلات حيوانى نيست و شراب مى خورد و با ميمون ها بازى مى كند و...


    در چنين اوضاعی امام حسین (ع)قيام کرد و این اهداف را دنبال نمود:

    1ـ زنده كردن اسلام .
    2ـ آگاه ساختن مسلمانان و افشاى ماهيت امويان .
    3ـ احياى سنّت نبوى و سيره علوى .
    4ـ اصلاح جامعه و بيدار كردن امت .
    5ـ از بين بردن سلطه استبدادى بنى اميه .
    6ـ آزادسازى ملّت از سلطه و زور.
    7ـ حاكم ساختن حق و نيروبخشيدن به حق پرستان .
    8ـ تأمين قسط و عدل اجتماعى و اجراى قانون شرع .
    9ـ از بين بردن بدعت ها و كجروى ها.
    10- اعتراض به موروثی شدن خلافت.
    11ـ زنده كردن سنّت مهم امر به معروف و نهى از منكر.

    اگر امام حسین در عهد یزید قیام نمی‌کرد، برپیکره اسلام زیانی جبران ناپذیر وارد می شد.

    امام حسين در زمانى قرار گرفته بود كه بدعت هاى زيادى در اسلام به وجود آمده بود، كه مى دانست اگر قيام نكند، چيزى از اسلام باقى نخواهد ماند. چنان كه فرمود: وقتى زمامدار حكومت اسلامى افرادى مثل يزيد باشد، بايد فاتحهء آن را خواند.( 11) از طرفى مى دانست كه جد بزرگوارش فرمود:« آن جا كه بدعت ها ظاهرگردد، بر عهدة عالمان است كه حقايق را بگويند، و اگر كتمان كنند، لعنت خدا بر آنان باد» (12).

    او در زمانی قيام نمود که انحراف دستگاه حكومت چند برابر شده بود. از نظر اجتماعى نيز اوضاع بر اثر ظلم و بيدادگرى حاكم، مردم را به ستوه آورده و نارضايتى عمومى بيداد مى‏كرد. بنابراين يكى از شرايط انقلاب فراهم آمده بود ولى شرط ديگر - كه وجود روح حماسه و ايثارگرى است- جز در تعداد اندکی فراهم نبود. بنابراين بر امام لازم بود كه از همين مقدار استفاده كند و موقعيت را از دست ندهد. و هر چند در چنان وضعيتى نمى‏توانست پيروزى نظامى به دست آورد، ولى حركتى پديد آورد كه پايه نظام ستمگر را لرزاند و روح خروش و حماسه را در كالبد مسلمانان و همه آزادى خواهان جهان دميد و آثار بسيار گران‏بهايى در تاريخ بشر بر جاى گذارد.

    @. پرسمان قرانی محرم .@


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    پی‌نوشت‌ها:

    1- ارشاد مفید ،ج2،ص5-6.
    2- بحار ،ج44،ص33.
    3- همان،ص33.
    4- جمل من انساب الاشراف،ج3 ،ص287.
    5- اعلام الهدایة، الامام الحسن ،ص 147.
    6- تذکرةالخواص ،ص198.
    7- جمل من انساب الاشراف ،ج3،ص294.
    8- حمدالله مستوفی ،تاریخ برگزیده ،ص 260.
    9-همان ،ص260.
    10- جواد محدثى ، فرهنگ عاشورا، ص 62.
    11- خوارزمی، مقتل الحسین،ح1،ص268؛ مطهرى ، مجموعه آثار، ج 17 ص13.
    12- اصول كافى ، ج 1 ص 54؛وسایل الشیعه ،ج11،ص510.


    @. پرسمان قرانی محرم .@




  8. تشکر


  9. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    چرا امام حسین(ع) با آن که از شهادت خود آگاهی داشت، زن و فرزندانش را به همراه خود به کربلا برد؟


    پاسخ : قیام مقدس امام حسين(ع) دو چهره دارد که بر اساس آن، کارها تقسيم شد: يكى جانبازى ،فداكارى و «شهادت»، ديگرى « پيام رسانی». نقش اساسى زنان در وظيفه دوم، تبلور يافت. البته زنان در تربيت رزمندگان و تشویق آنان نیز نقش ايفا كردند؛ اما وظيفه اساسى آنان، «پيام‏رسانى» بود.

    در باره نقش زنان در تبليغ نهضت حسينى و اسلام، ابتدا دو مقدمه را بايد بيان كرد:

    1- طبق روايات، تمام كارهاى سيدالشهدا(ع) روى حساب بود و علت اين كه به رغم آگاهى از خطرات سفر، اهل بيت را همراه خود به كوفه برد، الهامی بود که خود حضرت در پاسخ برادرش محمد حنفیه بیان می کند:

    «ان الله شاء ان يراهنّ سبايا؛ خداوند چنین خواسته است که آنان (اهل بیت) به اسارت برده شوند. »(1)

    در حقيقت امام(ع) با اين كار، مبلغان خود را به شهرهاى مختلف و حتى به قلب حكومت دشمن فرستاد و پيام خود را به گوش همگان رساند.

    2- در حادثه کربلا ، مردان و زنان هر دو مسئولیت و نقش دارند؛ ولى هر يك در مدار خود و بدون خارج شدن از حريم خویش.

    نقش مردان در حادثه عاشورا جانبازی و شهادت است و نقش و مسئولیت زنان و کودکان و باقی مانده های قافله کربلا پیام رسانی است. پیام رسانی و حراست به خصوص با حضرت زينب(س) بود که از عصر عاشورا به بعد تجلّى پيدا مى‏كند و تمام كارها از اين پس به او واگذار مى‏شود. او در مقابل پيكر مطهر امام، كارى مى‏كند كه دوست و دشمن به گريه در مى‏آيند و در واقع اولين مجلس عزادارى امام حسين(ع) را برپا مى‏كند.

    از امام سجاد(ع) و ديگر زنان و كودكان، پرستارى مى‏كند و در مقابل دروازه كوفه با سخنرانی خود، شجاعت على(ع) و حياى فاطمه(س) را در هم مى‏آميزد و خطابه‏هاى عالى علوى را به ياد مردم مى‏آورد و مردم كوفه را نسبت به كارى كه انجام داده بودند، هشدار می‌دهد. اين است زنى كه اسلام مى‏خواهد. شخصيت رشد يافته اجتماعى در عين حيا و عفت و رعايت حريم.(2)

    همراهى خانواده امام حسين(ع) در حادثه عاشورا می تواند به جهت عوامل زیر باشد:

    @. پرسمان قرانی محرم .@


  10. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38




    1- پیام رسانی: اگر به تاریخ اسلام بنگریم ،خواهیم دانست که در حوادث تاریخی زنان و مردان هر دو نقش داشته‌اند، ولی مرد در مدار خود و زن نیز در مدار خویش؛ در کنار رسول خدا حضرت خدیجه و در کنار امام علی حضرت فاطمه را می‌بینیم که مسئولیت های اجتماعی را به خوبی انجام می‌دادند. در نهضت مقدس حسینی ، نقش حضرت زینب را بسیار برجسته و اساسی مشاهده می کنیم.

    انقلاب امام حسين(ع) تا عصر عاشورا مظهر خون و شهادت بود و رهبرى و پرچم‏دارى بر عهده ايشان قرار داشت. پس از آن، بخش دوم به پرچم‏دارى امام سجاد(ع) و حضرت زينب(س) آغاز گرديد. آنان با سخنان آتشين خود، پيام انقلاب و شهادت سرخ حضرت سيدالشهدا و يارانش را به آگاهى افكار عمومى رسانيدند و طبل رسوايى حكومت پليد اموى را به صدا درآوردند.
    با توجه به تبليغات بسيار گسترده و دامنه‏دارى كه حكومت اموى از زمان معاويه، عليه اهل‏بيت(ع) - به ويژه در منطقه شام به راه انداخته بود - بى‏شك اگر بازماندگان امام حسين(ع) به افشاگرى و بيدارسازى نمى‏پرداختند، دشمنان اسلام و مزدوران قدرت‏هاى وقت، نهضت بزرگ و جاويدان آن حضرت را در طول تاريخ، كم ارزش و چهره آن را وارونه نشان مى‏دادند.

    اما تبليغات گسترده بازماندگان حضرت سيدالشهدا(ع) در دوران اسارت - كه كينه‏توزى سفيهانه يزيد چنين فرصتى را براى آنان پيش آورده بود - اجازه چنين تحريف و جنايتى را به دشمنان نداد. ضرورت حضور و نقش بازماندگان عاشورا، با بررسى و مطالعه در حكومت امويان بر شام، بيش از پيش روشن مى‏شود.
    @. پرسمان قرانی محرم .@


  11. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    2- بی اثر سازی تبلیغات دشمن: شام از آن روز كه به تصرف مسلمانان درآمد، تحت سيطره فرمان‏روايانى چون خالد پسر وليد و معاويه پسر ابوسفيان قرار گرفت. مردم اين سرزمين، نه سخن پيامبر(ص) را دريافته بودند و نه روش اصحاب او را مى‏دانستند و نه اسلام را دست‏كم آن‏گونه كه در مدينه رواج داشت، مى‏شناختند؛ البته 113 تن از صحابه پيامبر اكرم(ص) يا در فتح اين سرزمين شركت داشتند، و يا به تدريج در آنجا سكونت گزيده بودند؛ ولى بررسى زندگى‏نامه اين افراد نيز روشن مى‏كند كه جز چند تن، بقيه آنان براى مدت كمى محضر پيامبر گرامى اسلام(ص) را درك كرده و جز يك يا چند حديث، روايت نكرده بودند.


    گذشته از آن، بيشتر اين افراد در طول خلافت عمر و عثمان تا آغاز حكومت معاويه، وفات كردند و در زمان قيام امام حسين(ع) تنها يازده تن از آنان زنده بود و در شام به سر مى‏بردند.

    اينان مردمانى در سنين هفتاد تا هشتاد بودند كه گوشه‏نشينى را بر آميختن با توده ترجيح داده و در عامه مردم نفوذى نداشتند. در نتيجه نسل جوان آن روز، از اسلام حقيقى چيزى نمى‏دانستند. شايد در نظر آنان، اسلام هم حكومتى بود مانند حكومت كسانى كه پيش از ورود اسلام بر آن سرزمين فرمان مى‏راندند! تجمّل دربار معاويه، حيف و ميل اموال عمومى، ساختن كاخ‏هاى بزرگ، تبعيد و زندانى كردن و كشتن مخالفان، براى آنان امرى طبيعى بود؛

    زيرا چنين نظامى نيم قرن سابقه داشت و كسانى بودند كه مى‏پنداشتند آنچه در مدينه عصر پيامبر گذشته، نيز چنين بوده است.(3)

    معاويه حدود 42 سال در شام حكومت كرد و در اين مدت نسبتاً طولانى، مردم شام را به گونه‏اى پرورش داد كه فاقد بصيرت و آگاهى دينى باشند و در برابر اراده و خواست او، بى‏چون و چرا تسليم شوند.(4) معاويه در طى اين مدت، نه تنها از نظر نظامى و سياسى مردم شام را تحت سلطه خود قرار داد كه از نظر فكرى و مذهبى نيز مردم آن منطقه را كور و كر و گمراه بار آورد تا آنچه او به اسم تعليمات اسلام به آنان عرضه مى‏كند، بى‏هيچ اعتراضى بپذيرند.

    حكومت پليد بنى‏اميه با تبليغات زهرآگين و كينه توزانه، خاندان پاك پيامبر را در نظر مردم شام منفور جلوه داد. در مقابل، بنى‏اميه را خويشان رسول خدا و نزديك‏ترين افراد به او معرفى كردند؛ به طورى كه پس از پيروزى قيام عباسيان و استقرار حكومت ابوالعباس سفّاح، ده تن از امراى شام نزد وى رفتند و همه سوگند خوردند كه تا زمان قتل مروان (آخرین خليفه اموى)، نمى‏دانستيم كه رسول خدا(ص) جز بنى‏اميه خويشاوندى داشت كه از او ارث ببرند.(5)

    بنابراين، جاى شگفتى نيست اگر در مقاتل مى‏خوانيم: به هنگام آمدن اسيران كربلا به دمشق، مردى در برابر امام زين‏العابدين(ع) ايستاد و گفت: سپاس خدايى را كه شما را كشت و نابود ساخت و مردمان را از شرّتان آسوده كرد! حضرت كمى صبر كرد تا شامى هر چه در دل داشت بيرون ريخت؛ سپس با تلاوت آياتى مانند:

    «إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت و يطهركم تطهيراً؛ بى‏شك خداوند مى‏خواهد هرگونه پليدى را از شما اهل بيت ببرد و شما را پاك سازد»

    فرمود: اين آيات در حق ما نازل شده است. پس از آن بود كه مرد فهميد آنچه درباره اين اسيران شنيده، درست نيست. آنان خارجى نيستند؛ بلكه فرزندان پيامبر هستند؛ و از آنچه گفته بود، پشيمان شد و توبه كرد.(7)

    بنابراين با حركت منزل به منزل خاندان امام و خطبه‏ها و روشنگرى‏هاى امام سجاد(ع) و حضرت زينب(س)، تحريفات چندين دهه بنى‏اميه - حتى در «شام» به عنوان مركز خلافت دشمنان بی اثر شد.

    @. پرسمان قرانی محرم .@


  12. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    3- افشاى ماهیت ستمگران حاکم: بُعد ديگر علت حضور خاندان امام، نشان دادن چهره سفّاك، بى‏رحم و غيرانسانى يزيد و حكومت وى بود. يكى از عوامل مؤثر در پذيرش پيام از سوى مردم و رساتر بودن تبليغات از سوى پيام‏آوران، عنصر مظلوميت است. از اين رو برخى از جناح‏ها، گروه‏ها و احزاب سياسى هنگام تبليغات براى نفوذ بيشتر در اذهان مردم و افكار عمومى، مظلوم‏نمايى مى‏كنند؛ چون انسان، فطرتاً از ظلم و ظالم بيزار و متنفر است، همچنان‏كه مظلوم، محبوب و حداقل مورد توجه عواطف و احساسات مثبت مردم است.

    در حادثه كربلا، نه مظلوم‏نمايى؛ بلكه حقيقت مظلوميت با فداكارى اهل بيت آميخته شد و آنان پيام سالار شهيدان و اصحاب را با عالى‏ترين صورت به همه مردم ابلاغ كردند؛ به گونه‏اى كه امروز نيز صداى آنان، در وجدان بشريت به گوش مى‏رسد.

    خردسالان و زنان، كه نه سلاح جنگى داشتند و نه توان رزم؛ ولى با قساوت‏بارترين شكل ممكن مورد ضرب و شتم و هتك حرمت و آزردگى عواطف و احساسات قرار گرفتند. طفل شش ماهه با لب‏هاى تشنه در كنار شط فرات جان داد؛ دخترك خردسال كنار پيكر خونين و قطعه قطعه پدر كتك خورد؛ خيمه‏هاى آنان به آتش كشيده شد و ... اين عوامل در ابلاغ پيام و افشاى ماهيت حكومت يزيد، كمتر از شهادت و جانبازى اصحاب نبود. «صداى العطش» طفلان امام حسين و قنداقه خونين على اصغر(ع) است كه آن شمشيرزدن‏ها و خون‏هاى ريخته شده را زنده نگه داشته است.

    امام سجاد(ع) در شام همين كه خواست دستگاه بنى‏اميه را رسوا كند، فرمود: پدرم امام حسين(ع) را با قطعه قطعه كردن، شهيد كردند. همچون پرنده‏اى در قفس، پر و بال او را شكستند تا جان داد.

    اگر امام سجاد(ع) مى‏فرمود: «پدرم را شهيد كردند»، در چشم مردم شام - كه شناخت عميقى نسبت به اهل بيت نداشتند - خيلى مهم نبود؛ زيرا مى‏گفتند: «در جنگ، افرادى كشته مى‏شوند و يكى از آنان حسين بوده است».

    امام سجاد(ع) فرمود: اگر قصد كشتن داريد، چرا اين گونه كشتيد؟ چرا مثل پرنده بدنش را پاره پاره كرديد؟ چرا كنار نهر آب، او را تشنه كشتيد؟ چرا او را دفن نكرديد؟ چرا به خيمه‏هاى او حمله كرديد؟ چرا كودك او را شهيد كرديد؟ اين كلمات به قدرى نزد افراد غيرقابل خدشه بود كه شام را طوفانى كرد و جنبش فكرى و فرهنگى، عليه رژيم اموى به راه انداخت.

    يزيد مى‏خواست با كشتن مردان و به اسارت كشيدن خاندان اهل‏بيت، همه حركت‏ها را در نطفه خفه كند؛ به طورى كه همگان از چنين سرنوشتى ترسان و بيمناك باشند و خود بر اريكه قدرت تكيه بزند. اما قيام با عزت امام و پيام رسانى افشاگرانه و مظلومانه خاندان او، هسته‏هاى ظلم‏ستيزى را براى خونخواهى امام حسين(ع) و از بين بردن بنى‏اميه در نقاط مختلف سرزمين‏هاى اسلامى به وجود آورد.


    پی نوشت‌ها:
    1- سید بن طاووس ، لهوف ،ص94؛ بحارالانوار، ج 44، ص 364.
    2- مرتضی مطهری ،مجموعه آثار، ج 17، ص 395-409 .
    3- سید جعفر شهيدى، قيام امام حسين(ع)، ص 185.
    4- محمد ابراهیم آيتى، بررسى تاريخ عاشورا، ص 47.
    5- ابن ابى الحديد، شرح نهج البلاغه، ج 7، ص 159.
    6- احزاب (33)، آيه 33.
    7- اخطب خوارزمى، مقتل الحسين(ع)، ج 2، ص 69؛ لهوف، ص 238-239.
    8- مقرم،مقتل الحسین ،ص300.




    @. پرسمان قرانی محرم .@


  13. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    پرسش: چرا امام حسين(ع) حجّ خود را نيمه تمام گذاشت و از مكّه در آستانه شروع اعمال حجّ خارج شد؟


    پاسخ :قیام امام حسین برای احیای دین و احکام شریعت اسلام و سنت پیامبر بود؛ بنابراین نه تنها عملی بر خلاف شریعت و احکام الهی اسلام انجام نمی داد ، بلکه حتی مانند ظهر عاشورا تا به خطر افتادن جان نیز بر آن مراقبت داشت؛ بنابراین چگونه می توانست نسبت به مسئله حج و احکام آن در انظار مسلمانانی که از تمام سرزمین های اسلامی به مکه آمده بودند ، بی تفاوت باشد ، یا حتی برخلاف آن عمل نماید؟! به خصوص آنکه حضرت را متهم به خروج بر خلیفه و پیشوای مسلمانان نمودند و انبوهی از مردم را بر ضد حضرت تجهیز کردند.

    بنابراین قبل از این که به تحلیل تاریخی مسئله بپردازیم ، باید ابتدا نقل صحیح مسئله را یاد آور شویم و آن این که امام حسین (ع) به احرام حج ، محرم نشده بود و اين سخن مشهور كه امام حجّ خود را نيمه تمام گذاشت، سخن نادرستى است؛ زيرا امام(ع) در روز هشتم ذى الحجه «يوم الترويه» از مكّه خارج شد.در حالى‏كه اعمال حجّ - كه با احرام در مكّه و وقوف در عرفات شروع مى‏شود - از شب نهم ذى الحجه آغاز مى‏شود. البته در برخی کتاب ها آمده که حضرت حج خود را تبدیل به عمره کرد و طواف و سعی انجام داد و از احرام بیرون آمد چون نمی توانست حج خود را تکمیل کند.(1) و این سخن نیز مشهور شده است، ولی بعید به نظر می‌آید که حضرت به احرام حج، محرم شده باشد چون کسی که می خواهد اعمال حج را انجام دهد، روز هشتم یا نهم ذی الحجه محرم می شود و جهتی برای محرم شدن زودتر از موعد مقرر نیست .

    برای تایید این مطلب روایاتی در کافی نقل شده که به برخی اشاره می کنیم :

    عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) .... فَإِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ (ع) خَرَجَ قَبْلَ التَّرْوِيَةِ بِيَوْمٍ إِلَى الْعِرَاقِ وَ قَدْ كَانَ دَخَلَ مُعْتَمِراً.(2)

    امام صادق فرمود : امام حسین(ع) قبل از روز هشتم ذی الحجه از مکه خارج شد در حالی که با احرام عمره ، به قصد انجام عمره وارد مکه شده و عمره انجام داده بود .

    نیز فرمود :
    «قَدِ اعْتَمَرَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ( ع) فِي ذِي الْحِجَّةِ ثُمَّ رَاحَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ إِلَى الْعِرَاقِ وَ النَّاسُ يَرُوحُونَ إِلَى مِنًى وَ لَا بَأْسَ بِالْعُمْرَةِ فِي ذِي الْحِجَّةِ لِمَنْ لَا يُرِيدُ الْحَجَّ؛

    امام حسین در ماه ذی الحجه عمره انجام داد و سپس در روز ترویه (هشتم) به سوی عراق حرکت کرد کسی که نمی خواهد حج انجام دهد می تواند عمره انجام دهد».(3)

    این روایات تنها به انجام عمره از طرف امام حسین (ع) اشاره دارد، نه تبدیل حج به عمره، و دلیل دیگری غیر از روایات نداریم بر این که حضرت اعمال حج را شروع کرده بود. بنابراین کلام برخی که فرموده‌اند حضرت حج خود را به عمره تبدیل کرد و از مکه خارج شد دلیلی ندارد .

    بله، مسلّماً حضرت در هنگام ورود به مكّه، عمره مفرده انجام داده، چه بسا در طول اقامت چند ماهة خود در مكّه و احتمالاً در فاصله‏هاى مختلف، اقدام به انجام اعمال عمره كرده بود. اما انجام اعمال عمره مفرده، به معناى ورود در اعمال حجّ نیست. شاید وقتی خبردار شد که نیروهای مخفی یزید قصد ترور ایشان را در حرم دارند و تصمیم گرفت به سوی عراق حرکت کند، برای انجام عمره دیگر محرم شد و آن را تکمیل کرد و از احرام خارج شد و در روز ترویه یعنی هشتم ذی الحجه از مکه خارج شد ؛ چون اعمال عمره را در چند ساعت می توان انجام داد وتمام کرد.

    از نظر تاريخى بالاخره اين پرسش باقى است كه با وجود آن كه يكى از علل انتخاب مكّه، داشتن فرصت مناسب براى تبليغ ديدگاه خود بود؛ چرا در اين شرايط زمانى ويژه - كه اوج حضور حاجيان و بهترين فرصت تبليغى است – ناگهان مكّه را ترك كرد؟


    @. پرسمان قرانی محرم .@


  14. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    در پاسخ می‌توان اموری را ذکر کرد:

    أ) اظهار نارضایتی شدید از حکومت یزید

    با توجه به اهمیت حج، و شخصیت امام حسین و بهره‌مندی ایشان از پایگاه‌ وسیع اجتماعی، حرکت امام از این که غیر منتظره و برخلاف معمول بود، باعث جلب توجه همگان شد. برای همین پرسش پدید آمد که چرا در حالی که همگان خود را آماده می‌کردند به عرفات و منا روند و اعمال حج را به جا آورند، فرزند پیامبر و بهترین راهنمای حاجیان و شایسته‌ترین افراد برای انجام مناسک حج، مکه را ترک می‌کند؟! همو که عاشق و دلباخته معشوق، عبادت و راز و نیاز با خداست. امام بیش از هر فردی دیگری دوست دارد در سرزمین عرفات همراه حاجیان به دعا و مناجات با خدا بپردازد و روز عید قربان اعمال منی را انجام دهد اما چرا این سرزمین دوست داشتنی را ترک می‌کند؟! حتماً به عنوان اعتراض به حکومت یزید این حرکت صورت گرفته، یا حکومت برای امام مشکلی درست کرده که فرزند فاطمه نتوانسته است در حرم امن الهی، مناسک حج را به جا آورد! حرکت امام، بزرگ‌ترین گام تبلیغاتی و فرهنگی در اعتراض به حکومت ستم‌پیشه و فاسد یزید به شمار می‌آمد.

    @. پرسمان قرانی محرم .@


صفحه 1 از 15 12311 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود