جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: جايگاه رفيع ادب دراسلام

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    2,350
    مورد تشکر
    19 پست
    حضور
    28 روز 16 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    14

    جايگاه رفيع ادب دراسلام





    ادب را جایگاه رفیعی در قاموس انسانیت است، که حکایت از اهمیت بسیار آن در راستای ساختار ابعاد درونی و بیداری روحی انسان دارد. ادب در حقیقت رشد و شکوفایی شخصیت یک فرد است، که منهای آن در هر درجه و سطحی باشد فاقد ارزش و بهاست.

    ادب در شریعت اسلامی نیز از جایگاه و مقام ویژه‌ای برخوردار است و در سربلندی و عزت انسان نقش حایز اهمیتی دارد. بطور یقین رعایت آداب در هر یکی از مراحل زندگی انسان را از ورطه هلاکت در آورده، بسوی وادی سعادت و خوشبختی رهنمون می‌سازد، و درخت خشکیده عزت انسان را به ثمر می‌نشاند.

    رعایت ادب نقش بسیار اساسی و مهمی را در زندگی معنوی انسان ایفا می‌کند. بگونه‌ای که ابتدایی‌ترین پله ترقی و عروج بسوی معنویات و حقایق دینی همین ادب می‌باشد. و آنانی که به این خصلت بارز انسانیت ارج ننهاده، در رعایت آن سستی و اهمال می‌ورزند، در همان آغاز راه، مرکب همتشان از حرکت باز می‌ایستد و نمی‌توانند به مسیر معنوی خویش ادامه دهند. چنین شخصی نه تنها خود از این فیض محروم می‌گردد بلکه بسیاری دیگر را بسوی این عمل نافرجام سوق می‌دهد و شیطان‌گونه بر یاران وهمرهان این کاروان نامبارک می‌افزاید.

    مولانا رومی چه خوش می‌سراید:

    از خــدا جــوییم تــوفــیق ادب بی‌ادب محروم گشت از فضل رب

    بی ادب تنها نه خود را داشت بد بـلکــه آتــش در هـــــمه آفــاق زد

    یقیناً آتشی که بی‌ادب می‌افروزد خود او اولین کسی است که در آن می‌سوزد، و زبانه‌های این حریق زندگی او را فرا می‌گیرد.

    رعایت ادب نسبت به ساحت انبیا، صحابه، اسلاف، ائمه دین، اساتید عظام و همچنین رعایت ادب نسبت به شعایراسلامی مثل مساجد، سنن، کتابهای علمی و دینی جزء اساسی‌ترین مواردی می‌باشند که انسان صادق و طالب حقیقت باید در رعایت ادبشان کوشا بوده و ا زهیچ سعی و تلاشی دریغ نورزد.

    اگر به تحلیل و بررسی زندگی بزرگان دین و پیشکسوتان اصلاح و تهذیب پرداخته شود، این امربوضوح مشاهده می‌گردد که آنان در رعایت آداب و حفظ شعایر اسلامی بسیار پیش قدم بوده‌اند، و این امتیاز بزرگ همیشه در زندگی آنان متمرکز و در شخصیت آنان تبلور خاصی داشته است.

    و از همین روست که گفته‌اند: ما فاز من فاز الا بالادب و ما سقط من سقط الا بسوء الادب.(1)

    هرکس که بر مدارج کمال و کامیابی گام نهاده است، سرمنشأ آن رعایت ادب بوده و هرکس از مرتبه‌ای سقوط کرده است یقیناً درنتیجۀ اساءة ادب بوده است.

    در حقیقت ادب تاج عزت و بزرگی و کارنامه کامیابی و موفقیت است که انسان را به اوج سربلندی و بلندای مجد و سعادت سوق می‌دهد.

    شاعر مشرق زمین دکتر محمد اقبال چنین می‌سراید:

    دین سراپا سوختن اندر طلب انـتهـایــش عشـــق آغــازش ادب

    آبروی گل زرنگ وبوی اوست بی‌ادب بی‌رنگ و بو بی‌آبروست

    نـوجــوانی را چـو بـینم بی‌ادب روز من تاریک می‌گردد چو شب

    آدمـیت احـــترام آدمـی باخــبر شـــو از مـقام آدمــی

    بزرگان فرموده‌اند: من ترک الادب عوقب بحرمان السنة و من ترک السنة عوقب بحرمان الفریضة و من ترک الفریضة عوقب بحرمان المعرفة.(2)

    یعنی ترک ادب موجب محرومیت از سنت می‌گردد و ترک سنت باعث محرومیت از فرایض می‌گردد و ترک فرایض موجب حرمان از معرفت می ‌گردد.

    پس آنانی که از زیر بار ادب شانه خالی می‌کنند و از رعایت آداب طفره می‌روند، یقیناً انجام شان محرومیت از معرفت است؛ چه گناهی بزرگتر از اینکه دروازه‌های معرفت بر او مسدود خواهند بود، و ابواب فضل و رحمت ایزدی نیز بر چنین شخصی بسته خواهند شد.

    کسی که از معرفت خداوند محروم گردد و اندرونش را با نور معرفت منور و باطنش را معمور نگرداند. قلب او ظلمت‌کده غمها و حسرتها خواهد شد و همواره درکمند زبونی و ذلّت گرفتار خواهد آمد و چه عذابی فراتر از این که انوار معرفت خداوندی برقلب بنده‌ای نتابد و باطن او را غبار اندوه و بی‌تابی فرا گیرد.

    آدب را در حقیقت می‌توان به ریشه‌های یک درخت تشبیه کرد که رشد و شکوفایی تنه و شاخه‌ها از آنجا نشأت گرفته و سر برمی‌آورند، چه آنکه درخت بی ‌ریشه رشد و نموی را به خود نمی‌بیند و یا می‌توان ادب را به وضو برای نماز تشبیه کرد که وضو رکن بنیادین و شرط اساسی نماز بشمار می‌رود و نماز بدون وضو هر چند با خشوع و خضوع و تعدیل ارکان انجام گیرد باز هم فاقد ارزش و اعتبار است.

    بی‌ادب مرد کی شود بهتر گرچه او را جلالت و نسب است

    با ادب باش تا بزرگ شوی که بزرگی نتیجه ادب است.

    ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــ

    1- محمد عوامه، ادب الاختلاف فی مسائل العلم و الدین ص 167، دارالبشائر الاسلامیة

    2- بدیع الزمان فروزانفر، شرح مثنوی: 1/73


    جايگاه رفيع ادب دراسلام



  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0




    امام صادق (ع) : بهترين چيزي که پدران براي فرزندان خود به ارث ميگذارند ، ادب است نه مال ، زيرا مال از بين ميرود و ادب باقي مي ماند. (کافي جلد 8 صفحه 150 حديث 132)

    رسول خدا (ص) : فرزندان خود را احترام کنيد و آنان را نيکو ادب کنيد ، تا آمرزيده شويد. (جامع الاخبار صفحه 393 ، مکارم اخلاق صفحه 222)

    رسول گرامي (ص) : هيچ پدري هديه اي بهتر از ادب نيکو به فرزندش نداده است. (کنزالعمال جلد 16 صفحه 456 حديث 45411)

    امام صادق (ع) : ما از شيعيان خود کسي را که عاقل ، فهميده ، آگاه ، بردبار ، با ادب ، سازگار ، صبور و راستگو باشد دوست داريم . (مستدرک الوسائل جلد 11 صفحه 190 حديث 11)

    مولا علي (ع) در وصيتي به فرزندش امام حسن (ع) فرمود : پسرم ، بهره ات را از ادب غنيمت بدار ، و قلب خود را براي آن آزاد گردان ، زيرا قلب بالاتر از اين است که به آلودگي بياميزي ، و بدان که اگر کمبودي داشته باشي به وسيله ادب بي نياز ميشوي ، و اگر غريب و تنها باشي ادب دوست و همراه تو خواهد بود که با وجود آن وحشتي نخواهد بود. اعلام الدين

    امام باقر (ع) : سکوت انسان با ادب در درگاه الهي برتر از تسبيح گفتن نادان است. اعلام الدين

    امام علي (ع) : ادب انسان را از حسب و نسب بي نياز ميکند. ( يعني خودش مايه شرافت است ). اعلام الدين

    امام علي (ع) : مومن در دنيا صادق است ، و حرکت او مودبانه است و سخنش همراه با خيرخواهي است و پندش نرم و آرام است ، و از کسي جز خدا نمي ترسد. جامع الاخبار

    حضرت محمد (ص) : ادب نيکو ، زينت عقل است. جامع الاخبار

    مولا علي (ع) : اي مومن ! علم و ادب قيمت و بهاي توست ، پس در به دست آوردن آنها تلاش کن ، هرچه علم و ادب تو زيادتر گردد ارزش و عظمت تو بيشتر ميشود ، توسط علم و آگاهي به طرف خدا راهنمايي ميشوي و به واسطه ادب بهتر ميتواني در خدمت پروردگارت قرار گيري و بنده به واسطه ادب خدمت ميتواند ولايت و قرب الهي را به دست آورد ، پس نصيحت را بپذير تا از عذاب الهي نجات يابي. (مشکاة الانوار ، روضة الواعظين)

    امام صادق (ع) : چهار خصلت است که انسان بواسطه آنها آقايي پيدا ميکند عفت ، ادب ، سخاوت و خرد. (الاختصاص صفحه 244)

    امام علي (ع) : هرکه به ادب حريص باشد ، بديهاي او کم خواهد شد. (تصنيف غررالحکم صفحه 247 حديث 5091)

    مولا علي (ع) : ادب مايه کمال مرد است. (تصنيف غررالحکم صفحه 247 حديث 5073)

    مولا علي (ع) : ادب نيکوترين اخلاق است. (تصنيف غررالحکم صفحه 247 حديث 5072)

    مولا علي (ع) : مردم به ادب شايسته ، بيش از طلا و نقره نيازمندند. (تصنيف غررالحکم صفحه 247 حديث 5080)

    امام علي (ع) : ميوه ادب ، خوش اخلاقي است. (تصنيف غررالحکم حديث 5084)





  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    2,350
    مورد تشکر
    19 پست
    حضور
    28 روز 16 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    14



    نکته ای که در رعایت ادب خودنمایی میکنه اینه که با احترام و رعایت ادب ما در واقع یه خودمون احترام گذاشتیم .این بحث با وجود تکرار بسیار لازم بود چون در پستهایی مشاهده می شه که بعضی از دوستان کم لطفی میکنند و درشتی بخرج میدهند این کار در رابطه با هیچیک از ما جایز نیست، حال چه رسد به اینکه مخاطب ما از اساتید محترم باشند .پس حقی که نسبت به هم داریم ادا کنیم از خودم شروع میکنم من این حق رو ندارم در مقابل پاسخگو های محترم و یا هر دوستی که زحمت میکشه و موردی رو نقد و بررسی میکنه از حریم ادب خارج بشم اگر اشتباه میگم بفرمایید اگه صحیحه پس بهتره از این پس بیشتر مواظب تراوش های کلامی خود باشیم.


  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    رعایت ادب، اولین شرط یک گفتمان عقلانی و پویاست




    با سلام به همه دوستان و تشکر از آغازنده این تاپیک که با طرح موضوعی بجا و مناسب، یک بحث اخلاقی که پایه و اساس یک گفتمان عقلانی و نتیجه بخش است را یادآوری نمودند.

    کانون گفتگوی قرآنی، با هدف بالا بردن اطلاعات مربوط به حوزه دین و پاسخگویی به شبهات، به کانون مباحثات و مناظرات دینی بدل شده و الحمدلله با استقبال کاربران مواجه شده است.

    سایتهای دینی و قرآنی متعددی داریم اما این سایت به گفته مدیر محترم کانون،
    پربیننده ترین سايت دفتر تبليغان اسلامي است.
    آنچه که پایه و اساس رشد یا کاهش مراجعه به یک سایت دینی است، گفتمان آزاد و عقلانی است. تمام کاربران این سایت آزادند که مباحث دینی را با گفتمانی منطقی و عقلانی مطرح نموده یا به چالش بکشند و پاسخگویان محترم هم در حد بضاعت خود در مباحثات شرکت می کنند اما آنچه که به پویایی و نتیجه بخشی این مباحث کمک شایانی می کند و به گفتمان آزاد، رنگ و بویی عقلانی می بخشد، ادب مباحثه و مناظره است و بدون شک، ادب گفتمان نقطه عطف و مرکز پویایی و نتیجه بخشی بحثهای کانون گفتگوی قرآنی است؛

    اینکه یک کاربر بتواند آزادانه و به صورت منطقی و با رعایت ادب گفتمان، ابهامات و شبهات دینی خود را مطرح نماید یا مباحث دینی را به چالش بکشاند و طالب پاسخ گردد، بدون اینکه با نگاه عبوساً قمطریرای دین باوران مواجه گردد، رغبت دیگر بینندگان و کاربران را افزایش می دهد. غالب کاربران عزیز کانون چنین اند.

    اما در این میان عده بسیار معدود و انگشت شماری هم پیدا می شوند که آگاهانه یا ناآگاهانه آداب گفتمان را فراموش نموده، آنگاه که با پاسخ کافی یا انتقاد بجا مواجه می شوند، گویی همانند کسی که قافیه مباحثه و مناظره را باخته، برای جبران این شکست توهمی، تازیانه های انتقادهای نابجا و بیاناتی که گاه خارج از حرمت قلم و شأن کانون است را نثار دیگر کاربران و پاسخگویان می کنند؛ گویی خود را در بحبوحه یک جنگ تمام عیار شکست خورده می بینند، و بر ای جبران آن، به هر طریق ممکن و با خنجری شکسته، در پی انتقامی سخت از امیر لشکر مقابل بر می آیند؛
    غافل از اینکه گفتمان عقلانی و نتیجه بخش، مرهون بیانی مؤدبانه و منطقی است. ادب گفتمان حکم می کند که در همه مباحث به ویژه در مناظرات، شجاعت علمی داشته باشیم و اگر به راستی در مباحثه ای قانع شدیم، مدعای مستدل طرف مناظره و مباحثه را پذیرفته و از لجبازی یا انکار حق پرهیز نماییم.


    اینکه دوستان و همکاران به پرسشی توجه می کنند و به شبهه ای پاسخ می دهند یا انتقاد بجایی مطرح می کنند، دلیل بر توجه به نوشته یا نظر کاربر مقابل است و نباید این پاسخ ها یا انتقادها را دلیل بر جبهه گیری و جدال های بی حاصل دانست.



    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۸۹/۱۲/۱۰ در ساعت ۱۵:۵۴
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    1




    به مناسبت موضوع تاپیک، بحث زیر که از بیانات آیة الله جوادی آملی است، تقدیم می شود.

    ادب حضور در محضر پيامبر اكرم (صلي الله عليه وآله وسلم)

    خداي سبحان پس از آنكه شرط ورود به محضر رسول اكرم‌(صلي الله عليه و آله و سلم) را اذن و دعوت آن حضرت بيان كرده: يا أيّها الّذين امنوا لا تدخلوا بيوت النّبي إلاّ أن يؤذن لكم... إذا دعيتم فادخلوا...(احزاب/53)، از آنجا كه مجلس آن حضرت، مجلس علم و حكمت است نه محفل بزم و اُنس، تشرّف‌يافتگان به محضر نوراني پيامبر گرامي‌(صلي الله عليه و آله و سلم) را از اعمال، سخنان، افكار و خاطراتي كه آن حضرت را مي‌رنجاند نهي فرموده است: ... ولا مستأنسين لحديث إنّ ذلكم كان يؤذي النّبي (احزاب/53).

    قرآن كريم در آيات ديگري نيز، مؤمنان را امر به مراعات ادب حضور پيامبر گرامي‌ (صلي الله عليه و آله و سلم) كرده، مي‌فرمايد: اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! در پيشگاه رسول اكرم‌(صلي الله عليه و آله و سلم)، صدايتان را از صداي آن حضرت بلندتر نكنيد: يا أيّها الّذين امنوا لاترفعوا أصواتكم فوق صوت النّبي (حجرات/2).
    از آنجا كه زندگي و مرگ پيامبر يكسان است، اكنون نيز كساني كه به حرم آن حضرت مشرف مي‌شوند، بايد ادب حضور رسول گرامي‌(صلي الله عليه و آله و سلم) را مراعات كنند. اصولا‌ً انسان وزين با صداي بلند سخن نمي‌گويد، مگر ضرورتي آن را ايجاب كند.

    خداوند در پايان اين آيه تهديد مي‌كند كه اگر ادب محضر رسول اكرم‌(صلي الله عليه و آله و سلم) را مراعات نكنيد، ممكن است اعمالتان حبط و باطل شود: ولا‌تجهروا له بالقول كجهر بعضكم لبعض أن تحبط أعمالكم وأنتم لا‌تشعرون
    (حجرات/2)؛

    چنانكه مراعات ادب مذكور، نشاني از تقواي دل بوده و غفران و پاداش الهي را به دنبال دارد: إنّ الّذين يغضّون أصواتهم عند رسول الله أولئك الّذين امتحن الله قلوبهم للتقوي لهم مغفرة وأجر عظيم
    (حجرات/ 3). امتحان تقواي دل و پيروز شدن در اين آزمون، از پر‌افتخارترين كمالهاي انساني است.

    ادامه...

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۸۹/۰۴/۰۹ در ساعت ۱۴:۲۱
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند



  7. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    2




    آنگاه در ادامه [آیات سوره حجرات] مي‌فرمايد: كساني كه ادب حضور پيامبر را، كه شعار رسمي اسلام است، محترم نمي‌شمارند و از راه دور و با صداي بلند با پيامبر سخن مي‌گويند، از خِرَد برخوردار نيستند. بهتر آن بود كه اينان انتظار مي‌كشيدند تا تو ‌(رسول گرامي‌(صلي الله عليه و آله و سلم)) از منزل بيرون آيي، آنگاه از نزديك مطالب خود را بيان كنند: إنّ الّذين ينادونك من وراء الحجرات أكثرهم لا يعقلون‌* ولو أنّهم صبروا حتي تخرج إليهم لكان خيراً لهم والله غفور رحيم (حجرات/4و5).

    بر اساس آيات مذكور و نيز برخي آيات ديگر، مانند: إنّا أرسلناك شاهداً و مبشراً و نذيراً‌* لتؤمنوا بالله ورسوله و تعزروه و توقّروه (فتح/8و9)، تجليل از پيامبر گرامي‌(صلي الله عليه و آله و سلم) به عنوان يك شعار اسلامي، هميشه ـ‌ در زمان حيات آن حضرت و پس از آن‌ ـ زنده است؛ زيرا مقام رسالت رسول اكرم‌(صلي الله عليه و آله و سلم) همواره زنده است. از اين‌رو نقل شده كه روزي منصور دوانيقي در مسجد‌النّبي با مالك ‌(رئيس فرقه‌‌ مالكيه‌‌ اهل سنّت) به مناظره پرداخت. در اثناي گفتگو ، مالك به وي گفت: خداي سبحان مسلمانان را به آداب الهي مؤدّب كرد و فرمود: صدايتان را از صداي پيامبر بلندتر نكنيد و كساني را كه در حضور وي به آرامي سخن مي‌گفتند ستود و آنان كه آن حضرت را با صداي بلند و از پشت حجره صدا مي‌زدند، مذمت كرده است (حجرات/2-4) و‌روشن است همان گونه كه احترام پيامبر در حال حياتش لازم است، در حال ممات نيز واجب است
    (بحارالانوار، ج 17/ص 32).

    البته بعضي از علماي اهل سنّت، مانند مالك و ابو‌حنيفه، به بركت شاگردي اهل‌بيت‌(عليهم السلام) و معاشرت با آنان، توفيق آشنايي با معارف عميق بعضي از آيات بهره آنها شد كه داستان مذكور از اين قبيل است (
    شرح نهج البلاغه ابن‌ابي‌الحديد، ج 1/ص‌17‌ـ‌20).

    نكته شايان ذكر اينكه، آنچه درباره‌ي‌ حرمت پيشگاه و بارگاه رسول اكرم‌(صلي الله عليه و آله و سلم) بيان شد، درباره‌ي‌ جانشينان معصوم و ذريه طيبه‌ي‌ آن حضرت‌(سلام الله عليهم أجمعين) نيز صادق است. گرچه حضرت رسول‌(صلي الله عليه و آله و سلم) را كرامتي ويژه است.


    از کتاب صهباي حج، اثر آیة الله جوادی آملی/ص503






    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  8. تشکرها 2


  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    ادب پیامبر اکرم (ص)1




    وَ إِنَّكَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظيمٍ (قلم/4)
    و تو داراى اخلاق بسيار نيكو و والایی هستى

    لَقَدْ كانَ لَكُمْ في‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ
    (احزاب/21)
    مسلّماً براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نيكويى بود، براى آنها كه اميد به رحمت خدا و روز رستاخيز دارند

    رسول اكرم (ص) كه اسوه ایمان و الگوی اخلاق و ادب و رفتار نیكو است، می فرماید: «أدّبنی ربّی فأحسن تأدیبی»؛(1)
    پروردگارم مرا ادب كرد و نیكو ادب كرد.
    این شبیه تعبیری است که خداوند در سوره طه (آیه39) در مورد موسای کلیم فرمود: وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي وَ لِتُصْنَعَ عَلى‏ عَيْني‏
    و من محبّتى از خودم بر تو افكندم، تا در برابر ديدگان [علم‏] من، ساخته شوى (و پرورش يابى).

    «سیره پیامبر»، یك كتابِ ادب آموزی است. رفتار پیامبر، نمونه عالی از یک زندگی انسان کامل است. به عنوان نمونه به مواردی اشاره می کنیم:



    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۸۹/۰۴/۰۹ در ساعت ۱۵:۱۲
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  10. تشکرها 2


  11. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    ادب پیامبر اکرم (ص)2




    رسول خدا با هر كس رو به رو می شد، سلام می داد، هم به كوچك، هم بزرگ.(2)
    هیچ گاه پای خود را پیش كسی دراز نمی كرد. هنگام نگاه، به صورت كسی خیره نمی شد،
    با چشم ابرو به كسی اشاره نمی كرد،
    هنگام نشستن، تكیه نمی داد.(3)
    وقتی با مردم دست می داد و مصافحه می كرد، هیچ گاه دست خود را عقب نمی كشید، تا طرف مقابل دست خود را بكشد. (4)
    هیچ خوراكی را مذمّت نمی كرد.
    به هیچكس دشنام و ناسزا نمی گفت و سخن ناراحت كننده ای بر زبان نمی آورد و بدی را با بدی پاسخ نمی گفت.
    (5)
    زیرانداز خود را به عنوان اكرام زیر پای كسی كه خدمتش می رسید پهن می كرد. (6)
    از روز بعثت تا دم مرگ، هرگز در حال تكیه دادن غذا نخورد.(7)
    هدیه افراد را (هر چند اندك و ناچیز) قبول می كرد.(8)
    بیشتر اوقات، رو به قبله می نشست.(9)
    زانو هایش را پیش اشخاص، باز نمی كرد و بیرون نمی آورد.
    بر تند خویی غریبه ها در سؤال و درخواست و سخن، صبر می كرد.
    هیچ كس را ملامت و سر زنش نمی كرد و در پی كشف اسرار دیگران نبود.(10)
    خنده هایش تبسم بود و هرگز قهقهه سر نمی داد.(11)
    بسیار شرمگین و با حیا بود.
    سخن كسی را قطع نمی كرد.
    از جلوی خودش غذا می خورد. كار افراد را به هر شكلی راه می انداخت...



    پی نوشت
    ----------------------------------------
    1- میزان الحكمه، ج 1، ص 78.
    2- سنن النبی، علامه طباطبایی، ص 41، 43و75.
    3- همان، ص 45، 46، 47، 73 و61.
    4- همان، ص 41 و47.
    5- همان.
    6- همان، ص 75 و 76.
    7- بحار الانوار، ج 16، ص 237.
    8- همان، ص 227 و 240.
    9- همان.
    10- مكارم الاخلاق، ص 13، 15 و 17.
    11- سنن النبی، ص 75.


    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۸۹/۰۴/۰۹ در ساعت ۱۵:۰۵
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  12. تشکرها 3


  13. #9

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۸۸
    نوشته
    2,350
    مورد تشکر
    19 پست
    حضور
    28 روز 16 ساعت 20 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    0
    گالری
    14



    از شما استاد گرامی بسیار سپاسگزارم به جهت توضیح کامل ،واین عبارات رو اضافه میکنم که بار دگراین مطالب رویت شود که مباحثی هست که هر چه دیده شود کم است همچون مباحث فوق.




    هرگز
    فراموش نکن کلماتی که به کار می بری
    هم چون پرهاییست که در مسیر باد قرار می گیرند.

    آگاه
    باش که فارغ از میزان صمیمت و صداقت گفتارت، دیگر آن سخنان به دهان
    بازنخواهند گشت.

    بنابراین
    در حضور کسانی که برایت ارزشمند هستند

    کلماتت را
    خوب انتخاب کن.


  14. تشکرها 3


  15. #10

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    2,764
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    15 روز 10 ساعت 21 دقیقه
    دریافت
    3
    آپلود
    0
    گالری
    2

    جمع بندی این بحث





    در این تاپیک درباره ادب در حوزه گفتمان دینی و آداب معاشرتی و نیز جایگاه ادب در سیره رسول گرامی اسلام (ص) مطالبی عرض شد.

    گزیده ای از مطالب آغازنده محترم تاپیک:
    ادب را جایگاه رفیعی در قاموس انسانیت است، که حکایت از اهمیت بسیار آن در راستای ساختار ابعاد درونی و بیداری روحی انسان دارد. ادب در حقیقت رشد و شکوفایی شخصیت یک فرد است، که منهای آن در هر درجه و سطحی باشد فاقد ارزش و بهاست... ابتدایی‌ترین پله ترقی و عروج بسوی معنویات و حقایق دینی همین ادب می‌باشد و آنانی که به این خصلت بارز انسانیت ارج ننهاده، در رعایت آن سستی و اهمال می‌ورزند، در همان آغاز راه، مرکب همتشان از حرکت باز می‌ایستد و نمی‌توانند به مسیر معنوی خویش ادامه دهند. مولانا رومی چه خوش می‌سراید:
    از خــدا جــوییم تــوفــیق ادب
    بی‌ادب محروم گشت از فضل رب
    بی ادب تنها نه خود را داشت بد
    بـلکــه آتــش در هـــــمه آفــاق زد

    ادب تاج عزت و بزرگی و کارنامه کامیابی و موفقیت است که انسان را به اوج سربلندی و بلندای مجد و سعادت سوق می‌دهد. شاعر مشرق زمین دکتر محمد اقبال چنین می‌سراید:

    دین سراپا سوختن اندر طلب
    انـتهـایــش عشـــق آغــازش ادب
    آبروی گل زرنگ وبوی اوست
    بی‌ادب بی‌رنگ و بو بی‌آبروست

    --------------------------------------
    همکار گرامی هم چند حدیث در باب ادب نقل نمودند؛ از جمله:

    رسول گرامي (ص) : هيچ پدري هديه اي بهتر از ادب نيکو به فرزندش نداده است. (کنزالعمال جلد 16 صفحه 456 حديث 45411)

    امام صادق (ع) : چهار خصلت است که انسان بواسطه آنها آقايي پيدا ميکند عفت ، ادب ، سخاوت و خرد. (الاختصاص صفحه 244)

    امام علي (ع) : ميوه ادب ، خوش اخلاقي است. (تصنيف غررالحکم حديث 5084)


    --------------------------------------
    بنده هم چند سطری در این تاپیک، به یادگار گذاشتم؛ گزیده ای از این نوشتار:

    ... آنچه که پایه و اساس رشد یا کاهش مراجعه به یک سایت دینی است، گفتمان آزاد و عقلانی است. تمام کاربران این سایت آزادند که مباحث دینی را با گفتمانی منطقی و عقلانی مطرح نموده یا به چالش بکشند و پاسخگویان محترم هم در حد بضاعت خود در مباحثات شرکت می کنند اما آنچه که به پویایی و نتیجه بخشی این مباحث کمک شایانی می کند و به گفتمان آزاد، رنگ و بویی عقلانی می بخشد، ادب مباحثه و مناظره است و بدون شک، ادب گفتمان نقطه عطف و مرکز پویایی و نتیجه بخشی بحثهای کانون گفتگوی قرآنی است؛اینکه یک کاربر بتواند آزادانه و به صورت منطقی و با رعایت ادب گفتمان، ابهامات و شبهات دینی خود را مطرح نماید یا مباحث دینی را به چالش بکشاند و طالب پاسخ گردد، بدون اینکه با نگاه عبوساً قمطریرای دین باوران مواجه گردد، رغبت دیگر بینندگان و کاربران را افزایش می دهد. غالب کاربران عزیز کانون چنین اند...

    در ادامه
    به مناسبت موضوع تاپیک، بحث ادب حضور در محضر پيامبر اكرم (صلي الله عليه وآله وسلم) از بیان و بنان توانای آیة الله جوادی آملی نقل گردید و در پایان به جایگاه ادب در سیره پیامبر رحمت (ص) اشاراتی شد و نمونه هایی از رفتارها و گفتارهای مؤدبانه و ادب آموز حضرت گزارش گردید.

    رسول اكرم (ص) فرمود:
    «أدّبنی ربّی فأحسن تأدیبی»

    پروردگارم مرا ادب كرد و نیكو ادب كرد.

    خدای سبحان هم این اخلاق ستوده را اینچنین تأیید فرمود:
    وَ إِنَّكَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظيمٍ (قلم/4)
    و تو داراى اخلاق بسيار نيكو و والایی هستى

    و آن را به عنوان الگویی کامل برای زندگی علمی و عملی یک مسلمان واقعی معرفی فرمود:
    لَقَدْ كانَ لَكُمْ في‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ (احزاب/21)
    مسلّماً براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نيكويى بود، براى آنها كه اميد به رحمت خدا و روز رستاخيز دارند.

    ویرایش توسط صدیقین : ۱۳۹۲/۰۴/۲۵ در ساعت ۲۲:۴۱
    وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفيقاً (نساء/69)
    و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آنها رفيق هاى خوبى هستند


  16. تشکرها 3


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود