جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ولایت قبل از انقلاب

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    36
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    51 دقیقه
    دریافت
    39
    آپلود
    1
    گالری
    0

    ولایت قبل از انقلاب




    به نام خدا...
    دوستان گرامی یک اتفاق جالب واسه من افتاد که تا به حال هرگز در موردش فکر نکرده بودم...(خلاصه)...در بحثی با یکی از همکلاسیام که دید منفی نسبت به انقلاب و ولایت فقیه و تقریبا سکولار دارد از من سوالی کرد که من واقعا نتونستم جواب سولشو بدم !!! چند نظر مطرح کردم ولی کارساز نشد!!! او با صحبت در مورد حکومت اسلامی و ولایت و ...به این موضوع اشاره کرد که بعد از غیبت کبری وضعیت ولایت و ولایت مداری به چه شیوه ای است و تا قبل از انقلاب و بر شیعیان مساله ولایت چگونه بود ؟؟؟ و سوال دو اینکه حالا هر جوری که بود ایا نمی توانست انقلابی اسلامی ایرانی نباشد و دوباره این مسائل (مثل قبل (منظورم از شروع غیبت تا قبل از انقلاب ))روال عادی خودشو طی می کرد؟؟؟
    از دوستان خواهش دارم با روشن کردن مطلب نظراتشونو بگن تا من از گمراهی و تردید بیام بیرون...
    دو عالم را به یک بار از دل تنگ
    برون کردیم تا جای تو باشد

  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط شکسته دل نمایش پست
    به نام خدا...
    دوستان گرامی یک اتفاق جالب واسه من افتاد که تا به حال هرگز در موردش فکر نکرده بودم...(خلاصه)...در بحثی با یکی از همکلاسیام که دید منفی نسبت به انقلاب و ولایت فقیه و تقریبا سکولار دارد از من سوالی کرد که من واقعا نتونستم جواب سولشو بدم !!! چند نظر مطرح کردم ولی کارساز نشد!!! او با صحبت در مورد حکومت اسلامی و ولایت و ...به این موضوع اشاره کرد که بعد از غیبت کبری وضعیت ولایت و ولایت مداری به چه شیوه ای است و تا قبل از انقلاب و بر شیعیان مساله ولایت چگونه بود ؟؟؟ و سوال دو اینکه حالا هر جوری که بود ایا نمی توانست انقلابی اسلامی ایرانی نباشد و دوباره این مسائل (مثل قبل (منظورم از شروع غیبت تا قبل از انقلاب ))روال عادی خودشو طی می کرد؟؟؟
    از دوستان خواهش دارم با روشن کردن مطلب نظراتشونو بگن تا من از گمراهی و تردید بیام بیرون...:rose::rose::rose:
    پيشينه عملى ولايت فقيه را مى‏توان در موارد بسيار زيادى- حتى در عصر پيامبر اكرم (ص) و ائمه اطهار (ع) اثبات كرد زيرا مسلمانان از همان صدر اسلام، با دو مسأله اساسى روبه‏رو بوده‏اند:

    1. غيبت پيامبر (ص) و حضور نداشتن ايشان در بسيارى از شهرها

    2. نياز مبرم مسلمانان به احكام و دستورهاى سياسى و فردى.

    بنابراين پيامبر گرامى (ص) به افرادى نياز داشت تا در غيبت ايشان، احكام را براى مردم تبيين و جامعه اسلامى را اداره كنند.

    اين مسأله در دوران امامان معصوم (ع) نيز وجود داشت. لذا علاوه بر اينكه در سيره نظرى آن بزرگواران مشاهده مى‏كنيم كه با الهام از قرآن، به حلّ اين مسأله پرداخته‏اند در سيره عملى خود نيز- در مواردى كه نياز بوده با تكيه بر شرايط مهم رهبرى (قدرت و توانمندى، امانت‏دارى، علم و آگاهى به احكام و دستورات الهى و) اقدام به تعيين افراد واجد شرايط مى‏كردند مانند: حذيفه بن يمان به عنوان ولى فقيه اول مدائن، سلمان فارسى به عنوان ولى‏فقيه دوم مدائن، عمار بن ياسر به عنوان ولى فقيه كوفه، مالك اشتر به عنوان حاكم و ولى فقيه مصر.

    در زمان غيبت هم فقهاى بزرگوار اسلام، با تكيه بر آيات و روايات و ادله عقلى- كه فقيه واجد شرايط را در غيبت معصوم (ع) براى اداره و رهبرى جامعه اسلامى منصوب نموده‏اند همواره در صدد تشكيل حكومت اسلامى و اجراى احكام و تعاليم آن در جامعه و تحقق آرمان‏هاى آن بوده‏اند. البته زمانى كه زمينه‏ها و شرايط دست‏يابى بدين مهم به طور كامل فراهم نبود، آنان به مرتبه‏اى مناسب با اقتضاى شرايط محيطى بسنده كرده و در پى تحقق زمينه لازم براى تشكيل حكومت اسلامى بوده‏اند. اينك به طور مختصر به تجلّى اعمال ولايت فقيه در حد مقدور از سوى برخى از مشهورترين فقها مى‏پردازيم:
    1. شيخ مفيد در ابتداى غيبت كبرى به عنوان ولى فقيه آن زمان مطرح بود.
    2. سيد رضى و سيد مرتضى يكى پس از ديگرى، به مدت 33 سال امارت حاجيان و نقابت سادات (اهل بيت) و منصب قاضى‏القضاتى را در زمان القادر بالله و بهاء الدوله ديلمى بر عهده داشتند.

    3. خواجه نصير الدين طوسى با ورود به دربار هلاكوخان، زمينه‏ساز خدمات ارزنده‏اى به دين و تشيع شد.

    4. سيد بن طاووس در زمان خود طبق مقتضيات زمان، در مسائل سياسى دخالت مى‏كرد و در صورت نياز و امكان، تصدّى بعضى از آنها را بر عهده مى‏گرفت.

    5. محقق كركى با نزديك شدن به دربار پادشاهان صفوى، نقطه عطفى در عملى ساختن نظريه «ولايت فقيه» به وجود آورد تا جايى كه شاه طهماسب ضمن اذعان به ولايت محقق كركى به عنوان نايب امام زمان، رياست عالى مملكتى را به او تقديم كرد و محقق از اين راه گام‏هاى ارزنده‏اى در بسط و اجراى احكام عالى اسلام، در سطح كشور برداشت.(موسوى بهبهانى، على، حكيم استرآباد، ميرداماد، ص 11- 01)

    6. علامه مجلسى، منصب شيخ الاسلامى را پذيرفت و از اين راه خدمات شايانى به اسلام كرد. وى از نفوذ صوفيه كاست و تشيع را ترويج داده، دربار را بدان سو كشاند.

    7. شيخ بهائى با تكيه بر ولايت فقيه، سمت شيخ الاسلامى شاه عباس را پذيرفت تا مردم را طبق نگرش ائمه معصومين (ع) تربيت و فقه جعفرى را اجرا كند.

    8. شيخ جعفر كاشف الغطاء ولايت بر جامعه را حق خود مى‏دانست و بر اين اساس، مقام فرماندهى جنگ (ايران و روس) را در اختيار فتحعلى شاه قرار داد.(كشف الغطاء، ج 2، ص 394)
    9. مولا احمد نراقى، ولايت‏فقيه را در همه زمينه‏هاى سياسى، اجتماعى، اقتصادى و مبسوطاليد مى‏دانست و حاكميّتى غير از حاكميت فقيه در جامعه را به رسميت نمى‏شناخت. وى ضمن برقرارى رابطه نزديك با فتحعلى شاه، سعى مى‏كرد از او يك سلطان عادل بسازد ولى هيچ گاه ولايت بالاستقلال وى را به رسميّت نشناخت.

    10. شيخ فضل الله نورى- كه «ولايت در زعامت سياسى» را از آن فقيهان آل محمد (ص) مى‏دانست همواره در مسائل سياسى پيشگام بود. وى توانست حاكميت احكام اسلامى را بر نظام حقوقى و سياسى مملكت از طريق نظارت شرعى فقيهان تثبيت كند.

    11. آيت‏الله بروجردى با تكيه بر ولايت فقيه- تا آنجا كه شرايط محيطى اجازه داد در مسائل سياسى و اجتماعى مداخله كرده، جلوى بسيارى از انحرافات رژيم پهلوى را گرفت.

    نتيجه:

    از بررسى پيشينه تاريخى «ولايت فقيه» چند انگاره مشخص مى‏شود:
    يكم. اصل ولايت فقيه نه تنها به زمان غيبت كبرا بلكه به نزول وحى و زمان صدر اسلام و عصر حضور ائمه اطهار (ع) باز مى‏گردد. بنابراين مسأله ياد شده، از لحاظ نظرى و عملى، بسيار متقدم بر زمان وقوع انقلاب اسلامى است و در زمان ما در عرصه عمل، عينيت و تجلّى و جايگاه مناسب خويش را به دست آورده است.

    دوّم. هر يك از صاحب نظران، بر اثر مهيا نبودن زمينه كامل، به عملى شدن ناقص ولايت فقيه بسنده مى‏كردند. راز نزديك شدن علماى تراز اول شيعه به دربار برخى از سلاطين را مى‏توان در راستاى اميد به تجلى عملى ولايت فقيه- هر چند در عرصه‏اى محدود ارزيابى كرد.

    سوّم. آنچه امروزه به صورت يك نظريه، از سوى حضرت امام (ره) و بسيارى از فقهاى بزرگوار ارائه شده و مبناى نظام جمهورى اسلامى قرار گرفته است تطورات و ادوار مختلفى داشته است. اين انديشه در خط سير تاريخى- تدريجى خود، مراحل تكوين و تكامل را پيموده است تا اينكه در قرون اخير- به ويژه از قرن سيزدهم به بعد صورت توسعه‏يافته آن، به عنوان يك نظريه سياسى كامل آشكار شده است.(پيشينه و دلايل ولايت‏فقيه، امام خمينى و حكومت اسلامى)

  4. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود