صفحه 1 از 17 12311 ... آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: جامعه علوي در نهج البلاغه (مديريت : مجيب )

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    26,365
    مورد تشکر
    24 پست
    حضور
    22 روز 14 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    26
    آپلود
    0
    گالری
    8953

    جامعه علوي در نهج البلاغه (مديريت : مجيب )




    با نام و ياد خداي سبحان

    سلام و عرض ادب و اجترام


    در این تاپیک متن کتاب جامعه علوي در نهج البلاغه نوشته مي شود. به این صورت که در هر پست بخشي از کتاب به ترتیب صفحات قرار می گیرد .

    ازسرکار خانم مجيب که مديريت اين موضوع را پذیرفتند تقدير و تشکر مي کنم و براشون آرزوي توفيق روز افزون دارم

    استدعا دارم که کاربران گرامي در اين تاپيک پستي نزنند چرا که نظم کتاب بهم مي خورد و ناچار به حذف آن پست خواهيم شد .لطفا سوالات خود را در خصوص اين کتاب اينجا مطرح بفرمائيد


    التماس دعا

    ویرایش توسط ║★║فاطمی║★║ : ۱۳۸۹/۰۳/۱۰ در ساعت ۱۷:۰۸


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2




    جامعه علوي در نهج البلاغه (مديريت : مجيب )

    جامعه علوي در نهج البلاغه


    جامعه علوي در نهج البلاغه (مديريت : مجيب )

    ویرایش توسط مجیب : ۱۳۸۹/۰۳/۱۰ در ساعت ۲۰:۵۱


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    مركز مطالعات و پژوهش هاى فرهنگى حوزه ى علميه
    نام كتاب: جامعه ى علوى در نهج البلاغه
    مؤلف: عبدالحسين خسروپناه
    تهيه كننده: مركز مطالعات و پژوهش هاى فرهنگى حوزه ى علميه
    ناشر: انتشارات مركز مديريت حوزه ى علميه ى قم
    ويراستاران: محمد جواد شريفى و حميده انصارى
    حروف نگار و صفحه آرا: حسن يوسفى
    شابك: 9 ـ 3 ـ 93001 ـ 964
    شمارگان: 1000 نسخه
    نوبت چاپ: اول 1380 / ويرايش دوم 1384
    قيمت: 1400 تومان



    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    پيش گفتار
    يكى از مسائل حيرت آور و شگفت انگيز، مطالعه ى شخصيت على(عليه السلام) است كه جامع كمال انسانى و نماد شهامت، حق جويى، حق خواهى، حق گرايى و عدالت بود و فصاحت كلام او با شجاعتش همراهى مى كرد.
    مولود كعبه كه ابراهيموار هيچ گاه بر بتان سجده نكرد، موحد به دنيا آمد و موحدانه در محراب عبادت به ديدار حق شتافت و رستگار گشت.
    او برجسته ترين پيرو محمد(صلى الله عليه وآله) بود و قرآن را طراز عدالت قرار مى داد.
    على(عليه السلام) از روزگار خود بزرگ تر و جامه ى تاريخ و جهان بر اندام او كوچك بود.
    تنهايى على، زاييده ى كينه توزى و حسادت دشمنان و نادانى دوستان او بود. على از گذشته و حال جفا ديده است و اما آيندگان نيز... .
    ابعاد متفاوت و متضاد على(عليه السلام)مستشرقان را به وجد آورده است. شير بيشه ى روز و عارف شب بودن، ذليل در برابر خدا و سربلند در مقابل دشمن، گرسنگى مستمر، فعاليت شبانه روزى، و قاطعيت همراه با مدارا، نمونه اى از اين تضاد است.
    مرگ على(عليه السلام)، او را بيش تر شناساند; آن گاه كه توفانِ سياهِ ذلّت و سياستِ مكر و نيرنگ آشكار شد و زبونى مردم را به ارمغان آورد و سلطنت را جانشين امامت ساخت.
    على(عليه السلام)، گرفتار تعصب، افراط و تفريط، حسادت، كينه و ستم روزگار خويش بود. خواص، بيش از عوام به آن حضرت آزار مى رساندند; هم چنان كه نزديكانش بيش تر از ديگران به او ستم روا داشتند.
    پيامبر(صلى الله عليه وآله) در روز غديرخم فرمود: «هر كس كه من مولاى او هستم، پس على هم مولاى اوست». و نيز فرمود: «پسر ابى طالب، ولايت امتم حق توست; اگر به درستى و عافيت، تو را ولىّ خود كردند و با رضايت درباره ى تو به وحدت نظر رسيدند، امرشان را به عهده گير و بپذير; اما اگر درباره ى تو به اختلاف افتادند، آنان را به خواست خود واگذار; زيرا خدا راه گشايشى به روى تو باز خواهد كرد».
    هيچ شخصى در گذشته و حال، هم چون على براى اسلام و پيامبر فداكارى نكرد، به گونه اى كه قرآن نيز به آن اشاره كرده است: «وَمِنَ النّاسِ مَنْ يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَؤوفٌ بِالعِباد».[1]
    او نور وحى و رسالت را به چشم خود مى ديد و بوى نبوت را استشمام مى كرد. هنگام نزول وحى، ناله ى شيطان را مى شنيد.[2] آن گاه كه هر كس سر در لاك خود فرو برده و زبانش بسته بود و در كارها سستى مىورزيد، براى يارى دين، قيام كرد و بر همگان سبقت گرفت.[3]
    با سوز جان به پيامبر(صلى الله عليه وآله) خطاب كرد: «هر شب خواب به چشمم نرود تا آن گاه كه خداوند براى من سرايى را كه در آن جاى گرفته اى، اختيار كند. به زودى دخترت، تو را از ستم امتت بر من خبر دهد، سرگذشت و احوال مرا از او بپرس. اين ها در زمانى بود كه از مرگ تو ديرى نگذشته بود و تو از يادها نرفته بودى».[4]
    امام در مقام فرمان روايى و زمام دارى امور، ضمن پاسخ گويى به مردم، سياست هاى حقوقى، مالى، ادارى، اقتصادى و سياسى خود را شفاف بيان مى كرد.
    زندگى على(عليه السلام) سرشار از تعاون، هم كارى و هم يارى بود. توجه به مستمندان و پرداخت زكات و صدقات، سيره ى مستمر او بود.
    على رغم غصب خلافت، هميشه خلفا را در قضاوت ها يارى مى كرد و صراط مستقيم را به آنها نشان مى داد.
    على(عليه السلام) از حيث علم و فضيلت و كمال نفسانى، جامع بود. عرفان و اختلاف علوى، از نوع رهبانيت و گوشه نشينى نبود. جلوت و خلوت على(عليه السلام)هم راه هم بود، در حالى دنيا پرستى را طرد مى كرد كه در دنيا زيست مى نمود. على(عليه السلام)محبّت روحانى نسبت به خدا را اساس عرفان قرار داد.
    كلام على(عليه السلام) جاودانه و چون خورشيدى درخشنده است و خاموشى در آن راه ندارد.
    ياران على(عليه السلام) هم چون حجر بن عدى، عدى بن حاتم طايى، هانى بن عروه ى مرادى، عامر بن وائله ى كنانى، صعصعه بن صوحان، كميل بن زياد و... نيز از امتيازات علوى برخوردار بودند.
    سيره ى عملى و مكارم اخلاق حضرت على(عليه السلام) نيز به تمام ابعاد آدمى نظر داشت.
    اصلاحات علوى جامع بود و اصلاحات روحى، فردى و جسمى و اجتماعى را در بر مى گرفت.
    جامعه ى علوى در نهج البلاغه، قطره اى از اقيانوس معرفت علوى است كه در ضمن پنج «گلشن» آن، رشحه هايى از كلام علوى، قلمرو دين در سنت علوى، رفتار علوى و سياست علوى و پرسمان انديشه ى علوى را استشمام خواهيد كرد. شايان ذكر است كه مطالب و محتواى اين كتاب، بسيار كوتاه و موجز در طول سال ها مطالعه و فيش بردارى از منابع گوناگون نگاشته شده; پاره اى از منابع به دليل طول زمان تأليف و فيش بردارى از قلم افتاده اند كه از مؤلفان آنها عذرخواهى مى شود. اميد است خوانندگان محترم و شيفتگان مكتب علوى با دقت، آن را مطالعه نمايند تا بيش تر با شخصيت اين بزرگوار آشنا شوند و كاستى هاى اثر را با تذكرات خالصانه بزدايند.
    در پايان از حضرت حجه الاسلام و المسلمين حسينى بوشهرى، مدير محترم مركز مديريت و مركز مطالعات و پژوهش هاى فرهنگى حوزه ى علميه و نيز از ويراستاران محترم، جناب آقاى محمد جواد شريفى و سركار خانم انصارى و حروف نگاران محترم، آقايان يوسفى و ناصرى، تشكر و سپاس گزارى مى نمايم.
    عبدالحسين خسروپناه
    10 آبان 1380 / 15 شعبان 1422
    مصادف با ميلاد حضرت قائم(عج)
    [1]. سوره ى بقره، آيه ى 207.
    [2]. نهج البلاغه، خطبه ى 134.
    [3]. همان، خطبه ى 37.
    [4]. همان، خطبه ى 193.
    ویرایش توسط مجیب : ۱۳۸۹/۰۳/۱۰ در ساعت ۰۸:۱۳


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    ويژگى هاى برجسته ى على(عليه السلام)
    على(عليه السلام) فرزند ابوطالب بن عبدالمطلب بن هاشم، كنيه اش ابوالحسن و لقبش حيدر بود. وى سيزده سال قبل از بعثت، در عرصه ى عالم خاكى ظهور كرد. على(عليه السلام)پرورش يافته ى پيامبر(صلى الله عليه وآله) بود و معرفت و حكمت و اخلاق را از آن وجود مبارك آموخته بود. براى شناخت بيش تر امام على(عليه السلام)به بيان برخى ويژگى هاى برجسته ى آن حضرت مى پردازيم:

    ویرایش توسط مجیب : ۱۳۸۹/۰۳/۱۰ در ساعت ۲۰:۴۱


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    1. ايمان
    اميرالمؤمنين(عليه السلام) اولين كسى است كه رسول خدا(صلى الله عليه وآله) را تصديق كرد و به او ايمان آورد و به نماز او اقتدا كرد.[1] حضرت جايگاه خود و ياران پيامبر(صلى الله عليه وآله) را چنين توصيف مى كند:
    ما پيوسته و پى گير در كنار رسول خدا(صلى الله عليه وآله)با پدران و فرزندان و برادران و عموهايمان مى جنگيديم و اين امر جز افزايش ايمان و پذيرش و فرمان بردارى هرچه بيش تر، از حق، پى آمدى نداشت.[2][1]. نهج البلاغه، تحقيق صبحى صالح، خطبه ى 37 و 131.
    [2]. همان، خطبه ى 56.

    ویرایش توسط مجیب : ۱۳۸۹/۰۳/۱۰ در ساعت ۲۰:۴۳


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    2. موقعيت سنجى
    با اين كه امت پيامبر(صلى الله عليه وآله)، پس از وفات آن حضرت، در امر خلافت گرفتار اختلاف شدند و افراد كينه توز امانتى را كه پيامبر(صلى الله عليه وآله) به دست على(عليه السلام)سپرده بود غصب كردند، على(عليه السلام)با موقعيت شناسى، صبر را بر تقابل ترجيح داد و با سكوت، در مقابل فتنه و آشوب ايستاد تا دين رسول الله(صلى الله عليه وآله)بماند. حضرت در نامه اى به مردم مصر، جريان سقيفه را چنين توضيح مى دهد:
    مردم را ديدم پيرامون ديگرى گرد آمده اند و با او بيعت مى كنند. دست از هركارى برداشتم و بيعت نكردم تا آن گاه كه ديدم بازگشتگان از اسلام، بازگرديده، به نابودى دين محمد(صلى الله عليه وآله)فرا مى خوانند; لذا ترسيدم كه اگر به يارى اسلام و مسلمانان برنخيزم، در ساختمان آن شكستگى و رخنه اى ببينم، يا آن را سراسر ويران بيابم كه مصيبت چنين پيش آمدى بر من، بسى گران تر است تا از دست رفتن سرپرستى شما كه بى گمان بهره ى روزهايى اندك است.[1]
    [1]. همان، نامه ى 62.


    ویرایش توسط مجیب : ۱۳۸۹/۰۳/۱۰ در ساعت ۲۰:۴۸


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    3. آگاه ساختن مردم و آشنا كردن آنها به حقوق اجتماعى
    آن گونه كه با گردن كشان خودكامه سخن مى گويند، با من سخن نگوييد و چنان كه در نزد خودخواهان تندخو محافظه كارى مى كنند، با من محافظه كارى نكنيد و در معاشرت ظاهرسازى نداشته باشيد و درباره ى من گمان نبريد كه اگر سخن حقى به من گفته شد، آن را سنگين احساس مى كنم، و نپنداريد كه من خواستار بزرگ داشت خود از سوى شما هستم.
    [1]
    [1]. همان، خطبه ى 216.


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    4. عشق على(عليه السلام) به خدا
    اميرالمؤمنين(عليه السلام) با آن همه عظمت به درگاه خدا رو مى آورد و با او خلوت و زمزمه مى كرد و با خدا چنين مى گفت:
    خدايا، گناهى را از من بيامرز كه تو از من بدان داناترى. پس اگر بازگشتم، تو هم با آمرزش بر من بازگرد. خدايا، گناهى را از من بيامرز كه از درونم وعده كردم و وفا كردنى در نزد من برايش نيافته اى. خدايا، گناهى را از من بيامرز كه به زبانم خواسته ام به سوى تو تقرّب بجويم، سپس قلبم با آن مخالفت كرده است. خدايا به گوشه ى چشم اشاره كردن ها و سخنان بيهوده گفتن ها و خواسته هاى نارواى دل و لغزش هاى زبانم را بيامرز.[1]
    [1]. همان، خطبه ى 78.
    ویرایش توسط مجیب : ۱۳۸۹/۰۳/۱۰ در ساعت ۲۰:۵۲


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۷
    نوشته
    10,035
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    17 روز 15 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    6
    آپلود
    0
    گالری
    2



    5. هدايت كردن مخالفان
    خوارج و اهل نهروان از معاندان و مخالفان جدى حضرت على(عليه السلام)بودند كه به روش هاى گوناگون با آن حضرت مخالفت مى كردند; ولى امام على(عليه السلام) در تعليم و هدايت و آگاه سازى آنها كوتاهى نكرد و در نامه ها و خطبه هايش، انحرافاتشان را به آنها گوشزد نمود.[1]
    [1]. همان، خطبه ى 29 و 34.


    ویرایش توسط مجیب : ۱۳۸۹/۰۳/۱۰ در ساعت ۲۰:۵۴


    یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِکَ فَکَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِکَ



    اگه مي خواي اهل آسمون بهت رحم كنن به اهل زمين رحم كن


صفحه 1 از 17 12311 ... آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود