جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شش هزار سال عبادت!!!!!!

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۹
    نوشته
    18
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    1 ساعت 24 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    63

    نیشخند شش هزار سال عبادت!!!!!!





    با سلام و عرض ادب خدمت دوستان گرامی
    سؤالی در مورد عبادت شیطان مطرحه و اونم اینکه:


    آیا این شش هزار سال عبادت كه هر روز آن هزار سال بوده چطور عبادتی بوده که ابلیس را تا مقام ملائکه بالا کشیده اما کبر و غرور اونو از بین نبرده؟


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با سلام و عرض ادب و آرزوی قبولی طاعات و عبادات


    بر اساس بعضى از آيات قرآن جن مانند انسان موجودى مختار، انتخابگر و صاحب اراده است و هنگامى كه بر سر دو راهى قرار مى‏گيرد. يكى را برمى‏گزيند (جن، 15، 14 و 11) بنابراين، شيطان از آنجا كه جن بوده است، موجودى انتخابگر و صاحب اراده بوده و توان سرپيچى از فرمان خداوند را داشته است.

    بله در اثر كثرت عبادات، شيطان در رديف ملائكه به شمار مى آمد، ولى اصالتا از جنيان بود ودر مقابل انسان كه از خاك خلق شده است، شيطان مانند ساير جنيان از آتش خلق شده است.
    خداوند متعال در قرآن مى فرمايد: و اذ قلنا للملائكه اسجدوا لادم فسجدوا الا ابليس ابى واستكبر و كان من الكافرين؛ و چون فرشتگان را فرمان داديم كه بر آدم سجده كنند همه سجده كردند مگر شيطان كه ابا و تكبر ورزيد و از فرقه كافران بود(بقره، آيه 34)

    از صدر اين آيه به دست مى آيد كه ابليس نيز كه از نوع جن است ولى به خاطر عبادت هاى فراوان در كنار ملائكه قرار داشته و لذا وقتى خدا به ملائكه امر به سجده مى كند ابليس را نيز در برگرفته است.

    حضرت على (ع) نيز مى فرمايند: فاعتبروا بما كان من فعل الله بابليس اذا حبط عمله الطويل و جهده الجهيد و كان قد عبدالله سته آلاف پند و عبرت گيريد به آنچه خداوند با ابليس رفتار كرد، در آن هنگام كه اعمال و عبادات طولانى و تلاش و كوشش هاى او را كه شش هزار سال بندگى خدا كرده بود به ساعتى تكبر ورزيدن بر باد داد(نهج البلاغه، خطبه 192)

    اولا، ابليس با تمرد و عصيان خود نشان داد كه عبوديت ندارد و اگر عبوديت داشت در برابر امر خدا خضوع مى كرد و اطاعت و انقياد خود را نشان مى داد. ثانيا، هر چند كه شيطان زياد عبادت داشت‏{ شش هزار سال } اما امتناع شيطان از سجده كردن براى آدم (ع) يك امتناع معمولى و ساده نبود و يك گناه عادى محسوب نمى شد، بلكه سركشى و تمرد آميخته به اعتراض و انكار مقام پروردگار بود به اين جهت مخالفت او سر از كفر و انكار علم و حكمت خدا درآورد و به همين جهت مى بايست تمام مقام ها و موقعيت هاى خويش را از درگاه الهى از دست بدهد،( گزيده تفسيرنمونه، ج 1 و 2)

    ديگر اين كه، كفر موجب حبط عمل است، تكبرى كه موجب كفر شيطان شد همانند جرقه اى بود كه انبار باروت را به خاكستر تبديل كند، لذا عبادت طولانى ابليس را تكبر و عصيان و عدم تسليم يك جا از بين برد. به همين جهت خداى سبحان در قرآن مجيد مى فرمايد: و اذ قلنا للملائكه اسجدوا لآدم فسجدوا الا ابليس ابى و استكبر و كان من الكافرين،( بقره، آيه 34) ابليس در اثر استكبار و نافرمانى از كافران شد. ابليس طبق صريح آيات قرآن از جنس فرشتگان نبود بلكه در صف آنها قرار داشت و او از طايفه جن بود كه مخلوق جسمانى است. انگيزه او در اين مخالفت كبر و غرور و تعصب خاصى بود كه بر او چيره شد. او چنين پنداشت كه از آدم برتر است و علت كفر او نيز همين بود كه فرمان حكيمانه پروردگار را نادرست شمرد،( برگزيده تفسير نمونه، ج 1، ص 62 و 63)



    ویرایش توسط پاسخگوی اعتقادی 3 : ۱۳۸۹/۰۵/۲۷ در ساعت ۱۸:۳۵


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    2,042
    مورد تشکر
    5 پست
    حضور
    2 روز 23 ساعت 25 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0




    در ضمن علامه طباطبايى در الميزان اين احتمال را داده كه ابليس قبل از قضيه امتناع از سجده بر آدم، كافر بوده و امتناع از سجده مرتبط با آن كفر در ضميرش بوده است. البته منظور از اين كفر بى اعتقادى به خدا نبوده است، بلكه همان رذيله خودخواهى
    و خودپرستى است كه به صورت خفى و ناآشكار در درون نفس او بوده و سبب طغيان و سركشى او در برابر پروردگار شده است،( الميزان، ج 1، ص 119، علامه طباطبايى)

    اين نشان مى دهد كه ابليس به علت كثرت عبادت از مقام و منزلت بزرگى برخوردار بوده است. اما از سوى ديگر در ذيل آيه مذكور آمده است: و كان من الكافرين و چنان كه علامه طباطبايى در تفسير اين آيه گفته است(الميزان، ج 1، ص 119) اين تعبير نشان مى دهد كه شيطان از قبل، در ضمير خود اين رذيله نفسانى را داشت اما تا زمان وجوب سجده، مجالى براى بروز آن پيدا نشده بود. رواياتى نيز مؤيد اين مطلب وجود دارد كه علامه طباطبايى در ذيل همين آيه ذكر كرده است. از مجموع صدر و ذيل آيه مى توان دريافت كه عبادت شيطان گرچه طولانى بود، اما وجود رذايل نفسانى در او باعث شد كه در مجال بروز آن رذايل، واقعيت رذايل خود را نشان دهد و ضمير پنهان خود را با كفر آشكار كند و اين همان معناى هشدار على (ع) و عبرت گيرى از شيطان است.

    یا علی



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود