بنام خدای یکتا
باسلام.
ابتدا با چند سوال سخنم را آغاز می کنم.
آیا وقت آن نرسیده که مسلمانان در پرتو هدایت ها و تعالیم ارزشمند رسول اعظم الهی بیش از گذشته به خود آیند و از بیان یا بحث یا مطرح کردن و یا نوشتن و گفتن کلمات و سخنان بی فایده و چه بسا مضر و مهلک دست بردارند؟
تا به کی باید بر سر آنچه باعث تشتت و تفرقه و نابودی تمدن و هیمنه و اقتدار جامعه ی اسلامی گردیده است بایستیم و تا کجا این عمل بی اثر و پر خطر را باید ادامه داد؟
آیا هنوز وقت اتفاق و اتحاد و همدلی نشده است؟
آیا همچنان فرصت درگیری و اختلاف افکنی داریم؟
آیا می توانیم به"اتحاد جماهیر اسلامی" بیندیشیم و برای آن فکر کنیم و در این راه تلاش کنیم؟
امروز باید به خود بگوییم :
"صد بار بدی کردی دیدی ثمرش را
خوبی چه بدی داشت که یک بار نکردی؟"
آیا بعد از این همه دوری از یکدیگر وقت آن نشده تا کمی به هم نزدیک شویم و عطر دل انگیز همدلی و مودت وبرادری را استشمام کنیم؟
بیایید با بیان راهکارها و روشهایی عملی و علمی راهی بگشاییم تا جامعه ی اسلامی اعم از شیعه و سنی درکنار هم قرار گیرند و بیش از این دشمنان را خشنود نکنیم و خود را به رضایت خدا و رسول و قرآن و اهل بیت نزدیک کنیم.
خدا می داند اگر وقت و همت و ابتکار خود را وقف این هدف بزرگ کنیم چه عمل صالحی را پایه گذاری می کنیم و راه روشنی را باز می کنیم.
پس بیایید همه ی علاقمندان به قرآن و اسلام گرد هم آییم و به جای طرح مباحث بی فایده و پر ضرر بر راه روشن اتحاد و محبت و انسجام اسلامی اصرار و ابرام کنیم و بنای باشکوه جامعه ی مقتدر اسلامی را از همین جا پایه گذاری کنیم.
"واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا"