صفحه 6 از 6 نخست ... 456
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آخرین سفر

  1. #51

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    1,951 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    ترتيب بين وقايع ظهور، قيامت، بهشت و جهنم

    سوال : ترتيب وقوع وعده هاى الهى، نظير: ظهور امام زمان (عج)، قيامت، بهشت، جهنم، و... چگونه است؟


    جواب : ترتيب وعده هاى الهى و منازل سفر آخرت، نسبت به انسان هايى كه زمان حضور و ظهور حضرت مهدى (عج) را درك نمى كنند، چنين است: مرگ، قبر و عالم برزخ، بهشت و جهنم برزخى، نفخه ى اول (صور اول حضرت اسرافيل) يعنى قيامت، نفخه ى دوم يعنى روز حشر، حساب اعمال، پل صراط، بهشت يا جهنم.

    اما نسبت به انسان هايى كه عصر ظهور را درك مى كنند و تا پايان كار جهان زنده مى مانند بدين صورت است: ظهور حضرت مهدى (عج) با وقايع و حوادث آن عصر، شهادت امام زمان (عج)، رجعت برخى انسان هاى گذشته، قيامت روز محشر و... .

  2. #52

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    1,951 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    حوادث قبل و بعد از ظهور

    سوال : حوادث مهم قبل از ظهور، زمان ظهور و حكومت حضرت مهدى (عج) را بيان كنيد؟


    جواب : 1. علايم و اتفاقات عصر ظهور امام (عج). وقت دقيق ظهور معلوم نشده، بلكه كسانى كه وقت ظهور را تعيين كرده اند، مورد مذمت و تكذيب قرار گرفته اند;[1] لكن از منبع وحى، علايم و نشانه هايى معرفى شده كه دلالت بر نزديك شدن ظهور امام (عج) دارد از جمله:

    الف) آن گاه كه صلاح و عدل به حدّاقل برسد; «كما ملئب ظلماً و جوراً».
    ب) خروج مرد سفيانى; امام رضا (عليه السلام) فرمودند: قيام قائم از جانب خدا و آمدن سفيانى، مسلّم و حتمى است. او در روايات چنين توصيف شده است: مردى است يك چشمى، به رنگ سرخ و زرد، با چشم كبود، قيافه اش وحشت ناك، سرش ضخيم، رويش پرآبله، در ظاهر ذكر خدا مى گويد، و... .

    ج) خروج دجّال; پيامبر (صلى الله عليه وآله) فرمودند:

    ايها الناس ما بعث الله نّبياً الا و قدر انذر قومه الدجال; اى مردم، خداوند هيچ پيامبرى را مبعوث نكرد، مگر اين كه قوم خود را از دجال بر حذر كرد.
    دجال نيز چنين معرفى شده كه قدرت عجيبى دارد، فقط چشم چپ دارد كه در وسط پيشانى اش قرار دارد و مانند ستاره ى صبح مى درخشد، چيزى در چشم اوست كه گويى آميخته به خون است; داخل درياها مى شود، آفتاب با او مى چرخد و...

    د) دين، بى محتوا مى شود. مردان به مردان و زنان به زنان اكتفا مى كنند، پيوند خويشى بريده مى شود و...[2]

    2. حوادث حكومت حضرت مهدى (عج). به عدالت حكم مى شود و جور و ستم برچيده مى شود، امنيت راه ها برقرار مى گردد، زمين بركاتش را برمى آورد، دين خدا آشكار و قرآنى كه اميرالمؤمنين على (عليه السلام) جمع آورى كرده بود تعليم داده مى شود.[3] كافرين به دست او به قتل مى رسند. ناتوانى شيطان رجيم، نيرومندى مسلمين،[4] تكامل عقول و خردها و صنايع، عمران و آبادانى روى زمين، از ديگر آثار حكومت ايشان است.[5]
    همان طور كه ذكر شد يكى از حوادث مهم اين عصر، رجعت است كه از عقايد مسّلم مكتب شيعه مى باشد. فرمان رجعت، همانند فرمان ظهور از جانب خداوند صادر مى شود تا تجلّى قدرت خداوند را در دولت كريمه ى مهدى (عج) مشاهده كنند. بر اساس احاديثى كه ذيل آيه ى 6 سوره ى اسراء، وارد شده، در اواخر حكومت بقية الله (عج) امام حسين(عليه السلام)با اصحاب باوفايش رجعت مى كند... مهدى (عج) كه شهيد مى شوند امام حسين (عليه السلام)ايشان را غسل مى دهند و دفن و كفن مى كنند.[6]


    [1]. امام باقر (عليه السلام): كذب الوقاتون. شيخ طوسى، الغيبة، ص 426.
    [2]. داود الهامى، «آخرين اميد»،مجله ى مكتب اسلام، (سال 1372)، ص 301، ميرزا محمد تقى موسوى اصفهانى، مكيال المكارم، ج 2، ص 262.
    [3]. مكيال المكارم، ج 2، ص 73.
    [4]. همان، ص 173.
    [5]. نشريه ى مسجد صدريه، خورشيد پنهان، ص 81 و 196.
    [6]. عليرضا رجالى تهرانى، يكصد پرسش و پاسخ پيرامون امام زمان، ص 222 به بعد.

  3. #53

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    1,951 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    سرنوشت انسان در عالم برزخ

    سوال : سرنوشت انسان، بعد از مرگ تا پيش از قيامت، چگونه است؟

    جواب : مرگ و عالم برزخ; اگر مؤمنى از دنيا برود، فرشتگان به او ترحم مى كنند و روح او را به طرف آسمان مى برند، ولى اگر منافق و كافرى از دنيا برود، درب هاى آسمان به روى او باز نمى شود، سپس نوبت به هول مُطّلع مى رسد، يعنى شخص با علم به اين كه مرده، آماده ى حساب مى شود و تا روز محشر در عالم برزخ -فاصله ى بين دنيا و آخرت -به سؤالات نكير و منكر (دو ملائكه خدا) جواب مى دهد; در صورتى كه اعمالش خوب باشد هم نشين خوب خواهد داشت (وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ).[1]


    ارواح اموات، بدن هاى خود را در قبر مى گذارند، و به جايگاه معين مى روند، ارواح صالحان را به وادى السلام (حظيرة القدس) و ارواح مفسدان را به برهوت مى برند. عالم برزخ در باطن همين جهان مادى است[2]. بين عالم جسم و عالم اسما و صفات الهى دو عالم وجود دارد: عالم مثال (عالم برزخ) و عالم نفس (عالم قيامت). موجوداتى كه در عالم برزخ اند مادّه ندارند، اما داراى شكل، صورت، حد، كم، كيف و اعراض فعليه اند. در آن جا مؤمن خوشحال، و كافر نگران است، تا قيامت بر پا شود. امام صادق (عليه السلام)مى فرمايد: برزخ، قبر و ثواب و عقاب بين دنيا و آخرت است.[3]


    [1]. سوره ى مومنون، آيه ى 100.
    [2]. علم الهدى، معاد و عدل، ص 70 به بعد.
    [3]. محمد تقى فلسفى، گفتار فلسفى معاد، ص 263 به بعد.

  4. #54

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    1,951 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    زمان برپايى قيامت كبرى

    سوال : آيا وقتى كه مردم از عالم قبر خارج و به سوى عالم نفس و قيامت وارد شدند قيامت كبرى بر پا مى شود؟

    جواب : برخى از علايم قبل از نفخ صور (صور اول حضرت اسرافيل كه همه مى ميرند). در آن زمان ثروتمند بيش از ديگران از فقر نگران است، به فقرا و ضعيف ها كمك نمى شود، كسى كه شأنيت و لياقت ندارد مردم را هدايت و ارشاد مى كند. چون اين قضايا تحقق يابد، اندكى بعد، ناگهان، زمين صيحه ى عجيبى مى كشد... (زمين پاره هاى جگر خود (طلا و نقره ها) را بيرون مى ريزد، ولى فايده اى ندارد. اين است معناى كلام خداوند كه مى فرمايد:
    (فَقْد جاءَ اَشْراطُها)[1]; در حالى كه هم اكنون، علايم قيامت آمده است.
    هم چنين قرآن مجيد مى فرمايد:

    (يَسْئَلُونَكَ عَنِ السّاعَةِ أَيّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي);

    از تو سؤال مى كنند كه قيامت چه زمانى بر پا مى شود، بر ما مشخص كن. اى پيغمبر بگو: علم به قيام قيامت و دانستن ساعت و زمان آن نزد پروردگارم است[2].
    در جاى ديگر نيز مى فرمايد:

    مردم روى زمين، در آن روز، بيش از يك فرياد مهيب و وهشت زا مهلت ندارند.[3]
    بعد از نفخه و صور اول، نوبت صيحه ى صور دوم مى رسد: (ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ)[4]. در صيحه ى دوم كه حيات بخش است انسان ها از قبرها برانگيخته مى شوند و براى حساب و كتاب به صحراى محشر مى روند.[5]
    قرآن از فاصله ى ميان دو نفخه سخن نگفته است، اما در روايات آمده كه مقدارش به اراده ى خداست.[6] البته در قيامت، ساعات و شب و روز دنيايى نيست; لذا در تعيين مقدار زمان قيامت، قرآن مى فرمايد: فرشته و روح و ساير ملائكه به سوى خداوند حركت مى كنند، در روزى كه مدت آن پنجاه هزار سال است[7]. از اين آيه و آيه هاى مشابه استفاده مى شود كه روز قيامت طولانى است.[8]

    (يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً); روزى كه در صور دميده شد شما دسته دسته به محشر خواهيد آمد.[9]
    قيافه هاى مردم گوناگون است[10] و دادگاه الهى با حضور شاهدان عينى برگزار مى شود:

    (شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ)[11]; وقتى به آن مى رسند، گوش ها و چشم ها و پوست هاى تنشان به آنچه مى كردند گواهى مى دهند.

    پل صراط، در احاديث، يكى از گذرگاه هاى انسان در قيامت، عبور از پل صراط ذكر شده است. شيخ صدوق مى فرمايد:

    صراط، گذرگاه مخصوصى است كه در لبه و كنار جهنم كشيده شده است و مفاد كلام خداوند در سوره ى مريم است: (وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلاّ وارِدُها); همگى شما وارد آن گذرگاه مى شويد.[12]

    با روشن شدن وضعيت انسان ها، مستحقين پاداش، به بهشت جاويد و مستحقين كيفر، به جهنم روانه مى گردند. قرآن مجيد درباره ى بهشت و جهنم و اوصاف و حالاتشان به تفصيل سخن گفته است كه در اين جا به مواردى از آن آيات اشاره مى كنيم:

  5. #55

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    1,951 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    بهشت و اوصاف آن

    1. سوره ى سجده، آيه ى 17. 2. سوره ى زخرف، آيه ى 71.
    3. سوره ى فرقان، آيه ى 75. 4. سوره ى واقعه، آيه ى 21.
    5. سوره ى طور، آيه ى 22. 6. سوره ى محمد، آيه ى 15.
    7. سوره ى انسان، آيه ى 17. 8. سوره ى مطففين، آيه ى 25.
    9. سوره ى زمر، آيه ى 20. 10. سوره ى غاشيه، آيه ى 13.

    جهنم و اوصاف آن
    1. سوره ى حجر، آيه ى 43. 2. سوره ى مرسلات، آيه ى 34.
    3. سوره ى فرقان، آيه ى 14. 4. سوره ى هود، آيه ى 110.
    5. سوره ى مؤمن، آيه ى 72. 6. سوره ى الحاقه، آيه ى 30.
    7. سوره ى فاطر، آيه ى 36. 8. سوره ى نساء، آيه ى 60.
    9. سوره ى أعلى، آيه ى 14. 10. سوره ى ابراهيم، آيه ى 50.

    [1]. محمدحسين حسينى طهرانى، معادشناسى، ج 4، ص 16 به بعد.
    [2]. سوره ى اعراف، آيه ى 187.
    [3]. سوره ى يس، آيه ى 49.
    [4]. سوره ى زمر، آيه ى 68.
    [5]. محمد تفى فلسفى، گفتار فلسفى معاد، ص 39 به بعد.
    [6]. همان، ص 41.
    [7]. سوره ى معراج، آيه ى 4.
    [8]. علم الهدى، معاد و عدل، ص 119.
    [9]. سوره ى نباء، آيه ى 19.
    [10]. ر.ك: معاد و عدل، ص 122.
    [11]. سوره ى فصلت، آيه ى 20.
    [12]. معاد و عدل، ص 154.

  6. #56

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    1,951 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    فهرست منابع

    1. قرآن كريم.
    2. ابن ابى الحديد; شرح نهج البلاغه، دارالكتب العربيه، 1963 م، بى جا.
    3. ابوعلى سينا; الاشارات والتنبيهات، قم: نشر بلاغه، چ اول، 1375 ش.
    4. الهيات شفا، قم: دفتر تبليغات اسلامى، چ اول، 1418 ق.
    5. ابى سيان، حسين; قواى نامرئى در بيان علوم، گوتنبرگ، چ اول، 1368 ش.
    6. اصفهانى، راغب; مفردات، مكتبة الرضويه، بى تا.
    7. المقرى، احمد; المصباح المنير، قم: منشورات دارالهجره.
    8.بحرانى حسينى، هاشم; تفسير البرهان، قم: مؤسسه ى اسماعيليان، چ دوم، بى تا، (قطع رحلى).
    9. بيضاوى; تفسير انوارالتنزيل، بيروت: دارالكتب العلميه، چ اول، 1408 ق.
    10. بى ناس، جان; تاريخ جامع اديان، ترجمه ى على اصغر حكمت، چ پنجم، انقلاب اسلامى، 1372 ش، بى جا.
    11. حجازى، عبدالرضا; اصول عقايد اسلامى، انتشارات صبح امروز، 1358 ش، بى جا.
    12. حسين دشتى، سيد مصطفى; معارف و معاريف، قم: مؤسسه ى اسماعيليان، چ اول، بى تا.
    13. حسينى استرآبادى، محمد مؤمن; الرجعه، قم: انتشارات انوارالمهدى، چ دوم، 1417 ق.
    14. دشتى، محمد; شرح نهج البلاغه، قم: نشر امام على(عليه السلام)، چ دوم، 1369 ش.
    15. دورانت، ويل; تاريخ تمدن، ترجمه ى احمد آرام، تهران: انقلاب اسلامى، چ اول، 1365 ش، بى جا.
    16. دينانى، غلام حسين; معاد از ديدگاه زنوزى، تهران: انتشارات حكمت، چ اول، 1368 ش.
    17. رازى، فخر; التفسير الكبير، بيروت: دار احياء التراث، چ سوم، بى تا.
    18. زاهدى، زين الدين; شرح منظومه فارسى، انتشارات مصطفوى، چ دوم، بى تا.
    19. زمخشرى، جارالله; الكشّاف، قم: نشر بلاغه، چ اول، 1413 ق.
    20. زمرديان، احمد; حقيقت روح، تهران: دفتر نشر، چ اول، 1368 ش.
    21. سبحانى، جعفر; اصالت روح، قم: مؤسسه ى امام صادق(عليه السلام)، چ دوم، 1377 ش.
    22. عقايد اسلامى، قم: دفتر تبليغات اسلامى، چ اول، 1379ش.
    23. معاد، انسان و جهان، قم: چ دوم، 1373 ش، بى جا.
    24. منشور جاويد، قم: مؤسسه ى امام صادق(عليه السلام)، چ دوم.
    25. منشور عقايد اماميه، قم: مؤسسه ى امام صادق(عليه السلام) چ اول، 1376 ش.
    26. سبزوارى، ملا هادى; اسرار الحكم، قم: دارالعلم.
    27. شرح منظومه، قم: انتشارات لقمان، چ اول، 1372 ش.
    28. سجادى، جعفر; فرهنگ معارف اسلامى، تهران: شركت مؤلفان، چ اول، 1363 ش.
    29. سهروردى، شهاب الدين; مجموعه مصنفات، تهران: وزارت فرهنگ، چ اول، 1372 ش.
    30.سيوطى، جلال الدين; درالمنثور، بيروت: دارالفكر.
    31. شبّر، عبدالله; حق اليقين، دمشق: چ اول، 1415 ق.
    32. شرح المصطلحات الكلاميه، تحقيق مجمع البحوث الاسلاميه، مشهد مقدس: آستان قدس رضوى، چ اول.
    33. شريعتى، محمد باقر; معاد در نگاه عقل و دين، قم: دفتر تبليغات اسلامى، چ سوم، 1380 ش.
    34. شيخ طبرسى; مجمع البيان، تعليقه ى محلاتى، تهران: مكتبة العلميه، بى تا.
    35. شيرازى، صدرالدين محمد; الحكمة المتعاليه، بيروت: دار احياء التراث، چ چهارم، 1410 ق.
    36. مبدأ و معاد، چ سنگى، بى جا، بى تا.
    37. طباطبايى، سيد محمد حسين; الميزان فى تفسير القرآن، قم: دارالكتب الاسلاميه، 1379 ش.
    38. طبرى، جرير; جامع البيان، بيروت: دارالمعرفه، چ چهارم، 1400 ق.
    39. طبسى، نجم الدين; رجعت از نظر شيعه، (قطع جيبى).

  7. #57

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    4,648
    مورد تشکر
    1,951 پست
    حضور
    7 دقیقه
    دریافت
    19
    آپلود
    0
    گالری
    38



    40. طوسى، ابى جعفر; التبيان، بيروت: دار احياء التراث، بى تا.
    41. طهرانى، هاشم; توضيح المراد، قم: انتشارات مفيد، چ سوم، 1365 ش.
    42. عاملى، شيخ حر; الايقاط من الهجمه، تحقيق رسولى محلاتى، انتشارات خانه ى علميه، بى تا.
    43. علم الهدى; معاد و عدل، مشهد: كتاب فروشى جعفرى، بى تا.
    44. فروغى، محمد على; سير حكمت در اروپا، تهران: انتشارات زوّار، 1344 ش (قطع جيبى).
    45. فرهنگ بزرگ جامع نويسى، قم: انتشارات اسلامى، چ دهم، 1365 ش.
    46. فلسفى، محمد تقى; معاد از نظر روح و جسم، هيئت نشر معارف اسلامى، 1360 ش.
    47. قرائتى، محسن; معاد، قم: مؤسسه ى در راه حق، بى تا.
    48. قرطبى، ابى عبدالله; جامع الاحكام القرآن، بيروت: دارالفكر، بى تا (قطع رحلى).
    49. قمى، شيخ عباس; منازل الآخرة، تهران: انتشارات كراورى، بى تا، (قطع جيبى).
    50. كاشانى، فيض; علم اليقين، قم: انتشارات بيدار، بى تا.
    51. لاهيجى، فيض; گوهر مراد، قم: كتاب فروشى اسلاميه.
    52.مجلسى، محمد باقر; بحارالانوار، بيروت: مؤسسة الوفاء، چ دوم، 1417 ق.
    53. محمد بن نعمت، ابوالمعالى; بيان الاديان، تصحيح محمد تقى دانش پژوه، چ اول، 1376 ش، بى جا.
    54. محمدى رى شهرى، محمد; ميزان الحكمة، قم: دفتر تبليغات اسلامى، بى تا.
    55. مصباح يزدى، محمد تقى; آموزش عقايد، سازمان تبليغات اسلامى، چ سيزدهم، 1374 ش.
    56. مطهرى، مرتضى; مجموعه آثار، تهران: صدرا، چ ششم.
    57. مكارم شيرازى، ناصر; پيام قرآن، قم: جامعه ى مدرسين، چ پنجم.
    58. مكارم شيرازى، ناصر و همكاران; تفسير نمونه، قم: دارالكتب الاسلاميه.
    59. موسوى بجنوردى; دائرة المعارف بزرگ اسلامى، تهران: مركز دايرة المعارف، چ اول، 1368 ش.
    60. موسوى لارى، سيد مجتبى; معاد و فرداى جاويدان، قم: دفتر انتشارات اسلامى.
    61. ميانجى، حسين; معاد از ديدگاه قرآن، حديث و عقل، به كوشش ابراهيم ربانى، چ دوم، بى جا، بى تا.
    62. نورى، يحيى; اسلام و عقايد و آراى بشرى، تهران: انتشارات دينى نور، 1342 ش.
    63. نهج الفصاحه، ترجمه ى ابوالقاسم پاينده، انتشارات جاويدان، چ هفدهم، بى تا.
    64. وجدى، فريد; دايرة المعارف القرن العشرين، بيروت: دارالمعرفه، چ سوم.

صفحه 6 از 6 نخست ... 456

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

قل الروح من امر ربى, مقصد و نهايت اين دنيا و هستى كجاست, معاد, معاد جسمانی, معاد جسمانی است یا روحانی, معاد جسمانی در قرآن, معاد در قرآن, معاد در قرآن و احاديت و روايات, معاد در ادیان گذشته, نقش معاد در ساختن انسان و جامعه, چگونگى عذاب اخروى بدن هاى خاكستر شده, چرا معاد جزء اصول دین است, چرا تناسخ باطل است, چرا درباره معاد بحث می کنیم, چشم انداز حكماى الهى به معاد جسمانى - روحانى, هدف از رجعت, گنجايش زمين براى معاد جسمانى و روحانى, آخرین سفر, اقسام تناسخ, انگیزه های انکار معاد, اثبات معاد جسمانی و روحانی, اثبات وجود روح, احضار روح, اشكال جمع شدن دو روح در بدن واحد, بهشت, تفاوت مسخ و تناسخ, تفاوت رجعت با تناسخ, تناسخ, تجرد روح, ترتيب بين وقايع ظهور، قيامت، بهشت و جهنم, جهنم, جایگاه روح بعد از مرگ, حوادث قبل و بعد از ظهور, روح, روح مجرد, رابطه روح و بدن, رجعت, رجعت چیست, رجعت از دیدگاه قران, رجعت به چه معناست, رجعت در قرآن, رحیم لطیفی, زمان وقوع قیامت, سرنوشت انسان در عالم برزخ, شبهه ى استحاله ى اعاده ى معدوم درباره معاد, شبهه آکل و ماکول درباره معاد, شبهات معاد, ضرورت معاد, ضرورت ایمان به معاد, ضرورت رجعت

نمایش برچسب‌ها

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود