جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شبهه ای درباره آیه ولایت

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۸
    نوشته
    5
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    شبهه ای درباره آیه ولایت




    سلام

    بنده این نوشتار را روی یکی از سایتهای اهل سنت ایران دیدم. لطفاً برای بنده به این شبهه پاسخ بدهید:

    "وقتی به علمای شیعه بگوییم: در آیه ولایت که مورد ادعای شماست، ﴿الَّذِيْنَ﴾ آمده، و ﴿الَّذِيْنَ﴾ جمع است، و چطور برای یک نفر (حضرت علی) آمده است؟ در جواب می گویند: این جمع برای تکریم و احترام به حضرت علی بوده است، نه جمعی که چند نفر بوده باشند!!!

    می پرسیم: پس چطور این تکریم در مورد پیامبر اسلام نیست؟ و در بسیاری از آیات قرآن با انت (تو) یا ضمیر «ک» و… به او خطاب شده است، آیا شما علی را بالاتر از پیامبر اسلام می‌دانید؟!!!"

  2. تشکر


  3.  

  4. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۸۷
    نوشته
    101
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    السلام
    اول به همانها که میگویند بگید 66 نفر از مورخان و مفسران بزرگ اهل سنت از جمله : طبری ، رازی ، ثعلبی ، قشیری ، خوارزمی ، ابن حجر ، و ابن کثیر این آیه را درباره ی علی ( سلام الله علیه ) دانسته اند و .......
    برای کسب اطلاعات میتونید به کتاب الغدیر علامه امینی مراجعه کنید .
    اما پاسخ شما :
    در آیه « إِنَّمَا وَلِیكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یقِیمُونَ الصَّلَاةَ وَیؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ » هفت کلمه جمع وجود دارد :
    1- الذین
    2-امنوا
    3-الذین
    4-یقیمون
    5-یؤتون
    6-هم
    7- راکعون
    لیکن هیچ یک از این جمع ها برای مفرد استعمال نشده است تا استعمال مجازی باشد .
    توضیح آنکه : بین استعمال لفظ برای معنا و تطبیق آن با خارج تفاوت وجود دارد . ((مجاز)) استعمال لفظ مفهومی است که لفظ برای آن وضع نشده باشد مانند این کلمه ( الذین ) که جمع است در معنای مفرد به کار رود ولی اگر لفظ جمع در معنای خودش استعمال شود لیکن فقط یک یا دو مصداق خارجی برای آن وجود داشته باشد ، استعمال ، مجازی نیست چنان که در عرف گفته می شود : کسانی که هزینه ی مسجد را دادند ، مأجورند لفظ ((کسانی)) که جمع است در مفرد استعمال نشده با این حال ممکن است فقط یک نفر هزینه مسجد را پرداخت کند که برای تشویق تعبیر به جمع می شود . بنابراین ، میان مصداق خارجیِ مفهومِ لفظ با معنای آن فرق است و (( حقیقت و مجاز )) در محور استعمال لفظ در مفهوم و معناست نه تطبیق با خارج .
    قرآن کریم این سبک بیانی را در موارد دیگر ، هنگام بیان فضایل و رذایل اخلاقی به کار برده است . مثلا در آیه مباهله «فَمَنْ حَاجَّكَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِینَ» کلمات ( ابنائنا ) ، ( نساءنا) و ( انفسنا ) جمع است لیکن مصادیق آنها به ترتیب امام حسن و امام حسین ( علیهما السلام ) حضرت زهرا ( علیها السلام ) و حضرت علی ( علیه السلام ) است که در داستان مباهله حضور داشتند .
    همچنین تنها مصداق آیه«الَّذِینَ ینْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّیلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِیةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَلَا هُمْ یحْزَنُونَ»
    که درباره انفاق است حضرت امیر(علیه السلام) بوده که یک بار در شب و بار دیگر در روز و یک مرتبه در حضور مردم و مرتبه دیگر در پنهان اموالش را در راه خدا انفاق کرده و این آیه در شان آن ذات مقدس نازل شده است .
    در آیه « یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّی وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِیاءَ تُلْقُونَ إِلَیهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ یخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِیاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِی سَبِیلِی وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِی تُسِرُّونَ إِلَیهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَیتُمْ وَمَا أَعْلَنْتُمْ وَمَنْ یفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِیلِ» فعل های ( تسرّون) ، ( اخفیتم ) و ( اعلنتم ) جمع است در حالی که مصداق آن (( حاطب ابن ابی بلتعه )) که گرایش و گزارش سرّی با بیگانگان داشت .
    در آیه «یقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِینَةِ لَیخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِینَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یعْلَمُونَ»
    کلمات ( یقولون ) و ( رجعنا ) جمع است ولی گوینده فقط (( عبدالله بن ابّی )) بوده است .
    همچنین در آیه « فَتَرَى الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ یسَارِعُونَ فِیهِمْ یقُولُونَ نَخْشَى أَنْ تُصِیبَنَا دَائِرَةٌ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ یأْتِی بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَیصْبِحُوا عَلَى مَا أَسَرُّوا فِی أَنْفُسِهِمْ نَادِمِینَ» چندین کلمه جمع وجود دارد ولی آیه را بر (( عبد الله ابن ابّی )) تطبیق کرده اند .
    پس هم در بخش فضایل اخلاقی و هم در طرف رذایل اخلاقی آیاتی وجود دارد که به صورت جمع است ولی مصداق خارجی آنها یک یا دو نفر است و این در حالی است که عرب های صدر اسلام که هنوز خط آنها با نقطه و مانند ان آشنا نشده بود این نکات را نقل کرده اند و نقدی هم نداشتند .
    جمع برای تعظیم و تکریم
    گاهی گفته می شود که آوردن جمع در جایی که مصداق خارجی یک نفر است برای تعظیم و تکریم است . در مقام استدلال بر این مدعا به تعابیر جمع در آیاتی نظیر : « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ » استشهاد می شود که خدای سبحان درباره خود تعبیر جمع به کار برده است .
    لیکن این سخن فقط درباره ی متکلمی می تواند صحیح باشد که به دلیل عظمت و بزرگواری به صورت جمع و متکلم مع الغیر (ما) از خود یاد می کند ولی در عربی فصیح یاد کردن از مخاطب و مغایب با لفظ جمع رایج نیست گرچه در فارسی این کار متداول است .
    ازین رو در زیارتنامه پیامبر و ائمه ( علیهم السلام ) گفته نمی شود : (( السلام علیکم یا رسول الله ) یا (( السلام علیکم یا امیر المومنین )) و یا درباره خداوند که سزاوارتر به تکریم و تعظیم است به هنگام سخن گفتن با او گفته نمی شود : (( ایاکم نعبد و ایاکم نستعین )) . افزون بر آن حتی تعبیر به جمع برای تعظیم و تکریم از سوی متکلم نیز خالی از اشکال نیست زیرا مواردی که خداوند از خود با کلمه جمع یاد می کند با مواردی مانند : «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا» ، «فَإِیای فَاعْبُدُونِ» ، «إِیای فَاتَّقُونِ» و ...... که خداوند به صورت مفرد از خود یاد کرده تفاوت دارد ؛ زیرا در مواردی که جمع ذکر شده ، انجام کار به فرشتگان محول شده و آنان کار را انجام می دهند ( مانند : «َأَنْزَلْنَا إِلَیكُمْ نُورًا مُبِینًا» ) و «إِنَّا أَعْطَینَاكَ الْكَوْثَرَ» و .......
    لذا در این گونه موارد لفظ جمع یا متکلم مع الغیر (ما) به کار رفته است ولی در جایی که کار ، مخصوص خداوند است ، لفظ هم به صورت مفرد آمده است . بنابراین جمع آوردن (( الذین آمنوا )) در آیه ولایت برای تعظیم و تکریم حضرت علی ( علیه السلام ) نیست ، بلکه برای تشویق است .
    ولایت علوی – برگرفته از آثار آیت الله جوادی آملی

    ویرایش توسط LASTSOLDIER : ۱۳۸۹/۰۳/۱۳ در ساعت ۱۲:۱۸

    هزار و اندی سال است که مردی در انتظار 313 مرد است آااااه که چقدر طول می کشد آدم ، مرد شود


  5. تشکر


  6. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    2,082
    مورد تشکر
    84 پست
    حضور
    14 روز 16 ساعت 50 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط seyedone نمایش پست
    سلام

    بنده این نوشتار را روی یکی از سایتهای اهل سنت ایران دیدم. لطفاً برای بنده به این شبهه پاسخ بدهید:

    "وقتی به علمای شیعه بگوییم: در آیه ولایت که مورد ادعای شماست، ﴿الَّذِيْنَ﴾ آمده، و ﴿الَّذِيْنَ﴾ جمع است، و چطور برای یک نفر (حضرت علی) آمده است؟ در جواب می گویند: این جمع برای تکریم و احترام به حضرت علی بوده است، نه جمعی که چند نفر بوده باشند!!!

    می پرسیم: پس چطور این تکریم در مورد پیامبر اسلام نیست؟ و در بسیاری از آیات قرآن با انت (تو) یا ضمیر «ک» و… به او خطاب شده است، آیا شما علی را بالاتر از پیامبر اسلام می‌دانید؟!!!"
    با عرض سلام و ادب
    در قرآن موارد متعددي وجود دارد كه صيغه جمع بر مفرد دلالت دارد و اين علل متفاوتي مي تواند داشته باشد؛ از جمله : 1-تعظيم و تفخيم ،2- تاكيد بر معيارگرايي، به عبارت ديگر اگر لفظ فرد باشد ومصداق واحد چندان روشن نمي كند كه علت مساله وجود معيار ياد شده است ، ولي به كار بردن صيغه جمع بر آن دلالت بيشتري دارد .و اين كه علت اختصاص حكم به فرد نه به خاطر شخص گرايي است ؛ بلكه به خاطرانحصار وجود ملاك در او است.
    ویرایش توسط مقداد : ۱۳۹۰/۱۱/۲۲ در ساعت ۲۳:۳۲

  7. تشکر


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود