صفحه 1 از 2 12 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: تاثیر مزاح و شوخی بی مورد

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۸
    نوشته
    765
    مورد تشکر
    2 پست
    حضور
    2 روز 2 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    2
    آپلود
    0
    گالری
    2

    تاثیر مزاح و شوخی بی مورد




    تأثير مزاح و شوخي بي مورد
    براي اينکه بدانيد اصل اين عمل چه اندازه از نظر اسلام مذموم است به اين حديث از پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله و سلم توجه کنيد:
    «ان الرجل ليتکلم بکلمة فيضحک بها جلساؤه يهوي بها أبعد من الثريا» (1)
    گاهي انسان سخني مي گويد تا هم محفلان خود را بخنداند، ولي همان سخن، او را از [از نظر هلاکت و بدبختي] به دورتر از ثريا ساقط مي کند.
    براي اينکه معلوم شود چگونه شوخي، پرده ها را مي درد و مردم را نسبت به يکديگر گستاخ و بي شرم مي سازد، چند روايت ذکر مي شود:
    رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرموده است:
    «کثره المزاح تذهب بماء الوجه» (2)
    شوخي زياد آبرو را مي برد.
    امام عسکري عليه السلام فرموده است:
    «لا تمار فيذهب بهاؤک و لا تمازح فيجترأ عليک» (3)
    جدال نکن که شخصيتت مي رود و شوخي نکن که بر تو گستاخ مي شوند.
    حمران بن اعين گويد: خدمت امام باقر عليه السلام شرفياب شدم و عرض کردم: به من وصيتي بفرما. امام فرموده است:
    «أوصيک بتقوي الله و اياک والمزاح فانه يذهب هيبة الرجل و ماء وجهه» (4)
    تو را به پرهيزکاري سفارش مي کنم، و ديگر آنکه مبادا شوخي کني که شوخي هيبت و آبروي مرد را مي برد.
    علي عليه السلام فرموده است:
    «لا تمازحن صديقا فيعاديک و لا عدوا فيؤذيک» (5)
    با دوست شوخي نکن که دشمنت مي شود و با دشمن شوخي نکن که تو را مي آزارد.
    در حديث ديگري مي فرمايد:
    «من کثر مزاحه لم يخل من حقد عليه او استخفاف به» (6)
    کسي که زياد شوخي کند به کينه ي اشخاص يا استخفاف و خوار کردن آنان دچار مي گردد.
    همچنين در وصيتي که اميرالمؤمنين عليه السلام به فرزندش امام حسن عليه السلام کرده است مي فرمايد:
    «المزاح تورث الضغائن»(7)
    شوخي کردن کينه ها ايجاد مي کند.
    در اين زمينه سخنان فراواني از رهبران بزرگوار ما رسيده است و با بيانهاي مختلف اين نکته را تذکر داده اند که شوخي و مزاح با ايجاد دشمني و کينه ميان افراد موجب دريده شدن پرده هاي اجتماعي گشته، مردم را نسبت به يکديگر گستاخ و بي شرم مي سازد. به اين دليل که اغلب افراد در برابر شوخي ديگران تاب تحمل ندارند تا آن را ناديده گرفته و از آن بگذرند؛ در نتيجه به فکر عکس العمل مي افتند و آن وقت است که به کينه ها و عداوتها و بالأخره زد و خوردها منجر مي شود. بلي، در احوالات بزرگان دين اين گونه بزرگواري ها به چشم مي خورد که در برابر شوخي و مزاح ديگران با بزرگواري از آنها اغماض مي فرمودند.
    امام چهارم عليه السلام و دلقک مردم مدينه
    شيخ صدوق رحمه الله از امام صادق عليه السلام روايت کرده است که آن حضرت فرمود: در مدينه مردي بطال و [دلقک] بود که مردم را مي خندانيد و مي گفت: اين مرد (علي بن حسين عليهماالسلام) مرا درمانده و عاجز کرده است و تاکنون نتوانسته ام او را به خنده بيندازم.
    روزي آن حضرت با دو تن از غلامانش مي گذشت، مرد بطال آمد و رداي آن حضرت را از روي شوخي از دوشش کشيد و برفت. امام عليه السلام هيچ توجهي به او نفرمود. مردم رفتند و رداي آن حضرت را از آن مرد گرفته و آوردند و بر دوش مبارکش انداختند. امام عليه السلام پرسيد: اين مرد که بود؟
    گفتند: مردي است که مردم مدينه را مي خنداند.
    حضرت فرمود: به او بگوييد:
    «ان الله يوما يخسر فيه المبطلون» (8)
    خداي را روزي است که ابطالگران در آن روز زيان کنند. (9)
    با اين حال، اين عمل آن قدر زننده و زشت است که گاهي خشم مردان الهي را نيز برانگيخته است و آنان سزاي عمل زشت مسخره کنندگان را کف دستشان گذاشته اند.

    رسول خدا صلي الله عليه وآله و سلم و حکم بن ابي العاص
    حکم بن ابي العاص (پدر مروان که فرزندانش بعدها به خلافت رسيدند) از دشمنان سرسخت رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم در مکه بود آن حضرت را بسيار مي آزرد و به همين خاطر بود که آن حضرت او و پسرش مروان را از مدينه به طائف تبعيد کرد . از جمله اذيتهاي وي نسبت به رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم آن بود که هر گاه آن حضرت در کوچه هاي مکه راه مي رفت حکم بن ابي العاص از پشت سر حضرتش مي آمد و از روي مسخرگي راه رفتن و حرکات آن حضرت را تقليد مي کرد و بدين وسيله دشمنان اسلام و مشرکان را مي خندانيد.
    روزي رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم روي خود را برگرداند و همچنان که وي مشغول تقليد رفتار آن حضرت بود به او فرمود: «کن کذلک» (همچنين باش.) از آن پس تا وقتي که مرگش فرارسيد بدنش دائما در حال ارتعاش بود. (10)
    تا دل مرد خدا نايد به درد
    هيچ قومي را خدا رسوا نکرد
    اما مردم عادي معمولا در مقابل شوخي تاب نياورده و درصدد انتقام برمي آيند. در ابتدا اگر بتوانند پاسخ مي دهند و اگر نتوانند تنفر شديدي از آن شخص پيدا کرده و کينه اش را به دل مي گيرند و به دنبال فرصتي مي گردند تا انتقام بگيرند.
    شوخي وزير هارون الرشيد با بهلول
    روزي يکي از وزراي هارون به بهلول گفت: تو را بشارت باد که خليفه به تو لطف فرموده و به خرس و خوک فرمانروايت ساخته است!
    بهلول گفت پس مواظب باش که مبادا از فرمان من قدم بيرون نهي، چون خليفه مرا بر شماها حاکم ساخته است!
    خليفه و اهل مجلس بخنديدند و آن وزير منفعل گرديد.

    پی نوشت ها :
    1- المحجة البيضاء، ج 5، ص 232 .
    2- بحارالانوار، ج 76، ص 58.
    3- تحف العقول، ص 486.
    4- بحارالانوار، ج 76، ص 60.
    5- غررالحکم، ص 826.
    6- همان، ص 717.
    7- کشف المحجة (ط نجف)، ص 170.
    8- بحارالانوار، ج 46، ص 68.
    9- همان.
    10- اسدالغابة، ج 2، ص 34.

    محبت و عشق واقعی ،خود زاییده شناخت و معرفت است،ناگهانی و تک بعدی نیست،حاصل تدریج است و به موازات رشد و تحول آدمی و اعتلای معرفت و بینش نسبت به محبوبها و مطلوبها صد چندان می شود.



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    223
    تشکر:
    1
    حضور
    11 دقیقه
    دریافت
    49
    آپلود
    0
    گالری
    6



    ممنون از شما ای فرشته نجات
    الهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
    واحفظ سیدنا و قائدنا سید علی خامنه ای



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    مزاح به معنی شوخی و در مقابل جدی است.[1] این لغت در معاجم لغت کمتر به کار رفته و توضیح داده شده است و بیشتر لغویون لغت "دعب" را که هم معنی "مزح" است تبیین و تشریح نموده ­اند.[2]
    کلمه مزاح یا مشتقات آن در قرآن به کار نرفته­ اند. حتی کلمه "دعب" و مشتقات آن هم که مترادف مزاح می­باشند نیز در قرآن کاربردی ندارد.

    در اصطلاح هم مزاح همان شوخی و خوش طبعی به حساب می­ آید، البته با شرایط خاص خود که حدودی دارد و چنانچه از حدود خود خارج شود نه تنها کسالت را برطرف نمی­کند؛ بلکه موجب پدید آمدن برخی از مشکلات نیز خواهد شد.

    به جرات می­توان گفت که مزاح یکی از مصادیق بارز حسن خلق است همچنانکه در تعریف حسن خلق گفته ­اند: «حسن ‏خلق، عبارت است از خوش ‏رویی، خوش ‏رفتاری، حُسن‏ معاشرت و برخورد پسندیده با دیگران».

    ادامه دارد ...

    تاثیر مزاح و شوخی بی مورد

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    بنابراین باید گفت از موضوع ‏های مرتبط با حسن ‏خلق، موضوع مزاح است. البته شوخی به اندازه ‏ای که موجب زدودن اندوه از دل مومن و شاد کردن او باشد و به گناه، زیاده‏ روی، جسارت و سخنان زشت نیانجامد، پسندیده است. سخنان پیشوایان دین در این باره مبیّن همین امر است.

    پیامبر اسلام فرمودند: «اِنّی لَاَ مْزَحُ وَ لا اَقُولُ اِلاّ حَقّاً؛ من شوخی می‏ کنم؛ ولی جز سخن حق نمی‏ گویم».
    [3]

    همچنین از ایشان نقل شده که فرمودند: «خداوند، انسان شوخ طبعی را که در شوخی خود راستگو باشد، مؤاخذه نمی­کند».
    [4]

    به مقتضای آداب و تعالیم جامع اسلام و سنت گرامی پیامبراكرم مزاح و شوخی تا زمانی كه با گناه دیگری مانند تحقیر، تمسخر، افترا و... همراه نباشد، بلكه صرفاً جهت مسرور نمودن برادر دینی باشد كاری است پسندیده و مطلوب.

    در روایت دیگری آمده که: «كان رسول الله یداعب الرجل یرید ان ‏یسره‏» پیامبر با انسان به قصد آن كه شادمانش سازد شوخی می‏كرد.
    [5]

    نكته قابل دقت این است كه پیامبر خود مزاح را آغاز می‌كرد و برآن بود تا بدین وسیله سرور و نشاط را در یارانش زنده نگه دارد.

    ادامه دارد...


    ویرایش توسط پاسخگوی اعتقادی 4 : ۱۳۸۹/۱۰/۱۵ در ساعت ۲۳:۴۲

    تاثیر مزاح و شوخی بی مورد

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    رفتار پیامبر در کلام ائمه

    رسول اكرم ضمن سفارش كردن یاران خویش به شوخ طبعی و مزاح، خود نیز با آنان شوخی می­كرد؛ امیرالمؤمنین
    (علیه السلام) در این باره می­فرماید:

    (كان رسول اللهلَیسُرُّ الرَُّجلَ مِنْ اَصْحابِهِ اِذا رَاهُ مَغْمُوماً بالمُداعِبَةِ وكانَ یقُولُ اِنَّ اللّهَ یبْغِضُ الْمُغَبَّسَ فی وَجْهِ أخیهِ؛
    پیامبر اسلامهرگاه مردی از اصحابش را غمگین می­یافت او را با شوخی خرسند می­ساخت و می­فرمود: خداوند دشمن دارد كسی را كه در روی برادرش چهره درهم كشد).
    [6]

    در سیره آن حضرت هم آمده که رسول گرامی با وجود آن هیبت و متانت و عظمت الهی كه در وجود او تجلی داشت، همواره لبخندی برلب داشت و گاهی با اصحاب خود شوخی نموده و با آنها به گفت و شنود می­پرداخت. امام صادق
    (علیه السلام) در قسمتی از پاسخ به سوال یكی از یارانش كه پرسیده بود (آیا رسول خدا با كسی مزاح می‌كرد) فرمود: «از رافت و مهر آن حضرت این بود كه با اصحاب خود مزاح می‌كرد تا عظمت و بزرگیش دل آنان را نگیرد و بتوانند به او نگاه كنند و حوائج خود را بر زبان آورند» و سپس فرمود: «رسول اكرم زمانی كه یكی از اصحاب را غصه­ دار می‌دید با مزاح و شوخی كردن او را مسرور می‌نمود و می‌فرمود: «خداوند كسی را كه به ترشرویی با برادرانش روبرو شود دشمن دارد».[7]

    رسول خدا با یاران خود در فضایی مملو از وقار و متانت بودند و هرگز اجازه نمی­دادند تا حقایق و مسائل مهم و جدی با شوخی و مزاح مورد اهانت قرار گیرد و می‌فرمودند: «تفریح كنید و سرگرمی داشته باشید زیرا دوست ندارم كه در دین شما خشونتی دیده شود».

    ادامه دارد ...



    تاثیر مزاح و شوخی بی مورد

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    برخی ویژگی­ها، بایسته­ ها و حدود شوخی

    1. شوخی آری کلام قبیح نه!
    پسندیده بودن مزاح، دلیل تجویز جسارت و بی‏ ادبی نیست. هنگام شوخی، نباید سخنان زشت و دور از اخلاق اسلامی بر زبان انسان جاری شود؛ زیرا به تعبیر امام علی
    علیه‏ السلام: «سلاح اللِّئامِ قُبْحُ الْکَلامِ؛ زشت ‏گویی، شیوه فرومایگان است».[8]

    2. رعایت حدود برای جلوگیری از گستاخی دیگران
    از روایات بدست می‌آید كه شوخی­ ای مناسب آن است كه در آن دشنام و ناسزا نباشد ایجاد بغض و كینه نكند و در شوخی اعتدال رعایت شود. شوخی به صورت كسب و كار قرار نگیرد و موجب پرده دری و بی­حیایی و پررویی دیگران نشود؛ زیرا صادق آل محمدفرمود: «شوخی كه باعث گستاخی و پرورویی مردم نسبت به تو شود آن را به جا نیاور».

    شخصی به نام یونس شیبانی می‏گوید: «امام صادق
    (علیه السلام) از من پرسید: «مزاح شما با یکدیگر چگونه است؟ عرض کردم: بسیار اندک! حضرت فرمود: «این گونه نباشید؛ زیرا مزاح کردن، [نشانه] حسن‏خلق است و تو می ‏توانی به وسیله آن، برادر دینی‏ات را شادمان کنی. پیامبر نیز با افراد شوخی می‏کرد و منظورش، شاد کردن دل آنان بود».

    ادامه دارد ....



    تاثیر مزاح و شوخی بی مورد

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  8. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    آسیب‏ های شوخی بی ‏رویه

    1. از بین رفتن آبرو
    شوخی کردن بدون رعایت حد و مرزهای آن، آفاتی درپی‏دارد. از جمله سبب ریختن آبروی انسان می‏ شود.

    رسول خدا( می‏ فرماید: «اَلْمِزاحُ تَذْهَبُ بِماءِ الْوَجْهِ؛ شوخی، آبرو را از بین می‏برد.»
    [9]

    2. ایجاد کینه
    همچنین ممکن است شوخی موجب کینه ‏توزی شود، چنان که امام علی
    علیه‏ السلام در این باره فرمود: «اَلْمِزاحُ تُورِثُ الضَّغائِنَ؛ شوخی، کینه ‏ها را درپی‏دارد». [10]

    3. از بین رفتن نور ایمان
    از سوی دیگر، شوخی زیاد نور ایمان را از دل می‏برد و خنده زیاد، آدمی را از یاد خدا و آخرت غافل می‏سازد. در حدیثی از امام کاظم
    علیه‏السلام آمده است: «اِیّاکَ وَ الْمِزاحَ فَاِنَّهُ یَذْهَبُ بِنُورِ ایمانِکَ؛ از شوخی بپرهیز که نور ایمان را از دلت می‏برد.»[11]

    ادامه دارد ...

    تاثیر مزاح و شوخی بی مورد

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  9. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    4. کوچک شدن شخصیت انسان
    کلام آخر اینکه زیاده ‏روی در مزاح، شخصیت آدمی را خدشه‏دار می‏کند. امام علی
    علیه ‏السلام در هشداری ارزنده می‏فرماید: «افَةٌ الْهَیْبَتهِ الْمِزاحُ؛ شوخی، آفت هیبت است». [12]

    5. نشانه حماقت
    در عین حال پیامبر اسلام و اولیای معصوم، زیاده‏روی در مزاح را همواره نکوهش کرده و آن را نشانه جهالت، حماقت و پستی دانسته ‏اند. حضرت علی
    علیه ‏السلام در این سخن کوتاه به این حقیقت اشاره می‏کند: «مَنْ کَثُرَ مِزاحُهُ اسْتُحْمِقَ، من کَثُرَ مِزاحُهُ استُجْهِلَ، مَنْ کَثُرَ مِزاحُهُ استُرْذِل». [13]
    هر کس شوخی ‏اش بسیار شود، احمق می‏شود. کسی که شوخی‏ اش بسیار شود، نادان می‏ شود. هر کس شوخی ‏اش افزون شود، فرومایه می ‏شود.

    هدف مزاح باید برای شاد کردن دل دیگران باشد. بنابراین، اگر با شوخی کردن، دیگران را برنجانیم یا کسی را مسخره کنیم، این شوخی، ممنوع و نکوهیده است و چه بسا موجب کنیه‏توزی و دشمنی میان دوستان می‏گردد. امام علی
    علیه ‏السلام در این باره فرمود: «لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ بَذْرٌ وَ بَذْرُ الْعَداوَةِ الْمِزاحُ؛ برای هر چیزی، بذری است و بذر دشمنی، مزاح است». [14]

    ادامه دارد ...

    تاثیر مزاح و شوخی بی مورد

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  10. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    6. شناخته نشدن جدی از شوخی
    نکته دیگر اینکه مزاح نباید برای انسان به صورت یک عادت همیشگی درآید، به گونه ‏ای که همواره دنبال بهانه ‏ای باشد تا با کسی شوخی کند؛ زیرا این صفت، تصویر زننده ‏ای از انسان، در ذهن مردم ایجاد می‏کند، به گونه ‏ای که مردم، او را شخصی دلقک و بذله‏گو تصور می‏کنند و میان شوخی ‏ها و موضع‏گیری جدّی او فرقی نمی‏گذارند. امیرمؤمنان علی
    علیه ‏السلام در کلام دیگری می‏فرماید: «مَنْ جَعَلَ دَیْدَنَهُ الْهَزلَ لَمْ یُعْرَفْ جِدُّهُ؛ هر کس شوخی را عادت خود قرار دهد، موضع جدّی او [از شوخی هایش باز] شناخته نمی‏شود».[15]

    ادامه دارد ....

    تاثیر مزاح و شوخی بی مورد

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


  11. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۸۹
    نوشته
    2,578
    مورد تشکر
    3 پست
    حضور
    5 روز 11 ساعت 28 دقیقه
    دریافت
    140
    آپلود
    0
    گالری
    99



    نمونه ‏هایی از شوخی در سیره پیامبر اکرم
    نمونه‌های زیر بخشی از لطایفی است كه از آن حضرت ثبت شده و به دست ما رسیده است، بخوانید:

    1. آرامتر برو كه بلورها نشكنند!
    در یكی از مسافرتها، غلام سیاه و خوش صدایی به نام «انجشه‏» همراه حضرت بود كه به دستور پیامبر آواز ویژه تند رفتن شتران ‏می‏خواند و در آن كاروان برخی از زنان پیامبر و ام‏سلیم نیز حضور داشتند. انس می‏گوید: حضرت گاهی با انجشه شوخی می‏كرد و می‏ فرمود:
    «رویدا یا انجشه لا تكسر القواریر (یعنی النساء.»
    انجشه! قدری آرامتر بران تا بلورها خرد نشود.(یعنی زنان آزار نبینند).
    [16]

    ادامه دارد ...



    تاثیر مزاح و شوخی بی مورد

    آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف دینی


صفحه 1 از 2 12 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود